مشخصات کتاب
سرشناسه : میردامادی،سید محمود، ۱۳۳۶
عنوان و نام پدیدآور : ترازوی شکسته/نوشته سیدمحمود بحرالعلوم میردامادی.
مشخصات نشر : اصفهان: بهار قلوب، ۱۳۹۳.
مشخصات ظاهری : ۶۰ص.؛ ۱۹/۵ علیه السلام ۹س م.
شابک : ۲۴۰۰۰ ریال:9789649967059
وضعیت فهرست نویسی : فیپا
یادداشت : کتابنامه به صورت زیرنویس.
موضوع : امامت دفاعیه ها
موضوع : شیعه دفاعیه ها و ردیه ها
رده بندی کنگره : BP۲۲۳/۱۲/م۹۴ت۴ ۱۳۹۳
رده بندی دیویی : ۲۹۷/۴۵
شماره کتابشناسی ملی : ۳۶۱۴۶۰۲
ترازوی شکسته
اشاره
نوشته
سید محمود بحرالعلوم میردامادی
ترازوی شکسته
نگارنده: سید محمود بحرالعلوم میردامادی
زیر نظر: مجمع مطالعات و تحقیقات مسائل جهانی مهدویّت
ناشر: بهار قلوب
چاپ اول: 1393
چاپخانه: گل وردی
تعداد: 1000 نسخه
شابک: 9059967964978
قیمت: 2400 تومان
حق چاپ و نشر برای ناشر محفوظ است.
مراکز پخش: 37705493 025 و 32237352 031
09109671518
MahdaviPublication.com
Info@MahdaviPublication.com
مقدمه
نامنویسی در مدرسه ی اهل البیت علیهم السلام و شاگردی در کلاس قرآن و عترت، باعث حرکت فرد و جامعه به سوی تقوی، عبودیت، عدالت و خلاصه خوبیها و فضائل اخلاقی می گردد و انسان را سعادتمند می کند.
استعمارگران و حکومتهای ستمگر از این واژه ها می ترسند و با رهروان امامت و مهدویت مخالفت می کنند. آنها سعی در تخدیر ملت داشته و بعاملیت مذاهب باطل و ادیان ساختگی می خواهند مردم را از حرکت به سمت نورانیت، ادب و اخلاق باز دارند.
یکی از این مذهبهای باطل «وهابیت» است که مأمور است با عاشورا و حرکتهای مجاهدپرور و با انتظار و آماده شدن مردم برای ظهور موعود و منجی مخالفت کند،
اینان با انتشار کتب به زبانهای مختلف مخصوصاً در ایام حج، علیه ولایت معصومین علیهم السلام ، شفاعت، زیارت، توسل، عزاداری، تجلیل از مهدویت و انتظار
می کوشند و به ویژه نسل جوان را به جاده شک و سرگردانی می کشانند.
بر ماست که با تشکیل کلاسها و سخنرانیهای مفید و نشر کتب استدلالی پاسخگوی شبهات این گروه باشیم و نسل جوان را بیش از پیش به استقامت در دین و استواری در ایمان دعوت نماییم.
نوشته، حاضر، به همین مقصد آماده شده است و می خواهد چراغ راه نسل جوان باشد. انشاءالله.
السلام علی المهدی و علی آبائه
سید محمود بحرالعلوم میردامادی
نجف اشرف صفر المظفر 1432
ه. ق
ترازوی شکسته
«بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ»
جزوه ی تئوری امامت را مطالعه نمودم، غلط اندازی در این جزوه، فراوان است و کسانی که با مبانی مکتب نورانی اهل البیت علیهم السلام آشنا هستند، بُطلان این مطالب را می دانند و باید در این مورد روشن گری کنند و دروغ پردازی های مُنّی های زمانه و منحرفین دوران را افشا نمایند.
با نویسنده می گوییم:
گفته اید:
«دین و معرفت دینی فرق می کند، دین عبارت است از ارکان اصول و فروعی که بر نبی نازل شده و در کتاب و سنّت آمده است.»
می گوییم:
1- بفرمایید این جزوه ی شما، متّخذ از دین است یا فهم شما از دین می باشد؟
2- در کجای کتاب و سنّت، بر نادیده گرفتن حقایق و تحریف دقایق، امر و دستور رسیده است؟
حقیقت حق با علی است، مثل حقیقت آیه ی تطهیر(1)
و «وَ کُونُوا مَعَ الصادِقین»(2)و «وَاعْتَصِمُواْ بِحَبْلِ اللّهِ»(3)، چرا در ترازوی زنگ زده و غیر دقیق شما نیامده و بررسی نشده است؟ ترازوی نقد شما قرن ها است به دست گیری سقیفه نشینان پرداخته و هرگز نمی تواند وضعیت امامت و ولایت شیعه که خود شاقول و میزان الاعمال است را بررسی نماید.
3- بافتن مطالب با یافتن حقایق بسیار فرق می کند، مطالب شما متّخذ از دین مبین و سنت نبوی صلی الله علیه و آله وسلم صلی الله علیه و آله وسلم صلی الله علیه و آله وسلم نیست و در کارخانه ی ریسندگی ذهن بشری، آن هم بشر مغلوب هوی، بافته شده، لذا در درگیری با اندیشمندان
مخالف هوی و عالمان خداجو، چله شده و مردود به حساب می آید.
4- نوشته ی شما، نه از کتاب الله است، و نه از سنت، بو و نشانی دارد. شاید بگویید: معرفت دینی است، شما که چماقِ «ناقص، ناخالص، خطاآلود، یک سونگرانه و...» را در صفحه ی اول جزوه، بر سر معرفت دینی به طور مُطلق کوبیده اید، لطف بفرمایید این چماق را به طوری که مغزتان خراب تر نشود به مغز خودتان بکوبید، چرا که واقعاً معرفت دینی شما، ناقص، ناخالص، خطاآلود، یک سونگرانه و... و به نظر بنده، استعمارپسند و مُنیّ زده است.
5- این قول خود شما است، چون مطالب شما به قول خودتان، کامل، ثابت، خالص و عاری از خطا نیست و تناقض و ناسازگاری با دین دارد.
شما خود گفته اید (اما فهم ما از دین، هیچ یک این
اوصاف را ندارد)(1)
(یعنی وصف «کامل، ثابت، خالص و عاری بودن از خطا» را).
پس شایسته بود قبلاً یادآوری می کردید، که ترازوی نقد شما، با دین یعنی کتاب و سنت، تناقض دارد، تا فریقین (یعنی اهل تشیع و عامّه) وقت خود را صرف مطالعه ی جزوه ی پیچ در پیچ شما و حرف های پوچ و هیچ شما که نمایش دهنده مرض قلبی شما است، نکنند.
6- در صفحه ی دو نوشته اید: مخالفت با هیچ رأی فقهی، کلامی، تفسیری و...، مخالفت
با دین نیست...
توحید خداوند متعال و حقانیت مکتب حضرت رسول اکرم صلی الله علیه و آله وسلم صلی الله علیه و آله وسلم صلی الله علیه و آله وسلم مورد قبول متکلّمین و مفسّرین و فقهای اسلام است. وجوب نماز و روزه و زکات و حج، رأی فقهای دین و مورد اتفاق است. آیا مخالفت با آنان در این مسائل مخالفت با دین نیست؟
1) عبارت نویسنده ی مُنی زده.
7 -از کجا «کتاب الله و سنت» را دین می دانید؟ شما که گستاخی علیه دین را در قالب مخالفت مطلقه با آرای متکلمین و مفسرین و فقهای اسلام و عالمان تشیع و بی ادبی نسبت به معصومین علیهم السلام را در کپسول ادلّه ی عقلیه، به اوج خود رسانده اید، بفرمایید، حقانیت کتاب و سنت را از کجا و به چه وسیله فهمیده اید؟
8 -ممکن است بگویید: از خود آیات و از خود سنت، آفتاب آمد دلیل آفتاب.
می گوییم:
این فهم شما از کتاب و سنت، طبق گفته ی خودتان، کامل و عاری از خطا نیست، طبق مطالب خود شما، برداشت شما که: کتاب و سنت، حق است، چون یک فهم دینی است، ممکن است در ترازوی شکسته ای از طرف ورشکسته ای از هم کلاسی های هوشمند خودتان، مورد نقد قرار گیرد و قند را در دل اربابان استعمار، آب کند.
9 -گفته اید: بحث های عالمانه، دین نیست، متّخذ از فهم دینی است، و فهم دینی عاری از خطا و تناقض نیست، پس چرا در صفحه دو، پیشنهاد بحث های عالمانه می دهید؟
لابد می خواهید بفرمایید: بحث هایتان عالمانه است، در صورتی که کمترین رنگی از علم و آگاهی، شناخت واقعی و نورانیت در بحث های شما وجود ندارد.
تشیع و تسنن را دو فهم از دین دانسته اید. این یک خَلْط و غلط اندازی است. تسنن، اجتهاد مقابل نصّ است و به تعبیر بهتر، عمداً سهو نمودن است و تشیع، روح دین و تفسیر صحیح دین است.
10- گمان نمی کنم شما سنّی باشید، و الا می گفتیم: آیا «حدیث ثقلین»(1)را در کتب عامّه دیده اید؟
«کتاب الله و عترتی» یعنی چه؟
آیا اهل البیت پیامبر صلی الله علیه و آله وسلم را تالی قرآن دانستن دین
1) إنّی تارِک فِیکُمُ الثِّقلَینْ کِتابَ الله وَ عِترتی. (صحیح مسلم، جزء هفتم، ص122).
است و یا یک فهم دینی؟
«اهل البیت» در کلام رسول الله صلی الله علیه و آله وسلم صلی الله علیه و آله وسلم صلی الله علیه و آله وسلم به چه معنایی است و مصداق آن چه کسانی هستند؟
آیا ترازوی زنگ زده ی شما وزنی برای این حدیثِ گرانقدر دارد؟
11- گفته اید: مخالفت با تئوری امامت و اجزای آن، مانند علم و عصمت امام، اگر با دلیل و برهان و روش علمی همراه باشد، نه تنها انسان را از دین بیرون نمی کند، بلکه به حقیقت دین، نزدیک تر می کند...
می گوییم: کتاب الله و سنّت که دین است، آیا مورد قبول شما است، یا آخر کار، معلوم می شود که ما با یک مُلحد و ماتریالیست روبرو هستیم؟ کما این که از اول هم، همین امر روشن گری می نماید.
اگر مورد قبول شما است، آیه ی تطهیر(1)،برای که و
1) «إِنَّمَا یُرِیدُ اللَّهُ لِیُذْهِبَ عَنْکُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَیْتِ وَیُطَهِّرَکُمْ تَطْهِیرًا» احزاب: 33.
بر چه مقصدی نازل شده است؟
انسان های معصوم را، چرا کتاب و سنّت معرفی می کند؟ آیا معرفی می کند که معصوم، مأموم غیر معصوم باشد؟!
معصوم از غاصب و قاتل و شارب الخمر، تبعیّت کند؟!
چه دستورالعمل زشت و قبیحی! نعوذبالله!
آقای عاقل؛ که بحث عقلی و روش علمی را به رخ می کشید تا شیعه را غیر عاقل و روش او را غیر علمی معرفی کنید، مخالفت با عصمت امام، چه معنا می دهد؟
یعنی هر که آمد و گفت: من امام هستم، او امام است؟ اگر چه خبیث ترین افراد باشد؟
چه منطق زشت و مخالف عقل انسانی!
12- مخالفت با علم امام، چگونه با دلیل و برهان و روش علمی می تواند همراه باشد؟
باز باید سؤال کنیم: آیا شما کتاب و سنّت را دین
نمی دانید؟
کتاب و سنّت، در مورد علم امام چه می گوید؟
«مَنْ عِنْدَهُ عِلْمُ الکِتابِ»(1)در کتب فریقین، چه کسی است؟
آن که عملاً علمش را به جهانیان نشان داد، چه کسی بود؟
با آن که جهانِ آن روز، پذیرای علوم او نبود و قلیلی تشنه ی علم و دانش بودند، چگونه مفاتیح دانش ها را در دست آن ها نهاد؟
مگر نهج البلاغه را ندیده اید؟! مگر تاریخ مُحیی الشّریعه، صادق به حق ناطق، امام جعفر صادق علیه السلام را نخوانده اید؟ مگر اعترافات علمای عامّه را در عظمت علمی اهل البیت علیهم السلام ملاحظه نکرده اید؟
دزد یا اروپا زده اید؟ در این باب به اعترافات
1) «قُلْ کَفی بِاللَّهِ شَهیداً بَیْنی وَ بَیْنَکُمْ وَ مَنْ عِنْدَهُ عِلْمُ الْکِتاب» رعد: 43.
مستشرقین و اندیشمندان نگاهی بیندازید و عَلَم مخالفت با علم امام را بر
ندارید.
با این مخالفت ها علم ضایع نمی شود، (العُلماءُ باقُونَ)(1)، «هَلْ یَسْتَوِی الَّذینَ یَعْلَمُونَ وَالَّذینَ لایَعْلَمُونَ»(2)بلکه عَلَم مخالفت می شکند.
خفاش، طاووس، شگفتی خلقت طبیعت، انسان، انواع پرندگان، بادها، جو و فضا، خشکی ها، دریاها، زمین، کوه ها و ده ها شگفتی دیگر، کنار بیان شگفتی ها در قرآن، در کدام بیان و از کدام امام و پیشوا به ما رسیده است؟
قبل از این که اروپائیان چیزی از فیزیک، علم الحِیَل (مکانیک)، شیمی، داروسازی و طب بدانند، چه کسی در کنار تدریس قرآن و شکفتن احکام الله تعالی، از این دانش ها سخن
به میان آورد و مدرّس بزرگ مَدْرس
علوم تجربی و ریاضی گردید؟
13- معلوم است کسی که با عصمت امام مخالفت می کند، چه مقدار از پاکی در اندیشه و معتَقَد دور است، و کسی که با علم امام مخالف است، چه اندازه از علم و آگاهی بی بهره است.
شگفتا! نویسنده ای که ادعای ترازو داری منطقی دارد، چگونه آگاهی مختصر به اقیانوس علوم ائمه ی شیعه ندارد؟!
14- گفته اید شکّ عالمانه و محقّقانه برتر از هزار ایمان عامیانه و مقلّدانه است.
می گوییم: اولاً شک عالمانه را معنا بفرمایید بله، شک اگر دنبالش تحقیقِ درست باشد و انسان را به مطالعه و تفکر بکشاند، خوب است و ما هم با ایمان مقلدانه مخالفیم.
البته این مطلب را به سنی ها یعنی عامه بگویید و آنها را به مطالعه ی کتب محققانه ی شیعه و آثار عالمانه ی
پیروان اهل البیت علیهم السلام دعوت نمایید تا برای آن ها معلوم گردد امامت و رهبری شیعه بسیار منطقی و منطبق با دلیل عقل و نَقل است.
15- در صفحه ی 3 گفته اید قصد ما در این مقاله نه دفاع از تسنن است و نه حمله به تشیع، بلکه روشن کردن این حقیقت است که تئوری امامت (با قرائت خاصی که در بین اهل تشیع رایج است) قابل دفاع عقلی نیست و دچار تناقُض و ناسازگاری درونی است.
می گوییم اولاً از نوشته ی شما معلوم می شود که شما مدافع تسنّن نیستید، زیرا پیام سنّت پیامبر خدا صلی الله علیه و آله وسلم صلی الله علیه و آله وسلم صلی الله علیه و آله وسلم که پیروی از اهل البیت علیهم السلام می باشد را ردّ می کنید.
شما نه مدافع سنی ها و نه سنی می باشید، بلکه در این بازار آشفته ی فکری و فرهنگی هر چه دل تنگتان خواسته، بیان داشته تا مثل احمد نویسنده ی شهرت خواه، که مُعرّف او شده اید به (الکاتب) یا (المصنف) بخاطر علوّخواهی و فسادانگیزی در زمین رتبه ای کسب کنید.
ثانیاً: از این که گفته اید به شیعه حمله نمی کنید، از شما متشکریم ولی نمی دانیم (آقا که اسمتان را در این جزوه نیاورده اید) گاهی چرا با بی توجهی به قولی که داده اید به شیعه حمله ور می شوید و معارف شیعه را ظالمانه می کوبید!
16- گفته اید: امامت و عصمت را بطور مطلق ردّ نمی کنید، می گوییم: در صفحه1 گفته اید: تئوری امامت آنچه که در بین اهل تشیع رایج است در ترازوی نقد، وزنی ندارد. آیا این رد کردن مطلق نیست؟
به اضافه بگویید تا کجا به امامت شیعه و عصمت ائمه موافقید؟
در صفحه ی3 گفته اید: فراموش نکنیم که آنچه به نام دین از کودکی آموخته ایم و پای منبرها شنیده ایم، چیزی جز درک و فهم دیگران از دین نبوده و نیست.
از شما سؤال می کنیم آیا این عبارات رد کردن مطلق امامت و عصمت نیست، از کودکی به ما چه یاد داد اند؟
یاد داده اند امام اول، حضرت علی علیه السلام و امام دوازدهم، امام مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف می باشد و همه ی این بزرگان معصومند.
پای منبرها، آیه ی تطهیر را شنیده ایم و به ما گفته اند اهل البیت علیهم السلام پاک و پاکیزه اند.
به ما گفته اند:
هر چه بگندد نمکش می زنند***وای به روزی که بگندد نمک
در نتیجه امامت و خلافت غیر عترت زیر سؤال می رود.
به ما گفته اند «اَطِیعُوا الله وَ اَطِیعُوا الرَّسُول وَ اولِی الاَمْرِ مِنْکُم»(1)که آیه ی قرآن است اطاعت اولی الامر را در ردیف اطاعت از خدا و رسول آورده
1) «یَا اَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُواْ اَطِیعُواْ اللّهَ وَاَطِیعُواْ الرَّسُولَ وَاُوْلِی الاَمْرِ مِنکُم فَإِن تَنَازَعْتُمْ فِی شَیْءٍ فَرُدُّوهُ إِلَی اللّهِ وَالرَّسُولِ إِن کُنتُمْ تُوْمِنُونَ بِاللّهِ وَالْیَوْمِ الآخِرِ ذَلِکَ خَیْرٌ وَاَحْسَنُ تَاْوِیلاً» ، نساء: 59.