مشخصات کتاب

آداب الزیارة

منتخبی از زیارات و دعاها

و وظایف شیعیان در دوران غیبت کبرایِ امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف

غلامرضا اسدی مقدم

بشرویه خراسان

شناسنامه کتاب

نام کتاب:...آداب الزّیارة

مؤلف:...غلامرضا اسدی مقدم بشرو یه خراسان

نوبت چاپ:...اوّل / 1378

حروف نگاری:...مؤسسه نبأ

لیتوگرافی:...بابک

چاپ:...رامین

خدمات نشر:...مؤسسه نبأ

تعداد:....5000 نسخه

مراکز پخش

خراسان- بشرویه 2500 - 0535322

مشهد مقدس - بازار سرشور - کتابفروشی طالبیان شریف 57257 تهران - ناصر خسرو - انتشارات مفید 3904922

«کلیّه حقوق مخصوص مؤلف است»

شابک : 8-10-6643-964

ISBN: 964 - 6643 - 10 - 8

خیراندیش دیجیتالی: انجمن مددکاری امام زمان (عج) اصفهان

ویراستار کتاب: خانم شهناز محققیان

اشاره

شناسنامه کتاب

نام کتاب:...آداب الزّیارة

مؤلف:...غلامرضا اسدی مقدم بشرو یه خراسان

نوبت چاپ:...اوّل / 1378

حروف نگاری:...مؤسسه نبأ

لیتوگرافی:...بابک

چاپ:...رامین

خدمات نشر:...مؤسسه نبأ

تعداد:....5000 نسخه

مراکز پخش

خراسان- بشرویه 2500 - 0535322

مشهد مقدس - بازار سرشور - کتابفروشی طالبیان شریف 57257 تهران - ناصر خسرو - انتشارات مفید 3904922

«کلیّه حقوق مخصوص مؤلف است»

شابک : 8-10-6643-964

ISBN: 964 - 6643 - 10 - 8

خیراندیش دیجیتالی: انجمن مددکاری امام زمان (عج) اصفهان

ویراستار کتاب: خانم شهناز محققیان

بِسْمِ اللّه الرَّحْمنِ الرَّحیمِ

یادآوری دو نکته مهم

امام زمان حضرت مهدی علیه السلام فرموده اند:

وَ اَکْثِرُوا الدُّعاءَ بِتَعْجِیلِ الْفَرَجِ فَإِنَّ ذَالِکَ فَرَجُکُمْ. «برای تعجیل فرج و ظهور من زیاد دعا کنید، زیرا گشایش کارهای شما نیز در آن است.»

توقیع خطاب به اسحاق بن یعقوب

(بحار الانوار (181/53-182)

إِنَّا غَیْرُ مُهْمِلِینَ لِمُراعاتِکُمْ وَلا ناسِینَ لِذِکْرِکُمْ، وَلَوْلا ذلِکَ لَنَزَلَ بِکُمُ الأَوَّاءُ وَاصْطَلَمَکُمُ الأَعْداءُ فَاتَّقُوا اللَّهَ جَلَّ جَلالُهُ «همانا در رسیدگی به امور شما کوتاهی نمی کنیم و یاد شما را از خاطر نمی بریم زیرا اگر غیر از این بود بلاها و گرفتاری ها بر شما فرود می آمد و دشمنانتان شما را در هم می شکستند پس پرهیزگاری و دوری از گناه و فرمانبرداری خدای متعال را مراعات نمائید.»

توقیع خطاب به شیخ مفید رحمه الله علیه

(بحار الانوار 175/53)

اهداء

به پیشگاه امامزاده لازم التعظیم

حضرت آقا علی عبّاس علیه السّلام

مدفون در دشت کویر منطقه کاشان و اردستان

مختصری از احوال امامزاده لازم التّعظیم حضرت آقا علی عبّاس بن موسی بن جعفر علیه السلام

امامزاده عالی مقام حضرت آقا علی عبّاس و هم جوارش امامزاده محمّد از اولاد حضرت امام موسی بن جعفر علیه السلام که مرقد منیف و بارگاه شریفشان در جاده بادرود، هفتاد کیلومتری کاشان و بیست کیلومتری نطنز واقع است، جهت ملاقات برادر بزرگوارشان امام همام حضرت علّی بن موسی الرّضا علیه السلام به اتّفاق حضرت شاهچراغ به ایران آمدند و با جمعی از سادات و موالیان به حوالی کاشان وارد شدند. عبدالجبّار طبرسی که فرمانروائی آن نواحی را به عهده داشت و در زمره دوستان اهل بیت عصمت و طهارت شمرده می شد چون از ورود امامزادگان والامقام مطلع گردید مراتب خدمت معمول داشته مدتی از آنان پذیرائی شایسته در منزلش به عمل آورد و اظهار داشت که رفتن شما به طوس صلاح نیست زیرا به گفتار مأمون خلیفهٔ عباسی اعتمادی نمی باشد و صلاح در این است که فعلا در

این جا بمانید تا خبر صحیح برسد ناچار مدّتی را در حوالی کاشان و فین اقامت نمودند و سپس به یردلان و از آن جا بقریهٔ بادافشان رفته و مورد اکرام حکمران آن جا و پیوستن جمعی کثیر از مردم آن سامان گردیدند.

تا این که خبر محنت اثر شهادت امام هشتم علیه السلام به آنان رسید و پس از مدّتی عزاداری قصد مراجعت به وطن نمودند، که منافقین به مأمون خبر دادند که برادران حضرت امام رضا علیه السلام اراده خروج و انتقام دارند مأمون ملعون به وحشت افتاده و فرمان داد لشکر سر راه بر آن ها گرفته و هر جا سادات علوی خصوصاً اولاد حضرت موسی بن جعفر علیه السلام را بیابند به قتل برسانند. لذا لشکر مأمون ملعون آنان را محاصره کرده و آخر الامر پس از چندی قتال آن دو امامزاده مظلوم را قطعه قطعه کرده به شهادت رساندند و چند شبانه روز جسد مطهرشان روی زمین افتاده بود و کسی جرئت دفن آنان را نداشت تا این که زنان خالدآباد به تجهیز آنان پرداختند، مردانشان نیز تعصب کرده به کمک آنان شتافتند و آن دو بزرگوار را در یک بقعه به خاک

سپردند که هم اکنون مزار شریفشان ملاذ بی پناهان و بیچارگان و محلّ قضاء حوائج و ظهور کرامات فراوان است. ⁽¹⁾

اللهم اجعلنا من محبّیهم و احشرنا فی زمرتهم و ارزقنا شفاعتهم بحق اجدادهم الظاهرین صلواتک علیهم اجمعین

در مدح امامزاده لازم التعظیم حضرت آقاعلی عباس از نسل حضرت موسی بن جعفر علیه السلام

ایّها الاحباب قوموا نزّهوا ارواحکم *** فادخلوا فی روضة ثمّ اشهدوا نعم المزار

روضه فرزند موسی قدؤه اهل وفا *** بر علی عبّاس در این کوی دارد اشتهار

هم جوار او محمدپور موسای غریب *** از علی (علیه السلام) و از محمّد (صلی الله علیه و آله) باشدش اصل و تبار

جان فدای این دو مظلوم غریب بی نوا *** باد جان جمله عالم ها مر ایشان را نثار

این دو مظلوم غریب از نسل شاهنشاه دین *** حضرت موسی بن جعفر کشته قوم شرار

ای محمّد ای علی مدفون در این دشت کویر *** من شفاعت از شما در حشر دارم انتظار

بس گنهکارم ندارم آبرویی نزد حق *** آمدم در کویتان از بهر کسب اعتبار

تا مرا زیر لوای حمد بدهیدم مکان *** رایت حمد است در دست شه دلدل سوار

حِمیَری بشر وده اشعاری ز وصف آن عَلَم *** ترجمه اشعار او را ای برادر گوش دار

مردمان را روز محشر پنج رایت ثابت است *** چار از آن ها لک بود از مردمان دیوسار

اولین رایت بود از عِجل و فرعون شریر *** سامریّ امت آن مردود زشت نابکار

دومین رایت جلودارش لعینی تیره روی *** تیره حال و تیره بخت و زشت خوی و کج مدار

رایت سوم بود در مقدمش مردی قصیر *** در ره بهتان و زور و حیله صاحب ابتکار

رایت چارُم ز نعثل آن یهودیّ الخصال *** حق نسازد جایگاهش سرد در دار البوار

جمله این چار ماوی در سقر بگرفته اند *** نیست آن ها را ره خارج شدن از قعر نار

پنجمین رایت بدست حیدر صفدر بود *** در تلألؤ صورت نیکوی او خورشیدوار

احمد مرسل (صلی الله علیه و آله) به نزد حیدر (علیه السلام) آید روز حشر *** رایت حمد است در آن روز بهرش برقرار

اوست مولائی که جنت تابع فرمان او *** آتش از بیم و جلال و حشمت او خوار و زار

پیشوای صدق و بر حق شاه مردان مرتضی (علیه السلام) *** شیعیان شاداب از کوثر صغار و هم کبار

این چنین وحی آمد از پروردگار لم یزل *** نیست خوفی بر شما ای شیعه والاتبار

در مدیح و در ثناتان حِمیری ثابت قدم *** گرچه گردد قطعه قطعه یا رود بر چوب دار

پس درود بی نهایت برروان مصطفی *** هم به ابن عم و دامادش شه دلدل سوار

حِمیری با نظم خود بنموده کسب آبرو *** کسب بنموده (مترجم) آبرو و افتخار

ترجمه هر بیت او یک بیت نظم من بُوَد *** نیست این توفیق جز لطف خفّی کردگار

ای «رضا ⁽¹⁾» آگاه شو نبود ملاذ و ملجأی *** در صف محشر بجز ظل ولای هشت و چار

مقدّمه: وظایف زائران

وظایف زائران

امام هشتم علیه السلام فرمود: هر امامی عهد و میثاقی بر عهده پیروانش دارد و یکی از اعمالی که نمایانگر وفاداری کامل و ادای میثاق است، زیارت آرامگاه آنان است. نتیجه و فایده این زیارت اینست که هر کس از روی شوق و علاقه به زیارت آنان بشتابد روز محشر مشمول شفاعت آن بزرگواران خواهد بود. (بحار الانوار 116/100)

لذا لازم است شخص زائر اولاً وظیفه خود را در راه زیارت و در مشاهده مشّرفه بداند تا از این ثواب عظیم بهره مند گردد، ثانیاً با نیّت خالص و قصد قربت از بلد خود حرکت کند. اینک بطور خلاصه وظیفه زوّار بیان می شود:

1- سزاوار است که نیّت زیارت را به نیابت از حضرت مهدی امام زمان علیه السلام مقرّر دارد یعنی بگوید: زیارت می کنم مولایم امام هشتم حضرت علیّ بن موسی الرضا علیه السلام را به نیابت آقا و مولایم حضرت مهدی علیه السلام و ثواب این نیابت را نثار می کنم به ارواح مؤمنین و مؤمنات،

پدرم، مادرم، برادران و خواهران مسلمان و دوستان آل محمّد صلی الله علیه و آله و کلّیّه حقداران، قربةً الی الله، از همان ساعت اوّل، قصد نیابت کند و بگوید به نیّت مولایم امام عصر علیه السلام حرکت می کنم.

علّامه نوری رحمه الله علیه و در نجم الثّاقب ضمن وظائف رعیّت در زمان غیبت امام عصر علیه السلام فرموده اند: وظیفه مهّم این است که از طرف حضرت حجّت علیه السلام به مکّه معظّمه برود و حج بجا آورد یا از طرف حضرت نائب بفرستد. بدیهی است که اگر تأکید شده باشد برای مناسک حج از طرف حضرت مهدی علیه السلام زیارت معصومین علیهم السلام نیز از طرف آن بزرگوار مستحبّ و ممدوح خواهد بود.

بلکه در بعض اخبار است که ائمّه علیهم السلام شخصی را اجیر میک ردند که از طرف آنان به زیارت حضرت سیّد الشهدا علیه السلام برود و در آن حرم مطّهر دعا کند.

2- وقت خارج شدن برای سفر در صورت امکان مستحب است غسل کند.

3- کلام بیهوده و لغو و مجادله را ترک کند و مواظب

باشد اشخاص را و به خصوص افراد مؤمن را با القاب ناموزون و ناراحت کننده مخاطب نسازد. متأسفانه در عصر حاضر رسم شده که در هر جایی لقبی ناموزون روی مؤمنی می گذارند و او را به آن اسم موهون صدا می زنند و مردم را می خندانند و این خود ظلم بزرگ و نابخشودنی است و قرآن در سوره مبارکه حجرات از این عمل زشت و کردار ناستوده نهی اکید نموده آن جا که فرموده است:

یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا لَا یَسْخَرْ قَومٌ مِّن قَوْمٍ عَسَی أَن یَکُونُوا خَیْرًا مِّنْهُمْ وَلَا...نِسَاء مِّن نِّسَاء عَسَی أَن یَکُنَّ خَیْرًا مِّنْهُنَّ وَلَا تَلْمِزُوا أَنفُسَکُمْ وَلَا تَنَابَزُوا بِالْأَلْقَابِ بِئْسَ الاِسْمُ الْفُسُوقُ بَعْدَ الْإِیمَانِ وَمَن لَّمْ یَتُبْ فَأُوْلَئِکَ هُمُ الظَّالِمُونَ. (حجرات 11/49) ترجمه: «ای کسانی که ایمان آورده اید گروهی گروه دیگر را مسخره و استهزاء نکند، شاید قوم استهزاء شده از گروه استهزاء کننده بهتر باشند و نه زن هایی زنان دیگر را به استهزاء گیرند که شاید زنان استهزاء شده از آنان بهتر باشند. و نسبت به یکدیگر عیب جوئی مکنید و القاب ناروا

بر یکدیگر مگذارید که نام زشت بعد از ایمان بسیار بد است و کسی که توبه نکند (و از این عمل دست بر ندارد) پس چنین کسانی ظالم و ستمکارند.

از این آیه شریفه و روایات زیادی که از اهل البیت علیهم السلام وارد شده و به آن اشاره خواهد شد استفاده می شود که شخص مؤمن نزد خدای متعال سخت محترم است و در هیچ حال انسان مجاز نیست که مؤمنی را اذّیت کند و آبروی او را بریزد.

حضرت موسی بن جعفر علیه السلام در مقابل کعبه ایستاد و فرمود: ای کعبه حرمت تو عظیم است و امّا حرمت مؤمن از تو عظیم تر است (بحار الانوار 227/74)

و نیز شخص زائر بداند که امام علیه السلام بر اعمال ما ناظر و شاهد است و اعتقاد ما اینست که امام علیه السلام اعمال ما را می بیند هر چند مخفیانه انجام بدهیم.

4- شخص زائر باید سعی کند خود و اهل و عیال خود را به زیور صلاح و تقوی آراسته سازد، زیرا خدای متعال امر می کند که همان گونه که شخص مؤمن سعی می کند خودش

را از آتش دوزخ بر کنار دارد، بستگان خود را نیز مکلّف است از آتش جهنّم برهاند، همان گونه که مفاد آیه شریفه است:

یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا قُوا أَنْفُسَکُمْ وَ أَهْلِیکُمْ ناراً وَقُودُهَا النّاسُ وَ الْحِجارَةُ عَلَیْها مَلائِکَةٌ غِلاظٌ شِدادٌ لا یَعْصُونَ اللّهَ ما أَمَرَهُمْ وَ یَفْعَلُونَ ما یُؤْمَرُونَ. (تحریم 6/66) ترجمه: «ای کسانی که ایمان آوردید، خود و خانواده خود را از آتشی نگهدارید که مردم (کافر) و سنگ ها آتش گیره آنند بر آن آتش ملائکه سختگیر و شدید موکّلند که از امر خدا سرپیچی نکنند و آن چه بدان مأمورند انجام دهند».

5- شخص زائر باید سعی کند در بین راه نمازش قضا نشود، چون، زیارت مستحبّ است و نماز واجب و در باب اهمّیّت نماز، پیغمبر اسلام صلی الله علیه و آله فرمود: لا یَنالُ شَفاعَتِی مَنِ اسْتَخَفَّ بِصَلَاتِهِ؛ یعنی: شفاعت من کسی را که نمازش را سبک بشمارد شامل نمی شود.

و فرمود: لاَ تُضَیِّعُوا صَلاَتَکُمْ فَإِنَّ مَنْ ضَیَّعَ صَلاَتَهُ حُشِرَ مَعَ قَارُونَ وَ هَامَانَ؛ یعنی: نمازتان را ضایع مسازید که هر کس نمازش را ضایع کند با قارون و هامان محشور خواهد شد. (کتاب عروة الوثقی، اوائل کتاب صلوة)

6- مستحبّ است برای زیارت قبل از ورود مشاهد مشرّفه غسل کند و لباس پاکیزه بپوشد و خود را معطّر کند مگر معطر کردن در کربلا که ممدوح نیست.

7- واجب است که اگر احیاناً جُنب یا حائض است غسل کند زیرا با حال جنابت و حیض ورود به حرم های شریف امامان معصوم علیهم السلام حرام است و زن حائض تا پاک نشده به هیچ عنوان نمی تواند برای توقّف داخل حرم شود و مستحبّ است با وضو وارد حرم شود زیرا اگر چه زیارت بدون وضو صحیح است اما نماز زیارت بدون وضو باطل است.

8- در موقع رفتن به روضهٔ مقدسه گام ها را کوتاه بر دارد و به آرامی و وقار حرکت نماید و خاضع و خاشع باشد و به

زوّار دیگر فشار وارد نیاورد و به آن ها پرخاش نکند.

9- موقع رفتن به اعتاب مقدّسه به ذکر خدا و صلوات مشغول باشد.

10- با اذن دخول و رقّت قلب وارد حرم شود.

11- شخص زائر باید از گناهان خود نادم باشد و توبه و استغفار نماید و در نظر داشته باشد که لطف امام علیه السلام در مورد شیعیان زیاد است، لذا زائر در سوء احوال خود تأمّل کند و خلاف هایی که نسبت به آن بزرگان مرتکب شده و فرموده های بی شماری که از آنان اطاعت ننموده و اذیتّ ها و آزارهایی که از او به آن بزرگواران و دوستانشان رسیده بیاد آورد به عنوان نمونه یکی از مواردی که نشان می دهد اهانت به شیعیان باعث آزار ائمه اطهار علیه السلام می شود جریان ابراهیم جَمّال است که ذیلاً درج می شود.

داستان ابراهیم جّمال و علیّ بن یقطین

ابراهیم جمّال یکی از شیعیان اهل بیت علیهم السلام در زمان حضرت موسی بن جعفر علیهما السلام است. روزی خواست

خدمت علیّ بن یقطین برسد. ابراهیم ساربان بود و علیّ بن یقطین وزیر هارون الرّشید و به حسب ظاهر شأن ابراهیم نبود که در مجلس وزیر حاضر شود، لذا به او توجّهی نشد اتفاقا در همان سال علیّ بن یقطین به حج مشرّف شد در مدینه خواست خدمت حضرت موسی بن جعفر علیه السلام مشرّف شود حضرت او را راه ندادند، روز بعد در بیرون خانه آن حضرت را ملاقات نمود و عرض کرد: ای سید من تقصیر من چه بوده که دیروز مرا راه ندادید؟ حضرت فرمودند: به جهت این که برادرت ابراهیم جمّال را راه ندادی حق تعالی با فرموده از این که سعی تو را قبول فرماید مگر ابراهیم تو را عفو کند و از تو راضی شود.

علی بن یقطین عرض کرد: ای سیّد و مولای من، ابراهیم را در این وقت کجا ملاقات کنم و حال این که من در مدینه ام و او در کوفه.

حضرت فرمودند: هنگامی که شب فرا رسد، تنها برو به بقیع بدون آن که کسی از اصحاب و غلامان تو بفهمد. در آن جا شتری آماده خواهی دید آن شتر را

سوار شو و به کوفه برو.

علیّ بن یقطین طبق دستور حضرت شب به بقیع رفت و شتر را دیده سوار شد و به اندک زمانی در خانه ابراهیم جمّال در کوفه رسید. شتر را خواباند و در را کوبید. ابراهیم گفت: کیست؟ علی گفت: علی بن یقطینم ابراهیم گفت: علیّ بن یقطین بر در خانه من چه می کند؟ فرمود: بیرون بیا که امر عظیمی پیش آمده است و او را قسم داد که به وی اجازه ورود دهد.

چون وارد شد گفت: ای ابراهیم، آقا و مولا ابا فرمود که عمل مرا قبول فرماید مگر آن که تو از من بگذری ابراهیم گفت: غفر الله لک.

آن گاه علیّ بن یقطین سرش را بر زمین گذاشت و ابراهیم را قسم داد که پا روی صورتم بگذار و صورتم را زیر پای خود بمال ابراهیم امتناع ورزید. علی او را قسم داد که چنین کند پس ابراهیم پا روی صورت علیّ بن یقطین گذاشت و رخ او را از زیر پای خود بمالید و علی گفت: «اَللَّهُمَّ اشْهَد»؛ یعنی: بارالها تو شاهد باش آن گاه بیرون

آمد و سوار شد و همان شب برگشت و شتر را بر در خانه موسی بن جعفر علیه السلام خواباند و اذن دخول خواست.

حضرت او را اجازه فرمودند، بر آن جناب وارد شد و حضرت از او قبول فرمود.

از ملاحظه این خبر معلوم می شود که حقوق و احترام مؤمن تا چه اندازه عظیم است.

12- مقدّم داشتن پای راست در وقت ورود به حرم و مقدم داشتن پای چپ هنگام خروج از حرم.

13- پشت به قبله و رو به قبر منوّر امام علیه السلام ایستادن در هنگام زیارت.

14- زیارت را در صورت امکان ایستاده بخواند.

15- تکبیر گفتن هنگام رؤیت قبر مطهّر و پیش از شروع خواندن زیارت.

16- خواندن زیارت هایی که از ائمّه علیهم السلام وارد شده.

17- آرام خواندن زیارتنامه تا باعث اذیّت دیگران نشود.

18- توبه و استغفار از گناهان.

19- تعجیل در بیرون رفتن بعد از زیارت.

20- بجا آوردن دو رکعت نماز زیارت و بهتر این است که نماز زیارت و دعاهای بعد از آن را کوتاه نماید تا باعث تضییع حقوق دیگران نشود.

21- زنان هنگام زیارت از مردان جدا باشند و بطوری از خانه بیرون روند که شناخته نشوند و نامحرم آنان را نبیند از مرحوم آیت الله العظمی بروجردی رضوان الله علیه استفتأ شد که آیا در مجالس شب نشینی اقوامی که با هم نامحرمند مانند: پسر عمو و دختر عمو، زن و برادر شوهر، دختر خاله و پسرخاله و ... جایز است در یک محل بنشینند؟ فرمودند: «تبرّز (مشخص بودن) زن در بین مردانی که او را می شناسند جایز نیست». مرحوم ثقة المحدّثین حاج شیخ عبّاس قمیّ رحمه الله علیه در مفاتیح فرموده اند: از بیانات شهید اول رحمه الله علیه در این زمینه معلوم می شود کثرت قبح و شناعت آن چه متعارف شده فعلا که زن ها به اسم تشرف به زیارت خود را آرایش می کنند و با جامه نفیس از خانه بیرون می آیند و در حرم های مطهره برای نامحرمان مزاحمت ایجاد می نمایند یا خود را به

ضریح مطهره می چسبانند یا در قبله مردان نشسته به خواندن زیارت مشغول شده، حواس مردم را پریشان می کنند، عباد را از زائرین و نمازگزاران و متضرّعین از کار و زیارتشان بازداشته این گونه زنها داخل در زمره صادین عن سبیل الله هستند و در حقیقت زیارت ایشان باید از منکرات شرع شمرده شود نه عبادات و داخل در موبقات شود نه قربات. کما این که در زمان حاضر زن ها با چادرهای رنگین در جماعات مساجد حاضر شده صحنه ای مساجد را پر می کنند.

از حضرت صادق علیه السلام نقل شده که حضرت امیر المؤمنین علی علیه السلام به اهل عراق فرمود: ای اهل عراق، شنیده ام که زن ها در کوچه و بازار به مردها برمی خورند و با نامحرمان مواجه می شوند آیا شما حیا نمی کنید؟ و فرمود: لَعَنَ الله مَن لا یُغار؛ یعنی: خدا لعنت کند کسی را که غیرت ندارد.

و نیز مرحوم محدّث قمیّ رحمه الله علیه از کتاب شریف من لایحضره الفقیه از تألیفات شیخ صدوق رحمه الله علیه، حدیثی

راجع به زن های آخر الزّمان نقل می کند که متن آن چنین است:

رَوَی الْأَصْبَعُ ابْنُ نُبَاتَه عَنْ أمیر المؤمِنینَ علیّ -عَلَیْهِ السَّلام-، قالَ سَمِعْتُهُ یَقُولُ: یَظْهَرُ فِی آخِرِ الزَّمانِ وَ اقْتِرَابِ السَّاعَهِ وَ هُوَ شَرُّ الْأزْمنَهِ نِسْوَهٌ کَاشِفَاتٌ عَارِیَاتٌ متَبَرِّجَاتٌ منَ الدِّینِ دَاخِلَاتٌ فِی الْفِتَنِ مائِلَاتُ إِلَی الشَّهَوَاتِ مسْرِعاتٌ إِلَی اللَّذَّاتِ مسْتَحِلَّاتٌ لِلْمحَرَّماتِ فِی جَهَنَّم خَالِدَات (مفاتیح الجنان) ترجمه: اصبغ بن نباته از امیرالمؤمنین علیه السلام روایت کرده گوید: شنیدم از آن حضرت که می فرمود: در آخر الزّمان و نزدیک شدن ساعت، (منظور دوره غیبت و نزدیکی زمان ظهور حضرت مهدی علیه السلام) که بدترین زمان هاست، زنانی پیدا می شوند عاری از حجاب و فاصله گیرندگان از دین، داخل شوندگان در فتنه ها، علاقمندان به شهوات، سرعت گیرندگان بسوی لذّات، حلال خواهان محرّمات، که این ها در آتش دوزخ مخلّد هستند.

22- وظیفه دیگر زوّار بلکه کلّیّه مؤمنین اینست که در عداد صالحین و پارسایان در آیند و این امر مستلزم اینست که کلّیّه محرّمات را ترک گویند و واجبات را انجام دهند به بلکه به حکم وظیفه امر بمعروف و نهی از منکر، دیگران را هم به اتیان واجبات دعوت کرده و از ارتکاب محرّمات منع نمایند. ⁽¹⁾

بخش اول: زیارات

اشاره

اذن دخول هر یک از حرم های شریفه

شیخ کفعمی رضوان الله علیه فرموده چون خواستی داخل شوی به مسجد حضرت رسول صلی الله علیه و آله یا در یکی از مشاهده مشرّفه ائمه علیهم السلام پس بگو:

اللّهُمَّ انّی وَقَفْتُ عَلی باب مِنْ ابْوابِ بُیُوتِ نَبِیّکَ صَلَواتُکَ عَلَیْهِ وَآلِهِ، وَقَدْ مَنَعْتَ النّاسَ أَنْ یَدْخُلُوا إِلّا بِإِذْنِهِ، فَقُلْتَ: یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا لا تَدْخُلُوا بُیُوتَ النَّبِیّ إِلّا أَنْ یُؤْذَنَ لَکُمْ، اللّهُمَّ إِنّی أَعْتَقِدُ حُرْمَهَ صاحِبِ هذَا الْمَشْهَدِ الشَّرِیفِ فِی غَیْبَتِهِ، کَماأَعْتَقِدُها فِی حَضْرَتِهِ، وَاعْلَمُ أَنَّ رَسُولَکَ وَ خُلَفاءَکَ عَلَیْهِمُ السَّلامُ أَحْیاءٌ عِنْدَکَ یُرْزَقُونَ، یَرَوْنَ مَقامِی وَ یَسْمَعُونَ کَلامِی وَ یَرُدُّونَ سَلامِی، وَ أَنَّکَ حَجَبْتَ عَنْ

سَمْعِی کَلامَهُمْ، وَ فَتَحْتَ بابَ فَهْمِی بِلَذِیذِ مُناجاتِهِمْ، وَ إِنّی أَسْتَأذِنُکَ یا رَبّ أَوَّلًا، وَ أَسْتَأْذِنُ رَسُولَکَ صَلَّی اللّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ ثانِیاً وَ اَسْتَاْذِنُ خَلیفَتَکَ الْأِمامَ الْمَفْروُضَ عَلَیَّ طاعَتُهُ (فلان بن فلان) بجای فلان بن فلان نام ببرد آن امامی را که می خواهد زیارت کند و همچنین نام پدرش را ببرد مثلاً اگر در زیارت امام حسین علیه السلام است، بگوید: الْحُسَیْنَ ابْنَ عَلی عَلَیْهِمَا السَّلامُ و اگر در زیارت امام رضا علیه السلام است بگوید: عَلِیَّ بْنَ مُوسَی الرّضا عَلَیْهِمَا السَّلامُ و هکذا، پس بگوید: وَ اَلْمَلاَئِکَهَ اَلْمُوَکَّلِینَ بِهَذِهِ اَلْبُقْعَهِ اَلْمُبَارَکَهِ ثَالِثاً أَ أَدْخُلُ یَا رَسُولَ اَللَّهِ أَ أَدْخُلُ یَا حُجَّهَ اَللَّهِ أَ أَدْخُلُ یَا مَلاَئِکَهَ اَللَّهِ اَلْمُقَرَّبِینَ اَلْمُقِیمِینَ فِی هَذَا اَلْمَشْهَدِ فَأْذَنْ لِی یَا مَوْلاَیَ فِی اَلدُّخُولِ أَفْضَلَ مَا أَذِنْتَ لِأَحَدٍ مِنْ أَوْلِیَائِکَ

فَإِنْ لَمْ أَکُنْ أَهْلاً لِذَلِکَ فَأَنْتَ أَهْلٌ لِذَلِکَ، پس ببوس عتبه مبارکه را و داخل شو و بگو: بِسْمِ اللهِ وَ بِاللهِ وَفی سَبیلِ اللهِ وَ عَلی مِلَّةِ رَسُولِ اللهِ صَلَّی الله عَلَیْهِ وَالِهِ أَللَّهُمَّ اغْفِرْلِی وَ ارْحَمْنِی وَ تَُبْ عَلَیَّ اِنَّکَ اَنْتَ التَّوّابُ الرَّحِیمُ (مفاتیح الجنان)

زیارت حضرت رسول اکرم صلی الله علیه و آله

به سند صحیح از ابن ابی نصر بزنطی روایت شده که گفت خدمت حضرت امام رضا علیه السلام عرض کردم که بعد از نماز چگونه صلوات و سلام بر حضرت رسول صلی الله علیه و آله باید فرستاد؟ فرمود: می گویی:

السَّلَامُ عَلَیْکَ یَا رَسُولَ اللَّهِ وَ رَحْمَةُ اللَّهِ وَ بَرَکَاتُهُ السَّلَامُ عَلَیْکَ یَا مُحَمَّدَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ السَّلَامُ عَلَیْکَ یَا خِیَرَةَ اللَّهِ السَّلَامُ عَلَیْکَ یَا

حَبِیبَ اللَّهِ السَّلَامُ عَلَیْکَ یَا صَفْوَةَ اللَّهِ السَّلَامُ عَلَیْکَ یَا أَمِینَ اللَّهِ أَشْهَدُ أَنَّکَ رَسُولُ اللَّهِ وَ أَشْهَدُ أَنَّکَ مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ- وَ أَشْهَدُ أَنَّکَ قَدْ نَصَحْتَ لِأُمَّتِکَ وَ جَاهَدْتَ فِی سَبِیلِ رَبِّکَ وَ عَبَدْتَهُ حَتَّی أَتَاکَ الْیَقِینُ فَجَزَاکَ اللَّهُ یَا رَسُولَ اللَّهِ- أَفْضَلَ مَا جَزَی نَبِیّاً عَنْ أُمَّتِهِ اللَّهُمَّ صَلّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ أَفْضَلَ مَا صَلَّیْتَ عَلَی إِبْرَاهِیمَ وَ آلِ إِبْرَاهِیمَ إِنَّکَ حَمیدٌ مَجِیدٌ (مفاتیح الجنان)

زیارت حضرت علی بن ابیطالب علیه السلام

زیارت معروف به امین الله که در نهایت اعتبار است و در تمام کتب مزاریّه و مصابیح نقل شده است و علامه مجلسی رحمه الله علیه فرموده که آن بهترین زیاراتست از جهت متن و سند و باید که در جمیع روضات مقدّسه بر آن

مواظبت نمایند و کیفیت آن چنانست که به سندهای معتبر روایت شده از جابر از امام محمد باقر علیه السلام، که امام زین العابدین علیه السلام به زیارت امیرالمؤمنین علیه السلام آمد و نزد قبر آن حضرت ایستاد و گریست و گفت:

اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یا اَمینَ اللهُ فِی أَرْضِهِ وَ حُجَّتَهُ عَلَی عِبَادِهِ السَّلَامُ عَلَیْکَ یا أَمیرَ الْمُؤْمِنینَ (و اگر در زیارت یکی دیگر از امامان غیر از امیرالمؤمنین باشد به جای این جمله بگوید السَّلامُ عَلَیْکَ یَابْنَ رَسُولِ اللهِ اَشْهَدُ أَنَّکَ جَاهَدْتَ فِی اللَّهِ حَقَّ جِهادِهِ، وَ عَمِلْتَ بِکِتَابِهِ، وَ اتَّبَعْتَ سُنَنَ نَبِیةِّ،صَلَّی اللَّهُ عَلَیْهِ وَآلِهِ وَ سَلَم، حَتَّی دَعَاکَ اللَّهُ إِلَیٰ جِوارِهِ فَقَبَضَکَ إِلَیْهِ بِإِخْتِیارِهِ وَ أَلْزَمَ أَعْداتَکَ الحُجَّةَ مَعَ مَالَکَ مِنَ الْحُجَجَ الْبَالِغَةِ عَلَی جَمیعِ خَلْقِهِ، اللهُمَّ فَاجْعَلْ نَفْسی مُطْمَئِنَّهً بِقَدَرِکَ، راضِیَهً بِقَضائِکَ)

مُولَعَةً بِذِکْرِکَ وَ دُعائِکَ، مُحِبَّةً لِصَفْوَةِ أَوْلِیَائِکَ، مَحْبُوبَةً فِی أَرْضِکَ وَ سَمائِکَ، صابِرَةً عَلَی نُزولِ بَلائِکَ، شَاکِرَةٌ لِفَواضِل نِعْمائِکَ، ذاکِرَةً لِسَوابغ آلائِکَ، مُشْتاقَةً إِلی فَرْحَةِ لِقائِکَ، مُتَزَوَّدَةَ التَّقْوی لِیَوْمٍ جَزائِکَ، مُسْتَنَّةً بِسُنَنِ أَوْلِیَائِکَ، مُفارِقَةً لأَخْلاقِ أَعْدائِکَ، مَشْغُوُلَةً عَنِ الدُّنْیا بِحَمْدِکَ وَ ثَنائِکَ، پس پهلوی مبارک خود را بر قبر گذاشت و گفت: اللهُمَّ إِنَّ قُلُوبَ المُخبِتِینَ إِلَیْکَ وَالهَةٌ، وَ سُبُلَ الرّاغِبیِنَ إِلَیْکَ شارِعَةٌ، وَ أَعْلامَ الْقاصِدِینَ إِلَیْکَ وَاضِحَةٌ، وَ أَفِئِدَةَ الْعَارِفینَ مِنْکَ فازِعةٌ، وَ أَصْواتَ الدّاعِینَ إِلَیْکَ صَاعِدَةٌ، وَ أَبْوابَ الإِجَابَةِ لَهُمْ مُفَتَّحَةٌ وَ دَعْوَةَ مَنْ ناجاکَ مُسْتَجابَةٌ، وَ تَوْبَةَ مَنْ أَنابَ إِلَیْکَ مَقْبُولَةٌ، وَ عَبْرَةَ مَنْ بَکی من خَوْفِکَ مَرْحُومَةٌ، وَ

الإغاثَةَ لِمَنِ اسْتَعَاثَ بِکَ مَوْجُودَةٌ وَ الإعانَةَ لمن استعانَ بِکَ مَبْدَولَةٌ، وَ عِداتِکَ لِعِبادِکَ مُنْجَزَةٌ، وَ زَلَلَ مَن اسْتَقَالَکَ مُقَالَةٌ، وَ أَعْمالَ الْعامِلِینَ لَدَیْکَ مَحْفُوظَةٌ، وَ أَرْزاقَکَ إِلَی الْخَلائِقِ مِنْ لَدُنْکَ نازلَةٌ، وَ عَوائِدَ المَزیدِ إِلَیْهِمْ واصِلَةٌ، وَ ذُنوبَ الْمُسْتَغْفِرِینَ مَغْفُورَةٌ، وَ حَوائِجَ خَلْقِکَ عِنْدَکَ مَقْضِیَّةٌ، وَ جَوائِزَ السّائِلِینَ عِنْدَکَ مُوَفَّرَةٌ، وَ عَوائِدَ المَزیدِ مُتَواتِرَةٌ، وَ مَوائِدَ المُسْتَطْعِمینَ مُعَدَّةٌ، وَ مَناهِلَ الظَّماءِ لَدَیکَ مُتْرَعَةٌ، اللهُمَّ فَاسْتَجِبْ دُعائِی، وَ أَقْبَلْ ثَنَائی، وَ اجْمَعْ بَیْنِی وَ بِیْنَ أَوْلِیائِی، بِحَقِّ مُحَمَّدٍ صَّلَی اللَّه عَلَیهِ وَ آلِهِ وَ سَلَم وَ عَلیٍّ وَ فاطِمَةَ، وَ الْحَسَنِ وَالْحُسَیْنِ علیهم السلام، إِنَّکَ وَلِیُّ نَعْمَائِی، وَ مُنْتَهی مُنایَ، وَ غَایَةُ رَجائِی، فی مُنْقَلَی وَ مَثْوایَ و در کامل الزیاره بعد از این زیارت این فقرات نیز

مسطور است: أَنْتَ إلهی وَ سَیِّدِی وَ مَوْلایَ، اِغْفِرْ لَأَوْلِیَائِنَا، وَ کُفَّ عَنَّا أَعْدائَنا، وَ أَشغَلْهُمْ عَنْ أَذانا، وَ أَظْهِرْ کَلِمَةَ الْحَقِّ، وَ اجْعَلْهَا الْعُلْیا، وَ أَدْحِضْ کَلِمَةَ الْباطِل وَ اجْعَلْهَا السُّفْلی، إِنَّکَ عَلَیٰ کُلِّ شَیْءٍ قَدِیرٌ.

پس حضرت امام محمّد باقر علیه السلام فرمود: هر که از شیعیان ما این زیارت و دعا را نزد قبر امیر المؤمنین علیه السلام یا نزد قبر یکی از ائمّه علیهم السلام بخواند البته حق تعالی این زیارت و دعای او را در نامه ای از نور بالا برد و مُهر حضرت محمّد صلی الله علیه و آله را بر آن بزند و چنین محفوظ باشد تا تسلیم نمایند به قائم آل محمّد علیهم السلام پس استقبال نمایند صاحبش را به بشارت و تحیّت و کرامت انشاء الله تعالی. (مفاتیح الجنان)

زیارت امیرالمؤمنین علیه السلام در روز یکشنبه

به روایت آن کسی که در بیداری مشاهده کرد که جناب صاحب الزّمان علیه السلام آن حضرت را به این کلمات زیارت کرد در روز یکشنبه که روز آن حضرت است.

السَّلامُ عَلَی الشَّجَرَةِ النَّبَوِیَّةِ، وَالدَّوْحَةِ الْهَاشِمِیَّةِ، الْمُضِیئَةِ الْمُثْمِرَةِ بِالنُّبُوَّةِ الْمُونِقَةِ بِالْإِمَامَةِ، وَعَلیٰ ضَجِیعَیْکَ آدَمَ وَنُوحٍ عَلَیْهِمَا السَّلامُ . السَّلامُ عَلَیْکَ وَعَلَیٰ أَهْلِ بَیْتِکَ الطَّیِّبِینَ الطَّاهِرِینَ، السَّلامُ عَلَیْکَ وَعَلَی الْمَلائِکَةِ الْمُحْدِقِینَ بِکَ وَالْحَافِّینَ بِقَبْرِکَ، یَا مَوْلایَ یَا أَمِیرَالْمُؤْمِنِینَ، هَذاَ یَوْمُ الْأَحَدِ وَهُوَ یَوْمُکَ وَ بِاسْمِکَ، وَ أَنَا ضَیْفُکَ فِیهِ وَ جارُکَ، فَأَضِفْنِی یَا مَوْلایَ وَ أَجِرْنِی، فَإِنَّکَ کَرِیمٌ تُحِبُّ الضِّیافَةَ وَ

مَأْمُورٌ بِالْإِجارَةِ، فَافْعَلْ مَا رَغِبْتُ إِلَیْکَ فِیهِ، وَ رَجَوْتُهُ مِنْکَ، بِمَنْزِلَتِکَ وَ آلِ بَیْتِکَ عِنْدَاللّٰهِ، وَ مَنْزِلَتِهِ عِنْدَکُمْ، وَ بِحَقِّ ابْنِ عَمِّکَ رَسُولِ اللّٰهِ صَلَّی اللّٰهُ عَلَیْهِ وَآلِهِ وَسَلَّمَ وَعَلَیْهِمْ وَ عَلَیْکُمْ أَجْمَعِینَ.

زیارت حضرت فاطمة الزّهراء علیها السلام

سیّد بن طاووس رحمه الله عنه در اقبال ذکر فرموده این زیارت را برای آن حضرت:

اَلسَّلاَمُ عَلَیْکِ یَا سَیِّدَهَ نِسَاءِ اَلْعَالَمِینَ اَلسَّلاَمُ عَلَیْکِ یَا وَالِدَهَ اَلْحُجَجِ عَلَی اَلنَّاسِ أَجْمَعِینَ اَلسَّلاَمُ عَلَیْکِ أَیَّتُهَا اَلْمَظْلُومَهُ اَلْمَمْنُوعَهُ حَقُّهَا، پس بگو: اَللَّهُمَّ صَلِّ عَلَی أَمَتِکَ وَ اِبْنَهِ نَبِیِّکَ وَ زَوْجَهِ وَصِیِّ نَبِیِّکَ صَلاَهً تُزْلِفُهَا فَوْقَ زُلْفَی عِبَادِکَ الْمُکَرَّمِیْنَ مِنْ أَهْلِ

السَّمواتِ وَالْأَرَضِینَ. به تحقیق که روایت شده است که هر که به این زیارت آن حضرت را زیارت کند و از خدا طلب آمرزش کند حق تعالی گناهانش را بیامرزد و او را داخل بهشت گرداند. (مفاتیح الجنان)

زیارت کامل حضرت فاطمة علیها السلام

ا مُمْتَحَنَهُ امْتَحَنَکِ اللهُ الَّذی خَلَقَکِ قَبْلَ اَنْ یَخْلُقَکِ، فَوَجَدَکِ لِمَا امْتَحَنَکِ صابِرَهً، وَ زَعَمْنا اَنّا لَکِ اَوْلِیاءُ وَ مُصَدِّقُونَ وَ صابِرُونَ لِکُلِّ ما اَتانا بِهِ اَبُوکِ صَلَّی اللهُ عَلَیْهِ وَآلِهِ وَاَتی بِهِ وَصِیُّهُ، فَاِنّا نَسْأَلُکِ اِنْ کُنّا صَدَّقْناکِ إلاّ اَلْحَقْتِنا بِتَصْدیقِنا لَهُما لِنُبَشِّرَ اَنْفُسَنا بِاَنّا قَدْ طَهُرْنا بِوِلایَتِکِ و مستحب است نیز آن که بگوید:

السَّلامُ عَلَیْکِ یا بِنْتَ رَسُولِ اللَّهِ، السَّلامُ عَلَیْکِ یا بِنْتَ نَبِیِ اللَّهِ، السَّلامُ عَلَیْکِ یا بِنْتَ حَبِیبِ اللَّهِ، السَّلامُ عَلَیْکِ یا بِنْتَ خَلِیلِ اللَّهِ، السَّلامُ عَلَیْکِ یا بِنْتَ صَفِیِ اللَّهِ، السَّلامُ عَلَیْکِ یا بِنْتَ أَمِینِ اللَّهِ، السَّلامُ عَلَیْکِ یا بِنْتَ خَیْرِ خَلْقِ اللَّهِ، السَّلامُ عَلَیْکِ یا بِنْتَ أَفْضَلِ أَنْبِیاءِ اللَّهِ وَ رُسُلِهِ وَ مَلائِکَتِهِ، السَّلامُ عَلَیْکِ یا بِنْتَ خَیْرِ الْبَرِیَّهِ، السَّلامُ عَلَیْکِ یا سَیِدَهَ نِساءِ الْعالَمِینَ، مِنَ الْأَوَّلِینَ وَالْآخِرِینَ، السَّلامُ عَلَیْکِ یا زَوْجَهَ وَلِیِ اللَّهِ وَخَیْرِ الْخَلْقِ بَعْدَ رَسُولِ اللَّهِ، السَّلامُ عَلَیْکِ یا أُمَّ الْحَسَنِ وَالْحُسَیْنِ سَیِدَیْ شَبابِ أَهْلِ الْجَنَّهِ، السَّلامُ عَلَیْکِ أَیَّتُهَا الصِدِّیقَهُ الشَّهِیدَهُ، السَّلامُ عَلَیْکِ أَیَّتُهَا الرَّضِیَّهُ الْمَرْضِیَّهُ، السَّلامُ عَلَیْکِ أَیَّتُهَا الْفاضِلَهُ الزَّکِیَّهُ، السَّلامُ

ععَلَیْکِ أَیَّتُهَا الْحَوْراءُ الْإِنْسِیَّهُ، السَّلامُ عَلَیْکِ أَیَّتُهَا التَّقِیَّهُ النَّقِیَّهُ، السَّلامُ عَلَیْکِ أَیَّتُهَا الْمُحَدَّثَهُ الْعَلِیْمَهُ، السَّلامُ عَلَیْکِ أَیَّتُهَاالْمُضْطَهَدَهُ الْمَقْهُورَهُ، السَّلامُ عَلَیْکِ یا فاطِمَهُ بِنْتَ رَسُولِ اللَّهِ، وَ رَحْمَهُ اللَّهِ وَ بَرَکاتُهُ، صَلَّی اللَّهُ عَلَیْکِ وَعَلی رُوحِکِ وَ بَدَنِکِ أَشْهَدُ أَنَّکِ مَضَیْتِ عَلی بَیِنَهٍ مِنْ رَبِکِ، وَأَنَّ مَنْ سَرَّکِ فَقَدْ سَرَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّی اللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ، وَمَنْ جَفاکِ فَقَدْ جَفا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّی اللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ، وَمَنْ آذاکِ فَقَدْ آذی رَسُولَ اللَّهِ صَلَّی اللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ، وَمَنْ وَصَلَکِ فَقَدْ وَصَلَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّی اللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ، وَمَنْ قَطَعَکِ فَقَدْ قَطَعَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّی اللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ، لِأَنَّکِ بَضْعَهٌ مِنْهُ، وَ رُوحُهُ الَّتِی بَیْنَ

جَنْبَیْهِ،اشْهِدُ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ وَ مَلائِکَتَهُ أَنِی راضٍ عَمَّنْ رَضِیتِ عَنْهُ، ساخِطٌ عَلی مَنْ سَخِطْتِ عَلَیْهِ مُتَبَرّءٌ مِمَّنْ تَبَرَّاْتِ مِنْهُ، مُوالٍ لِمَنْ والَیْتِ، مُعادٍ لِمَنْ عادَیْتِ، مُبْغِضٌ لِمَنْ أَبْغَضْتِ، مُحِبٌّ لِمَنْ أَحْبَبْتِ، وَ کَفی بِاللَّهِ شَهِیداً وَ حَسِیباً وَ جازِیاً وَ مُثِیباً پس صلوات می فرستی بر حضرت رسول و ائمه اطهار علیهم السلام. مرحوم حاج شیخ عباس قمی گوید که ما در روز سیّم جمادی الاخرة زیارتی دیگر برای حضرت فاطمه علیها السلام نقل کردیم و علماء نیز مبسوطی برای آن مظلومه نقل کرده اند و آن مثل همین زیارت است که از شیخ نقل کردیم اوّل آن اَلسَّلامُ عَلَیْکِ یا بِنْتَ رَسُولِ اللهِ است تا اُشْهِدُ اللهَ وَ رُسُلَهُ وَ مَلَائِکَتَهُ که از این جا به بعد، به این نحو است: اُشْهِدُ اللهَ وَ مَلائِکَتَهُ اَنّی وَلِیٌّ لِمَنْ

وَالاَکِ وَ عَدُوٌّ لِمَنْ عَادَاکِ وَ حَرْبٌ لِمَنْ حَارَبَکِ أَنَا یَا مَوْلاَتِی بِکِ وَ بِأَبِیکِ وَ بَعْلِکِ وَ الْأَئِمَّةِ مِنْ وُلْدِکِ مُوقِنٌ بِوَلاَیَتِهِمْ مُؤْمِنٌ وَ لِطَاعَتِهِمْ مُلْتَزِمٌ أَشْهَدُ أَنَّ الدِّینَ دِینُهُمْ وَ الْحُکْمَ حُکْمُهُمْ وَ أَنَّهُمْ قَدْ بَلَّغُوا عَنِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ وَ دَعَوْا إِلَی سَبِیلِ اللَّهِ بِالْحِکْمَةِ وَ الْمَوْعِظَةِ الْحَسَنَةِ لاَ تَأْخُذُهُمْ فِی اللَّهِ لَوْمَةُ لاَئِمٍ وَ صَلَوَاتُ اللَّهِ عَلَیْکِ وَ عَلَی أَبِیکِ وَ بَعْلِکِ وَ ذُرِّیَّتِکِ الْأَئِمَّةِ الطَّاهِرِینَ اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ أَهْلِ بَیْتِهِ وَ صَلِّ عَلَی الْبَتُولِ الطَّاهِرَةِ الصِّدِّیقَةِ الْمَعْصُومَةِ التَّقِیَّةِ النَّقِیَّةِ الرَّضِیَّةِ الزَّکِیَّةِ الرَّشِیدَةِ الْمَظْلُومَةِ الْمَقْهُورَةِ الْمَغْصُوبَةِ حَقُّهَا الْمَمْنُوعَةِ إِرْثُهَا الْمَکْسُورَةِ ضِلْعُهَا الْمَظْلُومِ بَعْلُهَا الْمَقْتُولِ وُلْدُهَا

فَاطِمَةَ بِنْتِ رَسُولِکَ وَ بَضْعَةِ لَحْمِهِ وَ صَمِیمِ قَلْبِهِ وَ فِلْذَةِ کَبِدِهِ وَ النُّخْبَةِ مِنْکَ لَهُ وَ التُّحْفَةِ خَصَصْتَ بِهَا وَصِیَّهُ وَ حَبِیبَةِ الْمُصْطَفَی وَ قَرِینَهِ الْمُرْتَضَی وَ سَیِّدَةِ النِّسَاءِ وَ مُبَشَّرَةِ الْأَوْلِیَاءِ حَلِیفَةِ الْوَرَعِ وَ الزُّهْدِ وَ تُفَّاحَةِ الْفِرْدَوْسِ وَ الْخُلْدِ الَّتِی شَرَّفْتَ مَوْلِدَهَا بِنَسَاءِ الْجَنَّةِ وَ سَلَلْتَ مِنْهَا أَنْوَارَ الْأَئِمَّةِ وَ أَرْخَیْتَ دُونَهَا حِجَابَ النُّبُوَّةِ اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَیْهَا صَلاَةً تَزِیدُ فِی مَحَلِّهَا عِنْدَکَ وَ شَرَفِهَا لَدَیْکَ وَ مَنْزِلَتِهَا مِنْ رِضَاکَ وَ بَلِّغْهَا مِنَّا تَحِیَّةً وَ سَلاَماً وَ آتِنَا مِنْ لَدُنْکَ فِی حُبِّهَا فَضْلاً وَ إِحْسَاناً وَ رَحْمَةً وَ غُفْرَاناً إِنَّکَ ذُو الْعَفْوِ الْکَرِیمِ.

### زیارت ائمه بقیع علیه السلام(حضرت امام حسن مجتبی و امام زین العابدین و امام محمّد باقر و امام جعفر صادق علیهم السلام)پس از بجا آوردن مقدمات «مانند غسل و پوشیدن لباس نو و پاکیزه و استعمال بوی خوش و اذن دخول و نحو آن» بگو:﴿یا مَوالِیَّ یا ابْناءَ رَسُولِ اللَّهِ، عَبْدُکُمْ وَابْنُ امَتِکُمُ، الذَّلِیلُ بَیْنَ ایْدِیکُمْ، وَالْمُضْعَفُ فِی عُلُوّ قَدْرِکُمْ، وَالْمُعْتَرِفُ بَحَقّکُمْ، جاءَکُمْ مُسْتَجِیراً بِکُمْ، قاصِداً الی حَرَمِکُمْ، مُتَقَرّباً الی مَقامِکُمْ، مُتَوَسّلًا الَی اللَّهِ تَعالی بِکُمْ، ءَادْخُلُ یا مَوالِیَّ، ءَادْخُلُ یا اوْلیِاءَ اللَّهِ، ءَادْخُلُ یا مَلائِکَهَ اللَّهِ الْمُحْدِقِینَ بِهذَا الْحَرَمِ، الْمُقِیمِینَ بِهذَا الْمَشْهَدِ

و بعد از خشوع و خضوع و رقّت داخل شو و پای راست را مقدّم دار و بگو ﴿اللَّهُ اکْبَرُ کَبِیراً، وَالْحَمْدُ لِلَّهِ کَثِیراً، وَسُبْحانَ اللَّهِ بُکْرَهً وَاصِیلًا، وَالْحَمْدُ لِلَّهِ الْفَرْدِ الصَّمَدِ، الْماجِدِ الأَحَدِ، الْمُتَفَضّلِ الْمَنَّانِ، الْمُتَطَوّلِ الْحَنَّانِ، الَّذِی مَنَّ بِطَوْلِهِ، وَسَهَّلَ زِیارَهَ ساداتِی بِاحْسانِهِ، وَلَمْ یَجْعَلْنِی عَنْ زِیارَتِهِمْ مَمْنُوعاً، بَلْ تَطَوَّلَ وَ مَنَحَ پس نزدیک قبور مقدسه ایشان برو و پشت به قبله و رو به قبر ایشان کن و بگو: السَّلامُ عَلَیْکُمْ ائِمَّهَ الْهُدی، السَّلامُ عَلَیْکُمْ اهْلَ التَّقْوی، السَّلامُ عَلَیْکُمْ ایُّهَا الْحُجَجُ عَلی اهْلِ الدُّنْیا، السَّلامُ عَلَیْکُمْ ایُّهَا الْقُوَّامُ فِی الْبَرِیَّهِ بِالْقِسْطِ، السَّلامُ عَلَیْکُمْ اهْلَ الصَّفْوَهِ، السَّلامُ عَلَیْکُمْ آلَ رَسُولِ اللَّهِ، السَّلامُ عَلَیْکُمْ اهْلَ النَّجْوی، اشْهَدُ انَّکُمْ قَدْ بَلَّغْتُمْ وَ نَصَحْتُمْ وَ

صَبَرْتُمْ فِی ذاتِ اللَّهِ، وَکُذّبْتُمْ وَاسِیئَ الَیْکُمْ فَغَفَرْتُمْ، وَاشْهَدُ انَّکُمُ الأَئِمَّهُ الرَّاشِدُونَ الْمُهْتَدُونَ، وَانَّ طاعَتَکُمْ مَفْرُوضَهٌ، وَانَ قَوْلَکُمُ الصّدْقُ، وَانَّکُمْ دَعَوْتُم فَلَمْ تُجابُوا، وَامَرْتُمْ فَلَمْ تُطاعُوا، وَانَّکُمْ دَعائِمُ الدّینِ وَارْکانُ الْارْضِ، لَمْ تَزالُوا بِعَیْنِ اللَّهِ، یَنْسَخُکُمْ مِنْ اصْلابِ کُلّ مُطَهَّرٍ، وَیَنْقُلُکُمْ مِنْ ارْحامِ الْمُطَهَّراتِ، لَمْ تُدَنّسْکُمُ الْجاهِلِیَّهُ الْجَهْلاءُ، وَلَمْ تَشْرَکْ فِیکُمْ فِتَنُ الْاهْواءِ، طِبْتُمْ وَطابَ مَنْبَتُکُمْ، مَنَّ بِکُمْ عَلَیْنا دَیَّانُ الدّینِ، فَجَعَلَکُمْ فِی بُیُوتٍ اذِنَ اللَّهُ انْ تُرْفَعَ وَیُذْکَرَ فِیهَا اسْمُهُ، وَجَعَلَصَلاتَنا عَلَیْکُمْ رَحْمَهً لَنا وَکَفَّارَهً لِذُنُوبِنا، اذِ اخْتارَکُمُ اللَّهُ لَنا، وَطَیَّبَ خَلْقَنا بِما مَنَّ عَلَیْنا مِنْ وِلایَتِکُمْ، وَ کُنَّا عِنْدَهُ مُسَمّینَ بِعِلْمِکُمْ، مُعْتَرِفِینَ بِتَصْدِیقِنا

ایَّاکُمْ، وَهذا مَقامُ مَنْ اسْرَفَ وَاخْطَا وَاسْتَکانَ وَاقَرَّ بِما جَنی، وَرَجی بِمَقامِهِ الْخَلاصَ، وَانْ یَسْتَنْقِذَهُ بِکُمْ مُسْتنْقِذُ الْهَلْکی مِنَ الرَّدی، فَکُونُوا لِی شُفَعاءَ، فَقَدْ وَفَدْتُ الَیْکُمْ اذْ رَغِبَ عَنْکُمْ اهْلُ الدُّنْیا، وَاتَّخَذُوا آیاتِ اللَّهِ هُزُواً، وَاسْتَکْبَرُوا عَنْها. در این جا سر بالا کن و بگو: یا مَنْ هُوَ قائِمٌ لا یَسْهُو، وَ دائِمٌ لا یَلْهُو، وَ مُحِیطٌ بِکُلّ شَیْ ءٍ، لَکَ الْمَنُّ بِما وَفَّقْتَنِی، وَعَرَّفْتَنِی بِما اقَمْتَنِی عَلَیْهِ، اذْصَدَّ عَنْهُ عِبادُکَ وَجَهِلُوا مَعْرِفَتَهُ، وَاسْتَخَفُّوا بِحَقّهِ، وَمالُوا الی سِواهُ، فَکانَتِ الْمِنَّهُ مِنْکَ عَلَیَّ مَعَ اقْوامٍ خَصَصْتَهُمْ بِما خَصَصْتَنِی بِهِ، فَلَکَ الْحَمْدُ اذْ کُنْتُ عِنْدَکَ فِی مَقامِی هذا مَذْکُوراً مَکْتُوباً، فَلا تَحْرِمْنِی ما رَجَوْتُ، وَلا تُخَیّبْنِی فِیما دَعَوْتُ، بِحُرْمَهِ

مُحَمَّدٍ وَآلِهِ الطَّاهِرِینَ، وَ صَلَّی اللَّهُ عَلی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ. پس دعا کن از برای خود به هر چه خواهی و شیخ طوسی رحمه الله علیه در تهذیب فرموده که بعد از آن هشت رکعت نماز زیارت بکن، یعنی از برای هر امامی دو رکعت. و شیخ طوسی رحمه الله علیه و سیّد بن طاووس رحمه الله علیه گفته اند که چون خواهی ایشان را وداع کنی بگو: السَّلامُ عَلَیْکُمْ ائِمَ الْهُدی وَ رَحْمُ اللهِ وَبَرکاتُه، اسْتَوْدِعُکُمُ اللهَ وَ اقْرَءُ عَلَیْکُمُ السَّلامَ، آمَنّا بِاللهِ وَ بِالرَّسولِ وَ بِما جِئْتُمْ وَ بِهِ دَلَلْتُمْ عَلَیْه، اللّهُمَّ فَاکْتُبْنا مَعَ الشّاهِدین. پس دعا بسیار کن، و از خدا سؤال کن که دیگر باره هم ترا به زیارت ایشان برگرداند و آخر عهد تو نباشد از زیارت ایشان. (مفاتیح الجنان)

زیارت حضرت سیّد الشهداء علیه السلام

حضرت امام جعفر صادق علیه السلام به جابر جعفی :فرمودند چون آمدی به سوی قبر حسین علیه السلام بایست بر در روضه و بگو این کلمات را که از برای تو خواهد بود مقابل هر کلمه از آن بهره ای از رحمت الهی عرض کرد کدام است آن کلمات؟ فدایت شوم، فرمود: می گویی:

السَّلامُ عَلَیْکَ یَا وَارِثَ آدَمَ صَفْوَةِ اللّهِ ، السَّلامُ عَلَیْکَ یَا وَارِثَ نُوحٍ نَبِیِّ اللّهِ ، السَّلامُ عَلَیْکَ یَا وَارِثَ ابْراهِیمَ خَلیلِ اللَّهِ، السَّلامُ عَلَیْکَ یا وارِثَ مُوسی کَلیمِ اللَّهِ، السَّلامُ عَلَیْکَ یا وارِثَ عِیسَی رُوحِ اَللَّهِ اَلسَّلاَمُ عَلَیْکَ یَا وَارِثَ مُحَمَّدٍ سَیِّدِ رُسُلِ اَللَّهِ اَلسَّلاَمُ عَلَیْکَ یَا وَارِثَ عَلِیٍّ أَمِیرِ اَلْمُؤْمِنِینَ وَ خَیْرِ اَلْوَصِیِّینَ اَلسَّلاَمُ عَلَیْکَ یَا

وَارِثَ أَخِیهِ اَلْحَسَنِ اَلزَّکِیِّ اَلطَّاهِرِ اَلرَّضِیِّ اَلْمَرْضِیِّ اَلسَّلاَمُ عَلَیْکَ أَیُّهَا اَلصِّدِّیقُ اَلسَّلاَمُ عَلَیْکَ أَیُّهَا اَلرَّضِیُّ اَلْبَارُّ اَلتَّقِیُّ اَلسَّلاَمُ عَلَیْکَ وَ عَلَی اَلْأَرْوَاحِ اَلَّتِی حَلَّتْ بِفِنَائِکَ وَ أَنَاخَتْ بِرَحْلِکَ اَلسَّلاَمُ عَلَیْکَ وَ عَلَی اَلْمَلاَئِکَهِ اَلْحَافِّینَ بِکَ أَشْهَدُ أَنَّکَ قَدْ أَقَمْتَ اَلصَّلاَهَ وَ آتَیْتَ اَلزَّکَاهَ وَ أَمَرْتَ بِالْمَعْرُوفِ وَ نَهَیْتَ عَنِ اَلْمُنْکَرِ وَ جَاهَدْتَ اَلْمُلْحِدِینَ وَ عَبَدْتَ اَللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ حَتَّی أَتَاکَ اَلْیَقِینُ وَ اَلسَّلاَمُ عَلَیْکَ وَ رَحْمَهُ اَللَّهِ وَ بَرَکَاتُهُ. پس می روی به سوی قبر مطهّر و از برای تو خواهد بود به هر قدمی که برداری و بگذاری ثواب کسی که در راه خدا کشته شده و درخون خود می غلطد، پس چون رسیدی نزد قبر و ایستادی دست خود را بر قبر بمال و بگو: اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یا حُجَّةَ اللهِ فِی أَرْضِهِ. پس

برو به سوی نماز و از برای تست به هر رکعتی که بجا آوری نزد آن حضرت مثل ثواب کسی که هزار حج و هزار عمره بجا آورده باشد و هزار بنده آزاد کرده باشد و مثل کسی که هزار موقف با پیغمبر مرسلی ایستاده باشد. (مفاتیح الجنان)

زیارت عاشورا

السَّلاَمُ عَلَیْکَ یَا اَبَا عَبْدِ اللهِ السَّلاَمُ عَلَیْکَ یَابْنَ رَسُولِ اللهِ السَّلاَمُ عَلَیْکَ یَابْنَ اَمِیرِ الْمُؤْمِنِینَ وَ ابْنَ سَیِّدِ الْوَصِیِّنَ السَّلاَمُ عَلَیْکَ یَابْنَ فَاطِمَهَ سَ یِّدَهِ نِسَاءِ الْعَالَمِینَ السَّلاَمُ عَلَیْکَ یَا ثَارَ اللهِ وَ ابْنَ ثَارِهِ وَ الْوِتْرَ الْمَوْتُورَ السَّلاَمُ عَلَیْکَ وَ عَلَی الْأَرْوَاحِ الَّتِی حَلَّتْ بِفِنَائِکَ عَلَیْکُمْ مِنِّی جَمِیعًا

سَلامُ اللهِ اَبَداً ما بَقیتُ وَبَقِیَ اللَّیلُ وَالنَّهارُ، یا اَباعَبْدِاللَّهِ َقَدْ عَظُمَتِ الرَّزِیةُ وَ جَلَّتْ وَ عَظُمَتِ الْمُصیبَةُ بِک عَلَینا، وَ عَلی جَمیعِ اَهْلِ الْإِسْلامِ وَ جَلَّتْ وَ عَظُمَتْ مُصیبَتُک فِی السَّمواتِ، عَلی جَمیعِ اَهْلِ السَّمواتِ، فَلَعَنَ اللَّهُ اُمَّةً اَسَّسَتْ اَساسَ الظُّلْمِ وَالْجَوْرِ عَلَیکمْ اَهْلَ الْبَیتِ، وَ لَعَنَ اللَّهُ اُمَّةً دَفَعَتْکمْ عَنْ مَقامِکمْ، وَ اَزالَتْکمْ عَنْ مَراتِبِکمُ الَّتی رَتَّبَکمُ اللَّهُ فیها وَ لَعَنَ اللَّهُ اُمَّةً قَتَلَتْکمْ، وَ لَعَنَ اللَّهُ الْمُمَهِّدینَ لَهُمْ بِالتَّمْکینِ مِنْ قِتالِکمْ، بَرِئْتُ اِلَی اللَّهِ وَ اِلَیکمْ مِنْهُمْ وَ مِنْ اَشْیاعِهِمْ وَ اَتْباعِهِمْ وَ اَوْلِیآئِهِم، یا اَبا عَبْدِاللَّهِ اِنّی سِلْمٌ لِمَنْ سالَمَکمْ، وَ حَرْبٌ لِمَنْ حارَبَکمْ اِلی یوْمِ الْقِیامَةِ، وَ لَعَنَ اللَّهُ آلَ زِیادٍ وَ آلَ مَرْوانَ، وَ لَعَنَ اللَّهُ بَنی اُمَیةَ قاطِبَةً، وَ لَعَنَ اللَّهُ ابْنَ مَرْجانَةَ، وَ لَعَنَ اللَّهُ

عُمَرَ بْنَ سَعْدٍ، وَ لَعَنَ اللَّهُ شِمْراً، وَ لَعَنَ اللَّهُ اُمَّةً اَسْرَجَتْ وَ اَلْجَمَتْ وَ تَنَقَّبَتْ لِقِتالِک، بِاَبی اَنْتَ وَ اُمّی لَقَدْ عَظُمَ مُصابی بِک، فَاَسْئَلُ اللَّهَ الَّذی اَکرَمَ مَقامَک وَ اَکرَمَنی بِک اَنْ یرْزُقَنی طَلَبَ ثارِک مَعَ اِمامٍ مَنْصُورٍ مِنْ اَهْلِ بَیتِ مُحَمَّدٍ، صَلَّی اللَّهُ عَلَیهِ وَ آلِهِ، اَللّهُمَّ اجْعَلْنی عِنْدَک وَجیهاً بِالْحُسَینِ عَلَیهِ السَّلامُ فِی الدُّنْیا وَالْأخِرَةِ، یا اَبا عَبْدِاللَّهِ اِنّی اَتَقَرَّبُ اِلی اللَّهِ وَ اِلی رَسُولِهِ، وَ اِلی امیرِالْمُؤْمِنینَ، وَ اِلی فاطِمَةَ وَاِلَی الْحَسَنِ، وَاِلَیک بِمُوالاتِک، وَ بِالْبَرآئَةِ مِمَّنْ قاتَلَک وَ نَصَبَ لَک الْحَرْبَ، وَ بِالْبَرائَةِ مِمَّنْ اَسَّسَ اَساسَ الظُّلْمِ وَالْجَوْرِ عَلَیکمْ، وَاَبْرَءُ اِلَی اللَّهِ وَ اِلی رَسُولِهِ مِمَّنْ اَسَسَّ اَساسَ ذلِک، وَ بَنی عَلَیهِ بُنْیانَهُ، وَ جَری فی ظُلْمِهِ، وَ جَوْرِهِ عَلَیکمْ وَ علی اَشْیاعِکمْ

بَرِئْتُ اِلَی اللَّهِ وَاِلَیکمْ مِنْهُمْ، وَاَتَقَرَّبُ اِلَی اللَّهِ، ثُمَّ اِلَیکمْ بِمُوالاتِکمْ وَمُوالاةِ وَلِیکمْ، وَبِالْبَرآئَةِ مِنْ اَعْدآئِکمْ وَالنَّاصِبینَ لَکمُ الْحَرْبَ، وَ بِالْبَرآئَةِ مِنْ اَشْیاعِهِمْ وَ اَتْباعِهِمْ، اِنّی سِلْمٌ لِمَنْ سالَمَکمْ، وَ حَرْبٌ لِمَنْ حارَبَکمْ، وَ وَلِیٌّ لِمَنْ والاکمْ، وَعَدُوٌّ لِمَنْ عاداکمْ، فَاَسْئَلُ اللَّهَ الَّذی اَکرَمَنی بِمَعْرِفَتِکمْ، وَمَعْرِفَةِ اَوْلِیآئِکمْ، وَرَزَقَنِی الْبَرآئَةَ مِنْ اَعْدآئِکمْ، اَنْ یجْعَلَنی مَعَکمْ فِی الدُّنْیا وَالْأخِرَةِ، وَاَنْ یثَبِّتَ لی عِنْدَکمْ قَدَمَ صِدْقٍ فِی الدُّنْیا وَالْأخِرَةِ وَاَسْئَلُهُ اَنْ یبَلِّغَنِی الْمَقامَ الْمَحْمُودَ لَکمْ عِنْدَاللَّهِ، وَ اَنْ یرْزُقَنی طَلَبَ ثاری، مَعَ اِمامٍ مَهُدیً ظاهِرٍ ناطِقٍ بِالْحَقِ مِنْکمْ، وَاَسْئَلُ اللَّهَ بِحَقِّکمْ وَ بِالشَّاْنِ الَّذی لَکمْ عِنْدَهُ اَنْ یعْطِینی بِمُصابی بِکمْ اَفْضَلَ ما یعْطی مُصاباً بِمُصیبَتِهِ مُصیبَةً ما اَعْظَمَها وَ

اَعْظَمَ رَزِیتَها فِی الْإِسْلامِ، وَفی جَمیعِ السَّمواتِ وَالْأَرْضِ، اَللّهُمَ اجْعَلْنی فی مَقامی هذا، مِمَّنْ تَنالُهُ مِنْک صَلَواتٌ وَرَحْمَةٌ وَمَغْفِرَةٌ، اَللّهُمَّ اجْعَلْ مَحْیایَ مَحْیا مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ، وَمَماتی مَماتَ مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ اَللّهُمَّ اِنَّ هذا یوْمٌ تَبَرَّکتْ بِهِ بَنُو اُمَیةَ، وَابْنُ آکلَةِ الْأَکبادِ، اللَّعینُ ابْنُ اللَّعینِ عَلی لِسانِک وَلِسانِ نَبِیک، صَلَّی اللَّهُ عَلَیهِ وَآلِهِ، فی کلِّ مَوْطِنٍ وَمَوْقِفٍ وَقَفَ فیهِ نَبِیک، صَلَّی اللَّهُ عَلَیهِ وَآلِهِ اَللّهُمَّ الْعَنْ اَبا سُفْیانَ وَمُعوِیةَ وَ یزیدَ بْنَ مُعاوِیةَ، عَلَیهِمْ مِنْک اللَّعْنَةُ اَبَدَ الْأبِدینَ، وَهذا یوْمٌ فَرِحَتْ بِهِ آلُ زِیادٍ وَآلُ مَرْوانَ بِقَتْلِهِمُ الْحُسَینَ، صَلَواتُ اللَّهِ عَلَیهِ، اَللّهُمَّ فَضاعِفْ عَلَیهِمُ اللَّعْنَ مِنْک وَالْعَذابَ [الْأَلیمَ]، اَللّهُمَّ اِنّی اَتَقَرَّبُ اِلَیک فی هذَاالْیوْمِ وَ

فی مَوْقِفی هذا، وَ اَیامِ حَیوتی بِالْبَرآئَهِ مِنْهُمْ، وَاللَّعْنَةِ عَلَیهِمْ، وَ بِالْمُوالاتِ لِنَبِیک وَ آلِ نَبِیک عَلَیهِ وَ عَلَیهِمُ اَلسَّلامُ. پس صد مرتبه می گویی: اَللّهُمَّ الْعَنْ اَوَّلَ ظالِمٍ ظَلَمَ حَقَّ مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ، وَآخِرَ تابِعٍ لَهُ عَلی ذلِک، اَللّهُمَ الْعَنِالْعِصابَةَ الَّتی جاهَدَتِ الْحُسَینَ، وَ شایعَتْ وَبایعَتْ وَتابَعَتْ عَلی قَتْلِهِ، اَللَّهُمَّ الْعَنْهُمْ جَمیعاً پس صد مرتبه می گویی: اَلسَّلامُ عَلَیک یا اَبا عَبْدِ اللَّهِ، وَعَلَی الْأَرْواحِ الَّتی حَلَّتْ بِفِنآئِک، عَلَیک مِنّی سَلامُ اللَّهِ اَبَداً ما بَقیتُ وَبَقِیَ اللَّیلُ وَالنَّهارُ، وَلا جَعَلَهُ اللَّهُ آخِرَ الْعَهْدِ مِنّی لِزِیارَتِکمْ، اَلسَّلامُ عَلَی الْحُسَینِ، وَعَلی عَلِیِّ بْنِ الْحُسَینِ، وَعَلی اَوْلادِ الْحُسَینِ، وَ عَلی اَصْحابِ الْحُسَینِ پس می گویی: اَللّهُمَّ خُصَ اَنْتَ اَوَّلَ ظالِمٍ بِاللَّعْنِ مِنّی، وَابْدَأْ بِهِ

اَوَّلاً، ثُمَّ الثَّانِیَ وَالثَّالِثَ وَالرَّابِعَ، اَللَّهُمَّ الْعَنْ یزیدَ خامِساً، وَالْعَنْ عُبَیدَ اللَّهِ بْنَ زِیادٍ وَابْنَ مَرْجانَةَ، وَ عُمَرَ بْنَ سَعْدٍ وَ شِمْراً، وَ آلَ اَبی سُفْیانَ وَ آلَ زِیادٍ وَ آلَ مَرْوانَ، اِلی یوْمِ الْقِیامَةِ پس به سجده می روی و می گویی: للّهُمَّ لَک الْحَمْدُ حَمْدَ الشَّاکرینَ لَک عَلی مُصابِهِمْ، اَلْحَمْدُ للَّهِ عَلی عَظیمِ رَزِیتی، اَللّهُمَ ارْزُقْنی شَفاعَةَ الْحُسَینِ یوْمَ الْوُرُودِ، وَثَبِّتْ لی قَدَمَ صِدْقٍ عِنْدَک مَعَ الْحُسَینِ،وَاَصْحابِ الْحُسَینِ، الَّذینَ بَذَلُوا مُهَجَهُمْ دُونَ الْحُسَینِ عَلَیهِ السَّلامُ

دعای بعد از زیارت عاشورا

(معروف به دعای علقمه)

یَا اللَّهُ یَا اللَّهُ یَا اللَّهُ، یَا مُجِیبَ دَعْوَةِ الْمُضْطَرِّینَ

یَا کاشِفَ کُرَبِ الْمَکْرُوبِینَ ، یَا غِیاثَ الْمُسْتَغِیثِینَ ، یَا صَرِیخَ الْمُسْتَصْرِخِینَ ، وَ یَا مَنْ هُوَ أَ قْرَبُ إِلَیَّ مِنْ حَبْلِ الْوَرِیدِ ، وَ یَا مَنْ یَحُولُ بَیْنَ الْمَرْءِ وَ قَلْبِهِ ، وَ یَا مَنْ هُوَ بِالْمَنْظَرِ الْأَعْلَی ، وَبِالْأُ فُقِ الْمُبِینِ ، وَیَا مَنْ هُوَ الرَّحْمانُ الرَّحِیمُ عَلَی الْعَرْشِ اسْتَوی ، وَیَا مَنْ یَعْلَمُ خَائِنَةَ الْأَعْیُنِ وَمَا تُخْفِی الصُّدُورُ ، وَیَا مَنْ لا یَخْفی عَلَیْهِ خافِیَةٌ ، یَا مَنْ لاَ تَشْتَبِهُ عَلَیْهِ الْأَصْواتُ ، وَیَا مَنْ لاَ تُغَلِّطُهُ الْحاجاتُ ، وَیَا مَنْ لاَ یُبْرِمُهُ إِلْحَاحُ الْمُلِحِّینَ ، یَا مُدْرِکَ کُلِّ فَوْتٍ ، وَیَا جامِعَ کُلِّ شَمْلٍ ، وَیَا بارِئَ النُّفُوسِ بَعْدَ الْمَوْتِ ، یَا مَنْ هُوَ کُلَّ یَوْمٍ فِی شَأْنٍ ، یَا قاضِیَ الْحاجاتِ ، یَا مُنَفِّسَ الْکُرُباتِ ، یَا مُعْطِیَ السُّؤُلاتِ ، یَا وَ لِیَّ الرَّغَباتِ ، یَا کافِیَ الْمُهِمَّاتِ ، یَا مَنْ یَکْفِی مِنْ

کُلِّ شَی ءٍ، وَ لا یکْفی مِنْهُ شَی ءٌ، فِی السَّمواتِ وَ الْأَرْض، اَسْئَلُکَ بِحَقِ مُحَمَّدٍ خاتَِمِ النَّبِیینَ، وَ عَلِی اَمیرِ الْمُؤْمِنینَ وَ بِحَقِّ فاطِمَهَ بِنْتِ نَبِیکَ، وَ بِحَقِّ الْحَسَنِ وَ الْحُسَینِ، فَاِنّی به هم اَتَوَجَّهُ اِلَیکَ فی مَقامی هذا، وَ بِهِمْ اَتَوَسَّلُ وَ بِهِمْ اَتَشَفَّعُ اِلَیکَ، وَ بِحَقِّهِمْ اَسْئَلُکَ وَ اُقْسِمُ وَ اَعْزِمُ عَلَیکَ، وَ بِالشَّاْنِ الَّذی لَهُمْ عِنْدَکَ، وَ بِالْقَدْرِ الَّذی لَهُمْ عِنْدَکَ، وَ بِالَّذی فَضَّلْتَهُمْ عَلَی الْعالَمینَ، وَ بِاسْمِکَ الَّذی جَعَلْتَهُ عِنْدَهُمْ، و به خَصَصْتَهُمْ دُونَ الْعالَمینَ، و به اَبَنْتَهُمْ وَ اَبَنْتَ فَضْلَهُمْ مِنْ فَضْلِ الْعالَمینَ، حَتّی فاقَ فَضْلُهُمْ فَضْلَ الْعالَمینَ جَمیعاً، اَسْئَلُکَ اَنْ تُصَلِّی عَلی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ، و آن تَکْشِفَ عَنّی غَمّی وَ هَمّی وَ کَرْبی، وَ تَکْفِینِی الْمُهِمَّ مِنْ اُمُوری، وَ تَقْضِی عَنّی

دَینی، وَ تُجیرَنی مِنَ الْفَقْرِ وَ تُجیرَنی، مِنَ الْفاقَهِ، وَ تُغْنِینی عَنِ الْمَسْئَلَهِ اِلَی الْمَخْلُوقینَ، وَ تَکْفِینی هَمَّ مَنْ اَخافُ هَمَّهُ، وَ عُسْرَ مَنْ اَخافُ عُسْرَهُ، وَ حُزُونَهَ مَنْ اَخافُ حُزُونَتَهُ، وَ شَرَّ مَنْ اَخافُ شَرَّهُ، وَ مَکْرَ مَنْ اَخافُ مَکْرَهُ، وَ بَغْی مَنْ اَخافُ بَغْیهُ، وَ جَوْرَ مَنْ اَخافُ جَوْرَهُ، وَ سُلْطانَ مَنْ اَخافُ سُلْطانَهُ، وَ کَیدَ مَنْ اَخافُ کَیدَهُ، وَ مَقْدُرَهَ مَنْ اَخافُ مَقْدُرَتَهُ عَلَی، وَ تَرُدَّ عَنّی کَیدَ الْکَیدَهِ، وَ مَکْرَ الْمَکَرَهِ، اَللّهُمَّ مَنْ اَرادَنی فَاَرِدْهُ، و من کادَنی فَکِدْهُ، وَ اصْرِفْ عَنّی کَیدَهُ وَ مَکْرَهُ وَ بَاْسَهُ وَ اَمانِیهُ، وَ امْنَعْهُ عَنّی کَیفَ شِئْتَ وَ اَنّی شِئْتَ، اَللّهُمَّ اشْغَلْهُ عَنّی بِفَقْرٍ لا تَجْبُرُهُ، وَ بِبَلاءٍ لا تَسْتُرُهُ، وَ بِفاقَهٍ لا تَسُدَّها، وَ بِسُقْمٍ لا تُعافیهِ، وَ ذُلٍّ لا تُعِزُّهُ، وَ بِمَسْکَنَهٍ لا تَجْبُرُها، اَللّهُمَّ اضْرِبْ

بِالذُّلِّ نَصْبَ عَینَیهِ، وَ اَدْخِلْ عَلَیهِ الْفَقْرَ فی مَنْزِلِهِ، وَ الْعِلَّهَ وَ السُّقْمَ فی بَدَنِهِ، حَتّی تَشْغَلَهُ عَنّی بِشُغْلٍ شاغِلٍ لا فَراغَ لَهُ، وَ اَنْسِهِ ذِکْری کَما اَنْسَیتَهُ ذِکْرَکَ، وَ خُذْعَنّی بِسَمْعِهِ وَ بَصَرِهِ، وَ لِسانِهِ وَ یدِهِ، وَ رِجْلِهِ وَ قَلْبِهِ وَ جَمیعِ جَوارِحِهِ، وَ اَدْخِلْ عَلَیهِ فی جَمیعِ ذلِکَ الْسُّقْمَ، وَ لا تَشْفِهِ حَتّی تَجْعَلَ ذلِکَ لَهُ شُغْلاً شاغِلاً بِهِ عَنّی وَ عَنْ ذِکْری، وَ اکْفِنی یا کافِی مالا یکْفی سِواکَ فَاِنَّکَ الْکافی لا کافِی سِواکَ، وَ مُفَرِّجٌ لا مُفَرِّجَ سِواکَ وَ مُغیثٌ لا مُغیثَ سِواکَ، وَ جارٌ لا جارَ سِواکَ، خابَ مَنْ کانَ جارُهُ سِواکَ، وَ مُغیثُهُ سِواکَ، وَ مَفْزَعُهُ اِلی سِواکَ، وَ مَهْرَبُهُ اِلی سِواکَ، وَ مَلْجَأُهُ اِلی غَیرِکَ، وَ مَنْجاهُ مِنْ مَخْلُوقٍ غَیرِکَ، فَاَنْتَ ثِقَتی وَ رَجآئی، وَ مَفْزَعی وَ مَهْرَبی، وَ

مَلْجَأی وَ مَنْجای، فَبِکَ اَسْتَفْتِحُ، وَ بِکَ اَسْتَنْجِحُ وَ بِمُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ اَتَوَجَّهُ اِلَیکَ، وَ اَتَوَسَّلُ وَ اَتَشَفَّعُ، فَاَسْئَلُکَ یا اَللَّهُ یا اَللَّهُ یا اَللَّهُ، فَلَکَ الْحَمْدُ وَ لَکَ الشُّکْرُ، وَ اِلَیکَ الْمُشْتَکی، وَ اَنْتَ الْمُسْتَعانُ، فَاَسْئَلُکَ یا اَللَّهُ یا اَللَّهُ یا اَللَّهُ، بِحَقِّ مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ، اَنْ تُصَلِّی عَلی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ، و آن تَکْشِفَ عَنّی غَمّی وَ هَمّی وَ کَرْبی فی مَقامی هذا، کَما کَشَفْتَ عَنْ نَبِیکَ هَمَّهُ وَ غَمَّهُ وَ کَرْبَهُ، وَ کَفَیتَهُ هَوْلَ عَدُوِّهِ، فَاکْشِفْ عَنّی کَما کَشَفْتَ عَنْهُ، وَ فَرِّجْ عَنّی کَما فَرَّجْتَ عَنْهُ، وَ اکْفِنی کَما کَفَیتَهُ، وَ اصْرِفْ عَنّی هَوْلَ ما اَخافُ هَوْلَهُ وَ مَؤُنَهَ ما اَخافُ مَؤُنَتَهُ، وَ هَمَّ ما اَخافُ هَمَّهُ بِلا مَؤُنَهٍ عَلی نَفْسی مِنْ ذلِکَ، وَ اصْرِفْنی بِقَضآءِ حَوائِجی، وَ کِفایهِ ما اَهَمَّنی هَمُّهُ، مِنْ اَمْرِ

آخِرَتی وَ دُنْیای، یا اَمیرَ الْمُؤْمِنینَ [وَیا اَبا عَبْدِ اللَّهِ ، عَلَیکُما مِنّی سَلامُ اللَّهِ اَبَداً ما بَقیتُ وَ بَقِی اللَّیلُ وَ النَّهارُ، وَ لا جَعَلَهُ اللَّهُ آخِرَ الْعَهْدِ مِنْ زِیارَتِکُما، وَ لا فَرَّقَ اللَّهُ بَینی وَ بَینَکُما، اَللّهُمَّ اَحْینی حَیوهَ مُحَمد وَ ذُرِّیتِهِ، وَ اَمِتْنی مَماتَهُمْ، وَ تَوَفَّنی عَلی مِلَّتِهِمْ، وَ احْشُرْنی فی زُمْرَتِهِمْ، وَ لا تُفَرِّقْ بَینی وَ بَینَهُمْ طَرْفَهَ عَینٍ اَبَداً فِی الدُّنْیا وَ الْأخِرَهِ، یا اَمیرَ الْمُؤْمِنینَ وَ یا اَبا عَبْدِ اللَّهِ، اَتَیتُکُما زآئِراً وَ مُتَوَسِّلاً اِلَی اللَّهِ رَبّی وَ رَبِّکُما، وَ مُتَوَجِّهاً اِلَیهِ بِکُما، وَ مُسْتَشْفِعاً بِکُما اِلَی اللَّهِ تَعالی فی حاجَتی هذِهِ، فَاشْفَعا لی، فَاِنَّ لَکُما عِنْدَاللَّهِ الْمَقامَ الْمَحْمُودَ، وَ الْجاهَ الْوَجیهَ، وَ الْمَنْزِلَ الرَّفیعَ وَ الْوَسیلَهَ اِنّی اَنْقَلِبُ عَنْکُما مُنْتَظِراً، لِتَنَجُّزِ الْحاجَهِ وَ قَضآئِها وَ نَجاحِها مِنَ اللَّهِ

بِشَفاعَتِکُما لی اِلَی اللَّهِ فی ذلِکَ، فَلا اَخیبُ وَ لا یکُونُ مُنْقَلَبی مُنْقَلَباً خآئِباً خاسِراً، بَلْ یکُونُ مُنْقَلَبی مُنْقَلَباً راجِحاً [راجیاً] مُفْلِحاً مُنْجِحاً، مُسْتَجاباً بِقَضآءِ جَمیعِ حَوائِجی، وَ تَشَفَّعا لی اِلَی اللَّهِ، انْقَلَبْتُ عَلی ما شآءَ اللَّهُ وَ لا حَوْلَ وَ لا قُوَّهَ اِلاَّ بِاللَّهِ، مُفَوِّضاً اَمْری اِلَی اللَّهِ، مُلْجِأً ظَهْری اِلَی اللَّهِ، مُتَوَکِّلاً عَلَی اللَّهِ، وَ اَقُولُ حَسْبِی اللَّهُ وَ کَفی، سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ دَعی، لَیسَ لی وَرآءَ اللَّهِ وَ وَرآئَکُمْ یا سادَتی مُنْتَهی، ما شآءَ رَبّی کانَ، و مالَمْ یشَأْ لَمْ یکُنْ، وَ لا حَوْلَ وَ لا قُوَّهَ اِلاَّ بِاللَّهِ، اَسْتَوْدِعُکُمَا اللَّهَ، وَ لا جَعَلَهُ اللَّهُ آخِرَ الْعَهْدِ مِنّی اِلَیکُما، اِنْصَرَفْتُ یا سَیدی یا اَمیرَ الْمُؤْمِنینَ وَ مَوْلای، وَ اَنْتَ یا اَبا عَبْدِاللَّهِ یا سَیدی، و سلامی عَلَیکُما مُتَّصِلٌ مَا اتَّصَلَ اللَّیلُ وَ النَّهارُ، واصِلٌ ذلِکَ

اِلَیکُما، غَیرُ مَحْجُوبٍ عَنْکُما سَلامی اِنْ شآءَ اللَّهُ، وَ اَسْئَلُهُ بِحَقِّکُما اَنْ یشآءَ ذلِکَ وَ یفْعَلَ، فَاِنَّهُ حَمیدٌ مَجیدٌ، اِنْقَلَبْتُ یا سَیدَی عَنْکُما تآئِباً حامِداً للَّهِ، شاکِراً راجِیاً لِلْإِجابَهِ، غَیرَ آیسٍ وَ لا قانِطٍ، ائِباً عآئِداً راجِعاً اِلی زِیارَتِکُما، غَیرَ راغِبٍ عَنْکُما وَ لا مِنْ زِیارَتِکُما، بَلْ راجِعٌ عآئِدٌ اِنْ شآءَ اللَّهُ، وَ لا حَوْلَ وَ لا قُوَّهَ اِلاَّ بِاللَّهِ، یا سادَتی رَغِبْتُ اِلَیکُما وَ اِلی زِیارَتِکُما، بَعْدَ اَنْ زَهِدَ فیکُما وَ فی زِیارَتِکُما اَهْلُ الدُّنْیا، فَلا خَیبَنِی اللَّهُ ما رَجَوْتُ و ما اَمَّلْتُ فی زِیارَتِکُما، اِنَّهُ قَریبٌ مُجیبٌ﴾.

زیارت حضرت علی اکبر علیه السلام

در پایین پای حضرت سید الشهداء علیه السلام

السَّلامُ عَلَیْکَ یَابْنَ رَسُولِ اللّهِ، السَّلامُ عَلَیْکَ یَابْنَ نَبِیِّ اللّهِ، السَّلامُ عَلَیْکَ یَابْنَ أَمِیرِ الْمُؤْمِنِینَ، السَّلامُ عَلَیْکَ یَابْنَ الْحُسَیْنِ الشَّهِیدِ، السَّلامُ عَلَیْکَ أَیُّهَا الشَّهِیدُ ابْنُ الشَّهِیدِ ، السَّلامُ عَلَیْکَ أَیُّهَا الْمَظْلُومُ ، لَعَنَ اللّهُ أُمَّةً قَتَلَتْکَ، وَلَعَنَ اللّهُ أُمَّةً ظَلَمَتْکَ، وَلَعَنَ اللّهُ أُمَّةً سَمِعَتْ بِذلِکَ فَرَضِیَتْ بِهِ. پس بیفکن خود را بر قبرش و ببوس آن را و بگو السَّلامُ عَلَیْکَ یَا وَلِیَّ اللّهِ وَابْنَ وَلِیِّهِ، لَقَدْ عَظُمَتِ الْمُصِیبَةُ وَ جَلَّتِ الرَّزِیَّةُ بِکَ عَلَیْنا وَ عَلَی جَمِیعِ الْمُؤْمِنِینَ، فَلَعَنَ اللّهُ أُمَّةً قَتَلَتْکَ

أَبْرَءُ إِلی اللهِ وَالیْکَ مِنْهُمْ.

زیارت سایر شهدای دشت کربلا

السَّلامُ عَلَیْکُم یَا أَوْلِیَاءَ اللَّهِ وَأَحِبَّانَهُ، السَّلامُ عَلَیْکُم یَا أَصْفِیاءَ اللَّهِ وَ أَوِدَّاثَهُ، السَّلامُ عَلَیْکُم یَا أَنْصَارَ دِینِ اللَّهِ وَ أَنْصَارَ نَبیّه صَّلَی اللَّه عَلَیهِ وَ آلِهِ وَ سَلَم وَ أَنْصَارَ أَمِیرالمُؤْمِنِینَ علیه السلام وَ أَنْصَارَ فَاطِمَةَ علیها السلام سَیِّدَةِ نِسَاءِ الْعَالَمِینَ، السَّلامُ عَلَیْکَمْ یَا أَنْصَار أَبی مُحَمَّدٍ الْحَسَنِ علیه السلام الْوَلِی النَّاصِحِ ، السَّلامُ عَلَیْکُمْ یَا أَنْصَارَ أَبی عَبْدِ اللَّهِ الْحُسَیْنِ الشَّهِیدِ الْمَظْلُوم صَلَواتُ اللَّهِ عَلَیْهِمْ أَجْمَعِینَ، بِأَبِی أَنْتُمْ وَ أُمِّی طِبْتُم وَ طَابَتِ الأَرْضُ التی فِیهَا دُفِنْتُمْ وَ فُزْتُمْ وَ اللَّهِ فَوْراً عَظِیماً، یَا لَیْتَنی کُنتُ مَعَکُمْ

زیارت حضرت ابو الفضل العبّاس علیه السلام

شیخ اجلّ جعفر بن قولویه قمّی به سند معتبر از ابوحمزه ثمالی روایت کرده که حضرت امام جعفر صادق علیه السلام فرموده که چون اراده نمائی که زیارت کنی قبر عبّاس بن علی علیه السلام را و آن بر کنار فرات محاذی حایر است می ایستی بر در روضه و می گویی:

سَلَامُ اللَّهِ وَ سَلَامُ مَلَائِکَتِهِ الْمُقَرَّبِینَ وَ أَنْبِیَائِهِ الْمُرْسَلِینَ وَ عِبَادِهِ الصَّالِحِینَ وَ جَمِیعِ الشُّهَدَاءِ وَ الصِّدِّیقِینَ وَ الزَّاکِیَاتِ الطَّیِّبَاتِ فِیمَا تَغْتَدِی وَ تَرُوحُ عَلَیْکَ یَا ابْنَ أَمِیرِ الْمُؤْمِنِینَ أَشْهَدُ لَکَ بِالنَّصِیحَةِ وَ التَّصْدِیقِ وَ التَّسْلِیمِ وَ الْوَفَاءِ لِخَلَفِ النَّبِیِّ صَلَّی اللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ الشَّهِیدِ الْمُرْسَلِ وَ السِّبْطِ الْمُنْتَجَبِ وَ الدَّلِیلِ الْعَالِمِ وَ

الْوَصِیِّ الْمُبَلِّغِ وَ الْمَظْلُومِ الْمُهْتَضَمِ فَجَزَاکَ اللَّهُ عَنْ رَسُولِهِ وَ عَنْ أَمِیرِ الْمُؤْمِنِینَ وَ عَنْ فَاطِمَةَ وَ عَنِ الْحَسَنِ وَ الْحُسَیْنِ أَفْضَلَ الْجَزَاءِ بِمَا صَبَرْتَ وَ احْتَسَبْتَ وَ أَعَنْتَ فَنِعْمَ عُقْبَی الدَّارِ أَلَا لَعَنَ اللَّهُ مَنْ قَتَلَکَ وَ لَعَنَ اللَّهُ مَنْ جَهِلَ حَقَّکَ وَ لَعَنَ اللَّهُ مَنِ اسْتَخَفَّ بِحُرْمَتِکَ وَ لَعَنَ اللَّهُ مَنْ حَالَ بَیْنَکَ وَ بَیْنَ مَاءِ الْفُرَاتِ وَ أَشْهَدُ أَنَّکَ قُتِلْتَ مَظْلُوماً وَ أَنَّ اللَّهَ مُنْجِزٌ لَکُمْ مَا وَعَدَکُمْ بِهِ جِئْتُکَ یَا ابْنَ أَمِیرِ الْمُؤْمِنِینَ وَافِداً إِلَیکَ وَ قَلْبِی لَکُمْ مُسَلِّمٌ وَ أَنَا لَکُمْ تَابِعٌ وَ نُصْرَتِی لَکُمْ مُعَدَّةٌ حَتَّی یَحْکُمَ اللَّهُ وَ هُوَ خَیْرُ الْحاکِمِینَ مَعَکُمْ مَعَکُمْ لَا مَعَ عَدُوِّکُمْ إِنِّی بِکُمْ وَ بِإِیَابِکُمْ مِنَ الْمُؤْمِنِینَ وَ بِمَنْ خَالَفَکُمْ وَ قَتَلَکُمْ مِنَ الْکَافِرِینَ فَلَعَنَ اللَّهُ أُمَّةً قَتَلَتْکُمْ بِالْأَیْدِی وَ

الْأَلْسُنِ پس داخل روضه شو و خود را به ضریح بچسبان و بگو: السَّلَامُ عَلَیْکَ أَیُّهَا الْعَبْدُ الصَّالِحُ الْمُطِیعُ لِلَّهِ وَ لِرَسُولِهِ وَ لِأَمِیرِ الْمُؤْمِنِینَ وَ الْحَسَنِ وَ الْحُسَیْنِ عَلَیْهِمُ السَّلَامُ وَ السَّلَامُ عَلَیْکَ وَ رَحْمَةُ اللَّهِ وَ بَرَکَاتُهُ وَ مَغْفِرَتُهُ (وَ رِضْوَانُهُ وَ خ عَلَی رُوحِکَ (وَ بَدَنِکَ) خ أَشْهَدُ وَ أُشْهِدُ اللَّهَ أَنَّکَ مَضَیْتَ عَلَی مَا مَضَی بِهِ الْبَدْرِیُّونَ وَ الْمُجَاهِدُونَ فِی سَبِیلِ اللَّهِ وَ الْمُنَاصِحُونَ لَهُ فِی جِهَادِ أَعْدَائِهِ الْمُبَالِغُونَ فِی نُصْرَةِ أَوْلِیَائِهِ الذَّابُّونَ عَنْ أَحِبَّائِهِ فَجَزَاکَ اللَّهُ أَفْضَلَ الْجَزَاءِ وَ أَوْفَرَ جَزَاءِ أَحَدٍ وَفَی بِبَیْعَتِهِ لِلْحُسَیْنِ عَلَیْهِ السَّلَامُ وَ اسْتَجَابَ لَهُ دَعْوَتَهُ وَ أَطَاعَ وُلَاةَ أَمْرِهِ وَ أَشْهَدُ أَنَّکَ قَدْ بَالَغْتَ فِی النَّصِیحَةِ وَ أَعْطَیْتَ غَایَةَ الْمَجْهُودِ فَبَعَثَکَ اللَّهُ فِی الشُّهَداءِ)

وَ جَعَلَ رُوحَکَ مَعَ ارْواحِ السُّعَداءِ وَ أَعْطاکَ مِنْ جِنانِهِ افْسَحَها مَنْزِلًا وَ افْضَلَها غُرَفاً وَ رَفَعَ ذِکرَکَ فِی الْعالَمِینَ فِی عِلِّیِّینَ وَ حَشَرکَ مَعَ النَّبِیِّینَ وَ الصِّدِّیقِینَ وَ الشُّهَداءِ وَ الصّالِحِینَ وَ حَسُنَ اولئِکَ رَفِیقاً. اشْهَدُ أَنَّکَ لَمْ تَهِنْ وَ لَمْ تَنْکُلْ وَ إِنَّکَ مَضَیْتَ عَلی بَصِیرهٍ مِنْ امْرِکَ مُقْتَدِیاً بِالصّالِحِینَ وُ مُتَّبِعاً لِلنَّبِیِّینَ فَجَمَعَ اللَّهُ بَیْنَنا وَ بَیْنَکَ وَ بَیْنَ رَسُولِهِ وَ اوْلِیائِهِ فِی مَنازِلِ الْمُخْبِتِینَ فَإِنَّهُ ارْحَمُ الرّاحِمِینَ.

زیارت حضرت موسی بن جعفر علیه السلام

سیّد جلیل علیّ بن طاووس علیه السلام در مصباح الزّائر در یکی از زیارات حضرت موسی بن جعفر علیه السلام این صلوات را بر آن حضرت که محتوی است بر شمّه ای از فضائل و

مناقب و عبادت و مصائب آن جناب نقل کرده البته زائر از فیض خواندن آن خود را محروم نکند:

اَللَّهُمَّ صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ أَهْلِ بَیْتِهِ، وَ صَلِّ عَلَی مُوسَی بْنِ جَعْفَرٍ وَصِیِّ اَلْأَبْرَارِ، وَ إِمَامِ اَلْأَخْیَارِ، وَ عَیْبَةِ اَلْأَنْوَارِ، وَ وَارِثِ اَلسَّکِینَةِ وَ اَلْوَقَارِ، وَ اَلْحِکَمِ وَ اَلْآثَارِ، اَلَّذِی کَانَ یُحْیِی اَللَّیْلَ بِالسَّهَرِ إِلَی اَلسَّحَرِ بِمُوَاصَلَةِ اَلاِسْتِغْفَارِ، حَلِیفِ اَلسَّجْدَةِ اَلطَّوِیلَةِ، وَ اَلدُّمُوعِ اَلْغَزِیرَةِ، وَ اَلْمُنَاجَاةِ اَلْکَثِیرَةِ، وَ اَلضَّرَاعَاتِ اَلْمُتَّصِلَةِ، وَ مَقَرِّ اَلنُّهَی وَ اَلْعَدْلِ، وَ اَلْخَیْرِ وَ اَلْفَضْلِ، وَ اَلنَّدَی وَ اَلْبَذْلِ، وَ مَأْلَفِ اَلْبَلْوَی وَ اَلصَّبْرِ، وَ اَلْمُضْطَهَدِ بِالظُّلْمِ، وَ اَلْمَقْبُورِ بِالْجَوْرِ، وَ اَلْمُعَذَّبِ فِی قَعْرِ اَلسُّجُونِ، وَ ظُلَمِ اَلْمَطَامِیرِ، ذِی اَلسَّاقِ اَلْمَرْضُوضِ بِحِلَقِ

الْقُیُودِ وَ الْجَنَازَةِ الْمُنَادَی عَلَیْهَا بِذُلِّ الِاسْتِخْفَافِ وَ الْوَارِدِ عَلَی جَدِّهِ الْمُصْطَفَی وَ أَبِیهِ الْمُرْتَضَی وَ أُمِّهِ سَیِّدَةِ اَلنِّسَاءِ، بِإِرْثٍ مَغْصُوبٍ، وَ وَلاَءٍ مَسْلُوبٍ، وَ أَمْرٍ مَغْلُوبٍ، وَ دَمٍ مَطْلُوبٍ، وَ سَمٍّ اَللّهُمَّ وَ کَما صَبَرَ عَلَی غَلیظِ الْمِحَنِ وَ تَجَرُّعِ غُصَصِ الْکُرَبِ وَاسْتَسْلَمَ لِرِضاکَ وَ اَخْلَصَ الطّاعَةَ لَکَ وَ مَحَضَ الْخُشُوعَ وَاسْتَشْعَرَ الْخُضُوعَ وَ عادَی الْبِدْعَةَ وَ اَهْلَها وَ لَمْ یَلْحَقْهُ فِی شَی ءٍ مِنْ اَوامِرِکَ وَ نَواهیَک لَوْمَةٌ لائمٍ، صَلِّ عَلَیْهِ صَلَوةً نامِیَةٌ مُنیفَة زاکِیَةً تُوجِبُ لَهُ بِها شَفاعَةَ اُمَمٍ مِنْ خَلْقِکَ وَ قُروُنٍ مِنْ بَرایاَکَ وَ بَلِّغْهُ عَنّاتَحِیَّةً وَ سَلامَا وَ آتِنا مِنْ لَدُنْکَ فِی مُوالاتِهِ فَضْلا وَ اِحْسانا وَ مَغْفِرَةً وَ رِضْوانَا، اِنَّکَ ذُوالْفَضْلِ

الْعَمِیمِ وَالتَّجاوُزِ الْعَظِیمِ بِرَحْمَتِکَ یا أَرْحَمَ الراحِمینَ. (مفاتیح الجنان)

زیارت حضرت امام رضا علیه السلام

شیخ مفید رحمه الله علیه هم در مُقنِعه فرموده می ایستی نزد قبر آن حضرت بعد از آن که غسل زیارت کرده باشی و پاکیزه ترین جامه های خود را پوشیده باشی می گویی:

اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یا وَلِیَّ اللَّهِ وَابْنَ وَلِیِّهِ اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یا حُجَّةَ اللَّهِ وَابْنَ حُجَّتِهِ اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یا اِمامَ الْهُدی وَالْعُرْوَةَ الْوُثْقی وَرَحْمَةُ اللَّهِ وَبَرَکاتُهُ اَشْهَدُ اَنَّکَ مَضَیْتَ عَلی ما مَضی عَلَیْهِ آبآؤُکَ الطّاهِرُونَ صَلَواتُ اللَّهِ عَلَیْهِمْ لَمْ تُؤْثِرْ عَمیً عَلی هُدیً وَلَمْ تَمِلْ مِنْ حَقٍّ اِلی باطِلٍ وَ

اَنَّکَ نَصَحْتَ لِلَّهِ وَلِرَسُولِهِ وَاَدَّیْتَ الاَمانَةَ فَجَزاکَ اللَّهُ عَنِ الاِسْلامِ وَاَهْلِهِ خَیْرَ الْجَزآءِ اَتَیْتُکَ بِاَبی وَ اُمّی زآئراً عارِفاً بِحَقِّکَ مُوالِیاً لاَوْلِیآئِکَ مُعادِیاً لاَعْدآئِکَ فَاشْفَعْ لی عِنْدَ رَبِّکَ. پس بچسبان خود را به قبر و ببوس آن را و بگذارد و طرف خود را بر آن پس بگرد به جانب سر و بگو: اَلسّلامُ عَلَیْکَ یا مَوْلایَ یَابْنَ رَسُولِ اللهِ وَ رَحْمَةُ اللهِ وَ بَرَکاتُهُ أَشْهَدُ أَنَّکَ الْاِمامُ الْهادِی وَالْوَلِیُّ الْمُرْشِدُ اَبْرَءُ إِلَی اللّهِ مِنْ أَعْدَائِکَ وَاَتَقَرَّبُ إِلَی اللهِ بِوِلایَتِکَ صَلَّی اللهُ عَلَیْکَ وَرَحْمَةُ اللهِ وَ برَکاتُهُ پس دو رکعت نماز زیارت بجا آور و بعد از آن هر چه خواستی نماز کن و بگرد به طرف پاپس دعا کن به آن چه می خواهی انشاء الله. (مفاتیح الجنان)

صلوات خاصه حضرت امام رضا علیه السلام

اَللَّهُمَّ صَلِّ عَلَی عَلِیِّ بْنِ مُوسَی اَلرِّضَا اَلْمُرْتَضَی اَلْإِمَامِ اَلتَّقِیِّ اَلنَّقِیِّ وَ حُجَّتِکَ عَلَی مَنْ فَوْقَ اَلْأَرْضِ وَ مَنْ تَحْتَ اَلثَّرَی اَلصِّدِّیقِ اَلشَّهِیدِ صَلاَهً کَثِیرَهً تَامَّهً زَاکِیَهً مُتَوَاصِلَهً مُتَوَاتِرَهً مُتَرَادِفَهً کَأَفْضَلِ مَا صَلَّیْتَ عَلَی أَحَدٍ مِنْ أَوْلِیَائِکَ.

شعر جامی در مدح آن حضرت

سَلامٌ عَلی ال ظه و یس *** سَلامٌ عَلی الخَیْرِ النَّبِیِّینَ

سَلامٌ عَلَی رَوْضَةٍ حَلَ فیها *** إمام یُباهی بِهِ الْمُلْکُ وَالدِّین

امام به حق شاه مطلق که آمد *** حریم درش قبله گاه سلاطین

شه کاخ عرفان گُل شاخ احسان *** دُر درج امکان مه برج تمکین

علی بن موسی الرضا کز خدایش *** رضا شد لقب چون رضا بودش آئین

ز فضل و شرف بینی او را جهانی *** اگر نبوَدَت تیره چشم جهان بین

پی عطر روبند حوران جنّت *** غبار درش را به گیسوی مشکین

اگر خواهی آری به کف دامن او *** برو دامن از هر چه جز اوست برچین

هشت بیت الحاقی اثر طبع مؤلف

به جنّت عبادت نباشد و لکن *** بخوانند از شوق، طاها و یاسین ⁽¹⁾

حریم رضا (علیه السلام) چون بهشت برین است *** بلند است آوای طاها و یاسین

ملائک چو پر در پر آن جا، ستاده *** دگر جای نبود ز بهر شیاطین

زهی گنبد با صفایش چو خورشید *** برد برق آن، برق چشم ملاعین

رواقش مُعَلّی است چون باغ جنّت *** حریمش مصفّاست چون طور سینین

از این رو روانند سوی حریمش *** ز ایران و از هند، از روم و از چین

به کویت رسیدم شها چون گدایان *** فتادم بخاک درت چون مساکین

که در حشر دستم بگیری ز رأفت *** گه پخش دیوان و نصب موازین

زیارت حضرت امام جواد علیه السلام

شیخ صدوق رحمه الله علیه در فقیه روایت کرده که چون خواهی زیارت کنی آن حضرت را پس غسل کن و خود را پاکیزه نما و دو جامه پاک بپوش و بگو:

اللهُمَّ صَلِّ عَلی مُحَمَّدِ بْنِ عَلِیٍّ، الْإِمامِ التَّقِیِّ النَّقِیِّ، الرِّضِیِّ الْمَرْضِیِّ، وَحُجَّتِکَ عَلی مَنْ فَوْقَ الْأَرْضِ وَ مَنْ تَحْتَ الثَّری صَلاهً کَثیرَهً نامِیَهً زاکِیَهً مُبارَکَهً مُتَواصِلَهً مُتَرادِفَهً مُتَواتِرَهً کَافْضَلِ ما صَلَّیْتَ عَلی احَدٍ مِنْ اوْلِیآئِکَ، وَالسَّلامُ

عَلَیْکَ یا وَلِیَّ اللَّهِ، السَّلامُ عَلَیْکَ یا نوُرَ اللَّهِ، السَّلامُ عَلَیْکَ یا حُجَّهَ اللَّهِ، السَّلامُ عَلَیْکَ یا امامَ الْمُؤْمِنینَ، وَوارِثَ عِلْمِ النَّبِیّینَ، وَسُلالَهَ الْوَصِیّینَ، السَّلامُ عَلَیْکَ یا نُورَ اللَّهِ فی ظُلُماتِ الْأَرْضِ، اتَیْتُکَ زائِراً عارِفاً بِحَقِّکَ، مُعادِیاً لِأَعْدائِکَ، مُوالِیاً لِأَوْلِیائِکَ، فَاشْفَعْ لی عِنْدَ رَبِّکَ. آن گاه حاجت خود را سؤال کن بعد از آن چهار رکعت نماز کن در قبّه ای که در آن قبر امام محمّدتقی علیه السلام است، دو رکعت برای زیارت امام موسی کاظم علیه السلام و دو رکعت برای امام محمّدتقی علیه السلام و نماز مکن در نزد سر امام موسی کاظم علیه السلام که آن مقابل قبور قریش است و جایز نیست آن ها را قبله خود گردانیدن. (مفاتیح الجنان)

زیارت امام هادی و امام عسکریّ علیه السلام

چون وارد شدی به سُرّ من رای - انشاء الله- و خواستی زیارت کنی آن دو امام همام علیهما السلام را، پس غسل کن و بعد از رعایت آداب دخول حرم های شریفه با تأنّی و وقار روانه شو تا به در حرم مطهر و اذن دخول بخوان پس داخل حرم شو و زیارت کن آن دو بزرگوار را به این الفاظ که اصّح زیارات است:

السَّلَامُ عَلَیْکُمَا یَا وَلِیَّیِ اللَّهِ السَّلَامُ عَلَیْکُمَا یَا حُجَّتَیِ اللَّهِ السَّلَامُ عَلَیْکُمَا یَا نُورَیِ اللَّهِ فِی ظُلُمَاتِ الْأَرْضِ السَّلَامُ عَلَیْکُمَا یَا مَنْ بَدَا لِلَّهِ فِی شَأْنِکُمَا السَّلَامُ عَلَیْکُمَا یَا حَبِیبَیِ اللَّهِ السَّلَامُ عَلَیْکُمَا یَا إِمَامَیِ الْهُدَی أَتَیْتُکُمَا عَارِفاً بِحَقِّکُمَا مُعَادِیاً لِأَعْدَائِکُمَا مُوَالِیاً لِأَوْلِیَائِکُمَا مُؤْمِناً بِمَا آمَنْتُمَا بِهِ، کافِراً بِما کَفَرْتُما بِهِ، مُحَقِّقاً لِما حَقَّقْتُما، مُبْطِلاً لِمَا اَبْطَلْتُما، اَسْئَلُ اللَّهَ

رَبّی وَرَبَّکُما اَنْ یَجْعَلَ حَظّی مِنْ زِیارَتِکُمَا الصَّلوه عَلی مُحَمَّدٍ وَآلِهِ، وَاَنْ یَرْزُقَنی مُرافَقَتَکُما فِی الْجِنانِ مَعَ آبائِکُمَا الصَّالِحینَ، وَاَسْئَلُهُ اَنْ یُعْتِقَ رَقَبَتی مِنَ النَّارِ، وَ یَرْزُقَنی شَفاعَتَکُما وَ مُصاحَبَتَکُما، وَ یُعَرِّفَ بَیْنی وَ بَیْنَکُما، وَلا یَسْلُبَنی حُبَّکُما وَحُبَّ آبائِکُمَا الصَّالِحینَ، وَ اَنْ لا یَجْعَلَهُ آخِرَ الْعَهْدِ مِنْ زِیارَتِکُما، وَیَحْشُرَنی مَعَکُما فِی الْجَنَّه بِرَحْمَتِهِ، اَللّهُمَ ارْزُقْنی حُبَّهُما، وَتَوَفَّنی عَلی مِلَّتِهِما، اَللَّهُمَّ الْعَنْ ظالِمی آلِ مُحَمَّدٍ حَقَّهُمْ، وَانْتَقِمْ مِنْهُمْ، اَللّهُمَّ الْعَنِ الْأَوَّلینَ مِنْهُمْ وَالْأخِرینَ، وَضاعِفْ عَلَیْهِمُ الْعَذابَ، وَابْلُغْ بِهِمْ وَبِاَشْیاعِهِمْ وَمُحِبّیهِمْ وَمُتَّبِعیهِمْ اَسْفَلَ دَرَکٍ مِنَ الْجَحیمِ، اِنَّکَ عَلی کُلِّشَی ءٍ قَدیرٌ، اَللّهُمَّ عَجِّلْ فَرَجَ وَلِیِّکَ

فَرَجَ وَلِیِّکَ وَابْنِ وَلِیِّکَ، وَ ساجْعَلْ فَرَجَنا مَعَ فَرَجِهِمْ یا اَرْحَمَ الرَّاحِمینَ. و جهد می کنی در دعا کردن از برای خود و پدر و مادر و هر دعا که خواهی بکن و اگر توانی به نزدیک قبر ایشان برو و دو رکعت نماز نزد قبر بکن و اگر نتوانی داخل مسجد شو و دو رکعت نماز بکن و هر دعا که خواهی بکن که مستجابست و این مسجد پهلوی خانه ایشان است و حضرت امام علی نقی و امام حسن عسکری علیهما السلام در آن نماز می کرده اند. (مفاتیح الجنان)

زیارت امام زمان علیه السلام

معروف به زیارت آل یاسین

شیخ جلیل احمد بن ابی طالب طبرسی رحمه الله علیه در کتاب شریف احتجاج روایت کرده که از ناحیه مقدسه بیرون آمد بسوی محمد حمیری بعد از جواب مسائلی که از آن

حضرت سؤال کرده بود: بِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحیم، لا لِأَمْرِ اللهِ تَعْقِلُونَ، وَلا مِنْ اَوْلِیائِهِ تَقْبَلُونَ حِکْمَةٌ بالِغَةٌ، فَما تُغْنِ النُّذُرِ، السَّلَامُ عَلَیْنَا وَ عَلَی عِبَادِ اللَّهِ الصَّالِحِینَ، هرگاه خواستید توجه کنید بوسیله ما بسوی خدا تبارک و تعالی و بسوی ما پس بگوئید چنان که خدای تعالی فرموده:

سَلامٌ عَلَی آلِ یس السَّلامُ عَلَیْکَ یَا دَاعِیَ اللَّهِ وَ رَبَّانِیَّ آیَاتِهِ السَّلامُ عَلَیْکَ یَا بَابَ اللَّهِ وَ دَیَّانَ دِینِهِ السَّلامُ عَلَیْکَ یَا خَلِیفَةَ اللَّهِ وَ نَاصِرَ حَقِّهِ السَّلامُ عَلَیْکَ یَا حُجَّةَ اللَّهِ وَ دَلِیلَ إِرَادَتِهِ السَّلامُ عَلَیْکَ یَا تَالِیَ کِتَابِ اللَّهِ وَ تَرْجُمَانَهُ السَّلامُ عَلَیْکَ فِی آنَاءِ لَیْلِکَ وَ أَطْرَافِ نَهَارِکَ السَّلامُ عَلَیْکَ یَا بَقِیَّةَ اللَّهِ فِی أَرْضِهِ السَّلامُ عَلَیْکَ یَا مِیثَاقَ اللَّهِ الَّذِی أَخَذَهُ وَ وَکَّدَهُ السَّلامُ عَلَیْکَ یَا وَعْدَ اللَّهِ الَّذِی ضَمِنَهُ السَّلامُ

عَلَیْکَ أَیُّهَا الْعَلَمُ الْمَنْصُوبُ وَالْعِلْمُ الْمَصْبُوبُ وَالْغَوْثُ وَالرَّحْمَةُ الْوَاسِعَةُ وَ عْداً غَیْرَ مَکْذُوبٍ السَّلَامُ عَلَیْکَ حِینَ تَقْعُدُ السَّلَامُ عَلَیْکَ حِینَ تَقُومُ السَّلَامُ عَلَیْکَ حِینَ تَقْرَأُ وَ تُبَیِّنُ السَّلَامُ عَلَیْکَ حِینَ تُصَلِّی وَ تَقْنُتُ السَّلَامُ عَلَیْکَ حِینَ تَرْکَعُ وَ تَسْجُدُ السَّلَامُ عَلَیْکَ حِینَ تُکَبِّرُ وَ تُهَلِّلُ السَّلَامُ عَلَیْکَ حِینَ تَحْمَدُ وَ تَسْتَغْفِرُ السَّلَامُ عَلَیْکَ حِینَ تُمْسِی وَ تُصْبِح السَّلَامُ عَلَیْکَ فِی اللَّیْلِ إِذا یَغْشی وَالنَّهارِ إِذا تَجَلَّی السَّلَامُ عَلَیْکَ أَیُّهَا الْإِمَامُ الْمَأْمُونُ السَّلَامُ عَلَیْکَ أَیُّهَا الْمُقَدَّمُ الْمَأْمُولُ السَّلَامُ عَلَیْکَ بِجَوَامِعِ السَّلَامِ، أُشْهِدُکَ یَا مَوْلَایَ أَنِّی أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِیکَ لَهُ وَ أَنَّ مُحَمَّداً عَبْدُهُ وَ رَسُولُهُ لَا حَبِیبَ إِلَّا هُوَ وَأَهْلُهُ وَ

أَشْهَدُ أَنَّ أَمِیرَ الْمُؤْمِنِینَ حُجَّتُهُ وَالْحَسَنَ حُجَّتُهُ وَالْحُسَیْنَ حُجَّتُهُ وَ عَلِیَّ بْنَ الْحُسَیْنِ حُجَّتُهُ وَ مُحَمَّدَ بْنَ عَلِیٍّ حُجَّتُهُ وَ جَعْفَرَ بْنَ مُحَمَّدٍ حُجَّتُهُ وَ مُوسَی بْنَ جَعْفَرٍ حُجَّتُهُ وَ عَلِیَّ بْنَ مُوسَی حُجَّتُهُ وَ مُحَمَّدَ بْنَ عَلِیٍّ حُجَّتُهُ وَ عَلِیَّ بْنَ مُحَمَّدٍ حُجَّتُهُ وَالْحَسَنَ بْنَ عَلِیٍّ حُجَّتُهُ وَ أَشْهَدُ أَنَّکَ حُجَّةُ اللَّهِ أَنْتُمُ الْأَوَّلُ وَالْآخِرُ وَ أَنَّ رَجْعَتَکُمْ حَقٌّ لَا شَکَّ فِیهَا یَوْمَ لا یَنْفَعُ نَفْساً إِیمانُها لَمْ تَکُنْ آمَنَتْ مِنْ قَبْلُ أَوْ کَسَبَتْ فِی إِیمانِها خَیْراً وَ أَنَّ الْمَوْتَ حَقٌّ وَأَنَّ نَاکِراً وَنَکِیراً حَقٌّ وَأَشْهَدُ أَنَّ النَّشْرَ وَالْبَعْثَ حَقٌّ وَأَنَّ الصِّرَاطَ وَالْمِرْصَادَ حَقٌّ وَالْمِیزَانَ وَالْحِسَابَ حَقٌّ وَالْجَنَّةَ وَالنَّارَ حَقٌّ وَالْوَعْدَ

وَالْوَعِیدَ بِهِمَا حَقٌّ یَا مَوْلَایَ شَقِیَ مَنْ خَالَفَکُمْ وَسَعِدَ مَنْ أَطَاعَکُمْ فَاشْهَدْ عَلَی مَا أَشْهَدْتُکَ عَلَیْهِ وَأَنَا وَلِیٌّ لَکَ بَرِی ءٌ مِنْ عَدُوِّکَ فَالْحَقُّ مَا رَضِیتُمُوهُ وَالْبَاطِلُ مَا سَخِطْتُمُوهُ وَالْمَعْرُوفُ مَا أَمَرْتُمْ بِهِ وَالْمُنْکَرُ مَا نَهَیْتُمْ عَنْهُ فَنَفْسِی مُؤْمِنَةٌ بِاللَّهِ وَحْدَهُ لَا شَرِیکَ لَهُ وَبِرَسُولِهِ وَبِأَمِیرِ الْمُؤْمِنِینَ وَبِأَئِمَّةِ الْمُؤْمِنِینَ وَبِکُمْ یَا مَوْلَایَ أَوَّلِکُمْ وَآخِرِکُمْ وَنُصْرَتِی مُعَدَّةٌ لَکُمْ وَمَوَدَّتِی خَالِصَةٌ لَکُمْ آمِینَ آمِین. و بعد از آن این دعا خوانده شود: اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ أَنْ تُصَلِّیَ عَلَی مُحَمَّدٍ نَبِیِّ رَحْمَتِکَ وَ کَلِمَةِ نُورِکَ وَ أَنْ تَمْلَأَ قَلْبِی نُورَ الْیَقِینِ وَ صَدْرِی نُورَ الْإِیمَانِ وَ فِکْرِی نُورَ الثَّبَاتِ وَ عَزْمِی نُورَ الْعِلْمِ وَ قُوَّتِی نُورَ الْعَمَلِ وَ لِسَانِی نُورَ الصِّدْقِ وَ دِینِی نُورَ الْبَصَائِرِ مِنْ عِنْدِکَ وَ

بَصَرِی نُورَ الضِّیَاءِ وَ سَمْعِی نُورَ وَ عْیِ الْحِکْمَةِ وَ مَوَدَّتِی نُورَ الْمُوَالاةِ لِمُحَمَّدٍ وَ آلِهِ علیه السلام حَتَّی أَلْقَاکَ وَ قَدْ وَ فَیْتُ بِعَهْدِکَ وَ مِیثَاقِکَ فَلْتَسَعْنِی رَحْمَتُکَ یَا وَلِیُّ یَا حَمِیدُ اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَی حُجَّتِکَ فِی أَرْضِکَ وَ خَلِیفَتِکَ فِی بِلَادِکَ وَالدَّاعِی إِلَی سَبِیلِکَ وَالْقَائِمِ بِقِسْطِکَ _ وَالثَّائِرِ بِأَمْرِکَ وَلِیِّ الْمُؤْمِنِینَ وَ بَوَارِ الْکَافِرِینَ وَ مُجَلِّی الظُلْمَةِ وَ مُنِیرِ الْحَقِّ وَالسَّاطِعِ بِالْحِکْمَةِ وَالصِّدْقِ وَکَلِمَتِکَ التَّامَّةِ فِی أَرْضِکَ الْمُرْتَقِبِ الْخَائِفِ وَالْوَلِیِّ النَّاصِحِ سَفِینَةِ النَّجَاةِ وَعَلَمِ الْهُدَی وَ نُورِ أَبْصَارِ الْوَرَی وَ خَیْرِ مَنْ تَقَمَّصَ وَارْتَدَی وَ مُجَلِّی الْعَمَی الَّذِی یَمْلَأُ الْأَرْضَ عَدْلًا وَ قِسْطاً کَمَا مُلِئَتْ ظُلْماً وَ جَوْراً إِنَّکَ عَلی کُلِّ شَیْ ءٍ قَدِیر.

اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَی وَلِیِّکَ وَ ابْنِ أَوْلِیَائِکَ الَّذِینَ فَرَضْتَ طَاعَتَهُمْ وَ أَوْجَبْتَ حَقَّهُمْ وَ أَذْهَبْتَ عَنْهُمُ الرِّجْسَ وَ طَهَّرْتَهُمْ تَطْهِیراً اللَّهُمَّ انْصُرْ وَ انْتَصِرْ بِهِ أَوْلِیَاءَکَ وَ أَوْلِیَاءَهُ وَشِیعَتَهُ وَأَنْصَارَهُ وَاجْعَلْنَا مِنْهُمْ، اللَّهُمَّ أَعِذْهُ مِنْ کُلِّ بَاغٍ وَ طَاغٍ وَ مِنْ شَرِّ جَمِیعِ خَلْقِکَ وَاحْفَظْهُ مِنْ بَیْنِ یَدَیْهِ وَ مِنْ خَلْفِهِ وَ عَنْ یَمِینِهِ وَ عَنْ شِمَالِهِ وَ احْرُسْهُ وَ امْنَعْهُ مِنْ أَنْ یُوصَلَ إِلَیْهِ بِسُوءٍ وَاحْفَظْ فِیهِ رَسُولَکَ وَ آلَ رَسُولِکَ وَأَظْهِرْ بِهِ الْعَدْلَ وَ أَیِّدْهُ بِالنَّصْرِ وَانْصُرْ نَاصِرِیهِ وَاخْذُلْ خَاذِلِیهِ وَاقْصِمْ بِهِ جَبَابِرَةَ الْکُفْرِ وَاقْتُلْ بِهِ الْکُفَّارَ وَالْمُنَافِقِینَ وَ جَمِیعَ الْمُلْحِدِینَ حَیْثُ کَانُوا فِی مَشَارِقِ الْأَرْضِ وَ مَغَارِبِهَا بَرِّهَا وَ بَحْرِهَا وَ امْلَأْ بِهِ

الْأَرْضَ عَدْلًا وَأَظْهِرْ بِهِ دِینَ نَبِیِّکَ وَاجْعَلْنِی اللَّهُمَّ مِنْ أَنْصَارِهِ وَأَعْوَانِهِ وَأَتْبَاعِهِ وَ شِیعَتِهِ وَ أَرِنِی فِی آلِ مُحَمَّدٍ مَا یَأْمَلُونَ وَ فِی عَدُوِّهِمْ مَا یَحْذَرُونَ إِلَهَ الْحَقِّ آمِینَ یَا ذَا الْجَلَالِ وَالْإِکْرَامِ یَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِین. (مفاتیح الجنان)

زیارت حضرت معصومه علیها السلام در قم

علّامه مجلسی رحمه الله علیه از بعض کتب زیارات نقل کرده که علیّ بن ابراهیم از پدرش از سعد اشعری قمی از حضرت امام رضا علیه السلام روایت کرده که آن حضرت فرمود: ای سعد نزد شما قبری هست از ما سعد گفت: گفتم فدای تو شوم قبر فاطمه دختر امام موسی علیه السلام را می فرمایی؟ فرمود: بلی، مَنْ زَارَها عارفاً بِحَقِّها فَلَهُ الْجَنَّةُ، هر که

او را زیارت کند و حقّ او را بشناسد از برای اوست بهشت.

چون به نزد قبر آن حضرت برسی نزد سرش رو به قبله بایست و سی و چهار مرتبه «اللهُ اَکْبَرُ» و سی و سه مرتبه «سُبْحانَ اللهِ» و سی و سه مرتبه «اَلْحَمْدُ لِلّهِ» بگو پس بگو:

اَلسَّلامُ عَلی آدَمَ صَفْوَةِ اللَّهِ، اَلسَّلامُ عَلی نُوحٍ نَبِیِّ اللَّهِ، اَلسَّلامُ عَلی إِبْراهِیمَ خَلِیلِ اللَّهِ، اَلسَّلامُ عَلی مُوسی کَلِیمِ اللَّهِ، اَلسَّلامُ عَلی عِیسی رُوحِ اللَّهِ، اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یا رَسُولَ اللَّهِ،اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یا خَیْرَ خَلْقِ اللَّهِ، اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یا صَفِیَّ اللَّهِ، اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یا مُحَمَّدَ بْنَ عَبْدِاللَّهِ خاتَِمِ النَّبِیِّینَ، اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یا أَمِیرَالْمُؤْمِنِینَ، عَلِیَّ بْنَ أَبِی طالِبٍ وَصِیَّ رَسُولِ اللَّهِ، اَلسَّلامُ عَلَیْکِ یا فاطِمَةُ سَیِّدَةَ نِسآءِ الْعالَمِینَ، اَلسَّلامُ عَلَیْکُما یا سِبْطَیِ الرَّحْمَةِ وَسَیِّدَیْ شَبابِ أَهْلِ

الْجَنَّةِ، اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یا عَلِیَّ بْنَ الْحُسَیْنِ سَیِّدَ الْعابِدِینَ وَقُرَّةَ عَیْنِ النّاظِرِینَ، اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یا مُحَمَّدَ بْنَ عَلِیٍّ باقِرَ الْعِلْمِ بَعْدَ النَّبِیِّ، اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یا جَعْفَرَ بْنَ مُحَمَّدٍ الصّادِقَ الْبآرَّ الْأَمِینَ، اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یا مُوسَی بْنَ جَعْفَرٍ الطّاهِرَ الطُّهْرَ، اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یا عَلِیَّ بْنَ مُوسَی الرِّضَا الْمُرْتَضی اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یا مُحَمَّدَ بْنَ عَلِیٍّ التَّقِیَّ، اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یا عَلِیَّ بْنَ مُحَمَّدٍ النَّقِیَّ النّاصِحَ الْأَمِینَ، اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یا حَسَنَ بْنَ عَلِیٍّ، اَلسَّلامُ عَلَی الْوَصِیِّ مِنْ بَعْدِهِ. اَللَّهُمَّ صَلِّ عَلی نُورِکَ وَسِراجِکَ، وَوَلِیِّ وَلِیِّکَ وَوَصِیِّ وَصِیِّکَ، وَحُجَّتِکَ عَلی خَلْقِکَ. اَلسَّلامُ عَلَیْکِ یا بِنْتَ رَسُولِ اللَّهِ، اَلسَّلامُ عَلَیْکِ یا بِنْتَ فاطِمَةَ وَ

لسَّلامُ عَلَیْکِ یابِنْتَ رَسُولِ الّلهِ ، اَلسَّلامُ عَلَیْکِ یا بِنْتَ فاطِمَةَ وَ خَدیجَةَ ، اَلسَّلامُ عَلَیْکِ یا بِنْتَ اَمیرِالْمُؤْمِنینَ، اَلسَّلامُ عَلَیْکِ یا بِنْتَ الْحَسَنِ وَ الْحُسَیْنِ، اَلسَّلامُ عَلَیْکِ یا بِنْتَ وَلِیِّ الّلهِ ، اَلسَّلامُ عَلَیْکِ یا اُخْتَ وَلِیِّ الّلهِ ، اَلسَّلامُ عَلَیْکِ یا عَمَّةَ وَلِیِّ الّلهِ . اَلسَّلامُ عَلَیْکِ یا بِنْتَ مُوسیَ بْنِ جَعْفَرٍ ، وَ رَحْمَةُ الّلهِ وَ بَرَکاتُهُ ، اَلسَّلامُ عَلَیْکِ عَرَّفَ الّلهُ بَیْنَنا وَ بَیْنَکُمْ فِی الْجَنَّةِ وَ حَشَرَنا فی زُمْرَتِکُمْ وَ اَوْرَدَنا حَوْضَ نَبِیِّکُمْ وَ سَقانا بِکَاْسِ جَدِّکُمْ مِنْ یَدِ عَلیِ بْنِ اَبی طالِبٍ صَلَواتُ الّلهِ عَلَیْکُمْ ، اَسْأَلُ الّلهَ اَنْ یُرِیَنا فیکُمُ السُّرُورَ وَ الْفَرَجَ، وَ اَنْ یَجْمَعَنا وَ اِیّاکُمْ فی زُمْرَةِ جَدِّکُمْ مُحَمَّدٍ صَلَّی الّلهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ ، وَ اَنْ لا یَسْلُبَنا مَعْرِفَتَکُمْ اِنَّهُ وَلِیٌّ قَدیرٌ . اَتَقَرَّبُ اِلیَ الّلهِ بِحُبِّکُمْ ، وَ الْبَرائَةِ مِنْ اَعْدائِکُمْ ، وَ التَّسْلیمِ اِلَی الّلهِ ، راضِیاً بِهِ غَیْرَ مُنْکِرٍ

وَ لا مُسْتَکْبِرٍ ، وَ عَلی یَقینٍ ما اَتی بِهِ مُحَمَّدٌ وَ بِهِ راضٍ، نَطْلُبُ بِذلِکَ وَجْهَکَ یا سَیِّدی ، اَلّلهُمَّ وَ رِضاکَ وَ الّدارَ الْاخِرَةِ یا فاطِمَةُ اشْفَعی لی فِی الْجَنَّةِ ، فَاِنَّ لَکِ عِنْدَ الّلهِ شَأْناً مِنَ الشَّاْنِ. اَلّلهُمَّ اِنّی أَسْأَلُکَ اَنْ تَخْتِمَ لی بِالسَّعادَةِ ، فَلا تَسْلُبْ مِنّی ما اَنَا فیهِ ، وَ لا حَوْلَ وَ لا قُوَّةَ اِلاّ بِالّلهِ الْعَلیِّ الْعَظیمِ ، اَلّلهُمَّ اسْتَجِبْ لَنا وَ تَقَبَّلْهُ بِکَرَمِکَ وَ عَزَّتِکَ وَ بِرَحْمَتِکَ وَ عافِیَتِکَ ، وَ صَلَّی الّلهُ عَلی مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ اَجْمَعینَ ، وَ سَلَّمَ تَسْلیماً یا اَرْحَمَ الرّاحِمینَ. (مفاتیح الجنان)### زیارت حضرت عبدالعظیم علیه السلام در رینسب شریفش به چهار واسطه به سبط جلیل حضرت خیر الوری امام حسن مجتبی علیه السلام منتهی می شود

بدین طریق: عبدالعظیم بن عبدالله بن علیّ بن الحسن بن زید بن الحسن بن علیّ بن ابیطالب علیه السلام.و قبر شریفش در ری معلوم و مشهور و ملاذ و معاذ عامه مخلوق است و علو مقام و جلالت شأن آن حضرت اظهر من الشمس است چه آن جناب به علاوه آن که در دودمان حضرت خاتم النّبیّین علیهما السلام است، از اکابر محدّثین و اعاظم علماء و زهّاد و عبّاد و صاحب ورع و تقوی است و از اصحاب حضرت جواد و حضرت هادی علیهما السلام است و نهایت توسّل و انقطاع به خدمت ایشان داشته و احادیث بسیار از ایشان روایت کرده و اوست صاحب کتاب خطب امیرالمؤمنین علیه السلام و کتاب یَوْمٌ وَ لَیْلَةٌ و اوست که دین خود را بر امام زمانش حضرت هادی علیه السلام عرض کرد و حضرت تصدیق او نمود و فرمود: ﴿یا أَبَا الْقاسِمِ، هَذا وَاللَّهِ دِینُ اللَّهِ الَّذِی ارْتَضاهُ لِعِبَادِهِ فَاثْبَتْ عَلَیْهِ ثَبَّتَکَ اللهُ بِالْقَوْلِ الثَّابِتِ فِی الدُّنْیا وَالْآخِرَةِ. و نیز صاحب بن عبّاد در وصف علم حضرت عبدالعظیم علیه السلام گفته که روایت کرده ابوتراب رویانی که

گفت: شنیدم از ابوحمّاد رازی که می گفت: وارد شدم بر حضرت امام علیّ نقی علیه السلام در سُرّ من رای پس سؤال کردم از آن حضرت جمله ای از مسائل حلال و حرام خود و جواب فرمود مسائل مرا. پس زمانی که وداع کردم با آن حضرت برای بیرون آمدن از آن جا حضرت با من فرمود ای حمّاد هرگاه مشکل شد بر تو چیزی از امور دینت در ناحیهٔ خود -یعنی در بلد ری- پس سؤال کن آن را از عبدالعظیم بن عبدالله حسنی و سلام مرا به او برسان.

و محقّق داماد در کتاب رواشح گفته که احادیث بسیار در فضیلت زیارت عبدالعظیم روایت شده و وارد شده که هر که زیارت کند قبر او را بهشت بر او واجب شود و شیخ شهید ثانی رحمه الله علیه در حواشی خلاصه همین روایت را از بعض نسّابین نقل فرموده و ابن بابویه و ابن قولویه به سند معتبر روایت کرده اند که مردی از اهل ری به خدمت حضرت امام علیّ نقی علیه السلام رفت، حضرت از او پرسید که کجا بودی؟ عرض کرد که به زیارت امام حسین علیه السلام رفته بودم. فرمود که اگر زیارت می کردی قبر عبدالعظیم را که نزد

شماست، هر آینه مثل کسی بودی که زیارت امام حسین علیه السّلام کرده باشد. مرحوم حاج شیخ عبّاس قمیّ رحمه الله علیه در مفاتیح گوید: علما از برای آن بزرگوار زیارتی نقل نکردند مگر آن که فخر المحققین آقا جمال الدین در مزار خود فرموده که زیارت آن حضرت به این نحو مناسب است:

اَلسَّلامُ عَلی آدَمَ صَفْوَةِ اللَّهِ، اَلسَّلامُ عَلی نُوحٍ نَبِیِّ اللَّهِ، اَلسَّلامُ عَلی إِبْراهِیمَ خَلِیلِ اللَّهِ، اَلسَّلامُ عَلی مُوسی کَلِیمِ اللَّهِ، اَلسَّلامُ عَلی عِیسی رُوحِ اللَّهِ، اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یا رَسُولَ اللَّهِ،اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یا خَیْرَ خَلْقِ اللَّهِ، اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یا صَفِیَّ اللَّهِ، اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یا مُحَمَّدَ بْنَ عَبْدِاللَّهِ خاتَِمِ النَّبِیِّینَ، اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یا أَمِیرَالْمُؤْمِنِینَ، عَلِیَّ بْنَ أَبِی طالِبٍ وَصِیَّ رَسُولِ اللَّهِ، اَلسَّلامُ عَلَیْکِ یا

فاطِمَةُ سَیِّدَةَ نِسآءِ الْعالَمِینَ، اَلسَّلامُ عَلَیْکُما یا سِبْطَیِ الرَّحْمَةِ وَسَیِّدَیْ شَبابِ أَهْلِ الْجَنَّةِ، اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یا عَلِیَّ بْنَ الْحُسَیْنِ سَیِّدَ الْعابِدِینَ وَقُرَّةَ عَیْنِ النّاظِرِینَ، اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یا مُحَمَّدَ بْنَ عَلِیٍّ باقِرَ الْعِلْمِ بَعْدَ النَّبِیِّ، اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یا جَعْفَرَ بْنَ مُحَمَّدٍ الصّادِقَ الْبآرَّ الْأَمِینَ، اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یا مُوسَی بْنَ جَعْفَرٍ الطّاهِرَ الطُّهْرَ، اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یا عَلِیَّ بْنَ مُوسَی الرِّضَا الْمُرْتَضی اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یا مُحَمَّدَ بْنَ عَلِیٍّ التَّقِیَّ، اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یا عَلِیَّ بْنَ مُحَمَّدٍ النَّقِیَّ النّاصِحَ الْأَمِینَ، اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یا حَسَنَ بْنَ عَلِیٍّ، اَلسَّلامُ عَلَی الْوَصِیِّ مِنْ بَعْدِهِ. اَللَّهُمَّ صَلِّ عَلی نُورِکَ وَ سِراجِکَ، وَ وَلِیِّ وَلِیِّکَ وَ وَصِیِّ وَصِیِّکَ، وَ

حُجَّتِکَ عَلی خَلْقِکَ. اَلسَّلامُ عَلَیْکِ یا بِنْتَ رَسُولِ اللَّهِ، اَلسَّلامُ عَلَیْکِ یا بِنْتَ فاطِمَةَ وَخَدِیجَةَ، اَلسَّلامُ عَلَیْکِ یا بِنْتَ أَمِیرِالْمُؤْمِنِینَ، اَلسَّلامُ عَلَیْکِ یا بِنْتَ وَلِیِّ اللَّهِ، اَلسَّلامُ عَلَیْکِ یا أُخْتَ وَلِیِّ اللَّهِ، اَلسَّلامُ عَلَیْکِ یا عَمَّةَ وَلِیِّ اللَّهِ اَلسَّلامُ عَلَیْکِ یا رُقَیَّةُ بِنْتَ الْحُسَیْنِ الشَّهِیدِ وَرَحْمَةُ اللَّهِ وَبَرَکاتُهُ، اَلسَّلامُ عَلَیْکِ أَیَّتُهَا الصَّغِیرَةُ الشَّهِیدَةُ، اَلسَّلامُ عَلَیْکِ أَیَّتُهَا الْمَقْهُورَةُ الْمَظْلُومَةُ، اَلسَّلامُ عَلَیْکِ أَیَّتُهَا الْفاضِلَةُ الْرَّشِیدَةُ، اَلسَّلامُ عَلَیْکِ أَیَّتُهَا الْجَلِیلَةُ الْجَمِیلَةُ، اَلسَّلامُ عَلَیْکِ اَیَّتُهَا الْبَعِیدَةُ عَنِ الْأَوْطانِ، اَلسَّلامُ عَلَیْکِ أَیَّتُهَا الْأَسِیرَةُ فِی الْبُلْدانِ، اَلسَّلامُ عَلَیْکِ یا مَوْلاتِی وَابْنَةَ مَوْلایَ، وَسَیِّدَتِی وَابْنَةَ سَیِّدِی وَرَحْمَةُ اللَّهِ وَبَرَکاتُهُ، فَلَعَنَ اللَّهُ مَنْ جَحَدَکِ، وَلَعَنَ اللَّهُ مَنْ ظَلَمَکِ وَلَعَنَ اللَّهُ مَنْ ضَرَبَکِ، وَلَعَنَ اللَّهُ مَنْ لَمْ یَعْرِفْ حَقَّکِ وَلَعَنَ اللَّهُ أَعْدآءَ آلِ مُحَمَّدِ، مِنَ الْجِنِ وَالْاِنْسِ، مِنَ الْأَوَّلِینَ وَالْآخِرِینَ، وَضاعَفَ عَلَیْهِمُ الْعَذابَ الْأَلِیمَ، اَتَیْتُکِ یا مَوْلاتِی وَابْنَةَ مَوْلایَ، قاصِداً وافِداً عارِفاً بَحَقِّکِ اَلسَّلامُ عَلَیْکِ عَرَّفَ اللَّهُ بَیْنَنا وَبَیْنَکُمْ فِی الْجَنَّةِ، وَحَشَرَنا فِی زُمْرَتِکُمْ، وَأَوْرَدَنا حَوْضَ نَبِیِّکُمْ، وَسَقانا بِکَأْسِ جَدِّکُمْ مِنْ یَدِ عَلِیِّ بْنِ أَبِی طالِبٍ صَلَواتُ اللَّهِ عَلَیْکُمْ، أَسْئَلُ اللَّهَ أَنْ یُرِیَنا فِیکُمُ السُّرُورَ وَ

الْفَرَجَ، وَأَنْ یَجْمَعَنا وَإِیّاکُمْ فِی زُمْرَةِ جَدِّکُمْ مُحَمَّدٍ صَلَّی اللَّهُ عَلَیْهِ وَآلِهِ، وَأَنْ لا یَسْلُبَنا مَعْرِفَتَکُمْ، إِنَّهُ وَلِیٌّ قَدِیرٌ. أَتَقَرَّبُ إِلَی اللَّهِ بِحُبِّکُمْ، وَالْبَرآءَةِ مِنْ أَعْدآئِکُمْ، وَالتَّسْلِیمِ إِلَی اللَّهِ راضِیاً بِهِ غَیْرَ مُنْکِرٍ وَلامُسْتَکْبِرٍ، وَعَلی یَقِینٍ ما أَتی بِهِ مُحَمَّدٌ وَبِهِ راضٍ نَطْلُبُ بِذلِکَ وَجْهَکَ یا سَیِّدِی. اَللَّهُمَّ وَرِضاکَ وَالدّارَ الْآخِرَةَ، یا رُقَیَّةُ، اِشْفَعِی لِی فِی الْجَنَّةِ، فَإِنَّ لَکِ عِنْدَ اللَّهِ شَأْناً مِنَ الشَّأْنِ. اَللَّهُمَّ إِنِّی أَسْئَلُکَ أَنْ تَخْتِمَ لِی بِالسَّعادَةِ، فَلاتَسْلُبْ مِنِّی ما أَنَا فِیهِ، وَلا حَوْلَ وَلا قُوَّةَ إِلّا بِاللَّهِ الْعَلِیِّ الْعَظِیمِ. اَللَّهُمَّ اسْتَجِبْ لَنا، وَتَقَبَّلْهُ بِکَرَمِکَ وَعِزَّتِکَ، وَبِرَحْمَتِکَ وَعافِیَتِکَ، وَصَلَّی اللَّهُ عَلی مُحَمَّدٍ وَآلِهِ أَجْمَعِینَ، وَسَلَّمَ تَسْلِیماً یا أَرْحَمَ الرّاحِمِینَ.

پس محقّق مذکور فرموده که در بعضی اخبار مذکور است که امامزاده عبدالعظیم در اوقات توقّف در ری از منزل پنهان بیرون آمد و قبری که در مقابل قبر اوست و راه در میان است زیارت می کرد و می فرمود که این قبر مردی از اولاد موسی بن جعفر علیه السلام است و الحال قبری در آن جاست که به امامزاده حمزه فرزند امام موسی علیه السلام منسوب است و ظاهر آن است که همان قبری باشد که امامزاده عبدالعظیم زیارت آن می نمود - انشاء الله- او را نیز زیارت باید نمود و همین زیارت را می توان خواند و فقره «السَّلامُ عَلَیْکَ یا اَبَا الْقَاسِم» و فقره بعد از آن را نباید خواند انتهی. مخفی نماند که در صحن امامزاده حمزه قبر شیخ جلیل سعید قدوة المفسّرین جمال الدّین ابوالفتوح حسین بن علی خزاعی علیه السلام صاحب تفسیر معروفست باید آن جناب را زیارت نمود و همچنین از زیارت جناب شیخ صدوق رئیس المحدّثین معروف به ابن بابویه که در نزدیکی بلد شاهزاده عبدالعظیم است نباید غفلت نمود. (مفاتیح الجنان)

### زیارت برای امامزادگان علیه السلامسیّد اجلّ علیّ بن طاووس علیه السلام فرموده که چون قصد کردی زیارت کنی یکی از ایشان را پس بایست بر سر قبرشان و بگو:﴿السَّلامُ عَلَیْکَ أَیُّها السَّیِّدُ الزَّکِیُّ الطَّاهِرُ الوَلِیُّ وَالدَّاعِی الحَفِیُّ ، أَشْهَدُ أَنَّکَ قُلْتَ حَقّاً وَ نَطَقْتَ حَقّاً وَ صِدْقاً وَ دَعَوْتَ إِلی مَوْلایَ وَ مَوْلاکَ عَلانِیَةً وَسِرّاً ، فازَ مُتَّبِعُکَ وَ نَجا مُصَدِّقُکَ وَ خابَ وَ خَسِرَ مُکَذِّبُکَ وَالمُتَخَلِّفُ عَنْکَ إِشْهَدْ لِی بِهذِهِ الشَّهادَةَ لاَکُونَ مِنَ الفائِزِینَ بِمَعْرِفَتِکَ وَطاعَتِکَ وَتَصْدِیقِکَ وَإِتِّباعِکَ ، وَالسَّلامُ عَلَیْکَ یا سَیِّدِی وَابْنَ سَیِّدِی أَنْتَ بابُ اللّٰهِ المُؤْتی مِنْهُ وَالمَأْخُوذُ

عَنْهُ ، أَتَیْتُکَ زائِراً وَحاجاتِی لَکَ مُسْتَوْدِعاً وَها أَنا ذا أَسْتَوْدِعُکَ دِینِی وَأَمانَتِی وَ خَواتِیمَ عَمَلِی وَ جوامِعَ أَمَلِی إِلی مُنْتَهی أَجَلِی وَالسَّلامُ عَلَیْکَ وَ رَحْمَةُ الله وَ بَرَکاتُهُ.

زیارت دیگر برای اولاد ائمّه علیهم السلام

اَلسَّلامُ عَلی جَدِکَ الْمُصْطَفَی السَّلَامُ عَلَی أبیکَ الْمُرْتَضَی الْرّضا، اَلسَّلامُ عَلَی السَّیِّدَیْنِ الْحَسَنِ وَالْحُسَیْنِ، اَلسَّلامُ عَلَی خَدیجَةَ أُمّ سَیِّدَةِ نِسَاء الْعالَمینَ، اَلسَّلامُ عَلی فَاطِمَةَ أُمّ الَّائِمَّةِ الطَّاهِرینَ ، اَلسَّلامُ عَلَی النُّفُوسِ الْفاخِرَةِ بُحُورِ الْعُلُومِ الزّاخِرَةِ شُفَعَائِی فِی الْآخِرَةِ وَأَوْلِیَائِی عِنْدَ عَوْدِ الرُّوحِ إِلَی الْعِظَامِ

النّاخِرَةِ، اَئِمَّةِ الْخَلْقِ وَوُلاةِ الْحَقِّ، اَلسَّلامُ عَلَیْکَ أَیُّهَا الشَّخْصُ الشَّریف الظَّاهِرُ الْکَریمُ، اَشْهَدُ اَنْ لا إِلهَ إِلَّا اللهُ وَاَنَّ مُحَمَّداً عَبْدُهُ وَمُصْطَفاهُ وَاَنَّ عَلِیّاً وَلِیُّهُ وَمُجْتَباهُ، وَ اَنَّ الْاِمامَةَ فِی وُلْدِهِ إِلی یَوْمِ الدِّینِ، نَعْلَمُ ذالِکَ عِلْمَ الیَقینِ وَ نَحْنُ لِذالِکَ مُعْتَقِدُونَ وَ فی نَصْرِهِمْ مُجْتَهِدُونَ. (مفاتیح الجنان)

زیارت قبور مؤمنین

شیخ ثقه جلیل القدر جعفر بن قولویه قمی از عمروبن عثمان رازی روایت کرده که گفت شنیدم از حضرت ابوالحسن امام موسی بن جعفر علیهما السلام که می فرمود هر کس قادر نباشد بر زیارت ،ما پس زیارت کند صلحاء از موالیان ما را تا نوشته شود برای او ثواب زیارت ما و کسی که

قادر نباشد بر صله و نیکی به ما پس صله و نیکی کند با صالحان موالیان ما تا از برای او نوشته شود ثواب صله و نیکی به ما.

در روایات خواندن سوره حمد و دو سوره «قُل اَعُوذُ» و «قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ» و آیة الکرسی و یازده مرتبه «قُلْ هُوَ اللهُ اَحَدٌ» و هفت مرتبه «انّا اَنْزَلْناه» و هدیه کردن به ارواح مؤمنین سفارش شده است.

[1] از حضرت امیرالمؤمنین علیه السلام منقول است که هر که داخل قبرستان شود و بگوید:

بِسْمِ اللهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ

اَلسَّلامُ عَلَی أَهْلِ لا إِلهَ إِلَّا اللهُ، مِنْ أَهْل لا الله إلَّا اللهُ، یا أَهْلَ لا إلهَ إِلَّا اللهُ، بِحَقِّ لَا إِلَهَ إِلَّا اللهُ، کَیْفَ وَجَدْتُمْ قَوْلَ لا إلهَ إِلَّا اللهُ مِنْ لا إِلهَ إلا الله، یا لا اله إلا اللهُ، بِحَقِّ لَا إِلَهَ إِلَّا اللهُ، إِغْفِرْ لِمَنْ قَالَ لا إِلهَ إِلَّا اللهُ وَاحْشُرْنا فِی زُمْرَةِ

مَنْ قَالَ لا إلهَ إِلَّا اللهُ، مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللهِ ، عَلِیٌّ وَلِیُّ الله حق سبحانه و تعالی ثواب پنجاه سال عبادت برای او بنویسد و گناه پنجاه ساله را از او و پدر و مادرش محو گرداند. [2] از حضرت امام حسین علیه السلام روایت شده که هر که علیم داخل قبرستان شود و بگوید: اَللّهُمَّ رَبَّ هَذِهِ الْأَرْواحِ الفانِیَةِ وَالْأَجْسادِ الْبالِیَةِ وَالعِظام النَّخِرَةِ الَّتی خَرَجَتْ مِنَ الدُّنْیا وَ هِیَ بِکَ مُؤْمِنَةٌ، اَدْخِلْ عَلَیْهِمْ رَوْحاً مِنْکَ وَ سَلاماً مِنّی. حق تعالی بنویسد از برای او حسنات به عدد خلق از زمان آدم تا قیام قیامت.

[3] به سند صحیح منقول است که عبدالله بن سنان به حضرت صادق علیه السلام عرض کرد که چگونه باید بر اهل قبور سلام کرد فرمود که می گویی: اَلسَّلامُ عَلَی أَهْلِ

الدِّیارِ مِنَ الْمُؤْمِنینَ وَالْمُسْلِمِینَ، أَنْتُمْ لَنا فَرَط وَ نَحْنُ إِنْشَاءَ اللهُ بِکُمْ لاحِقُونَ. (مفاتیح الجنان)

زیارت جامعه کبیره

شیخ صدوق در فقیه و عیون روایت کرده از موسی بن عبدالله نخعی که گفت: عرض کردم بخدمت حضرت امام علی النقی علیه السلام که یا بن رسول الله مرا تعلیم فرما زیارتی با بلاغت که کامل باشد که هرگاه خواستم زیارت کنم یکی از شما را آن را بخوانم فرمود که چون بدرگاه رسیدی بایست و بگو شهادتین را یعنی بگو:

اَشْهَدُ اَنْ لا إِلهَ إِلَّا اللهُ وَحْدَهُ لا شَریکَ لَهُ وَاَشْهَدُ اَنَّ مَحَمَّداً صَلَّی الله عَلَیْهِ وَالِهِ عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ. و با حال غسل باشی و چون داخل حرم شوی و قبر را ببینی بایست و سی مرتبه «الله اکبر» بگو پس اندکی راه برو بآرام دل و آرام تن و گام ها را نزدیک یکدیگر گذار پس

بایست و سی مرتبه «الله اکبر» بگو پس نزدیک قبر مطهر رو و چهل مرتبه «الله اَکْبَرُ» بگو تا صد تکبیر تمام شود و شاید چنان که مجلسی اول گفته وجه تکبیر این باشد که اکثر طباع مایلند بغلوّ مبادا از عبارات امثال این زیارت بغلوّ افتند، یا از بزرگی حق سبحانه و تعالی غافل شوند یا غیر این ها. پس بگو:

لسّلامُ عَلَیْکُم یَا أَهْلَ بَیْتِ النُّبُوَّةِ وَ مَوْضِعَ الرّسالَةِ وَ مُخْتَلَفَ المَلائِکَةِ وَ مَهْبِطَ الْوَحْی وَ مَعْدِنَ الرَّحْمَةِ وَ خُزَّانَ الْعِلْمِ وَ مُنْتَهَی الْحِلْمِ وَ أُصُولَ الْکَرَمِ وَقادَةَ الأُمَمِ وَ أَوْلِیَاءَ النِّعَمِ وَ عَناصِرَ الأَبْرارِ وَ دَعائِمَ الأَخْیَارِ وَساسَةَ الْعِبَادِ وَ أرْکانَ الْبِلادِ وَ أَبْوابَ الإِیمانِ وَ أُمَناءَ الرَّحْمَانِ وَ سُلَالَةَ النَّبِیِّینَ وَ صِفْوَةَ الْمُرْسَلِینَ وَ عِتْرَةَ خِیَرَةِ رَبِّ العالَمینَ وَ رَحْمَةُ اللَّهِ وَ بَرَکاتُهُ

السَّلَامُ عَلی أَئْمَةِ الهُدَی علیهم السلام وَ مَصَابِیحِ الدُّجَی وَ أَعْلامِ التُّقَی وَ ذَوِی النُّهَی وَ أَوِلِی الْحِجَی وَ کَهْفِ الْوَرَی وَ وَرَثَةِ الأَنْبِیاءِ وَ الْمَثَلِ الأَعْلی وَ الدَّعْوَةِ الْحُسْنَیٰ وَ حُجَجِ اللَّهِ عَلَی أَهْلِ الدُّنْیا وَ الآخِرَةِ وَ الأُولَی وَ رَحْمَةُ اللَّهِ وَ بَرَکَاتُهُ السَّلامُ عَلَی مَحَالٌ مَعْرِفَةِ اللَّهِ وَ مَسَاکِن بَرَکَةِ اللَّهِ وَ مَعادِنِ حِکْمَةِ اللَّهِ وَ حَفَظَةِ سِرِّ اللَّهِ وَ حَمَلَةِ کِتابِ اللَّهِ وَ أَوْصِیاءِ نَبیِّ اللَّهِ صَّلَی اللَّه عَلَیهِ وَ آلِهِ وَ سَلَم وَ ذُرِّیَّةِ رَسُولِ اللَّهِ صَّلَی اللَّه عَلَیهِ وَ آلِهِ وَ سَلَم وَ رَحمَةُ اللَّهِ وَ بَرَکَاتُهُ السَّلامُ عَلَی الدُّعَاةِ إِلی اللَّهِ وَ الأَدِّلاءِ عَلَی مَرْضاةِ اللَّهِ وَ الْمُسْتَقِرِّینَ فِی أَمْرِ اللَّهِ وَ التَّامِّینَ فِی مَحَبَّةِ اللَّهِ وَ الْمَخْلِصِینَ فِی تَوْحِیدِ اللَّهِ وَ الْمُظْهِرِینَ لأَمْرِ اللَّهِ وَ نَهْیِهِ وَ عِبادِهِ الْمُکْرَمِینَ الَّذِینَ لایَسْبِقُونَهُ بِالْقَوْلِ وَ هُمْ بِأَمْرِهِ

یَعْمَلُونَ وَ رَحْمَةُ اللَّهِ وَ بَرَکاتُهُ السَّلامُ عَلی الأَئْمَةِ الدُّعَاةِ وَ القادَةِ الْهُداةِ وَ السَّادَةِ الْوُلاةِ وَ الذَّادَةِ الْحُماة وَ أَهْلِ الذِّکْرِ وَ أُولی الأَمْرِ وَ بَقِیَّةِ اللَّهِ وَ خِیَرَتِهِ وَ حِزْبِهِ وَ عَیْبَةِ عِلْمِهِ و َحُجَّتِهِ وَ صِراطِهِ وَ نُورِهِ وَ بُرْهانِهِ وَ رَحْمَةُ اللَّهِ وَ بَرَکاتُهُ أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لاشَرِیکَ لَهُ کَمَا شَهِدَ اللَّهُ لِنَفْسِهِ وَ شَهِدَتْ لَهُ مَلائِکَتُهُ وَ أُولُوا الْعِلْمِ مِنْ خَلْقِهِ لَا إِلَهِ إِلا هُوَ الْعَزِیزُ الْحَکِیمُ وَ أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّداً صَّلَی اللَّه عَلَیهِ وَ آلِهِ وَ سَلَم عَبْدُهُ المُنتَجَبُ وَ رَسُولُهُ الْمُرْتَضَی أَرْسَلَهُ بِالْهُدَی وَ دِینِ الْحَقِّ لِیُظْهِرَهُ عَلَی الدِّینِ کُلِّهِ وَ لَوْ کَرِهَ الْمُشْرِکُونَ وَ أَشْهَدُ أَنَّکُمُ الأَئِمَّةُ الرَّاشِدُونَ الْمَهْدِیُّونَ المَعْصُومُونَ المُکَرَّمُونَ الْمُقَرَّبُونَ المُتَّقُونَ الصَّادِقُونَ الْمُصْطَفَوْنَ الْمُطِیعُونَ لِلَّهِ القَوَّامُونَ بِأَمْرِهِ

العامِلُونَ بِإِرادَتِهِ الفَائِزُونَ بِکَرامَتِهِ اِصْطَفاکُمْ بِعِلْمِهِ وَ ارْتَضاکُمْ لِغَیْبِهِ وَ اخْتارَکُمْ لِسِرِّهِ وَ اجْتَباکُمْ بِقُدْرَتِهِ وَ أَعَزَّکُمْ بِهُداهُ وَ خَصَّکُمْ بِبُرْهانِهِ وَ انْتَجَبَکُمْ لِنُورِهِ وَ أَیَّدَکُمْ بِرُوحِهِ وَ رَضِیَکُمْ خُلَفَاءَ فِی أَرْضِهِ وَ حُجَجاً عَلی بَرِیَّتِهِ وَ أَنْصاراً لِدِینِهِ وَ حَفَظَةٌ لِسِرِّهِ وَ خَزَنَةٌ لِعِلْمِهِ وَ مُسْتَوْدَعاً لِحِکْمَتِهِ وَ تَراجِمَةً لِوَحْیِهِ وَ أَرْکَاناً لِتَوْحِیدِهِ وَ شُهداءَ عَلی خَلْقِهِ وَ أَعْلاماً لِعِبادِهِ وَ مَنَارَاً فی بلادِهِ وَ أَدَلاءَ عَلَی صِراطِهِ عَصَمَکُمُ اللَّهُ مِنَ الزَّلَلِ وَآمَنکُمْ مِنَ الْفِتَنِ وَ طَهَّرَکُمْ مِنَ الدَّنَسِ وَ أَذْهَبَ عَنْکُمُ الرِّجْسَ وَ طَهَّرَکُمْ تَطْهِیراً فَعَظَّمْتُم جَلالَهُ وَ أَکْبَرْتُمْ شَأْنَهُ وَ مَجَّدْتُمْ کَرَمَهُ وَ أَدَمْتُمْ ذِکْرَهُ وَ وَکَدْتُمْ مِیثَاقَهُ وَ أَحْکَمْتُمْ عَقْدَ طاعَتِهِ وَ نَصَحْتُمْ

لَهُ فِی السِّرِّ وَ الْعَلانِیَةِ وَ دَعَوْتُمْ إِلَی سَبِیلِهِ بِالْحِکْمَةِ وَ الْمَوْعِظَةِ الْحَسَنَةِ وَ بَذَلْتُمْ أَنْفُسَکُمْ فِی مَرْضاتِهِ وَ صَبَرْتُمْ عَلَی مَا أَصَابَکُمْ فِی جَنْبِهِ وَ أَقَتُمُ الصَّلاةَ وَآتَیْتمُ الزَّکَاةَ وَ أَمَرْتُمْ بِالْمَعْرُوفِ وَ نَهَیْتُمْ عَنِ الْمُنْکَرِ وَ جَاهَدْتُمْ فِی اللَّهِ حَقَّ جِهادِهِ حَتَّی أَعْلَنْتُمْ دَعْوَتَهُ وَ بَیَّنْتُمْ فَرائِضَهُ وَ أَقَتُمْ حُدُودَهُ وَ نَشَرْتُمْ شَرایعَ أَحْکامِهِ وَ سَنَنْتُمْ سُنَّتَهُ وَ صِرْتُمْ فِی ذلِکَ مِنْهُ إِلَی الرّضا وَ سَلَّمْتُمْ لَهُ الْقَضاءَ وَ صَدَّقْتُم مِنْ رُسُلِهِ مَنْ مَضَی فَالرَّاغِبُ عَنْکُمْ مارِقٌ وَ اللأَزِمُ لَکُمْ لاحِقُ وَ الْمُقَصِّرُ فِی حَقَّکُمْ زاهِقٌ وَ الْحَقُّ مَعَکُمْ وَ فِیکُمْ وَ مِنْکُمْ وَ إِلَیْکُمْ وَ أَنْتُمْ أهلُهُ وَمَعْدِنُهُ وَ مِیراثُ النُّبُوَّةِ عِندَکُمْ وَ إِیابُ الْخَلْقِ إِلْیْکُمْ وَ حِسابُهُمْ عَلَیْکُمْ وَ فَصْلُ الخِطاب

عِنْدَکُمْ وَآیَاتُ اللَّهِ لَدَیْکُمْ وَ عَزَائمُهُ فِیکُمْ وَ نُورُهُ وَ بُرْهانُهُ عِنْدَکُمْ وَ أَمْرُهُ إِلَیْکُمْ مَنْ والاکُمْ فَقَدْ وَالَی اللَّه وَ مَنْ عَادَاکُمْ فَقَدْ عَادَی اللَّهَ وَ مَنْ أَحَبَّکُمْ فَقَدْ أَحَبَّ اللَّهَ وَ مَنْ أَبْغَضَکُمْ فَقَدْ أَبْغَضَ اللَّهَ وَ مَنِ اعْتَصَمَ بِکُمْ فَقَدِ اعْتَصَمَ بِاللَّهِ أَنْتُمُ الصِّراطُ الأَقْوَمُ وَ شُهَداءُ دارالفَناءِ وَ شُفعاءُ دارالْبَقَاءِ وَ الرَّحْمَةُ لموصُولَةُ وَ الآیَةُ المَخْزُونَةُ وَ الأَمانَةُ المَحْفُوظَةُ وَ البابُ المُبْتَلَی بِهِ النَّاسُ مَنْ أَتَاکُمْ نَجی وَ مَنْ لَمْ یَأْتِکُمْ هَلَکَ إِلَی اللَّهِ تَدْعُونَ وَ عَلَیْهِ تَدُلُّونَ وَ بِهِ تُؤْمِنُونَ وَ لَهُ تُسَلِّمُونَ وَ بِأَمْرِهِ تَعْمَلُونَ وَ إِلَی سَبِیلِهِ تُرْشِدُونَ وَ بِقَوْلِهِ تَحْکُمُونَ سَعِدَ مَنْ وَالاکُمْ وَ هَلَکَ مَنْ عَادَاکُمْ وَ خَابَ مَنْ جَحَدَکُمْ وَ ضَلَّ مَنْ فارَقَکُمْ وَ فازَ مَنْ تَمَسَّکَ

بِکُمْ وَ أَمِنَ مَنْ لَجَأَ إِلَیْکُمْ وَ سَلِمَ مَنْ صَدَّقَکُمْ وَ هُدِیَ مَنِ اعْتَصَمَ بِکُمْ مَنِ اتَّبَعَکُمْ فَالجَنَّةُ مَأواهُ وَ مَنْ خالَفَکُمْ فَالنَّارُ مَثْواهُ وَ مَنْ جَحَدَکُمْ کَافِرٌ وَ مَنْ حارَبَکُمْ مُشْرِکٌ وَ مَنْ رَدَّ عَلَیْکُمْ فِی أَسْفَلِ دَرَکَ مِنَ الجَحِیمِ أَشْهَدُ أَنَّ هَذَا سابِقٌ لَکُمْ فِیمَا مَضی وَ جَارٍ لَکُمْ فِیما بَقِی وَ أَنَّ أَرْواحَکُمْ وَ نُورَکُمْ وَ طِینَتَکُمْ وَاحِدَةٌ طَابَتْ وَ طَهُرَتْ بَعْضُها مِنْ بَعْضِ خَلَقَکُمُ اللَّهُ أَنواراً فَجَعَلَکُمْ بِعَرْشِهِ مُحْدِقِینَ حَتَّی مَنَّ عَلَیْنَا بِکُمْ فَجَعَلَکُمْ فِی بُیُوتٍ أَذِنَ اللَّهُ أَنْ تُرْفَعَ وَ یُذْکَرَ فِیها اسْمُهُ وَ جَعَلَ صَلاتَنا عَلَیْکُمْ وَ مَا خَصَّنَا بِهِ مِنْ ولایَتِکُمْ طِیباً لِخَلْقِنا وَ طَهَارَةً لِأَنْفُسِنَا وَ تَزْکِیَةً لَنَا وَ کَفَّارَةً لِذُنُوبِنَا فَکُنَّا عِنْدَهُ مُسَلِّمِینَ بِفَصْلِکُمْ وَ مَعْرُوفِینَ بِتَصْدِیقنا إِیَّاکُمْ