جلسه 1399/09/26

بسم الله الرحمن الرحیم



/ امنیت فراگیر/شاخصه های ظهور و حکومت امام زمان

موضوع: شاخصه های ظهور و حکومت امام زمان/ امنیت فراگیر/

بحث ما پیرامون گسترۀ امنیت در دوران امام عصر علیه السلام بود و روایات خاصه وعامه را در این زمینه بررسی می کردیم. روایتی را از تفسیر عیاشی از امام باقر علیه السلام نقل کردیم که البته روایت مفصلی است و چهار سطر آن مربوط به امنیت است و بقیه روایت مربوط به جریانات متعدد دیگر در باب مهدویت است: مخالفین حضرت، تحرکات و سرنوشت سفیانی، اتفاقات هنگام ظهور، یکی از نکات بارز این روایت دعوت به ولایت امیر مومنان علیه السلام است یعنی همان طور که امام عصر علیه السلام مردم را به وحدانیت خداوند و نبوت پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله دعوت می کند، مردم را به ولایت امیر مومنان علیه السلام دعوت می کند یعنی اعتقادات دنیای آینده اعتقادات شیعه اثنی عشری است.
دعوت امام عصر علیه السلام به غدیر
بعضی فکر می کنند حادثه غدیر یک حادثه تاریخی بود و تمام شد بلکه غدیر یک حادثه اعتقادی است و اساس دین است « الیوم اکملت لکم دینکم و اتممت علیکم نعمتی و رضیت لکم الاسلام دینا» یکی از کارهای امام عصر علیه السلام که در سرلوحه ی کارها ایشان است، تثبیت و گسترش فرهنگ غدیر است یعنی یوحد الله و یومنون برسول الله صلی الله علیه و آله و یؤمنون بولایة علی بن ابی طالب علیه السلام، در چند روایت این مسئله آمده است، در همین روایت امام علیه السلام می فرماید: « ثم ینطلق یدعو الناس الی کتاب الله و سنة نبیه و الولایة لعلی بن ابی طالب» غدیر جریانی نیست که به حاشیه برود و غدیر در سرلوحۀ برنامه های امام است یعنی جهان شیعه می شود و این مسیری است که خداوند معین کرده است « لعن الله امة دفعتکم عن مقامکم و ازالتکم عن مراتبکم التی رتبکم الله» امام عصر علیه السلام آخرین حجت خداوند است و قدرتی نیست که بتواند در برابر حضرت بایستد، این امام عظیم الشأن که در مرتبه ی خودش قرار گرفته مرتبه ای که خداوند برای او تعیین کرده، این امام بزرگوار مردم را به سوی حق برمی گرداند همان حقی که هر روز در نماز می گفتند: « اهدنا الصراط المستقیم»؛ با این بیان در آن زمان دیگر غیر شیعه نیست. وضعیت دوران قبل از ظهور به حدی است که همه خسته هستند و دنبال کسی می گردند که آن ها را نجات بدهد، مردم آن زمان در چه شرایطی به سر می برند، مشکلات فرهنگی، ناموسی، روحی وجود دارد و امام عصر علیه السلام می آیند که یک تغییر اساسی بدهند لذا همه مردم خواهان آمدن امام هستند و تنها کسانی مخالفت دارند که منافع شان را در خطر می بینند.
امام باقر العلومعلیه السلام فرمود:
فَيُصْبِحُ بِمَكَّةَ فَيَدْعُو النَّاسَ إِلَى كِتَابِ اللَّهِ وَ سُنَّةِ نَبِيِّهِ صلی الله علیه و آله فَيُجِيبُهُ نَفَرٌ يَسِيرٌ وَ يَسْتَعْمِلُ عَلَى مَكَّةَ ثُمَّ يَسِيرُ فَيَبْلُغُهُ أَنْ قَدْ قُتِلَ عَامِلُهُ فَيَرْجِعُ إِلَيْهِمْ فَيَقْتُلُ الْمُقَاتِلَةَ لَا يَزِيدُ عَلَى ذَلِكَ شَيْئاً يَعْنِي السَّبْيَ ثُمَّ يَنْطَلِقُ فَيَدْعُو النَّاسَ إِلَى كِتَابِ اللَّهِ وَ سُنَّةِ نَبِيِّهِ صلی الله علیه و آله وَ الْوَلَايَةِ لِعَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ علیه السلام وَ الْبَرَاءَةِ مِنْ عَدُوِّهِ وَ لَا يُسَمِّي أَحَداً حَتَّى يَنْتَهِيَ إِلَى الْبَيْدَاء. ثُمَّ يُحْدِثُ حَدَثاً فَإِذَا هُوَ فَعَلَ قَالَتْ قُرَيْشٌ اخْرُجُوا بِنَا إِلَى هَذِهِ الطَّاغِيَةِ فَوَ اللَّهِ أَنْ لَوْ كَانَ مُحَمَّدِيّاً مَا فَعَلَ وَ لَوْ كَانَ عَلَوِيّاً مَا فَعَلَ وَ لَوْ كَانَ فَاطِمِيّاً مَا فَعَلَ فَيَمْنَحُهُ اللَّهُ أَكْتَافَهُمْ فَيَقْتُلُ الْمُقَاتِلَةَ وَ يَسْبِي الذُّرِّيَّةَ ثُمَّ يَنْطَلِقُ حَتَّى يَنْزِلَ الشُّقْرَةَ فَيَبْلُغُهُ أَنَّهُمْ قَدْ قَتَلُوا عَامِلَهُ فَيَرْجِعُ إِلَيْهِمْ فَيَقْتُلُهُمْ مَقْتَلَةً لَيْسَ قَتْلَ الْحَرَّةِ إِلَيْهَا بِشَيْ ءٍ ثُمَّ يَنْطَلِقُ يَدْعُو النَّاسَ إِلَى كِتَابِ اللَّهِ وَ سُنَّةِ نَبِيِّهِ وَ الْوَلَايَةِ لِعَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ صَلَوَاتُ اللَّهِ عَلَيْهِ وَ الْبَرَاءَةِ مِنْ عَدُوِّه .[1]

« پس آن جناب در مكّه صبح خواهد كرد. مردم را به كتاب خدا و سنّت پيغمبرش دعوت مى فرمايد كه افراد كمى دعوتش را اجابت مى كنند و بر مكّه كسى را مى گمارد. سپس از آن جا كوچ مى كند. به او گزارش مى رسد كه عاملش را به قتل رسانيده اند. پس به سوى آنان بازمى گردد و كشتاركنندگان را مى كشد و بر كشتن آنان چيزى نمى افزايد. (راوى توضيح مى دهد:) يعنى به اسارت كسى اقدام نمى كند.[2]

آن گاه رهسپار شده و مردم را به كتاب خدا و سنّت پيامبر صلی الله علیه و آله و ولايت علىّ بن ابى طالب علیه السلام و بيزارى از دشمنش دعوت مى كند؛[3]
ولى كسى را نام نمى برد تا اين كه به بيداء برسد. سپس آن حضرت اقدامی می کند که قریشی ها از حضرت ناراحت شده می گویند: بياييد تا بر اين سركش خروج كنيم كه به خدا سوگند، اگر اين از اولاد حضرت محمّد صلی الله علیه و آله بود، اين كار را نمى كرد و اگر از فرزندان على علیه السلام بود، اين كار را نمى كرد و اگر از اولاد فاطمه علیها السلام بود، چنين عملى انجام نمى داد. آن گاه با آن حضرت مى جنگند كه خداوند او را بر آن ها پيروز مى گرداند. او جنگ جويانشان را مى كشد و ذرّيّه شان را به اسارت درمى آورد.[4]
بعد، از آن جا بيرون مى رود تا اين كه در شقره فرود مى آيد. در آن جا خبر مى رسد كه آنان گماشته ى آن حضرت را در مدينه به قتل رسانده اند. پس برمى گردد و نسبت به آنان چنان كشتارى مى كند كه واقعه ى حرّه در برابر آن ناچيز مى نمايد. و با آنان روبرو می شود، درحالى كه مردم را به كتاب خدا و سنّت پيغمبر او و ولايت علىّ بن ابي طالب و بيزارى از دشمنش فرا مى خواند.»
می بینیم که مسئله دعوت امام عصر علیه السلام به ولایت امیر مومنان علیه السلام در این روایت دو دفعه آمده است و روایات دیگری هم داریم که امام عصر علیه السلام مردم را به ولایت امیر مومنان علیه السلام دعوت می کند. "ینطلق فیدعو الناس بین المسجدین الی کتاب الله و سنة رسوله و الولایة علی و البرئة من عدوه." پس امام زمان مردم را به سوی تشیع یعنی همان اسلام غدیر دعوت می کنند، همان اسلام کامل همان اسلام "الیوم اکملت لکم دینکم و اتممت علیکم نعمتی و رضیت لکم الاسلام دینا"
سؤال بعضی از فضلای حاضر در درس: شما که فرمودید زمان حضرت کشتاری نمی باشد؟
جواب استاد: اینکه گفته شود هيج خوني ريخته نمی شود، اين غلط محض است، البته درگيري و قتال با کساني است که زير بار حق و امام حاضر نمی روند، اما این هم که گفته شود در زمان ظهور امام زمان علیه السلام کشتارهاي فراوانی است تا اینکه زانوها در خون رود، نادرست است زیرا امام فریادرس همه مردم جهان هستند "یملأ الارض قسطا و عدلا بعد ما ملئت ظلما و جورا" متأسفانه ما بین افراط و تفریط به سر می بریم.
 

[1] بحار الأنوار ؛ ج 52 ؛ ص342.

[2] پرونده ی ننگین و سیاه اهل مکه و قریشی ها بر کسی مخفی نیست، پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله یک روز در مکه از دست آن ها در امان نبود که در نهایت ناچار به هجرت از مکه شدند و بعد از فتح مکه هم دیگر حاضر به ماندن در مکه نشدند با اینکه می فرمود: «ای مکه من تو را دوست دارم لکن اهل تو مرا بیرون کردند.». اهل مکه تا آخر نقشه و توطئه علیه پیامبر صلی الله علیه و آله می کشیدند تا اینکه بالاخره دست بسته تحویل گرفته شدند، اسیر بودند و پیامبر صلی الله علیه و آله همه را آزاد کرد و اهل مکه در برابر یک امر واقع شده قرار گرفتند. الآن هم اهل مکه با هیچ کس کنار نمی آیند یا روش ما را بپذیرید یا کافر هستید. آن روز هم با پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و امیر مومنان علیه السلام و یک یک ائمه اینگونه رفتار کردند و با امام عصر علیه السلام هم همین گونه رفتار می کنند اما در هنگام حکومت امام عصر علیه السلام اولا حکومت دیگری بعد از ایشان نیست که نگران شیعه باشند همان طوری که امیر مومنان علیه السلام نگران بعد از خودشان بودند و در حالی که می توانستند فتنه گران جمل و مجروحین آن ها را بکشند اما این کار را به جهت خوف ار عاقبت نکردند چون می دانستند حکومت بعد از خودشان در دست ظالمان است و آن ها همین بلا را بر سر شیعه خواهند آورد اما مستند به فعل امیر مومنان علیه السلام چنین خواهند کرد ولی بعد از حکومت امام عصر علیه السلام دیگر حکومتی نیست و اگر هم ما بگوئیم رجعت برای تشکیل حکومت است باز حکومت پاکان و معصومین است و دیگر حکومت دست غیر آن ها نمی افتد لذا حضرت طبق واقع عمل می کنند. اهل مکه به شهادت تاریخ امتحان بدی دادند در زمان امام عصر علیه السلام. هم نماینده امام را به قتل می رسانند

[3] این مطلب که امام عصر علیه السلام مردم را به ولایت امیر مومنان علیه السلام دعوت می کند، در این حدیث دوبار آمده است. معاویه وقتی که می خواست کسی را اعدام کند از او می خواست که از امیر مؤمنانعلیه السلام برائت بجوید. یک نفر آن ها به معاویه گفت: من برائت می جویم، اما به شرط آنکه تو بهتر از آئین علیعلیه السلام. را به من نشان بدهی

[4] قریشی ها توقع دارند که همان برخوردی که پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله با آن ها داشتند امام عصر علیه السلام نیز با آن ها داشته باشد یعنی پرونده های آن ها بازنگری نشود همانگونه که پیامبر صلی الله علیه و آله جنگ ها، فتنه ها و قتل های آن ها را نادیده گرفتند و فرمودند «أنتم الطلقاء من دخل دار ابی سفیان فهو آمن» دیگر نمی دانند پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله بر اساس مصلحت این کار را کردند و الآن امام عصر علیه السلام از جانب خداند مأموریت پیدا کردند که چه بکنند. امام برای مذاکره یا قرارداد صلح با جهانیان نمی آیند بلکه تمام جنگ ها بیش از هشت ماه نمی شود و تنها یک حکومت و یک حاکمیت و یک پرچم و یک رهبر و یک عقیده اسلام غدیر است، امام زمان . با قاطعیت و طبق واقع عمل می کنند. خداوند مهدی ای که در دستان این ها بازیچه باشد نمی فرستد