مشخصات کتاب
سرشناسه:میرمحمدصادقی، سیدجواد، 1341-
عنوان و نام پدیدآور:شناسنامه من مربوط به سادات میرمحمدصادقی، مدرس، مدرس هاشمی، نورصادقی و فامیل های وابسته به این سلسله جلیله/ سیدجواد میرمحمدصادقی.
مشخصات نشر:اصفهان: سلام سپاهان،1399.
مشخصات ظاهری:48ص.؛5/9×19س م.
شابک:978-964-253702-0
وضعیت فهرست نویسی:فاپا
یادداشت:کتابنامه به صورت زیرنویس.
موضوع:سادات میرمحمد صادقی(خاندان)-- نسب نامه
موضوع:Sadat Mir Mohammad sadeghi family-- Genealogy
رده بندی کنگره:BP53/7
رده بندی دیویی:297/98
شماره کتابشناسی ملی:7301429
وضعیت رکورد:فاپا
اشاره
بسم الله الرحمن الرحیم
شناسنامه من (مربوط به سادات میرمحمدصادقی، مدرس، مدرس هاشمی، نورصادقی و فامیل های وابسته به این سلسله جلیله)
تالیف: سید جواد میرمحمدصادقی
فهرست
تصویر
تصویر
میر محمد صادقی ها را صفا باشد خصال
نیست هرگز بر دل پر مهرشان گرد ملال
چون که این سادات در سیر حقیقت کامل اند
بین اهل علم مشهورند از فضل و کمال
دست هر افتاده از پا را بگیرند و به شوق
حل مشکل می کنند از مردم آزرده حال
صاحب طبع بلندند و دل آیینه وار
با فروغ عشق و ایمان می درخشند از جمال
بس جوان عالم و بامعرفت پرورده اند
چون به دست آورده اند از رنج خود رزق حلال
چون که هستند از دل و جان رهرو راه علی
لایق دیدار او هستند روز ارتحال
مرحوم حاج سید احمد میر محمد صادقی(1)
1) . پدر مؤلف
بسم اللّه الرحمن الرحیم
مقدمه
حمد، خداوند خالق بی همتا را که انسان را آفرید و با آفریده خود، قدرت لایزالی خود را به جن و انس و ملک نمایش نشان داد. حمد، خدایی را که از آدم و حوا میلیاردها نفر نفس ناطقه، خلق کرد و به همه دستور اطاعت از اوامرش را داد و به معرفتش آن ها را زینت داد. حمد و سپاس خدایی را که از میان این جمعیت کثیر، افرادی را که دارای عصمت، و پاکی، و توانایئی های فردی، و صفات حمیده، و اخلاق کریمه و قادر در مبارزه با نفس بودند را به عنوان پیامبر و رسول و ولیّ اختیار نمود کرد. که آن ها را اشرف خلق بشر شوند قرار داد و مایه افتخار جن و انس و ملک و نیز واسطه فیض الهی به جهان هستی. گردند و سپاس خدای منان را که از میان رسولان و پیامبران، حضرت محمد مصطفی(صَلَّی اَللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ)، آخرین رسول و منجی بشریت را به عنوان گُل سرسبد عالم هستی برگزید و
خاندان مطهرش را مایه بقایء دو جهان قرار داد.
اما بعد، چنین گوید عبد آبق، سید جواد ابن سید احمد، که افتخارات ظاهری مثل حسب و نسب، مال و ثروت، اولاد و نسل پاک، قدرت و علم همه خوب است، اما مشروط. مشروط به تقوای و بندگی خدا. اگر فرزند اول شخصیت عالم باشی و تمام دنیا و ثروتش از آن تو باشد و دارای تمام علوم و... باشی، اما سر به سجده حق نسایی و بندهه خدا و مطیع خالق نباشی، همه و همه وِزر می شود و وبال و مایه حسرت و اندوه فراوان که در حدیث است سیاه حبشی با عبادت از سید قریشی جلو است و به قول قرآن کریم: إِنَّ أَکْرَمَکُمْ عِنْدَ اَللّه أَتْقاکُمْإِنَّ أَکْرَمَکُمْ عِنْدَ اللَّهِ أَتْقَاکُمْ؛ (بهترین شما نزد خدا با تقویا ترین شما است.) و در حقیقت، شرافت و عزت بشر در گرو اطاعت او از خداوند است. پس به علم، و ثروت، و حسب، و نسب و... غیره وقتی می شود افتخار کرد که تسلیم خدا و مطیع اوامر رسول خدا باشی. برحسب روایات اسلامی از سنی و شیعه از میان میلیاردها انسان، بهترین فرد، رسول خدا، حضرت محمد(صَلَّی اَللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ)، است و از بهترین
نسل ها نسلی است که از آن وجود عزیز باقی مانده است.
که برحسب روایات اسلامی از سنی و شیعه و اگر روایتی هم دراین باره نبود، عقل سلیم حکم می کرد می کند نسل پیامبر از لحاظ ژن و خصوصیات از سایرین دیگران برترند. باشند و به قول عالم متقی، آیت اللّه ناصری، که از نجف رفته ها و تحصیل کرده های نجف است و اکنون مدرّس مدارس علمیهه اصفهان است و عمری در راه بندگی خدا زحمت کشیده، دو نفر سید و غیر سید اگر به یک اندازه مثلاً ده سال، به یک جور گونه عبادت کنند، تفاوتشان از زمین تا آسمان است.
البته باید دانست اگر سیدی گناه کند، دو برابر برای او نوشته می شود: چون یکی برای اصل گناه و یکی برای آبرو بردن آبروی از اهل بیت(علیهم السلام) است که گناهی نابخشودنی است. و اگر ثواب نیز کند، برای او باز دو ثواب نوشته شود. باید دانست احترام به سادات، احترام به پیامبر(صَلَّی اَللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ) و فاطمه زهرا(علیها السلام) است. رسول خدا(صَلَّی اَللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ) فرمودند خوبانشان را برای به خاطر خودشان و بدانشان را برای به خاطرمن احترام کنید.
در به بحث بیان فضایئل سادات وارد نمی شوم که اگر وارد به این بحث
فضائل سادات از بر اساس احادیث و حالات بزرگان وارد شوم، چند جلد کتاب خواهد شد. البته برای تبرک چند حدیث در آخر خواهم آورد تا مقام و منزلت اولاد رسول اللّه(صَلَّی اَللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ) بر برای همگان واضح تر گرددشود.
در بین اولاد پیامبر(صَلَّی اَللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ) که همه محترم اند، بعضی حسب و نسب خود را نمی دانند و فقط اکتفاء به شهرت اکتفا کرده اند. و بعضی از آنها نیز چند نفری را به طور اجمال می شناسند. و بعضی هم که آباء خو درا سعی کرده اند آبای خو د را احصا کنند، پدرانشان که رحمت خدا بر همه آن ها باد، از لحاظ علمی و ریاستی و عزت اجتماعی بهره ای چندان نداشته اند و مطلبی از آن ها به در دست نیست: نه صاحب تأالیف هستند و نه بنایئی از آن ها به یادگار مانده است و نه... چیز دیگر.
اما در این میان، عده ای از سادات هستند که هم نسل خود را جیلاً بعد جیل و پدر به پدر می شناسند و هم همه آن هاه از نوابغ و فرهیختگان و صاحبان تألیف اند و که نامشان در کتب رجال به حسن و خوبی ذکر گردیده شده است. که البته این دسته از سادات که اصطلاحاً به آن ها سادات اصیل و
صحیح النسب یاد گفته می شود، قلیل اند: نه از لحاظ شماره افراد؛ بلکه از لحاظ سلسلهه سادات. یکی از این سلسله های جلیله و عظیم الشأن، سادات میرمحمد صادقی هستند که به علت کثرت جمعیت و برای حفظ انساب و اجداد خود، انشعاباتی حاصل کرده اند؛ ولکن اما همه از یک نسل و یک ریشه و سلسله محسوب می شوند، مثل سادات مدرس، مدرس مطلق، نورهاشمی، مدرس هاشمی، و طیب. و...
این کوتاه کتاب را به عنوان شناسنامهه من (هویت من) نام گذاری نمودم کردم تا خود را بهتر بشناسیم و قدر خود را بهتر بدانیم و از مسیر رسول خدا(صَلَّی اَللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ) و ائمه اطهار(علیهم السلام) و اجداد خود(رضی الله عنهم) دور نیفتیم و همه همت و سعی خود را بر آن داریم که در این راه بایستیم و مقاومت کنیم و زینت رسول خدا(صَلَّی اَللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ) و ائمه هدی(علیهم السلام) علیهم صلوات اللّه باشیم. الان که نام آبایء خود را می شنویم و احوال آن ها را به طور خلاصه می خوانیم و به خود می بالیم که پدرانمانت همه اهل فضل عظیم بوده اند،؛ باید لذا همت بر آن داریم کنیم که ما هم برای آیندگان مایه افتخار از
حیث علم و تقوای مایه افتخار باشیم.
می خواهم باید بدانیم که هرچه هست و نیست، همه از تقوای و بندگی خدای عظیم و رحیم حاصل می شود و اگر علم، و ریاست، و ثروت، و حسب و نسب عالی باشد، اما تقوای و ترس از خداوند مهربان و خالق یکتا در کار نباشد، به پول سیاهی نمی ارزد. غرض اصلی حقیر در تألیف این کتاب همین این است که: آباء و اجدادمان را بهتر بشناسیم، و در راه تقوای و مبارزه با نفس اماره، و کسب علم و دانش، و نام نیک به دست آوردن و بندگی خدای خالق کردن از آن ها پیروی نموده کنیم، و با کسب معارف الهی بر عزت و شوکت این سلسلهه جلیله بیفزاییم اضافه کنیم و مایه افتخار شویم برای آینده گانمان. و همچنین، در روز جزا هم در پیشگاه حضرت رسول(صَلَّی اَللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ) و اجداد معصوممان(علیهم السلام) و مادر حضرت زهرا(علیها السلام) (سلام اللّه علیهم اجمعین) خجول و شرمنده نشویم.لازم به ذکر این مطلب لازم است که چند صفحه در اول کتاب را سفید قرار داده ام تا هرکدام هریک از زن و مرد از سادات محترم، زن و مرد، نام خود و پدر و پدربزرگ و جد خود را اضافه نمایند کنند و در
صورت تمایل، شرح حال خود و آبایء کرامشان خودشان را با دست مبارک نوشته و تا نام و شرح حالشان باقی بماند. و کتاب را از جد اعلای سادات، یعنی سیدمحمدباقر، که همه با در آن شریک هستیم و نسل سادات میرمحمدصادقی و وابستگان، یعنی (مدرس و مدرس هاشمی و...) همه از آن آاغاز می گردد می شود شروع می نمایم می کنم. یعنی سید محمدباقر و در آخر کتاب هم چند صفحه سفید است که هر شخص در صورت تمایل می تواند در آن، سفارشی یا توصیه ای برای عزیزانش داشته باشد ثبت نمایدبنویسد. در پایان، لازم به ذکر این نکته لازم است که این کتاب، چون کتاب پژوهشی و تحقیقی نیست و از همین جهت بسیار مختصر به اختصار و به نحو موجز بوده است. و فقط مقصود از نوشتن این کتاب، آشنایئی با آبا و اجداد کرام سادات است و اینکه خواهران و برادران از سادات، مقام و منزلت سلسله جلیله خود را بهتر بدانند بشناسند و در این مسیر که مسیر علم و تقوی است گام بردارند.
در تألیف این کتاب، (شناسنامه من،) از این کتاب های ارزشمند بهره برده ام:
سید عبداللّه مدرس(1)، معروف به ثقة الاسلام، به نام کتاب ارشاد المسلمین الی احوال اولاد امیرالمؤمنین؛ استفاده
(میرمحمدصادقی) که خود از افتخارات سادات میرمحمدصادقی و از این سلسله مبارکه می باشد است، در کتاب کلام الطیب بهره گرفته شده است آیت اللّه طیب صاحب تألیفات عدیده است از مهمترین آنها تفسیر اطیب البیان می باشد که در 14 مجلد به رشته تحریر درآمده است. تولد ایشان 1311 ق و وفات 1412 ق است و محل دفن ایشان در مسجد میر (کازرونی) واقع در خیابان میر اصفهان است و نیز از ؛
کتاب الذریعه(3)ه مرحوم آقابزرگاستفاده شده است؛(4). الذریعه مرحوم آقابزرگ در 26 جلد کتاب به زبان عربی نوشته شده است. کتاب الذریعه به صورت کرامت و اعجاز می ماند.
خاطره مرحوم آیت اللّه سید مجتبی میرمحمدصادقی می گفتند دنبال کتابی می گشتم از مرحوم جدم میرزای قمی یافت نمی شد به الذریعه آقا بزرگ مراجعه کردم نوشته بود این کتاب موجود است و فعلاً در کتابخانه مجتبی میرمحمدصادقی است و این در حالی بود که من آقا بزرگ را ندیده بودم و ایشان هم مرا ندیده بود از همین رو تمام کتابخانه را زیر و رو نمودم و کتاب را یافتم. و این از کرامت است و لاغیر (اسم کتاب را مرحوم آقا مجتبی گفتند ولی حقیر فراموش نمودم) و از دو کتاب بسیار ارزشمند رجال و مشاهیر اصفهان و دانشمندان و بزرگان اصفهان استفاده گردید.
1) . آیت اللّه سیدعبداللّه، متولد 1285 قمری است و بعد از 90 سال زندگی عابدانه و سراسر مجاهدت علمی، در اصفهان درگذشت و در تکیه سادات میرمحمدصادقی، در تخت فولاد اصفهان دفن شد.
2) . آیت اللّه طیب صاحب تألیفات عدیده است. مهم ترین آن ها تفسیر اطیب البیان است که در چهارده جلد به رشته تحریر درآمده است. تولد ایشان 1311ق و وفاتشان 1412ق است. محل دفن ایشان در مسجد میر (کازرونی) واقع در خیابان میر اصفهان است.
3) . الذریعه مرحوم آقابزرگ در 26 جلد کتاب به زبان عربی نوشته شده است. کتاب الذریعه به صورت کرامت و اعجاز می ماند.
4) . مرحوم آیت اللّه سیدمجتبی میرمحمدصادقی می گفتند دنبال کتابی[4] می گشتم از مرحوم جدم، میرزای قمی، که یافت نمی شد. به الذریعه آقابزرگ مراجعه کردم، نوشته بود این کتاب موجود است و فعلاً در کتابخانه مجتبی میرمحمدصادقی است. این در حالی بود که من آقابزرگ را ندیده بودم و ایشان هم مرا ندیده بود. از همین رو، تمام کتابخانه را زیرورو کردم و کتاب را یافتم. این از کرامت است و لاغیر.
سرسلسله سادات میرمحمدصادقی و فرزندانش
سرسلسله سادات میرمحمدصادقی و فامیل های وابسته، مثل مدرس، مدرس هاشمی، مدرس مطلق، .... و طیب...) ، از سید جلیل القدر، آقا میر محمدباقر شروع می شود. یعنی همه سادات از آقا میرمحمدباقر، اجدادشان یکسان و واحد هستنداست؛ اما تا آقا میرمحمدباقر حداقل دست کم سه یا چهار نسل فاصله است که اجداد با هم متفاوت هستند. در واقع، همه عموزاده هستند؛ از این رو جهت چند صفحهه اول کتاب را سفید رها نمودم کردم که تا هر فرد، نام خود و پدر و جد و جد بزرگ خود را تا آقا سید میرمحمدباقر پیدا کند و در این شناسنامه با توضیح احوال آن ها ثبت و ضبط نمایدکند.
تبصره: مرحوم آقا سید محمدباقر، این عالم عظیم الشأن و سید والاتبار، دارای نُه فرزند بوده است که همه از علمایء برجستهه صاحبان صاحب تألیف، و امامان جماعت، و زاهد و صاحب نفوذ در تودهه مردم بوده اند.
و هریک کدام از سادات این سلسله جلیله به یکی از آن ها می رسد.
اسامی فرزندان آیت اللّه العظمی سید محمدباقر
به این قرار است:
1.- سید فاضل و عالم کامل آقا میر محمدصادق؛ 2.- عالم فاضل سید آقا میر علینقی؛ 3.- عالم فاضل آقا سید شفیع؛ 4.- عالم فاضل آقا سید میرمحمد؛ 5.- فاضل کامل و عالم برجسته آقا سید میر اسماعیل؛ 6.- عالم فاضل آقا سید میر محمد مهدی؛ 7.- عالم فاضل آقا میر محمد کاظم؛ 8.- عالم فاضل آقا میر سید علی؛ 9.- عالم فاضل آقا سید میر محمدرضا.
علت نام گذاری سادات میرمحمدصادقی به این نام
تذکر اول: علت نام گذاری سادات میر محمدصادقی به این نام چه بوده؟ در جواب باید گفت گرچه همه اولاد آقا میر محمدباقر عالم و صاحب نفوذ بوده اند و از مکنت مالی خوبی برخوردار بوده اند، اما در میان این اولاد نه گانه، آقا سید محمدصادق از شهرت بیشتری برخوردار شد. که وی امام جماعت مسجد شاه بوده و از نفوذ در میان درباریان هم نفوذ بهره مند گردیده بود داشت و محل حل مشکلات عامه مردم شده بود از شهرت بیشتری برخوردار گردید . لذا این فامیل به سادات میرمحمدصادقی شهرت یافت. مرحوم میر محمد صادق آن قدر نفوذ داشته است که حکومت بدون اجازهه ایشان و بدون مشورت با ایشان کاری را انجام نمی داده است. به علت شهرت آقاسیدمحمدصادق این فامیل به سادات میرمحمدصادقی شهرت یافت.