جلسه 1396/10/03

بسم الله الرحمن الرحیم



سرنوشت يهود در عصر ظهور

موضوع: سرنوشت یهود در عصر ظهور
منابع روایت دوم:1. تفسیر عیاشی، ج2، ص2812. الکافی، ج8، ص206 كما في تفسير العياشي بتفاوت، و فيه: «... المؤدّون ... و الحجّة القائم بين أظهرهم ... يغسّله و يكفنه و يحنّطه و يلحده في حفرته».3. کامل الزیارات، ص624. مختصر بصائر الدرجات، ص48 همان نص کافی5. تأویل الآیات، ج1، ص2776. كامل الزيارات، ص 62 ب 18 ح 1- حدثني محمد بن جعفر القرشي الرزاز قال: حدثني محمد بن الحسين بن أبي الخطاب، عن موسى بن سعدان الحناط، عن عبد اللّه بن قاسم الحضرمي، عن صالح بن سهل أوّله، همان نص تفسير العياشي.و ص 64 ب 18 ح 7- در سند آن «الكوفي» بدل «القرشي» ... أبي عبد اللّه عن القاسم».7. تفسير الصافي، ج 3 ص 179- مختصرا از الكافي، و تفسير العياشي.8. الايقاظ من الهجعة، ص 309 ب 10 ح 11- از الکافی9. إثبات الهداة، ج 3 ص 552 ب 32 ف 28 ح 570، از تفسير العياشي.10. المحجّة، ص 121 و ص 122- از كامل الزيارات، و از تفسير العياشي، 11. البرهان، ج 2 ص 406 ح 1- از الكافي و ص 407 ح 3 و ح 4- از كامل الزياراتو ح 6- از تفسير العياشي12. حلية الأبرار، ج 5 ص 362 ح 5 و ص 423 ح 9- همان نص الکافی و ص 363 ح 6- از تفسير العياشي.13. بحار الانوار، ج 45 ص 297 ب 45 ح 5- از كامل الزيارات و ج 51 ص 56 ب 5 ح 46- از تفسير العياشي و ج 53 ص 93 ب 29 ح 103- از الكافي.14. نور الثقلين، ج 3 ص 138 ح 77- از الكافي.15. الرجعة، ص 91- 92 ح 70- همان نص الکافی16. معجم الأحاديث الإمام المهدي علیه السلام، ج 7، ص318
بررسی سند روایت:عِدَّةٌ مِنْ أَصْحَابِنَا عَنْ سَهْلِ بْنِ زِيَادٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْحَسَنِ بْنِ شَمُّونٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْأَصَمِّ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْقَاسِمِ الْبَطَلِ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ علیه السلام
سهل بن زیاد: بعضی گفته اند ایشان ضعیف است امّا به نظر ما با توجه به کثرت روایات (تا 6000 گفته شده) از ایشان در کتب اربعه تضعیف او صحیح نیست.
محمد بن حسن بن شمون:نظر مرحوم نجاشی:أبو جعفر، بغدادي ، واقف ، ثم غلا، و كان ضعيفا جدا، فاسد المذهب. و أضيف إليه أحاديث في الوقف، و قيل فيه. فأما من ذكره فإن أبا عبد الله بن عياش حكى عن أبي طالب الأنباري أنه قال: حدثني الحسين بن القاسم بن محمد بن أيوب بن شمون قال: حدثني محمد بن الحسن قال: سمعت أبا الحسن موسى علیه السلام يقول : من أخبرك أنه مرضني و غسلني و حنطني و كفنني و ألحدني و قبرني و نفض يده من التراب، فكذبه. و قال: من سأل عني فقل حي و الحمد لله. لعن الله من سئل عني فقال مات. و عاش محمد بن الحسن بن شمون مائة و أربع عشرة سنة.[1]

او بغدادی و از واقفیه است سپس غلو کرد و جدا ضعیف است، مذهب او فاسد است. و محمد بن حسن روایت کرده که شنیدم امام موسی علیه السلام می فرماید: کسی که تو را خبر دهد که من مریض داری مرا کرده و مرا غسل داده و حنوط کرده و کفن کرده و لحد مرا گذاشته و مرا دفن کرده پس او را تکذیب کنید، و فرمود: کسی از من سوال کرد پس بگو او زنده است شکر خدا، خدا لعنت کند کسی که اگر از من سوال شود بگوید: او از دنیا رفت.
نظر مرحوم خوئی:و روى عنه عبد الله بن جعفر الحميري. كامل الزيارات: الباب (59)، في أن من زار الحسين علیه السلام كمن زار الله في عرشه، الحديث (11). بقي الكلام في جهات: الأولى: أن محمد بن الحسن بن شمون محكوم بالضعف، لقول النجاشي إنه كان ضعيفا جدا، فاسد المذهب، المؤيد بما عن ابن الغضائري، من أنه غال، ضعيف، متهافت، لا يلتفت إلى مصنفاته، و سائر ما ينسب إليه.[2]

و عبد الله بن جعفر حمیری از او روایت کرده: کامل الزیارات باب 59، در مورد اینکه هر کسی که حضرت حسین علیه السلام را زیارت کند مانند کسی است که خداوند را در عرش زیارت کند، امّا کلام در جهاتی باقی می ماند: اینکه محمد بن حسن بن شمون محکوم به ضعف است به جهت قول نجاشی که گفت: او جدا ضعیف است و مذهب او فاسد است که این تأیید می شود به قول ابن غضائری که گفت: او غالی و ضعیف است و به مصنفات او اعتنائی نمی شود.
پس ایشان ضعیف است.عبد الله بن عبد الرحمن اصم:نظر مرحوم نجاشی:بصري، ضعيف غال ليس بشي ء. روى عن مسمع كردين و غيره. له كتاب المزار، سمعت ممن رءاه فقال لي: هو تخليط.[3]

او ضعیف و غالی است.نظر ابن غضائری:ضعيف ، مرتفع القول . له كتاب في الزيارات، ما يدلّ على خبث عظيم، و مذهب متهافت. و كان من كذابة أهل البصرة[4]

او ضعیف و غالی است و برای او کتابی در زیارات است که دلالت بر خباثت فراوان او می کند و مذهب او متناقض است و از دروغگویان اهل بصره است.
نظر مرحوم خوئی:ظاهر كلام النجاشي أنه ليس بشي ء أنه ضعيف في الحديث، فلا اعتماد على رواياته .[5]

ظاهر کلام نجاشی این است که او چیزی نیست و او در حدیث ضعیف است پس اعتمادی بر روایات او نیست.
[1] رجال النجاشي، النجاشي، أبو العبّاس، ج1، ص335.

[2] معجم رجال الحديث، الخوئي، السيد أبوالقاسم، ج 16، ص237.

[3] رجال النجاشي، النجاشي، أبو العبّاس، ج1، ص217.

[4] الرجال - ت السيّد محمّد رضا الحسيني الجلالي، ابن الغضائری، ج1، ص76.

[5] معجم رجال الحديث، الخوئي، السيد أبوالقاسم، ج 11، ص259.