جلسه 1389/08/01

بسم الله الرحمن الرحیم


رايات سود


سخن
پیرامون بررسی روایات رایات سود است. امروز به
بررسی روایت جلسه قبل می پردازیم:
روایت دهم:
"
تخرج من المشرق رايات سود لبني العباس، ثم يمكثون ما شاء
الله، (132- 656) ثم تخرج رايات سود صغار تقاتل رجلا من ولد أبي سفيان وأصحابه، من
قبل المشرق يؤدون الطاعة إلى المهدي "[1]
بررسی سندی:
این
روایت را ابن حماد از سعیدبن مسیب از پیامبر صل الله نقل
می کند، سعیدبن مسیب از تابعین است و نمی تواند از
پیامبر صل الله نقل کند، (ایشان کسی است که در
تشییع جنازه امام سجاد عليه السلام حاضر نشده و نماز مستحب خواندن را
بهانه می کند)
منابع
دیگراهل سنت (عقدالدرر، عرف السیوطی، جمع الجوامع، جامع
الاحادیث، القول المختصر و برهان متقی هندی) از ابن حماد نقل
میکنند. از شیعه هم، ابن طاووس ازفتن ابن حماد نقل می کند.
(هیچ منبع شیعی ندارد و بحارالانوار[2]
هم به این روایت اعتنائی نکرده است)
مصادر
شیعه و سنت هردو به ابن حماد میرسد وما قبلا گفتیم که مولِف و
مولَف هردو نزد ما مشکل دارد.
دلالت روایت:
دلالت
روایت خیلی آشکار و روشن است. در روایت 2پرچم ذکر شده است
که پرچم اول مربوط به عباسیان و پرچم دوم مربوط به ولایتمداران و
زمینه سازان حکومت امام زمان عليه السلام می باشد.
(ماازاین سنخ روایات کم داریم و اگر روایات
دیگری به همین مضمون پیدا شود میتوان توجیهات
بعضی مثل مرحوم مجلسی که تطبیق بر صفویان و.. را کنار
گذاشت)
نتیجه: روایت دلالتش روشن، ولی مشکل
سندی دارد.
روایت یازدهم:
"
تخرج راية سوداء لبني العباس، ثم تخرج من خراسان أخرى سوداء قلانسهم سود وثيابهم
بيض على مقدمتهم رجل يقال له شعيب بن صالح، أو صالح بن
شعيب، من تميم، يهزمون أصحاب السفياني، حتى تنزل بيت المقدس، توطئ للمهدي سلطانه،
ويمدّ إليه ثلاثمائة من الشام. يكون بين خروجه وبين أن يسلم الامر للمهدي اثنان
وسبعون شهرا "[3]
اگر
بگوییم رایات سود همان قضیه خراسانی است،
خراسانی با سفیانی و زمان ظهور فاصله ای ندارد؛ فاصله اش
به اندازه حمل امراة، که اقل آن 6 ماه است می باشد،[4]
و از طرفی طبق روایت نعمانی، ظهور خراسانی با
سفیانی و یمانی در یک سال است؛ در حالیکه
روایت مذکور فاصل بین خروج خراسانی و ظهور را 72 ماه می داند،
پس ما باید بین رایات سود و خراسانی فرق گذاریم.
بررسی سندی:
ابن
حماد: حدثنا الوليد بن مسلم، عن أبي عبد الله، عن عبد الكريم اي أمية عن محمد بن
الحنفية قال: ولم يسنده إلى النبي صلى الله عليه وآله
اولین
مدرک روایت، فتن ابن حماد است که مولِف و مولَف هردو نزد ما مشکل دارد.
روایت از محمدبن حنفیه نقل شده و به پیامبر صل الله اسناد داده
نشده است. به فرض اینکه روایت از محمدبن حنفیه نقل شده باشد
(چون ایشان از پیامبر صل الله نقل نمی کند) و سند تا وی
صحیح باشد، عدم اسناد ایشان به معصوم اشکالی ندارد. او چند
معصوم را درک کرده است و شخصیتی بسیار جلیل القدر و کاملا
مثبت است. (بعضی محمدبن حنفیه را به جهت اینکه در قضیه
کربلا حاضر نشده مورد آماج حمله قرار داده اند، ایشان شخصیتی
کاملا مثبت و هیچ نقطه ضعفی ندارد و عدم حضورش در کربلا جهاتی
دارد که ما در کتاب مان «ایام مکی»[5]
بحث کرده ایم)
منابع
صحاح وسنن اهل سنت روایت را نقل نکرده اند. از شیعه؛ ابن طاووس
روایت را نقل کرده است. (اوهم از اهل سنت نقل می کند) وبحارالانوار هم
روایت را متعرض نشده است.
دلالت
روایت: دلالت روایت گویا و روشن است، خروج 2 پرچم را ذکر
می کند که اولین پرچم مربوط به عباسیان و پرچم دوم بعد از آن
ولي باز هم از خراسان خروج می کند.
نتیجه:
دلالت
روایت روشن، ولی مشکل سندی دارد.
روایت دوازدهم:
"
يخرج بالري رجل ربعة (تنومند)، أسمر (گندمگون)، مولى لبني
تميم (موالی غالبا ازعرب نبودند)، كوسج
(محاسن ندارد)، يقال له شعيب بن صالح، في أربعة آلاف
ثيابهم بيض وراياتهم سود، يكون على مقدمة المهدي، لا يلقاه أحد إلّا فلّه (شکست و
نابودش می کند) " [6]
بررسی سندی:
ابن
حماد: حدثنا عبد الله بن إسماعيل البصري، عن أبيه، عن الحسن قال: ولم يسنده إلى
النبي صلى الله عليه وآله
روایت
را ابن حماد و بعضی دیگر مثل عقدالدرر، عرف السيوطی؛
الحاوی، الفتاوی الحدیثیه، و... در منابع خود آورده اند.
(در صحاح وسنن اهل سنت نیامده است)
روایت
از حسن بصری است که اسناد به پیامبر نداده است. (هرچند او از
تابعین است و نمی تواند از پیامبر نقل کند) حسن بصری
مردود است و به آسانی نمی توان اورا موثق دانست.
(مواضع
ایشان نسبت به علی عليه السلام معلوم است)؛ اما از شیعه ابن
طاووس و ملحقات احقاق الحق هردو از فتن ابن حماد نقل کرده اند. (ملحقات احقاق الحق
مرعشی نجفی که حاشیه بر احقاق الحق شوشتری است روالش
این است که روايات را از اهل سنت نقل می کند، 36 جلد کتاب به عنوان
حاشیه احقاق نوشته شده تا عنوان کتاب حفظ شود)
رایات
سود در این روایت متصل به حکومت جهانی امام عليه السلام است،
این روایت و چند روایت دیگر رایات سود را به عنوان
زمینه ساز ظهور می داند که اگر این مضمون به استفاضه برسد
باید بین رایات عباسیان و رایاتی که
زمینه ساز ظهور هستند تفکیک کنیم و دیدگاه مرحوم صدر را
کنار گذاریم. (هرچند هنوز به حد استفاضه نرسیده ایم)






[1]. معجم أحاديث الإمام المهدي.4،
ج 2 ص 222



[2] کسانی که فکر میکنند که مرحوم
مجلسی هرروایتی را بدون كارشناسي در بحار ذکر می کند،
ناشی از عدم دقت در فرمایش مرحوم مجلسی در مقدمه اش است.
ایشان کتابها رابررسی می کند میزان اعتبار انها را
بیان می کند بعضی جاها اشاره میکند که چون در اصول معتبره
نیافتم آن را کنار میگذارم، از کتاب فتن ابن حماد یک
روایت هم نقل نمی کند. .
وقتی
به روایات مصیبت امام حسین7
می رسد، بیان می دارد که در این مورد دست از مبنایش
می کشد (وإلامجبور به طرح بسیاری از روایات می شود)
پس ایشان دارای مبناست و هرروایتی را ذکر نمی کند.



[3]. معجم أحاديث الإمام المهدي. (ع)، ج 2، ص 223.



[4] مشهور نزد شیعه، حمل امراة 9ماه و
یکسال و بندرت 2 سال هم گفته اند البته اهل سنت تا 7سال هم گفته اند.طبق نقل
ذهبی در سیراعلام النبلا، از امام مالک سوال کردند که آیا امکان
دارد کسی حملش بیش از 2 سال طول بکشد گفت خودم 3سال طول کشید،
ابن حزم گفته تا 7 سال هم ممکن است و اسم قبیله ای را می برد که
معمولا بعد از 36 ماه به دنیا می آیند.



[5].الايام
المكيه من عُمر النهضة الحسينية، ص253.



[6]. معجم أحاديث الإمام المهدي. (ع)، ج2، ص 225.