مشخصات کتاب

سرشناسه : حسینی ، محمد، 1323 - ، گردآورنده

عنوان قراردادی : مفاتیح الجنان .فارسی - عربی .برگزیده

عنوان و نام پدیدآور : عاشقان کربلا: زیارات عتبات عالیات/ مولف محمد حسینی بهارانچی.

مشخصات نشر : اصفهان : نقش نگین، 1388.

مشخصات ظاهری : 456 ص.؛ 17×11 س م.

شابک : 22000 ریال:978-964-2616-37-4

وضعیت فهرست نویسی : فاپا

یادداشت : فارسی-عربی.

موضوع : زیارتنامه ها

موضوع : زیارت و زائران -- آداب و رسوم

موضوع : زیارتگاه های اسلامی -- عراق -- کربلا

رده بندی کنگره : BP271/ح54ع2 1388

رده بندی دیویی : 297/777

شماره کتابشناسی ملی : 1797840

خیراندیش دیجیتالی : انجمن مددکاری امام زمان (عج) اصفهان

ویراستار کتاب : خانم نرگس قمی

اشاره

حسینی، محمد، 1323- گردآورنده.

عاشقان کربلا / سید محمد حسینی بهارانچی - اصفهان نقش نگین، 1388.

448ص. : مصور، 1711 س. م.

978-964-2615-37-4

وضعیت فهرستنویسی براساس فیپا

فارسی - عربی

موضوع: 1. زیارتنامه ها 2. زیارت -- آداب و رسوم 3. زیارت گاه های اسلامی -- عراق --کربلا.

BP271/5442 1388

کتابخانه ملی ایران

297/777

1797840

عاشقان کربلا

نویسنده : سید محمد حسینی بهارانچی

ناشر : نقش نگین

ناظر تولید : مهدی نقش

نوبت چاپ : اول، 1388

شمارگان : 3000

قیمت : 2200 تومان

شابک : 4-7-2616 - 964-97

کلیه حقوق برای مؤلف محفوظ است

اصفهان / خیابان حکیم / ساختمان دقیق/ پلاک 116

تلفن : 61- 2236260 - نمابر : 2204933

Email: Naghshnegin(egnail.com

فهرست مطالب

خطبة الکتاب 7

مقدمه مولف 9

هدف از تألیف کتاب 12

آداب سفر 15

پاداش زیارت اولیای خدا علیها السلام 16

زیارت اولیای خدا علیها السلام از دور 17

آداب زیارت و تشرف به حرم های معصومین علیها السلام 18

نجف و قبر مطهر امیرالمؤمنین علیه السلام 21

زیارت علماء شیعه در اطراف حرم مطهر امیرالمؤمنین علیه السلام 22

راهنمای حرم مطهر امیرالمؤمنین علیه السلام و قبور اطراف آن 24

قبرستان وادی السلام 25

مرقد مطهر حضرت هود علیه السلام و حضرت صالح علیه السلام 25

مقام امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف و مقام امام صادق علیه السلام 27

کوفه و مسجد کوفه 29

نقشه مسجد کوفه و سهله 30

فضیلت زیارت مولا امیرالمؤمنین علیه السلام 32

آداب زیارت امیر المؤمنین علیه السلام 37

زیارت امیرالمؤمنین علیه السلام 48

زیارت آدم و نوح علیهما السلام 74

زیارت امام حسین علیه السلام بالای سر امیرالمومنین علیه السلام و در مسجد حنانه 85

زیارت امین الله 89

زیارت حضرت مسلم رحمه الله علیه 96

زیارت حضرت هانی بن عروة رحمه الله 102

زمین کربلا و قبر مطهر سیّد الشهدا علیه السلام 104

کربلا و محل شهادت امام حسین علیه السلام 105

راهنمای حرم امام حسین علیه السلام 106

زیارت گاهای کربلا 107

زیارات مطلقه حضرت امام حسین علیه السلام 108

زیارت دوم امام حسین علیه السلام 117

زیارت سوم امام حسین علیه السلام 119

زیارت چهارم امام حسین علیه السلام 123

زیارت پنجم امام حسین علیه السلام 124

زیارت ششم امام حسین علیه السلام 124

زیارت هفتم امام حسین علیه السلام 127

سخنان امام سجاد و امام صادق علیه السلام 145

درباره حضرت ابا الفضل علیه السلام 145

زیارت حضرت ابا الفضل علیه السلام 148

راهنمای حرم کاظمین (علیهما السلام) 163

فضیلت و کیفیت زیارت کاظمین علیه السلام 166

کیفیت زیارت کاظمین علیهما السلام 167

زیارت دیگر حضرت موسی علیه السلام 179

زیارت مختص به امام محمد تقی علیه السلام 188

زیارت دیگر حضرت جواد علیه السلام 191

زیارت سوم حضرت جواد علیه السلام 197

زیارت مشترک، حضرت کاظم و حضرت جواد علیهما السلام 199

راهنمای حرم عسکریین علیهما السلام 205

زیارت مشترک حضرت هادی و حضرت عسکری علیهما السلام 206

زیارت مخصوص حضرت هادی علیه السلام 209

زیارت مخصوص امام عسکری علیه السلام 225

زیارت حضرت نرجس خاتون علیهما السلام 243

زیارت حضرت حکیمه خاتون علیهما السلام 250

زیارت امامزادگان سَلامُ اللهِ عَلَیْهِمْ 259

زیارت وداع عسکریین علیهما السلام 261

زیارت امام زمان علیه السلام در سرداب مقدس (زیارت آل یاسین) 262

زیارت دیگری برای امام زمان علیه السلام 274

زیارت سوم امام زمان علیه السلام 292

دعای فرج امام زمان علیه السلام 301

زیارت ناحیه مقدسه امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف 317

زیارت جامعة کبیره 370

دعای ندبه 399

دعای کمیل 429

خطبة الکتاب

الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِینَ الرَّحْمَنِ الَّرحِیمِ مَالِکِ یَوْمِ الدِّینِ إِیَّاکَ نَعْبُدُ وَإِیَّاکَ نَسْتَعِینُ اهْدِنَا الصِّرَاطَ الْمُسْتَقِیمَ صِرَاطَ الَّذِینَ أَنْعَمْتَ عَلَیْهِمْ غَیْر الْمَغْضُوبِ عَلَیْهِمْ وَلا الضَّالِّینَ.

اللهمّ صلّ علی نبیک و حبیبک المصطفی بین البریه طفلاً خیرها شاباً وکهلاً اطهر المطهرین شیمةً واجود المستمرین دیمةً و اعظم الخلق جرثومة الذی اوضجت به الدلالات واقمت به الرسالات و ختمت به النبوّات و فتحت به الخیرات واظهرته مظهراً وابتعثته نبیّاً و هادیاً و أمیناً مهدیّاً وداعیاً الیک و دالاً علیک و حجّةً بین یدیک.

اللهم وصلّ علی المعصومین من عترته والطیبین من أسرت علی امیرالمؤمنین و فاطمة الزهراء و الحسن والحسین و علی بن الحسین و محمّد بن علی و جعفر بن محمّد و موسی بن جعفر و علی بن موسی و محمد بن علی و علی بن محمد و الحسن بن علی و الحجّة القائم المنتظر المهدی اللهم عجل فی فرجهم الشریف و اجعلنا من اعوانهم و انصارهم و شیعتهم والذابین عنهم و

المستشهدین فی سبیلهم و اللعن علی من غصب حقهم و ولایتهم و نصب لهم العداوة وانکر فضلهم من الأولین و الآخرین.

اللهم انفعنی بزیارتهم و ثبتنی علی قصدهم و توفنی علی ما توفیتهم علیه و اجمع بینی و بینهم فی مستقرّ دار رحمتک فانّهم وسیلتی الیک فارحمنی بهم فی الدنیا و الآخرة.

اللّهمّ انّی لو وجدت شفعاء اقرب الیک من محمّدٍ و اهل بیته الأخیار الأئمة الأبرار لجعلتهم شفعائی فبحقهم الذی اوجبت لهم علیک أسألک ان تدخلنی فی جملة العارفین بهم و بحقهم و فی زمرة المرحومین بشفاعتهم انک ارحم الراحمین.

یا سادتی و موالی انّی توجهت بکم ائمتی و عدتی لیوم فقری و حاجتی الی الله و توسلت بکم الی الله و استشفعت بکم الی الله فاشفعوا لی عند الله واستنقذونی من ذنوبی عندالله فأنکم و سیلتی الی الله و بحبّکم وبقربکم ارجو نجاةً من الله فکونوا عند الله رجائی یا سادتی یا اولیاء الله صلوات الله علیکم اجمعین و لعنة الله علی اعدائکم الی یوم الدین.

مقدمه مؤلف

ارتباط با خدای متعال و معرفت به ذات مقدس او عالی ترین ارزش یک مسلمان مؤمن است و تردیدی نیست که ارتباط خداوند و بندگی او بدون ارتباط با پیامبران و اوصیای آنان امکان پذیر نیست و انسان از پیش خود جز خضوع در پیشگاه خالق ربِّ العالمین و وجوب شکر نعمت های بی شمار او را تعقل نمی کند و آداب خضوع و بندگی و شکر نعمت های الهی را نمی داند و این پیامبران و اوصیای آنان هستند که باید وظیفه انسان را در مقابل خداوند بیان فرمایند .

از این رو، ارتباط و اطاعت از آنان نیز واجب است بلکه پذیرفتن حاکمیت و امامت آنان طبق دستور قرآن شرط قبولی ایمان است ⁽¹⁾و ملازمت و پیوستگی با آنان که صادقین و راست گویان و راست کرداران واقعی هستند - لازم ⁽²⁾و شرط دوستی

با خداوند است ⁽¹⁾و هم چنان که پیروی از آیات قرآن وظیفه هر مسلمان و شرط نجات اوست اطاعت از رسول خدا صلی الله علیه آله و پیروی و تمسک به اهل بیت آن حضرت نیز وظیفه و شرط نجات هر مسلمان و مؤمن است است. ⁽²⁾

معرفت به عترت و پذیرفتن امامت و رهبری اهل بیت رسول خدا صلی الله علیه و آله شرط ایمان و قبولی اعمال و نجات از مهالک دنیا و عذاب برزخ و قیامت و عبور از صراط و دخول در بهشت و... می باشد، حضرت رضا علیه السلام فرمود :

«برای هر امامی برگردن شیعیان و دوستانش حقی (و عهدی) است و یکی از شرایط ادای آن حق (و عهد) زیارت قبور آن بزرگواران است از این رو کسانی که از روی میل و رغبت و اعتقاد به امامت و فرموده های آنان به زیارت قبور آنان بروند در قیامت از شفاعت آنان بهره مند خواهند شد» ⁽³⁾.

توجه به این نکته لازم است که زایر باید آداب و شرایط زیارت را رعایت کند و خود را در حضور پیامبر و امام علیه السلام بداند

و چنان که در اذن دخول حرم های مطهر معصومین علیها السلام می گوید: وَ اعْلَمْ انَّ رَسُولِکَ وَ خُلَفَائِکَ علیهم السَّلَامُ أَحْیَاءُ عِنْدَکَ یُرْزَقُونَ یَرَوْنَ مَقَامِی وَ یَسْمَعُونَ کلامی وَ یردّون سلامی توجه داشته باشد که آن بزرگواران همانند شهدا زنده هستند و در پیشگاه خداوند روزی می خورند و زایر خود را می بینند و سخن او را می شنوند و سلام او را پاسخ می دهند. از این رو باید آداب زیارت و حضور در خدمت معصوم علیه السلام را رعایت کند و آنان را واسطه خواسته های خود از ذات مقدس حق قرار دهد که البته در آن صورت به خواسته های خود خواهد رسید.

خداوند به رسول خود صلی الله علیه و آله می فرماید: وَ لَوْ أَنَّهُمْ اذ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ جاؤُکَ فَاسْتَغْفَرُوا اللَّهَ وَ اسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُولُ لَوْ جَدُّوا اللَّهَ تَوَّاباً رَحِیماً. ⁽¹⁾

ترجمه : شایسته است که مؤمنین چون خطایی را مرتکب شوند نزد رسول خدا صلی الله علیه و آله بروند و استغفار کنند و از رسول خدا صلی الله علیه و آله نیز بخواهند تا برای آنان استغفار کند که در آن صورت خدا را نسبت به خود آمرزنده و رحیم خواهند یافت.

توجه به این نکته نیز لازم است که ارزش هر عبادتی بستگی به نیت و معرفت و رعایت آداب آن عبادت خواهد داشت و اگر

زایر با نیت خالص و فقط برای زیارت حرکت کند و نسبت به مقام نبوت و یا امامت امامان خود معرفت داشته باشد یعنی آنان را واسطه های خداوند و امام و واجب الاطاعة بداند و آداب حضور در محضر آن انوار نورانی را رعایت کند زیارت او بسیار ارزشمند خواهد بود و همه برکات زیارت را درک خواهد نمود و هر چه نسبت به امور یاد شده غفلت کند از ارزش زیارت اوکم خواهد شد . ⁽¹⁾

هدف از تألیف کتاب

علما و بزرگان از دیرباز تاکنون زیارات معصومین علیهم السلام را همراه با آداب و برکات و ثواب آن در کتب خود (به عربی و فارسی) آورده اند؛ رحمت خداوند بر آنان باد. آن چه به دست این گنهکار به رشته تحریر در می آید اساساً هدفی جز بهره مند شدن از این فیض و تهیه باقیات و صالحات و صدقات جاریات ندارد.

از آنجا که حمل کتاب شریف مفاتیح الجنان جهت زیارت عتبات مقدسه عراق برای بسیاری از مردم مشکل بود و کتب منتخب مفاتیح نیز پاسخ گوی نیاز زائرین نبود، نویسنده پس از کتاب های زیارتی متقدم و متأخر و مشورت با خداوند و

بعضی از دوستان خیراندیش مصمم شدم که زیارات مربوط به امامان معصوم در عراق و متعلقین آنان را با آداب و ادعیه مورد نیاز در کتابی کوچک و سبک که حاوی جمیع زیارت نامه ها باشد گردآوری نمایم و شمهٔ کوتاهی از احوال هر معصوم و محل زیارت و ... را نیز به آن بیفزایم به امید آن که در تمام زیارت گاه ها از آن استفاده شود و بهره ای از برکات آن زیارات نصیب حقیر گردد. والله الموفق و هو المستعان فی جمیع الامور و له الحمد اوّلاً و آخراً .

از خداوند متعال خواستاریم که آنچه نیاز و مورد رضایت اوست را به فکر و قلم ما جاری نماید و توفیق جمع آوری مجموعه ای که مؤمنین بتوانند در جمیع اعتاب مقدسه معصومین علیها السلام و مساجد و منازل از آن استفاده نمایند را به ما مرحمت فرماید.

ناگفته نماند که کتاب شریف مفاتیح الجنان کتابی بسیار ارزشمند و مؤلف بزرگوار آن علامه جلیل القدر و محدث گران قدر مرحوم حاج شیخ عباس قمی رضوان الله تعالی علیه در حُسن نیت و سلیقه و دقت و متانت کم نظیر است. نشانه حسن نیت و سلیقهٔ نام برده این است که کتاب او بیش از هر کتابی مورد استفاده بندگان خدا قرار گرفته و هیچ یک از دیگر کتب ادعیه و زیارات

که از علمای بزرگ ما رضوان الله علیهم اجمعین به جای مانده به پای آن نرسیده بلکه بعضاً منسوخ و فراموش شده است.

از این رو بنده مقید شدم که حتی الامکان زیارات، مورد نظر را از کتاب مفاتیح الجنان نقل کنم و حتی در عبارات معظم له کوچک ترین تغییری جز ویراستاری لازم که چاره ای از آن نیست انجام ندهم. البته جاهایی که ایشان زیارت و یا دعایی را نقل نموده و اسمی از مدرک و کتابی نبرده است در حد امکان مدرک و کتاب مربوط به آن را در پاورقی آورده ام. خداوند به لطف و کرمش این کار ناچیز را از این گنه کار بپذیرد و آن را مورد استفاده مؤمنین قرار دهد. ان شاء الله .

از برادران و خواهران که موفق به زیارت اولیای خدا می شوند التماس دعا دارم و امیدوارم که این بنده ناچیز را نیز فراموش نفرمایند.

شعبان المعظم 1424 ه ق

سید محمد حسینی بهارانچی

آداب سفر

آداب سفر فراوان است به برخی از مهم ترین آن ها به اختصار اشاره می شود :

1- در روزهای دوشنبه و چهارشنبه و قبل از ظهر جمعه مسافرت کراهت دارد جز آن که صدقه بدهند.

2- از سفر کردن در روزهای 13،5، 25،24،21،16 هر ماه پرهیز کنند.

3- خوب است زائر قبل از سفر غسل کند و دو رکعت نماز بخواند و اهل خود را جمع کند و از خداوند خیر خود را بخواهد و آیة الکرسی بخواند بخواند و حمد حمد و ثنای الهی را به جا آورد و بر محمد و آل او صلوات فرستد و خود را به خدای خویش سپارد و دعاهای وارده را بخواند و برای سفر خود صدقه بدهد.

4- به رفقای خود احسان و اعانت کند و با اخلاق خوب و خوش رویی و گذشت با آنان برخورد نماید. و در حدی که به لغو و باطل و گناه نرسد با رفقای خود مزاح کند .

5- برای سفر توشه نیکو بردارد و از آن به همراهان نیز بدهد.

6- نمازهای فریضه را در وقت خود بخواند. از امام صادق علیه السلام روایت شده که فرمود: «یک نماز فریضه بهتر از بیست

حج است و یک حج بهتر از خانه ای است که پر از طلا باشد و در

راه خدا داده شود.»

7- بعد از نمازهای شکسته مستحب است سی مرتبه بگوید: سُبْحَانَ اللَّهِ وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ وَ لَا اله الَّا اللَّهُ وَ اللَّهُ أَکْبَرُ.

8- در بازگشت برای اهل خود و دیگران سوغات بیاورد و آنان را خشنود نماید .

9- سفر خود را به دیگران اطلاع دهد و آنان نیز در بازگشت به دیدن او بروند .

10- نوری که به برکت زیارت اولیای خدا علیهم السلام کسب نموده با خطا و گناه از دست ندهد.

پاداش زیارت اولیای خدا علیهم السلام

تردیدی نیست که رسول خدا صلی الله علیه و آله و ائمه علیها السلام نور و هادی و صراط مستقیم ⁽¹⁾دین هستند و خداوند امر فرموده که ما از آنان جدا نشویم و همواره با آنان باشیم ⁽²⁾و چنان که در روایت آمده زیارت قبور آنان نیز همانند ملاقات با آنان است. امام صادق علیه السلام فرمود: «ای معلی بن خنیس! چون یکی از برادران شما از زیارت

ما و یا زیارت قبور ما باز می گردد به استقبال او بروید و به او سلام کنید و برای توفیق زیارت ما به او تبریک بگویید؛ همانا برای شما نیز پاداشی همانند او خواهد بود هم چنان که زایر ما در رحمت و ثواب الهی وارد شده شما نیز در رحمت خدا وارد خواهید شد و رحمت خدا شما را احاطه خواهد نمود.»

سپس فرمود: «هیچ کس به زیارت ما و یا زیارت قبور ما نمی آید جز آن که رحمت الهی او را فرا می گیرد و گناهان او نیز آمرزیده می شود.» ⁽¹⁾

در کتاب بحار از امالی صدوق، از امام صادق، از پدرانش، از امام حسن علیه السلام نقل شده که به جد خود رسول خدا صلی الله علیه و آله گفت: «پاداش کسی که شما را زیارت کند چیست؟» رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود: «هر کس به زیارت من و یا به زیارت پدرت علی و یا به زیارت تو و یا برادرت حسین برود بر من لازم است که روز قیامت او را زیارت کنم و از گناهان خلاصش نمایم». ⁽²⁾

زیارت اولیای خدا علیهم السلام از دور

از روایات معصومین علیهم السلام استفاده می شود که زیارت و صلوات و سلام بر آن بزرگواران از راه دور نیز به آنان ابلاغ می شود.

زیارت آنان از نزدیک افضل و بهتر است؛ چنان که نماز برای آنان در حرم های مطهره و در جاهای دیگر مطلوب است.

رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود: «هر کس در هر کجای زمین بر سلام کند سلام او به من خواهد رسید و هرکس نزد قبر من بر من سلام کند من سلام او را می شنوم». ⁽¹⁾

و فرمود: «خداوند روی زمین فرشتگانی گمارده که اطراف زمین گردش می کنند و سلام امت من را به من ابلاغ می نمایند».

اسحاق بن عمار گوید: امام صادق علیه السلام به بعضی از شیعیان خود فرمود: «خود را به مدینه برسانید و از نزدیک بر رسول خدا صلی الله علیه و آله سلام کنید؛ گر چه سلام شما از راه دور نیز به آن حضرت می رسد».

و از روایات نیز استفاده می شود که صلوات و سلام بر رسول خدا صلی الله علیه و آله بعد از هر نماز واجب چنان که معمول است - سفارش شده است. البته زیارت آن بزرگواران در اوقات شریفه و ایام متبرکه اولی و انسب خواهد بود.

آداب زیارت و تشرف به حرم های معصومین علیهم السلام

آداب زیارت اماکن مقدسه و حضور در مقابل رسول خدا و

ائمه معصومین علیها السلام دو قسم است آداب باطنی و آداب ظاهری.

آداب باطنی عبارت است از:

1- نیت خالص؛ به این معنی که حرکت زایر فقط برای زیارت و دیدار پیامبر و امام علیهما السلام باشد نه چیز دیگر.

2- به مقام آن بزرگوار که ولی خدا و واجب الأطاعة است معتقد و معترف باشد.

3- با مال حلال به زیارت برود .

4- خود را در محضر آن آقا بداند و از کرده ها و خطاهای خود شرمنده باشد و توبه کند.

نویسنده معتقد است انسان در دو محل باطن خود را می یابد و می بیند؛ همان گونه که ظاهر خود را در آیینه می بیند؛ یکی وقتی که احرام حج یا عمره را در میقات به تن می کند و می خواهد لبیک بگوید که حقاً همه وجود خود را می یابد و خجالت می کشد و به خود می گوید: ای کاش شرایط احرام را فراهم کرده بودم؛ و دیگری در که مقابل قبر مطهر پیامبر و یا امام علیهما السلام قرار می گیرد، آن جا نیز همه وجود او مقابلش مجسم می شود و خجالت می کشد که شرایط حضور خدمت حجت خدا را رعایت نکرده است.

آداب ظاهری زیارت معصومین علیهم السلام طبق آنچه از روایات

استفاده می شود و در کتب زیارت نیز ذکر شده است بسیار است که به مهم ترین آن ها اشاره می شود:

1- هنگام حرکت برای زیارت، غسل زیارت بکند.

2- با طهارت (یعنی پاک و با وضو یا غسل) باشد.

3- لباس های طاهر و تمیز بپوشد و مستحب است که لباس هایش نو و سفید باشد.

4- هنگام تشرف گامهای خود را کوتاه بردارد و با آرامش و وقار و خضوع و خشوع و سر به زیر و بدون توجه به اطراف خود حرکت کند.

5- برای زیارت همه معصومین علیهم السلام جز امام حسین علیه السلام بوی خوش به کار ببرد.

6- هنگام تشرف زبان او به «تکبیر» و «تحمید» و «تسبیح» و «تهلیل» و «تمجید» گویا باشد و بر محمد و آل محمد علیهم السلام صلوات بفرستد.

7- مقابل درب حرم توقف کند و اذن دخول وارده را بخواند و سعی کند با دلی شکسته و قلبی سرشار از محبت و صفا و توجه و با تأنی وارد شود که این نشانه اذن و اجازه دخول در حرم خواهد بود.

8- از حرکات جاهلانه بعضی از زوّار که اطراف ضریح بر

یک دیگر فشار می آورند و فریاد می کنند اجتناب نماید و در گوشه ای که مزاحمت برای کسی نباشد مؤدب بایستد و زیارت و دعا و قرآن و ذکر بخواند و در احوال خود تأمل کند و چنان فکر کند که این آخرین زیارت او خواهد بود، (البته در اوقات خلوت صورت بر ضریح گذاردن و بوسیدن ضریح مطلوب است).

9- در پایان زیارات خود، زیارت وداع بخواند و از خداوند بخواهد که بار دیگر توفیق زیارت آن حضرت نصیبش گردد.

10- در طول مدت اقامت در آن مزار حق کسی را تضییع نکند و به کسی آزار نرساند بلکه با زوّار و برادران و خواهران دینی خود خوش روئی و حسن خلق داشته باشد.

نجف و قبر مطهر امیرالمؤمنین علیه السلام

در کتاب علل الشرایع از امام صادق علیه السلام نقل شده که فرمود: «نجف کوهی است که فرزند آدم به آن پناهنده شد و در روی زمین کوهی از آن بزرگ تر نبود و هنگامی که خداوند به او خطاب نمود: «آیا کسی از قدرت من به تو پناهنده می شود؟» آن کوه تا بلاد شام قطعه قطعه شد و به صورت رمل درآمد و سپس دریای بزرگی شد که آن را دریای نی گفتند و چون خشکید گفته شد: نی جفّ «یعنی دریای نی خشکید» و سپس به آن نجف

گفتند.» (بحار، ج 321/11)

از امام صادق علیه السلام نقل شده که فرمود: «نجف (الغری) کوهی بوده است که خداوند بر آن با موسی علیه السلام تکلم نمود و عیسی علیه السلام بر آن خدا را تقدیس کرد و خداوند بر آن کوه ابراهیم علیه السلام را خلیل و پیامبر اسلام صلی الله علیه و آله را حبیب خود خواند و آن را مسکن پیامبران خود قرار داد. (بحار، ج 226/100)

روایت شده است که روزی امیرالمؤمنین علیه السلام به آن زمین نظر نمود و فرمود: «چقدر ظاهر تو زیبا و باطن تو پاکیزه است». سپس فرمود: «خدایا، نجف را محل قبر من قرار ده».

محدث قمی در سفینة البحار می گوید: از ویژگی های خاک نجف این است که عذاب قبر و سؤال منکر و نکیر طبق اخبار صحیح از آن برداشته می شود و از جماعتی از صلحای نجف نقل شده که آنان (در عالم معنا) دیده اند از هر قبری که اطراف قبه مبارکه است ریسمانی به قبر مطهر امیرالمؤمنین علیه السلام کشیده شده است.

سپس می گوید: از خصوصیات آن حرم شریف این است که همه مؤمنین از آن محل محشور خواهند شد. (سفینة البحار، نجف)

زیارت علماء شیعه در اطراف حرم مطهر امیر المؤمنین علیه السلام

شهر بغداد بواسطهٔ حضور نوّاب اربعه و شخصیت هائی چون

شیخ کلینی در دوران غیبت صغری و بزرگانی چون شیخ مفید، سید مرتضی و شیخ طوسی در دوران غیبت کبری، یکی از مهم ترین حوزه های علمیه شیعه بود.

اما با بروز جنگ و اختلاف در بغداد در سال 447 هجری و حمله به کتابخانه ها و آثار شیعه و خانه شیخ طوسی و سوزاندن کتاب های او، شیخ طوسی که در آن زمان زعامت شیعه را به عهده داشت از بغداد به نجف هجرت و حوزه علمیه نجف را پایه گذاری نمود.

از آن زمان حوزه علمیه نجف یکی از بزرگ ترین مراکز پرورش دانشمندان شیعه در رشته های مختلف علوم اسلامی بود و برجسته ترین شخصیت های علمی شیعه در آن پرورش یافتند.

این حوزه گرچه در برخی سال ها دارای رونق کم تری بوده، اما در بعضی از دوران تاریخ از چنان رونق و شهرتی برخوردار بود که تاریخ شیعه نظیر آن را به یاد ندارد.

بدین لحاظ صحن مطهر امیر المؤمنین علیه السلام و قبرستان وادی السلام مجموعه بی نظیری است از قبور علماء بزرگ شیعه که زیارت آن خدمت گزاران مکتب اهل بیت علیهم السلام بر همه ما لازم است.

راهنمای حرم مطهر امیرالمؤمنین علیه السلام و قبور اطراف آن

1- ضریح حضرت علی علیه السلام و مدفن حضرت نوح و آدم

2- مقبره علامه حلی و آیت الله سید مصطفی خمینی و شیخ محمد اصفهانی

3- مقبره مقدس اردبیلی

4- مقبره شیخ جعفر شوشتری

5- مقبره شیخ انصاری

6- مقبره سید اسداله شفتی

7- مقبره مرحوم آیت اله نائینی

8- مقبره سید ابوالحسن اصفهانی

9- مقبره آخوند خراسانی

10 - مقبره شیخ طوسی

قبرستان وادی السلام

قبرستان وادی السلام در شمال نجف و نیز شمال حرم مطهر

امیرالمؤمنین علیه السلام قرار گرفته است.

این سرزمین مقدس مرقد مطهر حضرت هود علیه السلام حضرت صالح علیه السلام ، مقام امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف و آرامگاه شخصیت های بزرگ شیعه را در خود جای داده است .

گرچه تاریخ پیدایش این قبرستان به زمان بوجود آمدن شهر نجف بر می گردد اما پیشینه و فضائلش فراتر از این حد است:

امیر المؤمنین علیه السلام فرمود: در این سرزمین ارواح مؤمنین دسته دسته با یکدیگر صحبت می کنند. و هر مؤمنی در هرجایی از زمین بمیرد، به او گفته می شود: «به وادی السلام ملحق شو» و وادی السلام جایگاهی از بهشت است. (کافی، ج 3، ص 243).

امام صادق علیه السلام فرمود: هر مؤمنی که در شرق یا غرب عالم بمیرد، خداوند روحش را به وادی السلام می برد. (کافی، ج 3 ص 243).

مرقد مطهّر حضرت هود علیه السلام و حضرت صالح علیه السلام

در قبرستان وادی السلام، ساختمانی کوچک با گنبدی متمایز از دیگر بناهای قبرستان ضریح کوچکی را در خود جای داده

است که داخل آن قبور مطهر حضرت هود علیه السلام و حضرت صالح علیه السلام قرار دارد.

حضرت هود علیه السلام را در میان قوم عاد مبعوث به رسالت شد. آن ها در سرزمین احقاف (یمن) زندگی می کردند و با قامت های بلند و اندامی قوی دارای شهرهای آباد قصرها و قلعه های زیبا و محکم و زمین ها و باغ های سرسبز و پرطراوت بودند.

حضرت هود علیه السلام آن ها را به خدا پرستی و اطاعت از خالق یگانه دعوت نمود اما عده کمی به او ایمان آورده و بقیه با سرپیچی از فرمان حق تعالی سبب نزول عذاب الهی شدند.

با وزیدن تندباد سرد و وحشتناکی به مدت 7 شب و 8 روز تمام کافران به هلاکت رسیدند و خداوند حضرت هود علیه السلام و مؤمنین را از این عذاب نجات داد. (از سوره های هود، شعراء، الحاقه، تفسیر نمونه، ج 24، ص 24، ص 438).

حضرت صالح علیه السلام یکی از انبیاء الهی است که در میان قوم ثمود در سرزمین وادی القری (میان مدینه و شام) زندگی می کرد و سال ها به فرمان الهی مردم را به اطاعت از خدا و استغفار از گناهان و دوری از اسراف کنندگان دعوت می نمود.

قوم ثمود که در داخل کوه ها و صخره ها برای خود خانه می ساختند و از باغ ها و چشمه های سرزمین خود استفاده می بردند، بدون توجه به نصیحت های حضرت صالح علیه السلام بت

می پرسیدند. تا اینکه کافران از او درخواست معجره کرده و گفتند: از میان کوه شتری خارج کند.

حضرت صالح علیه السلام خواسته آن ها را از خدا تقاضا کرد و بلافاصله از میان کوه شتری بیرون آمد .

با دیدن این معجزه الهی تنها عده کمی ایمان آورده و بقیه بازهم مخالفت کردند. با آمدن این شتر، مقرر شد کسی به این معجزه الهی صدمه ای نزند اما کافرین با کشتن شتر موجب نزول عذاب الهی شدند .

زمین لرزه، سرزمین آن ها را فراگرفت و با فرود آمدن صاعقه همه کافران به هلاکت رسیدند و خداوند متعال حضرت صالح علیه السلام و مؤمنین را نجات داد. (سوره های هود، شعراء، ذاریات، بحار، ج 11 ، ص 377، حدیث 3).

مقام امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف و مقام امام صادق علیه السلام

در قبرستان وادی السلام، مکانی است با حیاطی کوچک که درگوشه آن دو شبستان در کنار هم قرار داد. یکی از آن ها به نام مقام امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف و دیگری به نام مقام امام صادق علیه السلام شهرت یافته است.

مقام امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف

جایگاهی است که به امام زمانعجل الله تعالی فرجه الشریف نسبت داده می شود و

نقل شده افراد متعددی در این مکان مقدّس خدمت آن حضرت

رسیده اند :

در زمان مرجعیت آقا سید ابوالحسن اصفهانی، یکی از علماء فرقه زیدیه در یمن به نام بحر العلوم، امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف را انکار می کرد و از علماء شیعه برای اثبات وجود حضرت دلیل می خواست، تا این که به آقا سید ابوالحسن اصفهانی نامه نوشت، ایشان در جواب مرقوم داشت: باید حضوراً جواب دهم.

بحر العلوم به همراهی فرزند و عده ای از نزدیکانش به نجف رفته و به منزل ایشان وارد شدند .

آقا سید ابوالحسن به همراهی بحرالعلوم و فرزندش نیمه شب از خانه خارج شده و به طرف وادی السلام حرکت کردند تا اینکه به مقام امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف در وادی السلام رسیدند. ایشان از آب چاه وضو گرفت، وارد مقام شد و چهار رکعت نماز خواند و کلماتی بر زبان جاری کرد، ناگاه فضا روشن شد، آقا سید ابو الحسن، بحر العلوم را به داخل دعوت کرد. وقتی وارد مقام شد طولی نکشید که صدای گریه اش بلند شد و صیحه ای زد و بیهوش شد. پسرش با شنیدن صدای پدر وارد مقام شد، دید پدرش بیهوش افتاده، وقتی چشم هایش را باز کرد، گفت:

«امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف را دیدم و با دیدنش شیعه اثنی عشری شدم»

او به یمن بازگشت و چهار هزار نفر از مریدانش را شیعه

کرد. (گنجینه دانشمندان، ج 1، ص 218)

مقام امام صادق علیه السلام

مقام امام صادق علیه السلام جایگاهی است که گفته می شود منسوب به امام صادق علیه السلام است.

اما در کتب معتبر، درباره آن مطلبی گفته نشده است.

کوفه و مسجد کوفه

از روایات معصومین علیهم السلام ظاهر می شود که کوفه یکی از چهار شهر برگزیده خداوند است و مراد از «طور سینین» در قرآن شهر کوفه می باشد. (خصال 212/1)

امام صادق علیه السلام فرمود: «مکه حرم خدا، مدینه حرم رسول خدا صلی الله علیه و آله و کوفه حرم علی بن ابی طالب علیه السلام است و نماز مستحبی در مسجد آن برابر عمره با رسول خدا صلی الله علیه و آله و نماز واجب در آن برابر با حج با رسول خدا صلی الله علیه و آله می باشد». (بحار، 399/100)

و فرمود: «کوفه باغی از باغ های بهشت است و هر دو رکعت نماز در آن ثواب یکصد رکعت نماز دارد.»

از روایات ظاهر می شود که مسجد کوفه مسجد پر برکت و برگزیده خداوند است. امیرالمؤمنین علیه السلام فرمود: «اگر مردم برکات - مسجد کوفه را می دانستند از اطراف دنیا - گر چه بر روی برف - خود را به آن می رساندند.» (امالی صدوق، ص

نقشه مسجد کوفه

نقشه مسجد سهله

فضیلت زیارت مولا امیرالمؤمنین علیه السلام

شیخ طوسی به سند صحیح، از محمد بن مسلم از حضرت صادق علیه السلام روایت کرده که فرمود: «خداوند مخلوقی بیش تر از ملائکه خلق نفرموده و به درستی که هر روز هفتاد هزار ملک نازل می شوند و به بیت المعمور می آیند و به دور آن طواف می کنند و چون از طواف آن فارغ شدند به طواف کعبه می روند و چون از طواف کعبه فارغ شدند به سوی قبر پیغمبر صلی الله علیه و آله می آیند و بر آن حضرت سلام می کنند و پس از آن به سوی قبر امیرالمؤمنین علیه السلام می آیند و سلام بر آن حضرت می کنند و بعد از آن نزد قبر امام حسین علیه السلام می آیند و بر آن جناب سلام می کنند پس از آن به آسمان بالا می روند و مثل ایشان هر روز نازل می شود تا روز قیامت »

پس فرمود: «هر کس امیرالمؤمنین علیه السلام را زیارت کند و به حق آن حضرت عارف باشد، یعنی آن جناب را امام واجب الاطاعة و خلیفه بلافصل رسول خدا صلی الله علیه و آله به داند و از روی تجبّر و تکبّر به زیارت او نیامده باشد حق تعالی از برای او اجر صد هزار شهید بنویسد و گناهان گذشته و آینده او را بیامرزد و در روز قیامت از جمله ایمنان از اهوال آن روز مبعوث گردد و بر او حساب را

آسان گرداند و ملائکه او را استقبال نمایند و چون از زیارت برگردد او را مشایعت نمایند تا به خانه خود برگردد و اگر بیمار شود به عیادت او بیایند و اگر بمیرد متابعت جنازه او بکنند و برای او طلب آمرزش نمایند.

سیّد عبد الکریم بن طاووس در فرحة الغری از آن حضرت روایت کرده که فرمود: «هر که پیاده به زیارت امیرالمؤمنین علیه السلام برود حق تعالی به هر گامی ثواب یک حج و یک عمره برای او بنویسد و اگر پیاده برگردد به هر گامی ثواب دو حج و دو عمره از برای او بنویسد.»

و نیز از آن حضرت روایت کرده که به این مارد فرمود: «ای پسر مارد! هر کس جدم امیرالمؤمنین علیه السلام را عارفانه زیارت کند حق تعالی از برای او به عدد هر گامی حج مقبول و عمره پسندیده بنویسد ای پسر مارد! والله آتش جهنم قدمی را که در زیارت حضرت امیرالمؤمنین علیه السلام غبار آلود شود خواه پیاده رود خواه سواره نمی خورد. ای پسر مارد! این حدیث را با آب طلا بنویس!»

و نیز از حضرت صادق علیه السلام روایت کرده که فرمود: «ما می گوییم در پشت کوفه قبری هست که پناه نمی برد به آن قبر دردناکی مگر آن که حق تعالی او را شفا کرامت فرماید.»

مؤلّف گوید: از اخبار معتبره ظاهر میشود که حق تعالی قبر امیرالمؤمنین علیه السلام و اولاد طاهرینش را معقل خائفین و ملجأ مضطرّین و امان اهل زمین قرار داده هر غمناکی که نزد او برود غمش زایل گردد، و هر دردناکی که خود را به او بمالد شفاگیرد، و هر کس به آن پناه برد در امان باشد.

سید عبدالکریم بن طاووس از محمد بن علی شیبانی روایت کرده که گفت: من و پدرم و عمم حسین به نحو پنهانی در شب به زیارت قبر امیرالمؤمنین علیه السلام رفتیم و این در سال دویست و شصت و اندی بود و من کودکی صغیر بودم. چون به نزد قبر آن حضرت رسیدیم دیدیم که دور آن قبر مطهر سنگ های سیاه گذاشته شده و بنائی ندارد.

پس ما نزدیک آن رفتیم بعضی از ما شروع به خواندن قرآن کرد و بعضی دیگر مشغول نماز شدند و بعضی مشغول زیارت و در این حال بودیم که ناگاه دیدیم شیری به جانب ما می آید چون نزدیک ما آمد ما به فاصله یک نیزه از آن محل شریف دور شدیم، پس آن حیوان نزدیک قبر رفت و شروع کرد به مالیدن ذراع خود بر قبر، یکی از ما نزدیک آن شد و رفت و شیر او را دید ولی متعرّض او نشد. او برگشت و ما را از حال شیر خبر داد، پس ترس از ما بر طرف شد و همگی نزدیک آن شیر رفتیم و او را

مشاهده کردیم دیدیم که در ذراع او جراحتی است و آن دست مجروح را به قبر آن حضرت می مالید پس یک ساعت با این حال بود آنگاه برفت و ما دیگر باره به حال اول خود به نماز و زیارت و قرائت قرآن برگشتیم.

شیخ مفید نقل کرده که روزی هارون الرشید به آهنگ شکار از کوفه بیرون رفت و به جانب غریتن و تویه توجه نمود و در آن جا آهوانی دید، فرمان داد تا بازهای شکاری و کلاب معلّم (سگ های آموزش دیده) را برای شکار آهوان رها کردند و بر آن ها تاختند آهوان که چنین دیدند فرار کرده به پشته ای پناه بردند و در آن جا بیارمیدند و بازها در ناحیه ای بیفتادند و تازی ها باز شدند و رشید از این مطلب در عجب شد.

دیگر باره آهوان از فراز پشته به نشیب آمدند، و بازها و شکاری ها آهنگ ایشان نمودند دیگر باره آهوان به آن پشته پناه بردند و جانوران شکاری از قصد ایشان برگشتند تا سه مرتبه کار بدین گونه گذشت. هارون سخت در عجب شد، غلامان خود را امر کرد که تعجیل کنید و مردی را که از حال این مکان باخبر باشد بیاورید.

غلامان رفتند و از قبیله بنی اسد پیرمردی را حاضر کردند. هارون از وی پرسید که حال این پشته چیست و در این مکان چه

کیفیتی است؟ او گفت: اگر مرا امان می دهی قصه آن را به عرض می رسانم، هارون گفت: با خدا عهد کردم که تو را اذیت نکنم و در امان باشی، الحال آنچه دانی بگو. پس او گفت: خبر داد پدرم از پدران خود که می گفتند: قبر مطهر امیرالمؤمنین علیه السلام در این پشته واقع است و حق تعالی آن را حرم امن و امان خود قرار داده که هر که به آن پناه ببرد در امان باشد.

فقیر گوید: چه عجب دارد که حق تعالی قبر ولی خود را که حامل سریرش جبرئیل و میکائیل و امام حسن و امام حسین علیهم السلام بوده اند معقل خائفین و ملجأ هاربین و فریاد رس بیچارگان و شفاء دردمندان قرار داده باشد. پس در هر کجا باشی خود را به او برسان و تا ممکن شود خود را به او بچسبان و الحاح کن تا به فریاد تو برسد و تو را از هلاکت دنیا و آخرت نجات دهد.

لُذ إِلی جُودِه تَجدهُ زَعیمًا *** بِنَجَاةِ الْعُصاةِ یَوْمَ لِقَاهَا

عائِدُ لِلْمُؤمَلِینَ مُجیب *** سَامِعٌ مَا تُسِرُّ مِنْ نَجْوَیها

در دارالسلام از شیخ دیلمی نقل شده که روایت کردند جماعتی از صلحا نجف اشرف که کسی در خواب دید که از هر قبری که در آن مشهد شریف و بیرون آن است ریسمانی کشیده شده متصل به قبه شریفه حضرت حبل الله المتین امیر المؤمنین صلوات الله علیه، پس آن شخص انشاء کرد :

إذَا مِتُّ فَادْفِنَی إِلی جَنْبِ حَیْدَر *** اَبی شُبّرٍ اکرمْ بِهِ وَ شُبَیْرٍ

فَلَستُ َأخَافُ النّارَ عِنْدَ جِوارِه *** وَلا أَتَّقی مِنْ مُنْکَر و نَکیرٍ

فَعَارٌ عَلَی حَامِی الْحِمَی وَ هُوَ فِی الحمی *** إِذَا ضَلَّ فی بَیْدَاءِ عِقالُ بَعیرٍ

آداب زیارت امیرالمؤمنین علیه السلام

بدان که زیارات منقوله برای آن حضرت بر دو قسم است: یکی مطلقه که مقید به وقتی از اوقات نیست و دیگر مخصوصه که عکس آن است و این زیارات در ضمن دو مقصد بیان می شود: مقصد اول: در زیارات مطلقه است و آن ها بسیار است و ما بذکر چند زیارت در این جا اکتفا می کنیم. (از مزار شهید اول ص 30)

اول: زیارتی است که شیخ مفید و شهید و سید بن طاووس و دیگران ذکر کرده اند و کیفیت آن چنان است که هرگاه اراده زیارت نمایی. غسل کن و دو جامه پاک بپوش و به چیزی از بوی خوش خود را خوش بو کن و اگر نیابی و نکنی نیز مجزی است و چون از خانه بیرون آمدی بگو :

اَللّهُمَّ اِنّی خَرَجْتُ مِنْ مَنْزلی أَبْغِی فَضْلَکَ

خدایا من از خانه ام بیرون شدم که بجویم فضل ترا

وَ اَزُورُ وَصِیَّ نَبِیِّکَ صَلَواتُکَ عَلَیْهما

و زیارت کنم وصی پیغمبرت را رحمت تو برایشان

اَللّهُمَّ فَیَسِّرْ ذَلِکَ لی وَ سَبِّبِ المَزارَ لَهُ

خدایا آن را برایم میسر کن و فراهم کن و

وَاخْلَفْنی فی عاقِبَتِی وَخَزَانَتِی بِأَحْسَن

جانشینم باش در سرانجام کارم و کسانم به بهترین

الخِلافَةِ یَا أَرْحَمَ الرّاحِمینَ. پس روانه شو در حالی

جانشینی یا ارحم الراحمین

که زبانت بذکر اَلْحَمْدُ لِله وَ سُبْحانَ اللهِ وَ

حمد خدا راست منزه است

لا اِلهَ اِلاّ اللهُ گویا باشد و چون رسیدی به خندق کوفه بایست

و بگو : خدا و معبود حقی جز جز خدا نیست .

اَللهُ اَکْبَرُ اَللهُ اَکْبَرُ أَهْلَ الْکِبْرِیَاءِ وَ الْمَجْدِ

خدا بزرگ تر است خدا بزرگ تر است او اهل کبریاء و مجد و

وَالْعَظَمَةِ اللهُ أکبَرُ اَهلُ التَکبیرِ وَالتَّقدیسِ وَ

و بزرگی است و خدا بزرگ تر است و او اهل بزرگ شمردن و تقدیس و

التَّسْبیحِ وَالآلاءِ اَللهُ أَکْبَرُ مِمّا أَخَافُ وَ

تنزیه و مهربانی ها است خدا بزرگ تر است از آنچه ترسم

اَحْذَرُ اللهُ أَکْبَرُ عِمَادِیَ وَ عَلَیْهِ اَتَوَکَّلُ اللهُ

و بر حذرم خدا بزرگ تر است و او تکیه گاه من است و بر او توکل دارم خدا

أَکْبَرُ رَجَائِی وَ إِلَیْهِ أُنِیبُ اَللّهُمَّ أَنْتَ وَلِیُّ

بزرگ تر است و امید من است و بسوی او باز می گردم خدایا تو ولی

نِعْمَتِی وَ القَادِرُ عَلی طَلِبَتی تَعْلَمُ حَاجَتِی وَ

نعمت من و توانای به خواست منی می دانی حاجتم را

مَا تُضْمِرُهُ هَوَاجِسُ الصُّدُور وَخَواطِرُ

و آنچه در نهاد گیر سینه ها و

النَّفُوسِ فَاَسُئَلُکَ بِمُحَمَّدِ الْمُصْطَفَی الَّذِی

دل ها پس من از تو می خواهم به محمد مصطفی که به او

قَطَعْتَ بِهِ حُجَجَ الْمُحْتَجِیّنَ وَ عُذْرَ

قطع کردی دلیل دلیل تراشان را و عذر

الْمُعْتَذِرِینَ وَ جَعَلْتَهُ رَحْمَةً لِلْعَالَمِینَ اَنْ لا

عذر آوران را و قرار دادی او را رحمت برای جهانیان که

تَحْرِمَنِّی ثَوَابَ زِیَارَةِ وَلِیِّکَ وَأَحْی نَبِیِّکَ

محروم نکنی مرا از ثواب زیارت ولیت و برادر پیغمبرت

أمیرِ المُؤمِنینَ وَ قَصْدَهُ وَ تَجْعَلَنِی مِنْ وَفْدِهِ

أمیر المؤمنین و از توجه به او قرار دهی مرا از واردان

الصّالِحِینَ وَ شِیعَتِهِ الْمُتَّقِینَ بِرَحْمَتِکَ یَا

شایسته و شیعیان با تقوایش برحمت خودت

أَرْحَمَ الْرَاحِمِینَ. و چون قبّه شریفه آن حضرت

ای ارحم الراحمین

برای تو نمودار شود بگو: اَلْحَمْدُ لِلَّهِ عَلَی مَا

حمد خدای را بدان چه

اخْتَصَّنِی بِهِ مِنْ طِیبِ الْمَوْلِدِ وَاسْتَخْلَصَنِی

اختصاص داد مرا بدان از پاکی ولادت و برگزیدم

إکْرَامًا بِهِ مِنْ مُوالاةِ الأبْرَارِ السَّفَرَةِ الأطهار

به گرامی داشتن از دوستی نیکان و سفیران پاک

وَالْخِیَرَةِ الاَعلامِ اَللّهُمَّ فَتَقَبَّلْ سَعْیِی إِلَیْکَ وَ

و برگزیدگان اعلام خدایا بپذیر سعی مرا به درگاهت و

تَضَرُّعی بَیْنَ یَدَیْکَ وَاغْفِرْ لِیَ الذُّنُوبَ الَّتی

زاری مرا در برابرت و بیامرز برایم گناهانی را که

لا تَخْفی عَلَیْکَ إِنَّکَ أَنتَ اللهُ الْمَلِکُ الْغَفَّارُ.

پوشیده نیست بر تو زیرا توئی خدای ملک پرآمرزش

مؤلف گوید: چون در وقت دیدن قبهٔ منوره یک حال نشاط و شوقی برای زایر روی می دهد که میل دارد در آن وقت تمام توجه خود را به آن جناب نماید، و به هر لسانی و بیانی که بتواند مدح و ثنای آن بزرگوار را گوید، به ویژه اگر زائر از اهل علم و کمال باشد دوست می دارد که اگر شعر بلیغی در نظر داشته باشد در آن حال به آن تمثل جوید، لذا به خاطرم رسید که این چند شعر را از قصیده هاتیه از ریه که مناسب این مقام است ذکر نمایم و رجاء واثق که سلامی از جانب این صاحب صحیفه سودا به آن صاحب قبة بیضا بنماید، و از دعای خیر فراموشم نفرمایند. وَالأَشعار هذِه:

أَیُّهَا الرَاکِبُ الْمُجِد رُوَیْدًا *** بِقُلُوبِ تَقَلَّبَتْ فی جَواها

إِنْ تَرَائَت اَرْضُ الْغَرِیِّیْنِ فَاخْضَعْ *** وَاخْلَعَ النَّعْلَ دُونَ وَادِی طُواها

وَ إِذَا شِمْتَ قُبَّةَ الْعَالَمِ *** الْأَعْلَی وَأَنْوَارُ رَبِّهَا تَغْشَاها

فَتَوَاضَعْ فَثَمَّ دَارَةٌ قُدْسِ *** تَتَمَنَّی الأَفْلَاکُ لَثْمَ ثَراها

قُلْ لَهُ وَالدُّمُوعِ سَفْحُ عَقیقٍ *** وَالْحَشَا تَصْطَلَی بِنَارٍ غَضَاهَا

یَابْنَ عَمَّ النَّبِیِّ انْتَ یَدُ اللهِ *** الَّتِی عَمَّ کُلَّ شَیْءٍ نَداهَا

أنتَ قُرانُهُ الْقَدِیمُ وَأَوْضا *** فُکَ أَیاتُهُ الَّتی أَوْخاها

خَصَّکَ اللهُ فِی مَآثِرَ شَتَّی *** هِیَ مِثلُ الأعْدَادِ لاتَتَناها

لَیْتَ عَیْنًا بِغَیْرِ رَوْضِکَ تَرْعَی ** قَذِیَت وَاسْتَمَّرَ فِیها قَذاها

أَنتَ بَعْدَ النَّبِیِّ خَیْرُ الْبَرَایَا *** وَالسَّمَا خَیْرُ مَا بِهَا قَمَرَاهَا

لَکَ ذَاتُ کَذَاتِهِ حَیْثُ لَوْلا *** أَنَّهَا مِثْلُها لَما أخاها

قَدْ تَراضَعْتُمَا بِثَدیِ وِصالٍ *** کَانَ مِنْ جُوْهَرِ الْتَجَّلَی غِذاها

یا أَخَا َ الْمُصْطَفَی لَدَیَّ ذُنُوبُ *** هِیَ عَیْنُ الْقَذَا وَ أَنْتَ جَلاهَا

لَکَ فِی مُرْتَقَی الْعُلی وَالْمَعالِی *** دَرَجَاتٌ لا یُرْتَقَی أَدْنَاهَا

لَکَ نَفْسٌ مِنْ مَعْدِنِ اللُّطْفِ صیغَتْ *** جَعَلَ اللهُ کُلَّ نَفْسٍ فَدَاهَا

(دیوان ازری 84)

و چون به دروازه نجف رسیدی بگو: اَلْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذی

ستایش خدا را که

هَدانَا لِهَذا وَ مَا کُنَّا لِنَهْتَدِیَ لَولا أَنْ هَدَانَا اللهُ

او ما را به دین خود راهنمایی نمود و اگر جز این بود ما هرگز هدایت نیافته بودیم

اَلْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذی سَیَّرَنی فِی بِلادِه وَحَمَلَنی

حمد خدای را که گردش داد مرا در بلاد خویش و بر

عَلی دَوابِّهِ وَطَوی لِیَ الْبَعِیدَ وَصَرَفَ عَنِّی

دوش چهارپایانش کشاند در نوردید برایم راه دور را و گردانید

الْمَحْذُورَ وَ دَفَعَ عَنِّی الْمَکْرُوهَ حَتَّی

و دور کرد از من هر بدی و هر خطری را تا

أَقْدَمَنی حَرَمَ اَخِی رَسُولِهِ صَلّی اللهُ عَلَیْهِ وَ

رساندم. به حرم برادر رسول خود صلی الله علیه

آلِهِ. پس داخل شهر شو و بگو: اَلْحَمْدُ لِلّهِ

و آله. حمد خدای را

الَّذی أَدْخَلَنی هذِهِ الْبُقْعَةَ الْمُبارَکَةَ الّتی

که در آورد مرا در این بقعه مبارکه که برکت

بارَکَ اللهُ فِیها وَأختارَها لِوَصِّیِ نَبِیِّه اَللّهُمَّ

داد خدا در آن و اختیار کرد آن را برای وصی پیغمبرش خدایا

فَاجْعَلْها شاهِدَةً لی پس چون به درگاه اول برسی بگو:

او را گواه من ساز

اَللّهُمَّ لِبَابِکَ وَقَفْتُ وَبِفِنَائِکَ نَزَلْتُ وَ

خدایا به در آستان ولیت ایستادم و به سایه رحمت تو فرود

بِحَبْلِکَ اعْتَصَمْتُ وَلِرَحْمَتِکْ تَعَرَّضْتُ وَ

امدم و برشته ات چسبیدم و برحمتت در آویختم

بوَلِیّکَ صَلَواتُکَ عَلَیْهَ تَوَسَّلْتُ فَاجْعَلْها

و بولیت صلوات تو بر او متوسل شدم آن را

زِیارَةً مَقْبُولَةً وَدُعاءً مُسْتَجاباً. پس چون به در

زیارتی پذیرفته نما و دعائی برآورده

صحن بررسی بگو: اللَّهُمَّ إِنَّ هَذَا الْحَرَمَ حَرَمُکَ وَ

خدایا این حرم حرم تو است

الْمَقامَ مَقَامُکَ وَأَنَا ادْخُلُ إِلَیْهِ اُناجِیکَ

این مقام مقام تواست و من به آن درآیم با تو تو راز گویم

بَما أَنتَ أَعْلَمُ بِهِ مِنّی وَمِنْ سِرّی وَنَجْوَایَ

بدان چه تو داناتری بدان از من و از درون و راز من

اَلْحَمْدُ لِلّهِ الْحَنّان المَنّانَ الْمُتَطَوّل الذی

حمد از آن خدای پرمهر و پر منت بخشش است که از

مِن تَطَوُّلِهِ سَهَّلَ لِی زِیارَةَ مَوْلایَ بِإِحْسانِهِ

بخشش خود هموار کرد برایم زیارت مولایم را

وَلَمْ یَجْعَلْنی عَنْ زِیارَتِهِ مَمْنُوعاً وَ لا عَنْ

و مرا از زیارت او ممنوع نساخت و نه از

وِلایَتِه مَدْفُوعاً بَلْ تَطَوَّلَ وَمَنَحَ اللّهُم کَما

ولایتش بر کنار بلکه تفضل ترحم کرد خدایا چنان چه منت

مَنَنْتَ عَلَیَّ بِمَعْرِفَتِهِ فَاجْعَلْنی مِنْ شیعَتِهِ وَ

نهادی بر من به شناختن او مقرر دارم که از شیعیانش باشم و

اَدْخِلْنِی الْجَنَّةَ بِشَفَاعَتِهِ یا أَرْحَمَ الراحِمینَ.

در آرم در بهشت به شفاعتش ای ارحم الراحمین

پس داخل صحن شو و بگو: اَلْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِی أَکْرَمَنی

حمد خدای را که مرا گرامی داشت

بمَعْرِفَتِهِ وَمَعْرِفَهِ رَسُولِهِ وَمَنْ فَرَضَ عَلَیَّ

به شناختن او و شناختن رسولش و آن که واجب است بر من

طاعَتَه رَحْمَةً مِنْهُ لی وَتَطَوْلاً مِنْهُ عَلَیَّ وَ

طاعتش از مهر أو بر من و تفضل او بر من و

عَلَیَّ بالایمَانِ اَلْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذی أَدْخَلَنی

منت نهاد بر من به ایمان حمد خدا را که برآورد مرا

حَرَمَ اَخی رَسُولِهِ وَاَرَانِیهِ فی عَافِیَةٍ

به حرم برادر رسولش و نمودش بمن در عافیت

اَلْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِی جَعَلَنی مِنْ زُوَّارِ قَبْرِ وَصیِّ

حمد خدا را که قرارم داد از زائرین قبر وصی

رَسُولِه اَشْهَدُ اَنْ لا إِلهَ إِلا اللهُ وَحْدَهُ لا

رسولش من گواهم که نیست معبود حقی جز خدای یگانه که

شَریکَ لَهُ وَاَشْهَدُ اَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَ

شریک ندارد و گواهم که محمد صلی الله علیه و آله بنده او و

رَسُولُهُ جَاءَ بِالْحَقِّ مِنْ عِنْدِ اللهِ وَاَشْهَدُ اَنَّ

فرستاده او است که به حق از طرف خدا آمده و گواهم که

عَلِیّاً عَبْدُ اللهِ وَاَخُو رَسُولِ اللهِ اللهُ اَکْبَرُ اللهُ

علی علیه السلام بنده خدا است و برادر رسول خدا همانا بزرگ تر است

اَکبَرُ اللَّهُ اَکبَرُ لَا اِلهَ اِلَّا اللَّهِ وَ اللَّهُ اَکبَرُ وَ

بزرگ تر است و نیست معبود حقی جز خدا و خدا بزرگ تر است و

الْحَمْدُ لِلَّهِ عَلَی هِدَایَتِهِ وَتَوْفِیقِهِ لِمَا دَعا

ستایش خدای را بر هدایت و توفیق او که مرا به راه

إِلَیْهِ مِنْ سَبیلِهِ اَللهُمَّ اِنَّکَ اَفْضَلُ مَقْصُودٍ وَ

دین خود آورد خدایا براستی تو بهتر مقصود و کریم تر از همه مردم هستی و

أَکْرَمُ مَا تِیٌّ وَقَدْ اَتَیْتُکَ مُتَقَرَّبًا إِلَیْکَ بِنَبِّیِکَ

من بتو وارد شدم و تقرب جویم به تو به پیغمبرت پیغمبر

نَبِیَّ الرَّحْمَة وَ بِأَخِیهِ أَمِیرِ الْمُؤْمِنینَ عَلَی بْنِ

رحمت و به برادرش امیر المؤمنین علی بن

أَبْیطَالِب عَلَیْهما السَّلامُ فَصَلِّ عَلَی مُحَمَّدِ وَ

ابیطالب علیهما السلام پس رحمت فرست بر محمد و

الِ مُحَمْدٍ وَلا تُخَیِبْ سَعْیِی وَانْظُرْ الَی

آل محمد و بیهوده مکن سعی مرا نظر کن بمن

نَظْرَةً رَحِیمَةً تَنْعَشُنی بِها وَاجْعَلْنی عِنْدَکَ

نظر مهربانی که مرا فراگیری بدان و مقررم کن نزد خود

وَجِیهاً فِی الدُّنیا وَ الآخِرَة وَمِنَ الْمُقَرَّبِینَ.

آبرومند کن در دنیا و آخرت و از مقربان خود گردان.

زیارت امیرالمؤمنین علیه السلام

شیخ کفعمی فرموده چون خواستی داخل مسجد حضرت رسول صلی الله علیه و آله یا یکی از مشاهد مشرفه ائمه علیها السلام شوی بگو :

اَللّهُمَّ إنِّی وَقَفْتُ عَلَی بَابٍ مِنْ أَبْوَابِ بُیُوتِ

خدایا من ایستادم بر دری از درهای خانه های

نَبِیِّکَ صَلَواتُکَ عَلَیْهِ وَالِه وَقَدْ مَنَعْتَ

پیغمبرت رحمت تو بر او و آلش تو منع کردی

النَّاسَ أَنْ یَدْخُلُوا إِلَّا بِإِذْنِهِ فَقُلْتَ یَا أَیُّهَا

مردم را که جز با اجازه او وارد نشوند و فرمودی: ای کسانی

الَّذینَ آمَنُوا لا تَدْخُلُوا بُیُوتَ النَّبی اِلاَ اَن

که به خدا گرویده ید در نیائید به خانه های پیغمبر جز این که

یُوذَنَ لَکُم اَللّهُمَّ اِنّی اَعْتَقِدُ حُرْمَةَ صَاحِب

اجازه داده شوید خدایا من معتقد به احترام صاحب

هذَا الْمَشْهَدِ الشَّرِیفِ فِی غَیْبَتِهِ کَمَا

این زیارت گاه شریف در غیبت اویم چنان که

اَعْتَقِدُها فی حَضْرَتِهِ وَاَعْلَمُ أَن رَسُولَکَ وَ

معتقدم در حضور او و می دانم که رسولت و

خُلَفَائِکَ علیها السلام أَحْیَاءُ عِنْدَکَ یُرْزَقُونَ یَرَوْنَ

خلفایت - علیهم السلام - زنده اند و نزد تو روزی می خورند و می بینند

مَقَامِی وَیَسْمَعُونَ کَلامی وَیَرُدُّونَ سَلامی

ایستادنم را و می شنوند سخنم را او جواب می دهند سلامم را

وَاَنَّکَ حَجَبْتَ عَنْ سَمْعِی کَلامَهُمْ وَفَتَحْتَ

و می دانم که تو محجوب کردی از گوشم سخن آنان را و گشودی

بابَ فَهمِی بِلَذیذِ مُناجاتِهِمْ وَإِنِّی

در فهمم را به مناجات لذیذ آنان و من از تو

اَسْتَأْذِنُکَ یَا رَبِّ اَوَّلاً وَاسْتَأْذِنُ رَسُولَکَ

نخست اجازه می خواهم و از رسولت

صَلَّی اللهُ عَلَیْهِ وَالِهِ ثَانِیَا وَ اَسْتَاذِنُ

صلی الله علیه و اله دوم اجازه می خواهم

خَلیفَتَکَ الاِمَامَ الْمَفْرُوضَ عَلَیَّ طاعَتُهُ

و از خلیفه تو أمام واجب الطاعه

(فُلانَ بنَ فُلانٍ) بجای فلان بن فلان نام آن امام را که می خواهد زیارت کند و همچنین نام پدرش را ببرد، مثلاً اگر در زیارت امام حسین علیه السلام است بگوید الْحُسَیْنَ بْنَ عَلِی علیه السلام و اگر در زیارت امام رضا علیه السلام است بگوید عَلِیَّ بْنَ مُوسَی الرَّضا علیه السلام و هکذا، پس از آن بگوید :

والْمَلائِکَةَ الْمُوَکَّلِینَ بِهذِهِ البَقْعَةِ الْمُبارَکَة

و فرشتگانی که موکل این بقعه که مبارک اند

ثالِثًا ءَاَدْخُلُ یَا رَسُولَ اللهِ ءَاَدْخُلُ یَا حُجَّةَ

بار سوم اجازه می خواهم آیا درآیم ای رسول خدا صلی الله علیه و آله آیا درآیم ای حجت

اللهِ ءَاَدْخُلُ یَا مَلائِکَةَ اللهِ الْمُقَرَّبِینَ

خدا آیا درآیم ای فرشتگان مقربین خدا که در

الْمُقیمینَ فِی هَذَا الْمَشْهَدِ فَأذَن لی یا

این زیارت گاهید اجازه ده

مَوْلایَ فِی الدُّخُولِ اَفْضَلَ ما اَذِنْتَ لِأَحَدٍ

مولایم برای دخول بهتر اجازه ای که بیکی از

مِنْ أَوْلِیائِکَ فَإِنْ لَمْ أَکُنْ أَهْلاً لِذلِکَ فَاَنتَ

دوستانت می دهی و اگر من اهل ان نباشم تو

اَهْلِ لِذلِکَ پس عتبه مبارکه را ببوس و داخل شو و بگو:

اهل آنی

بِسمِ اللَّهِ وَبِااللَّهِ وَفِی سَبِیلِ اللَّهِ وَعَلَی مِلَّةِ

به نام خدا و بذات خدا و در راه خدا و به ملت

رَسُول اللهِ صَلَّی الله عَلَیْهِ وَالِه اَللهُمَّ

رسول خدا صلی الله علیه و آله خدایا

اِغْفِرْ لِی وَارْحَمْنِی وَتُبْ عَلَیَّ إِنَّکَ أَنْتَ

بیامرزم و رحمم کن و توبه ام بپذیر زیرا تو بسیار

التّوابُ الرَحیمُ.

توبه پذیر و مهربانی (مزار شهید اول ص 64 بحارج 160/97)

و چون به در رواق برسی بایست و بگو : السَّلامُ عَلَی

درود بر

رَسُولِ اللهِ آمینِ اللهِ عَلی وَحْیِهِ وَعَزائِمِ

رسول خدا امین خدا بر وحیش و بر تصمیم

اَمْرِهِ الْخاتِمِ لِمَا سَبَقَ وَالْفاتح لِمَا اسْتُقْبِلَ وَ

هر کارش خاتم آن چه پیش بوده و آغاز آن چه بیاید و

المُهَیْمِنِ عَلی ذلِکَ کُلِّهِ وَرَحْمَةُ اللهِ وَ

مسلط بر آن ها همه و رحمت خدا و

بَرَکاتُه السَلامُ عَلَی صاحِبِ السَّکِینَةِ

برکاتش بر او باد درود بر صاحب سکینه

اَلسَّلامُ عَلَی المَدفُونِ بِالمَدِینَةِ السَّلَامُ عَلَی

درود بر مدفون در مدینه درود بر

اَلْمَنْصُورِ الْمُوْیَّدِ اَلسَّلامُ عَلَی اَبِی القاسِمِ

منصور مؤید درود بر ابو القاسم

مُحَمَّدِ بْن عَبْدِ اللهِ وَرَحْمَةُ اللهِ وَبَرَکاتُهُ

محمد بن عبدالله و رحمت خدا و برکات او بر او باد

پس داخل رواق شو و در وقت داخل شدن پای راست را مقدم دار

و بایست بر در حرم و بگو: اَشْهَدُ اَنْ لا إِلهَ إِلاَّ اللهُ

گواهم که نیست معبود معبود حقی جز خدا که او

وَحْدَهُ لا شَریکَ لَهُ وَأَشْهَدُ اَنْ مُحَمَّداً

یگانه است و شریک ندارد گواهم که محمد

عَبْدُه وَرَسُولُه جَاءَ بِالْحَقِّ مِنْ عِنْدِهِ وَ

بنده و فرستاده او است و حق را از پیش او آورده

صَدَّقَ الْمُرْسَلِینَ السَّلامُ عَلَیْکَ یَارَسُولَ

و تصدیق رسولان کرده درود بر تو ای رسول

اللهِ السَّلامُ عَلَیْکَ یَا حَبیبِ اللهِ وَخِیَرَتَه

خدا درود بر تو ای حبیب خدا و برگزیده

مِنْ خَلْقِهِ اَلسَّلامُ عَلَی أَمیرَ الْمُؤْمِنِینَ

از خلقش درود بر امیر المؤمنین

عَبْدِ اللهِ وَاَخی رَسُولِ اللهِ یَا مَوْلایَ یا

بنده خدا و برادر رسول خدا ای مولایم ای

اَمیرَ الْمُؤْمِنِینَ عَبْدُکَ وَابْنُ عَبْدِکَ وَابْنُ

امیر المؤمنین بنده تو و زاده بنده تو و

اَمَتِکَ جَاءَکَ مُسْتَجِیرًا بِذِمَّتِکَ قَاصِدًا إلی

کنیز زاده ات نزد تو آمده پناهنده بعهده تو است و قصد

حَرَمِکَ مُتَوَجِّهًا إِلی مَقَامِکَ مُتَوَسِّلاً اِلَی

حرم تو کرده و روی آورد بسوی آورد مقام تو و متوسل به درگاه

اللهَ تَعالی بِکَ ءَاَدْخُلُ یَا مَوْلایَ ءَاَدْخُلُ

خدای تعالی است بوسیله تو آیا داخل شوم ای مولای من آیا وارد شوم ای

یا أَمیرَ الْمُؤْمِنینَ ءَاَدْخُلُ یَا حُجَةِ اللهِ ءَاَدْخُلُ

أمیر المؤمنین آیا وارد شوم ای حجت خدا آیا وارد شوم ای

یا اَمینَ اللهِ ءَاَدْخُلُ یَا مَلائِکَةَ اللهِ الْمُقیمینَ

امین خدا آیا وارد شوم ای فرشتگان خدا که مقیم

فِی هذَا الْمَشْهَدِ یَا مَوْلایَ أَتَأْذَنُ لی

در این زیارت گاهید مولایم اجازه دخول به من

بِالدُّخُولِ أَفْضَلَ مَا أَذِنْتَ لِأحَدٍ مِنْ

می دهی به بهتر وجهی که به یکی از دوستانت

أوْلِیَائِکَ فَإِنْ لَمْ أَکُنْ لَهُ أَهْلاً فَأَنْتَ أَهْلٌ

اجازه دادی اگر من لیاقت آن را ندارم تو اهلیت آن داری

لِذلِکَ . پس عتبه را ببوس و پای راست را مقدم دار پیش از

پای چپ و در حال داخل شدن بگو :

بِسْمِ اللهِ وَبِاللهِ وَفی سَبیل اللهُ وَعَلَی مِلَّةِ

بنام خدا به ذات خدا و در راه خدا و بر کیش

رَسُولِ اللهُ صَلَّی اللهُ عَلَیْهِ وَاله اَللّهُمَّ

رسول خدا صلی الله علیه و آله خدایا

اغْفِرْ لی وَارْحَمْنِی وَتُبْ عَلَیَّ إِنَّکَ

بیامرز مرا و رحم کن و توبه ام بپذیر زیرا تو

اَنْتَ التّوابُ الرَّحیم پس تا محاذی قبر مطهر برو و پیش

بسیار توبه پذیر و مهربانی

از رسیدن به قبر توقف نما و رو به قبر کن و بگو: اَلسَّلامُ مِنَ

درود

اللهِ عَلی مُحَمَّدٍ رَسُولِ اللهِ اَمینِ اللهِ عَلی

خدا بر محمد رسول و امین خدا بر

وَحْیِهِ وَرِسالاتِهِ وَعَزَائِم اَمْرِهِ وَمَعْدِنِ

وحیش و رسالاتش و تصمیمات کارش و معدن

الْوَحْیِ وَالتَنْزیلِ الْخَاتِمِ لِمَا سَبَقَ وَالْفاتِحِ

وحی و تنزیل و خاتم هر چه گذشته و گشایش

لِمَا اسْتُقْبِلَ وَالْمُهَیمِنِ عَلی ذلِکَ کُلِّهِ

هرچه باز آید و مسلط بر آن ها همه

الشَّاهِدِ عَلَی الْخَلْقِ السِّراجِ المُنیرِ وَ السَّلامُ

او گواه بر خلق و چراغ تابان است درود

عَلَیْهِ وَرَحْمَةُ اللهِ وَبَرَکاتُهُ اللهُمَّ صَلِّ عَلی

خدا و رحمت و برکاتش بر او خدایا رحمت فرست بر

مُحَمَّدٍ وَاَهْلِ بَیْتِهِ الْمَظْلُومِینَ أَفْضَلَ وَ

محمد و خاندان مظلومش رحمت برتر و

اَکْمَلَ وَاَرْفَعَ وَاَشْرَفَ ما صَلَّیْتَ عَلی أَحَدٍ

کامل تر و بلندتر و شریف تر از آن چه رحمت فرستادی بر یکی از

مِنْ اَنبِیائِکَ وَرُسُلِکَ وَأَصفِیائِکَ اَللّهُمَّ

پیغمبران و رسولانت و برگزیدگانت خدایا

صَلَّ عَلی اَمِیرِ المُؤمِنینَ عَبْدِکَ وَخَیْرِ

درود فرست بر أمیر المؤمنین بنده ات و بهترین

خَلْقِکَ بَعْدَ نَبیّکَ وَأَخی رَسُولِکَ وَ

خلقت پس از پیغمبرت و برادر رسولت و

وَصِیٍّ حَبیبِکَ الَّذِی إِنْتَجَبْتَهُ مِنْ خَلْقِکَ وَ

وصی حبیبت که برگزیدی تو او را از خلقت و

الدَّلیلِ عَلَی مَنْ بَعَثْتَهُ بِرِسالاتِکَ وَدَیَّانِ

او را رهنمای بر مردم کردی به رسالاتتو او را جزا بخش

الدّینِ بِعَدْلِکَ وَفَصْلَ قَضائِکَ بَیْنَ

قیامت نمودی بعدلت و او را حاکم میان

خَلْقِکَ وَالسَلامُ عَلَیْهِ وَرَحْمَةُ اللهِ وَ

خلقت نمودی درود و رحمت خدا و

بَرَکاتُه اللهُمَّ صَلِّ عَلی الاَئِمَةِ مِنْ وُلدِهِ

برکاتش بر او باد خدا را رحمت فرست بر امامان از فرزندانش

القَوامِینَ بِأَمْرِکَ مِنْ بَعْدِهِ الْمُطَهَّرینَ الَّذِینَ

کار گزاران بفرمانت بعد از او پاکانی که پسندیدی

ارْتَضَیْتَهُمْ أَنْصارً الِدِینِکَ وَحَفَظَةً لِسِرِّکَ وَ

آن ها را یاوران دینت و حافظان سرت و

شُهَدآءَ عَلَی خَلْقِکَ وَأَعْلَاماً لِعِبَادِکَ

گواهان بر خلقت و اعلام بندگانت

صَلَواتُکَ عَلَیْهِمْ أَجْمَعِینَ السَّلامُ عَلَی

صلوات تو بر آنان همگی درود بر

أمیرِ الْمُؤْمِنِینَ عَلِیِّ بْنِ اَبْیطَالِب وَصِیَّ

امیر المؤمنین علی بن ابیطالب وصی

رَسُولِ اللهِ وَخَلیفَتِهِ وَ الْقَائِمِ بِأَمْرِهِ مِنْ بَعْدِهِ

رسول خدا و جانشین او و کارگزار پس از او

سَیّدِ الْوَصِینَ وَرَحْمَةُ اللهِ وَبَرَکاتُه اَلسَّلامُ

سید اوصیاء و رحمت خدا و برکات او درود

عَلی فَاطِمَةَ بِنْتِ رَسُولِ اللهِ صَلّی اللهُ عَلَیْهِ

بر فاطمه دختر خدا رسول خدا صلی الله علیه

وَآلِهِ سَیِّدَةِ نِسَاءِ الْعَالَمِینَ السَّلَامُ عَلَی

و آله بانوی زنان جهانیان درود بر

الْحَسَنِ وَالْحُسَیْن سَیِّدَی شَبَابِ اَهْلِ

حسن و حسین دو آقای جوانان اهل

الْجَنَّهِ مِنَ الْخَلْقِ أَجْمَعِینَ السَّلامُ عَلَی

بهشت از همه خلق درود بر

اَلاِئِمَّةِ الراشِدینَ اَلسَّلَامُ عَلَی الأنبِیاءِ وَ

امامان رهبر درود بر پیغمبران و

الْمُرْسَلِینَ اَلسَّلامُ عَلَی الأئِمَّةِ الْمُسْتَوْدَعینَ

مرسلین درود بر امامان سپرده شده

اَلسَّلامُ عَلی خَاصَّةِ اللهِ مِنْ خَلْقِه

نزد آن ها درود بر مخصوصان خدا از میان

اَلسَّلامُ عَلَی الْمُتَوَسِمینَ السَّلامُ عَلی

خلق او درود برنکته شناسان درود بر

الْمُؤمِنِینَ الَّذینَ قَامُوا بِأَمْرِهِ وَ وازروُا أَولِیاءَ

مومنانی که قیام به امر او کردند و پشتیبانی کردند اولیاء

اللهِ وَخَافُوا بِخَوْفِهِمْ اَلسَّلامُ عَلَی

خدا را و هم ترس آن هایند درود بر

الْمَلائِکَةِ الْمُقَرَّبینَ السَلامُ عَلَینا وَ عَلی

فرشتگان مقرب درود بر ما و بر

عِبَادِ اللهِ الْصّالِحین پس برو تا نزدیک قبر بایستی، و

بندگان شایسته خدا

رو به قبر و پشت به قبله کن و بگو: السَّلامُ عَلَیْکَ یا

درود بر تو ای

اَمیر الْمُؤْمِنینَ السَّلامُ عَلَیْکَ یا حَبیبِ اللهِ

امیر المومنین درود بر تو ای حبیب خدا

اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یَا صَفْوَةَ اللَّهَ السَّلامُ عَلَیْکَ

درود بر تو ای برگزیده خدا درود بر تو

یَا وَلیَّ اللهِ السَّلامُ عَلَیْکَ یا حُجَّةَ اللهِ

ای ولی خدا درود بر تو ای حجت خدا

اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یا إمامَ الْهُدی اَلسَّلامُ

درود بر تو ای امام هدایت درود

عَلَیْکَ یَا عَلَمَ الْتَّقَی اَلسَّلامُ عَلَیْکَ أَیُّهَا

بر تو ای علم تقوی درود بر تو ای وصی

الوَصِیُّ الْبَرُّ التَّقِیُّ النَّقِیُّ الْوَفِیُّ السَّلامُ

خوش رفتار یا تقوی و پاک و وفادار درود

عَلَیْکَ یا اَبَا الْحَسَن وَالْحُسَین اَلسَّلامُ

بر تو ای پدر حسن و حسین درود بر

عَلَیْکَ یَا عَمُودَ الدِّین اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یا

تو ای عمود دین درود بر تو ای

سَیِّدَ الْوَصِیِّینَ وَاَمینَ رَبِّ الْعالَمینَ وَدَیَّانَ

سید أوصیاء و امین پروردگار جهانیان و حاکم

یَوْمِ الدِّین وَخَیْرَ الْمُؤمِنینَ وَسَیّدَ

روز جزا و بهتر مؤمنان و آن ها

الصِّدِّیقینَ وَالصَّفْوَة مِنْ سُلالَةِ النَبِیِّینَ وَ

صدیقان و برگزیده از نژاد پیغمبران و

بابَ حَکمَةِ رَبِّ العالَمینَ وَخازِنَ وَحیِهِ وَ

در حکمت پروردگار جهانیان و خزینه دار وحی او

عَیْبَةَ عِلْمِهِ وَالنَاصِحَ لاُمَّةِ نَبِیَّهِ وَالتّالِیَ

و گنجینه دانشش و خیرخواه امت پیغمبرش و همتای

لِرَسُولِهِ وَالْمُوَاسِیَ لَهُ بِنَفْسِهِ وَالْنَاطِقَ

رسولش و فداکار با جانش برای یاری او و ناطق

بِحُجَّتِهِ وَالدَّاعِیَ إِلَی شَرِیعَتِهِ وَالْمَاضِیَ

به حجتش و دعوت کننده به شریعت و

عَلَی سُنَّتِهِ اَللَّهُمَّ إِنِّی أَشْهَدُ اَنَّهُ قَدْ بَلَّغَ عَنْ

روشش خدایا من گواهم که او تبلیغ کرد از طرف

رَسُولِکَ مَا حُمِّلَ وَرَعَی مَا اسْتَحْفِظَ وَ

رسول تو آنچه در عهده داشت و رعایت کرد آن چه در عهده او

حَفِظَ مَا اسْتُودِعَ وَحَلَّلَ حَلالَکَ وَحَرَّمَ

بود و هرچه به او سپرده بود و حلال دانست حلال تو را

حَرامَکَ وَأَقَامَ أَحْکامَکَ وَجَاهَدَ

و حرام دانست حرام تو را و بپا داشت احکامت را و جهاد کرد

النَّاکِثینَ فی سَبیلِکَ وَالْقَاسِطینَ فی

با ناکثان در راه و با زورگویان در

حُکْمِکَ وَالْمَارِقِینَ عَنْ أَمْرِکَ صابراً

حکمت و جهندگان از دستورت بردبار و

مُحْتَسِباً لا تَأخُذُه فیکَ لَوْمَةُ لائِم اَللهُمَّ

صلاح جو تحت تأثیر نرفت در باره تو سرزنش سرزنش کننده قرار نگرفت خدایا

صَلَّ عَلَیْهَ أَفْضَلَ مَا صَلَّیْتَ عَلَی أَحَدٍ مِنْ

رحمت فرست بر او بهترین رحمتی که فرستادی بر یکی از

اَوْلِیَائِکَ وَاصْفِیائِکَ وَأَوْصِیَاءِ أَنْبِیَائِکَ

دوستانت و برگزیدگانت و أوصیاء پیغمبرانت

اَللّهُمَّ هذا قَبْرُ وَلیِّکَ الَّذِی فَرَضْتَ طَاعَتَه وَ

خدایا این قبر ولی تواست که واجب کردی طاعتش را و نهادی

جَعَلْتَ فی أَعْنَاقِ عِبادِکَ مُبَایَعَتَه وَ

در گردن بندگانت بیعتش را و

خَلیفَتِکَ الَّذِی بِهِ تَأْخُذُ وَ تُعْطَی وَبِه تُثِیبُ

خلیفه تواست که بوسیله اوبستانی و عطا کنی و بسبب او پاداش بخشی

وَتُعَاقِبُ وَقَدْ قَصَدْتُهُ طَمَعًا لما أَعْدَدْتَهُ

و کیفر دهی به تحقیق من قصد او کردم به طمع آنچه آماده کردی

لِأولِیائِکَ فَبِعَظیمِ قَدْرِهِ عِندَکَ وَجَلیلِ

برای دوستانت بحق قدر عظیم او نزد تو و موقعیت بزرگش پیش تو

خَطَرهِ لِدَیْکَ وَقُرْبِ مَنْزَلِتِهِ مِنْکَ صَلَّ

و قرب منزلتش از تو رحمت فرست بر محمد

عَلَی مُحَمَّدٍ وَ الِ مُحَمّدٍ وَ افْعَلْ بی ما أَنْتَ

و آل محمد و بکن با من آن چه تو

أَهْلُه فَإِنَّکَ أَهْلُ الکَرَم وَالجُودِ وَالسَّلامُ

اهل آنی زیرا تو اهل کرم و جودی درود

عَلَیْکَ یا مَولایَ وَعَلی ضَجِیعَیْکَ أَدَمَ وَ

بر تو ای مولای من و بر دو هم قبرت آدم و

نوحٍ وَرَحْمَةُ اللهِ وَبَرَکاتُهُ پس ضریح را ببوس و در

نوح و رحمت خدا و برکاتش

جانب سر بایست و بگو: یَا مُوْلایَ إِلَیْکَ وُفُودَی وَ

ای مولایم به درگاه تو درود من است و

بِکَ اَتَوَسَّلُ إِلی رَبِّی فی بُلُوغ مَقْصُودِی وَ

به تو توسل جویم بسوی پروردگارم در رسیدم به مقصودم و

اَشْهَدُ اَنَّ الْمُتَوَسِّلَ بِکَ غَیْرُ خَائِبٍ وَ

من گواهم که متوسل به تو دست خالی نیست و

الطالِبَ بکَ عَنْ مَعْرِفَةٍ غَیْرُ مَرْدُودٍ

آن که حاجت جوید بوسیله تو از روی معرفت بر نگردد

اِلاّ بِقَضاءِ حَوائِجِهِ فَکُنْ لی شَفیعًا إِلَی الله

جز با برآمدن حاجتش تو شفیع من باش بسوی خدا

رَبِّکَ وَرَبِّی فی قَضاءِ حَوائِجِی وَتَیْسیر

نزد پروردگار تو او پروردگار من در برآمدن حوائجم و میسر بودن

أُمُوری وَکَشْفِ شِدَّتی وَغُفْرانِ ذَنْبی وَ

کارهایم و برطرف کردن سختیم و آمرزش گناهم و

سَعَةِ رِزْقی وَتَطویلِ عُمْری وَاعْطَاءِ

توسعه روزیم و تطویل عمرم و عطا کردن

سُوء لی فِی أخِرَتی وَدُنْیایَ اللَّهُمَّ الْعَنْ قَتَلَةَ

درخواستم در آخرت و دنیایم خدایا لعن کن کشندگان

أَمیرِ الْمُؤْمِنِینَ اَللهُمَ الْعَنْ قَتَلَةَ الْحَسَنِ وَ

امیر المؤمنین را خدایا لعن کن کشندگان حسن و

الْحُسَینِ اَللهُمَّ الْعَنْ قَتَلَةَ الأئِمَّةِ وَعَذِّبْهُمْ

حسین را خدایا لعن کن کشندگان امامان و عذاب کن آن ها را

عَذَابًا اَلیمًا لا تُعَذِّبُهُ اَحَداً مِنَ الْعالَمینَ عَذَابًا

عذاب دردناکی که عذاب نکردی بدان کسی از عالمیان عذاب

کَثِیراً لَا انْقِطَاعَ لَهُ وَلَا أَجَلَ وَلَا أَمَدَ بِمَا

بسیار که دنباله آن نبرد و موعد و نهایتی ندارد برای آن که

شاقُّوا وُلاةَ أَمْرِکَ وَأَعِدَّ لَهُمْ عَذَابًا لَمْ تُحِلَّهُ

ستیزه کردند با والیان امر تو و آماده کن برای آن ها عذابی که وارد نکردی

بِاَحَدٍ مِنْ خَلْقِکَ اَللّهُمَّ وَاَدْخِلْ عَلی قَتَلَةِ

به احدی از خلقت خدایا درآور بر قاتلان

اَنصارِ رَسُولِکَ وَعَلی قَتَلَةِ اَمیرِ الْمُؤْمِنینَ وَ

انصار رسولت و بر قاتلان امیر المؤمنان و

عَلی قَتَلَةِ الْحَسَنِ وَالْحُسینِ وَعَلی قَتَلَهِ

بر قاتلان حسن و حسین و بر قاتلان

اَنصارِ الْحَسَن وَالْحُسَیْن وَقَتَلَةِ مَنَ قُتِلَ فی

انصار حسن و حسین و بر قاتلان هر که کشته شده است برای

وِلایَةِ المُحَمّدٍ أَجْمَعِینَ عَذَاباً اَلیماً

ولایت آل محمد همه عذابی دردناک دو چندان

مُضاعَفاً فی اَسْفَل دَرَکَ مِنَ الْجَحِیمِ لا

در نه درک از دوزخ و تخفیف نشود

یُخَفِّفُ عَنْهُمُ الْعَذَابُ وَهُمْ فِیهِ مُبْلِسُونَ

عذاب شان و هم آنان در آن اندر باشند

مَلْعُونُونَ نَاکِسُوا رُوسِهِمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ قَد

ملعون و سر بزیر نزد پروردگار شان بدیده خود

عایَنُوا النَّدامَةَ وَالْخِزْی الطّویلَ لِقَتْلِهِم

بینند پشیمانی و رسوائی طولانی را برای کشتار

عِتْرَةَ انْبِیائِکَ وَرُسُلِکَ وَأَتْبَاعَهُمْ مِنْ

خاندان پیغمبران و رسولانت و پیروان شان از

عِبادِکَ الصَّالِحِینَ اَللّهُمَّ الْعَنْهُمْ فی مُسْتَسِرِّ

بندگان شایسته خدا خدایا لعن شان کن در اعماق

السِّرِّ وَظَاهِرَ الْعَلانِیَةِ فی أَرْضِکَ وَ

نهان و آشکار عیان در زمین

سَمَائِکَ اللهُمَّ اجْعَلْ لی قَدَمَ صِدْقٍ فی

آسمانت خدایا مقرّر کن برای من قدم صدق در

اَوْلِیَائِکَ وَحَبِّبِ إِلیَّ مَشَاهِدَهُمْ وَ

دوستانت و محبوب کن نزد من زیارت گاه آن ها را و

مُستَقَرَّهُمْ حَتَّی تُلْحِقَنی بِهِمْ وَتَجْعَلَنی لَهُمْ

قرارگاه آن ها را تا برسانی مرا ایشان و و بگردانی مرا پیروشان

تَبَعًا فِی الدُّنیا وَالآخِرَةِ یَا أَرْحَمَ الْرَاحِمینَ

در دنیا و آخرت ای ارحم الراحمین

پس ضریح را ببوس و پشت به قبله بایست و رو به جانب قبر امام

حسین علیه السلام کن و بگو: السَّلامُ عَلَیْکَ یا

درود بر تو

أَبا عَبْدِ اللهِ اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یَا بْنَ رَسُول اللهِ

تو أبا عبد الله درود بر تو ای زاده رسول خدا

اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یَابنَ أَمیرِ الْمُؤْمِنینَ السَّلامُ

درود بر تو ای پسر امیر المؤمنین درود

عَلَیْکَ یَا بْنَ فَاطِمَةَ الزَّهرَاءِ سَیِّدَةِ

بر تو ای پسر فاطمه زهرا سیده

نِساءِ الْعالَمینَ اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یا اَبَا الاَئِمَّةِ

زنان جهانیان درود بر تو ای پدر امامان

الْهَادِینَ الْمَهْدِیِّینَ اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یَا صَریعَ

رهبر و رهیاب درود بر تو ای کشته

الدَّمْعَةِ السّاکِبَةِ السَّلامُ عَلَیْکَ یَا صَاحِبَ

اشک ریزان درود بر تو ای صاحب

الْمُصیبَةِ الرَّاتِبَةِ السَّلامُ عَلَیْکَ وَعَلَی

مصیبت مرتب درود بر تو و بر

جَدِّکَ وَأَبیکَ اَلسَّلامُ عَلَیْکَ وَعَلی أُمَکَ

جدت و پدرت درود بر تو و بر مادرت

وَأَخِیکَ اَلسَّلامُ عَلَیْکَ وَعَلَی الأئِمَّةِ مِنْ

درود بر تو و بر امامان از

ذُرِّیَتِکَ وَبَنیکَ أَشْهَدُ لَقَدْ طَیَّبَ اللهُ بِکَ

نژادت و پسرانت گواهم که خدا خاک را بتو

التُّرابَ وَأَوْضَحَ بِکَ الْکِتابَ وَجَعَلَکَ وَ

خوش بو کرد و قرآن را توضیح داد و قرار داد ترا و

اَباکَ وَجَدّکَ وَأَخَاکَ وَبَنیکَ عِبْرَةً لأولیِ

پدرت و جدت و برادرت و پسرانت را عبرت برای

الأَلْبَابِ یَا بْنَ الْمَیامِینِ الأَطْیَابِ التّالینَ

صاحبان خرد ای زاده پاکیزه گان و تلاوت کننده گان قرآن

الکَتابَ وَجَهْتُ سَلامی إِلَیْکَ صَلَواتُ

درود به سوی تو گسیل داشتم صلوات

اللّهِ وَسَلامُه عَلَیْکَ وَجَعَلَ أَفْئَدِةً مِنَ

و درود خدا بر تو و خدا دل های مردم را هوا خواه

النَّاسَ تَهْوِی إِلَیْکَ مَا خَابَ مَنْ تَمَسَّکَ

تو کند نومید نشد هرکه بتو چسبید و

بِکَ وَلَجَأَ إِلَیْکَ پس برو نزد پای قبر بایست و بگو:

به تو پناهید

اَلسَّلامُ عَلی اَبِی الأئمَّةِ وَخَلیلِ النُّبُوَّةِ وَ

درود بر پدر امامان و دوست نبوت

المَخْصُوص بالأُخُوَّةِ السَّلامُ عَلَی

مخصوص به اخوت پیغمبر درود بر

یَعْسُوب الدِّین وَالأیمَانِ وَکَلَمَةِ الرَّحْمَنِ

یعسوب دین و ایمان و کلمه رحمن

اَلسَّلامُ عَلی میزانِ الأَعْمَالِ وَمُقَلِّبِ

درود بر میزان اعمال و زیر

الأحْوَالِ وَسَیْفِ ذِی الْجَلَالِ وَساقِی

و رو کننده احوال و شمشیر ذو الجلال و ساقی

السَّلْسَبیلِ الزُلالِ السَّلامُ عَلی صالِحِ

سلسبیل زلال درود بر صالح

الْمُؤمِنینَ وَوَارِثِ عِلْم النّبیِّینَ وَالْحَاکِمِ

مؤمنان و وارث دانش پیغمبران و حاکم

یَوْمَ الدّینِ اَلسَّلامُ عَلَی شَجَرَةِ الْتَّقْوی وَ

روز جزا درود بر شجره تقوی و شنوای

سامِع السِّرِّ وَ النَّجْوی اَلسَّلامُ عَلی حُجَّةِ اللهِ

نهان و راز گوئی درود بر حجت رسای خدا

البالِغَةِ وَنِعْمَتِه السابِغَةِ وَنِقمَتِهِ الدّامِغَةِ

و نعمت شایانش و نقمت کوبنده اش

اَلسَّلامُ عَلی الصِّرَاطِ الْوَاضِح وَالنَّجمِ

درود بر راه روشن و اختر تابنده و

الّلائِحِ وَالاِمامِ النَاصِحَ وَالزِّنَادِ الْقَادِحَ وَ

رهبر خیرخواه و فتیله نورزا و

رَحْمَةُ اللهِ وَبَرَکاتُه. پس بگو: اللهُمَّ صَلِّ

رحمت خدا و برکاتش خدایا رحمت فرست بر

عَلی أَمیرِ الْمُؤْمِنِینَ عَلِیِّ بنِ اَبیطالِبٍ اَخی

امیر المؤمنین علی بن ابیطالب برادر

نَبیّکَ وَوَلِیِّهِ وَناصِرِهِ وَوَصِیَّهِ وَوَزِیرِه وَ

پیغمبرت و ولی او و یاور او و وصی او و وزیر او و

مُسْتَوْدَع عِلْمِهِ وَمَوْضِع سِرِّهِ وَبَابِ

سپرده دار علمش و محل سرش و در

حِکْمَتِهِ وَالنَّاطِقِ بِحُجَّتِه وَالدّاعی إِلی

حکمتش و گویای به حجتش و دعوت کن به

شَرِیعَتِهِ وَخَلیفَتِهِ فِی أُمَّتِهِ وَمُفَرِّجِ الْکَرْبِ

شریعتش و خلیفة او در امتش و گشایش ده گرفتاری ها از

عَنْ وَجْهِهِ قَاصِمِ الْکَفَرَةِ وَمُرْغِمِ الْفَجَرَةِ

برابرش پشت شکن و به خاک مال بینی فاجران

الَّذِی جَعَلْتَهُ مِنْ نَبِیِّکَ بِمَنْزِلَةِ هرُونَ مِنْ

آن که او را نسبت به پیغمبرت بمنزله هارون از

مُوسی اَللَّهُمَّ وَالِ مَنْ وَالأهُ وَعَادِ مَنْ عَادَاهُ

موسی قراردادی خدایا دوست دار دوست دارش را و دشمن دار دشمنش را

وَانْصُرْ مَنْ نَصَرَه وَاخْذُلْ مَنْ خَذَلَهِ وَالْعَنْ

و یاری کن یاورش و واگذار هر که واگذاردش و لعن کن

نَصَبَ لَهُ مِنَ الأولینَ وَالأخَرینَ وَصَلَّ

هر که برابرش بایستد از اولین و آخرین و رحمت کن

عَلَیْهِ أَفْضَلَ مَا صَلَّیْتَ عَلَی أَحَدٍ مَنْ أَوْصِیَاءِ

بر او بهتر از آنچه رحمت کردی بر یکی از أوصیاء

أَنْبِیائِکَ یَارَبَّ الْعالَمینَ.

پیغمبرانت یا رب العالمین

زیارت آدم و نوح علیهما السلام

پس برای زیات حضرت آدم علیه السلام و نوح علیه السلام برگرد به جانب سر و در زیارت آدم بگو :

اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یَا صَفِیَّ اللهِ السَّلامُ

درود بر تو ای صفی خدا درود

عَلَیْکَ یَا حَبیبَ اللهِ السَّلامُ عَلَیْکَ یَا نَبِیَّ

بر تو انی حبیب خدا درود بر تو ای پیغمبر

اللهِ السَّلامُ عَلَیْکَ یا اَمینَ اللهِ السَّلامُ

خدا درود بر تو ای امین خدا درود بر تو

عَلَیْکَ یَا خَلیفَةَ اللهِ فِی أَرْضِهِ السَّلامُ

ای خلیفه خدا در زمینش درود بر

عَلَیْکَ یَا أَبَا الْبَشَر اَلسَّلامُ عَلَیْکَ وَعَلَی

تو ای پدر بشر درود بر تو و بر

رُوحِکَ وَبَدَنِکَ وَعَلَی الْطَاهِرِینَ مِنْ

جان و تنت و بر فرزندان پاکت و

وُلْدِکَ وَ ذُریَّتِکَ وَصَلَّی الله عَلَیْکَ

نژادت رحمت فرستد خدا بر تو

صَلوةٌ لأیحْصیها الاّ هُوَ وَرَحْمَةُ الله وَ

رحمتی که نتواند شمرد آن ها را جز خود او و رحمت خدا و

بَرَکاتُه و در زیارت نوح علیه السلام بگو: اَلسَّلامُ

برکاتش درود

عَلَیْکَ یَا نَبِیَّ الله اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یَا صَفِیَّ

بر تو ای پیغمبر خدا درود بر تو ای صفی

اللهِ السَّلامُ عَلَیْکَ یَا وَلیَّ اللهِ السَّلامُ

خدا درود بر تو ای ولی خدا درود بر تو

عَلَیْکَ یَا حَبیبَ اللهِ السَّلامُ عَلَیْکَ یَا شَیْخَ

ای حبیب خدا درود بر تو ای شیخ

الْمُرْسَلِینَ اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یَا أَمِینَ اللهِ فِی

رسولان درود بر تو ای امین خدا در

اَرضِه صَلَواتُ اللهِ وَسَلامُهُ عَلَیْکَ وَعَلی

زمینش صلوات خدا و درودش بر تو و بر

روُحِکَ وَبَدَنِکَ وَعَلَی الطَّاهِرینَ مِنْ

جانت و تنت و بر پاکان از

وُلْدِکْ وَرَحْمَةُ الله وَبَرَکاتُه . (بارانی مشهدی ص 192)

فرزندانت و رحمت خدا و برکاتش .

پس شش رکعت نماز بخوان؛ دو رکعت برای امیرالمؤمنین علیه السلام ، در رکعت اول بعد از سوره فاتحة الکتاب سوره الرحمن بخوان و در رکعت دوم سوره یس و بعد از نماز، تسبیح حضرت فاطمه زهراء علیها السلام را بخوان و از خدا طلب آمرزش بکن و از برای خود دعا کن و بگو :

اَللهُمَّ اِنّی صَلَیّتُ هاتَیْنِ الرَّکْعَتَیْنِ

خدایا من این دو رکعت نماز را خواندم برای

هَدِیَّةً مِنّی إِلی سَیِّدِی وَمَوْلایَ وَلِیّکَ وَ

پیش کش خود به آقایم و مولایم ولی تو و

اَخی رَسُولِکَ أَمیر الْمُؤْمِنینَ وَسَیّدِ

برادر رسولت امیر المؤمنین و سید

الْوَصیِّینَ عَلیِّ بنِ أبیطالِبٍ صَلَواتُ اللهِ

اوصیاء علی بن ابیطالب صلوات الله

عَلَیْهِ وَعَلَی الِهِ اللَّهُمَّ فَصَلِّ عَلی مُحَمّدٍ وَالِ

علیه و علی آله خدایا رحمت فرست بر محمد و آل

مُحَمَّدٍ وَتَقَبَّلْها مِنِّی وَاجْزِنِی عَلی ذلِکَ

محمد و بپذیر آن را از من و پاداشم

جَزَاءَ الْمُحْسِنِینَ اَللهُمَّ لَکَ صَلَّیْتُ وَلَکَ

بده بر آن پاداش نیکوکاران خدایا برای تو نماز خواندم و برای

رَکَعَتْ وَلَکَ سَجَدْتُ وَحَدَکَ لا شَریکَ

تو رکوع کردم و برای تو سجده کردم تو یگانه ای و شریک نداری

لَکَ لِأنَّهُ لاَ تَکُونُ الصَّلوةُ وَالرُّکُوعُ وَ

زیرا نمی باشد نماز و رکوع و

السُّجُودُ اِلاّ لَکَ لِأَنَّکَ أَنْتَ اللهُ لا إِلهَ إِلاّ

سجود جز برای تو زیرا توئی خدائی که نیست معبود حقی جز

أَنْتَ اَللّهُمَّ صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمّدٍ وَ

تو خدایا رحمت فرست بر محمد و آل محمد و

تَقَبَّل مِنّی زِیارَتی وَاَعْطِنی سُؤلی بِمُحَمَّدٍ

بپذیر از من زیارتم را و بده به من درخواستم را به محمد

وَالِهِ الطّاهِرینَ. و چهار رکعت دیگر را هدیه آدم و نوح

و آل پاکش .

گردان پس سجده شکر بجا آور و در سجده بگو: اَللهُمَّ

خدایا

إِلَیْکَ تَوَجَّهْتُ وَبِکَ اعْتصَمْتُ وَعَلَیْکَ

بدرگاهت رو کردم و از تو نگهداری خواستم و برتو

تَوَکَّلتُ اَللهُمَّ أَنتَ ثِقَتی وَرَجُائِی فَاکْفِنِی ما

توکل کردم خدایا تو ثقه منی و امید منی پس کفایت کن مرا

أَهَمَّنِی وَمَا لا یُهِمُّنی وَمَا أَنْتَ أَعْلَمُ بِهِ مِنّی

آن چه مهم است برای من و آنچه را که مهم نیست و آنچه را تو بدان دانایی نسبت

عَزَّ جَارُکَ وَ جَلَّ ثَنَاؤُکَ وَلا إِلَهَ غَیْرُکَ صَلَّ

به من عزیز است پناهنده ات و والا است ستایشت و نیست معبود حقی جزیتو رحمت

عَلی مُحَمَّدٍ وَ الِ مُحَمّدٍ وَقَرَّبْ فَرَجَهُمْ .پس

فرست بر محمد و آل محمد و نزدیک کن فرج آنان را

جانب راست صورت خود را بر زمین بگذار و بگو: اِرْحَمْ

خدایا رحم کن

ذُلّی بَیْنَ یَدَیْکَ وَتَضَرُّعِی إِلَیْکَ وَ

خواری مرا در پیشگاهت و زاریم را بدرگاهت

وَحْشَتی مِنَ النَّاسِ وَأُنسی بِکَ یاکَریمُ یا

وحشتم را از مردم و انسم را به تو ای کریم ای

کَریم سپس جانب چپ صورت خود را بر زمین بگذار و بگو :

لا إِلهَ إِلاّ اَنْتَ رَبِّی حَقَّا حَقّاً سَجَدْتُ لَکَ یا

نیست معبود حقی جزئو پروردگارم حق است سجده کردم برای تو ای

رَبِّ تَعَبُّداً وَرِقّاً اَللهُمَّ إِنَّ عَمَلی ضَعیفٌ

پروردگار از روی پرستش و بندگی خدایا کردارم ضعیف است

فَضَاعَفَهُ یا کَریمُ یا کَریمُ یا کَریمُ.

پس زیاد کن برایم ای کریم ای کریم ای کریم

پس به سجده رو و صد مرتبه بگو شکراً و جهد کن در دعاکه این موضع طلبیدن مطالب است و استغفار بسیار بکن که محل آمرزش گناهان است و حاجات خود را از خدا طلب نما که مقام استجابت دعاها است و سیّد بن طاوس در مزار و غیر او گفته اند که مادامی که در نجف می باشی هر نمازی که به جا می آوری - چه

فرضیه و چه نافله - بخوان بعد از آن این دعا را :

اَللهُمَّ لا بُدَّ مِنْ أمْرِکَ وَلا بُدَّ مِنْ قَدَرِکَ وَ

خدایا چاره نیست از فرمانت و چاره نیست از تقدیرت .

لا بُدَّ من قَضائِکَ وَلا حُولَ وَلا قُوَّةَ اِلاّ

و چاره نیست از قضایت و نیست جنبش جنبش و توانی جز بتو

بِکَ اَللّهُمَّ فَمَا قَضَیْتَ عَلَیْنَا مِنْ قَضَاءٍ اَوْ

خدایا ان چه در قضای تو بر ما گذشته و در

قَدَّرْتَ عَلَیْنَا مِنْ قَدَرٍ فَاَعْطِنَا مَعَهُ صَبْراً

قدرت ثبت شده بده به ما و همراه آن صبری

یَقْهَرُهُ وَیَدْمَغُهُ واجْعَلْهُ لَنا صاعداً فِی

ده که بر آن چیزه شود و آن را بکوبد و آن را وسیله صعود ماساز و

رِضْوانِکَ یُمْنی فی حَسَنَاتِنَا وَ تَفْضِیلِنَا وَ

به رضوانت که مزید حسنات ما باشد و برتری و بزرگواری

سَودَ دِنا وَشَرَفنَا وَ مَجْدِنَا وَنَعْمَائِنَا وَ

و شرافت و مجد و نعمت ها و کرامت ها گردد

کَرامَتِنَا فِی الدُّنیا وَالْآخِرَةِ وَلَا تَنْقُصْ مَنْ

در دنیا و آخرت و مگاه از حسنات ما

حَسَنَاتِنَا اللهُمَّ وَمَا أَعْطَیْتَنَا مِنْ عَطآءٍ

خدایا و آن چه دادی به ما از عطا

أوْ فَضَّلْتَنَا بِهِ مِنْ فَضیلَةٍ أَوْ اَکْرَمْتَنا به

یا برتری دادی ما را بدان از فضیلت و گرامی داشتی ما را بدان از

مِنْ کَرامَةِ فَاعْطِنَا مَعَهُ شُکْراً یَقْهَرُهُ وَیَدْمَغُهُ

کرامت به همراه آن وظیفه شکرگزاری بده که بر آن چیره گردد و آن را بکوبد

وَاجْعَلْهُ لَنَا صَاعِداً فی رضْوانِکَ وَفی

و آن را وسیله صعود ما به رضوانت و

حَسَنَاتِنَا وَ سَودَدِنَا وَشَرَفْنَا وَنَعْمَائِکَ وَ

حسنات ما و بزرگواری ما و شرف و نعمت های ما

کَرَامَتِکَ فِی الدُّنْیا والآخِرَةِ وَلا تَجْعَلْهُ لَنا

کرامت ما در دنیا و آخرت ساز و آن را برای ما

اَشَراً وَ لا بَطَراً وَ لا فِتْنَةً وَلا مَقْتاً وَلا عَذَاباً وَ

وسیله خوش گذرانی و فتنه و دشمنی و عذاب و

لاخِزیاً فِی الدُّنیا وَالأخِرَةِ اَلّلهُمَّ اِنا نَعُوذُ

رسوائی در دنیا و آخرت قرار مده خدایا ما بتو پناه می بریم

بِکَ مِنْ عَشْرَةِ اللِّسانِ وَسُوءِ الْمَقَامِ وَخِفَّةِ

از لغزش زبان و بدی مقام و سبکی

الْمِیزَانِ اَللهُمَّ صَلِّ عَلی مُحَمَّدٍ وَ الِ مُحَمَّدٍ

میزان خدایا رحمت فرست بر محمد و ال محمد

وَلَقِّنَا حَسَنَاتِنَا فِی الْمَمَاتِ وَلا تُرنَا أَعْمَالَنا

و به ما تلقین کن حسنات ما را در مردن و منما به ما کردار ما را

حَسَرَاتِ وَلا تُخْزِنا عِنْدَ قَضَائِکَ وَلا

حسرت و رسوا مکن ما را وقت قضاوت خود و

تَفضَحْنَا بِسَیّئاتِنا یَوْمَ نَلْقَاکَ وَاجْعَلْ قُلُوبَنَا

مفتضح مکن ما را به بدکرداری ما روز ملاقاتت و مقرر کن که دل های ما

تَذْکُرُکَ ولا تنْساکَ وَتَخْشَاکَ کَانَّها تَراکَ

به یاد تو باشند و فراموشت نکنند و از تو ترسند که گویا ترا بینند

حَتَّی نَلْقاکَ وَصَلِّ عَلی مُحَمَّدٍ وَ الِ مُحَمَّدٍ

ترا ملاقات کنیم و رحمت فرست بر محمد و آل محمد

وَبَدِّلْ سَیِّئَاتِنَا حَسَنَاتٍ وَاجْعَلْ حَسَنَاتِنَا

و بدل کن بدکرداری ما را به خوش رفتاری و قرارده حسنات ما را

دَرَجاتٍ وَاجْعَلْ دَرَجَاتِنا غُرُفَاتٍ وَاجْعَلْ

درجات و قرارده درجات ما را غرفه ها و

غُرُفاتِنَا عَالِیاتٍ اللَّهُمَّ وَأَوْسِعْ لِفَقِیرِنَا مِنْ

غرفه های ما را بلند کن خدایا وسعت بده بر فقیر ما از

سَعَةِ مَا قَضَیْتَ عَلَی نَفْسِکَ اَللَّهُمَّ صَلَّ عَلَی

از رحمت واسعه خود خدایا رحمت فرست بر

مُحَمَّدٍ وَالِ مُحَمَّدٍ وَمُنَّ عَلَیْنَا بِالْهُدی

محمد و آل محمد و منت نه بر ما به هدایت تا ما زنده ایم

ما أَبْقَیتَنا وَ الْکَرَامَةِ مَا أَحْیَیْتَنَا وَ الْکَرَامَةِ

و به کرامت تا زنده داشتی ما را و به آمرزش در

اذا تَوَفَّیْتَنَا وَالْحِفْظِ فیما بَقیَ مِنْ عُمْرَنَا وَ

وقتی که جان ما را گرفتی و حفظ در آن چه مانده از عمر ما و

الْبَرَکَةِ فیما رَزَقْتَنا وَ الْعَوْنِ عَلَی مَا حَمَّلْتَنا وَ

برکت در آن چه بما روزی کردی و یاری در آن چه به ما تکلیف کردی و

الثَّبَاتِ عَلی ما طَوَّقْتَنا وَلا تُوَاخِذْنَا بِظُلْمِنا

ثبات بر آنچه به گردن ما گذاشتی و مؤاخذه مکن ما را به ستم ما

وَلا تُقَایِسْنَا بِجَهْلِنَا وَلا تَسْتَدْرجْنَا

و مؤاخذه مکن ما را به نادانی ما و غرّه مکن ما را به

بِخَطایانا وَاجْعَلْ اَحْسَنَ ما نَقُولُ ثابِتاً فی

خطا کاری ما و مقرر کن بهتر چیزی که بگوئیم و ثابت در

قُلُوبنَا وَ اجْعَلْنَا عُظَمَاءَ عِنْدَکَ وَاَذِلَّةٌ فی

دل های ما باشد و ما را بزرگ نزد خودت و خوار نزد

أَنْفُسِنَا وَانْفَعْنَا بِمَا عَلَّمْتَنَا وَزِدْنَا عِلْمًا نَافِعًا وَ

خودمان و سود بده بما در آن چه بما آموختی و بیفزا ما را علم سودمند و

اَعُوذُ بِکَ مِنْ قَلْبِ لا یَخْشَعُ وَمِنْ عَینٍ لا

پناه می بریم بتو از دل نترس و از چشم بی اشک

تَدْمَعُ وَمِنْ صَلوةٍ لا تُقْبَلُ أَجِرْنَا مِنْ سُوَءِ

و نماز نا مقبول پناه ده ما را از بدی

الفِتَنِ یا وَلِیُّ الدُّنیا وَالآخِرَةِ.

فتنه ها ای ولی دنیا و آخرت

زیارت امام حسین علیه السلام بالای سر امیرالمومنین علیه السلام و در مسجد حنانه

بدان که مستحب است زیارت سر امام حسین علیه السلام در نزد قبر امیرالمؤمنین علیه السلام و در وسائل و مستدرک یک باب برای آن مرقوم داشته اند، و در مستدرک از مزار محمد ابن المشهدی نقل کرده که حضرت صادق علیه السلام سر امام حسین علیه السلام را نزد سر امیرالمؤمنین علیه السلام زیارت نمود و نزد آن چهار رکعت نماز گزارد و زیارت این است :

اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یَابْنَ رَسُولِ اللهِ السَّلامُ

درود بر تو ای پسر رسول خدا درود بر تو ای پسر

عَلَیْکَ یَابْنَ أَمْیر الْمُؤْمِنِینَ السَّلامُ عَلَیْکَ

أمیر المؤمنین درود بر تو ای

یَابْنَ الْصِدّیقَةِ الْطَاهَرَةِ سَیّدَةِ نِسآءِ

پسر صدیقه طاهره بانوی زنان

الْعالَمینَ السَّلامُ عَلَیْکَ یَا مُولای یا

جهان درود بر تو ای مولای من ای

اَباعَبْدِ اللَّهِ وَرَحْمَةُ اللهِ وَبَرَکاتُهُ أَشْهَدُ أَنَّکَ

ابا عبد الله و رحمت خدا و برکاتش من گواهم که تو

قَدْ أَقَمْتَ الصَّلوةَ وَاتَیْتَ الزَّکوةَ وَاَمَرْتَ

بر پا داشتی نماز را و پرداختی زکات را و امر کردی

بِالْمَعْرُوفِ وَنَهَیْتَ عَنِ الْمُنْکَر وَ تَلَوْتَ

به معروف و غدقن کردی از منکر و خواندی

الْکِتَابَ حَقَّ تِلاوَتِه وَجَاهَدْتَ فِی اللّهِ

قرآن را چنانچه بایست و جهاد کردی در راه خدا

حَقَّ جِهَادِهِ وَصَبَرْتَ عَلَی الأذی فِی جَنْبِه

چنان چه شایست و صبر کردی بر آزار در اره تو

مُحْتَسِباً حَتَّی أتیکَ الْیَقِینُ وَاَشْهَدُ اَنَّ

با نیت خالص تا رسید یقین (مرگ) تو و من گواهیم کسانی که

الَّذینَ خالَفُوکَ وَحَارَبُوکَ وَاَنَّ الَّذینَ

با تو خلاف کردند و جنگیدند و آنان که

خَذَلُوکَ وَالَّذِینَ قَتَلُوکَ مَلْعُونُونَ عَلی

ترک یاریت کردند و آنان که ترا کشتند همه ملعونند به

لِسانِ النَّبّی الأُمِّی وَقَدْ خَابَ مَنِ افْتَرَی

زبان پیغمبر امی و بتحقیق نومید است کسی که بتو افتراء

لَعَنَ اللهُ الظَّالِمِینَ لَکُمْ مِنَ الأَوَّلِینَ وَ

بست لعنت کند خدا ستمگران بر شما را از اولین و

الأخِرینَ وَضاعَفَ عَلَیهِمُ الْعَذَاب الألیمَ

آخرین و دو چندان کند بر آن ها عذاب دردناک

اَتَیْتُکَ یَا مَوْلایَ یَابْنَ رَسُولِ اللهِ زائِراً

را من نزد تو آمدم ای مولایم ای پسر رسول خدا برای زیارت

عارِفاً بحَقِّکَ مُوالِیاً لأَوْلِیَائِکَ مُعادِیًا

در حالی که عارف به عارف به مقام تو و دوست دار دوستانت و دشمن

لِاَعْدائِکَ مُسْتَبْصِراً بالْهُدَی الَّذِی أَنْتَ

دشمنانت و بینای به حق توام با هدایتی که تو رهبر آنی و من

عَلَیْهِ عارفاً بضَلالَةِ مَنْ خَالَفَکَ فَاشْفَعْ لی

عارف به گمراهی هر که مخالف تو است می باشم پس شفاعت کن برای من نزد

عَندَ رَبِّکَ.

پروردگارت .

مولف گوید: اگر همین زیارت را در مسجد حنانه بخوانید نیز مناسب است زیرا شیخ محمد بن المشهدی روایت کرده است که حضرت صادق علیه السلام در مسجد حنانه حضرت امام حسین علیه السلام را چنین زیارت کرد و چهار رکعت نماز گذارد.

پوشیده نماند که مسجد حنانه از مساجد شریفه نجف اشرف است و در خبر رسیده که سر مبارک حضرت امام حسین علیه السلام آن جاست و در خبری است که حضرت صادق علیه السلام در آن جا دو رکعت نماز خوانده پرسیدند: این چه نمازیست؟ فرمود: «این موضع سر جدم حسین بن علی علیه السلام است که چون از کربلا آمدند آن را در این جا گذاشتند، آن گاه آن را به نزد عبیدالله بن زیاد بردند و از آن حضرت روایت شده که فرمودند: در آنجا این دعا را بخوان :

اَللّهُمَّ إِنَّکَ تَری مَکَانِی وَتَسْمَعُ کَلامِی وَلَا

خدایا بتحقیق تو می بینی جای مرا و می شنوی سخن مرا و نباشد سخن مرا و نباشد پوشیده بر تو

یَخْفی عَلَیْکَ شَیءٌ مِنْ أَمْرِی وَکَیْفُ یَخْفی

چیزی از کار من چگونه مخفی باشد بر تو آن چه که

عَلَیْکَ مَا أَنتَ مُکَوِّنُهُ وَبارِئُهُ وَقَدْ جِنَّتُکَ

خود هستی بخشی و بیافرینی او را به تحقیق من نزد تو آمدم

مُسْتَشْفِعاً بِنَیْکَ نَبِّی الرَّحْمَةِ وَمُتَوَسِلاً

و به شفاعت پیغمبر رحمت و به وصی

بِوَصِیَّ رَسُولِکَ فَاسْئَلُکَ بِهِمَا ثَباتَ الْقَدَمِ

رسولت توسل نموده ام از تو خواهم به حق هر دو که ثبات قدم و

بِوَصِّیِ الْهُدی وَالْمَغْفِرَةِ فِی الدُّنیا وَالآخِرَةِ

هدایت و آمرزش در دنیا و آخرت به من دهی

(مزار شهید اول ص 33، بحار ج 283/97)

زیارت امین الله

این زیارت در نهایت اعتبار است و در تمام کتب مزاریه و مصابیح نقل شده است، علامه مجلسی فرموده که بهترین زیارات است و باید که در جمیع روضات مقدّسه بر آن مواظبت نمایند. و کیفیت آن چنانست که به سندهای معتبره از جابر، از امام محمد باقر علیه السلام روایت شده که امام زین العابدین علیه السلام به زیارت امیر المؤمنین علیه السلام آمد و نزد قبر آن حضرت ایستاد و گریست و گفت :

اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یا أَمینَ اللهِ فِی

درود بر تو ای امین خدا در

أَرْضِهِ وَحُجَّتَهُ عَلَی عَبَادِهِ السَّلَامُ عَلَیکَ یا

زمینش و حجتش بر بندگانش درود بر تو ای

اَمیرِ الْمُؤْمِنِینَ اَشْهَدُ أَنَّکَ جَاهَدْتَ فِی اللهِ

امیر مؤمنان گواهم من که تو جهاد کردی در راه خدا

حَقَّ جَهَادِهِ وَعَمِلْتَ بِکِتَابِهِ وَاتَّبَعْتَ سُنَنَ

چنان چه بایست و عمل کردی به کتابش و پیروی کردی از سنت های

نَبِیِّه صَلَّی اللهُ عَلَیْهِ وَالِه حَتَّی دَعَاکَ اللهُ

پیغمبرش صلی الله علیه و آله تا خدایت دعوت کرد به

إِلی جِوارِهِ فَقَبَضَکَ إِلَیْهِ بِاِخْتِیَارِهِ وَالْزَمَ

جوار خود و جانت را به اختیار خود اختیار خود قبضه نمود و گردن گیر

اَعْدائَکَ الْحُجَّةَ مَعَ مَالَکَ مِنَ الْحُجَج

دشمنانت کرد حجتی همراه آن چه از آن تو بود از حجت های

البالِغَةِ عَلَی جَمیعِ خَلْقِهِ اَللهُمَّ فَاجْعَلْ

رسا بر همه خلقش خدایا بگردان خاطرم

نَفسی مُطْمَئِنَّةٌ بِقَدَرِکَ رَاضِیَةً بِقَضَائِکَ

را آرام به تقدیرت خوشنود به قضایت

مُولَعَةً بِذِکْرِکَ وَدُعَائِکَ مُحِبَّةً لِصَفْوَة

آزمند بذکرت و دعایت دوست دار سران

اَوْلیائِکَ مَحْبُوبَةً فِی أَرْضِکَ وَسَمَائِکَ

اولیانت محبوب در زمین و آسمان

صابِرَةً عَلَی نُزُولِ بَلَآئِکَ شَاکِرَةً لِفَواضِلِ

بردبار بر نزول بلایت شکرگزار نعمت های

نَعْمَائِکَ ذاکِرَةً لِسَوابِغِ الآئِکَ مُشْتَاقَةً إِلَی

خوبت یاد آور مهربانی های شایانت مشتاق به

فَرْحَةِ لِقائِکَ مُتَزَوِّدَةَ اِلتَّقْوی لِیَوْم

شادی ملاقاتت توشه بردار تقوی برای روز

جَزَائِکَ مُسْتَنَّةً بِسُنَنِ أَوْلیائِکَ مُفارِقَةً

جزایت روش گیر به روش دوستانت جدا از

لاَخلاقِ أعْدائِکَ مَشْغُولَةً عَن الدُّنیا

اخلاق دشمنانت مشغول از دنیا

بحَمْدِکَ وَثَنَائِک. پس پهلوی صورت مبارک خود را

به حمد و ستایشت

بر قبر گذاشت و گفت: اَللّهُمَّ اِنَّ قُلُوبَ الْمُخْبَتِینَ

بار خدایا دل های شوریدگان

اِلَیْکَ وَالِهَةٌ وَسَبُلَ الرَّاغِبینَ إِلَیْکَ شَارِعَةٌ

بسویت شوریده اند و راه های مشتاقان بسویت باز

وَأَعْلامَ الْقاصِدینَ إِلَیْکَ وَاضِحَةٌ وَأَفْئِدَةَ

است و پرچم های کاروان آستانت پدیدارند و درون های

الْعَارِفِینَ مِنْکَ فَازِعَةٌ وَاَصْوَاتَ الدَّاعِینَ

عارفان از تو لرزانند و صداهای دعا گویان

اِلَیْکَ صَاعِدَةٌ وَاَبْوابَ الاِجابَةِ لَهُمْ مُفَتَّحَةٌ

بدرگاهت بلندند و درهای اجابت بروی آن ها باز است

وَدَعْوَةَ مَنْ ناجاکَ مُسْتَجَابَهُ وَتَوْبَةً مَنْ

و دعای هر که رازت گوید مستجاب است و توبه هر که

أنابَ إِلَیْکَ مَقْبُولَةٌ وَعَبْرَةَ مَنْ بَکَی مِنْ

به تو باز گردد پذیرفته است و اشک هر که از از ترست

خَوْفِکَ مَرْحُومَةٌ وَالاِغْاثَةَ لِمَنِ اسْتَغَاثَ.

گرید رحمت شود و دادرسی تو برای آن که او از تو دادرسی

بِکَ مَوْجُودَةٌ وَالإِعَانَةَ لِمَنْ اسْتَعَانَ بِکَ

جوید موجود است و کمکت برای کسی که از تو کمک جوید

مَبْذُولَهُ وَعِدَاتِکَ لِعِبَادِکَ مُنْجَزَةٌ وَزَلَلَ

مبذول است و وعده هایت برای بندگانت وفا شود و لغزش های هر که

مَنِ اسْتَقَالَکَ مُقَالَةٌ وَأَعْمَالَ الْعَامِلِینَ

گذشت جوید گذشت شود و کارهای عارفان نزد تو

لَدَیْکَ مَحْفُوظَةٌ وَاَرْزاقَکَ إِلَی الْخَلائِقِ

محفوظ است و روزی خلائق از درگاه تو

مِنْ لَدُنْکَ نازِلَةٌ وَعَوائِدَ الْمَزِیدِ إِلَیْهِمْ

نازل شود و بهره های فزون به آن ها رسد و

وَاصِلَةٌ وَذُنُوبَ الْمُسْتَغْفِرِینَ مَغْفُورَةٌ وَ

گناهان آمرزش جویان آمرزیده است و

حَوائِجَ خَلْقِکَ عِنْدَکَ مَقْضِیَّةٌ وَجَوائِزَ

حوائج خلقت نزد تو برآورده است جایزه

السَّائِلِینَ عِنْدَکَ مُوَفَّرَةٌ وَعَوائِدَ الْمَزِیدِ

خواستاران از تو و افراست بهره های فزون

مُتَواتِرَةٌ وَمَوَائِدَ الْمُسْتَطْعِمِینَ مُعَدَّةٌ وَ

بیابی و خوانهای خوراک خواهان آماده است

مَناهِلَ الظَّمَاءِ مُتْرَعَةٌ اَللهُمَّ فَاسْتَجِبْ

و چشمه ها بهر تشنگان لبریز است خدایا دعایم را مستجاب کن

دُعائی وَاقْبَلْ ثَنَائِی وَاجْمَعَ بَیْنِی وَبَیْنَ

و بپذیر ستایشم را و جمع کن میان من و میان

اَولیائِی بحَّقِ مُحَمَّدٍ وَ عَلیٍّ وَفاطِمَةَ وَ

دوستانت بحق محمد و علی و فاطمه و

الْحَسَنِ وَالْحُسَیْنِ إِنَّکَ وَلِیُّ نَعْمَائی و

حسن و حسین علیهم السلام زیرا تو ولی نعمت هائی و

مُنْتَهی مُنَایَ وَغَایَةُ رَجائِی فِی مُنْقَلَبی وَ

نهایت آرزوها و غایت امید من هستی در بازگشت و قیامت

مَثوایَ و در کامل الزیارة بعد از این زیارت این فقرات نیز

مسطور است: اَنْتَ اِلهی وَسَیِّدی وَمَوْلایَ إِغْفِرْ

تو معبود و سید و مولای منی بیامرز

لِاَولِیائِنَا وَکُفَّ عَنَّا أَعْدَائَنَا وَاشْغَلَهُمْ عَنْ

دوستان ما را و دفع کن از ما دشمنان دشمنان ما را و بازشان دار از

اَذَانَا وَأَظْهِرْ کَلِمَةَ الْحَقِّ وَاجْعَلْهَا الْعُلْیاو

آزار ما و پدیدار کن سخن حق را و بگردانش برتر وزیر

اَدْحِضْ کَلِمَةَ الْبَاطِل وَاجْعَلْهَا السُّفْلی

پا کن سخن باطل را و فرارش بده پائین تر

اِنَّکَ عَلی کُلِّ شَئٍ قَدیرٌ.

زیرا تو بر هر چیز توانائی

امام محمد باقر علیه السلام فرمود: هر که از شیعیان ما این زیارت و دعا را نزد قبر امیرالمؤمنین علیه السلام یا نزد قبر یکی از ائمه علیها السلام بخواند البته حق تعالی این زیارت و دعای او را در نامه ای از نور بالا برد و مهر حضرت محمد صلی الله علیه و آله را بر آن بزند و چنین محفوظ باشد تا به قائم آل محمد علیها السلام تسلیم نمایند پس استقبال نماید صاحبش را به بشارت و تحیت و کرامت ان شاء الله تعالی.

مؤلف گوید: این زیارت شریفه هم از زیارات مطلقه محسوب می شود و هم از زیارات مخصوصه روز غدیر و هم از زیارات جامعه که در جمیع روضات مقدسه ائمه علیها السلام خوانده می شود. (کامل الزیارات ص 92)

زیارت حضرت مسلم رحمه الله علیه

در مقابل ضریح مطهر آن حضرت بایست و بگو :

اَلحَمدِ لِلَّهِ المَلکِ الحَقِّ المُبین ، المُتَصَاغِرِ لِعَظَمَتِهِ جَبَابِرَةُ الطَّاغینَ، المُعتَرَف بِرُبُوبِیَّتِهِ جَمیعُ أهل السَّماواتِ والأَرَضِینَ ، اَلمُقِرَّ بِتَوحیدِهِ سَائِرُ الخَلقِ أَجمَعینَ ، وصَلَّی اللهُ عَلی سَیِّدِ الأنام وأَهلَ بَیْتِهِ الکِرامِ صَلاةً تَقَرُّبِها أَعیُنُهُم ، وَیَرَغَمُ بِها أَنفُ

شانِئِهِم مِنَ الجِنِّ وَالإنسِ أجمَعینَ ، سَلامُ اللهِ العَلِیِّ العَظیمَ وَسَلامُ مَلائِکَتِهِ المُقَرَّبِینَ ، وأَنبِیائِه المُرسَلین، وَأَئِمَّتِهِ المُنْتَجَبین ، وَعِبادِهِ الصّالِحِینَ، وَجَمیعِ الشُّهداءِ وَالصِّدِّیقینَ، وَالزّاکِیاتُ الطَّیِّباتُ فیما تَغتَدی و تَرُوحُ عَلَیْکَ یَا مُسلِمَ بِنَ عَقیلَ بِنَ أَبِی طَالِبِ وَرَحمةُ اللهِ وَبَرَکاتُهُ، أَشْهَدُ أَنَّکَ أَقَمتَ الصَّلاةَ، وَاتَیتَ الزَّکَاةَ ، و أمَرْتَ بِالمَعْرُوفِ وَنَهَیتَ عَن المُنْکَرِ ، وَ جاهَدْتَ فِی اللهِ حَقٌّ جِهادِهِ، وقُتِلتَ عَلَی مِنهاجِ المُجَاهِدِینَ فِی سَبِیلِهِ حَتَّی لَقِیتَ اللهَ عَزَّ وَجَلَّ وَهُوَ عَنکَ رَاضٍ، وَأَشْهَدُ

أَنکَ وَفَیتَ بِعَهْدِ اللهِ وَبَذَلتَ نَفْسَکَ فی نُصرَةِ حُجَّةِ اللهِ وَابْن حُجَّتِةِ حَتَّی أَتَاکَ الیَقینُ، أشهدُ لَکَ بِالتَّسلیمِ وَالوَفآء وَ النَّصیحَةِ لِخَلَفِ النَّبیِّ المُرسَل ، والسِّبْطِ المُنتجَبِ ، وَالدَّلیلِ العالِمِ، الوَصِیَّ المُبلِّغ، وَالمَظلُومِ المُهَتَضَمِ ، فَجَزاکَ اللهُ عَن رَسُولِهِ، وعَنَ أمیرِ المُؤمِنینَ ، وعَنِ الحَسَنِ

والحُسَینَ أَفْضَلَ الجَزآءِ بِما صَبرتَ وَ احْتَسَبتَ وَأَعَنتَ فَنِعْمَ عُقْبِی الدّار لَعَنَ اللهُ مَن قَتَلکَ ، لَعَنَ اللهُ مَن أَمرَ بقَتْلِکَ ، و لَعَنَ اللهُ مَنْ ظَلَمَکَ ، وَلَعَنَ اللهُ مَنْ افْتَری عَلَیْکَ، وَلَعَنَ اللهُ مَن جَهِلَ حَقَّکَ و

اِستَخَفَّ بِحُرمَتِکَ، وَلَعَنَ اللهُ مَن بایَعَکَ و غَشَّکَ وخَذَلکَ وأَسلَمَکَ وَمَن أَلَبَّ عَلَیْکَ ولَمْ یُعِنْکَ، اَلحَمدُ للّهِ الَّذی جَعَلَ النَّارَ مَثواهُم وَبِئسَ الوِردُ المَورُودُ، أَشْهَدُ أَنَّکَ قُتِلتَ مَظلوماً، وأَنَّ اللهَ مُنجزٌ لَکُم ما وَعَدَکُم، جَئتکَ زائِراً عارِفاً بحَقِّکُمْ، مُسَلَّماً لَکُمْ ، تابِعاً لِسُنَّتِکُم ، ونُصْرتی لَکُم مُعَدَّةٌ حتَّی یَحْکُمَ اللهُ وَهُوَ خَیْرُ الحَاکِمِینَ فَمَعَکُم مَعَکُم لامَعَ عَدُوَّکُم صَلَواتُ اللهِ عَلَیکُم ، وعَلی أرواحِکُم وأَجْسادِکُم و شاهِدِکُمَ وغَائِبِکُم ، والسَّلامُ عَلَیکُم وَ رَحمَةُ اللهِ وَبَرَکاتُهُ ، قَتَلَ اللهُ أُمَّةٌ قَتَلَتْکُم

بالاَیدی والألسن.

پس به ضریح مطهر اشاره کن و بگو :

اَلسَّلامُ عَلَیْکَ أَیُّهَا العَبدُ الصّالِحُ المُطیعُ لِلَّهِ وَلِرَسُولِهِ وَالأمیر المؤمِنینَ وَالحَسَنِ وَ الحُسَیْنِ عَلَیْهِمُ السَّلَامُ، اَلحَمدُ لِلّهِ وَسَلَامٌ عَلَی عِبَادِهِ الَّذینَ اصْطَفی مُحَمَّدٍ وَ الِهِ وَ السَّلامُ عَلَیْکُم وَرَحْمَةُ اللهِ وَبَرَکاتُهُ وَ مَعْفِرْتُهُ وَعَلی رُوحِکَ وَبَدنِکَ ، أَشَهَدُ أَنّکَ مَضَیْتَ عَلی ما مَضی عَلَیْهِ البَدریُّونَ المُجاهِدُونَ فی سَبیلِ الله، المُبالِغُون فی جِهادِ أَعدآئِهِ وَنُصرَةِ أَوْلیائِهِ ، فَجَزَاکَ اللهُ أَفضَلَ الجَزآءِ، وأکثَرَ الجَزآءِ وأوفَرَ جَزَاءِ

أَحَدٍ مِمَّنْ وَفی بِبَیْعَتِهِ وَاسْتَجَابَ لَهُ

دَعوَتَهُ، وَأَطاعَ وَلاةَ أَمرِهِ، أَشْهَدُ أَنکَ قَد

بالغتَ فِی النَّصِیحَةِ ، وَ أَعْطَیتَ غایَةَ

المَجهُودِ حَتَّی بَعَثَکَ اللهُ فِی الشُّهَداءِ ، وَ

جَعَلَ رُوحَکَ مَعَ أَرواح السُّعَدآءِ، وَ

أعطاکَ مِنْ جِنانِهِ أَفَسَحَهَا مَنْزَلاً، وأَفضَلَها

غُرَفاً، وَرَفَعَ ذِکرَکَ فِی العِلیِّینَ، وَحَشَرَکَ

مَعَ النَّبِیِّینَ وَالصِّدِّیقینَ وَالشُّهَدآءِ وَ

الصّالِحینَ وَحَسُنَ أُولئِکَ رَفیقاً، أَشْهَدُ

أَنَّکَ لَم تَهِنْ وَلَم تَنْکُلْ ، وَ أَنَّکَ قَد مَضَیتَ

عَلَی بَصِیرَةٍ مِن أُمرِکَ مُقتَدِ یا بِالصّالِحِینَ ، وَ

مُتَّبِعاً لِلنَّبیِّینَ ، فَجَمَعَ اللَّهُ بَیْنَنَا وَبَیْنَکَ وَبَیْنَ

رَسُولِهِ وَ أَولِیائِهِ فِی مَنازِلِ المُخْبِتِینَ فَإِنَّهُ

اَرحَمُ الرّاحِمینَ.

زیارت حضرت هانی بن عروة رحمه الله علیه

سَلامُ اللهِ العَظیمِ وَصَلَواتُهُ عَلَیْکَ یا هانِیَ

بْنَ عُرَوَةِ ، اَلسَّلامُ عَلَیْکَ أَیُّها العَبدُ الصّالِحُ

النّاصِحُ لِلّهِ وَلِرَسُولِهِ وَلِأمِیرِ المُؤمِنینَ و

الحَسَنِ والحُسَیْن عَلَیهمُ السَّلامُ ، أَشْهَدُ

أَنکَ قُتِلتَ مَظلوماً ، فَلَعَنَ اللهُ مَن قَتَلَکَ ، وَ

اسْتَحَلَّ دَمَکَ، وحشا قُبُورَهُم نَاراً، أَشْهَدُ

أَنَّکَ لَقِیتَ اللهَ وَهُوَراضِ عنکَ بمَا فَعَلتَ و

نَصَحتَ، وَأَشْهَدُ أَنکَ قد بَلَغتَ دَرَجَةً

الشُّهَدَاء، وجُعِلَ رُوحُکَ معَ أَرواحِ

السُّعَداءِ بِما نَصَحتَ اللَّهِ وَلِرَسُولِهِ مُجْتَهِداً،

وبَذَلْتَ نَفْسَکَ فی ذاتِ اللهِ وَمَرضَاتِهِ

فَرَحِمَکَ اللهُ وَرَضِیَ عَنْکَ وحَشَرَکَ مَعَ

مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ الطَّاهِرِینَ وَجَمَعَنَا وَ إِیَّاکُم.

مَعَهُم فی دار النَّعیم، والسّلامُ عَلَیکَ و

رَحمَةُ اللهِ وَبَرَکاتُهُ.

زمین کربلا و قبر مطهر سید الشهدا علیه السلام

در کتاب بحار از کامل الزیارة، از امام صادق علیه السلام نقل شده که فرمود: «زمین کعبه به خود بالید و گفت: «چه زمینی به فضیلت من می رسد در حالی که بیت الله بر پشت من قرار دارد و مردم از راه های دور به زیارت من می آیند و من حرم امن الهی هستم؟» پس خداوند به آن خطاب نمود:

آرام بگیر که فضیلت تو در مقابل فضیلت و مقامی که من به زمین کربلا داده ام به اندازه سوزنی است که به دریا فرو رود و از آب آن به خود گیرد و اگر خاک کربلا نمی بود تو را فضیلتی نبود و اگر کسی که در آن خاک مدفون است نمی بود ما هرگز تو را و بیتی را که به آن افتخار می کنی نمی آفریدیم پس آرام بگیر و در مقابل آن ذلیل و متواضع باش. (بحار، ج 106/101 ، عن کامل الزیارة، ص 267)

در همان کتاب، از امام صادق علیه السلام نقل شده که هشام بن سالم به آن حضرت عرض کرد: پاداش کسی که در کنار قبر امام حسین علیه السلام بماند چیست؟ امام علیه السلام فرمود: «پاداش هر روز آن به اندازه هزار ماه است.» پرسید: پاداش کسی که مال خود را برای زیارت او انفاق کند چیست؟ امام علیه السلام فرمود: «هر درهم آن معادل هزار درهم می باشد.» (بحار، ج 114/101)

در همان کتاب، از امام صادق علیه السلام نقل شده که فرمود: «معنای «شاطیء الواد الأیمن» در قرآن آب فرات است و معنای «بقعهٔ

مبارکه» کربلا می باشد.» (بحار، ج 202/10)

مؤلف گوید: در روایات آمده که زمین کربلا را بدان جهت کربلا گفته اند که زمین بلا و مصیبت بوده و حضرت سید الشهدا علیه السلام چون به آن زمین رسید و نام آن را شنید فرمود: «اعوذ بالله من الکرب والبلاء».

کربلا و محل شهادت امام حسین علیه السلام

امام باقر علیه السلام می فرماید: «خداوند متعال زمین کربلا را بیست و چهار هزار سال قبل از کعبه آفرید» و فرمود: «کربلا بهترین مکان بهشت است که اولیای خدا در آن ساکن می شوند» (کامل الزیارات ص 280/107)

و از رسول خدا صلی الله علیه وسلم نقل شده که فرمود: «کربلا با عظمت ترین جایگاه زمین است» (بحار، 115/101)

راهنمای حرم امام حسین علیه السلام

1- ضریح مطهر حضرت سیدالشهداء ومرقد حضرت علی اکبر (علیهما السلام )

2- قبور سایر شهداء

3- مرقد حبیب بن مظاهر

4- قتلگاه

5- مرقد سید ابراهیم مجاب (فرزند حضرت موسی بن جعفر علیه السلام )

زیارت گاه های کربلا

• حضرت امام حسین علیه السلام

• حضرت علی اکبر علیه السلام

• شهداء کربلا

• حبیب بن مظاهر

• گودال قتلگاه

• ابراهیم مجاب

• حضرت اباالفضل علیه السلام

• مقام دست راست حضرت اباالفضل علیه السلام

• مقام دست چپ حضرت اباالفضل علیه السلام

• خیمه گاه

• تلّ زینبیه

• زیارت گاه منسوب به عون بن عبدالله

• دو طفلان مسلم

• حربن یزید ریاحی

زیارات مطلقه امام حسین علیه السلام

زیارت اوّل

شیخ کلینی در کافی به سند خود از حسین بن ثویر روایت کرده که گفت: من و یونس بن ظبیان و مفضّل بن عمر و ابوسلمه سرّاج نزد حضرت جعفر بن محمد علیهما السلام نشسته بودیم و در میان ما یونس که سنش از همه ما بزرگ تر بود سخن گو بود، پس به حضرت عرض کرد: فدایت شوم، من حاضر در مجلس این قوم، یعنی اولاد عباس می شوم، پس چه بگویم؟ فرمود: هرگاه حاضر شدی و ما را به یاد آوردی پس بگو: اَللّهُمَ اَرِنَا الرَّخاَءِ وَالسُّرُورَ که آن چه از ثواب یا رجوع در رجعت می خواهی خواهی دریافت، گفت گفتم: که فدایت شوم، من بسیار شود که امام حسین علیه السلام را یاد کنم، پس در آن وقت چه بگویم؟ فرمود: سه مرتبه بگو: صَلَّی اللهُ عَلَیْکَ یا اَباعَبْدِاللهِ که سلام به آن حضرت از نزدیک و دور، می رسد پس حضرت فرمود: «زمانی که حضرت ابو عبد الله الحسین شهید شد آسمانه ای هفت گانه و هفت زمین و آنچه در آن ها و آنچه در ما بین آن هاست، گریه کرد بر آن حضرت

و هر که در بهشت و در آتش است از مخلوق پروردگار ما و آنچه دیده می شود و آنچه دیده نمی شود، همه بر ابی عبدالله الحسین علیه السلام گریستند مگر سه چیز که بر آن حضرت گریه نکرد، گفتم: فدایت شوم، آن سه چیز کدام است؟ فرمود: «بصره و دمشق و آل عثمان بر آن حضرت نگریست.» گفتم: فدای تو شوم، می خواهم به زیارت آن حضرت بروم پس چه بگویم و چه بکنم؟ فرمود: «چون به زیارت آن حضرت روی پس در کنار فرات غسل کن پس جامه های پاک خود را بپوش، پس با پای برهنه روانه شو به درستی که تو در حرمی از حرم های خدا و حرم رسول خدا هستی، و بسیار بگو در وقت رفتن: اَللّهُ اَکْبَرُ وَ لا إِلهَ إلا اللهُ وَ سُبْحَانَ اللهِ و هر ذکری که متضمن تمجید و تعظیم حق تعالی باشد و بر محمّد و اهل بیت او صلوات به فرست تا آن که به درجات عالیه برسی پس بگو: اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یا حُجَةَ اللهِ وَ ابْنَ حُجَّتِهِ اَلسَّلامُ عَلَیْکُم یا مَلائِکَةَ اللهِ وَ زُوِّارَ قَبْرِ ابْنِ نَبِیِّ اللهِ پس ده گام بردار، پس بایست و سی مرتبه بگو: اَللهُ اَکبَرُ پس به جانب قبر برو و روی خود را با روی آن حضرت مقابل کن، و قبله را ما بین دو کتف خود قرار ده یعنی پشت به قبله باش پس بگو :

اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یا حُجَّةَ اللهِ وَابْنَ حُجَتِهِ

درود بر تو ای حجت خدا و زاده حجت او

اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یَا قَتِیلَ اللهِ وَابْنَ قَتِیله

درود بر تو ای کشته شده راه خدا و زاده کشته شده در راه خدا

اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یا ثارَ اللهِ وَابْنَ ثارِه

درود بر تو ای ای خونی خدا خواهدش و زاده چنان خونی

اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یَا وِتْرَ اللهِ الْمَوْتُورَفِی

درود بر تو ای خون باز جسته خدا و بازجسته در همه

اَلْسَمواتِ وَالْأَرْضِ أَشْهَدُ اَنَّ دَمَکَ سَکَنَ

آسمان ها و زمین من گواهم که خونت آرمیده

فِی الْخُلْدِ وَاقْشَعَرَتْ لَهُ أَظِلَّةُ الْعَرْشِ

بهشت جاوید و لرزیده سایه های عرش انداخته و گریسته

وَبَکَی لَهُ جَمِیعُ الْخَلایِقِ وَبَکَتْ لَهُ

برایش همه خلایق و برایش

السَمواتُ السَّبْعُ وَالأرَضُونَ السَبْعُ وَما

آسمان های هفت گانه و زمین های هفت گانه و آن چه

فیهِنَّ وَمَا بَیْنَهُنَّ وَمَنْ یَتَقَلبُ فی الجَنَّةِ

در آن ها و میان آن ها است و هر که می گردد در بهشت و

وَالنَّارِ مِنْ خَلْقِ رَبّنَا وَ ما یُری وَما لا یُری

دوزخ از آفریده های پروردگار ما و آن چه پدید آید و پدید نیاید

اَشْهَدُ اَنَّکَ حُجَّةُ اللهِ ابْنُ حُجَّتِهِ وَأَشْهَدُ

من گواهم که تو حجت خدا و زاده حجت اولی و گواهم که

أَنَّکَ قَتِیلُ اللهِ وَابْنُ قَتِیلِهِ وَاشْهَدُ أَنَّکَ

تو کشته راه خدا و زاده کشته راه اونی و گواهم که تو

ثارُ اللهِ وَابْنُ ثَارِهِ وَاَشْهَدُ اَنَّکَ وِتْرُ اللهِ

خون بازجسته از طرف خدا و زاده چنین خونی و گواهم که ترا خونخواه خدا است

الْمَوْتُوْرُ فِی السَّمَوَاتِ وَالأَرْضِ وَأَشْهَدُ

و خونت جویند در آسمان ها و زمین و گواهم که

اَنَّکَ قَدْ بَلَغْتَ وَنَصَحْتَ وَوَفَیْتَ وَأَوْفَیْتَ

تو تبلیغ کردی و خیر خواهی نمودی و وفاکردی و ادای حق نمودی

وَجَاهَدْتَ فی سَبِیلِ اللَّهِ وَمَضَیْتَ لِلَّذِی

و جهاد کردی در راه خدا و در گذشتی با انجام

کُنتَ عَلَیْهِ شَهِیدًا وَ مُسْتَشْهِدًا وَشَاهِدًا وَ

وظیفه خود تو شهید و شهادت جو و گواه و

مَشْهُودًا أَنَا عَبْدُ الله وَمَوْلاکَ وَفی طَاعَتِکَ

گواه دار و من بنده خدا و دوست توام توام در خدمت تو

وَالْوافِدُ إِلَیْکَ الْتَمِسُ کَمَالَ الْمَنْزِلَةِ

و وارد بر تو خواهش دارم منزله کامل را

عِنْدَ اللهِ وَثَباتَ الْقَدَم فِی الهِجْرَةِ إِلَیْکَ

نزد خدا و پایداری در هجرت به استان تو

وَالْسَبیلَ الذی لا یَخْتَلِجُ دُونَکَ مِنَ

روش بی دغدغه ای برای ورود در کفالت

الدُّخُولِ فِی کِفَالَتِکَ الَّتی أُمِرْتُ بِها مَنْ

تو که بدان دستور دارم هرکه خدا را

اَرادَ اللهَ بَدَءَ بِکُمْ بِکُمْ یُبَیِّنُ اللَّهُ الْکَذِبَ

خواهد باید به شما آغاز و مقصد نماید بوسیله شما خدا دروغ را آشکار کرد

وَبِکُمْ یُباعِدُ اللهُ الزَّمَانَ الْکَلِبَ وَبِکُمْ فَتَحَ

از شما دور کرد دوران گزند بنی امیه را و بشما هدایت را آغاز

اَللّهُ وَ بِکُمْ یَخْتِمُ الله وَبِکُمْ یَمْحُو ما یَشاءُ وَ

کرد و به شما آن را خاتمه می دهد و بشما نابود کند آنچه خواهد و

یُثْبِتُ وَبِکُمْ یَفْکُ الذُّلَّ مِنْ رِقَابِنَا وَبِکُمْ

ثبت کند و بشما باز باز گرداند طوق خواری را از گردن ما و بشما

یُدْرِکُ اللهُ تِرَةَ کُلِّ مُؤْمِن یُطلَبُ بِها وَبِکُمْ

دریابد خدا خون ناحق هر مؤمن را که باید درخواست شود و بشما

تُنْبِتُ الأَرْضُ أَشْجَارَها وَبِکُمْ تُخْرِجُ

برویاند زمین درختانش را و بشما برآورد

الأرْضُ ثِمَارَهَا وَبِکُمْ تُنْزِلُ الْسَمَاءُ قَطْرَها

زمین میوه هایش را و بشما ببارد آسمان باران

وَرِزْقَهَا وَبِکُمْ یَکْشِفُ اللهُ الْکَرْبَ وَبِکُمْ

روزی را و بشما برطرف کند خدا گرفتاری را

یُنزِلُ اللهُ الْغَیْثَ وَبِکُمْ تُسَبِّحُ الأَرْضُ التی

و ببارد خدا باران را و بشما تسبیح کند زمین که تن شما را

تَحْمِلُ اَبْدَانَکُمْ وَتَسْتَقِرُّ جِبالُها عَنْ مَراسیها

بردوش دارد و به شما بر جا است کوه هایش بوسیله سنگرهای آن

اِرادَةُ الْرَّبِّ فِی مَقَادِیرِ أُمُورِه تَهْبِطُ إِلَیْکُمْ وَ

خواست خدا در تقدیر کارهایش و احکام عباد بهه دل شما افتد و

تَصدُرُ مِن بُیُوتِکُمْ وَالصَّادِرُ عَمَّا فُصِّلَ مِنْ

از خانه های شما صادر می شود

أَحْکام الْعِبَادِ لُعِنَتْ أُمَةٌ قَتَلَتْکُمْ وَ اُمَّةٌ

ملعون باد ملتی که شما را کشت و ملتی که

خَالَفَتْکُمْ وَأُمَةً جَحَدَتْ وِلایَتَکُمْ وَأُمَةً

با شما مخالف است و ملتی که منکر ولایت شما است و ملتی که علیه شما

ظاهِرَتْ عَلَیْکُمْ وَأُمَّةٌ شَهِدَتْ وَلَمْ تُستَشهَد

پشتیبانی دشمن کرد و ملتی که بر علیه شما شهادت داد درحالی که کسی از او گواهی

اَلْحَمْدُ لِلَّهِ الّذی جَعَلَ النَّارَ مَأ و یهُمْ وَبِئْسَ

نخواست حمد خدا را که در دوزخ جای شان داد و چه بد آبشخوری است

وِردُ الوارِدینَ وَبِئْسَ الْوِرْدُ الْمَوْرُودُ وَ

برای واردان و چه بد ورود ننگینی است و

الْحَمْدُ لِلهِ رَبِّ الْعَالَمِینَ. پس سه مرتبه بگو :

حمد از آن خدا پروردگار جهانیان است

وَصَلّی اللهُ عَلَیْکَ یا اعبدِالله پس به مرتبه بگو :

و رحمت خدا بر تو باد ای ابا عبد الله

أنا إلَی اللهِ مِمَّنْ خَالَفَکَ بَریً.

من برای خدا از هر که مخالف تو است بیزارم

پس بر می خیزی و نزد قبر فرزند آن حضرت علی بن الْحُسَیْنَ علیه السلام که در نزد پای پدرش مدفون است می روی و می گوئی :

اَلسَّلامٌ عَلَیْکَ یَا بْنَ رَسُولِ الله

درود برتو ای پسر رسول خدا

اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یَابْنَ أَمِیرِ الْمُؤْمِنِینَ

درود بر تو ای پسر امیر المؤمنین

اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یَابْنَ الْحَسَن وَالْحُسَیْن

درود بر تو ای پسر حسن و حسین

اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یَا بْنَ خَدیجَةَ وَفَاطِمَةَ صَلَّی

درود بر تو ای پسر خدیجه و فاطمه رحمت خدا

اللهُ عَلَیْکَ صَلَّی اللهُ عَلَیْکَ صَلَّی اللهُ

بر تو رحمت خدا بر تو رحمت خدا برتو، لعنت کند خدا هر

عَلَیْکَ لَعَنَ اللهُ مَنْ قَتَلَکَ این را سه مرتبه می گوئی

که ترا کشت

و سه مرتبه می گوئی اَنا إِلَی اللَّهُ مِنْهُمْ بَریٌ

من برای خدا از آنان بیزارم

پس بر می خیزی و به دست خود به سوی شهدا رضی الله عنهم اشاره می کنی و می گوئی :

اَلسّلامُ عَلَیْکُمْ السَّلامُ عَلَیْکُمْ السَّلامُ عَلَیْکُمْ

درود بر شما درود بر شما درود بر شما کامیاب شدید به خدا کامیاب

فُزْتُمْ وَاللهِ فُزْتُمْ وَاللهِ فَلَیْتَ اَنّی مَعَکُمْ

شدید به خدا کامیاب شدید به خدا کاش من هم با شما بودم کامیاب می شدم

فَافُوزَ فَوْزًا عَظِیمًا

کامیابی بزرگ

پس بر می گردی و قبر ابو عبد الله علیه السلام را مقابل خود قرار می دهی یعنی پشت قبر مطهر می ایستی و شش رکعت نماز می گذاری، و چون چنین کردی زیارتت تمام شده است پس اگر خواستی برگردی برگرد. «مؤلف گوید: شیخ طوسی در تهذیب و صدوق در کتاب من لا یحضره الفقیه نیز این زیارت را نقل فرموده اند. و

شیخ صدوق فرموده که من در کتاب مزار و مقتل انواعی از زیارات نقل کردم و برای این کتاب این زیارت را اختیار کردم، زیرا که آن به اعتبار روایت نزد من اصح زیارت ها است و همین زیارت شریف ما را کافی و وافی است. (کافی ج 576/4)

زیارت دوم امام حسین علیه السلام

شیخ کلینی از امام علی نقی علیه السلام روایت کرده که فرمود: می گوئی نزد قبر حسین علیه السلام :

السَّلَامُ عَلَیْکَ یا أَبَا عَبْدِ اللَّهُ السَّلَامُ عَلَیْکَ

درود بر تو ای ابا عبد الله درود بر تو ای

یا حُجَةَ اللهِ فی أَرْضِهِ وَشَاهِدَهُ عَلی خَلقِه

حجت خدا در زمینش و گواه او بر خلقش

اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یَابْنَ رَسُولِ اللهِ السَّلام

درود بر تو ای پسر رسول خدا درود

عَلَیْکَ یَابْنَ عَلَیٍ الْمُرْتَضَی السَّلَامُ عَلَیْکَ

بر تو ای پسر علی مرتضی درود بر تو

یَابْنَ فَاطِمَةَ الزَّهْرَاء أَشْهَدُ أَنَّکَ قَدْ أَقَمْتَ

ای پسر فاطمة زهراء من گواهم که تو بر پا داشتی

الصَّلوةَ وَأَتَیْتَ الْزَکُوةَ وَأَمَرْتَ بِالْمَعْرُوفِ

نماز را و دادی زکات را و امر به معروف و

وَنَهَیْتَ عَنِ الْمُنْکَر وَ جَاهَدْتَ فِی سَبِیلِ

نهی از منکر کردی و جهاد کردی در راه

اَللهِ حَتَّی أَتیکَ الْیَقینُ فَصَلَّی اللهُ عَلَیْکَ

خدا تا آمدت یقین (مرگ) رحمت خدا برتو

حَیّاً وَمَیّتاً پس گونه راست رو را بر قبر بگذار و بگو :

در زندگی و مردگی

اَشْهَدُ انَّکَ عَلَی بَیّنَةٍ مِنْ رَبِّکَ جِنْتُ مُقِرا

من گواهم که تو در روش خود بینایی از پروردگارت داشتی من آمدم

بِالذُنُوبِ لِتَشْفَعَ لی عِنْدَ رَبِّکَ یَا بْنَ رَسُولِ

مقر به گناهانم تا شفاعت کنی برایم نزد پروردگارت

اَللّهِ. پس ائمه علیهم السلام را به نام های ایشان یک یک یاد کن و بگو :

ای پسر رسول خدا

اَشْهَدُ أَنَّکُمْ حُجَجُ الله پس بگو: اُکْتُبْ لی

من گواهم که شما حجت های خدائید پس بنویس برایم

عِنْدَکَ میثاقاً وَ عَهْداً إنّی اَتَیْتُکَ مُجَدِّداً

نزد خود پیمان و عهد مرا که براستی من آمدم تجدید

المیثَاقَ فَاشْهَدْ لِی عِنْدَ رَبِّکَ إِنَّکَ أَنتَ

معاهده کردم گواه من باش نزدپروردگارت زیرا توئی گواه

الشاهِدُ . (کامل الزیارات ص 379)

زیارت سوم امام حسین علیه السلام

(زیارت وارث)

زیارت مختصری است که سیّد بن طاوس آن را در مزار نقل کرده و در آن فضل بسیار است او فرموده: از جابر جعفی، از حضرت صادق علیه السلام منقول است که به جابر فرمود: «چقدر مسافت است بین شما و بین قبر حسین علیه السلام » گفتم: یک روز و بعض روز. فرمود: «آن حضرت را زیارت می کنی؟» گفتم: بلی، فرمود: آیا

تو را خشنود نکنم آیا تو را به ثواب ایشان بشارت ندهم؟» گفتم: بلی، فدایت شوم! فرمود: به درستی که وقتی مردی از شما برای زیارت او مهیا شود اهل آسمان ها یک دیگر را مژده دهند، و چون از منزلش سوار یا پیاده بیرون رود حق تعالی موکل گرداند به او هزار ملک از ملائکه را که صلوات بفرستند بر او تا به قبر امام حسین علیه السلام برسد.» پس حضرت صادق علیه السلام فرمود: چون به سوی قبر حسین علیه السلام آمدی بر در روضه بایست و این کلمات را بگو که از برای تو مقابل هر کلمه از آن بهره ای از رحمت الهی خواهد بود. گفتم: فدایت شوم آن کلمات کدام است؟ فرمود می گوئی :

اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یَا وَارِثَ أَدَمَ صِفْوَةَ اللهِ

درود بر تو ای وارث صفوة الله

اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یَا وَارِثَ نُوحٍ نَبِیِّ اللهِ

درود بر تو ای وارث نوح نبی الله

اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یَا وَارِثَ ابْراهیمَ خَلیلِ اللهِ

درود بر تو ای وارث ابراهیم خلیل الله

اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یا وارثَ مُوسی کَلیم اللهِ

درود بر تو ای وارث موسی کلیم الله

اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یَا وَارِثَ عِیسَی رُوحِ اللَّهِ

درود بر تو ای وارث عیسی روح الله

اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یَا وَارِثَ مُحَمَّدٍ سَیِّدِ رُسُلِ

درود بر تو ای وارث محمد سید رسولان

اللهِ السَّلامُ عَلَیْکَ یَا وَارِثَ عَلِیّ اَمیرِ

خدا درود بر تو ای وارث علی امیر

الْمُؤمِنینَ وَخَیْرِ الوَصِیِّینَ السَّلامُ عَلَیْکَ یَا

مؤمنان و بهتر اوصیاء درود بر تو ای

وارِثَ الْحَسَن الرَّضِیَ الطَّاهِرِ الرَّاضِی

وارث حسن پسندیده پاک رضایتمند

الْمَرْضِیّ السَّلامُ عَلَیْکَ اَیْها الصِّدّیقُ

پسندیده شده درود بر تو ای صدیق

الأکْبَرُ السَّلامُ عَلَیْکَ أَیُّهَا الوَصِیُّ الْبَرُّ

اکبر درود بر تو ای وصی خوش رفتار

التَّقِی اَلسَّلامُ عَلَیْکَ وَعَلَی الأرواح الَّتی

با تقوی درود بر تو و جان هایی که آستانت

حَلَّتْ بِفِنائِکَ وَأَناَخَتْ بِرَحْلِکَ السَّلامُ

نزول کردند و خوابانیده اند مرکب شان را ببار گاهیت

عَلَیْکَ وَعَلَی الْمَلَائِکَةِ الْحَافِّینَ بِکَ أَشْهَدُ

درود بر تو و بر فرشتگانی که گراد تواند من گواهم

أَنَّکَ قَدْ اَقَمْتَ الصَّلوة وَأَتَیْتَ الزکوةَ وَ

که تو بتحقیق بر پاداشتی نماز را و دادی زکات

اَمَرْتَ بِالْمَعْرُوفِ وَنَهَیْتَ عَن المُنکَرِ وَ

را و امر به معروف و نهی از منکر کردی و

جَاهَدْتَ الْمُلْحِدِینَ وَعَبَدْتَ اللهَ حَتَّی أَتیک

جهاد نمودی با ملحدان و پرستیدی خدا را تا رسیدی

الیَقینُ السَّلامُ عَلَیْکَ وَرَحْمَةُ اللهِ وَبَرَکاتُهُ

به یقین درود بر تو و رحمت خدا و برکاتش

پس می روی به سوی قبر مطهر و برای تو به هر قدمی که برداری و بگذاری ثواب کسی که در راه خدا کشته شده و در خون خود می غلطد، خواهد بود پس چون نزد قبر رسیدی و ایستادی دست خود را بر قبر بمال و بگو: اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یَا حُجَّةَ اللهِ فِی اَرْضِه پس به سوی نماز برو و برای تو به هر رکعتی که بجا آوری

نزد آن حضرت مثل ثواب کسی که هزار حج و هزار عمره و هزار بنده آزاد کرده باشد خواهد بود. و مثل کسی که هزار موقف با پیغمبر مرسلی ایستاده باشد خواهد بود. (مصباح المتهجد ص 720)

زیارت چهارم امام حسین علیه السلام

از معاویه بن عمار منقولست که به حضرت صادق علیه السلام عرض کرد چون به زیارت حضرت امام حسین علیه السلام بروم چه چیز بگویم؟ فرمود بگو :

اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یا اباعبدالله صَّلَیَ الله

درود بر تو ای ابا عبد الله رحمت خدا برتو

عَلَیْکَ یا أَبَا عَبْدِ اللهِ رَحِمَکَ الله یا

ای ابا عبد الله مهر ورزد ترا خدا ای

اَبا عَبْدِ اللهِ لَعَنَ اللهُ مَنْ قَتَلَکَ وَلَعَنَ اللهُ

أبا عبدالله لعنت کند خدا بر کسی که ترا کشت و لعنت کند خدا

مَنْ شَرِکَ فی دَمِکَ وَلَعَنَ الله مَنْ بَلَغَهُ

هر که شریک در خون تو شد و لعنت کند خدا بر کسی که رسید

ذلِکَ فَرَضِیَ بِهِ أَنَا إِلَی اللهِ مِنْ ذَلِکَ بَریٌ.

باو این خبر و او را پسندید من بسوی خدا از آن بیزارم

(کامل الزیارة ص 374)

زیارت پنجم امام حسین علیه السلام

به سند معتبر منقولست که حضرت امام موسی علیه السلام به ابراهیم بن ابی البلاد فرمود که چون به زیارت امام حسین علیه السلام می روی چه می گوئی؟ گفت می گویم:

اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یا أَبَا عَبْدِ اللهِ السَّلامُ عَلَیْکَ

درود بر تو ای ابا عبد الله درود بر تو ای

یَا بْنَ رَسُولِ اللهِ اَشْهَدُ اَتَکَ قَدْ أَقَمْتَ

پسر رسول خدا من گواهم که تو برپا داشتی

اَلصَّلوة وَأتَیْتَ الْزَکوةَ وَاَمَرْتَ بِالْمَعْرُوفِ

نماز را و دادی زکات را و امر کردی به معروف

وَنَهَیْتَ عَن الْمُنکَرِ وَ دَعَوْتَ إِلی سَبیلِ

و نهی کردی از منکر و دعوت کردی براه پروردگارت

رَبِّکَ بِالْحِکْمَةِ وَالْمَوْعِظَةِ الْحَسَنَةِ وَاشْهَدُ

به روش حکیمانه و پند دادن خوش و گواهم

اَنَّ الَذّینَ سَفَکُوا دَمَکَ وَاسْتَحَلّوُا

کسانی که ریختند خونت را و

حُرمَتَکَ مَلْعُونُونَ مُعَذِّبُونَ عَلی لِسانَ

احترامت نه کردند ملعونند و معذب بر زبان

داوُدَ وَ عیسَی بن مَرْیَمَ ذلِکَ بِمَا عَصَوْا وَ

داود و عیسی بن مریم برای آن که معصیت کردند و

کانُوا یَعْتَدُونَ. (کامل الزیارات ص 378)

تجاوز کار بودند

زیارت ششم امام حسین علیه السلام

از حضرت امام جعفر صادق علیه السلام مرویست که به عمار ساباطی فرمود: چون به قبر امام حسین علیه السلام برسی بگو:

اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یَابْنَ رَسُولِ اللهِ السَّلامُ

درود بر تو ای پسر رسول خدا درود

عَلَیْکَ یَا بْنَ أَمِیرِ الْمُؤْمِنِینَ السَّلَامُ عَلَیْکَ

بر تو ای پسر امیر المؤمنین درود بر تو ای

یا أَبا عَبْدِ اللَّهِ السَّلامُ عَلَیْکَ یَا سَیِّدَ شَباب

ابا عبد الله و درود بر تو ای سید جوانان

أَهْل الْجَنَّةِ وَرَحْمَةُ اللهِ وَبَرَکاتُه یَا مَنْ

اهل بهشت و رحمت خدا و برکات او ای کسی که

رِضَاهُ مِنْ رِضَی الرَّحْمَن وَسَخَطُهُ مِنْ

خوشنودیش از خوشنودی رحمن است و خشمش از

سَخَطِ الرَّحْمَن اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یا اَمینَ اللهِ

خشم رحمن است درود بر تو ای امین خدا

وَحُجَّةَ اللهِ وَبابَ اللهِ وَالدّلیلَ عَلَی اللهِ و

و حجت خدا و باب خدا و رهنمای خدا و

الدَّاعِیَ إِلَی اللهِ اَشْهَدُ اَتَکَ قَدْ حَلَلْتَ

دعوت کننده به خدا من گواهم که تو حلال شمردی حلال

حَلالَ اللهِ وَحَرَّمْتَ حَرامَ اللهِ وَأَقَمْتَ

خدا را و حرام شمردی حرام خدا را و برپا داشتی نماز را

اَلصَّلوةَ وَأتَیْتَ الزکوة وَأَمَرْتَ بِالْمَعْرُوفِ

و پرداختی زکات را و امر کردی به معروف و نهی کردی

ونَهَیْتَ عَن المُنکَرِ وَ دَعَوْتَ إلی سَبیلِ رَبِّکَ

از منکر و دعوت کردی به راه پروردگارت

بِالْحِکْمَةِ وَالْمَوْعِظَةِ الْحَسَنَةِ وَأَشْهَدُ أَنَّکَ

به روش حکیمانه و پند دادن خوش و من گواهم که تو

وَمَنْ قُتِلَ مَعَکَ شُهَداءٌ أَحْیَاءٌ عِندَ ربّکُم

و هر که با تو کشته شد شهیدید و زنده اید و نزد پروردگار خود

تُرْزَقُونَ وَاَشْهَدُ اَنْ قَاتِلَکَ فِی النَّارِ أَدینُ

روزی می خورید و گواهم که کشنده تو در دوزخ است دین دار

الله بَالْبَرائَةِ مِمَنْ قَتَلَکَ وَمِمَّنْ قَاتَلَکَ وَ

خدایم به بیزاری از کسی که ترا کشت و کسی که با تو جنگید و

شایَعَ عَلَیْکَ وَمِمَّنْ جَمَعَ عَلَیْکَ وَمِمَّنْ

سیاهی لشکر مخالف شد و از کسی که لشکر برتو فراهم کرد

سَمِعَ صَوْتَکَ وَلَمْ یُعِنْکَ یَا لَیْتَنِی کُنتُ

و از آن که آواز استغاثه ات شنید ترا یاری نکرد کاش من با شما

مَعَکُمْ فَافُوزَ فَوْزًا عَظِیمًا اعظیمًا. (کامل الزیارات ص 212)

بودم و به کامیابی بزرگی می رسیدم .

زیارت هفتم امام حسین علیه السلام

شیخ در مصباح از صفوان جمال روایت کرده که گفت از حضرت صادق علیه السلام برای زیارت مولایمان حسین علیه السلام رخصت طلبیدم و استدعا کردم که برای من دستورالعملی در زیارت آن حضرت ذکر کند. فرمود:

ای صفوان، سه روز پیش از حرکت خود روزه بدار، و غسل کن در روز سوم اهل و عیال خود را به نزد خود جمع کن و بگو: اللهُمَّ اِنّی اَسْتَوْدِعُکَ... الدّعاء پس دعائی تعلیم او فرمود که در وقتی که به فرات برسد بگوید آن گاه فرمود: پس از فرات غسل کن بدرستی که پدرم خبر داد مرا از پدرانش علیهم السلام که رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود: همانا این پسر من حسین در کنار فرات کشته خواهد شد، پس هر که او را زیارت کند و از فرات غسل کند گناهانش بریزد مانند روزی که مادر او را متولد کرده پس هرگاه غسل کنی در اثنای غسل بگو :

بِسْمِ اللهِ وَبِاللهِ اَللهُمَّ اجْعَلْهُ نُوراً وَ طَهُوراً

بنام خدا و بذات خدا خدایا قرار ده آن را نور و ظهور و

وَحِرْزًا وَ شِفَاءً مِنْ کُلِّ داءٍ وَسُقْمٍ وآفِةٍ وَ

حرز و شفا از هر درد و بیماری و افت و بدی

عَاهَةٍ اللَّهُمْ طَهِّرْ بِهِ قَلْبِی وَاشْرَحْ بِهِ صَدْرِی

خدایا پاک کن بدان دلم را و بگشا بدان سینه ام را و

سَهَّلْ لی بِه اَمرِی. و چون از غسل فارغ شوی دو

آسان کن بدان کار مرا

جامه طاهر بپوش و در بیرون مشرعه دو رکعت نماز بخوان که آن همان مکانی است که حق تعالی در شأن او فرموده است: و (در زمین نزدیک به یکدیگر قطعه هایی است بوستان هایی از انگورها و کشتزار است و خرماستایی است که دو تا از یک بیخ رسته و غیر دو تا از یک بیخ رسته به یک آب خورده می شوند و زیادتی می دهیم بعضی از آن ها را بر بعضی) پس چون فارغ شوی بجانب حاثر روانه شو بحال آرامی و وقار و گام های خود را کوتاه بردار، بدرستی که خداوند تعالی برای تو به گامی که بر می داری حج و عمره می نویسد و با دل خاشع و دیده گریان راه برو، و

بسیار بگو ذکر «الله اَکْبَرُ وَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللهُ» و ثنا بر خدا و بر رسول خدا صلی الله علیه و آله کن و بر حسین صلوات الله علیه صلوات فرست. و بر قاتلان آن حضرت لعن و بیزاری بسیار کن و از کسانی که در اول پایه ظلم و جور را بر اهل بیت گذاشتند بیزاری جوی، پس هر گاه رسیدی به در حائر بایست و بگو :

الله اَکبَرُ کَبِیرًا وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ کَثِیرًا وَ سُبْحَانَ

خدا بزرگ تر است بسیار و حمد بی شمار از آن خدا منزه است

اللهِ بُکْرَةً وَاَصیلاً الْحَمْدُ لِلَّهِ الذّی هَدانا

خدا بامداد و پسین حمد از آن خدائی است که ما را بدین رهبری

لِهَذَا وَ مَا کُنَّا لِنَهْتَدِیَ لَوْلا أَنْ هَدَانَا اللهُ لَقَدْ

کرد و از کجا ما راه می بردیم اگر خدا ما را رهبری نمی کرد بدرستی که

جائَتْ رُسُلُ رَبِّنَا بِالْحَقِّ. پس بگو: اَلسَّلامُ

رسولان پروردگار ما آمدند درود

عَلَیْکَ یَا رَسُولَ اللهِ السَّلامُ عَلَیْکَ یَا نَبِیِّ

بر تو ای رسول خدا درود بر تو ای پیغمبر

اللهِ السَّلامُ عَلَیْکَ یَا خَاتَمَ النَّبِیِّینَ السَّلامُ

خدا درود بر تو ای خاتم پیغمبران درود

عَلَیْکَ یَا سَیِّدَ الْمُرْسَلِینَ السَّلامُ عَلَیْکَ یا

بر تو ای سید رسولان درود بر تو ای

حَبیبَ اللهِ السَّلامُ عَلَیْکَ یا اَمیرَ الْمُؤْمِنِینَ

حبیب خدا درود بر تو ای امیر مؤمنان

اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یَا سَیِّدَ الْوَصِینَ اَلسَّلامُ

درود بر تو ای سید أوصیاء درود

عَلَیْکَ یَا قَائِدَ الْغُرِّ الْمُحَجَّلِینَ السَّلامُ

بر تو ای پیشوای روسفیدان درود بر تو

عَلَیْکَ یَابْنَ فَاطِمَةَ سَیِّدَةِ نِساءِ العَالَمِینَ

ای پسر فاطمه بانوی زنان عالمیان

اَلسَّلامُ عَلَیْکَ وَعَلَی الأَئِمَّةِ مِنْ وُلْدِکَ

درود بر تو و امامان از فرزندانت

اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یَا وَصِیَّ أَمِیرِ الْمُؤْمِنِینَ

درود بر تو ای وصی امیر مؤمنان

اَلسَّلامُ عَلَیْکَ أَیُّهَا الصِّدِّیقُ الشَّهِیدُ السَّلامُ

درود بر تو ای صدیق شهید درود

عَلَیْکُمْ یَا مَلائِکَةَ الله المُقیمینَ فی هَذَا

بر شما ای فرشتگان خدا که مقیم در این

الْمَقَامِ الْشَرِیفِ السَّلامُ عَلَیْکُمْ یَا مَلائِکَةَ

مقاء شریفید درود بر شما ای فرشتگان

رَبِّی الْمُحْدِ قِینَ بِقَبْر الْحُسَیْن عَلَیْهِ السَّلامُ

پروردگار من که گرد قبر حسین علیه السلام

اَلسَّلامُ عَلَیْکُمْ مِنّی اَبَد أَما بَقِیتُ وَبَقِیَ اللَّیْلُ

هستید درود بر شما از من همیشه تا هستم و تا هست شب

وَالنَّهارُ. پس می گوئی: اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یا أَبَا عَبْدِ

و روز درود بر تو ای ابا عبد الله

اللَّهِ السَّلامُ عَلَیْکَ یَابْنَ رَسُولِ اللهِ

درود بر تو ای پسر رسول خدا درود

اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یَابنَ أمیر المؤمِنینَ عَبْدُکَ وَ

بر تو ای پسر امیر مؤمنان بنده تو و

ابْنُ عَبْدِکَ وَابْنُ اَمَتِکَ الْمُقِر بالرقّ وَ

بنده زاده تو و کنیز زاده ات که افرار چاکری دارد

التارِکُ لِلْخَلافِ عَلَیْکُمْ وَالموالِی لِوَلِیّکُمْ

بر کنار از خلاف با شما است دوست دار و و دوستان شما

وَالْمُعَادِی لِعَدُوِّکُمْ قَصَدَ حَرَمَکَ وَ

و دشمن دشمنان شما است آهنگ آستانت کرده

اسْتَجارَ بمَشْهَدِکَ وَتَقَرَّبَ إِلَیْکَ بِقَصْدِکَ

بزیارتگاهت پناه آورده و نزدیک شده به قصد تو

ءَاَدْخُلُ یَارَسُولِ اللهِ ءَاَدْخُلُ یَا نَبِیِّ اللهِ

آیا در آیم ای رسول خدا آیا در آیم ای پیغمبر خدا

ءَاَدْخُلُ یا أمیرَ المُؤمِنینَ ءَاَدْخُلُ یَا فَاطِمَةُ

آیا در آیم ای امیر مؤمنان آیا در آیم ای فاطمه

سَیَّدَةِ نِساءِ الْعالَمینَ ءَاَدْخُلُ یَا مَوْلایَ یَا

سیده زنان جهانیان آیا در آیم ای مولایم

اَبا عَبْدِ اللَّهِ ءَاَدْخُلُ یَا مَوْلایَ یَابْنَ رَسُولِ اللهِ

ای ابا عبدالله آیا درآیم ای مولایم ای پسر رسول خدا

پس اگر دلت خاشع و دیده ات گریان شد پس آن علامت رخصت است پس داخل شو و بگو :

اَلْحَمْدُ لِلَّهِ الْوَاحِدِ الحَدِ الْفَرْدِ الصَّمَدِ

حمد از آن خدای یکتای یگانه تنهای بی نیازی است که

الَذّی هَدَانِی لِوِلایَتِکَ وَخَصّنی

ره نمود مرا به ولایت تو و مخصوص

بزیارَتِکَ وَسَهَّلَ لی قَصْدَکَ پس تا در قبه مطهره

کرد به زیارتت و آسان کرد برایم قصد تو را

محاذی بالای سر می ایستی و می گویی: اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یَا

درود بر تو ای

وَارِثَ أَدَمَ صِفْوَةِ اللهِ السَّلامُ عَلَیْکَ یَا

وارث آدم صفوة الله درود بر تو ای

وَارِثَ نُوحٍ نَبِیَّ اللَّهِ السَّلَامُ عَلَیْکَ یَا وَارِثَ

وارث نوح نبی الله درود بر تو ای وارث

إبْراهیمَ خَلِیلِ اللَّهِ السَّلامُ عَلَیْکَ یَا وَارِثَ

ابراهیم خلیل الله درود بر تو ای وارث

مُوسی کَلیم اللهِ السَّلامُ عَلَیْکَ یَا وَارِثَ

موسی کلیم الله درود بر تو ای وارث

عیسی رُوحِ اللهِ السَّلامُ عَلَیْکَ یا وارِثَ

عیسی روح الله درود بر تو ای وارث

مُحَمَّدٍ حَبیبِ اللهِ السَّلامُ عَلَیْکَ یَا وَارِثَ

محمد صلی الله علیه و آله حبیب الله درود بر تو ای وارث

أَمِیرِ الْمُؤْمِنِینَ عَلَیْهِ السَّلَامُ السَّلامُ عَلَیْکَ

امیر مؤمنان علیه السلام درود بر تو ای

یَا بْنَ مُحَمَّدِ الْمُصْطَفَی السَّلامُ عَلَیْکَ یَا بْنَ

پسر محمد مصطفی درود بر تو ای پسر

عَلَی الْمُرْتَضَی اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یا بْنَ فَاطِمَةَ

علی مرتضی درود بر تو ای پسر فاطمه

الْزَهْراءِ السَّلامُ عَلَیْکَ یَابْنَ خَدیجَةَ

زهراء درود بر تو ای پسر خدیجه

الکُبری السَّلامُ عَلَیْکَ یَا نَارَ اللهِ وَابْنَ ثارِهِ

کبری درود بر تو ای خونی که خدا طلبد و پسر چنین خونی

وَالوِترَ الْمَوْتُوْر اَشْهَدُ أَنَّکَ قَدْ أَقَمْتَ

ای خون بناحق ریخته تحت تعقیب من گواهم که تو بر پا داشتی

اَلصَّلوة وأتَیْتَ الْزَکوةَ وَأَمَرْتَ بِالْمَعْرُوفِ

نماز را و پرداختی زکات را و امر کردی کردی به معروف

وَنَهَیْتَ عَن الْمُنْکَرَ وَأَطَعْتَ اللهِ وَرَسُولَهُ

و نهی کردی از منکر و فرمان بردی خدا و رسولش را

حَتَّی أتیکَ الْیَقِینَ فَلَعَنَ اللهُ أُمَّةً قَتَلَتْکَ

تا آمدت یقین لعنت کند خدا ملتی را که ترا گشتند

وَلَعَنَ اللهُ اُمَّةً ظَلَمَتْکَ وَلَعَنَ اللهُ اُمَّةً

و لعنت کند خدا ملتی را که بر تو ستم کردند و خدا لعنت کند ملتی را

سَمِعَتْ بِذلِکَ فَرضِیَتْ بِهِ یَا مَوْلایَ یَا

که آن را شنیدند و پسندیدند ای مولای من

اَبا عَبْدِ اللهِ اَشْهَدُ اَتَکَ کُنْتَ نُوراً فی

ای ابا عبدالله من گواهم که تو نوری بودی در

الأصلابِ الشامِخَةِ والأَرْحَامِ الْمُطَهَّرَةِ لَمْ

پشتهای فرازنده و در ارحام پاک به

تُنَجِّسْکَ الْجَاهِلِیةُ بِاَنجاسِهَا وَلَمْ تُلْبَسْکَ

پلیدی های دوران جاهلیت نیالودی و از جامه های درهم

مِنْ مُدْلَهِماتِ ثِیَابِها وَأَشْهَدُ انَّکَ مِنْ

و بر هم آن نپوشیدی و گواهم که تو از

دَعَائِمِ الدِّینِ وَأَرْکَانِ الْمُؤْمِنِین وَاَشْهَدُ

ستون های دین و پشتوانه های مؤمنینی که گواهم

أَنَّکَ الاِمَامُ الْبَرُّ التَّقِی الْتَضِیُّ الزَّکِیُّ

که تو امام نیکو کردار و تقوی شعار و پسندیده و پاک

الْهادِی الْمَهْدِی وَاَشْهَدُ اَنَ الأئِمَّةَ مِنْ

و رهبر و رهیابی و گواهم که امامان از

وُلْدِکَ کَلِمَةُ الْتَقْوی وَأَعْلامُ الْهُدی وَ

نژادت کلمه تقوی و نشانه های هدایتند و

الْعُرْوَةُ الْوُثْقَی وَالْحُجَّةُ عَلَی اَهْلِ الدُّنیا وَ

حلقه محکم و حجت برای اهل دنیا اند و

اُشْهدُ اللهَ وَمَلائِکَتَهُ وَأَنبیانَهُ وَرُسُلَهُ اَنّی

من گواه گیرم خدا و فرشتگانش و پیغمبران و رسولانش رسولانش را که من به شما

بِکُم مُؤمِنْ وَ بِاِیَابِکُم مُوقِنٌ بِشَرایع دینی وَ

ایمان دارم و به برگشت شما یقین دارم بر طبق مقررات دینم و

خَواتیمَ عَمَلِی وَقَلْبِی لِقَلْبِکُمْ سِلْمٌ وَأَمْری

پایان کردارم و دلم با دل شما آمیخته و کارم

لِاَمْرِکُمْ مُتَبِعْ صَلَواتُ اللهِ عَلَیْکُمْ وَعَلَی

پیرو کار شما است رحمت خدا بر شما و بر

اَرْواحِکُمْ وَعَلَی أَجْسادِکُمْ وَعَلَی أَجْسامِکُمْ

جان های شما و بر تنهای شما و بر پیکرهای شما و

وَعَلَی شَاهِدِکُمْ وَعَلَی غَائِبِکُمْ وَعَلَی

بر حاضر شما و بر غایب شما و بر

ظَاهِرِکُمْ وَعَلَی بَاطِنِکُمْ بس پس خود را بر قبر بینداز و آن را

آشکار شما و بر نهان شما

ببوس و بگو: بِاَبی اَنْتَ وَأُمّی یَا بْنَ رَسُولِ اللهِ

پدرم و و مادرم قربانت ای پسر رسول خدا

بِاَبی أَنْتَ وَأمّی یا اَبا عَبْدِ اللهِ لَقَدْ عَظُمَت

پدرم قربانت و مادرم ای ابا عبدالله براستی بزرگ

الرَّزِیَّةُ وَجَلَّتِ المُصیبَةُ بِکَ عَلَینا وَ عَلی

است سوگ و مصیبت تو بر ما و بر همه

جَمیع اَهْلِ السَّمَوَاتِ وَالأَرْضِ فَلَعَنَ اللهُ

اهل آسمان ها و زمین لعنت کند خدا

اُمَّةً أَسْرَجَتْ وَالْجَمَتْ وَتَهَیَّأَتْ لِقِتَالِکَ یا

مردمی را که زین بر نهادند و دهانه را بر است زدند و آماده

مَوْلایَ یَا أَبَا عَبْدِ اللهِ قَصَدْتُ حَرَمَکَ وَ

نبرد تو شدند ای مولایم ای ابا عبد الله آهنگ استانت کردم

أَتَیْتُ إِلَی مَشْهَدِکَ اَسْئَلُ اللهَ بِالشَّأْنِ الَذِّی

و به زیارتگاهت آمدم از خدا خواهم به مرتبه ای که

لَکَ عِنْدَهُ وَ بِالْمَحَلِّ الَّذی لَکَ لَدَیْهِ أَنْ

نزد او داری و به مقامی که ترا پیش او است

یُصَلِّیَ عَلی مُحَمَّدٍ وَ الِ مُحَمَّدٍ وَاَنْ

که رحمت فرستد بر محمد و آل محمد و همراه

یَجْعَلَنی مَعَکُمْ فِی الدُّنیا وَالأخِرةِ.

کند مرا با شما در دنیا و آخرت

پس برخیز و بر بالای سر دو رکعت نماز بگذار، در آن دو رکعت هر سوره ایی که می خواهی بخوان، پس چون فارغ شدی بگو :

اَللّهُمَّ إنّی صَلَّیْتُ وَرَکَعْتُ وَسَجَّدْتُ لَکَ

خدایا من نماز خواندم و رکوع کردم و سجود کردم برای

وَحْدَکَ لا شَریکَ لَکَ لأنَّ الصَّلوةَ وَ

تو خدای یگانه ای که شریک نداری زیرا نماز و

الرُکُوعَ وَالسُّجُودَ لَا یَکُونَ اِلا لَکَ لأَنَّکَ

رکوع و سجود جز برای تو نیست زیرا تو

أنْتَ اللهُ لا إِلهَ إِلا أَنْتَ اللهُمَ صَلَّ عَلَی

خدائی هستی که نیست معبود حقی جز تو خدایا رحمت فرست بر

مُحَمَّدٍ وَ الِ مُحَمَّدٍ وَأَبْلِغْهُمْ عَنِّی أَفْضَلَ

محمد و آل محمد و برسان به آن ها از من بهترین

السَّلام وَالْتَحِیَّةِ وَارْدُدْ عَلَی مِنْهُمُ السَّلامَ

سلام و تحیت را و برگردان از آن ها به من درود آنان را

اللُّهُمْ وَهاتانِ الْرَکْعَتَانِ هَدِیَّةٌ مِنِّی إِلَی

خدایا این دو رکعت پیش کش من است به آستان

مَوْلایَ الْحُسَیْنَ بْنَ عَلِیٌّ عَلَیْهِمَا السَّلامُ

مولایم حسین بن علی علیهما السلام خدایا

اَللّهُمَّ صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَعَلَیْهِ وَتَقَبَّلْ مِنّی

رحمت فرست بر محمد و بر او و بپذیر از من و مزدم

وَ أجُرْنِی عَلَی ذَلِکَ بِأَفْضَلِ أَمَلِی وَ رَجَائِی

بده بدان طبق برترین ارزو و امیدم در حضرت تو

فیکَ وَفسی وَلِیِّکَ یَا وَلِیَّ الْمُؤْمِنِینَ

و در آستان ولیت ای سرپرست مؤمنان

پس برخیز و پایین پای قبر آن حضرت بروو نزد سر علی بن الحسین علیهما السلام بایست و بگو: السَّلامُ عَلَیْکَ یَابْنَ

درود بر تو ای پسر

رَسُولِ اللهِ السَّلامُ عَلَیْکَ یَابْنَ

رسول خدا درود بر تو ای پسر

نَبِیِّ اللهِ اَلسَلامُ عَلَیْکَ یَا بْنَ أمیر المُؤْمِنِینَ

پیغمبر خدا درود بر تو ای پسر امیر المؤمنین

اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یَابْنَ الْحُسَیْنِ الشَّهِیدِ

درود بر تو ای پسر حسین شهید

اَلسَّلامُ عَلَیْکَ أَیُّهَا الْشَهِیدُ السَّلامُ عَلَیْکَ

درود بر تو ای شهید و درود بر تو

أیُّهَا الْمَظْلُومُ وَابْنُ الْمَظْلُوم لَعَنَ اللهُ اُمَّةً

ای مظلوم و زاده مظلوم لعنت کند خدا مردمی را که کشتند

قَتَلَتْکَ وَلَعَنَ اللهُ اُمَّةً ظَلَمَتْکَ وَلَعَنَ اللهُ

ترا و لعنت کند خدا مردمی را که ستمت کردند و لعنت کند

اُمَّةً سَمِعَتْ بِذلِکَ فَرَضِیَتْ بِه پس خود را بر قبر

خدا مردمی را که شنیدند آن را و پسندیدند

بیفکن و آن را ببوس و بگو: اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یَا وَلِیَ اللهِ

درود بر تو ای ولی خدا

وَابْنَ وَلِیِّهِ لَقَدْ عَظُمَتِ المُصیبَةُ وَجَلَّتِ

و زاده ولیش مصیبت و سوگت بزرگ

الْرَزِیَّةُ بکَ عَلَیْنَا وَ عَلَی جَمیعِ المُسْلِمِینَ

است بر ما و بر جمیع مسلمانان لعنت کند خدا

فَلَعَنَ اللهُ أُمَةً قَتَلَتْکَ وَأَبْرَءُ إِلَی اللهِ وَ

مردمی را که ترا کشتند و من بیزارم به درگاه خدا و شما از آن ها

اِلَیْکَ مِنْهم. پس از دری که پایین پای علی بن الحسین علیهما السلام بیرون بیا و به سوی شهدا متوجه شو و بگو :

اَلسَّلامُ عَلَیْکُمْ یَا أَوْلِیَاءَ اللَّهِ وَاحِبْائَهُ السَّلامُ

درود بر شما ای اولیاء خدا و دوستانش درود بر شما ای

عَلَیْکُمْ یَا أَصْفِیَاءَ اللَّهِ وَاَوِداتَهُ السَّلَامُ

برگزیدگان خدا و مهر ورزانش درود

عَلَیْکُمْ یَا انْصارَ دِینِ اللهِ السَّلَامُ عَلَیْکُمْ یا

بر شما ای یاران دین خدا درود بر شما ای

اَنْصارَ رَسُولِ اللهِ السَّلامُ عَلَیْکُمْ یَا أَنصَارَ

یاران رسول خدا درود بر شما ای یاران

اَمیرِ المُؤمِنِینَ السَّلَامُ عَلَیْکُمْ یَا أَنصَارَ

امیر مؤمنان درود بر شما ای یاران

فَاطِمَةَ سَیِّدَةِ نِساءِ الْعالَمینَ السَّلامُ عَلَیْکُم

فاطمه بانوی زنان جهانیان درود بر شما ای

یا اَنصارَ اَبِی مُحَمَّدِ الْحَسَنِ بْن عَلِیٍّ الْوَلِیّ

یاران ابو محمد حسن بن علی ولی

النّاصِحِ السَّلامُ عَلَیْکُمْ یا أَنصَارَ أَبی عَبْد اللهِ

خیر خواه درود بر شما ای یاران ابی عبد الله

بِاَبی اَنتُم وَأُمِّی طِبْتُمْ وَطابَتِ الأَرْضُ الَّتی

پدرم قربانتان و مادرم پاکیزه اید و پاکیزه است زمینی که شما

فیها دُفِنتُمْ وَفُزتُمْ فَوْزًا عَظِیماً فَیا لَیْتَنِی کُنْتُ

در آن بخاک رفتید و خوب کامیاب شدید کاش من هم با شما بودم

مَعَکُمْ فَافُوزَ مَعَکُمْ (مصباح المتهجد ص 718)

و کامیاب می شدم با شما

پس به بالا سر حضرت امام حسین علیه السلام برگرد و بسیار دعا کن برای خود و اهل و اولاد و پدر و مادر و برادران خود زیرا که در آن روضه مطهره دعای دعا کننده و سؤال سؤال کننده رد نمی شود. مؤلف گوید: این زیارت معروف به زیارت وارث است و مأخذش کتاب مصباح المتهجد شیخ طوسی است که از کتب بسیار معتبره معروفه نزد علما است و من این زیارت را بلا واسطه از همان کتاب شریف نقل کردم و آخر زیارت شهدا همین بود.

سخنان امام سجاد و امام صادق درباره حضرت اباالفضل علیهم السلام

علامه مجلسی در بحار از امام صادق علیه السلام نقل نموده که فرمود: «عموی ما عباس شخصی با بصیرت، دقیق النظر و قوی الایمان بود، او همراه برادر خود امام حسین علیه السلام جهاد نمود و آزمایش خوبی از خود نشان داد و در نهایت افتخار شهادت را به دست آورد.»

از امام سجاد علیه السلام نقل شده که روزی نظر مبارک او به عبیدالله، فرزند عباس علیه السلام افتاد، پس گریان شد و فرمود: «هیچ روزی برای رسول خدا صلی الله علیه و آله سخت تر از روز جنگ احد که در آن عموی او حمزة بن عبد المطلب اسدالله و اسدر سوله - به شهادت رسید نبود و بعد از آن روزی سخت تر از روز جنگ موته که در آن نیز پسرعم او جعفر بن ابی طالب برادر امیر المؤمنین علیهما السلام به شهادت رسید نبود [لکن] هیچ روزی سخت تر از روز عاشورا که در آن روز سی هزار نفر به جنگ فرزند پیامبر خود حسین بن علی علیهما السلام آمدند و خود را مسلمان

می دانستند و همه آنان با ریختن خون امام خود به خدا تقرّب می جستند نبوده است؛ و این در حالی بود که آنان را نصیحت نمود و خدا را به یاد آنان آورد ولی نصیحت او را نپذیرفتند و از روی دشمنی و ظلم او را به شهادت رساندند.

سپس فرمود: «خدا رحمت کند عباس علیه السلام را که در سختی ها برادر خود را بر خود مقدم داشت و جان خویش را فدای او نمود و هر دو دست او [برای سقایی] قطع گردید. همانا در قیامت برای عباس نزد خدای تبارک و تعالی مقام و منزلتی است که تمام شهدا حسرت آن را می برند».

محدث بزرگوار قمی در کتاب منتهی الآمال می گوید: حضرت ابا الفضل علیه السلام که از پستان شجاعت شیر مکیده بود چون شیر خروشان بر لشگر کوفه حمله نمود و با خواندن رجز آنان را از هر طرف متفرق ساخت. تا آن که به روایتی هشتاد نفر را هلاکت رساند و خود را به شریعه فرات رساند و چون جگر او از تشنگی تافته بود کفی از آب برداشت و خواست که بنوشد، بیاد تشنگی برادر خود حسین علیه السلام و اهل بیت او افتاد پس آب را به ریخت و مشگ را پر از آب نمود و برکتف راست افکند و از شریعه فرات خارج گردید.

تا مگر آب را به خیمه ها رساند و کودکان را از تشنگی برهاند لشگر کوفه چون چنین دیدند اطراف او را احاطه کردند و او مانند شیر خشم آلود بر آنان حمله می نمود و چون نوفل ازرق و یازیدبن ورقاء او را کمین کردند و با شمشیر دست راست او را قطع نمودند او مشگ آب را بر شانه چپ قرارداد و شمشیر را نیز به دست چپ گرفت و بر آن ها حمله می کرد و این رجز می خواند:

و الله ان قطعتم یمینی *** انی أحامی ابداً عن دینی

و عن امام صادقِ الیقین *** نجل النبی الطاهر الأمین

تا این که حکیم بن طفیل و یا نوفل از کمین بیرون آمد و دست چپ او را جدا نمود پس عباس علیه السلام این رجز خواند :

یا نفس لا تَخشَی من الکفّار *** و ابشری برحمة الجبّار

مع النبی السیّد المختار *** قد قطعوا ببغیهم یساری

فأصلهم یا ربِّ حرّ النار

و مشگ آب را به دندان گرفت و همت گماشت تا بلکه آب را به خیمه ها رساند ناگاه تیری به مشگ آب رسید و آب ها روی زمین ریخت و تیر دیگری بر سینه مبارک آن حضرت اصابت نمود و از اسب بروی زمین افتاد و فریاد برآورد و برادر خود را طلب نمود.

امام حسین علیه السلام که صدای برادر را شنید خود را به او رساند و

چون برادر را مجروح و بدون دست دیدگریان شد و فرمود: الآن انکسر ظهری و قلت حیلتی یعنی اکنون پشت من شکست و راه تدبیر و چاره ام بسته شد. (منتهی الآمال ج 278/1)

زیارت حضرت ابا الفضل علیه السلام

شیخ اجل جعفر بن قولویه قمی به سند معتبر از ابو حمزه ثمالی روایت کرده که حضرت امام جعفر صادق علیه السلام فرمود: چون اراده نمایی که قبر عباس بن علی علیه السلام را کنار فرات زیارت کنی بر در روضه می ایستی و می گوئی :

سَلامُ اللهِ وَسَلامُ مَلائِکَتِهِ الْمُقَرَّبِینَ وَ

درود خدا و درود فرشتگان مقرب و

أَنْبِیَائِهِ الْمُرْسَلِینَ وَعِبَادِهِ الصَّالِحِینَ وَ

پیغمبران مرسلش و بندگان شایسته اش و

جَمیعِ الشُّهَدَاءِ وَالصِّدِّیقِینَ وَالزَّاکِیَاتُ

همه شهیدان و صدیقان و درودهای

الطَّیِّبَاتُ فِیمَا تَغْتَدِی وَتَرُوحُ عَلَیْکَ یَابْنَ

پاک خوش در چاشت و شام برتو ای پسر

اَمیرِ الْمُؤْمِنِینَ أَشْهَدُ لَکَ بِالتَّسْلِیم وَ

أمیر المؤمنین من گواهم به تسلیم و

التَّصْدِیقِ وَالْوَفَاءِ وَالنَّصیحَةِ لِخَلَفِ النَّبِّی

تصدیق و وفا و خیرخواهی برای جانشین پیغمبر مرسل

صَلَّی اللهُ عَلَیْهِ وَالِهِ الْمُرْسَل وَالسِّبْطِ

صلی الله علیه و اله و سبط

الْمُنتَخَبِ وَالدَّلِیلِ الْعَالِمِ وَالْوَصِیَّ الْمُبَلِّغِ

منتخب و رهبر دانشمند و وصی تبلیغ کن

وَالمَظْلُومِ المُهْتَضَم فَجَزَاکَ اللهُ عَنْ

و ستم دیده فشار کشیده خدا ترا پاداش دهد از طرف

رَسُولِهِ وعَن أمیر المُؤمِنینَ وعَن الْحَسَن و

رسول خود و امیر مؤمنان و از حسن و

الْحُسَیْن صَلَواتُ اللهِ عَلَیْهِمْ أَفْضَلَ

حسین رحمت خدا برایشان باد بهترین پاداش

الْجَزَاءِ بِمَا صَبَرْتَ وَاحْتَسَبْتَ وَاَعَنْتَ فَنِعْمَ

به جهت شکیبائی و خیرخواهی و کمکی که کردی و چه خوب

عُقْبَی الدّارِ لَعَنَ اللهُ مَنْ قَتَلَکَ وَلَعَنَ اللهُ

انجام دادی لعنت کند خدا هر که ترا کشت و لعنت کند خدا

مَنْ جَهِلَ حَقَّکَ وَاسْتَخَفَّ بِحُرْمَتِکَ وَ

هر که حقت را ندانسته گرفت و آبرویت را سبک شمرد

لَعَنَ اللهُ مَنْ حالَ بَیْنَکَ وَبَیْنَ مَاءِ الْفُراتِ

و لعنت کند خدا هر که مانع شد میان تو و آب فرات

اَشْهَدُ أَنَّکَ قُتِلْتَ مَظْلُوماً وَاَنَّ اللهَ مُنجِزٌ

من گواهم که تو مظلوم کشته شدی خدا عمل کند برای

لَکُمْ مَا وَعَدَکُمْ جِئْتُکَ یَابْنَ اَمیرِ الْمُؤْمِنِینَ

شما بدانچه بشما وعده داده من آمده ام ای پسر

وافِدًا إِلَیْکُمْ وَقَلْبِی مُسَلّمْ لَکُمْ وَتابِعٌ وَ

امیر المؤمنین به مهمانی آستان شما دل بشما دادم و پیرو شما

أَنَالَکُمْ تَابِعٌ وَنُصْرَتی لَکُمْ مُعَدَّةٌ حَتَّی

گردیدم و خودم پیرو شمایم و یاریم برای شما آماده است تا

یَحْکُمَ اللهُ وَهُوَ خَیْر الْحَاکِمینَ فَمَعَکُم

حکم کند خدا و او بهترین حاکمان است با شما هستم با شما

مَعَکُمْ لا مَعَ عَدِوِّکُمْ إِلَی بِکُمْ وَبایَابِکُمْ مِنَ

نه با دشمنان شما من به شما و برگشت شما از

الْمُؤْمِنِینَ وَبِمَنْ خَالَفَکُمْ وَقَتَلَکُمْ مِنَ

معتقداتم و بهرکس شما را مخالفت کند و شما را کشته کشته است از

الْکَافِرِینَ قَتَلَ اللهُ أُمَّةً قَتَلَتْکُمْ بِالأیْدِیَ وَ

کافرین ام بکشد خدا مردمی که کشتند شما را به دست و

الالسُنِ. پس داخل روضه شو و خود را به ضریح بچسبان و بگو:

زبان

اَلسّلامُ عَلَیْکَ أَیُّهَا الْعَبْدُ الصَّالِحُ المُطیعُ

درود بر تو ای بنده شایسته فرمانبر

لِلّهِ وَلِرَسُولِهِ وَلاَمیرِ الْمُؤْمِنینَ وَالْحَسَن

خدا و رسولش و أمیر مؤمنان و حسن و

وَ الْحُسَیْن صَلی الله عَلَیْهِ وَسَلَّمَ السلام

حسین رحمت خدا و درود بر ایشان درود بر

عَلَیکَ وَرَحْمَةُ اللهِ وَبَرَکاتُهُ وَمَغْفِرَتُهُ وَ

تو و رحمت خدا و برکاتش و آمرزش و

رضْوانُهُ وَعَلَی رُوحِکَ وَبَدَنِکَ أَشْهَدُ و

رضوانش و بر جان و تنت من گواهم و

اُشْهِدُ اللهَ أَنَّکَ مَضَیْتَ عَلَی مَا مَضَی بِهِ

خدا را گواه گیرم که تو در گذشتی بهمان مرامی که در گذشتند

الْبَدْرِیُّونَ وَالْمُجَاهِدُونَ فِی سَبِیلِ اللهِ

شهدای بدر و مجاهدان در راه خدا و خیر

الْمُنَاصِحُونَ لَهُ فِی جِهَادِ اَعْدَائِهِ الْمُبالِغُونَ

اندیشان او در جهاد دشمنانش که کوشا بودند در

فی نُصْرَةِ أَوْلِیَائِهِ الذَّابُّونَ عَنْ أَحِبَّائِهِ

یاری اولیائش و دفاع می کردند از دوستانش

فَجَزَاکَ اللهُ اَفْضَلَ الْجَزَاءِ وَاَکْثَرَ الْجَزَاءِ وَ

خدا پاداشت دهد بهترین پاداش و بیش ترین پاداش

اَوْفَرَ الْجَزَاءِ وَاَوْ فِی جَزَاءِ اَحَدٍ مِمَّنْ وَفی

و وافر ترین پاداش و کاملترین پاداش هر که وفا کرده

بِبِیعَتِهِ وَاسْتَجَابَ لَهُ دَعْوَتَهُ وَأَطاعَ

به بیعت او و اجابت کرده دعوت او را و فرمان برده