مشخصات کتاب

سرشناسه:رجبیان، قاسم، 1364 -

عنوان و نام پدیدآور:قانون جذب در فیزیک کوانتوم/ به قلم قاسم رجبیان.

مشخصات نشر:قم: عصر رهایی، 1396.

مشخصات ظاهری:80 ص.؛ 14/5×20/5 س م.

شابک:50000 ریال: 978-600-7664-76-6

وضعیت فهرست نویسی:فاپا

یادداشت:پشت جلد به انگلیسی: Qasem Rajabian. The law of attraction in quantum physics.

موضوع:کوانتوم

Quantum theory

رده بندی کنگره:QC174/12/ر3ق2 1396

رده بندی دیویی:530/12

شماره کتابشناسی ملی:4979109

اطلاعات رکورد کتابشناسی:فاپا

خیراندیش دیجیتالی : انجمن مددکاری امام زمان (عج) اصفهان

اشاره

قانون جذب در فیزیک کوانتوم

به قلم قاسم رجبیان.

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ

الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِینَ

وَ صَّلَی الله عَلی سَیِّدَنآ مُحَمَّدٍ وَاَلِهِ اَجمَعین

سیُّمااَلامامُ اَلمُبَیِّنِ اَلحُجَةِ اَلقآئِم اَلمُنتَظِراَلمَهدی عَجَّل الله عَلی فَرَجِه

فیزیک کوانتم

کوانتوم هم معنی با ذرات موج مانند می باشد. در واقع این کلمه در مورد چیزهایی به کار می رود که هم دارای خاصیت موجی و هم دارای خاصیت ذره ای هستند. طبق اصل فیزیک کوانتوم، اتم هیچ محدوده معینی ندارد مگر این که مورد مشاهده قرار گیرد و نکته بسیار مهم در فیزیک کوانتوم این است که الکترون را دارای شعور می داند.

تا قبل از پیدایش فیزیک کوانتوم، دیدگاه دانشمندان به جهان بر اساس فیزیک نیوتونی استوار بود. این دیدگاه برای جهان یک ماهیت ماشینی و مکانیکی قائل و معتقد بود جهان قابل پیش بینی است تا حدی که وجود یا عدم وجود انسان هیچ تاثیری در عملکرد جهان هستی ندارد.

با کشف فیزیک کوانتوم و با ورود علم به دنیای درون اتم چیزهایی بسیار شگفت انگیز کشف شدند که جهان بینی انسان نسبت به هستی و

حتی نسبت به خودش تغییر کرد. ماهیت ماشین وار جهان جای خود را به عالمی زنده، آگاه، غیر قابل پیش بینی و در عین حال کاملاً هوشمند و پاسخگو داد.

نکته بسیار مهم در فیزیک کوانتوم این است که فیزیک کوانتوم، ذهن و آگاهی انسان را وارد در واقعیت های جهان می داند و معتقد است بدون وجود انسان واقعیت ها یعنی دنیای ماده؛ این گونه که مشاهده می شوند، وجود نمی داشتند. و مهم تر از همه، نقش سطح آگاهی انسان در تاثیر گذاری بر وقایع جهان از اهمیت ویژه ای برخوردار است. این نکته قابل توجهی است که آگاهی بر کنترل وقایع هستی می تواند نقش مهمی داشته باشد.

یکی از اکتشافات حیرت انگیز فیزیکدانان کوانتوم این است که اگر شما ماده را به تکه های کوچک تقسیم کنید، سرانجام به جایی می رسید که آن تکه ها، الکترون ها، پروتون ها و غیره، دیگر حاوی ویژگی های شی ء مادی نخواهند بود.

مثلاً ما غالباً الکترون را به مثابه یک گوی کوچک در حال چرخش می پنداریم، ولی این پنداری اشتباه است. گرچه الکترون گاه چنان عمل می کند که گویی یک ذره کوچک منسجم است، ولی دانشمندان علم فیزیک دریافته اند که الکترون تقریباً واجد هیچ بعدی نیست، و ما را وا می دارد که برای الکترون آگاهی و یا شعور متصور شویم.

درک و تصور این گفته برای اغلب ما مشکل است چون هر چیزی در سطح وجود انسانی واجد بعد است با این حال اگر بخواهید عرض یک الکترون را اندازه بگیرید هرگز نمی توانید. چون یک الکترون مثل اشیاء معمولی دیگری که می شناسیم نیست.

کشف دیگر فیزیکدان ها این است که الکترون قادر است هم به صورت ذره و هم به صورت موج نمود کند که به نظریه مکمل یا دوگانگی "موج - ذره" مشهور است. اگر الکترونی را به سوی صفحه تلویزیون خاموش پرتاب کنیم، یک ذره نورانی پدیدار می شود که از اصابت الکترون به مواد فسفری که پشت صفحه تلویزیون را فرا گرفته به وجود آمده است.

نقطه حاصل از اصابت الکترون به روشنی وجه ذره ای ماهیت آن را آشکار می سازد. اما این تنها شکلی نیست که الکترون قادر است به خود بگیرد، الکترون می تواند به توده ابر مانندی از انرژی تبدیل شود و چنان عمل کند که گویا موجی گشوده در فضا است.

هر گاه الکترون به صورت موج نمود کند، کاری می کند که از هیچ ذره ای بر نمی آید. مثلاً اگر به مانعی که دو شکاف دارد بر خورد کند، می تواند همزمان از هر دو شکاف گذر کند. هرگاه الکترون های موج گونه به هم اصابت کنند بی درنگ الگوهای متداخل تولید می کنند. این خصلت

دوگانه الکترون را نیز می توان در تمام ذرات زیر اتمی⁽¹⁾و در همه آن چیزهایی که تصور می شد تنها به صورت موج متجلی می شوند مانند نور، اشعه های گاما، امواج رادیویی و اشعه ایکس نیز بازیافت و همه این ها می توانند از حالت موج گونه به ذره بدل شوند.

امروزه دانشمندان و فیزیکدان ها معتقدند که پدیده زیر اتمی را نباید فقط به عنوان موج یا ذره طبقه بندی کرد، بلکه باید به عنوان چیزهایی در نظر گرفت که همواره به نوعی قادرند هر دو باشند. و این چیزها کوانتا quantaنام دارند و دانشمندان علم فیزیک معتقدند که کوانتا در حکم ماده اولیه ای است که کل جهان از آن به وجود آمده است. quanta جمع quantumاست یک الکترون یک کوانتوم است. چند الکترون مجموعه کوانتاها را تشکیل می دهند.

بنابراین همان گونه که عرض شد لغت کوانتوم هم معنی با ذرات موج گونه است؛ واژه ای که در ارجاع به چیزهایی به کار می رود که هم واجد خصوصیات ذره ای است و هم موج گونه، شاید تعجب آورتر ازهمه این باشد و همه شواهد و مدارک هم مؤد آن است که کوانتا (کوانتوم ها) تنها زمانی به صورت ذره نمود می کنند که ما به آن ها می نگریم.

تحقیقات ثابت کرده وقتی کسی به الکترون نگاه نمی کند، همواره موج است. این اصل چه می خواهد بگوید و معنای آن در دنیای اتم و زندگی روزمره ما چیست؟

در واقع فیزیک کوانتوم می گوید: اتم هیچ محدوده معینی ندارد مگر این که مورد مشاهده قرار گیرد. و بدون ناظر همه اتم ها با سرعتی فوق العاده به درون جهان گسترده می شوند. این مشاهده و توجه دقیق است که گسترش مکانی اتم ها را کاهش می دهد و آن ها راتبدیل به واقعیت های ملموس می کند.

به بیانی دیگر اتم و الکترون هایش که در یک محدوده مکانی مشخص به دور هسته (ذرات بنیادی) در گردش هستند و ما به آن ماده می گوئیم؛ اگر انسان (که در علم فیزیک به آن ناظر و مشاهده گر گفته می شود) وجود نداشته باشد محدوده مشخص خود را از دست می دهد و الکترون ها و ذرات بنیادی تبدیل به موج شده با سرعت زیاد شروع می کنند به دور شدن از یکدیگر و به این ترتیب همه واقعیت های ملموس ناپدید می شوند.

بنابراین بر خلاف دیدگاه فیزیک نیوتونی که واقعیات⁽¹⁾مستقل از ما هستند، در فیزیک کوانتومی واقعیات وابسته به ما هستند. در واقع بدون ذهن ناظر و تفکر هیچ ذره، هیچ اتم و هیچ جهان مادی وجود

ندارد و واقعیت با فعالیت های ذهنی ما ساخته و پرداخته می شود.

اگر یک اتم مورد مشاهده قرار نگیرد، به اندازه یک میلیاردم ثانیه طول می کشد تا گسترده شده و محو گردد. این گستردگی تا آن زمان ادامه می یابد که آن را مشاهده کنید. این محو شدگی را عدم قطعیت می نامند.

دانش بیورزونانس نیز از لحاظ پایه علمی، نشأت گرفته از فیزیک کوانتوم است و در بیورزونانس، فیزیک نیوتن ناتوان است. دانشمندان، این دانش را به نام طب کوانتومی هم می شناسند، و اعتقاد دارند که سلول های بدن ما دارای شعور هستند و هر اتفاقی که در بدن ما می افتد براساس یک شعور پیشرفته است و نمی توان با بدن انسان مانند یک اتومبیل عاری از شعور برخورد کرد و این اشتباه بزرگی است که جهت درمان انسان فقط منطق یک بعدی بودن را در نظر گرفت.

تابش الکترون

ارنست رادرفورد در سال 1911 ثابت کرد که اتم ها، مثل میوه ها، دارای هسته مرکزی هستند. هسته بار مثبت دارد و الکترون ها به دور هسته می چرخند. اما الکترون های در حال چرخش، شتاب دارند و بر مبنای اصول الکترومغناطیس، ذره باردارِ شتاب دار باید تابش کند و در نتیجه انرژی از دست بدهد و در یک مدار مارپیچی به سمت هسته سقوط کند. این سرنوشتی بود که مکانیک کلاسیک برای تمام الکترون ها پیش بینی می کند.

طیف تابشی اتم ها، بر خلاف فرضیات فیزیک کلاسیک، گسسته است. به عبارت دیگر نوارهایی روشن و تاریک در طیف تابشی دیده می شوند. اگر الکترون ها به این توصیه عمل می کردند، همه چیز (از جمله انسان ها) باید از خود اشعه تابش می کردند و همان طور که ثابتشده اشعه برای سلامتی بسیار خطرناک است، ولی می بینیم از تابشی که

باید با حرکت مارپیچی الکترون به دور هسته حاصل شود اثری نیست و طیف نوری تابش شده از اتم ها به جای این که در اثر حرکت مارپیچی و سقوط الکترون پیوسته باشد، یک طیف خطی گسسته است؛ مثل برچسب های رمزینه ای barcode که روی اجناس فروشگاه ها می زنند. یعنی یک اتم خاص، نه تنها در اثر تابش فرو نمی ریزد، بلکه نوری هم که از خود تابش می کند، رنگ ها یا فرکانس های گسسته و معینی دارد. گسسته بودن طیف تابشی اتم ها از جمله علامت سؤل های ناجور در مقابل فیزیک کلاسیک و فیزیکدانان دهه ی 1890 بود.

فاجعه فرابنفش

فاجعه فرابنفش اشاره به نتیجه ای دارد که ناشی از اصول فیزیک کلاسیک، تقسیم مساوی انرژی و تابش نوسانگرهای باردار برای توضیح تابش جسم سیاه در طول موج های کوتاه است.

ریاضی دان بزرگ جیمز کلرک ماکسول نور را به صورت یک موج الکترومغناطیس در نظر گرفته بود. از این رو، همه فکر می کردند نور یک پدیده موجی است، دست سرنوشت یک علامت سؤل برای ماهیت موجی نور در آستین داشت که به فاجعه فرابنفش مشهور شد.

رفتار موجی ذره ای

ماکس پلانک پدر نظریه کوانتوم در سال 1901 اولین گام را به سوی مولکول نور برداشت و با استفاده از ایده تقسیم نور، جواب جامعی به این سؤل داد. او فرض کرد که انرژی تابشی در هر بسامد v به صورت مضرب صحیحی از h است، که در آن h یک ثابت طبیعی معروف به "ثابت پلانک" است. یعنی فرض کرد که انرژی تابشی در بسامد از

بسته های کوچکی با انرژی h تشکیل شده است، یعنی این که انرژی نورانی، گسسته و "بسته - بسته" است.

البته گسسته بودن انرژی به تنهایی در فیزیک کلاسیک حرف مبهمی نبود، بلکه آن چه گیج کننده بود و آشفتگی را بیشتر می کرد، ماهیت "موجی - ذره ای" نور بود. این تصور که چیزی مثلاً همین نور هم بتواند رفتاری مثل رفتار موج داشته باشد و هم رفتاری مثل ذره، به طرز تفکرجدیدی در علم محتاج بود.

ذره چیست؟

ذره عبارت از جرم (یا انرژی) متمرکز با مکان و سرعت معلوم است.

موج چیست؟

موج به انرژی گسترده شده با بسامد و طول موج مشخص گفته می شود، ذرات مختلف می توانند با هم برخورد کنند، اما امواج با هم برخورد نمی کنند، بلکه تداخل می کنند. نور قرار است هم موج باشد و هم ذره! یعنی دو چیز کاملاً متفاوت.

در سال 1803، دانشمند انگلیسی به نام توماس یانگThomas

Young آزمایش قابل توجهی انجام داد. یانگ که به هیروگلیف های مصری بسیار علاقه مند بود و در استخراج آنان نیز همکاری داشت،درباره ماهیت نور تحقیق می کرد. آزمایش وی، تحولی در علم فیزیک

ایجاد کرد که در نهایت باعث دگرگونی قوانین حرکت آیزاک نیوتون شد، قوانینی که یک قرن پیش از یانگ ارائه شده بود.

این آزمایش همچنین یکی از بزرگ ترین رازهای جهان را نمایان ساخت. یعنی راز کوانتوم. بدون شک، معمای رمزآلود فیزیک کوانتوم، معمای عمیقی است.

رازی که در بطن فیزیک کوانتوم نهفته، به طور غیر مستقیم، درک ما را از حقیقی بودن جهان و هر آن چه در آن است، مورد هدف قرار می دهد. علی رغم مشخصه های نامأنوس فیزیک کوانتوم، در صحت این نظریه، تردید چندانی باقی نمانده. دنیل ام گرینبرگر می گوید: انیشتین می گفت اگر علم مکانیک کوانتوم درست باشد، جهان جای بسیار عجیبی است. انیشتین راست می گفت، جهان جای بسیار عجیبی است.

در آن زمان، دانشمندان می خواستند بدانند آیا نور از نوعی ذره تشکیل شده یا این که از طریق ماده ناشناخته دیگری، به صورت موجی حرکت می کند،⁽¹⁾در آزمایش یانگ، از یک منبع ریز نور و یک صفحه استفاده شده بود. یانگ، میان این دو شی ء، یک مانع با دو شیار نازکعمودی موازی با یکدیگر قرار داد. یانگ می دانست در صورتی که نور، فقط جریانی از ذرات ریز باشد، باید از هر کدام از شکاف ها گذشته و روی صفحه پشت سوراخ ها جمع شود. این دقیقاً همان چیزی بود که با

پوشاندن یکی از شکاف ها و باز گذاشتن شکاف دیگر، اتفاق افتاد.

یک نوار عمودی باریک از نور، روی صفحه پشت سوراخ ظاهر شد. یانگ مسلماً انتظار داشت وقتی شکاف دیگر را هم باز کرد، دو نوار باریک نوری ببیند، اما این طور نشد. بیشتر بخش های صفحه را مجموعه ای از نوارهای عمودی روشن و تاریک پر کرد.

یانگ از مشاهده این صحنه دریافت که نور، مثل یک موج عمل می کند و از هر دو شکاف می گذرد. بعد از گذشتن از میان شکاف ها، امواج به شکل نیم دایره پخش می شوند و با یکدیگر تداخل می کنند. به این ترتیب، وقتی دو قله موج با هم تلاقی می کنند، باعث تقویت یکدیگر می شوند و وقتی یک قله موج و یک ذره موج با هم تلاقی می کنند، هر دو خنثی می شوند. در نتیجه، مجموعه ای از نوارهای روشن و تاریک روی صفحه دیده می شود.

دانشمندان، این پدیده را الگوی تداخلinterference pattern می نامند، زیرا از تداخل امواج با یکدیگر حاصل می شود.

بنابراین ثابت شد که نور بدون شک یک موج است. در طی سال ها، دانشمندان به دنبال آن ماده ای بودند که امواج نور از طریق آن حرکت می کنند و آن را ether یا واسط نور می نامیدند، اما نمی توانستند به آن دست یابند. به علاوه، شواهدی نیز موجود بود که نشان می داد نور به

صورت نوعی ذره حرکت می کند.⁽¹⁾در نهایت چنین نتیجه گرفتند که فوتون ها ماهیتی دوگانه دارند و به صورت موج و ذره عمل می کنند.

با این حال، دانشمندان هنوز هم نمی دانستند که اگر بتوانند فوتون ها را یکی یکی از دو شکاف بگذرانند، چه چیزی رخ خواهد داد؟ سرانجام، منبع نوری اختراع شد که قادر بود هر بار تنها یک فوتون را آزاد کند.

آزمایش دو شکاف یانگ دوباره انجام گرفت، اما این بار به جای صفحه عادی، از کاغذ عکاسی استفاده کردند، زیرا یک فوتون، کم نورتر از آن است که روی صفحه دیده شود. حال آن که بعد از عبور میلیون ها فوتون از شکاف ها به صورت تک تک، الگوی مورد نظر بر روی کاغذ عکاسی قابل مشاهده می گردید.

با ظاهر کردن عکس، همان الگوی تداخل پیشین مشاهده شد.دانشمندان این گونه نتیجه گرفتند که هر یک از فوتون ها به صورت موجی حرکت کرده، به طور همزمان از میان دو شکاف رد شده و با خودشان تداخل داشته اند و تنها هنگامی که سرانجام با کاغذ عکاسی برخورد کرده اند، به صورت ذره ای در موقعیت خاص ظاهر شده اند، و این بسیار عجیب بود.

دانشمندان تصمیم گرفتند کنار شکاف ها، ردیابِ فوتون قرار دهند

تا مسیر واقعی فوتون را مشاهده کنند. آن ها موفق شدند، ولی وقتی این آزمایش را انجام دادند، الگوی تداخل ناپدید شد و تنها دو خط باریک (پشت هر سوراخ یکی)، روی صفحه ظاهر شد. ظاهراً فوتون ها می دانستند که در معرض مشاهده قرار دارند و به همین دلیل، به جای این که به صورت موجی عمل کنند، رفتار ذره ای پیش گرفته اند!

دانشمندان سپس تصمیم گرفتند که ردیاب فوتون را در جهتی از صفحه قرار دهند که با منبع نور فاصله بیشتری داشته باشد، تا به این ترتیب فوتون، فقط بعد از عبور از میان شکاف دیده شود. اما تغییری در نتیجه حاصل نشد.

باز هم ظاهراً فوتون پیش از رسیدن به صفحه، می دانست در سمت دیگر آن یک ردیاب وجود دارد و به همین دلیل پیش از عبور از شکاف ها، به ذره تبدیل می شد.بالاخره، دانشمندی به نام جان ویلر John Wheeler آزمایشی پیشنهاد کرد که طی آن، صفحه می توانست درست در آخرین لحظه پیش از برخورد فوتون، با یک دستگاه ردیاب نوری جایگزین شود، به این ترتیب می شد فهمید فوتون از کدام شکاف عبور کرده است.

تصمیم درباره کنار کشیدن یا نکشیدن صفحه، باید بعد از عبور فوتون از میان شکاف گرفته می شد. در زمانی که ویلر این آزمایش را مطرح کرد، انجام آن از لحاظ فنی غیرممکن بود. اما چند سال بعد،

امکان انجام آزمایش به وجود آمد. نتیجه آزمایش چنین شد: هنگامی که صفحه در جای خود قرار داشت، فوتون طبق الگوی تداخل رفتار می کرد، حال آن که اگر صفحه در لحظه آخر، برداشته می شد تا اطلاعات مربوط به این که از کدام شکاف عبور کرده، به دست آید، فوتون طبق الگوی تداخل رفتار نمی کرد.

گویا فوتون می دانست هنگام رسیدن به شکاف چگونه عمل کند، هر چند که تصمیم درباره برداشتن یا برنداشتن صفحه در لحظه آخر گرفته می شد. ظاهراً یا فوتون می توانست آینده را پیش بینی کند یا این که تصمیم درباره قرارگیری صفحه، می توانست گذشته را تغییر دهد.

دانشمندان این طور نتیجه گرفتند که در نظریه کوانتوم، جایی برای علّیت وجود ندارد، گویا اتفاقاتی که در زمان حال می افتند، می توانندگذشته را تغییر دهند، و این اوج غرابت کوانتوم بود.

قانون جذب

قانون جذب که واژه انگلیسی آن Law of attraction می شود، یک قانون انتزاعی است که به طور خلاصه بیان می کند؛ هر آن چه در ذهن انسان تصور شود اعم از خوب یا بد، زشت یا زیبا در دنیای واقعی نمود خواهد یافت.

انسان در زندگی همان چیزی را جذب می کند که انرژی، حواس و توجه را به آن معطوف کرده. چه آن را بخواهد و چه نخواهد.

در قانون جذب، درخواستی که شما برای کائنات می فرستید با افکار شما خلق شده است. در نتیجه به خواست خدای تعالی کائنات به آن پاسخ می دهند.

بنابراین دقیقا خواسته هایتان را مشخص کنید. اگر مطمئن نباشید واین مسأله برای شما واضح نباشد، کائنات هم فرکانسی مبهم دریافت

خواهند کرد و نتایج ناخواسته ای برای شما فرستاده خواهد شد؛ فراموش نکنید که خواسته شما باید همان چیزی باشد که اشتیاق فراوانی برای داشتن آن ها دارید.

میزان و سرعت به واقعیت پیوستن این تصوّرات ذهنی، به شدّت تمرکزی که روی آن موضوع و همچنین وضوح تصویری که از آن موضوع در ذهن ما نقش می بندد بستگی دارد. در واقع خواسته هایی که تصور می کنیم باید به گونه ای باشند که بتوان آن ها را در ذهن خویش حس و باور نمود.

قانون جذب می گوید زندگی شما ساده است و تنها از دو چیز تشکیل شده، چیزهای مثبت و چیزهای منفی.

هر بخشی از زندگی شما، خواه سلامت، ثروت، روابط، کار یا شادی می تواند مثبت یا منفی باشد؛ یا ثروت فراوان دارید یا آه در بساط ندارید. یا سرشار از سلامتی هستید یا مریض احوال هستید. روابطتان یا شاد یا دشوار و در بن بست است. کارتان یا هیجان انگیز و موفق یا سرد و ناموفق است. یا لبریز از شادی هستید یا بیشتر مواقع احساس خوبی ندارید. یا سال های خوب دارید یا سال های بد، یا اوقات خوب دارید یا اوقات بد، یا روزهای خوب دارید یا روزهای بد.

قانون جذب می گوید هر فکر و نیتی که ما در ذهن و دلمان می گذرانیم دارای انرژی است، پس ما با فکر کردن و نیت کردن در ذهن

و فکر خویش، یک پرتوِ انرژی به کائنات ساطع می نماییم که آن انرژی به صورت تجسم یافته به ما بازخواهد گشت، و ما در واقع شکل تجسم یافته و مادی آن انرژی را جذب می کنیم.

پس اگر موارد منفی زندگی تان بیشتر از موارد مثبت است، یک جای کار می لنگد و خودتان هم می دانید. بعضی از مردم را می بینید که شاد و موفق هستند و زندگی شان پر از چیزهای عالی و فوق العاده است، و الهامی به شما می گوید که شما نیز لیاقت چنین زندگی ای را دارید، حق با شماست؛ شما لایق یک زندگی سرشار از چیزهای خوب هستید.

طبق قانون جذب، هیچ چیز غیرممکن نیست. فرقی نمی کند چه کسی باشید، و فرقی نمی کند که با چه موقعیتی ممکن است روبه رو شوید، استفاده از قانون جذب می تواند آزادتان کند. قانون جذب به ما می گوید هر آن چه فکر کنید همان خواهد شد.

در کتاب های مقدس ادیان مختلف در این مورد مستقیم یا غیر مستقیم چنین آمده: هنگامی که انسان آرزوی چیزی را دارد، سراسر کیهان همدست می شوند تا بتوانند این آرزو را تحقق بخشند.

قدرت های عظیم طبیعت، مانند گرانش و الکترومغناطیس و... با حواس ما قابل مشاهده نیستند، اما قدرتشان بی شک و قطعی است، و یقینا این اثر را خدای تعالی در کائنات قرار داده است، در مورد قانون جذب نیز همین طور است. یعنی نیروی قانون جذب قابل مشاهده

نیست اما در حقیقت قدرتش بسیار عظیم تر از هر قدرت طبیعی دیگری است.

نشانه های قانون جذب در همه جای جهان مشهود است و می توان دید، همان طور که قوانین فیزیک بر هوا نوردی، برق و گرانش حاکم است، قانون جذب نیز بر زندگی انسان ها حاکم است.

ضمیر ناخودآگاه ما برایش چندان فرقی نمی کند که تصاویری که می بیند واقعی باشند یا در صفحه تلویزیون و یا بر پرده ذهنمان نقش بسته باشند. آن چه را که می بینیم یا تصور می کنیم مستقیم یا غیر مستقیم روی احساس ما اثر می گذارد. تصاویر و افکار خوب، احساسی مثبت و تصاویر و افکار بد احساسی منفی ایجاد می کنند.

احساس دارای انرژی است و انرژی یعنی توانایی انجام کار. انرژی عاطفی ما همچون آهن ربایی بزرگ، شروع به جذب انرژی های هم نوع می کند.

ضمیر ناخودآگاه

امروزه ثابت شده است که در انسان دو لایه درونی وجود دارد که آن ها را ضمیر می نامند؛ یکی ضمیر خودآگاه که کارهای ارادی و تصمیم های آگاهانه را انجام می دهد، دیگری ضمیر ناخودآگاه که دو سری کار انجام می دهد: کنترل تمام کارهای غیر ارادی سیستم بدن را انجام می دهد، مانند نفس کشیدن، گردش خون، کنترل سیستم های عصبی و همچنین مسئولیت ساختن نظامِ باورهای انسان را به عهده دارد.

دانشمندان معتقدند، ضمیر ناخودآگاه مانند یک کامپیوتر بزرگ است که می شود آن را برنامه ریزی کرد، یعنی همان گونه که کامپیوتر دارای یک کانال ورودی اطلاعات به نام in put و یک کانال خروجی اطلاعات به نام out put می باشد، انسان نیز همین طور است.

همچنین همان گونه که خروجی های یک کامپیوتر با ورودی های آن

تناسب دارد با استفاده از این قاعده ضمیر ناخودآگاه را هم می شود برنامه ریزی کرد و متناسب با اطلاعاتی که وارد آن می کنیم، خروجی های مورد نظر را از آن بگیریم.

از آنجا که برنامه نویسی کامپیوتر زبان خاص خودش را دارد، ضمیر ناخودآگاه هم زبان مخصوصی برای برنامه ریزی کردنش وجود دارد و اگر برنامه نویسی ضمیر ناخودآگاه را بدانیم می توانیم زندگی خود را آن گونه که می خواهیم عوض کنیم و تحولات دلخواه را در زندگی و روابط خود ایجاد کنیم.

روش برنامه ریزی کردن ضمیر ناخودآگاه

ما با اطلاعاتی که وارد ضمیر ناخودآگاه خود می کنیم در واقع آن را برنامه ریزی می نمائیم و برای ضمیر ناخودآگاه فرق نمی کند که این اطلاعات درست یا غلط باشد، به ضرر انسان یا به نفع انسان باشد.

قدرتِ ضمیر ناخودآگاه خود را درک کنید؛ اگر کسی واقعاً قصد دارد در زندگی خود به موفقیت و کامیابی دست پیدا کند، باید بداند که ذهن ناخودآگاه به چه صورت کار کرده و از خود واکنش نشان می دهد. باید به این امر اعتقاد داشته باشد که هیچ گاه برای دست یابی به خواسته ها و آرزوها دیر نیست. جرج الیوت فیلسوف بریتانیایی می نویسد: هیچ گاه برای تبدیل شدن به آن فردی که می خواهید، دیر نیست.

مغز انسان به دو قسمت تقسیم می گردد: خودآگاه و ناخودآگاه، دانشمندان معتقدند که افراد تنها از ده درصد ذهن خود استفاده می نمایند. ضمیر ناخودآگاه بسیار بزرگ تر و نیرومند تر عمل می کند و در حدود نود درصد دیگر از واکنش های ذهنی ما را نیز همین قسمت تحت کنترل خود دارد.

عملکرد ضمیر ناخودآگاه

ضمیر ناخودآگاه در محل استقرار خود از ما محافظت کرده و ما را زنده نگه می دارد. تمام چیزهایی را که با حواس پنجگانه احساس می کنیم، تمام چیزهایی را که می بینیم، می شنویم، حس می کنیم، می چشیم و بو می کنیم برای تحلیل و بررسی به ذهن فرستاده شده و در قسمت ضمیر ناخودآگاه ما ذخیره می شوند.

در این قسمت از ذهن، نوعی مرجع کامل پیرامون کلیه وقایع زندگی ما درست می شود. مثلا شما یک تجربه منفی را در زندگی خود به دست آورده اید، در این شرایط آن واقعه ناگوار در ذهن شما ثبت و ضبط خواهد شد.

بعد در هر زمان دیگری که با یک چنین رویدادی به طور مجدد مواجه شوید، ضمیر ناخودآگاه به طور اتوماتیک آن خاطره منفی را به یادمی آورد و فوراً احساسات، تصاویر و خاطرات مشابه را به ذهن