مشخصات کتاب
سرشناسه:مهری، سیدمحمدجواد، 1326 -
عنوان و نام پدیدآور:نشانه های شگفت آور آخرالزمان [کتاب]/ مولف محمدجواد مهری کرمانشاهی.
مشخصات نشر:قم: آیین دانش، تابستان 1389
مشخصات ظاهری:117 ص
فروست:سلسله مباحثی پیرامون مهدویت، عصر غیبت و حکومت جهانی آن حضرت علیه السلام؛ 1.
شابک:2500 ریال 964-8999-20-1 :
یادداشت:کتابنامه به صورت زیرنویس.
موضوع:محمدبن حسن (عج)، امام دوازدهم، 255ق -
موضوع:آخر الزمان
موضوع:آخر الزمان (اسلام) -- احادیث
موضوع:مهدویت -- انتظار
رده بندی کنگره:BP224/5 /م9ن5 1384
رده بندی دیویی:297/462
شماره کتابشناسی ملی:3628569
اشاره
بسم الله الرحمن الرحیم
نشانه های شگفت آور آخر الزمان
محمد جواد مهری
فهرست مظالب
سرآغاز سخن...9
زندگی نامه حضرت مهدی (عجل الله تعالی فرجه)...13
فصل اوّل: اشعار و پیشگویی ها
یوسف دوران..18
جهان در انتظار کیست؟....19
طبیب دردمندان... 21
پیش گویی های شاه نعمت الله ولی22
به قدرت رسیدن احمد شاه و رضاشاه...23
کشف حجاب و قتل عام علماء...24
حکومت محمدرضا شاه...24
خبرِ آمدن امام خمینی (رحمه الله ) در 700 سال قبل...26
تحقق پیش گویی های شاه نعمت الله ولی...30
بازگشت امام خمینی (رحمه الله ) به ایران.33
فصل دوّم: علائم و نشانه های ظهور
الف) معنی کلمه آخرالزّمان....37
ب) روایات پیرامون ظهور....38
عمل نکردن به دستورات الهی...39
روایت اوّل (چهل و چهار نشانه)...39
اوصاف مردم آخرالزّمان...46
روایت دوم (سی و هفت نشانه)..46
روایت سوم....52
روایت چهارم..55
روایت پنجم....56
روایت ششم (بیست و دو نشانه).56
روایت هفتم (زنان بی بند و بار را لعنت کنید)... 60
روایت هشتم...61
روایت نهم...61
روایت دهم.....61
روایت یازدهم.62
روایت دوازدهم... 63
روایت سیزدهم63
روایت چهاردهم... 63
روایت پانزدهم64
روایت شانزدهم (شب نشینی های طولانی)...65
روایت هفدهم (اوصاف زنان آخرالزّمان)....65
روایت هجدهم...66
روایت نوزدهم(مردم گرفتار رباخواری می شوند)...67
سخنی با خواننده عزیز!...68
فصل سوم: ایران، عراق و فلسطین در آخر الزّمان
حکومت مردی از مازندران...70
زندگی نامه رضاشاه...70
فرار شاه ایران از زبان امام صادق(علیه السلام)...72
مردی از ایران قیام می کند....73
مردم به واسطه روح الله متّحد می شوند...73
علوم اسلامی از قم به تمام دنیا می رسد...78
در آخرالزّمان به قم پناه ببرید....79
انتشار روزنامه های مختلف....80
حمله به اهواز از زبان امام علی(علیه السلام)......81
فتح شهر بصره به دست دلاورمردان ایران...81
سخن امام علی(علیه السلام) پیرامون جنگ ایران و عراق.... 81
وای بر مردم مظلوم فلسطین.....83
خبر دادن امام علی(علیه السلام) از تشکیل دولت اسرائیل..... 83
خبر از شکست یهود و پیروزی مردم فلسطین..... 83
شهر بغداد و کشتن شیعیان...85
فصل چهارم: جزیره خضراء افسانه یا واقعیت!
داستان جزیره خضراء.....87
دلایل صحت داستان جزیره خضراء...98
دلایل افسانه ای بودن آن.....101
سیّدمحمّد باقر شفتی و جزیره خضراء...105
جزیره خضراء از دیدگاه آیت الله بهجت (رحمه الله )...108
وظیفه شیعه در آخرالزّمان....109
استغاثه به امام زمان (عجل الله تعالی فرجه).....110
کتابنامه....112
تألیفات نگارنده... 115
سرآغاز سخن
ای یوسف زهرا سر بازار محبّت * با رشته کلافی سرسودای تو دارم
ستایش و سپاس خاص پروردگاری است که انسان را به نعمت عقل کرامت ارزانی فرمود و شناخت خویش را با فطرت الهی بدو الهام کرد.
سلام ودرودی بی پایان بر تمامی انبیاء الهی بویژه پیامبر اسلام(صلی الله علیه وآله) و خاندان پاکباختهاش، بخصوص حضرت مهدی ولیّ خدا،نجات دهنده دنیا،سلیمان جهان وجود و احیاگر عدل و قسط پس از ستم و جور فراگیر جهانی.
سلام و درود خداوند بر اولیاء الهی و بر معماران بزرگ بناء عظیم و شکوهمند اسلامی و عالمان وارسته و فقیهان شیعه، بویژه خورشید قرن بیستم امام خمینی (رحمه الله ) که در راه تدوین و تکمیل و حراستاز
مجموعه تعالیم اسلامی از هیچ کوششی دریغ نورزیدند و با تمام وجود، حقایق و معارف را به ما رساندند.
گویند زمانی که حضرت یوسف (علیه السلام) را در بازار مصر برای فروش آوردند، عدهای از ثروتمندان برای خرید وی جمع شدند و دسته ای
هم برای تماشا آمدند، بنا شد خریداران در یک ردیف و تماشاچیان در طرف دیگر قرار گیرند.
وقتی که صفوف خریداران و تماشاچیان از هم جدا شد و منتظر بودند که حضرت یوسف را بیاورند، در این حال پیرزن قد خمیدهای را دیدندکه در صف خریداران قرارگرفته و در دست خود کلافی ابریشم دارد، به او گفتند این همه صاحبان ثروت در خوف و ترسند که شاید نتوانند او را بخرند، شما به چه امیدی در صف خریداران درآمدهای.
جواب داد: من میدانم که یوسف را به بهای کم نمیدهند، ولی تمام هدف این است که اگر یک روزی از خریداران یوسف نام بردند، نام من هم در زمره خریداران حضرتش باشد.
لذا آنچه ما را بر آن داشت برای تدوین این مجموعه، حکایت آن پیرزن قد خمیده مصری است؛ چون نویسندگان و خدمت گزاران زیادی همچون مرحوم علامه مجلسی،شیخ حُرعاملی وسیّدبن طاووس و بزرگان دیگری در این مورد انجام وظیفه کرده اند، امّا چون آن کتب عربی و یا دسترسی به آن ها برای همگان مقدور نمی باشد و در بین علاقمندان به وجود مقدّس حضرت ولی عصر (عجل الله تعالی فرجه) گاهی صحبت از علائم و نشانه های ظهور آن سرور می شود، برای آگاهی
بیشتر عاشقان مهدی (عجل الله تعالی فرجه) برخی از روایات اهل بیت عصمت و طهارت علیهم السلام که در باب علائم ظهور آن حضرت نقل شده ، گردآوری نموده و به دوستداران حق و حقیقت تقدیم می نماییم.
در پایان با نهایت عجز و انکسار، از پیشگاه مقدّس آن یوسف غائب، از تقصیرات خود، خواهان عفو و بخشش هستیم.
«اَللّهُمَّ عَجِّلْ فَرَجَه وَاجْعَلنا مِنْ اَعْوانِهِ وَاَنْصارِهِ»
قم المقدّسة عُشّ آل محمد
سال امام علی (علیه السلام) 22 بهمن ماه 1379
محمد جواد مُهری
زندگی نامه حضرت مهدی (عجل الله تعالی فرجه)
اشاره
آن حضرت در نیمه شعبان سال 255 ه.ق در سامراء به دنیا آمد.(1)
وی هم نام پیامبر و کینه اش ابوالقاسم است، به عللی بردن نام صریح او نهی شده است.(2)
همچنین علّامه مجلسی (رحمه الله ) اخبار دیگری نقل می کند که تا زمانی که امام ظهور نکند و زمین را پُر از عدل و داد نفرماید، ذکر نامش روا نیست. (خوانندگان عزیز برای دانستن علل نهی، به اصول کافی ج 2، ص 127؛ مرآت العقول ص 240، مراجعه کنید).
1) . اصول کافی ج 1، ص 514 ؛ الارشاد ص 346 ؛ الغیبه ص 141 ؛ اعلام الوری ص 418. برخی هم ولادت او را در سال 256 ه.ق نوشته اند. کمال الدین ص 432 ؛ کشف الغُمّه ج 3، ص 227.
2) . داوود بن قاسم جعفری گوید: شنیدم امام هادی (علیه السلام) می فرمود: جانشین پس از من حسن است، حالِ شما چگونه خواهد بود نسبت به جانشین بعد از آن جانشین؟ عرض کردم برای چه؟ خدایم قربانت کند! حضرت فرمود: زیرا شما خود او را نمی بینید و برای شما روا نیست که او را به نامش یاد کنید. عرض کردم: پس چگونه یادش کنیم؟ فرمود: بگویید حُجّت از آل محمّد (علیهم السلام).
حجّت، قائم، صاحب الزّمان، بقیّة الله، خلف صالح ؛ از القاب آن حضرت، و مشهورترین آن مهدی (عجل الله تعالی فرجه) است.
آن حضرت از طرف پدری، فرزند حسن بن علی بن محمّد بن علی بن موسی بن جعفر بن محمّد بن علی بن حسین بن علی بن ابی طالب(علیهم السلام) و از طرف مادری، فرزند نرجس دختر یشوعا، فرزند قیصر روم می باشد.
مادر حضرت نرجس خاتون از فرزندان شمعون بن صفا که وصیّ حضرت عیسی (علیه السلام) بوده به شمار می رود.(1)
حضرت نرجس(علیها السلام)از زنان با فضیلت و کمال بود تا آن جا که عمّه امام حسن (علیه السلام)، حکیمه دختر امام جواد (علیه السلام)، خود را خدمتگزار وی می نامید و مستندترین گزارش میلاد آن حضرت را نقل
1) . از حضرت نرجس(علیها السلام)، به نام های ریحانه، سوسن، صیقل، نیز یاد کرده اند. الارشاد ص 346 ؛ بحار ج 51، ص 21 - 34 ؛ اثبات الوصیه ص 246.
کردهاست...(1).
ولادت او به علت تعقیب شدید خلیفه، (همچون ولادت موسی) بر همگان مخفی بود.(2)
با
آنکه اهل سنت اصل اعتقاد به (مهدی (عجل الله تعالی فرجه)) را قبول دارند، ولی برخی از آنان ، ولادت وی را در آینده و آخرالزّمان می دانند.(3)
با این حال؛ صدها دانشمند و محدّث به ولادت او تصریح کرده اند.
او در روز هشتم ربیع الاول سال 260 ه.ق که پدر بزرگوارش شهید شد، در پنج سالگی به مقام امامت رسید. آن حضرت به امر خداوند دارای دو غیبت بود.
1- غیبت صغری:
که از سال 260 ه.ق شروع شده و در سال
329 ه.ق پایان یافت که تقریباً 70 سال می شود (اقوال دیگری نیز گفته شده است).
2-غیبت کبری:
که از سال 329 ه.ق شروع شد و تا وقتی که خدا بخواهد و ظهور کند ادامه خواهد یافت.
دوران زندگی آن حضرت را می توان در چهاربخش خلاصه کرد:
1- دوران کودکی و حیات پدر: حدود پنج سال.
2- دوران غیبت صغری که با چهار نفر از سفرای خاص خود به ترتیب: «عثمان بن سعید»، «محمّد بن عثمان»، «حسین بن روح» و «علی بن محمّد سمری» تماس داشت و سپس به علی بن محمّد سیمری دستور داد که جانشین برای خود تعیین نکند.
3- غیبت کبری: و انتظار آن حضرت و ملاقات بعضی با آن حضرت ... که آن حضرت در این زمان، زمام امور را به ولی فقیه
(مجتهد جامع الشرایط) سپرده است.(1)
4- دوران ظهور: دوران درخشان ظهور آنحضرت و حکومت جهانی او.
1) . اسحاق بن یعقوب کلینی نامه ای برای حضرت ولی عصر روحی فداه (از طریق محمّد بن عثمان عمری از نوّاب حضرت) می نویسد و از مشکلاتی که برایش رُخ داده سؤال می کند و محمّد بن عثمان عمری نماینده آن حضرت، نامه را می رساند. جواب نامه به خطّ مبارک صادر می شود که: «... در حوادث و پیشامدها به راویان حدیث ما رجوع کنید، زیرا آنان حُجّت من بر شمایند و من حجّت خدایم ...» ( ولایت فقیه ، ص 67 و کمال الدّین صدوق).
فصل اول : اشعار و پیشگویی ها
یوسف دوران
چونکه شود روز جمعه دل نگرانیم
منتظر مَقدم امام زمانیم
جمع شویم و دعای ندبه خوانیم
تا که شود آشکار آن شه خوبان
ما همه یعقوب وار دیده به راهت
منتظر دیدن جمال چو ماهت
این غم و افسردگی و رنج و نقاهت
گشته پدید از فراقت ای مه تابان
ای شب هجران مگرکه بی سحرهستی
نوبه ما کی شود به ما برسی
نسبت مَه دادنم به شه غلط هستی
ما کجا و جمال یوسف دوران
شمس وقمر شعله ای ز مشعل رویش
ظلمت امکان سوادِ طرّه مویش
یوسف کنعان گُلی ز گلشن رویش
شاه حجازی بُوَد نه برده کنعان
دل پریشان مسکین زبهردیدن رویت
گشته چون مجنون اسیربرسرکویت
جهان در انتظار کیست؟
هرکجا مجلس خالیست تمنّای توست
هر کجا نور و صفاییست تجلّای توست
در دل پاکدلان غیر تولّای تو نیست
در همه محفل ما شیون و غوغای توست
هرکسی دل بهوای صنمی بسپرده
دل بشکسته ما واله و شیدای توست
روز هر جمعه بود مجلس ذکر تو بپا
گریه و ناله ما بهر تسلّای توست
جاهلان از سر و سودای تو گر بی خبرند
مقصد اهل یقین یکسره سودای توست
نیست ما را به گُل و زیور و بستان حاجت
زانکه در خاطر ما نقش دل آرای توست
پر شده روی زمین از ستم و فسق و فجور
چاره آن بیقین از ید والای توست
برقع بردار ز رخسار و جهان روشن کن
که جلای دل ما از رخ زیبای توست
طعنه و نیش به زخم دل مسکین مپسند
که شفای دل بیچاره مداوای توست
حاجت غم زدگان در همه احوال دعا
به تضرّع ز خداوند تقاضای توست
گر ندارند محبّین خبری از تو ولی
در بقیع یا که سر قبر حسین جای توست
به منی و عرفات و به بقیع و به حرم
دل صاحب نظران طالب و جویای توست
جان سپردند ز هجران تو دل سوختگان
دردم مرگ،مُقدم به تمنّای توست
طبیب دردمندان
ای طبیب دردمندان خسرو خوبان کجایی
ای شفابخش دل مجروح بیماران کجایی
ظلم وجوروجهل وکین یکباره عالم را گرفته
ظالمان جولان دهندای مصلح دوران کجایی
دشمنان شادوعزیزان خواروقرآن مانده
بیکس یا معزّ الاولیاء ای حامی قرآن کجایی
صبح امید محبّین از غمت شام سیه شد
شمع دل افروز در شام سیه روزان کجایی
دیده ما،درانتظارت شدسفیدای نور چشمان
قلبهاخون شدزهجرت ای ماه تابان کجایی
چون بیایی خاک پایت سرمه چشمم نمایم
رُخ نهم برمقدمت ای روح بخش جان کجایی
رفت ازکف صبروازدل تاب تا آندم که آید
بوی پیراهن ز مصر ای یوسف کنعان کجایی
تا به کی با هم نشینیم و بگوییم درد یاران
تابه کی ریزیم اشک از دیده گریان کجایی
عمرکوتاه است و ترسم مرگ آید ناگهانی
جان دهم اما نبینم روی آن جانان کجایی
دیده ات گریان شب وروزازمصیبت های بی حدّ
دوستان محزون ازآن غم وزغم هجران کجایی
پهلوی زهراشکست ازدر، علی مظلوم کین شد
محسن اندرخون طپید زان آتش سوزان
کجایی خون جدّت ریخت اندر کربلا با نوجوانان
طالب خون شهیدان یار مظلومان کجایی
تیرکین بدرید حلق اصغر بی شیر مظلوم
آل عصمت در طناب فرقه دونان کجایی
دردها بسیارودرمان نیست ماراای حبیبا
زان«مقدم»گفت بعضی ای همه درمان کجایی
پیشگویی های شاه نعمت الله ولی(1)
سلسله نعمت اللّهی در عصر حاضر از معروف ترین سلسله های تصوّف است. قبرش در ماهان کرمان مزار صوفیان است، گویند 95 سال عمر کرد و در سال (820 یا 827 یا 834) درگذشت.
اکثر عمرش در قرن هشتم گذشته و با حافظ شیرازی ملاقات داشته است. اشعار زیادی در عرفان از او باقی است. (مجموعه آثار استاد شهید مطهّری، ج 14، ص 577).
البته اقوال دیگری در این زمینه وجود دارد، از جمله مرحوم دشتی (رحمه الله ) شارح نهج البلاغه می فرماید:
سیّد نورالدّین شاه نعمت الله ولی ماهانی کرمانی از بزرگان علمای شیعه است که در روز پنجشنبه 22 رجب سال 730 ه.ق در قصبه کوه بنان کرمان تولّد یافته و در سال 827 در سن 97 سالگی وفات نموده و مزارش در قصبه ماهان کرمان است.
1) .آیت الله شهید مطّهری (رحمه الله ) می فرماید: شاه نعمت الله ولی از معاریف و مشاهیر عرفا و صوفیّه است و این مرد نسبش به امام علی (علیه السلام) می برد.
قدرت کردگار می بینم
حالت روزگار می بینم
ازنجوم این سخن نمی گویم
بلکه از کردگار می بینم
روز شنبه ز شهر ذوالقعده
تن او بر مزار می بینم(1)
شه چو بیرون رود ز جایگهش
1) . احمد شاه
شه دیگر بکار می بینم(1)
چو فریدون به تخت بنشیند
پسرانش قطار می بینم
علمای زمان او دائم
همه را تار و مار می بینم
هست فصل حجاب در عهدش
فصل را بی تبار می بینم(2)
چون دو ده سال پادشاهی کرد(3)
شهیش را کنار می بینم
پسرش چون به تخت بنشیند(4)
بوالعجب روزگار می بینم
غارت و قتل مردم ایران
دست خارج بکار می بینم
اعتصاب و حساب در عهدش
سخت بی اختیار می بینم
ظلمت ظلم ظالمان دیار
بی حدّ و بی شمار می بینم
ظلم پنهان خیانت و تزویر
بر اعاظم شعار می بینم
جنگ و آشوب و فتنه بسیار
در کمین بی شمار می بینم
بر سر هر کوی و برزن
نام اوزشت وخوار می بینم(1)
کم ز چل چونکه پادشاهی کرد(2)
سلطه اش تار و مار می بینم
سیّدی را ز نسل آل رسول(1)
نام او برقرار می بینم(2)
نائب مهدی (عجل الله تعالی فرجه)آشکار شده
قامتش استوار می بینم
پیشوای تمام دانایی
رهبری با وقار می بینم
رهنما و امام(3)هفت اقلیم
حالت روزگار می بینم
عدل و دادی که می شود پیدا
دولتش پایدار می بینم
هر کجا رو نهد به فضل اِله
دشمنش خاکسار می بینم
بعد از این شاهی از میان برود
عالمی چون نگار می بینم
غم مخورزآنکه من دراین تشویش
خرّمی وصل یار می بینم
بعد از او خود امام خواهد آمد
که جهان را مدار می بینم
دولت مهدی (عجل الله تعالی فرجه) آشکار شود
بلکه من آشکار می بینم
گرگ با میش و شیر با آهو
در چرا هم کنار می بینم(1)
قابل توجّه خوانندگان عزیز؛ اشعار فوق بصورت های مختلفی ذکر شده، آنچه در بالا آمد خلاصه ای است از ترکیبی از نقل های مختلف.
1) . که پس از انقلاب اسلامی حکومت پادشاهی نابود شد.
در روزنامه خراسان، شماره 8607 سه شنبه 7 فروردین 1358 می نویسد:
علی اکبر نوروزی، مدیر کتابخانه احمدی شهر شیراز اشعار زیر را از کتاب دیوان شاه نعمت الله ولی چاپ بمبئی سنگی در سال 1261 ه.ق ، حدود 700 سال قبل که آنها را شاه نعمت الله سراییده و استنساخ نموده و از شیراز به مشهد مقدّس برای ثقه الاسلام سیدعلی نقی طبسی ارسال و آقای طبسی آن را به نظر امام خمینی (رحمه الله ) در شهر قم رسانید. و نیز آقای معین الدّین اسلامی سردبیر مجله سپید و سیاه این اشعار را از کتاب دیوان چاپ سربی اقتباس و در روزنامه شماره 1102 اول دی ماه 1357 درج و آقای شیخ محمّد حسین دانشمند نگاشتند و به این جانب (علی فلسفی) واصل نمودند.(1)
1) جلوه های حسینی در سیمای خمینی، ص 384.
و مرحوم استاد دشتی (رحمه الله ) شارح نهج البلاغه می فرماید:
سیّد نعمت الله ولی از بزرگان علمای شیعه، مضامین برخی از روایات را در قالب اشعاری بیان داشته است. گرچه حضرات صوفیّه او را بخود نسبت داده اند و خائنانه اشعار معروف او را نسبت به حوادث قبل از انقلاب از دیوان او حذف کردند، با اینکه در چاپ بمبئی (چاپ سنگی) سنه 1261 هجری، ص 172، وجود دارد و در مجلّه سپید و سیاه، شماره 1102 جمعه فروردین 1358 نیز منتشر شده است و در نسخه هایی که با کوشش دکتر قاسم غنی منتشر شد، آن اشعار به چشم می خورد و در نسخه های مطبوع قبل از انقلاب اسلامی نیز وجود دارد، امّا نشر نخستین که در سال 1374 دیوان نعمت الله ولی را با مقدّمه سعید نفیسی منتشر نمود، اشعار مربوط به انقلاب اسلامی
ایران و سقوط شاه را حذف کرده است، گرچه برخی از اشعار قبل و بعد را آورده اند.(1)
تحقّق پیشگویی شاه نعمت الله
وه عجب روزگار می بینم
دین حق برقرار می بینم
سختی و سردی زمستانی رفت
پیش رو خوش بهار می بینم
سال پنجاه و هفت و ماه صفر
شاه را در فرار می بینم
دولت حق و عدل اسلامی
جای او استوار می بینم
شاه و یاران شاه روی سیاه
همه را خوار و زار می بینم
1) آینده و آینده سازان، ص 172.
به سزای جنایت بسیار
یک به یک را دچار می بینم
طبق دستور شرع اسلامی
سر دشمن به دار می بینم
نقشه دشمن است نقش برآب
چون خداوند یار می بینم
درجهان دولتی چو امریکا
آن جهانخوار، خار می بینم
شوروی،انگلیس وآمریکا
هر سه را زخم دار می بینم
در تمام جهان ایران را
صاحب افتخار می بینم
عزت حق و ذلت باطل
همه جا آشکار می بینم
بهر یاری ملّت ایران
دست غیبی به کار می بینم
یادگار علی، خمینی را
وارث ذوالفقار می بینم
بهر این ملّت ستمدیده
رهبری غمگسار می بینم
مرجع دینی وفقیه بزرگ
هم سیاستمدار می بینم
نائب برحق امام زمان
رهبری هوشیار می بینم
پیشگاه جهاد با اعداء
پور دلدل سوار می بینم
تاظهور حکومت مهدی
دولتش پایدار می بینم
ارتش20 میلیونی زن ومرد
در صف کارزار می بینم(1)
بازگشت امام خمینی به ایران
بازگشت امام خمینی به ایران(2)
آمدازپاریس چونکه این پیام
اول ماه محرم از امام
گفت خون پیروزبرشمشیرهاست
خون ندادن درره قرآن خطاست
این ندا این ماه واین فرخنده نام
کرد ملّت را مهیای قیام
راهپیمایی میلیون ها نفر
شاه را انداخت در فکر سفر
درهزاروسیصد وپنجاه وهفت
شاه ایران بارخود رابست ورفت
پایه های سلطنت از بیخ ریخت
عاقبت ازکشور ایران گریخت
شاه رفت ، آمد خمینی با شتاب
ظلمت شب رفت وآمدآفتاب
شاه رفت و شادی آمد بر وطن
عزّت وآزادی آمد بر وطن
بس که خون بیگناهان ریخت شاه
بهررفع خستگی بگریخت شاه
شاه رفت و شاهپور آمد به کار
ای دوصد لعنت براین بد بختیار
گفت من چون مرغ طوفانم قوی
بهر یاری رژیم پهلوی
ناگهان آمد ز پاریس این پیام
سوی ایران می شود عازم امام
این بشارت چون که به ایران رسید
گوئیابرجسم مرده جان رسید
بردرو دیوارشداین شعار
مرگ برشاه وسپس بختیار
شدبه تهران سیل جمعیت روان
ازتمام شهرهاپیر وجوان
اشکها از چشم ما می شد نثار
در ره آن رهبر والاتبار
کف زنان پیر وجوان ونو نهال
پای کوبان کودکان خردسال
بهر استقبال آن عالی مقام
ازسرشب کردملّت ازدحام
شهر تهران که با دستور شاه
زآتش توپ ومسلسل شد سیاه
آن چنان غرق سرور ونور شد
چشم شاه ودوستانش کورشد
با چنین شور و شکوه واحترام
کرداستقبال امّت از امام
رهبر ایران به ایران چون رسید
برتن ایرانیان روحی دمید
فصل دوم : علائم و نشانه های ظهور
اشاره:
الف) معنی کلمه آخرالزّمان
کلمه آخرالزّمان از امور نسبی به شمار می رود، به این معنا که ؛ زمان فعلی(1)را که مدت 1438 سال از هجرت پیامبر اکرم (صلی الله علیه وآله) می گذرد، نسبت به آن زمانی که آن حضرت مبعوث به رسالت و پیغمبری شده می توان گفت: آخرالزّمان است و مدت پانصد یا هزار یا دوهزار سال آینده را نسبت به زمان فعلی ما می توان گفت: آخرالزّمان است و ...
پس بنابراین، آخرالزّمان یک زمان معلوم و محدودی نیست تا بتوان گفت: فلان زمان آخرالزّمان است؟ همانگونه که نمی توان زمان و موقع ظهور حضرت مهدی (عجل الله تعالی فرجه) را تعیین نمود، همانطور هم
1) سال 1395 ه . ش .
نمی توان آخرالزّمان را محدود و معلوم کرد.
آری از یک طریق تا اندازه ای می توان معنی کلمه آخرالزّمان را دریافت و آن این است که : وقتی کلیه آن موضوعاتی که پیامبر اسلام (صلی الله علیه وآله) و آل اطهر آن حضرت خبر داده اند عملی شوند. چنانکه قسمتی از آن عملی شده (و بعد از این در صفحات آتی خواهیم خواند) آن زمان را می توان آخرالزّمان گفت و در انتظار ظهور حضرت مهدی (عجل الله تعالی فرجه) بود.
ب) روایات پیرامون ظهور
اشاره
درمورد علائم ظهور، روایات وارده گوناگون و متنوع است و با زبان های مختلف سخن گفته است، زیرا بعضی از این روایات جوّ اجتماعی و به ویژه وضع جوامع اسلامی را پیش از ظهور تشریح می کند و برخی دیگر حوادثی را که نزدیک به ظهور واقع می شوند شرح می دهد، و گروه سوم هم بُروز حوادث عجیب را بیان می کند و بعضی دیگر از روایات هم به حوادث پس از ظهور اشاره دارند؛ اینک به برخی از آن روایات اشاره می کنیم:
1.عمل نکردن به دستورات الهی
روایت اوّل:
حُذیفه می گوید دیدم رسول خدا (صلی الله علیه وآله) پرده کعبه را گرفته و گریه می کند. عرض کردم یا رسول الله! چه چیزی شما را به گریه آورده است؟ خداوند چشمان تو را نگریاند.
فرمودند: ای حُذیفه! دنیا از بین رفته یا مثل اینکه تو در این دنیا نبودی.
عرض کردم: پدر و مادرم به قربانت باد! آیا علائمی هست که دال بر وقوع چنین وضعی در دنیا باشد؟
فرمودند: آری ای حُذیفه! مطالبی که می گویم به قلبت بسپار و با چشمت ببین و با انگشتانت شماره کن(1): (آنگاه حضرت علائم آخرالزّمان را بیان می کند که برخی از آنها به شرح زیر است):
اِذا ضَیَّعَتْ أُمّتِی الصَّلوةَ؛وقتی که امّت من نماز را ضایع کنند.
1) . نوائب الدّهور، ج 1، ص 290، ح 206؛ اثبات الهداه، ج 7، ص 390، باب 34، فصل 4، ح 12؛ بحارالانوار، ج 52، ص 190، باب 25، ح 21. (به برخی از آنها به این مضمون اشاره شده).