مشخصات مقاله

روز پنجشنبه مورخ 07 مرداد ماه 1400

و مصادف با عید سعید غدیر، مراسمی در هیئت ریحانه الحسین سلام الله علیها با سخنرانی «حجت الاسلام کاشانی»

با موضوع «غدیر؛ روزِ مولویتِ مولا» برگزار گردید که مشروح این جلسه تقدیم حضورتان می گردد.

خیراندیش دیجیتالی : جناب آقای سید علی بحرینی به نیابت از مرحومه حاجیه خانم کسایی _گروه هم پیمانان موعود غدیر.

اشاره

صوت

«بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحیم»

«أُفَوِّضُ أَمْری إِلَی اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ بَصیرٌ بِالْعِبادِ».⁽¹⁾

«رَبِّ اشْرَحْ لی صَدْری * وَ یَسِّرْ لی أَمْری * وَ احْلُلْ عُقْدَهً مِنْ لِسانی * یَفْقَهُوا قَوْلی».⁽²⁾

«اللَّهُمَّ وَ أَنْطِقْنِی بِالْهُدَی وَ أَلْهِمْنِی التَّقْوَی».⁽³⁾

مقدّمه

شاید توقع مخاطبین و مستمعین این باشد که من امشب از فضائل امیرالمؤمنین صلوات الله علیه بگویم، ولی دعب بنده در شب و روز غدیر این است که از فضائلِ امیرالمؤمنین صلوات الله علیه نمی گویم، چون این کار را خیانت به امیرالمؤمنین صلوات الله علیه می دانم، ان شاء الله در مداحی مدح حضرت را خواهند خواند.

شب و روز غدیر روز فضیلتِ امیرالمؤمنین صلوات الله علیه نیست که بگوییم امیرالمؤمنین صلوات الله علیه شجاع و اشجع و اعلم و آقا و بامرام و باوفا و باصفا و… بودند، کسی مخالفِ این ها نیست، بلکه دیگران که به مراتب از ما دورتر هستند بیشتر از این ها را هم گفته اند.

غوغای یک مسیحی برای امیرالمؤمنین صلوات الله علیه

مسیحی داریم که یک قصیده با یک قافیه، شش هزار بیت گفته است که یک کتاب است.

مسیحیانِ عرب… چون حجاب زبان عربی باعث شده است که ممکن است ما جان کلمات حضرت را به خوبی متوجه نشویم، شما فرض کنید کسی شعر حافظ و سعدی را برای شما به فارسی ترجمه کند و بنویسد، مانند آن چیزهایی که در مدرسه زیر ابیات می نوشتیم، آن چیزی که زیر بیت می نوشتیم اصلاً جذاب نبود،

اما خودِ آن بیت خیلی روح داشت. کلامِ امیرالمؤمنین صلوات الله علیه اُدَبای مسیحی را شگفت زده کرده است، آن ها از ما بهتر و بیشتر گفته اند، درواقع باید در طول سال مدح امیرالمؤمنین صلوات الله علیه را بگوییم، ان شاء الله خدای متعال روزی کند جلساتی که هفتگی و ماهانه و مناسبتی فضائلِ امیرالمؤمنین صلوات الله علیه بگویند، و هرچه هم که بگوییم کم است و تمام هم نمی شود.

همانطور که قرآن کریم تحدّی کرده است که اگر می توانید مانند آن را بیاورید، قرآن کریم چند مرتبه فرموده است که «وَإِنْ کُنْتُمْ فِی رَیْبٍ مِمَّا نَزَّلْنَا عَلَی عَبْدِنَا فَأْتُوا بِسُورَهٍ»،⁽¹⁾اگر می توانید یک سوره بیاورید. خودِ امیرالمؤمنین صلوات الله علیه هم تحدّی کرده اند که احدی در این عالم نمی تواند فضیلتِ من را بگوید، فرمودند: «لاَ یَرْقَی إِلَیَّ اَلطَّیْرُ»⁽²⁾مرغ توهّمِ شما هرچقدر هم که پرواز کند به اوجِ من نمی رسد. خودِ امیرالمؤمنین صلوات الله علیه از ابتدا فرموده اند که از این وهم بیرون بیایید.

منتها نکته این است که امیدوارم ان شاء الله ما از این مسیحی نسبت به امیرالمؤمنین صلوات الله علیه بی معرفت تر نباشیم.

ما اگر گاهی یک مجلس برای امیرالمؤمنین صلوات الله علیه بگیریم و صد عدد غذا بدهیم یا ده میلیون تومان خرج کنیم، اگر دو کتاب بخوانیم، اگر بیست ساعت وقت بگذاریم و یک کاری کنیم می گوییم: آقا جان! ما یک غدیر یک کاری برای شما کردیم، شما ما را در صراط فراموش نکنید.

معرفتِ این مسیحی را ببینید، از همه ی این شش هزار بیت که با یک قافیه سروده است… در تاریخ ادبیات عرب این قصیده از نظر طولانی بودن یا اولین قصیده

است یا دومین قصیده، توجّه کنید که مثنوی نیست بلکه قصیده است، یعنی شش هزار بیت با یک قافیه راجع به امیرالمؤمنین صلوات الله علیه سروده است، من فقط دو بیتِ آن را می خوانم، ان شاء الله خدای متعال به اندازه ی این مسیحی به ما ادب یاد بدهد، ما یک مجلس برای امیرالمؤمنین صلوات الله علیه می گیریم و صد مرتبه با حضرت حساب می کنیم! اگر کسی تمام دارایی خود را خرجِ امیرالمؤمنین صلوات الله علیه کند ده مرتبه با حضرت حساب می کند، اگر فردا پانصد عدد غذا بدهد ده مرتبه با حضرت حساب می کند، این شخص می توانسته است طولانی ترین قصیده را راجع به حضرت عیسی بن مریم علی نبیّنا و آله و علیه السلام بگوید اما برای امیرالمؤمنین صلوات الله علیه گفته است، بعد ادبِ او را ببینید، می گوید:

وَ أصفَح أبا حَسَنٍ عَمَّن تَجَرّأ عَن *** حُبٍ عَلَی مِدحَهٍ تَسمُو مَبَانِیهَا⁽¹⁾

ای اباالحسن! یا علی! ببخشید که گستاخی کردم، حبّ و عشقی که به تو داشتم باعث شد با این دهان ناپاک خودم از تو حرف بزنم.

تو اجازه داده ای… اگر کسی قدمی برای امیرالمؤمنین صلوات الله علیه بردارد حتماً امام رضا علیه السلام و حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیها اذن داده اند، اگر کسی قدمی برای امیرالمؤمنین صلوات الله علیه برمی دارد باید از خوشحالی به شگفت دربیاید که اذن داده اند.

من قبلاً هم عرض کرده ام، صد برابر بیشتر اجازه می دهند برای حضرت سیّدالشّهداء صلوات الله علیه خرج کنید، اما به هر کسی اجازه نمی دهند برای امیرالمؤمنین صلوات الله علیه خرج کند، حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیها مدافعِ امیرالمؤمنین صلوات الله علیه هستند، امیرالمؤمنین صلوات

الله علیه نیازی به مدافع ندارند.

خلاصه اینکه می گوید: ای اباالحسن! ببخشید که من گستاخی کردم و بر حسب حبّی که به تو داشتم با این دهان ناپاک و قلمِ شکسته راجع به تو حرف زدم.

لَو لَم أکُن طَامِعاً فِی رحبِ صَدرِکَ مَا *** حَاوَلتُ وَاللهِ أن أروی قَوافِیهَا

اگر طمع نداشتم که مورد رضایت تو و مورد عنایتِ تو واقع بشوم، به خودم اجازه نمی دادم که در موردِ تو سخن بگویم، از من بپذیر.

من به کَرَمِ تو امید داشتم که نوشته ام، وگرنه این ها که ارزشی ندارد، ممکن است به چشم دیگران بیاید اما…

اگر کسی بخواهد هفتصد و پنجاه صفحه کتابِ لطیفه هم بنویسد باید مدّتی وقت بگذارد تا چیزی بنویسد، همینکه ما را راه داده ای، همینکه به ما اجازه داده ای که راجع به تو حرف بزنیم، راجع به تو بشنویم، لحظاتی راجع به تو بگوییم… ما چه کسی هستیم که بخواهیم از تو دفاع کنیم؟

اطعام غدیر را جدّی بگیریم

موضوع غدیر چیست؟

سخاوتِ امیرالمؤمنین صلوات الله علیه که دعوا ندارد، امیرالمؤمنین صلوات الله علیه نه بداخلاق بوده اند، نه بی کَرَم بوده اند، دعوا بر سرِ چیست؟ الآن در همه ی جهان اسلام فقط در نقاطی که شیعیان زندگی می کنند جشن است. اگر من الآن به هر کدام از شما عزیزان ده هزار تومان پول بدهم ده مرتبه از من تشکر می کنید، امروز صبح به یک مدرسه ای رفته بودم که به هر کدام از آن ها ده هزار تومان عیدی دادم، ده مرتبه از من تشکر کردند، بعد مسئولین آن مدرسه دوباره پیغام دادند. نه اینکه آن ها گدا باشند، اگر شما هم به من هزار تومان عیدی بدهید من از

شما تشکر می کنم.

الآن شب غدیر است که خدای متعال می فرماید «اتمام نعمت» است، نه اینکه نعمت باشد.

یک زمانی من می گویم «اتمام نعمت»، لفظ «اتمام» را به اندازه ی فهم خودم می گویم، اما زمانی است که خدای متعال می فرماید که «أَکْمَلْتُ لَکُمْ دِینَکُمْ وَأَتْمَمْتُ عَلَیْکُمْ نِعْمَتِی»⁽¹⁾نعمت را تمام کردم. این یعنی چه؟ یعنی نعمتی بالاتر از این ندارم که بدهم. خدای قَدَر قدرتِ حکیمِ قادرِ متعال، اگر بالاتر از این نعمت داشت معنی نداشت که بفرماید «أَتْمَمْتُ عَلَیْکُمْ نِعْمَتِی».

ولی امشب در جهان اسلام جشن نیست، البته جای تأسف است که در ایران و بین شیعیان هم کم است.

ان شاء الله خدای متعال روزی ما را چنان فهیم کند که شب عید غدیر و روز عید غدیر کاری کنیم که لازم نباشد هیچ خانه ای در کشور ما غذا درست کنند، یعنی مانند اربعین بشود، بلکه بعد طمعِ ما بیشتر بشود و بگوییم یک عید غدیری به همه ی خاورمیانه غذا می دهیم، خیلی مانده است که ما به اندازه ی اولیاتِ وظیفه ی خودمان انجام بدهیم، آن هم با آن کاری که با ما کرده اند، آن بزرگواران خیلی کَرَم دارند.

کسی که حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیها مدافعِ او بوده است، نیازی به من و شما ندارد، ولی از روی کَرَمِ خودشان و چون نمی خواهند ما جا بمانیم گفته اند اگر روز عید غدیر به یک نفر غذا بدهید انگار که تمام انبیاء و صدّیقین بر سرِ سفره ی تو هستند. «تمام صدّیقین» یعنی امام زمان ارواحنا فداه، یعنی صدیق اکبر امیرالمؤمنین صلوات الله علیه، یعنی امام رضا علیه السلام، یعنی صدیقه طاهره حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیها،

و ما غافل هستیم، بخدا باید رستوران ها و فست فودها فردا غذا کم بیاورند، برای اینکه آیا ما دوست ندارم که حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیها بر سرِ سفره ی ما بنشینند؟ به یک نفر غذا بدهید! باید چه چیزی می فرمودند که ما یک تکانی بخوریم؟ خیلی مانده است که ما به اولیاتِ حُب برسیم.

ماجرای غدیر چیست؟

ماجرا غدیر چیست؟ ماجرای غدیر این است که دو نگاه به پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلّم بود، و من هم چون دوربین ها هستند و پخش زنده هست با نود درصد سانسور با شما صحبت می کنم که بی دعوا و دردسر باشد، عرایض بنده بیش از پنجاه سند درجه ی یک هم دارد که باید در زمان و جای مناسب تقدیم شود.

زمان پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلّم دو نگاه به پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلّم داشتیم، یک نگاه می گفت پیغمبر مانند ماست، یک انسان عادی است، شانسِ او زده است… البته من کمی در الفاظ خود مبالغه می کنم که بحث را خوب ارائه کنم، چون اگر بخواهم توضیح بدهم هم طول می کشد و هم اینکه بنده قصد ندارم واضح صحبت کنم.

باور آن ها این بود که پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلّم به طور اتفاقی پیامبر شده است، هر کس دیگری هم می توانست پیامبر باشد. برای بعضی از خلفای بعد از پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلّم گفته اند که اگر به پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلّم وحی نشده بود این شخص پیغمبر می شد! یعنی اگر جبرئیل همینطوری به او وحی می کرد