جلسه 1387/12/13

بسم الله الرحمن الرحیم

اقسام جهاد - دفاع

 موضوع: جهاد

 

 بحث ما با توفيق پروردگار متعال، در کتاب جهاد درباره ي دفاع بود يعني اگر يک کشور اسلامي، يک مجتمع اسلامي، مرکز اسلامي، از طرف دشمنان اسلام، مورد تهاجم قرار گيرد بر مسلمان ها لازم است که دفاع کنند «وَقَاتِلُواْ فِي سَبِيلِ اللّهِ الَّذِينَ يُقَاتِلُونَكُمْ » که آيه ي صد و نود از سوره ي بقره بود و اين دفاع، که يک نوع از جهاد با جهادهاي ديگر فرق داشت يکي اين که در اين جا شکي نيست که حضور امام و يا نماينده ي امام هم لازم نيست بر مردم مسلمان لازم است که، پير و جوان و زن و مرد براي دفاع برخيزند و دفاع کنند صاحب جواهر، در جلد بيست و يکم، صفحه ي نوزده متعرض شده و ايشان مي گويد: « کتاباً سنتاً اجماعاً عقلا» هر مرکز اسلامي، هر مملکت اسلامي که از طرف دشمن مورد تهاجم نظامي قرار بگيرد، لازم است که مسلمان ها قيام کنند همه ي مسلمان ها، منتها الأقرب فالأقرب گاهي ممکن است همه ي مسلمان ها لازم باشد که از بيضه ي اسلام، از مرکز اسلام و از مجتمع اسلام دفاع کنند و در اين جا حضور امام و نايب امام هم شرط نيست و آن جهاد معمولي، از زن ها و فلان و فلان برداشته شده است اما اين جا زن و مرد و پير و جوان لازم است که براي دفاع برخيزند و دفاع کنند، اين را با توفيق پروردگار انجام داديم، عرض کرديم که در کتب فقهاء، همين مسئله ي نظامي، تهاجم نظامي مورد بحث قرار گرفته، که اگر يک دشمني با سپاه و لشکر حرکت کرد و بخواهد اشغال کرد و متعرض شد چه بايد کرد؟ اما چند نوع تهاجم هم وجود دارد که آن ها بر حسب زمان که مقتضي نبوده در کتب فقهاء بحث نشده است تهاجم فرهنگي، تهاجم سياسي، تهاجم اقتصادي، يعني دولت هاي استکباري و ظالمين، بعداً متوجه شده اند که تهاجم نظامي خيلي خرج و مخارج و دردسر دارد بهتر آن است که يک راه ديگري پيش بگيرند که هم فائده و منافع تسخير و سلطه بر يک مملکت داشته باشند و مخارج کمتر، عايدات بيشتر، با آن تهاجم فرهنگي است اگر بتوانند فرهنگ يک ملت را عوض کنند آن ملت خودش خوب وابسته شود به آن ملت ديگر و آن مهاجم بتواند سياست يک ملت را تغيير دهند و قبضه کنند خوب اين ملتي که سياست آن قبضه شده تابع آن ملتي خواهد شد که، آن دولتي که سياست اين ها را تغيير داده است و همين گونه اقتصاد، از اين جهت سه تا تهاجم به وجود آمده که در کتب فقهاي ما نيست، تهاجم فرهنگي، تهاجم سياسي، تهاجم اقتصادي، از طرفي هم خوب در حوزه ي علميه ي قم که در اين زمان در کتاب جهاد بحث مي شود لازم است اين مباحث هم خوب مطرح شود براي خاطر اين که فقه ما يک فقه پويايي است و در هر زمان پاسخگوي احتياجاتي است و اسلام يک ديني در سطح بسيار بالايي است اگر در همه ي زمان ها يک تطبق «وَأَنتُمُ الأَعْلَوْنَ» (آل عمران، 139)، «الإسلام يعلو و لا يعلي عليه»، خوب اين بايد مفروض باشد بنابراين پس لازم است که درباره ي تهاجم فرهنگي، و سياسي و اقتصادي هم در حوزه ي علميه ي قم با توفيق پروردگار با مطالعه يش ما که بحثي است که تا به حال بحث نشده است ما بايد فکر کنيم خودمان بر اساس کتاب و سنت دلائلي براي اين موضوع به وجود بيايد و بحث کنيم، يعني بايد بحث شود.

 تنها کسي که متعرض شده است امام (رضوان الله عليه) است اصل مسئله را گفتيم امام در تحرير، فصلي به نام دفاع دارند جهاد و دفاع، در آن جا ده مسئله ايشان ذکر کرده اند که در کتب ديگر، وجود ندارد. اين ده مسئله بر مي گردد به همين سه تا که عرض کردم، تهاجم غير از نظامي که گفتند، تهاجم فرهنگي و سياسي و اقتصادي، اول معنا کنيم تهاجم فرهنگي آن است که قدرت هاي بزرگ و استکباري سعي کنند فرهنگ ملتي را عوض کنند و تابع فرهنگ خودشان کنند، هر ملتي يک فرهنگي دارد حتي کمونيست و سوسياليستي، فرهنگشان انکار خدا بود و اين گونه مسائل بود بالأخره فرهنگ يعني آن چه که به فکر و انديشه و عقيده ي مردم فرهنگ محسوب مي شود. گاوپرست ها خودشان فرهنگي دارند بر اساس فرهنگ خودشان گاو را مقدس و محترم مي شمارند و هکذا، خوب فرهنگ ها خيلي متفاوت است غرب خودش يک فرهنگي دارد آن فرهنگ آن ها، فرهنگ اومانيسم است يعني انسان محور و مدار است خدا و دين و اين ها را گذاشته اند کنار، گفتند اين انسان است و خواسته هاي انسان است و دولتي ترتيب دهيم بر اساس خواسته ي انسان ها، رأي انسان ها، اسم آن هم مي شود ليبرال دمکراسي مثلاً که اين خودش يک فرهنگي است آن ها ديگر با خدا و آخرت و اين ها کار ندارند آن ها مي گويند انسان هر چه بخواهد حتي با کليساهاي خودشان هم الآن کار ندارند با پاپ هاي خودشان هم يک احترامي است، اساساً در انجيل آن ها چيزي به نام سياست و فرهنگ و اقتصاد وجود ندارد خلاصه، از اين جا سعي کرده اند براي اين که فرهنگ ملت ها را تغيير دهند و تابع فرهنگ خودشان کنند وقتي يک ملتي فرهنگ خود را از دست داد مثل درختي که ريشه ي خود را از دست داده است آن را ديگر هر کجا بکاريم بکشيم مي شود کاشت ديگر، فرهنگي را وقتي از دست داد اين تابع فرهنگ آن ملت مطلوب خودش مي شود يک خودباختگي و شيفتگي و وابستگي و آن فرهنگ مطلوب خود را پيدا مي کند هر کجا باشد يک نوکري است در حقيقت، سرخورده اي است هر کجا باشد تابع شما کار خواهد کرد سعي کردند به اين که، فرهنگ بسياري از کشورهاي اسلامي را اين گونه کند قبل از انقلاب ايران ما همين گونه بود، همه جا وابسته بود به غرب، حتي کتاب هاي دانشگاهي ما، ؟؟؟ اسلام را هم به حساب آن ها نوشته بودند مي گفتند گاليله و ؟؟؟ بود که حرکت زمين را کشف کرد و حال آن که در روايات و قرآن ما خوب نهج البلاغه دلايل فراوان هست و هکذا مسائل ديگري که شايد هم گفته باشم. اين مي شود تهاجم فرهنگي، هر کس که تابع آن ها بود روشنفکر و منور الفکر و اين ها و هر کس تابع نبود مرتجع و عقب مانده و اکثريت هم آن ها بودند، ؟؟؟ کليدي هم دست آن ها بود و يک اقليتي هم تابع نشده بودند اما کاري از آن ها بر نمي آمد، تهاجم سياسي آن است که مديريت کارها را به دست آن ها باشد يعني مثلاً فرض کنيد که وزرا و وکلا و اساتيد دانشگاه ها و بالاترها، تابع آن ها هستند سياست را آن ها ورق مي زنند و معين مي کنند بقيه ي مردم تابعيت و تبعيت دارند اين مي شود تهاجم سياسي گفتيم قبلاً فراماسون هايي اشخاصي که مي رفتند براي خواندن درس به غرب، شستشوي مغزي داده مي شدند فکرشان عوض مي شد و بر مي گشتند اما دست نشانده ي آن ها هستند شما مي خواهيد براي مجلس، انتخاباتي انجام دهيد اين گونه نيست که آن ها بگويند که چه کسي بايد انتخاب شود و هکذا، اين تهاجم سياسي آن ها بود امام از يک دل دردمندي اين مسائل را ذکر کرده اند آشنايي با اوضاع زمان همين است تهاجم اقتصادي همين بود که آن ها منابع اقتصادي ما را قبضه کرده بودند، معادن و اين ها هر چه بود مي شکافتند و مي بردند، پنبه را از ما مي خريدند به قيمت ارزان، ولي لباس مي کردند فاستوني و لباس هاي ديگري به قيمت خيلي گران ما مي خريديم چون خود ما انقدر عقب مانده بوديم صنعتي نداشتيم، در اين کتاب سفرنامه ي مظفرالدين شاه، نوشته که اگر روسيه به ما چلوار ندهد براي مردگانمان کفن نداريم انقدر از لحاظ اقتصادي عقب مانده بودند آن يک تهاجم اقتصادي است پس بنابراين سه نوع تهاجم فرهنگي، اقتصادي، سياسي. گاهي هر سه توأم بودند با هم و گاهي منفک بودند، خلاصه آن ده تا مسئله ي امام (رضوان الله تعالي عليه) مربوط به اين موضوع در کتاب دفاع، که ايشان فرمودند به اين که بايد و لازم است بر مسلمانان که اولاً اعتراض کنند از اين که هيچ وقت تحت سلطه ي آن ها نه نظامي، نه سياسي، نه فرهنگي، نه اقتصادي قرار نگيرند و همه بايد با يکديگر متحد باشند و سلطه را نپذيرند و قيام کنند.

 ؟؟؟ـ آن بحث ديگري است خلاصه آن بحث ديگري است اول مي فرمايند به اين که بايد بيدار باشند و اين ها، بعد اگر به وجود آمد خوب بايد چه کار کنند؟ اگر عقدي، پيماني بسته شده است بايد لغو کنند و به هم بزنند و اگر عقد و پيمان نيست هر نوع رابطه اي که اقتضاء مي کند آن ها سلطه پيدا کنند در برابر آن رابطه قيام کنند آن رابطه را قطع کنند اين ده مسئله اي که در دفاع هست اما مدارد مطالعه مي کنيد، حالا بحث ما با توفيق پروردگار در همين جا است مي خواهيم ببينيم که اسلام از چه راهي در برابر سلطه ي فرهنگي، سياسي و اقتصادي به ما راه نشان داده بله، اسلام چون يک دين بسيار جامع و کاملي است اگر يک وقت هم اين جريان به وجود آمده براي خاطر اين است که آن سنگرهاي اسلام را ما از دست داديم، بلکه هر قشوني که سنگر خود را از دست دهد سنگرش به دست دشمن بيافتد، دشمن مملکت را تسخير کند، ما سنگرها را بايد بشناسيم بحث ما در آن سنگرها و در اصولي است که با توجه به آن اصول، نه تنها رفع بلکه دفع است چون رفع يعني اعدام الشيء بعد وجوده، دفع يعني اعدام الشيء قبل وجوده، اسلام مباني و اصول و سنگرهايي دارد با توجه به آن مباني اصلاً دفع است يعني طوري اسلام فرصت نمي دهد ميدان نمي دهد که دشمني بتواند فرهنگ مسلمان ها را قبضه کند يا سياست آن را و يا اقتصاد آن را، منتها چون مسلمانان سنگرهاي خودشان را از دست داده اند و ؟؟؟ را نکرده اند تحت تأثير سلطه ي فرهنگي، اقتصادي و سياسي قرار گرفته اند خوب يکي از آن ها را با توفير خداوند قبل از محرم، بحث کرديم. قبل از ماه صفر قبل از دهه ي آخر صفر، آن قاعده ي نفي سبيل بود آيه ي صد و چهل و يک از سوره ي نساء، «وَلَن يَجْعَلَ اللّهُ لِلْكَافِرِينَ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ سَبِيلاً» اين قاعده را بحث کرديم، اين قاعده مي گويد تمام راه هايي که ممکن است از آن راه ها کافر، در مسلمان تسلط پيدا کند آن راه ها از نظر اسلام مشروعيت ندارد هم تکليفاً حرام است هم از لحاظ حکم وضعي اگر عقودي چيزي پيماني به وجود آمده باطل است اين را بحث کرديم ادله اي که ا قتضاء مي کرد گفتيم که آيت الله علامه ي بجنوردي هم در جلد اول قواعد فقهيه مفصل بحث کرده پس يکي از راه هايي که جلوي سلطه را مي گيرد قاعده ي نفي سبيل است که از اين آيه، براي روايت ديگري هم استفاده کرديم، اين اول بود، دوم آياتي که در قرآن کريم وجود دارد و نهي مي کند تشديد مي کند تأکيد مي کند از تولي کفّار اين آيات خيلي زياد است که مي گويد شما کفّار را تولي نکنيد با خيلي شدّت و چند تا بحث است اول شناخت دشمنان، دوم نهي از تولي آن ها که تولي را معنا مي کند سوم خطر و ضررهايي که قرآن ذکر مي کند تا مسلمانان خطر و مفاسد تولي کفار را بدانند.

 ـ ؟؟؟ : بله اول شناخت دشمنان اسلام است، خيلي من دوست دارم هر کجا مطلب روشن نشد شما بفرماييد که ما تکرار کنيم يا هرکجا که اشکالي هست اشکال بعد از مطالعه و صحيح ما استقبال مي کنيم بله اين جا مي شود مطلب را چند قسم، چند بعد بحث کرد اول اين که قرآن دشمنان اسلام را براي ما ذکر مي کند دوم کيدها و مکرهاي آن ها را براي ما ذکر مي کند، با يک عبارت هايي که «قَدْ بَيَّنَّا لَكُمُ الآيَاتِ إِن كُنتُمْ تَعْقِلُونَ» (آل عمران، 118) اگر شما تعقل و تفکرتان سست است و ما آيات را در اين مورد به شما بگوييم مواظب باشيد خيلي، سوم راه رهايي از اين کيدها و مکرها قرآن نشان مي دهد که شما سنگر خودتان را اگر حفظ کنيد از اين راه هم دشمنان نمي توانند سلطه اي بر شما به هيچ نحو پيدا کنند بحث بسيار مهم قرآني است هر هچند بعضي فکر مي کنند که بحث قرآني که ما داريم بحث فقهي ما مي خواهيم، چه فقهي از فقه قرآن بالاتر مي شود باشد؟ خوب بنابراين، آيت الله طباطبايي (أعلي الله مقامه) در چند جاي قرآن، تفسير الميزان، با تعبير بسياري اين مطلب را ذکر کرده اند که در قرآن کريم هيچ جا نسبت به دو چيز فقط، اين تشديد و تأکيد نيست، يکي امر تولي کفار که مي گويد از همين راه است که اسلام سعيد و مسلمان ها ضعيف شده اند يکي هم ايشان مي گويند ربا، ديگر زنا و شرب خمر و اين ها هيچ کدام اين تأکيد را ندارد، بنده قرآن هم همراه آورده ام که بعضي جاها اگر لازم بود از روي قرآن بخوانيم، بنابراين چند بحث اينجا لازم است انجام بگيرد بحث اول معرفي دشمنان اسلام است آن ها هميشه دام هايي داشته اند و آن ها خيلي هم در کار خودشان مقاوم هستند که خداوند مي گويد: «وَلَن تَرْضَى عَنكَ الْيَهُودُ وَلاَ النَّصَارَى حَتَّى تَتَّبِعَ مِلَّتَهُمْ» (بقره، 120) هيچ وقت در فکر اين نباشيد که آن ها را از خودتان راضي کنيد يهود و نصارا، تا شما از اسلام صرفنظر نکنيد تا با آن ها نشويد آن ها راضي از شما نخواهند شد خوب بنابراين، اول مربوط به معرفي دشمنان اسلام است بله قرآن کريم سه تا دشمن براي ما معرفي مي کند اول اين است که «إِنَّ الْكَافِرِينَ كَانُواْ لَكُمْ عَدُوًّا مُّبِينًا» (نساء، 101) تمام کفار بدون استثنا با شما دشمن آشکار است آيه ي 101 از سوره ي نساء، سوره ي چهارم قرآن کريم، «إِنَّ الْكَافِرِينَ كَانُواْ لَكُمْ عَدُوًّا مُّبِينًا» دوم «لَتَجِدَنَّ أَشَدَّ النَّاسِ عَدَاوَةً لِّلَّذِينَ آمَنُواْ الْيَهُودَ» (مائده، 82) اين صهيونيست ها که يهود خاصي هستند اين ها شايد منظور باشد. اين ها خودشان را يک تافته ي جدا بافته مي دانند اين ها نژاد خاصي خودشان را مي دانند نژاد برتر و بالاتر مي دانند بقيه ي مردم را نژاد پايين تر مي دانند و حتي قائل هستند «نحن اولياء الله و أحباؤه» اين ها مي گويند اولياء خدا ما هستيم ما بايد غلبه پيدا کنيم کشتن انسان ها برايشان يک چيز عادي است و مشروعيت دارد، تا غلبه پيدا کنيم بر کل جهان اين ها «أَشَدَّ النَّاسِ عَدَاوَةً لِّلَّذِينَ آمَنُواْ الْيَهُودَ» آيه ي هشتاد و دو از سوره ي مائده است، سوره ي پنجم قرآن. سوم، در سوره ي شصت و سوم قرآن است که سوره ي منافقون است بعد از سوره ي جمعه، درباره ي منافقون «عَلَيْهِمْ هُمُ الْعَدُوُّ فَاحْذَرْهُمْ» (منافقون، 4) منافق يعني کسي که ظاهر آن غير از باطن او و زبان او غير از عمل او باشد خلاصه، اين کساني که برخوردهاي دو گانه دارند خلاصه، کساني ممکن است يک نفر کافر باشد و هم منافق باشد اين ها ؟؟؟ الجمع نيستند خلاصه «هُمُ الْعَدُوُّ فَاحْذَرْهُمْ» منافقين عدو هستند آيه ي چهارم از سوره ي المنافقون سوره ي شصت و سوم قرآن مجيد است. خوب اين ها دشمنان اسلام هستند شکي نداريم، حالا ببينيم بعد از اين که فهميديم دشمنان اسلام، در قرآن مجيد نهي از تولي اين ها هست تا برسيم به نقشه هاي آن ها، آيات فراوان است درباره ي تولي، حالا براي نمونه ملاحظه کنيد که «لاَّ يَتَّخِذِ الْمُؤْمِنُونَ الْكَافِرِينَ أَوْلِيَاء مِن دُوْنِ الْمُؤْمِنِينَ» (آل عمران، 28) هرگز مؤمنين، کفار را اولياء اتخاذ نکنند يعني مؤمنين با مؤمنين با يکديگر ولايت داشته باشند اما هرگز مؤمنين کافرين را، آيه ي بيست و هشت از سوره ي آل عمران است. «يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَتَّخِذُوا عَدُوِّي وَعَدُوَّكُمْ أَوْلِيَاء» (ممتحنه، آيه 1) اين آيه از آيات سوره ي ممتحنه است سوره ي ممتحنه سوره ي شصتم سوره ي قرآن است اصلاً از اول اين گونه است « بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ * يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَتَّخِذُوا عَدُوِّي وَعَدُوَّكُمْ أَوْلِيَاء» شأن نزول آيه اين است که پيامبر اکرم (صلي الله عليه و آله و سلم) مي خواستند که مکه را فتح کنند، فتح مکه بسيار مهم است از مکه اخراج شدند مرکز بت ها آن جاست خانه ي کعبه بت خانه شده است و مشرکين که از دشمنان بسيار سرسخت اسلام بودند آن آيه اي که خوانديم يک جمله دارد که لازم نبود بخوانم، اين است که «لَتَجِدَنَّ أَشَدَّ النَّاسِ عَدَاوَةً لِّلَّذِينَ آمَنُواْ الْيَهُودَ وَالَّذِينَ أَشْرَكُواْ» (مائده، 82) پشت سرش اين است مشرکين هم دشمن سرسخت اسلام بودند منتها پيامبر (صلي الله عليه و آله و سلم) در جنگ ها گاهي مي خواست فتح کند بدون درگيري اين خيلي مهم است فتح بدون درگيري، بدون جنگ يکي از آن ها مکه بود، پيغمبر اگر به مکه مي فهميدند مي خواهد به مکه بيايند لشکري درست مي کردند برخوردي مي کردند و خون هايي ريخته مي شد، اما پيغمبر مي خواست که سري اين کار را انجام دهد، اين بود که پيغمبر قصد کرد که مکه را فتح کند ولي هيچ چيز نمي گفت و کسي نفهمد، تا اين که خبر نرسد. در مدينه بعضي فهميدند فاصله زياد است هفتاد هشتاد فرسح است، يک مردي به نام حاطب بن ابي طلحه، که در فقيه المقال هم اسم آن هست آدم بالأخره منافق شد آخرش، حاطب بن ابي طلحه يک نامه اي نوشت به مردم مکه به بعضي از بستگاني که آن جا داشت که پيغمبر قصد لشکر آوردن به مکه را دارد خبر بده، خوب اين خبر به آن جا مي رسيد و فوراً اين خبر شايع مي شد و مردم مکه مي فهميدند و تمام مشرکين بودند ديگر، ابوسفيان و اين ها بودند ديگر، اين حاطب بن ابي طلحه براي اين که نفهمد اين را داد به يک زني، ننوشته به زن خودش به يک زني، گفت شما اين را مي بريد به مردم مکه مي رسانيد، آن زن حرکت کرد که نامه را برساند، جبرئيل امين نازل شد به پيغمبر جريان را گفت، پيامبر (صلي الله عليه و آله و سلم) به حضرت اميرالمؤمنين و زبير و چند نفر گفت يک زني در فلان جا دارد مي رود، شما تعقيب کنيد آن نامه را از او بگيريد بياوريد، خود زن را هم برگردانيد اين ها رفتند و رسيدند به يک زن، آن محل خاخ بود، در خاخ پيدا کرده بودند رسيدند به آن زن، گفتند نامه اي همراه داري، انکار کرد هر چه اصرار کردند انکار کردند زبير و يکي دو نفر گفتند که مي گويد ندارم، حضرت اميرالمؤمنين گفت خدا گفته دارد، پيغمبر گفته دارد، اين مي گويد ندارم؟ شمشير کشيد گفت اگر نامه را ندهي با اين شمشير مي کشمت، زن گفت پس برويد کنار، زن از ميان اين زلف سرش نامه را در آورد نامه را داد، افرادي از مکه که پيغمبر قصد لشکرکشي به مکه را دارد زن را آوردند و نامه را آوردند، پيامبر (صلي الله عليه و آله و سلم) آن شخص را خواست گفت چرا اين کار را کردي؟ گفت: من در مکه قوم و خويش دارم آن ها به من احسان و خدمت کرده اند من هم خواستم خدمتي به آن ها انجام داده باشم و اين سوره نازل شد «يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَتَّخِذُوا عَدُوِّي وَعَدُوَّكُمْ أَوْلِيَاء» چند آيه از سوره که آن حتي نقشه ي آن ها را نشان مي دهد اين، اين سوره، سوره ي شصتم از قرآن کريم است بله «يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَتَّخِذُوا عَدُوِّي وَعَدُوَّكُمْ أَوْلِيَاء تُلْقُونَ إِلَيْهِم بِالْمَوَدَّةِ» شما مي خواهيد به آن ها مودت کنيد با اضافه است «تُلْقُونَ إِلَيْهِم بِالْمَوَدَّةِ» شما به آن ها مودت و محبت خودتان را به آن ها اظهار مي کنيد حالا نمي دانست اين ها «وَقَدْ كَفَرُوا بِمَا جَاءكُم مِّنَ الْحَقِّ» اين ها کافر هستند حق و قرآن آمد، اي اهل مکه همه ي آن ها انکار کردند و قبول نکردند «يُخْرِجُونَ الرَّسُولَ وَإِيَّاكُمْ» پيغمبر را و شما را از مکه اخراج کردند آن قدر به شما سخت گرفتند شما به ناچار از مکه هجرت کرديد به مدينه، «أَن تُؤْمِنُوا بِاللَّهِ رَبِّكُمْ» براي خاطر اين که شما ايمان آورده بوديد، شما را از مکه اخراج کردند و در مدينه هستيد «إِن كُنتُمْ خَرَجْتُمْ جِهَادًا فِي سَبِيلِي» يک مقدار ؟؟؟ است مطلب، عدو خدا و عدو مرا محبت نکنيد اگر شما مجاهد هستيد «وَابْتِغَاء مَرْضَاتِي» اگر مي خواهيد خشنودي ما را جلب کنيد نبايد با عدو و عدوکم ارتباط پيدا کنيد و نامه بنويسيد و اين ها «تُسِرُّونَ إِلَيْهِم بِالْمَوَدَّةِ» شما سري و مخفيانه محبت به آن ها اظهار مي کنيد اين نامه را مخفيانه به آن ها مي داديد «وَأَنَا أَعْلَمُ بِمَا أَخْفَيْتُمْ وَمَا أَعْلَنتُمْ» و حالا من علم خدا هستم و من مي دانم که شما مخفيانه چه کار مي کنيد؟ «وَمَن يَفْعَلْهُ مِنكُمْ فَقَدْ ضَلَّ سَوَاء السَّبِيلِ» کسي که با دشمنان اسلام، اين گونه ارتباط پيدا کند اين راه راست را پشت سر گذاشته و گمراه کرده، «إِن يَثْقَفُوكُمْ يَكُونُوا لَكُمْ أَعْدَاء» شما اين دشمن را نمي شناسيد، اگر دشمنان قدرت پيدا کنند آن ها دشمنان شما هستند «وَيَبْسُطُوا إِلَيْكُمْ أَيْدِيَهُمْ» اين ها اگر قدرت پيدا کنند شما را نابود مي کنند مقصود اين آيه بود، «إِن يَثْقَفُوكُمْ» اگر آن ها غلبه پيدا کنند بر شما، اين پرده از آن نقشه هاي دشمن، بر نمي دارد دشمن هميشه در فکر ضربه زدن به شماست، اگر قدرت پيدا کنند «كُونُوا لَكُمْ أَعْدَاء وَيَبْسُطُوا إِلَيْكُمْ أَيْدِيَهُمْ» اين ها اگر قدرت پيدا کنند دست هاي خودشان را به سوي شما به عنوان عدوان و تعدي دراز مي کنند «وَأَلْسِنَتَهُم بِالسُّوءِ» اين ها حتي زبان هاي خودشان را به سمت شما مي گشايند «وَوَدُّوا لَوْ تَكْفُرُونَ» آن ها دوست دارند که شما کافر شويد و از اسلام صرفنظر کنيد.

 خوب بالأخره اين قبيل آيات قرآن دارد ما بحث مان در شناسايي دشمن و چه معلوم و مودت آن ها را مي گوييم آيات فراوان، حالا همه را نمي خواهيم بخوانيم خودتان مراجعه کنيد به معجم المفرس قرآن کريم که براي فؤاد عبدالباقي است کلمه ي ولا يبدوا کلمه ي ولا يلي، اولياء و اين ها را «يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ لاَ تَتَّخِذُواْ الْيَهُودَ وَالنَّصَارَى أَوْلِيَاء» (مائده، 51) ببين «وَمَن يَتَوَلَّهُم مِّنكُمْ فَإِنَّهُ مِنْهُمْ» هر کس از شما يهود و نصارا را دوست داشت آن خودش ديگر جزء شما نيست جزء آن ها است اين با شدت عمل است بله، «يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ لاَ تَتَّخِذُواْ آبَاءكُمْ وَإِخْوَانَكُمْ أَوْلِيَاء إَنِ اسْتَحَبُّواْ الْكُفْرَ عَلَى الإِيمَانِ» (توبه، 23) آيات از اين قبيل زياد است «لَا تَجِدُ قَوْمًا يُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ يُوَادُّونَ مَنْ حَادَّ اللَّهَ» (مجادله، 22) کسي که ايمان به خدا دارد نمي شود که من حاد الله و رسوله، آن ها که به خدا و رسول کفر مي ورزند، چنين کسي را دوست داشته باشند «وَلَوْ كَانُوا آبَاءهُمْ أَوْ أَبْنَاءهُمْ أَوْ إِخْوَانَهُمْ» از اين قبيل آيات، آخرش هم فردا بحث مي کنيم يک کلمه دارد «مَثَلُ الَّذِينَ اتَّخَذُوا مِن دُونِ اللَّهِ أَوْلِيَاء كَمَثَلِ الْعَنكَبُوتِ اتَّخَذَتْ بَيْتًا وَإِنَّ أَوْهَنَ الْبُيُوتِ لَبَيْتُ الْعَنكَبُوتِ لَوْ كَانُوا يَعْلَمُونَ» (عنکبوت، 41) در سوره ي عنکبوت به همين نام ناميده شده مثل کساني است که خودشان را وابسته باشند به کفار در فکر جلب خشنودي و نارضايتي آن ها هستند مثل عنکبوت هستند، عنکبوت يک خانه ي بسيار ظريفي مي سازد ولي در مقابل گرما و سرما و باد هيچ مقاومتي ندارد شما اگر به اين کفار وابسته شويد بدانيد که هيچ براي شما فايده ندارند هيچ فايده اي ندارند مثل همان سيد حسن نصر الله گفت که اسرائيل مثل لانه ي عنکبوت است همان گونه ضعيف هستند بالأخره شما با خداوند توجه داشته باشيد و تولي کفّار. بقيه انشاءالله براي فردا.