مشخصات کتاب

سرشناسه : حسینی نژاد ، سیدمجتبی ، 1359-

عنوان و نام پدیدآور : محتوای ماه محرم/ سیدمجتبی حسینی نژاد.

مشخصات نشر : تبریز : انتشارات عاصم ، 1403.

مشخصات ظاهری : 373ص.

شابک : 978-622-331-691-3

وضعیت فهرست نویسی : فیپا

یادداشت : کتابنامه.

موضوع : حسینی نژاد ، سیدمجتبی ، 1359- -- وعظ

موضوع : حسین بن علی علیه السلام ، امام سوم ، 4 - 61ق.

موضوع : Hosayn ibn 'Ali, Imam III , 625-680

موضوع : واقعه کربلا ، 61ق.

Karbala, Battle of, Karbala, Iraq, 680

رده بندی کنگره : BP10/5

رده بندی دیویی : 297/02

شماره کتابشناسی ملی : 9717417

اطلاعات رکورد کتابشناسی : فیپا

ویراستار دیجیتالی : محمد منصوری

خیراندیش دیجیتالی: کانون فرهنگی اندیشه اصفهان

ویراستار کتاب : خانم نرگس قمی

اشاره

محتوای ماه محرم

سیدمجتبی حسینی نژاد

محتوای ماه محرم

سید مجتبی حسینی نژاد

سرشناسه : حسینی نژاد ، سیدمجتبی ، 1359-

عنوان و نام پدیدآور : محتوای ماه محرم/ سیدمجتبی حسینی نژاد.

مشخصات نشر : تبریز : انتشارات عاصم ، 1403.

مشخصات ظاهری : 373ص.

شابک : 978-622-331-691-3

وضعیت فهرست نویسی : فیپا

یادداشت : کتابنامه.

موضوع : حسینی نژاد ، سیدمجتبی ، 1359- -- وعظ

موضوع : حسین بن علی علیه السلام ، امام سوم ، 4 - 61ق.

موضوع : Hosayn ibn 'Ali, Imam III , 625-680

موضوع : واقعه کربلا ، 61ق.

Karbala, Battle of, Karbala, Iraq, 680

رده بندی کنگره : BP10/5

رده بندی دیویی : 297/02

شماره کتابشناسی ملی : 9717417

اطلاعات رکورد کتابشناسی : فیپا

ویراستار دیجیتالی : محمد منصوری

فهرست

عکس

عکس

عکس

عکس

عکس

عکس

تقدیم به

نوشتاری که تقدیم حضورتان می گردد ، قطره ای از بیکران منابر و روضه های کربلا و سیدالشهداست که پس از مطالعه و مراجعه مکرر و انتخاب فضایل صلوات و امیرالمومنین و احکام منتخب از آن منابع ، تنظیم شده است مطالب کتاب با توجه به منبر هر شب در چند بخش تقدیم می شود :

بخش اول : فضایل صلوات

بخش دوم : فضایل امیرالمومنین

بخش چهارم: محتوای منبر و روضه و نوحه

و در آخر پیام های تاریخ عاشورا دسته بندی شده است

نامگذاری روضه ها در هر شب در منطقه جنوب لامرد و مهر و منطقه مولف بخش و شهر خیرگو تنظیم شده است.

ان شاءاللّه خدا ما وشما را از واعظان و روضه خوان های با معرفت حضرت سیدالشهدا علیه السلام قرار دهد .

به امید آن که سرور و مولایمان حضرت مهدی عجّل اللّه تعالی فرجه الشّریف از ما و منبرهای ما راضی و خوشنود باشند..

محرم الحرام 1446 ، تیرماه 1403

قم ، سیدمجتبی حسینی نژاد

نامگذاری روضه ها در هر شب در منطقه جنوب لامرد و مهر

شب اول مسلم

شب دوم طفلان

شب سوم ورودی

شب چهارم حر

شب پنجم وهب

شب ششم طفلان زینب

شب هفتم قاسم

شب هشتم ابوالفضل

شب نهم علی اکبرشب دهم علی اصغر

روز عاشورا شهادت امام حسین علیه السلام

شب یازده شام غریبان

شب دوازده امام سجاد

شب سیزده دفن شهدا

محتوای عزاداری شب اول

اشاره

فضیلت صلوات

یک روایت قشنگی است «قَدْ أَفْلَحَ مَنْ تَزَکَّی وَ ذَکَرَ اسْمَ رَبِّهِ فَصَلَّی» خدا می فرماید کسی که زکات داد رستگار شد یا تزکیه ی نفس کرد خودسازی کرد نجات پیدا کرد و اسم پروردگارش را یاد کرد فصلّا ، فرمودند این آیه را چه معنا می کنی؟ که خدا می گوید رستگار شد کسی که زکات داد و یاد خدا کرد و نماز خواند. گفتند صلّا یعنی نماز خواند؟ فرمودند اگر خدا بگوید هر وقت یاد خدا می کنی نماز بخوان «تِلکَ اذاً شتتاً» یعنی این تکلیف ما لا یطاع و تکلف است من پشت فرمان یاد خدا می کنم چه طوری نماز بخوانم؟ محل کار یاد خدا می کنم در رختخواب چه طور نماز بخوانم؟ پس همیشه باید بلند شوم نماز بخوانم ، فرمودند اصلاً معنا ندارد که هر وقت یاد خدا کردی فصلّا ، گفتند آقا پس معنی این چیست؟ فرمودند هر وقت یاد خدا می کنی صلوات بر محمد وآل محمّد بفرست.

فضیلت امیرالمومنین

قندوزی حنفی از ابوصلت هروی روایت می کند ، که مأمون از حضرت علیّ بن موسی الرضا علیه السلام سؤال کرد: که مرا خبر ده به چه علّتی جَدَّت أمیرالمؤمنین علیّ علیه السلام قسیم جنّت و نار است؟

حضرت رضا فرمودند: آیا خودت از پدرانت از عبدالله بن عباس روایت نمی کنی که او گفت: سَمِعْتُ رَسولَ الله یَقولُ: حُبُّ عِلیٍّ ایمانٌ وَ بُغْضُهُ کُفْرٌ. «از

رسول خدا شنیدم که می فرمود حبّ علیّ ، ایمان و بغض علیّ ، کفر است؟»

در جواب گفت: آری! حضرت رضا فرمودند: چون بهشت جای مؤمنین و جهنم جای کافرین است ، اگر بنا بشود تقسیم ایمان و کفر بر مدار حب و بغض علی باشد بنابراین علی قسیم بهشت و جهنم شده است.

مأمون گفت: لا ابقانی الله بعدک انک وارث جدک رسول ال-له. «خداوند مرا بعد از تو زنده نگذارد (که بر من مشکلی پیدا شود و تو نباشی که آن مشکل را حل کنی) ، حقّاً تو وارث جدت رسول خدا هستی!»

ابوصلت می گوید: چون حضرت رضا علیه السلام از مجلس مأمون به منزل خود مراجعت فرمود ، عرض کردم: فدایت شوم چقدر خوب پاسخ مأمون را دادید. حضرت فرمود: ای اباصلت! این کلامی بود که بدون تأمّل قبلی یک مرتبه بر زبان من جاری شد ، وَ لَقَد سَمِعْتُ أبی یُحَدَّثُ عَن آبائهِ عَن عَلِیّ عَلَیْهِمُ السَّلامُ انَّهُ قالَ رَسولُ الله صلی الله علیه و آله: یا عَلِیُّ انْتَ قَسیمُ الجَنَّةِ وَ النّارِ یَوْمَ الْقَیمةِ تَقولُ للِنَّارِ: هَذَا لِی وَ هذا لَکَ.[1] «من از پدرم شنیدم که از پدرانش نقل می کرد که رسول خدا صلی الله علیه و آله درباره علی علیه السلام فرموده است: ای علیّ تو قسمت کننده بهشت و جهنّمی در روز قیامت ، به آتش می گویی: این برای من است ، و آن برای تو.»

ینابیع المودة ، ص 84.

احکام

سؤال: آیا پوشیدن لباس مشکی در ایام عزای اهلبیت (علیهم السلام) امر پسندیده ای است ؟

پاسخ:

پوشیدن لباس مشکی در ایام عزاداری خاندان عصمت و طهارت (علیهم السلام) به منظور تعظیم شعائر الهی و اظهار حزن و اندوه ثواب خواهد داشت؛ علاوه بر اینکه اصل کراهت پوشیدن لباس سیاه در غیر نماز ، ثابت نیست.

استفتاء امام خامنه ای

حکم روزه گرفتن در ماه محرم چیست؟

پاسخ:

طبق نظر مشهور روزه گرفتن در اول ، سوم و هفتم محرم مستحب است.

روزه گرفتن در روز عاشورا مکروه است.

آیت الله وحید: روزه گرفتن روز عاشورا بنابر احتیاط واجب ، جایز نیست.

آیت الله فاضل: روزه گرفتن در روز عاشورا مکروه است؛ ولی مستحب است بدون نیت روزه ، تا عصر از خوردن و آشامیدن خودداری کند.

منبر

اَعوذُ بِالله مِنَ الشَّیطانِ الرَّجیم. بِسمِ اللهِ الرَّحمنِ الرَّحیم.

لاحَولَ وَلا قُوَّهَ اِلا بِالله العَلیِ العَظیم. الَحمدُ الِله رَبِّ العالَمین وَ الصَّلاهُ وَ السَّلامُ عَلی سَیِّدَنا وَ نَبیِّنا اَبِ القاسِمِ مُحَمَّد وَ عَلی آلِهِ الطَّیِّبینَ الطّاهِرین سیَما بَقیهِ الله فِی الاَرضین وَ اللَّعنُ عَلی اَعدائِهِم اَجمَعین. قَال الله تَبارَک وَ تَعالی ، یا اَیَّتُهَا النَّفسُ المُطمَئِنَّه ، اِرجِعی اِلی رَبِّکِ راضیهَ مَرضیَه ، فَادخُلی فی عِبادی وَ ادخُلی جَنَّتی.

*اولین شب ماه محرم است ، ماه عزای سرور و سالار شهدای کربلا ، حضرت اباعبدالله الحسین علیه السلام. محرم بهار شور و شعور است ، بهار عاطفه و ایمان است ، بهار شهادت و ایثار است ، محرم ماه انس با ولی خدا است. چون آدم در دنیا بی ولی که نمی شود ، همه ولی دارند ، قرآن می فرماید یکی ولی اش خدا است: ! اللهُ وَلیُّ الَّذینَ ءامَنوا علیها السلام یکی هم ولی اش شیطان است اولیائش طاغوتند. انسان بدون ولی نمی شود ، آن کسی که ولی اش خدا است با اولیاء خدا ارتباط دارد و امام حسین جزو اولیاء الهی است ، ولی الله است.

*ماه محرم ماه انس و ارتباط و پیوند با اباعبدالله و اهل بیت عصمت و طهارت

است. برادران عزیز ، خواهران گرامی ، جوانان که شب اول این طور در جلسه ی اباعبدالله با شور و نشاط شرکت کرده اید. می دانید در این سال های اخیر مخصوصا دشمنان ، شبکه ها ، ماهواره ها ، کتاب ها ، آثار ، افرادی که علیه مبانی دین کار می کنند خیلی علیه عاشورا تلاش کردند اما روز به روز جلسه ی اباعبدالله بالحمدالله ، پر شورتر و با نشاط تر برگزار شد. داستان کربلا ببینید این تاریخ نیست ، داستان کربلا داستان یک سرزمین نیست ، داستان کربلا یک فرهنگ است ، یک رود جاری است ، این ! کُلَّ اَرضِ کَربَلا وَ کُلَّ یَومِ عاشورا ! البته این حدیث نیست ولی یک جمله ی معروفی است که هرسرزمینی کربلا یک واقعیتی است ، شما نگاه کنید ، یکی از علمای ما مرحوم ابن قولویه ایشان با شیخ مفید قبرشان کاظمین کنار هم است ، استاد شیخ مفید بوده است ، ابن قولویه قمی است ، پدرش هم همین قم دفن است ، این در واقع کنار همین شهدای سوم خرداد یک قبری است این ابن قولویه قمی پدرش است ، پسر ، استاد شیخ مفید بوده است و در کاظمین که رفتید یک مقبره با همدیگر دارند نوشته است شیخ مفید و استادش این قولویه قمی ، از افتخارات قم بوده است که شیخ مفید شاگرد او است. ایشان یک کتابی دارد به نام کامل الزیاره ، خب راجب روایات است ، زیارت امام حسین علیه السلام شاید هزار سال پیش نوشته است ، ایشان دارد ، دیگران دارند ، اصلا داستان کربلا را خدا برای انبیاء ، قبل از تولد پیغمبر ما ، حالا امام حسین که به هرحال هنوز به دنیا نیامده است ، قبل از تولد رسول خدا سال ها فاصله است ، آدم ابو البشر آمد ، رد می شد ، خب اکثر انبیاء بیشتر در همین منطقه ی عراق و فلسطین و بابل و بیشترشان در این منطقه مبعوث شدند. آن هایی که در قرآن خیلی اسمشان آمده است ، حضرت آدم ابوالبشر خب که قبرشان هم کنار قبر امیرالمومنین علیه السلام است ، همین طور که عبور می کرد ، پایش به یک سنگی گرفت و خون جاری شد ، خیلی ناراحت شد ، خدایا مگر من گناهی کردم ، خطایی کردم؟ ایت خون دلیلش چیست؟ خطاب شد اینجا سرزمین کربلا است ، اینجا جایی است که خون پسر پیامبر آخرالزمان به زمین ریخته می شود ، خواستیم که تو نیز ارتباط پیدا کنی! خونی از تو هم در اینجا ریخته شود ارتباط پیدا کنی.

حضرت ابراهیم ، باز ایشان هم در همین منطقه بوده است ، منطقه ی درواقع همین عراق و فلسطین و این منطقه ی عربی امروز که حالا کشورهای متعددی شده اند ، ایشان هم در اینجا دارد که سر مبارکشان برخورد کرد با یک چوبی و خون جاری شد. حضرت موسی کفشش پاره شد خاری به پایش رفت چند تا از انبیاء این روایتش در بهار است ، در این سرزمین خون از بدنشان جاری شد یا از سرشان یا از پای مبارکشان ، هر کدام هم سوال کردند خطاب شده است اینجا سرزمینی است که خون پسر پیامبر روی زمین ریخته می شود ، قصه یک قصه ی مهمی است که خدای تبارک و تعالی انبیاء الهی را هم با این قصه آشنا کرده است ، چطور الان ما با قصه ی امام زمان آشنا هستیم؟ هنوز امام زمان نیامده است ، نمی دانیم چه سالی هم ظهور می کند ، ولی همه ما می گوییم امام زمان می آید ، پایتختش کوفه می شود ، ازکنار خانه ی خدا فریاد می زند: ! اَنا بَقیهُ الله ! این طور می شود ، اینطور می شود ، یعنی خدا همه ی مردم و نسل هارا یک طوری با قضیه ی امام زمان آشنا کرده است ، خود پیغمبر هم آشنا کرد ، امام صادق درباره ی امام زمان اشک می ریخت ، امامی که هنوز متولد نشده است ، قصه ی عاشورا هم اینطور بوده است ، عزیزان ، جوانان ، گاهی از ما می پرسند که خب ، کربلا سال شصت و یک هجری اتفاق افتاد و هزار و چهارصد سال تقریبا از آن می گذرد ، به چه دلیلی ما باید هر سال عزاداری کنیم ، این مجلس های با شکوه ، این هزینه های زیاد ، پرچم ، مراسم ، لباس مشکی ، چقدر در خیابان ها ، امکانات عزاداری ، دسته جات ، به چه دلیلی؟ متاسفانه این حرف هایی است که گاهی در این شبکه ها تبلیغ می کنند و می نویسند ، دلیل این آیا مرده پرستی نیست؟ یک اتفاقی افتاده است یک جریانی در تاریخ بوده است ، خودشان هم می گویند خدا قاتلش را لعنت کند ، یزید بدکاری کرد ، امام حسین علیه السلام آدم خوبی بود ولی خب دلیل اینکه شما باید مرتب این را یادآوری کنید ، جلسه بگیرید ، این همه هم ائمه تاکید کرده اند حالا روایتشان را برایتان می خوانم ، چقدر ثواب ، ببینید شما ، حدیث حالا همین یکی را بگویم ، حالا قبل از اینکه وارد بحث اصلی شوم روایت عجیبی است این را همان ابن قولویه در کامل الزیارات

دارد ، می گوید: ! اِنَّ الحُسین یَنظُرُ اِلی مَن یَبکی ! جوانان خوب گوش بدهید ، امام حسین به تک تک کسانی که برایش گریه می کنند ، نگاه می کند ، یک وقت می گوییم ، من الان دارم به کل شما نگاه می کنم ، شما اشک هم بریزید کل شما را یک جا می بینم ، من نمی آیم تک تک شمارا اینجا کنترل کنم ، ولی امام است ، حجت خدا است احاطه دارد: ! اِنَّ الحُسین یَنظُرُ اِلی کُلُّ مَن یَبکی وَ یَستَغفِرُ لَه ! برای تک تک کسانی که اشک می ریزند نگاه می کند و طلب مغفرت می کند.

خب این یک جریانی است که نمی شود ساده از کنارش گذشت. چرا این همه تجلیل و تکریم؟

من سه آیه می خواهم بخوانم و سه جواب بدهم که اگر از شما کسی پرسید دلیل عزاداری برای اباعبدالله چیست در این حد جواب بدهید ، خواهش می کنم این سه آیه را دقت کنید ، عنوان بحث را من می گذارم مبانی قرآنی عزاداری اباعبدالله ، ما ازقرآن می خواهیم وارد شویم ، چرا قصه ی کربلا را وقتی امام حسین بچه بود پیش پیغمبر اورا اوردند ، قنداقه اش را ، خب رسول خدا شروع کرد اشک ریختن ، حضرت زهرا سوال کرد یا رسول الله چرا گریه می کنی؟ حضرت فرمود این اتفاقات می افتد ، منظورم این جاست که حضرت زهرا سلام الله علیها عرضه داشتند باباجان ، چه کسانی برای حسین من عزا می گیرند ، پیغمبر خدا فرمود نسل اندر نسل: ! یُجَدِّدونَ العَزا فِی کُلِّ سَنَه ! دخترم نسل در نسل هرسال عزای حسین را تجدید می کنند. این طور نیست که یک سال ، دوسال ، سه سال ، ده سال ، پنج سال: ! یجَدِّدونَ العَزا فِی کُلِّ سَنَه جَیلَا بَعدَ جَیل ! : جَیل یعنی نسل ، نسل اندر نسل این عزاداری می چرخد. چرا؟ سه آیه می خوانم آدرس هم می دهم بعد مراجعه کنید قرآن اگر کسی از شما پرسید جواب بدهید ، پاسخ گو باشید.

یک ، سوره ی هود ؛ آیه ی صد وبیست ، آخرای سوره ی هود است ، خدا می فرماید ای پیغمبر می دانی چرا ما در این قران اینقدر برایتان قصه می گوییم؟ آقا بعضی ها گفته اند دویست و هفتاد تا قصه در قران است. قصه های قران هم

سمبولیک نیست. کسی بگوید آخر بعضی ها گفته اند متاسفانه ، قران را نشناخته اند ، که ادم و حوا فرضی هستند ، ما در فیلم های سینمایی ، در سریال ها فرضی داریم ، یکی را فرض می کنند یک سریال می سازند. اما ادم ، حوا ، شیطان ، بعضی از این کسانی که به اصطلاح ادعای کارشناسی دینی دارند خواستند بگویند نه شیطانی نبوده است ، ادمی نبوده است ، حوایی نبوده است ، این ها همه سمبولیک هستند ، خدا این هارا گفته است که از آن ها نتیجه بگیرد. نه ! قصه های قران همه واقعیت هستند ، حقیقت هستند ، بله مثل های قران شاید اینطور باشد ، خدا یک مثلی می زند ولی قصه ها صد و خورده ای ایه قصه ی یوسف است ، این کتاب با این اهمیت ، با این عظمت ، می دانید بخش عمده ای از قران من نمی دانم چقدرش است ، یک سومش ، یک چهارمش ، ولی هفتصد تا قصه درباره ی حضرت موسی و بنی اسرائیل است ، سوال ، چرا خدا این قدر در قران قصه می گوید ، تاریخ را می گوید؟

به پیغمبر می گوید یاد کن ، یاد کن ، ادریس را یاد کن ، ابراهیم را یاد کن ، موسی را یاد کن! آقایان ، خواهران ، سوره ی هود ، آیه ی چند؟ صد وبیست. خدا می گوید پیغمبر اگر ما قصه ی انبیاء گذشته را برایتان می گوییم به چهار دلیل است. جواب ، چرا داستان امام حسین را می گوییم؟ جواب ، سوره ی هود آیه ی صد و بیست. خدا می فرماید پیغمبر !کُلاَّ نَقُصُّ عَلَیک مِن اَنباءِالرُّسُل! می دانی چرا ما برایت در قران قصه می گوییم؟ گذشته را زنده می کنیم؟ اگر قصه ی یوسف را خدا نگفته بود که ما بلد نبودیم ، تورات یک چیزهایی راجب یوسف دارد ادم خجالت می کشد بگوید ، خیلی از این قصه ها ، قصه ی موسی و خضر را ، ما از کجا بلد بودیم؟ پیغمبر می دانی چرا به تو می گوییم؟ چون چهار اثر دارد:

یک: !نثبت به فُوادَک: !دلت محکم می شود ، قرص می شود ، تابدانی ، حضرت موسی کنار دریا ، فرعون پشت سرش ؛ شما فکر کنید ، جلویت آب ، پشت سرت شمشیر ، موسی وسط این دو ، گفتند کار دیگر تمام شد ، جلو برویم غرق می شویم ، عقب برویم شمشیر می خوریم. گفت نترسید خدا با ماست. دریا شکافت رد شدند.

پیامبر این قصه را برایت می گوییم که اگر تو داخل غار ثور رفتی خوف تورا نگیرد نه اینکه پیغمبر را خوف گرفت نه! دلت محکم شود ، بدان یک تار عنکبوت ، ان خدایی که دریارا برای موسی شکافت ، یک تار عنکبوت هم جلوی غار می زند و دشمن رد می شود.

خیلی مهم است ! پیغمبر ، نهصد و پنجاه سال نوح فریاد زد ، مسخره اش کردند ، دستش انداختند ، دیوانه اش گفتند ، حالا تورا بیست و سه سال اذیت کردند. نهصد و پنجاه کجا !فَاصبِر کَما صَبَرَ اولو العَزم !بابا ، خدا دارد به پیغمبر می گوید ، دقت کنید ، !نُثَبِّتُ به فُوادَک! ما قصه برایت می گوییم برای اینکه دلت محکم شود. مردم بدانید هفتاد و چند نفر در دنیا مقابل سی هزار ادم ایستادند و دنیا امروز تحت تاثیرشان است ، یک کتابی نوشتند * الحُسَینُ فِی الفِکرِ المَسیحی*کتاب خوبی است ، امام حسین در اندیشه ی مسیحی ها ، یعنی علمای مسیحی راجب امام حسین چه گفته اند ، این اسمش است ، " الحسین فی الفکرالمسیحی ".

یک آقایی انجاست به نام انتوان بارا ، از نویسندگان مسیحی است ، می گوید ، کتاب عربی است ، !قَبرُ الحُسَین عَلَمُ لا یَندَرِسُ اَبَدا! قبر ابا عبدالله علامتی است که تا قیامت کهنه نمی شود !الحُسَینُ قَبَسُ مِن نور ! الحُسَین حَیُّ !می گوید اصلا امام حسین زنده است ، جاری است ، خیلی جالب است مسیحی ها اینطور می گویند آن وقت امروز در دنیا یک مشت بدتر از خوارج ، یک مشت تکفیری نادان جاهل ، یک مشت افرادی که تشخیص نمی دهند اصلا حق چیست ، باطل چیست ، زن و بچه و مردم را به بمب و به ترور گرفته اند ، اینان به عزاداری ایراد می گیرند. آقا ، عزاداری اباعبدالله ، من اصلا به حدیث نرفتم ، سراغ قران امدم ، قران دارد می فرماید ، پیغمبر تکرار کن ! بابا ما باید منبر برویم قصه ی امام حسین را بگوییم ، کتاب بنویسیم ، جلسه بگیریم که بگوییم چطور باید بگوییم. چهار علت دارد که قصه ی انبیاء را برایت می گوییم ، یک ، ! نُثَبِّتُ بِهِ فُوادَک! دلت محکم می شود ،

دو ، !و جائَکَ فی هذِهِ الحَق !یک حقی در ان است ، یک درسی در ان است ،

ما قصه ی یوسف را که می گوییم درس عفت در ان است ، درس گریز از گناه در ان است ، درس تحمل در ان است ، درس پاک دامنی برای جوانان در ان است ، شما ببینید یک سریال یوسف چقدر استقبال شد ، فیلمش کردند ، حالا اگر این کار نسبت به همه ی داستان های قران شود چقدر خوب است ، و جوانان همانجا به شما بگویم به جای رمان های نادرست ، به جای فیلم هایی که عرض می کنم سر و ته ندارد ، به جای وقت گذاشتن برای دانلود کردن بعضی چیزهایی که تا صبح وقت شمارا می گیرد و چیزی از ان در نمی اید یک مقداری با این قصه های های قرانی اشنا باشید ، با قران انس داشته باشید ، بد است یک جوان شیعه نتواند قران بخواند. جوانی که امامش امام حسین در این حرکت همه اش قران می خواند.

جوانی که امامش ، امام رضا که برایش می میرد ، می رود پای حرمش اشک می ریزد روزی ده جزء قران می خواند ، فرمود روزی سی جزء هم می توانم بخوانم ، یک قران ختم می کنم ، من می شناسم ادم هایی که یک قران ختم می کنند ، همین حالا هستند ، قدیم هم بودند ، حبیب بن مظاهر یک قران ختم می کرد ، شبانه روز!

می گفت من بیشتر هم می توانم بخوانم منتها می خواهم تدبر و دقت کنم در ان ، جوانان این کتاب قصه های قران چاپ شده است. یکی از دوستان جمع اوری کرده است از تفسیر نمونه و به اسم ایت الله مکارم چاپ شده است منتها جمع اوری است ، نگاه کنید ، این قصه های قران چه اتفاقاتی افتاده است ، پیغمبر ما برایت قصه می گوییم ، یک ، دلت محکم شود ، دو ، درس در ان است ، سه ، موعظه است دیگر ، موعظه نیست؟ این همه داستان خب شما بخوانید شیطان چه بلایی سر ادم اورد ، ادم حواسش را جمع می کند دیگر ، از بهشت امام حسین رانده نشود ، از بهشت معنوی رانده نشود. وقتی انسان می خواند چه بلایی سر حضرت ابراهیم اوردند ، چه جور خدا اتش را بر ابراهیم سرد کرد! خب این ها موعظه هستند و چهارم ذکرا! تذکر است. چرا برای اباعبدالله عزاداری می کنیم؟ جواب سه ایه ، یک صد و بیست و هود ، خدا به پیغمبر می گوید ما برایت قصه می گوییم چون اثر

دارد ، ما هم قصه ی امام حسین را می گوییم چون دلمان محکم می شود ، موعظه می گیریم ، درس می گیریم ، تذکر می گیریم.آیه ی دوم ، خوب دقت کنید ، آیه ی دوم این آیه ی شریفه در رابطه ی با شعائر الهی است ، سوره ی حج ، قران کریم ، ببینید کلمه ی شعائر یعنی علامت ، نشان ، شعائر معنی اش این است دیگر ، مثلا پرچم جزو شعائر است ، همین مجلس ، شعائر یعنی علامت ، هر کشوری یک پرچمی دارد ، این نشانه اش است ، هر انسانی یک کارت ملی دارد این نشانه اش است ، علامتش است ، خدا رحمت کند مرحوم علامه طباطبایی می گوید شعائر یعنی چیزی که چیزی را نشان می دهد ، شما در جاده می روی تهران اینقدر کیلومتر ، این علامت است ؛ درست؟

قران کریم می فرماید : !وَ مَن یُعَظِّم شَعائِرَ الله فَاِنَّها مِن تَقوَی القُلوب !هرکس که شعائر الهی را تعظیم کند ، ببینید شما ، صفا و مروه از شعائر الهی است ، ما هفت بار باید بینش برویم و بیاییم ، قربانی از شعائر الهی است ، انشاءالله مکه مشعر الحرام می روید ، امام حسین از شعائر الهی است ، یک کسی مثل امام ، حجت خدا ، ولی الله الاعظم ، خون خیلی در زمین ریخته شده است اما چنین عناصری در ان نبوده است ، امام معصوم در یک سرزمین با این رجزها ، با این خطبه ها ، با این پیام ها ، خب این جزو شعائر الهی است و این باید تجلیل شود ، تکریم شود ، این هم از سوره ی حج که حالا آدرس آیه اش را به شرط یک صلوات برایتان عرض می کنم ، آیه ی سی و دو سوره ی حج ، آیه ی سوم سوره ی شوری آیه ی بیست و سه ، همه ی شما می دانید ، رسول گرامی اسلام به نثر قران ، باز من حدیث نمی خوانم ، به نثر قران ، خدا به او فرمود پیغمبر بیست و سه سال برای این مردم زحمت کشیدی ، کاهن گفتند ، ساحرت گفتند ، مجنونت گفتند ، سنگت زدند ، یارانت را شکنجه کردند ، پدر یاسر عمار را کشتند ، مادرش را کشتند ، بلال را ازار دادند ؛ این همه اذیت دیدی ، بالاخره مردم عوض شدند الحمدالله ، اثر کرد ، مکه مسلمان شدند ، مدینه مسلمان شدند ، حالا روز اخر به مردم بگو ، بگو من از شما یک چیزمی خواهم: !قُل لا اَسئَلُکُم عَلَیهِ اَجراَ اِلَّا المَوَدَّهَ فِی القُربی! ، مردم من از شما هیچ

چیز نمی خواهم مگر مودت اهل بیت ، مودت قران. کاری کرده بودند بنی امیه لعنت الله علیه که وقتی خاندان پیغمبر را شام اوردند ، یک پیرمردی امده بود به امام سجاد ناسزا می گفت! اقا فرموند پیرمرد کافری یا مسلمان؟ گفت اقا مسلمانم. فرمود قران هم بلدی؟ گفت بله قران هم بلدم. فرمود این ایه را خوانده ای؟ !قُل لا اَسئَلُکُم عَلَیهِ اَجراَ اِلَّا المَوَدَّهَ فِی القُربی ! گفت: بله ، فرمود این قُربی چه کسانی هستند؟ بابا نزدیکان پیغمبر چه کسانی هستند که خدا به پیغمبر می گوید بگو من محبت این هارا از شما می خواهم ، بارها پیغپبر فرمود ، امیر المومنین ، حضرت زهرا ، حسنین ، فرزندانشان و لذا یک وقتی پیغمبر اکرم در مسجد بود فرمود مردم هرروز صدقه بدهید ، صدقه ی قلبی و صدقه زبانی تا حالا شنیده اید صدقه ی قلبی؟ فرمود مرتب صدقه بدهید ؛ صدقه ی قلبی و صدقه ی زبانی!

یک کسی بلند شد گفت یا رسول الله فَسِّر لَنا تفسیر کنید برای ما صدقه ی قلبی چیست؟ صدقه ی زبانی چیست؟ ماهرچه شنیده ایم صدقه ی مالی شنیده ایم ، به یک فقیر پول بدهی می گویند صدقه اما صدقه ی قلبی چیست؟ صدقه ی زبانی چیست؟ فرمود صدقه ی قلبی محبت فرزندان من است که در دلتان باشد ، صدقه ی زبانی صلوات بر محمد و ال محمد است. اصلا هیچ دلیلی برای عزاداری فرض کنید نداریم ، هیچی ، همین ایه کافی است ، مگر نفرمود فرزندان مرا به ان ها محبت کنید ، خب این محبت است دیگر ، جمعیت جمع شوند ، یاد اباعبدالله را زنده نگه دارند و لذا ریان بن شبیب وقتی امشب بر امام رضا علیه السلام وارد شد ، ان روایت در عیون اخبار الرضا است ، من مخصوصا کتاب هارا توضیح می دهم ، جوانان یک خرده آشنا شوید ، ببینید علمای ما چقدر زحمت کشیده اند ، شیخ صدوق ، این ها از علمای قم هستند مثل ابن قولویه قمی ، صدوق هم قمی است. ایشان هم مثل ابن قولویه پدرش اینجا است ، پدرش فرزند در شهرری است. فرزند ایشان کتابی دارد مرحوم شیخ صدوق به نام عیون اخبار الرضا ، بسیار کتاب خوبی است ، در بازار هست ترجمه هم شده است ، روایات زیادی را از امام رضا علیه السلام می آورد ، یکی اش این است ، من فقط یک تیکه اش را برایتان می خوانم عنایت کنید ، آقا ثامن الائمه علی

ابن موسی الرضا روز اول محرم ریان بن شبیب می گوید رفتم خدمت آقا ، ریان از خاندان بنی عباس هم است ، من نگاه کردم یک جایی دیدم عمو یا دایی معتصم عباسی هم بوده است ولی خب علاقه مند به امام رضا و اهل بیت بوده است. حدیث خیلی مفصل است من دو تکه اش را برایتان می گویم ، علی بن موسی الرضا علیه السلام فرمود: !یَابنَ شَبیب ان سِرَّک اَن تَسکُن الغُرفه المَبنیَّه فِی الجَّنهِ مَعَ النَّبی ! جوانان گوش بدهید دیگر از این بهتر نمی شود ، پسر شبیب اگر دلتان می خواهد در بهشت در ان غرفه هایی باشید که پیغمبر است ، اخر بهشت هم جاهایش باهم فرق دارد ، مثل خانه های شهر که محل بالا دارد پایین ، بالاترین جای بهشت می دانستید اسمش چیست؟ فردوس. حدیث داریم ! لِکُلِّ شَی سَیِّد! هرچیزی سید دارد ، یعنی آقا ، بزرگ. مثلا سید سرزمین ها کجاست؟ مسجد الحرام. سید ایام غدیر است. در روایت داریم. سید اعمال محبت اهل بیت است. این هارا روایت داریم. سیده ی زن ها داریم ، سید مرد ها داریم ، سید ایام داریم ، روایت داریم: !لِکُلِّ شَیِ سَیِّد!: هرچیزی یک بزرگی دارد ، یک راسی دارد ، «سَیِّدُ الجَّنه الفِردوس» ؛ بهترین جای بهشت فردوس است که پیامبر و ائمه ان جا هستند.

پسر شبیب دلت می خواهد با پیامبر در غرفه های بهشتی باشی؟ چه کنی؟ !فالعن قَتَلَتَ الحُسَین! قاتلان ابی عبدالله را لعنت کن. !اللّهُمَّ اِلعن قَتَلتَ اَبی عَبدِالله علیه السلام ! لعنت کن :لَعَنَ اللهُ شِمرا آلَ اَبی سُفیان! همین زیارت عاشورا که من تقاضا می کنم جوانان هرکجا که هستید این زیارت عاشورا را بخوانید ، ده دقیقه ، حالا لعن و صد سلامش را نمی رسید بخوانید ، این زیارت نورانیت زیادی در ان است. این زیارت نشان دهنده ی برائت از دشمن است. این یک ، دوم ، این را دقت کنید ، این را یاد بگیریم شب اولی ، " اِن سَرَّک " ، اگر دلت می خواهد پسر شبیب " اَن یَکونَ لَک " ، خیلی این روایت عجیب است ، اگر می خواهی ثواب شهدای کربلا را داشته باشی ،

!اَن یَکونَ لَکَ مِنَ الثَّواب مِثلُ ما لِمَنِ الستُشهِدَ مَعَ الحُسَین !چه کسی با حسین شهید شد؟ علی اکبر ، قاسم بن الحسن علیه السلام ، حبیب بن مظاهر ، پسر شبیب اگر دلت می خواهد با شهدای کربلا و ثواب شهدای کربلاراداشته باشی هروقت اسم امام

حسین برده می شود بگو: !یا لَیتَنی کُنتُ مَعَهُم فَافوزا فَوزاَ عَظیما! : هرروز صبح به صبح بگویید! وارد این جلسات که می شوید:

!لَیتَنی کُنتُ مَعَهُم فَافوزا فَوزاَ عَظیما!: چه ثوابی است! چقدر کار دارد. قاتلان را لعن کنید در غرف مبنیه با پیامبر ، یا لیتنی بگویید ثواب شهدا بالاتر بگویم فرمود : !اِن سَرَّکَ اَن تَلقَ الله! اگر می خواهی خدارا ملاقات کنی: !یا اَیَّتُهَا النَّفسُ المُطمَئِنَّه اِرجِعی اِلی رَبِّک ! خدارا ملاقات کنی ، ! عِندَ مَلیکِ مُقتَدِر! فَالزّور عن حسین ، برو زیارت قبر ابی عیدالله! "

بوی پیراهن خونین کسی می آید

; این خبر را برسانید به کنعانی ها

امام صادق علیه السلام می فرمایند:

(اِذَا هَلَّ هِلَالُ مُحَرَّمِ نَشَرَتِ المَلَائِکَةُ ثَوبَ الحُسَینِ علیه السلام وَ هُو مُخرَقُ مِن ضَربِ السُّیُوفِ وَ مُلَطَّخُ بِالدِّمَاءِ وَ فَنَرَاهُ نَحنُ وَ شِیعَتُنَا بِالبَصِیرَةِ وَ لَا بِالبَصَرِ فَاِذَا تَنفَجِرُ دُمُوعَنَا)

ترجمه: هنگامی که هلال ماه محرم دمیده می شود ، ملائکه پیراهن مبارک امام حسین علیه السلام را در عرش آویزان می کنند ، در حالی که از ضربه های شمشیر پاره پاره شده و به خون آغشته شده است.

ما و شیعیانمان این پیراهن را با چشم بصیرت و نه بصر می بینیم پس اشک های ما سرازیر می شود.

مناهج البکاء فرطوسی حویزی ، ص11

رسول الله صل الله علیه و آله

إنَّ لِقَتْلِ الْحُسَیْنِ حَرَارَةً فِی قُلُوبِ الْمُؤْمِنِینَ لَا تَبْرُدُ أبَدا.

پیامبر اکرم صل الله علیه و آله

برای شهادت حسین [علیه السلام] در دل های مؤمنان حرارتی است که هرگز سرد و خاموش نمی شود.

; مستدرک الوسائل ، ج10 ، ص318

روضه

*السلام علیک یا اباعبدالله و عَلَی الارواح التی حَلَّت بِفِنائک علیک منی سلام الله ابدا ما بقیت و بقی الَّیل و النهار و لا جعله الله اخر العهد منی لزیارتکم " السلام علی الحسین ، و علی علی بن حسین و علی اولاد الحسین و علی اصحاب الحسین علیه السلام.

پیامبر اکرم حضرت عقیل را زیاد دوست داشت ابن عباس میگه علی علیه السلام از پیامبر پرسید:

شما عقیل رو دوست دارید ؟

فرمود: بله بخدا قسم عقیل رو به دو جهت دوست دارم

یکی بخاطر پدرش ابوطالب

یکی هم بخاطر اینکه فرزندش (جناب مسلم) در راه دوستی فرزندت (حسین) کشته می شود

و چشم های مومنین بر او گریه می کنند

و فرشتگان پروردگار بر او درود می فرستند

در این لحظه پیامبر چنان گریان شد که اشک از محاسن شریفش بر روی سینه مبارکش می ریخت

و می فرمود به سوی خدا شکایت میکنم از آنچه خانواده من بعد از من می بینند

کوفه لبریز بلا گشته میا کوفه حسین

قسمتم سنگ جفا گشته میا کوفه حسین

شب اول محرم...

بریم در خانه ی غریب کوفه...

آقامون.. مسلم بن عقیل...

(ببین چطوری با اربابش حسین داره درد دل میکنه...)

;کوفه ای که پدرت حاکم آن بود قدیم

;عاری از شرم و حیا گشته میا کوفه حسین

غریب و تنها...

توی کوچه های شهر کوفه...

داره با اربابش ابی عبدالله...

درد دل میکنه...

حسین جان ...آقا

نگران گلوی طفل توام چون اینجا

آقای من...

نگران گلوی طفل توام چون اینجا

مملواز حرمله ها گشته میاکوفه حسین

تنها و غریب در کوچه های شهر کوفه...

اومد کنار یک خونه ای ایستاد... تکیه داد به دیوار غریبی...

یه پیره زنی در رو باز کرد.. صدازد.. آقا...چرا اینجا ایستادید؟

مگه خبر ندارید شهر امنیت نداره...

اول آقا مسلم بن عقیل صدا زد... خانوم... میشه برام آبی بیاری...

(قربون لب های تشنه ات برم اقاجونم)

این پیرزن رفت و برا آقا آب آورد...

وقتی حضرت آب رو نوشیدند...

دوباره این پیر زن صدا زد...

آقا این روزها شهر امنیت نداره...

برای چی هنوز ایستادید...

یه دفعه آقا مسلم بن عقیل فرمودند...

کجا برم...

من تو این شهر خونه ای ندارم...من توی این شهر غریبم...

پیر زن به سیمای نورانی اقا مسلم بن عقیل نگاهی کرد...

عرضه داشت... آقا جان... مگه شما کی هستید

حضرت فرمودند...

من مسلم بن عقیلم...

سفیر ابی عبد الله ام...

تا پیر زن فهمید این آقا فرستاده ی حسینه...

صدا زد... آقا...

جانم به فدای شما...

این خانه... خانه ی شماست... منم کنیز شمام...

ای کاش مردم کوفه.. به اندازه این پیر زن معرفت می داشتند...

هر طوری بود...

نانجیب ها خبردار شدند...

نزدیکی های صبح...

خونه ی پیرزن رو محاصره کردند...

مسلم از خانه بیرون اومد... جنگ نمایانی کرد...

خیلی از این نانجیب ها رو به درک واصل کرد...

اما بلاخره آقا رو با مکر و حیله گرفتار کردند...

بردن بالای دار الإماره...

حالا میخواهی گریه کنی بسم الله...

مردم کوفه دارن نگاه می کنند...

هر کسی یه حرفی میزنه...

یکی میگه حتما آقا رو آزاد می کنند...

یکی میگه نه...

دیگه آقا رو به شهادت می رسونند...

همه دارن نگاه می کنند...

یه دفعه دیدن سر از تن آقا جدا کردند...

ای وای... ای وای...

غریبانه... بدن بی جان مسلم را...

از بالای دارالإماره به زمین انداختند...

یاصاحب الزمان...

می خوام بگم اینجا...

سر از تن آقا مسلم بن عقیل جدا کردن...

بدن نازنینش رو غریبانه از بالای بام به زمین انداختند...

اما...

دیگه زن و بچه مسلم نبودن ببینن...

دیگه دختر بچه اش نبود ببینه...بمیرم... برات حسین....

جلو چشمان زینب...

جلو چشمان بچه های حسین.. صدا زدند...

اسب هاتون رو نعل تازه بزنید...

آنقدر بر روی بدن عزیز زهرا...

اسب دواندند...

تمام استخوان ها شکست...

;دشمنت کشت ولی نور تو خاموش نشد

;آره آن جلوه که فانی نشود نور خداست

(و سَیعلَمُ الّذینَ ظَلَموا أَی مَنقَلَبٍ ینقَلِبونَ. سوره: شعراء آیه: 227)

دعا

خدایا به ابروی امام حسین و شهید امشب جناب مسلم همین امشب اسم مارا جزو عزادارانش ثبت و ضبط بگردان. خدایا ما و نسل مارا از اباعبدالله ، عاشورا و

اهل بیت و قران جدا مگردان. خدایا شر دشمنان قران و اهل بیت را به خودشان برگردان. به ابروی امام حسین قسمت می دهم ، خدایا جوانان مارا مومن و متدین ، عاقبت بخیر ، اهل نماز ، قرار بده.

خدایا در تحصیلشان ، در ازدواجشان ، در شغلشان ، در عمرشان ، خدایا همه ی ان هارا برکت عنایت بفرما. قلب خانواده هارا به هم مهربان بگردان. خدایا این ایام عده ای بیمار هستند ، بیمارستانند ، پای گیرنده ها این جمعیت را می بینند اشک می ریزند ، به ابروی امام حسین همه ان هارا لباس عافیت بپوشان. خدایا این کشور و لباس اسلامی ، رهبر عظیم الشان انقلاب محافظت بفرما. اموات ، گذشتگان ، امام عزیز روحشان از این جلسه بهره مند بگردان ، خدیا در ظهور اقایمان ، مولایمان حجت ابن الحسن تعجیل بفرما. بالنبی و اله صلواتی عنایت بفرمایید.

نوحه

ای خدا شب شده و من چه کنم

یک تن و این همه دشمن چه کنم

اهل کوفه همه پیمان شکنند

خود نمک خوار و نمکدان شکنند

صبح با من همگی پیوستند

شب در خانه به رویم بستند

صبح من شمع و همه پروانه

شب ، بیگانه تر از بیگانه

صبح بر دامن من چنگ زدند

شام از بام مرا سنگ زدند

طوعه امشب تو مرا خانه بده

مرغ بر بسته ام و لانه بده

علی انسانی

پیام های تاریخ عاشورا (1)

[سخنان امام در مجلس ولید]

[منبر کوتاه ]

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ

اَلسَّلامُ عَلَی الْحُسَیْنِ وَ عَلی عَلِیِّ بْنِ الْحُسَیْنِ وَ عَلی اَوْلادِ الْحُسَیْنِ وَ عَلی اَصْحابِ الْحُسَیْنِ

تاریخ

وقتی یزید به حکومت رسید به فرماندار مدینه نامه نوشت که از امام حسین علیه السلام بیعت بگیرد. او هم کسی را در پی امام فرستاد.

شجاعت حسینی ایجاب می کرد از دعوت حاکم مدینه به خاطر وحشت از توطئه سرباز نزند ، ولی درایت آن امام بزرگوار نیز ایجاب می کرد که جانب احتیاط را از دست ندهد ، از این رو جمعی از جوانان شجاع و نیرومند بنی هاشم و شیعیان را با خود به سوی خانه حاکم مدینه ، (ولید) برد که در صورت لزوم آنها را به درون خانه بخواند و توطئه دشمن را درهم بشکنند!

جالب این که امام علیه السلام همراهان را با خود به درون خانه نبرد بلکه شخصاً وارد شد ، و آنها بر در خانه ماندند.

امام حسین علیه السلام بر ولید وارد شد و طبق آداب اسلامی سلام کرد ولید با خوشرویی پاسخ داد و او را نزد خویش نشاند.

ولید از مرگ معاویه خبر داد.

امام حسین علیه السلام فرمود:«إنّا لِلّهِ وَ إِنَّا إِلَیْهِ رَاجِعُونَ» ، اکنون برای چه منظوری مرا خواسته ای؟ولید گفت :تو را برای بیعت دعوت کردم ، و همه مردم با یزید بیعت کرده اند!

امام که دنبال تدبیری بود آن جلسه مسالمت آمیز خاتمه باید فرمود: تو به بیعت

مخفیانه من راضی نمی شوی که.

ولید تایید کرد.

امام خواست بیرون رود مروان حکم که در جلسه حضور داشت گفت: ای ولید اگر اکنون بگذاری بیعت نکرده بیرون شود هرگز بیعت نخواهد کرد. او را بگیر و مگذار از نزد تو بیرون رود ، تا بیعت کند و گرنه گردنش را بزن!

امام علیه السلام ناگهان از جایش برخاست و فرمود:

«یَابْنَ الزَّرْقاءَ أَنْتَ تَقْتُلُنی اَمْ هُو؟ کَذِبْتَ وَاللّهِ وَ اَثِمْتَ»; ای پسر زرقاء (زن چشم کبودِ بد سیرت) ، تو مرا می کشی ، یا او؟ به خدا سوگند! دروغ گفتی و گناه کرده ای!

آنگاه امام علیه السلام با صراحت وارد بحث شد و رو به ولید بن عتبه کرد و فرمود: «أَیُّهَا الاَمیرُ! إِنّا أَهْلُ بَیْتِ النَّبُوَّةِ وَ مَعْدِنُ الرِّسالَةِ وَ مُخْتَلَفُ الْمَلائِکَةِ وَ مَحَلُّ الرَّحْمَةِ وَ بِنا فَتَحَ اللّهُ وَ بِنا خَتَمَ ، وَ یَزیدُ رَجُلٌ فاسِقٌ شارِبُ خَمْر قاتِلُ النَّفْسِ المحَرَّمَةِ مُعْلِنٌ بِالْفِسْقِ ، وَمِثْلی لا یُبایِعُ لِمِثْلِهِ».

ای امیر! ما از خاندان نبوّت و معدن رسالت و جایگاه رفت و آمد فرشتگان و محلّ نزول رحمت الهی می باشیم. خداوند با ما آغاز کرد و با ما پایان برد. در حالی که یزید مردی است فاسق ، می گسار ، قاتل بی گناهان و آن کسی که آشکارا مرتکب فسق و فجور می شود. بنابراین ، هرگز مانند من ، با مردی همانند وی بیعت نخواهد کرد!

وقتی صدای امام بلند شد یاران که بیرون ساختمان منتظر بودند با شنیدند دست به شمشیر وارد شدند که امام آنها را در گیری منع کرد و به منزل بازگشتند.

پیام ها

این سخنان امام حسین علیه السلام را می توان دیباچه قیام عاشورا دانست که پیام های مهمی در آن وجود دارد؛

امام در این سخنان معرفی چهره معنوی خاندان پیامبر و معرفی چهره پلید یزید

پرداخته اند.

امام حسینعلیه السلام یزید را با سه ویژگی «شارِبُ خَمْر» ، «قاتِلُ النَّفْسِ المحَرَّمَةِ» ، «مُعْلِنٌ بِالْفِسْقِ» معرفی فرموده است.

معتقدیم جمع شدن ویژگی هایی مثل شراب خواری ، بی رحمی ، گناه آشکار افراد را به تدریج به جریانی پلید مشابه جریان یزیدی نزدیک می کند؛

جریانی اباحه گر که به بهانه مخالفت با ریاکاران به گناه آشکار و دریدگی افتخار میکند.

امام رضاعلیه السلام فرمود:« لَمَّا حُمِلَ رَأْسُ الْحُسَیْنِ إِلَی الشَّامِ أَمَرَ یَزِیدُ لَعَنَهُ اللَّهُ فَوُضِعَ وَ نَصَبَ عَلَیْهِ مَائِدَةً فَأَقْبَلَ هُوَ وَ أَصْحَابُهُ یَأْکُلُونَ وَ یَشْرَبُونَ الْفُقَّاعَ...فَمَنْ کَانَ مِنْ شِیعَتِنَا فَلْیَتَوَرَّعْ عَنْ شُرْبِ الْفُقَّاعِ وَ اللَّعِبِ بِالشِّطْرَنْجِ وَ مَنْ نَظَرَ إِلَی الْفُقَّاعِ أَوْ إِلَی الشِّطْرَنْجِ فَلْیَذْکُرِ الْحُسَیْنَ علیه السلام وَ لْیَلْعَنْ یَزِیدَ وَ آلَ زِیَادٍ یَمْحُو اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ بِذَلِکَ ذُنُوبَهُ وَ لَوْ کَانَتْ کَعَدَدِ النُّجُومِ»

هنگامی که سر مقدس امام حسین علیه السلام به شام رفت ، یزید ملعون دستور داد آن سر را در میان مجلس نهادند و بساط میگساری را برقرار کردند.

سپس یزید و اصحابش بر سر آن بساط نشستند و شروع به میگساری نمودند...پس کسی که خود را از شیعیان ما بداند ، باید از آشامیدن فقاع و شطرنج بازی بر حذر باشد.

کسی که نظرش به فقاع و شطرنج بیفتد ، باید امام حسین علیه السلام را یاد کند و یزید و آل زیاد را لعنت نماید.

خدای مهربان برای این عمل گناهان او را می آمرزد ، ولو این که به شماره ستارگان باشد.

عیون أخبار الرضا ج 2 ص 22

والسلام علی من اتبع الهدی

محتوای عزاداری شب دوم

اشاره

فضیلت صلوات

یک روایت این هم روایت هایی برای آدم هایی که یک کمی تنبلند مثل خودم پیدا کردم پیغمبر ما فرمود: «خیر العباد ما غل و سهل خیر العباد اخفها» یعنی بهترین عبادت این است که آسان و مختصر باشد بهترین عبادت خفیف ترین و راحت ترین است. صلوات یک عبادتی است که با وضو ، بی وضو ، نشسته ، خوابیده ، ایستاده ، لااقل این امید را در خودتان ایجاد کنید که پیغمبر از شما شفاعت کند.

فضیلت امیرالمومنین

فضائل علوی:

چه کسی رو سراغ دارید که زادگاهش کعبه باشه و محل شهادتش محراب الهی

چه کسی رو سراغ دارید جز علی علیه السلام که داماد پیامبر اکرم صلی الله علیه وآله باشه و همسر سیده زنان اهل عالم

چه کسی جز امیرالمومنین علی علیه السلام پدر امام حسین علیه السلام کشتی نجات امته

چه کسی جز امیرالمومنین علی علیه السلام پدر امام حسن علیه السلام کریم اهل بیته

چه کسی بر شانه پیامبر پا نهاد و از کعبه بالا رفت جز علی

و خداوند متعال با چه صدایی جز صدای علی علیه السلام با پیامبر در شب معراج سخن گفته

کیست مربی انبیا

کیست اسدالله الغالب

کیست حیدر کرار بلا فرار

کیست غالب کل غالب

کیست کلمة علیا

کیست عروة الوثقی

جز مولامون علی ابن ابی طالب علیه السلام

احکام

اشاره

خوردن خاک حرام است ولی تربت سیدالشهدا به میمنت آن حضرت و مبارکی و تبرک ایشان نه تنها حرام نیست بلکه خوردن آن مستحب است. لذا در احکام داریم که وقتی طفل به دنیا می آید مستحب است که کام او را با تربت امام حسین علیه السلام بردارند. همچنین مستحب است قبل از اینکه میت را دفن کنند در دهان و زیر زبان و روی پیشانی و کف دست آن تربت قرار دهند. لذا خوردن تربت قبر سیدالشهدا موجب شفای همه دردهاست. یکی از روایاتی که روی ضریح قبلی امام حسین علیه السلام طلاکوب شده بود همین حدیث پیامبر است.سه ویژگی ، امام حسین علیه السلام با دیگر اهل بیت و معصومین

«شفا فی تربته» «و الاستجابة الدعا تحت قبته» «و الائمة من ولده»

محتوای عزاداری شب دوم

جایگاه خانواده در اسلام/ دستی که پیامبر اکرم صلی الله علیه وآله آن را بوسید

تشکیل خانواده از یکسو رابطه مستقیم و نزدیکی با حلّ مشکلات خانوادگی و نابسامانی های شخصی مردم دارد ، و از سوی دیگر نیز پیوند روشنی با حلّ مشکلات

اجتماعی دارد.

اسلام آیینی اجتماعی است و خانواده یک اجتماع کوچک است؛ لذا در مقیاس وسیع جامعه ، مقیاسی کوچک به نام خانواده قرار دارد ، به نحوی که اگر در تشکیل واحدهای بزرگ اجتماعی و کل جامعه انسانی بیندیشیم خانواده به شدت خود نمایی می کند.

نهاد خانواده آنچنان از اهمیت بالا برخوردار است که محیط سالم یا ناسالم خانواده تأثیر بسیار عمیقی در پرورش فضائل اخلاقی ، یا رشد رذائل دارد؛ به گونه ای که باید سنگ زیربنای اخلاق انسان در آنجا نهاده شوداینچنین است که نه تنها پیامبر در سرزمین و خانواده آبرومندی متولّد شد ، بلکه پرورش و نموّ و رشد او نیز ، در محیطی مملوّ از کرامت و بزرگواری تحقّق یافت.

تعریف خانواده از دیدگاه اسلام

بدیهی است انسان یک موجود اجتماعی است که برای زندگی دسته جمعی آفریده شده است.در این میان باید نهاد خانواده و علقه و رابطه روحی حاکم بر آن را ، نخستین سنگر زیر بنای جامعه بشری بر شمرد.

اصل زندگی انسان در این اجتماع «کوچک» ، جزو حقیقت وجود اوست و هرگز از او جدا نمی گردد؛ در این صورت قوانین مربوط به روابط حقوقی افراد و وظایف زن و شوهر در برابر یکدیگر ، همواره باید ثابت و ابدی باشد؛

زیرا جامعه انسانی با تمام تحوّلات و تغییراتی که دارد ، هرگز از اصل «اجتماعی بودن» تفکیک نمی شود؛ لذا قوانینی که برای حفظ اجتماعی فرد تنظیم می گردد ، هرگز تغییر نخواهد پذیرفت.

اینچنین است که علاقه پدر و مادر به کودکان و بالعکس ، یک علاقه فطری و طبیعی است و حقوق متقابل اعضای خانواده که بر این اساس وضع می گردد باید ثابت و ابدی باشند.

خانواده؛ نهاد فطری در جوامع انسانی

گفتنی است اساس قوانین اسلامی را فطرت و غریزه ثابت و پایدار انسان تشکیل می دهد ، درست است که فرم و قیافه اجتماع در هر عصر دگرگون می شود ، ولی انسان قرن بیست ویکم از نظر فطرت و روحیه و غریزه و تمایلات ثابت طبیعی مثل همان انسان قرن دهم است و انسانیّت و مشخّصات و روحیّات هر دو از نظر کلّی یکی است و هرگز غرایز و مشخصّصات وجودی آنها تغییر نمی یابد.

لذا وقتی انسان از تشکیل خانواده و زندگی اجتماعی که در نهاد و فطرت او است فاصله بگیرد در واقع از قوانین_آفرینش منحرف شده و گرفتار عکس العمل های منفی شدید می شود ، زیرا رهبانیت بر خلاف اصول فطرت و طبیعت انسان است و مفاسد زیادی به بار می آورد.

اسلام روی همین جهت برای اجتماع ، ضرورت تشکیل نهاد مقدس خانواده و قوانین ثابت در باب روابط خانوادگی ، ازدواج ومانند آنها ، وضع نموده است؛ قانون مربوط به هزار و چهارصد سال پیش در این گونه مسائل و مسائل دیگری که براساس فطریّات و غرایز انسانی است ، با یک واقع بینی خاصّی که مبتنی بر شناخت حقیقت انسان و ارزیابی غرایز او وضع شده است ، خانواده را به عنوان آیتی از آیات بزرگ خدا در جوامع انسانی بنیان نهاد.

حال می توان این پرسش را مطرح کرد که به راستی چه کسی پیوند محبت و مودّت را در میان زن و مرد ، پدر و مادر و فرزند ، اقوام و بستگان ، و بطور کلّی در همه انسان ها آفرید؟

چه کسی تعادل میان جنس زن و مرد در جامعه انسانی برقرار کرد؟

به طوری که با همه حوادث پیچیده ای که در جوامع از نظر مرگ و میر و تولّد نوزادان رخ می دهد این تعادل در چارچوب تشکیل خانواده همچنان حفظ می شود!

آری خداوند با مقوله فطرت و از طریق ایجاد جاذبه و کشش قلبی و روحانی ،

بر مبنای آیه شریفه قرآن کریم « وَ جَعَلَ بَیْنَکُمْ مَوَدَّةً وَ رَحْمَةً؛ و در میانتان مودّت و رحمت قرار داد» ، تعمیق پیوند میان همسران را تداوم بخشید.

از سوی دیگر اسلام انجام وظایف زن در محیط خانه و مسئولیت مرد در بیرون از خانه را به فطرت و وجدان و خواست طبیعی آنان موکول نموده است ، به گونه ای که اکنون چهارده قرن از طلوع اسلام می گذرد و همین مقرّرات در میان مسلمانان و زنان و شوهران جاری بوده است و آنان همواره این و ظایف طبیعی را انجام داده اند و در مواقع ضرورت نیز توانستند از حقوق شرعی خود نیز استفاده کنند.

جایگاه خانواده در قرآن

باید این واقعیّت مهمّ تاریخی را در نظر گرفت که نظام خانواده بعد از نزول قرآن و اسلام در چه سطحی قرار گرفت.تأمل در آیات قرآن ی حاکی اهمیت زیاد به پیوند خانوادگی ، احترام و اکرام پدر و مادر ، و نیز توجه به تربیت فرزندان است ، این بخاطر آن است که جامعه بزرگ انسانی از واحدهای کوچکتری به نام «خانواده» تشکیل می شود ، همانگونه که یک ساختمان بزرگ از غرفه ها و سپس از سنگ ها و آجرها تشکیل می گردد.

ضرورت و اهمیّت تشکیل خانواده

اهمیت تشکیل خانواده و جایگاه آن تا به آن پایه است که قرآن کریم ، یک عذر تقریبا عمومی و بهانه همگانی برای فراز از زیر بار ازدواج و تشکیل خانواده مسأله فقر و نداشتن امکانات مالی را رد می کند و می فرماید:

از فقر و تنگدستی آنها نگران نباشید و در ازدواجشان بکوشید چرا که «إِنْ یَکُونُوا فُقَراءَ یُغْنِهِمُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ؛ [25] اگر فقیر و تنگدست باشند خداوند آنها را از فضل خود بی نیاز می سازد».

اهمیت مشورت در خانواده

هم چنین در تبیین اهمیت جایگاه خانواده همین بس که مسأله «مشورت» در تشکیل خانواده ، از مهم ترین مسائلی است که اسلام آن را با دقّت و اهمیّت خاصّی مطرح کرده و در آیات قرآن و روایات اسلامی و تاریخ پیشوایان بزرگ اسلام جایگاه ویژه ای دارد. [27]

لذا در قرآن مجید حتّی در امور مهم مربوط به نظام خانواده (اجتماع کوچک) دستور به مشورت داده شده است؛ از جمله در باز گرفتن کودک از شیر قبل از فرا رسیدن دو سال کامل اشاره به اصل مشورت می کند ، و می فرماید:

« فَانْ ارادا فِصالًا عَنْ تَراضٍ مِنْهُما وَ تَشاوُرٍ فَلا جُناحَ عَلَیْهما؛«واگرآن دو (پدر و مادر) ، با رضایت یکدیگر و مشورت بخواهند کودک را (زودتر از دو سال) ازشیر بازگیرند ، گناهی بر آنها نیست.» [28] و این دلیل بر اهمیت فوق العاده مشورت در مسائل مربوط به نهاد خانواده است.

سرپرستی خانواده در قرآن

جایگاه سرپرستی در نظام خانواده از اهمیت فراوان برخوردار است زیرا خانواده یک واحد کوچک اجتماعی است و همانند یک اجتماع بزرگ باید رهبر و سر پرست واحدی داشته باشد ، زیرا رهبری و سرپرستی دسته جمعی که زن و مرد مشترکاً آن را به عهده بگیرند مفهومی ندارد در نتیجه مرد یا زن یکی باید «رئیس» خانواده و دیگری «معاون» و تحت نظارت او باشد ، قرآن در اینجا تصریح می کند که مقام سرپرستی باید به مرد داده شود ، لذا می گوید: « الرِّجالُ قَوَّامُونَ عَلَی النِّساءِ؛[30] مردان سرپرست و نگهبان زنانند».

تأکید قرآن کریم بر این مسأله نشان می دهد تعهد مرد در برابر زن و فرزندان نسبت به پرداختن هزینه های زندگی ، و پرداخت مهر و تامین زندگی آبرومندانه همسر و فرزند ، این حق را به او می دهد که وظیفه سرپرستی به عهده او باشد.

البته ممکن است زنان در جهات فوق بر شوهران خود امتیاز داشته باشند ولی قوانین به تک تک افراد و نفرات نظر ندارد بلکه نوع و کلی را در نظر می گیرد ، و شکی نیست که از نظر کلی ، مردان نسبت به زنان برای این کار آمادگی بیشتری دارند ، اگر چه زنان نیز وظائفی می توانند به عهده بگیرند که اهمیت آن انکار ناپذیر است.

خانواده ، منشا اصلی آرامش و امنیت

قرآن سرچشمه آرامش و امنیّت را تشکیل زندگی صحیح خانوادگی می شمرد ، در آنجا که می فرماید:»وَ مِنْ آیاتِهِ انْ خَلَقَ لَکُمْ مِنْ انْفُسِکُمْ ازْواجاً لِتَسْکُنُوا الَیْها وَ جَعَلَ بَیْنَکُمْ مَوَدَّةً وَ رَحْمَةً انَّ فِی ذلِکَ لَآیاتٍ لِقَوْمٍ یَتَفَکَّرُوْنَ [34]؛

یکی از آیات و نشانه های عظمت خدا این است که همسرانی از جنس شما برای شما آفرید تا آرامش خویش را در کنار آنها پیدا کنید ، و در میان شما محبّت و دوستی و رحمت قرار داد ، در این نشانه های بسیاری است برای کسانی که اندیشه می کنند!»[35]

تأکید قرآن مجید بر بنای خانواده بر اساس محبّت و اخلاق انسانی [36]و ضرورت ارتقای دوستی در درون خانه و خانواده دستور به نیکی کردن نسبت به اعضای خانواده و نیز همه خویشاوندان در راستای تحکیم نهاد خانواده تأکید بر ضرورت سلامت خانواده در پرتو قرآن به عنوان نعمتی بزرگ ... از جمله موارد مهم در کلام آسمانی است که از جایگاه رفیع نهاد مقدس خانواده حکایت می کند.

جایگاه و اهمیت نهاد خانواده از دیدگاه روایات

واکاوی روایات ، نشان می دهد تشکیل خانواده ، اساس و سنگ زیر بنای نظام خانواده و نظام خانواده نیز سنگ زیربنای جامعه بشری است.

تشکیل خانواده بهترین و مهم ترین بنا درعالم هستی

جالب این است که در روایات اسلامی تشکیل خانواده مخصوصاً به ساختن یک بنا تشبیه شده آنهم بنائی محبوب نزد خدا چنان که در حدیثی از رسول خدا صلی الله علیه و آله می خوانیم: «ما بُنِیَ بَناءٌ فِی الاسْلامِ احَبُّ الی اللَّه مِنَ التَّزْوِیِج؛ بنائی در اسلام نزد خدا محبوبتر از تزویج نیست.

اهمیت این مسأله تا به آن پایه است که در حدیثی از امیر مؤمنان علی علیه السّلام می خوانیم: «بهترین شفاعت آن است که میان دو نفر برای امر ازدواج میانجی گری کنی ، تا این امر به سامان برسد»!

دستی که پیامبر اکرمصلی الله علیه وآله آن را بوسید اینگونه است که کار کردن برای اهمیت تأمین آسایش برای خانواده اجر عظیمی نزد خدا دارد ، بلکه طبق روایات ، پاداشش بیشتر از عبادات معمولی است ، زیرا جامعه سربلند و عزّتمند و امّت پرتلاش ، مایه مباهات پیامبر اسلام و سبب آبرومندی مکتب است.

در حدیثی می خوانیم: رسول خدا صلی الله علیه و آله کارگر مسلمانی را دید که بر اثر کار و تلاش ، کف دست های او خشن شده بود. از وی پرسید: چرا دستت چنین است؟ پاسخ داد: بر اثر کارکردن برای تأمین زندگی خانواده ام. پیامبر صلی الله علیه و آله بر دست او را بوسه زد و فرمود:«تلک یدٌ لا تَمَسُّها النّارُ؛ این دستی است که آتش جهنم به آن نمی رسد».

لزوم سخاوت مرد در تأمین معاش خانواده

هم چنین وسعت بخشیدن به زندگی جهت تأمین نیازهای خود و خانواده از برجستگی های دین مبین اسلام است.

در حدیثی از امام رضا علیه السلام می خوانیم: «صاحب النعمة یجب علیه التوسعة علی عیاله ؛ کسی که از امکانات برخوردار است واجب است به زندگی خانواده اش وسعت بخشد».

تحکیم و تعالی خانواده های نیازمند در گرو احیای فرهنگ انفاق

و نیز روایات فراوانی در فضیلت و آثار صدقه در تحکیم خانواده های نیازمند وارد شده است؛ از جمله در روایتی از امام باقر علیه السلام می خوانیم: « کمک کردن به یک خانواده نیازمند مسلمان و سیر کردن شکم و پوشانیدن آنها و حفظ آبرویشان ، از هفتاد حج در نزد من باارزش تر است.»

غیرت ورزی و اخلاق گرایی؛ ضرورتی بنیادین در ساحت خانواده

در تبیین اهمیت نهاد خانواده در آموزه های روایی باید به غیرت شدید نسبت به خانواده؛

«الْغِیْرَةُ الشَّدیدَةُ عَلی حَرَمِکَ... ؛ غیرت شدید نسبت به ناموست...» اشاره کرد که دوستی و رضایت خداوند و رسولش را به همراه دار

همانگونه که حفظ احترام اعضای خانواده نیز از جمله واجبات شمرده شده است؛ پیغمبر اکرم صلی الله علیه و آله در این زمینه فرمود: برای تشییع جنازه سعد بن معاذ ملائک بی شماری آمده بودند ، ولی او از فشار قبر در عذاب است چون با خانواده اش بد رفتاری می کرد.

سخن آخر

در خاتمه باید گفت مسأله تشکیل خانواده براساس الگوها و معیارها و ارزش های صحیح ، از یک سو رابطه مستقیم و نزدیکی با حلّ مشکلات خانوادگی و نابسامانی های شخصی مردم دارد ، و از سوی دیگر نیز پیوند روشنی با حلّ مشکلات اجتماعی دارد.

امید است نعمت های پروردگار را به یاد داشته باشیم و خداوند بزرگ را مخصوصاً به خاطر نعمت خانواده ، که به ما مرحمت نموده ، حمد و سپاس گوییم .

اهداف دشمن در جنگ نرم علیه زن و خانواده

یک - تضعیف هویت دینی زن مسلمان ، ابتذال مقام _ زنان

پس از پیروزی انقلاب و گسترش ابعاد فرهنگی و اجتماعی آن در جهان ، تعریفی که جمهوری اسلامی از جایگاه زن به دنیا عرضه کرد ، کاملا با نگاه غرب به زن در عصر مدرن و تکنولوژی متفاوت بود و به زن براساس کرامت انسانی و جایگاهش در خانواده ارزش نهاد؛1

لذا دشمن نیز در جنگ نرم ، هویت اسلامی و کرامت انسانی زن مسلمان را نشانه گرفته است.

در اغلب سریال های شبکه های ماهواره ای فارسی زبان ، زنان دور از شئون انسانیت به تصویر کشیده می شوند؛

زنانی که تمام زندگی شان به دغدغه های سخیف مادی ، جنسی و تجملاتی مانند «چه بپوشم» ، «چگونه بیشتر به چشم بیایم» ، «حسادت» ، «مصرف» و... محدود شده است. نگاهی که منزلت زن را تا حد یک کالا و وسیله برای تمتع هرچه بیشتر مردان فرو می کاهد و میزان اعتبارش بسته به میزان جذابیت جنسی و بهره رساندن به مردان است.

دو - تضعیف نقش مادری زن مسلمان در خانواده

یکی دیگر از اهداف جنگ نرم ، دور کردن زنان مسلمان از نقش مادری است؛ زیرا جایگاه مادری یک جایگاه شاخص تربیتی و در عین حال مرکز مهر و محبت است.

در قرآن کریم بر نقش مادر و زحمات او در دوران حمل و پرورش فرزند نیز تاکید جداگانه ای صورت گرفته است 2 و این مسئله اهمیت این جایگاه را به خوبی نشان می دهد.

غرب به خوبی دریافته ، اگر زن نقش مادری خود را کنار بگذارد ، هم خانواده متزلزل می شود ، هم می تواند او را چون کالای مصرفی در خدمت فرصت های تجاری خویش قرار دهد و هم در جهت کسب هویت جدید ، گرفتار نقش های مصرفی و جنسی کند.

ازاین رو ، غرب امواج ویرانگر ماهواره را روی زنان و مادران ایرانی تنظیم کرده و به صورت مداوم سعی دارد نقش مادری زن را کم ارزش و اشتغال بیرون از منزل یا سرگرمی های پوچ دیگر را بر نقش مادری ارجحیت بخشد.

سه - تضعیف ارزش های خانواده ، استحاله کارکردهایش و سرانجام انحلال آن

خانواده به عنوان بنیادی ترین و مهم ترین نهاد اجتماعی و انسانی ، در شکل گیری و تکمیل هویت افراد و جامعه نقش بسزایی دارد؛

به همین جهت امروزه دشمن در میان فرایند های پیچیده ، پرمسئله و تکنیکال جوامع بشری ، همه تلاش خود را پیرامون استحاله خانواده ایرانی متمرکز کرده است.

بی شک به دنبال تضعیف هویت زن مسلمان و اشاعه فحشا و خارج کردن زن از خانواده ، کارکردهای خانواده دچار استحاله شده و به دنبال آن جامعه دچار فساد خواهد شد.

مصادیق جنگ نرم در حوزه خانواده و فرهنگ جنسیتی

اشاره

سریال های شبکه های ماهواره ای فارسی زبان ، عموماً برخاسته از فرهنگ غرب بوده که یا به طور صریح ، الگوهای خانواده غربی را ترویج می کنند یا به طور التقاطی ، خانواده ای با ظواهر شرقی - اسلامی و ساختار درونی برآمده از فرهنگ مدرنیته غرب را رواج می دهند. در بررسی های به عمل آمده ، مفاهیم و مقوله های زیر در غالب سریال های ماهواره ای به نمایش درآمده است:

یک - استحاله مدل اسلامی خانواده (از خیانت تا طلاق)

با توجه به آنچه از مفاهیم و الگوهای ترویج شده در سریال های ماهواره ای فارسی زبان به دست می آید ، تخریب نظام خانواده در جامعه ایران اسلامی به منزله یکی از اهداف جدی از سوی نظام رسانه ای مهاجم دنبال می شود.

اگرچه مدتی است کارشناسان رسانه و امور خانواده این مسئله را مرتب تبیین می کنند و به خانواده ها هشدار می دهند ، ولی گویا این مسئله هم چنان در صدر برنامه های ضد فرهنگی شبکه های ماهواره ای بوده و سیاست گذاران این شبکه ها ، این موضوع را از اولویت خویش خارج نساخته اند. تصاویر ، دیالوگ ها ، داستان ها و روایت ها در سریال های فارسی زبان ماهواره ، مفاهیمی را رواج می دهند که جز تخریب نظام خانواده ثمری نخواهد داشت.

عوامل موثر در تربیت دینی فرزندان:

مقولة تربیت از ابتدایی ترین ، اساسی ترین و مهم ترین نیازهای زندگی بشری است. از این رهگذر برای انسان مسلمان ، تربیت اسلامی ضرورتی مضاعف دارد. حضرت علی علیه السلام در باب اهمیت تربیت می فرمایند: «میراثی به مانند ادب و تربیت وجود ندارد؛ و به عبارتی ، گران بهاترین چیزی که پدران برای فرزندانشان به ارث می گذارند ، ادب است». تعلیم و تربیت دینی ، محصول کارکرد تمام دستگاه های فرهنگی – تربیتی مانند مدرسه ، خانواده ، رسانه های جمعی ، نهادهای سیاسی ، اقتصادی و... ، در کنار محیط اجتماعی است. والدین به دلیل نفوذ بر فرزندان ، باید از روش های مطلوب در پرورش مذهبی ، ایجاد انس دینی ، عادات دینی ، معرفت دینی تمام تلاش خود را بکنند تا تربیت کودکان ، نوجوانان و جوانان به نتیجة موردنظر برسد.

مهم ترین روش های تربیتی عبارتنداز:

یکی ازمهم ترین و بادوام ترین روش در تربیت دینی به حساب می آید. نگرش

مثبت فرزندان نسبت به مذهب و دین ، ریشه در مهر و محبت والدین دارد. استفاده از عواطف ، محبت ، نیکوگویی و الفت و مهربانی در این زمینه تأثیر بسزایی دارد.

2.روش الگویی:

چون پدران و مادران برای کودکان مقدس هستند و از طرفی کودکان از والدین الگو و سرمشق می گیرند ، نیاز است والدین ، خود نمونه کاملی از رفتارهای دینی باشند تا در ذهن و جان کودک نقش ببندند.

3.روش معرفتی

(آموزش یادگیری): کنجکاوی و دانستن که امری فطری است در همه وجود دارد. سعی کنیم زمینه های رشد ، آگاهی و شناخت و کسب معرفت را در کودکان فراهم آوریم؛ چون قلب کودک پذیرای هر نوع آموزش و معرفتی است. اولیا باید با توجه به ظرفیت ذهنی کودک به او آموزش داده و به سؤالات مذهبی او با استدلال و منطق پاسخ دهند.

4.روش شرطی:

روان شناسان معتقدند که بین محرک و پاسخ ، هرگاه پیوندی ایجاد و نهادینه شود ، یادگیری صورت گرفته و بر این اساس هرگاه مراسم مذهبی و شعائردینی هم زمان با امور خوشایند در نظر کودکان انجام گیرد علاقه مندی آنان افزایش می یابد.

با در نظر گرفتن بهترین جای منزل و اتاق برای اقامة نماز و اهدای سجاده ، مهر و تسبیح و عطرهای معنوی برای این فرضیة دینی ، خاطرة خوش و آراستگی را در ذهن او تداعی می کند.

از عالی ترین کلمات در اوج عظمت و شور معنوی بکار ببریم و عظمت اعمال دینی و نماز را به بهترین صورت بیان کنیم. گفته شود که نمازگزار چهره ای گشاده دارد؛ حرف زشت نمی زند؛ راستگو است؛ غیبت نمی کند و ...؛ بنابراین این روش

در ذهن کودک جا می افتد و خود را تربیت یافته دین می گرداند.

با لحن محترمانه و از روی محبت ، و در عین حال محکم و متین فرزندان را به رعایت مسائل دینی و انجام فرایض دینی رهنمون کنیم. طبق فرمایش حضرت علی علیه السلام از سن 7 سالگی باید بچّه را به خواندن نماز امر کرد.

والدین با تکرار و مداومت در اعمال مذهبی می توانند فرزندان را دین پرور و تربیت پذیر مکتب قرآن درآورند.

موانع و چالش های موجود در تربیت دینی

سبک شمرده شدن نماز و اقامه نکردن آن و بی توجهی و کم توجهی خانواده به موازین اسلامی؛

اهمیت ندادن الگوهای خانوادگی به برنامه های مذهبی ، اذان ، تلاوت قرآن ، مراسم مذهبی و دعا و نیایش؛

عدم توجه به تشویق و تبلیغ جهت انجام فرایض دینی؛ کم رنگ شدن یا عدم حضور والدین به اتفاق فرزندان در اماکن مذهبی؛

بی تفاوتی یا عدم برخورد مناسب والدین با پدیده ترک نماز نوجوان و یا کوتاهی وی در اعمال دینی فرزند؛

غفلت اولیا از تربیت دینی فرزندان به علت مشغلة زیاد؛

توجه به تجمل گرایی ، دروغ ، ریا و نیرنگ از طرف بعضی از خانواده ها ، ارزش های دینی در نزد نوجوانان و جوانان ، قداست خود را ازدست می دهد؛

تناقض بین گفتار و رفتار والدین در مسائل دینی؛

عدم هماهنگی بین تربیت دینی والدین در مدرسه.

راهکارهای اعتلای نقش خانواده در تربیت دینی فرزندان

انتخاب همسر مناسب و معتقد به اسلام ناب محمدی صلی الله علیه وآله؛

تغذیه و رشد فرزند از شیر و اغذیة حلال و با وضو بودن مادر و رفع نیازهای جسمانی و روانی فرزندان؛

اعتدال در آموزش و تشویق به نماز و دیگر عبادات؛

داشتن منش و دانش تربیتی در مسائل دینی توسط والدین و انتقال آن به فرزندان؛

صبوری اولیا در آموزش نماز و اعمال دینی به فرزندان؛

پرهیز از روش قهرآمیز ، اجبار و الزام در انجام فرایض دینی؛

تشویق فرزندان به کنجکاوی و جمع آوری اطلاعات و مطالب راجع به دستورات و مفاهیم دینی در کتب مختلف

روضه طفلان مسلم

رخسار شهید کربلا را صلوات

تقدیم بر آن نگار والا صلوات

او زینت عرشو زینت دوش نبی ست

بر زینت عرش بر آن دل آرا صلوات

(دعای فرج)

اللهم صل علی محمد و آل محمد …

السلام علیکم یا اهل بیت النبوه …

السلام علیک یا مظلوم یا غریب یا اباعبدالله…

یا حسین 3…

دلارو ببریم حرم یتیمان مسلم علیه السلام

بیاد دو یادگار مسلم علیه السلام که کنار نهر فرات مظلومانه سر از بدنشون جدا کردند …

بیا ای دل دمی به کوفه بگذر

به طفلان یتیمان واله بنگر

میان کوچه سرگردان و حیران

غریب و در به در با چشم گریان

گهی گویند الا بابا کجایی

چرا دنبال طفلانت نیایی

همه درها در این شب بسته باشد

دل ما جان بابا خسته باشد

اونایی که کربلا رفتن

وقتی می خوای از بغداد به سمت کربلا بری …

وقتی نگاه می کنی ، بین نخل های خرما دوتا گنبد کوچک پیداست.…

(سوال می کنی میگی اینجا کجاست؟)

میگن مزار دو ناردانه ی مسلم بن عقیله…

(وقتی داخل حرمشون میشی ، خدا شاهده نه واعظ میخوای ، نه زیارتنامه خون ، نه روضه خون…)

همین که پاتو داخل حرم این دو تا آقا زاده میذاری , دوتا قبر کوچیکو پهلوی

هم می بینی آتیش می گیری…

(حالا که دلت آماده است ، یه لحظه رو یاد کنم ناله بزن غریب نوازی کن به یاد یتیمان غریب و مظلوم مسلم ابن عقیل علیه السلام)

خدا لعنت کنه حارث رو … کنار نهر فرات چه کرد…

( لحظه ای که اومد سر برادر کوچیکه رو جدا کنه … میگه برادر بزرگتره خودشو انداخت رو پای حارث…)

گفت حارث اول سر منو از تن جدا کن ، آخه وقتی که از مادر جدا شدیم… مادرم برادرمو به من سپرد… این برادر امانت منه…(حارث سر برادر بزرگتر رو از تن جدا کرد…)

وقتی سر برادر و از تن جدا کرد ، برادر کوچکتر اومد ، کنار شط فرات ، خون برادر و به سر و صورت می ماله . گریه می کنه و ناله می کنه…

(بعد نانجیب سر برادر کوچیکتر رو از تن جدا کرد.)

این دو تا برادر تو خون خودشون غلطیدند و از دنیا رفتن…

ای گرفتارا … آی مریض دارا …

این دو تا بچه در خونه خدا آبرو دارند…

اگه حاجتمندی بسم الله … اگه جوون داری بسم الله …

آی دلای کربلایی

اینجا برادر اومد بالین برادر گریه کرد

دلا بسوزه برای اون آقایی که اومد بالا سر برادر ..

دید علمدار و سقاش زمین افتاده… دست در بدن نداره… بدن پاره پاره ست … فرق سر شکافته ست… تیر به چشم نازنین برادر

گر نخیزی تو زجا ، کار ِحسین سخت تر است

نگران حرمم ، آبرویم در خطر است

( عباس جان)

قامتِ خم شده را هر که ببیند گوید

بی علمدار شده ، دستِ حسین بر کمر است

(اوج) آخ ناله کرد حسین… فرمود عباسم …

*الانَ اِنکسَرَ ظَهری و قَلَّت حیلَتی..

یعنی داداش کمرم شکست …

آخ امیدم ناامید شد داداش…

عباس جان پاشو دشمن داره هلهله می کنه…

داداش پاشو دشمن داره سرزنشم میکنه…

پناه اهل دنیا یا ابالفضل

به حق دست های بریده یا ابالفضل

بگیر این دست ها را یا ابالفضل

بده حاجت ما را یا اباالفضل 2

یا ابالفضل

یا ابالفضل

ناله داری به قصد فرج امام زمانت عج از سویدای دلت ناله بزن بگو یا حسین …

یا حسین

یا حسین

نوحه (مرثیه)

حاجیان جمعند دور هم همه

پس کجا رفته حسین فاطمه سلام الله علیها

اوست صحرای بلا قربانگهش

بلکه هفتادودو قربان همرهش

او به جای موی سر ، سر می دهد

قاسم و عباس و اکبر می دهدحج او داغ جوانان دیدن است

دور نعش اکبرش گردیدن است

مسلخ او خاک گرم کربلاست

موقف او زیر سمّ اسب هاست

سعی حج او صفا با خنجر است

مروه اش قبر علی اصغر است

پیام های تاریخ عاشورا (2)

[سخنان امام در پاسخ مروان]

[منبر کوتاه ]

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ

اَلسَّلامُ عَلَی الْحُسَیْنِ وَ عَلی عَلِیِّ بْنِ الْحُسَیْنِ وَ عَلی اَوْلادِ الْحُسَیْنِ وَ عَلی اَصْحابِ الْحُسَیْنِ

تاریخ

روز گذشته ، گفتگویی شبانه امام حسین علیه السلام با ولید و مروان را توضیح دادیم.

فردای همان شب در کوچه های مدینه ، گفتگوی میان امام حسین علیه السلام و مروان در گرفت.

مروان گفت: یا اباعبداللَّه! من خیرخواه تو هستم بیا با یزید بیعت کن ، خودت را به کشتن نده.

امام حسین علیه السلام فرمود:

«اِنّا لِلّهِ وَاِنّا اِلَیْهِ راجِعُونَ وَعَلَی الاِْسْلامِ الْسَّلامُ اِذ قَدْ بُلِیَتِ الاُْمَّةُ بِراعٍ مِثْلَ یَزیدَ ، وَلَقَدْ سَمِعْتُ رَسُولَ اللّه ِ صلی الله علیه وآله یَقُولُ: اَلْخِلافَةُ مُحَرَّمَةٌ عَلی آلِ اَبی سُفیانَ...وَیحَکَ ! أتَأمُرُنی بِبَیعَةِ یَزیدَ وهُوَ رَجُلٌ فاسِقٌ ؟...»

انا للّه و انا الیه راجعون و فاتحه اسلام را باید خواند آن گاه که امّت اسلام گرفتار چوپانی همانند یزید شده است و من خودم از رسول خدا صلی الله علیه وآله شنیدم که می فرمود: خلافت بر آل ابوسفیان حرام است. تو مرا به بیعت با یزید توصیه میکنی در حالی که می دانی یزید مرد فاسقی است.

پیام ها

احساس مسؤولیت امام حسین علیه السلام در قبال دین اسلام و دین داری مردم به حدی

است که غیرمسلمانان نیز این مطلب را متوجه شده اند چنانچه ایروینگ استون آمریکایی با اشاره به همین احساس مسؤولیت آن حضرت ، سخنانی از سر عشق و ارادت خطاب به آن حضرت بیان کرده است.

امام حسین علیه السلام با کلمه « رجل فاسق» با اشاره به شیوه زندگی گناه آلود یزید که در اموری از قبیل شهوت رانی ، زن بارگی ، همجنس گرایی ، شراب خواری ، سگ بازی ، میمون بازی نمایان شده بود هشدار میدهند که این سبک زندگی جامعه انسان ها را به ناکجا آباد و پوچی خواهد کشاند.

امام حسین علیه السلام در ادامه گفتگو با مروان اشاره فرمود که مردم اگر دستور پیامبر در مورد کنار نیامدن با معاویه را جدی می گرفتند امروز گرفتار یزید نمی شدند ؛«فَوَاللّهِ لَقَد رَآهُ أهلُ المَدینَةِ عَلی مِنبَرِ جَدّی فَلَم یَفعَلوا ما اُمِروا بِهِ ، فَابتَلاهُمُ اللّهُ بِابنِهِ یَزیدَ» این قسمت از فرمایش امام علیه السلام به یک سنت الهی اشاره دارد که در قرآن کریم بیان شده است؛« انَّ اللَّهَ لا یُغَیِّرُ ما بِقَوْمٍ حَتَّی یُغَیِّرُوا ما بِأَنْفُسِهِمْ» خداوند سرنوشت هیچ قوم( و ملّتی) را تغییر نمی دهد مگر آنکه آنان آنچه را در خودشان است تغییر دهند!

مماشات با افراد فاسق و تن دادن به خواسته های اجتماعی آنها ، آنها را را جری تر کرده و با دریدگی بیشتر زیاده خواهی های خود را دنبال خواهند کرد.

برخی افراد متدین ساده لوح که خط مماشات را دنبال می کنند باید از این برش تاریخی عبرت بگیرند که اگر به افراد زیاده خواه در جامعه فرصت داده شود به هیچ کس رحم نخواهد کرد و احترام هیچ کدام از مقدسات را نگه نخواهند داشت و حضرت امیر علیه السلام وصیت فرمود:

«لاتَتْرُکُوا الاَْمْرَ بِالْمَعْرُوفِ وَ النَّهْیَ عَنِ الْمُنْکَرِ فَیُوَلَّی عَلَیْکُمْ شِرَارُکُمْ ، ثُمَّ تَدْعُونَ فَلا یُسْتَجَابُ لَکُمْ»امر به معروف و نهی از منکر را ترک نکنید که اشرار بر شما مسلّط خواهند شد سپس هر چه دعا کنید مستجاب نمی گردد

والسلام علی من اتبع الهدی

محتوای عزاداری شب سوم

اشاره

فضیلت صلوات

روایاتی داریم که میزان حسنات را بسیار سنگین می کند. پیغمبر ما فرمودند: «أَنَا عِنْدَ الْمِیزَانِ» من خودم می آیم کنار میزان ، محل سنجش و ارزیابی می ایستم. اگر کسی از امت من کم آورد ، حسنات نداشت ، ولی در دنیا صلوات بر محمد و آل محمد فرستاده بود ، «جِئْتُ بِالصَّلَاةِ عَلَیَّ حَتَّی أُثَقِّلَ بِهَا حَسَنَاتِهِ» ثواب صلوات ها را در نامه ی عملش می گذارم ، تا نامه ی حسناتش سنگین بشود. ان شاءالله با کثرت صلوات ، میزان حسنات را سنگین کنیم.

فضیلت امیرالمومنین

محک زدن با محبت مولا..

پیامبر خدا صلی الله علیه و آله فرمودند: ای مردم! فرزندان خود را با محک محبّت علی بیازمایید؛ زیرا علی هرگز به گمراهی فرا نمی خواند و از راه راست دور نمی شود. پس ، هریک از فرزندان شما علی را دوست داشت از شماست وهر کدام او را دشمن داشت ، از شما نیست

فی صِفَةِ عَلِیٍّ علیه السلام - : یا أیُّهَا النّاسُ ، امتَحِنوا أولادَکُم بِحُبِّهِ ، فَإِنَّ عَلِیًّا لا یَدعو

إلی ضَلالَةٍ ولا یُبعِدُ عَن هُدًی ، فَمَن أحَبَّهُ فَهُوَ مِنکُم ، ومَن أبغَضَهُ فَلَیسَ مِنکُم

&128214; تاریخ دمشق «ترجمة الإمام علیّ علیه السلام» : 2 / 225 / 730

احکام

بیان احکام

چند نکته درباره نام خدا

منبر

اشاره

چرا امام حسین علیه السلام زنان و کودکان را با خود به کربلا برد؟

یکی از پرسش هایی که شاید شما هم با آن برخورد کرده باشید این سوال باشد که امام حسین علیه السلام چرا با وجود آگاهی به اینکه در کربلا به شهادت خواهد رسید همچنان زنان و کودکان را با خود همراه کرد.

تمام تاریخ ، برای همین وقتی مردم کوفه امام حسین (علیه السلام) را برای حاکمیت به این دیار دعوت کردند ، حکومت داری نیازمند اقامتی طولانی در کوفه بود که حضور زنان و فرزندان سیدالشهدا را می طلبید.

2_ برای همین اگر امام آن ها را با خود همراه نمی کرد شاید تاریخ دچار تحریف می شد و عده ای در قضاوت قیام عاشورا این ادعا را مطرح می کردند که امام حسین (علیه السلام) از همان اول قصد جنگ داشته؛ چون از همان ابتدا بدون زنان و فرزندانش به سمت کوفه راهی شده است.

3_از طرفی دیگر بسیاری بر این باورند که اسارت و شهادت زنان و کودکان در قیام کربلا حجتی بر حقانیت و مظلومیت سیدالشهدا برابر ظلم سپاه یزید بود. چنانچه که آنان حتی به طفل شش ماهه اباعبدالله (علیه السلام) هم رحمی نکردند و او را به شهادت رساندند.

شما هم احتمالاً جمله «کربلا در کربلا می ماند اگر زینب نبود» را زیاد شنیده اید. رسالت زنان کربلا نقل و تعریف این واقعه برای کسانی بود که عاشورا را به چشم خود ندیده اند. به همین خاطر اگر خاندان پیامبر به اسارت برده نمی شدند و از کربلا به شام نمی رفتند با شهادت مردان عاشورا همه اتفاقات کربلا درهمان سرزمین برای همیشه دفن می شد و شاید دیگر هیچ کسی در تاریخ از حقانیت قیام امام حسین (علیه السلام) خبر نداشت. نمونه بارز این اتفاق خطبه های پرشور و محکم حضرت زینب (سلام الله علیها) بود ، آن هم برای مردمانی مثل مردم شام که از دین چیزی جز اسلام تحریف شده معاویه و یزید را ندیده بودند؛ کسانی که هنگام ورود اسرا شهر را آذین بستند و پایکوبی به راه انداختند ، اما بعد از شنیدن حادثه کربلا با چشمان اشکبار و پشیمان زنان و فرزندان امام حسین (علیه السلام) را بدرقه کردند. روایتی که نقل قول آن از زبان زنان حادثه کربلا منجر به فروپاشی حکومت یزید شد.

پاسخ 2

قبل از هرچیز ، باید توجه داشت که امام ، خانواده خود را با هدف جنگ به

سمت کوفه نبرد تا سوال شود که چرا امام ، خانواده اش را به کربلا برد.

لذا امام برای جنگ و مبارزه مسلحانه از مدینه خارج نشد و همراه بردن خانواده نیز اصلا برای به اسارت رفتن و ذلت آنان نبوده است. گرچه در نهایت به آن منتهی شد ولی هدف هرگز این مسائل نبوده است.

بلکه امام باهدف دعوت کوفیان به احیای سنت جدبزرگوارش و برای مستقر شدن و زندگی کردن در شهر کوفه به آنجا عزیمت کردند. پس طبیعی است که همراه کردن خانواده ، زن و فرزند یک امر کاملا طبیعی است.

از طرفی هم خود امام ، به قصد سفر طولانی عازم آنجا شدند و به این زودی هم امکان رجوع به مدینه را نداشتند و از آنجایی که احتمال سوءقصد و تعرض از سوی دشمنان حضرت زیاد بود ، لازم بود که خانواده شان را با خود همراه کنند.

نکته بعدی اینکه خود امام می دانست که یارانش از سوی سپاه یزید و عمربن سعد به شهادت می رسند و هیچ کس هم از افراد بشر به این واقعه و هدف آن آگاه نمی شوند. لذا ثبت این واقعه نیازمند مروجینی دارد که ندای حق و حقیقت را به گوش انسان های عاقل برسانند و آن مروّجین ، اهل بیت و زنان و بچه های حضرت بودند که تکمیل کننده قیام خونین کربلا بودند. ⁽¹⁾

در نتیجه همانطور که بیان شد ، هدف امام هیچ گاه این نبود که خود ، یاران ، اصحاب و خانواده خود را به کشتن دهد؛ بلکه نظر حضرت ، قیام برای توجّه دادن مردم به فساد بنی امیه بود و این که حکومت آ نان اصلا بنای اسلامی نیست ، بلکه آنان در صدد محو و از بین بردن اسلام به ویژه نام مبارک پیامبر هستند. در نتیجه امام کاملا آگاهانه و عالمانه اقدام به این کار نمود و به مردم دنیا ثابت کرد که اینان حاضر نیستند کسی از بنی هاشم زنده بماند حتی طفل شیرخواررا هم هدف تیر خود خواهند کرد و با اهل بیت پیغمبر نوعی رفتار می کنند که با امرای مشرکین هم آن طور سخت رفتار نکرده اند و نظرشان جز نابودی اسلام و آثار نبوت و ریاست و حکومت چیزی دیگری نیست. ⁽²⁾

مضاف براینکه رفتن خانواده حضرت به همراه امام ، خواست شخصی آنان بوده و خودشان بر چنین مسافرت پر رنج و دردی راضی و بلکه خوشحال بوده اند. به عنوان مثال؛ "جون" غلام امام که ابوذر سابقا به حضرت هدیه داده بود ، امام او را آزاد کرد تا برود و زنده بماند اما "جون" به جای اینکه از آزادی خود خوشحال شود به گریه افتاد و گفت: ... سوگند به خدا شما را رها نمی سازم تا خون سیاهم با خون های شما در آمیزد. ⁽¹⁾وقتی غلام که همواره بدنبال آزادی است این چنین باشد ، حساب بقیه به ویژه خانواده حضرت و عشق و علاقه شان به سید الشهدا بیشتر روشن می شود.

پی نوشت:

[1]. حماسه حسینی ، چاپ صدرا ، ج 3 ، ص 340

[2]. بررسی تاریخ عاشورا ، ص 31

[3]. موسوعة کلمات الامام الحسین ، ص452

هم آداب ظاهری و هم آداب باطنی محرم و عاشورا را باید حفظ کرد ، آداب ظاهری شامل سیاه پوشیدن و سیاه زدن است ، چقدر خوب است انسان هایی که جلوی در خانه خود یک پرچم سیاه نصب می کنند.

در دهه اول محرم باید کسب وکار و مشغله های خود را کاهش داد و در مراسم های عزاداری سیدالشهدا علیه السلام شرکت کنید ، روزانه در این دهه یک مرتبه زیارت عاشورا را باتوجه قرائت کنید.

انجام این کارها موجب می شود تا نسل و اولاد ما متوجه شوند که اتفاقی در شهر رخ داده است و آن شادی هایی که در گذشته در خانه وجود داشته است ، در این دهه وجود ندارد و ایام عزا و حزن شده است.

در مجالس عزای امام حسین علیه السلام شرکت می کنیم ، حتما با وضو باشد و ادب مجلس را رعایت کنید زیرا این مجالس دارای صاحب عزاست. انسان باید بداند

وارد چه مجلسی می شود و امام صادق علیه السلام می فرماید من این مجالس را دوست دارم.

در مجالس عزای امام حسین علیه السلام شرکت می کنیم ، حتما با وضو باشد و ادب مجلس را رعایت کنید زیرا این مجالس دارای صاحب عزاست. انسان باید بداند وارد چه مجلسی می شود و امام صادق علیه السلام می فرماید من این مجالس را دوست دارم.

ادب باطنی آن است که انسان با این مجالس سالک شود و راه بیفتد و رشد یابد. امام حسین علیه السلام عبدالله نیست بلکه اباعبدالله است یعنی اگر فردی بناست در این عالم رشد یابد باید به شفاعت و دستگیری امام حسین علیه السلام باشد.

حجت الاسلام عالی

گفتگوی جگرسوز سیدالشهداء علیه السلام با زینب کبری سلام اللّه علیها به هنگام نزول در سرزمین «کربلا»...

گریبان دریدن زینب کبری سلام اللّه علیها با شنیدن خبر شهادت سیدالشهداء علیه السلام...

سید بن طاووس می نویسد: وقتی که زینب کبری علیها السلام با زنان و دختران از ناقه ها پیاده شدند ، در گوشه ای نشستند که سیدالشهداء علیه السلام ابیاتی را با خود زمزمه نمود که خبر از شهادت خود در این سرزمین می داد.

تا صدای این ابیات به گوش زینب کبری سلام اللّه علیها رسید ، سراسیمه در حالی که لباسش بر روی زمین کشیده می شد ، از جمع مخدّرات بیرون آمد و به محضر برادر رسید عرضه داشت:

... یا أخِی! بِأَبِی وَ أُمِّی أتُقتَلُ و أنا أنظُرُ إلَیک؟

ای برادرم! پدر و مادرم به فدایت! قرار است تو اینجا کشته شوی و من نظاره گر کشته شدنت باشم؟!

فَرُدَّتْ غُصَّتُهُ وَ تَرَقْرَقَتْ عَیْنَاهُ بِالدُّمُوعِ ثُمَّ قَالَ «لَوْ تُرِکَ الْقَطَاةُ لَنَامَ»

در این جا که دیگر سیدالشهداء علیه السلام نتوانست جلوی گریه خود را بگیرد؛ چشمان

مبارکش در اشک غوطه ور شد و فرمود:

اگر «مرغ قَطا» را به حال خویش رها می کردند البته به خواب می رفت.(ضرب المثل از اینکه این ها مرا رها نمی کنند)

... ثُمَّ أَهْوَتْ إِلَی جَیْبِهَا فَشَقَّتْهُ وَ خَرَّتْ مَغْشِیَّةً عَلَیْهَا

در این جا بود که زینب کبری سلام اللّه علیها دست به گریبان خود انداخت و آن را درید و بیهوش بر روی زمین افتاد.

سیدالشهداء علیه السلام از جای برخاستند و آب به صورت خواهر پاشیدند و او را آرام نمودند.

لهوف ، ص95 (با اندکی تفاوت)

المنتخب ، طریحی ، ص428

امر عجیب سیدالشهداء عَلَیْهِ السَّلَام در برپایی خیمه ها...

در نَقلی آمده است:

بعد از این که سیدالشهدا علیه السلام وارد سرزمین کربلا شدند ، فرمودند:

عباس من! علی اکبر من!

در این سرزمین ، جای گودالی پیدا کنید تا در آن خیمه ها را برپا دارید..

وقتی که زینب کبری علیهماالسلام ، این سخن برادر را شنیدند ، پیش آمدند و فرمودند :

ای برادر جان! پدرمان امیرالمومنین علیه السلام هر وقت که به جنگ می رفت ، شنیده بودم که اصحاب خود را امر می کرد تا خیمه ها را در جای بلندی نصب کنند؛ چرا الان شما ، اینگونه امر نمودید؟

امام حسین علیه السلام با شنیدن کلام زینب کبری علیها السلام ، اشک از چشمان مبارکش سرازیر شد و فرمود :

خواهرم! راست می گویی؛ اما پدرم این گونه عمل می کرد چون همیشه بر

دشمن غالب بود اما من یقین دارم که در این سرزمین مغلوب خواهد شد و این کار را می کنم تا اهل و عیال مرا دشمنان نتوانند به راحتی ، نظر نکنند.

زینب کبری تا اینگونه کلام برادر را شنید به شدت گریست و ناله سر داد.

بحرالمصائب ج3ص235

تحفة الذاکرین نسخه خطی

إمام رضا علیه السلام ، ده شب اول ماه محرم را مجلس روضه می گرفتند...

در نَقلی آمده است:

و کانَ الرِضا عَلَیْهِ السلامُ یَجلِسُ فی کُلِّ عَشرَةٍ مِنَ الْمُحَرَّمِ کَئیباً حَزیناً و یَعقِدُ مَجلِساً لِلْعَزاءِ و یَجلِسُ نِساءُهُ وَراءَ السِّترِ

سیره حضرت رضا علیه السلام بر این بود که در ده روز اول ماه محرم ناراحت و پریشان می نشست و مجلس عزا تشکیل می داد و زنان پشت پرده می نشستند.

و کانَ اِذا دَخَلَ عَلَیْهِ اَحَدٌ مِنَ الشُّعَراءِ یَأمُرُهُ بِالْاِنشادِ عَلیٰ جَدِّهِ الْحسینِ علیه السلام

و اگر یکی از شاعران بر او وارد می شد ، به او می فرمود که برای جدش حسین علیه السلام مرثیه سرایی کند.

ثمرات الاعواد ج1 ص37

نوحه

ورودی 1

خواهرم اینجا زمین کربلاست

سرزمین غصه و درد و بلاست

این زمین بوی جدایی می دهد

خاتمه بر آشنایی می دهد

خواهرم اینجا اسیرت می کنند

در همین ده روزه پیرت می کنند

می شوی تو غرق ناله غرق آه

می زنم من دست و پا در قتلگاه

شعله ها بر باغ و گلشن می زنند

در همین جا سنگ بر من می زنند

دخترم را در غریبی می کشند

گوشوار از گوش هایش می کشند

خصم حیدر تیغ بر رویم کشد

شمر بی شرم و حیا مویم کشد

در همین جا کوفیان دف می زنند

در عزایم هلهله ، کف می زنند

ورودی 2

زمین کربلا اینجاست زینب

دیار پر بلا اینجاست زینب

.

تحمل می کنی ؟ گویم برایت

فراق ما دو تا اینجاست زینب

.

صدایی آشنا آید به گوشم

که مادر قبل ما اینجاست زینب

.

چه سرهایی شکسته بین این دشت

مسیر انبیا اینجاست زینب

.

برای خواب پنجاه سال پیشت

دم تعبیر ها اینجاست زینب

.

همان جایی که گفته ” امّ أیمن ”

زمین نینوا ، اینجاست زینب

.

بزن بوسه تمام سینه ام را

ضریح مصطفی اینجاست زینب

.

همان جایی که قرآن ها بیفتد

به زیر دست و پا اینجاست زینب

.

ببین نرمیِ زیر حنجرم را

فرود نیزه ها اینجاست زینب

.

ببین این مهره های محکمم را

ذبیحاً بالقفا اینجاست زینب

.

تمام خاک این صحرا خریدم

همه سرّ خدا اینجاست زینب

.

به مسلخ پا گذاریّ و ببینی

غسیلاً بالدّماء اینجاست زینب

.

مبادا معجر از سر وا نمایی

عدوی بی حیا اینجاست زینب

.

حنا از خون به گیسویت بگیری

حجاب کبریا اینجاست زینب

قاسم نعمتی

روضه

بسم الله الرحمن الرحیم...

یا رحمن و یا رحیم...

اهل ولا ، چو روی به سوی خدا کنند

اول برای یوسف زهرا ، دعا کنند.

اول هر مجلسی...

دعای ما سلامتی امام زمانمون هست...

اَللّهُمَّ کُنْ لِوَلِیِّکَ الْحُجَّهِ بْنِ الْحَسَنِ صَلَواتُکَ عَلَیْهِ وَعَلی آبائِهِ فی هذِهِ السّاعَهِ وَفی کُلِّ ساعَهٍ وَلِیّاً وَحافِظاً وَقائِداً وَناصِراً وَدَلیلاً وَعَیْناً حَتّی تُسْکِنَهُ أَرْضَکَ طَوْعاً وَتُمَتِّعَهُ فیها طَویلاً.

روضه_ورود_به_کربلا

متن روضه

الهی بهر قربانی به درگاهت سر آوردم

نه تنها سر برایت بلکه از سر بهتر آوردم

شب دوم محرمه...

یواش یواش کاروان ابی عبدالله به کربلا نزدیک میشه...

مثل فردایی...

روز دوم محرم...

وقتی کاروان به سرزمین کربلا رسیدن

ابی عبدالله فرمود...

نام این سرزمین چیه؟

عرضه داشتند آقا...

به این سرزمین قاضریه میگن...

آقا فرمود آیا این سرزمین...

نام دیگه ای هم داره یا نه؟...

بله آقا جان...

به این سرزمین نینوا هم میگن...

یکی یکی اسم ها رو گفتند...

اما ابی عبدالله هنوز به اسمی که می خواد نرسیده...

حضرت فرمودند آیا نام دیگه ای هم داره یانه؟...

آقا... به این سرزمین...

کربلا هم میگن...

تا نام کربلا رو شنید... صدا زد...

اللَّهُمَّ إِنِّی أَعُوذُ بِکَ مِنَ الْکَرْبِ وَ الْبَلَاءِ

(خدایا به تو پناه می برم از اندوه و بلا)

اینجا همون سرزمینیه که...

جدم رسول خدا بهم خبر داده بود...

انْزِلُوا هَاهُنَا مَحَطُّ رِحَالِنَا وَ مَسْفَکُ دِمَائِنَا

از مرکبهاتون پیاده بشید همینجا منزلگه ماست...

اینجا همون جاییکه خون ما رو میریزند...

وَ هُنَا مَحَلُّ قُبُورِنَا(لهوف ص 116)

اینجا محل دفن ماست

بار بگشائید کاینجا از عذاب

می شود لب ها کبود از قحط آب

مردم... اینجا همونجایی که...

دست های عباسم رو قطع می کنند...

اینجا همونجاییکه علی اکبرم قطعه قطعه می کنند...

اینجا همونجایی که علی اصغرمو با تیر سه شعبه پرپر می کنند...

یا دَهْرُ أُفٍّ لَکَ مِنْ خَلِیلٍ

کمْ لَکَ بِالْإِشْرَاقِ وَ الْأَصِیلِ

نمیدونم وقتی خانم زینب کبری فهمید به کربلا رسیدند...

چه حالی پیدا کرد...

اومد کنار برادر صدا زد حسین جان...

نمی دونم چرا وقتی به این سرزمین رسیدیم...

دنیایی از غم به دلم نشسته...

برادر جان حسین...

اینجا چه سرزمینیه؟...

خواهرم اینجا زمین کربلاست

آماده ای بگم یا نه...

امشب برات کربلات رو از آقا بگیری...

خواهرم اینجا زمین کربلاست

این زمین غصه و درد و بلاست

خواهرم اینجا اسیرت می کنند

آماده باش زینبم...

خواهرم اینجا اسیرت می کنند

در همین ده روز پیرت می کنند

زینبم... طاقت داری بگم یا نه...

می برن اینجا گلو و حنجرم

پیش تو بر روی نی ، آید سرم

یکدفعه صدای ناله ی خانم زینب کبری بلند شد...

چی میگی برادر...

جلوی من حرف از مردن میزنی...

مگه نمیدونی...

زینب بدون تو می میره...

ابی عبدلله خواهر رو آروم کرد...

اصلا هر کجا زینب بی تاب میشد...

ابی عبدالله خواهر رو آروم می کرد...

دلداریش میداد...

اینجا یک جایی بود که زینبش رو آروم کرد...

گریز

یک جای دیگه هم روز عاشورا...

وقتی ابی عبدلله می خواست بره میدان...

دید خواهر خیلی بی تابی می کنه...

هی دور برادر می گرده...

میگه حسین...

می خواهی بری میدان...

زینبت رو تنها بگذاری...

تو یادگار مادرمی...من بدون تو میمیرم حسین...

خدا.. اگه دست ولایت حسین نبود...

زینب کربلا جان میداد...

صدا زد... خواهرم...

انقده بی تابی نکن...

من میرم میدان...

اما تا صدای تکبیر منو می شنوی بدون هنوز زنده ام...

مبادا صبرت رو از دست بدی خواهر...

خدا به داد دل زینب برسه از اون لحظه ای که دیگه...

صدای تکبیر برادر رو نشنید...

بی تاب شده زینب...

هی توی خیمه می شینه رو زمین...

بلند میشه...

میگه حسین...

چرا دیگه صدای تکبیرت نمیاد داداش...

چیزی نگذشت صدای ذوالجناح رو شنید...

تا فهمید ذوالجناح برگشته...

اما حسین نیومده...

دیگه طاقت نیاورد...دوان دوان...

به سمت گودی قتلگاه...

(حالا میخواهی ناله بزنی بسم الله...)

از بالای بلندی یک نگاه کرد...

دید دور بدن برادر رو گرفتند...

یک نفر با سنگ میزنه...

یک نفر با نیزه میزنه...

جلو چشمانش برادر رو قطعه قطعه کردند...

یک نفر هم خنجر گرفته...

داره میره به سمت حسین...

من میگم شاید اینجا هم ابی عبدلله به فکر زینبه...

اشاره کرده باشه...

ارجعی...

زینبم برگرد... نبینی خواهر...

سوی خیمه برگرد ، خواهر حزینم

تا به زیر خنجر ، ننگری چنینم

رو به خیمه خواهر ، تا که خود نبینی

وقت جان سپردن ، آه آتشینم

(و سَیعلَمُ الّذینَ ظَلَموا أَی مَنقَلَبٍ ینقَلِبونَ. سوره: شعراء آیه: 227)

نوحه

ورود به کربلا

خاک شهیدان شد عیان ای ساربان محمل مرانبا ما سرود خون بخوان ای ساربان محمل مران اینجا ز خون با هم یکی دریا و صحرا می شود این جا بسی نقش زمین گل های زهرا می شود این جا اسیر دشمنان بانوی کبری می شود خون گردد از هر سو روان ای ساربان محمل مرانجانم حسین جانم حسین ، ای جان جانانم حسین

اینجا صدای العطش بر عرش اعلا می رود اینجا سرم بالای نی از جورِ اعدا می رود اینجا به دریا سیل خون از چشم سقّا می رود سقّا کند ایثار جان ای ساربان محمل مرانجانم حسین جانم حسین ، ای جان جانانم حسین اینجا به دست و پای

خود قاسم حنا بندد ز خوناینجا چو یوسف می شود پیراهن او لاله گون اینجا بخوانید آیه اِنّا الیه راجعون با ما در این صحرا بمان ای ساربان محمل مرانجانم حسین جانم حسین ، ای جان جانانم حسین

اینجا به دست خود کفن بر گردنِ اکبر کنمرخ لاله گون از خون آن آلاله پرپر کنمدر موج دشمن گریه بر آن شِبه پیغمبر کنمای وای از آن سروِ روان ای ساربان محمل مرانجانم حسین جانم حسین ، ای جان جانانم حسین

پیام های تاریخ عاشورا (3)

[سخنان امام با ام سلمه]

[منبر کوتاه ]

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ

اَلسَّلامُ عَلَی الْحُسَیْنِ وَ عَلی عَلِیِّ بْنِ الْحُسَیْنِ وَ عَلی اَوْلادِ الْحُسَیْنِ وَ عَلی اَصْحابِ الْحُسَیْنِ ️

تاریخ

هنگامی که امام حسین علیه السلام می خواست از مدینه بیرون رود ، امّ سلمه همسر با وفای رسول خدا صلی الله علیه وآله نزد وی آمد و عرض کرد: پسرم! با رفتنت به سوی عراق مرا اندوهگین مساز ، چرا که از جدّت رسول خدا صلی الله علیه وآله شنیدم که فرمود: «فرزندم حسین علیه السلام در سرزمین عراق در دشت کربلا کشته خواهد شد».

امام فرمود: «یا اُمّاهُ وَ أَنَا وَاللّهِ أَعْلَمُ ذلِکَ ، وَ أَنِّی مَقْتُولٌ لا مَحالَةَ ، وَ لَیْسَ لی مِنْ هذا بُدٌّ ، وَ إِنّی وَاللّهِ لاَعْرِفُ الْیَوْمَ الَّذی اُقْتَلُ فیهِ ، وَ أَعْرِفُ مَنْ یَقْتُلُنی ، وَ أَعْرِفُ الْبُقْعَةَ الَّتی اُدْفَنُ فیها ، وَ إِنّی أَعْرِفُ مَنْ یُقْتَلُ مِنْ أَهْلِ بَیْتی وَ قَرابَتی وَ شیعَتی ، وَ إِنْ أَرَدْتِ یا أُمّاهُ أُریکَ حُفْرَتی وَ مَضْجَعی»ای مادر! به خدا سوگند! من نیز این را می دانم ، و یقیناً من کشته خواهم شد و راه گریزی برایم نیست. به خدا سوگند! من روزی را که در آن کشته می شوم و کسی را که مرا می کشد و مکانی را که در آن دفن می شوم ، می دانم! و آنان که از اهل بیت و نزدیکان و شیعیانم کشته می شوند. همه را می شناسم!

ای مادر: اگر بخواهی قبر و مرقدم را به تو نشان دهم؟!

سپس به سوی کربلا اشاره کرد ، زمین هموار شد تا آنجا که مرقد و مدفن و جایگاه سپاهیان خود و نیز محلّ توقّف و شهادت خود را به وی نشان داد. در این هنگام امّ سلمه سخت گریست و کار او را به خدا واگذار کرد.

پیام ها

در این گفتگو هم ام سلمه هم امام حسین علیه السلام از طریق پیشگوی هایی که توسط پیامبر صلی الله علیه وآله بیان شده بود از شهادت امام حسین علیه السلام آن هم در کربلا سخن گفته اند و این اثبات میکند امام حسین علیه السلام بر اساس یک تکلیف الهی اگاهانه به سمت شهادت حرکت کرده اند و هیچ انگیزه مادی و دنیایی در بین نبوده است.

امام حسین علیه السلام والاترین نمونه «تسلیم و رضا» در برابر اراده پروردگار بود ، آن حضرت در سخنی شیوا در اینباره می فرماید: «رِضَی اللَّهِ رِضانا اَهْلَ الْبَیتِ نَصْبِرُ عَلی بَلائِهِ وَیوَفِّینا اَجْرَ الصَّابِرِینَ» آنچه خداوند به آن خشنود است ما اهل بیت هم خشنودیم ، و بر بلیاتی که از جانب خدا است صبر میکنیم و او مزد صابران را به ما عطا می کند. »

در حکایتی آمده است که نزد امام حسین علیه السلام گفتند که ابوذر گفته است:

«نزد من درویشی بهتر از توانگری و بیماری بهتر از تندرستی است. »

امام علیه السلام فرمود: «رحمت بر اباذر باد؛ اما من میگویم که هر که کار خویش با خدا گذاشت (به هر چه او مقدّر کرد ، راضی است) و هرگز تمنا نکند؛ مگر آن چیز را که خدا برای وی اختیار (و مقدّر) فرموده است.

امام حسین علیه السلام ام سلمه را که در جایگاه مادر بزرگ ان حضرت قرار دارد را با عنوان« یا اماه» صدا می زند ، و ام سلمه نقش عاطفی مادرانه را به درستی ایفا میکند و این پیام را به مؤمنان می رساند که نقش مادران در تکمیل و تقویت عاطفه انسان ها باید مورد توجه باشد.

ام سلمه به عنوان یک بانوی با ایمان در متن تاریخ اسلام ، حضور دارد و حضور این دسته از بانوان حضوری با متانت و تاثیر گذار است.

طبق احادیث پیامبر در هر زمان چهل مرد و چهل زن ابدال هستند یعنی حضورشان تاثیر معنوی دارد خداوند به خاطر آنها بلا ها را دفع می کند.

خوب است نکاتی در مورد ام سلمه تقدیم شود؛

ام سلمه از زنانی است که درصدر مؤمنان و راهنمایان جامعه ، قرار دارد. او پس از شهادت همسرش ، با پیامبر صلی الله علیه وآله ازدواج می نماید تا در جوار آن حضرت ، به مقام قرب الهی نایل آید. از عایشه درباره مقام و منزلت ام سلمه نقل شده است: «جبرییل در خانه ام سلمه بیشتر نازل می شد.» ام سلمه سعی می کرد تا معارفی که پیامبر صلی الله علیه وآله عرضه می داشتند ، بخوبی دریابد و به ذهن و روح خود بسپارد.

اهتمام او بر دریافت معارف ، آنقدر بوده است که می گویند هرگاه مشغول کاری در خانه بود چون صدای آن حضرت را می شنید با عجله کار را بر زمین می گذاشت و با اشتیاق فراوان ، برای شنیدن کلام حضرت می شتافت.

ام سلمه از تربیت ایمانی فرزندانش غفلت نکرده ، آنها را عاشق علی علیه السلام تربیت کرده بود پسرش در جنگ ها در رکاب حضرت امیر حضور می یافت و دخترش زینب در مدح علی علیه السلام شعر می سرود .

شیعه و سنی حدیث بوسه پیامبر بر تربت کربلا و تحویل دادن آن خاک به ام سلمه را نقل کرده اند که طبق پیشگویی پیامبر روز عاشورا هنگام شهادت امام حسین علیه السلام آن خاک به خون تبدیل شد و مردم مدینه با صدای گریه و شیون ام سلمه در منزل ایشان حضور یافته و در عزاداری او را همراهی کردند.

والسلام علی من اتبع الهدی

محتوای عزاداری شب چهارم

اشاره

فضیلت صلوات

امام هادی فرمودند چرا حضرت ابراهیم خلیل خدا شد؟ دوست خدا شد؟ نور پیامبر و اهل بیت خیلی جلوتر خلق شده است. انبیاء زیر مجموعه آنها بودند. حضرت می فرماید چون که حضرت ابراهیم زیاد صلوات بر محمد و آل محمد می فرستادند.

فضیلت امیرالمومنین

توصیف حضرت علی (علیه السلام ) و حضرت فاطمه (سلام الله علیها ) توسط سعدی به مناسبت اول اردیبهشت روز بزرگداشت سعدی

کس را چه زور و زهره که وصف علی کند

جبار در مناقب او گفته «هل اتی»

زورآزمای قلعه خیبر که بند او

در یکدیگر شکسته به بازوی «لافتی»

مردی که در مصاف زره پیش بسته بود

تا پیش دشمنان نکند پشت بر غزا

شیر خدا و صفدر میدان و بحر جود

جان بخش در نماز و جهان سوز در وغا

دیباچه مروت و دیوان معرفت

لشکر کش فتوت و سردار اتقیا

فردا که هر کسی به شفیعی زنند دست

ماییم و دست و دامن معصوم مرتضی

یارب به نسل طاهر اولاد فاطمه

یارب به خون پاک شهیدان کربلا

دل های خسته را بکرم مرهمی فرست

ای نام اعظمت در گنجینه شفا

احکام

بیان احکام

یکی از مسائلی که در رابطه با خانم ها در احکام شرعی مطرح است این است که نباید کاری کنند که موجب جلب توجه شود. قرآن می فرماید:

«وَ لا تَبَرَّجْنَ تَبَرُّجَ الْجاهِلِیة»

و همچون دوران جاهلیت نخستین (در میان مردم) ظاهر نشوید.

به چند نمونه از آنها اشاره می شود:

«وَ لا یضْرِبْنَ بِأَرْجُلِهِن لِیعْلَمَ ما یخْفینَ مِنْ زینَتِهِن»

و هنگام راه رفتن پاهای خود را به زمین نزنند تا زینت پنهانی شان دانسته شود.

همچنین مدل راه رفتن ، نوع حرف زدن ، نوع خوردن در خیابان و ... نیز از این امور به حساب می آیند.

محتوای عزاداری شب چهارم

بحث عاقبت بخیری است. خیلی بحث مهمی است. غالباً وقتی می خواهیم دعا کنیم می گوییم: الهی عاقبت بخیر بشوی! از اغلب بزرگان و مراجع و حتی از خود ما گاهی سؤال می کنند: چه دعایی کنیم؟ می گوییم: دعا کنید انشاءالله عاقبت شما ختم بخیر شود. این ریشه در روایات و آیات دارد. بحث خیلی گسترده است و ببینیم تا کجا می رسیم. «العبد یُدَبِّر و الله یُقدر»

آدم برنامه ریزی می کند ولی تقدیر یک چیز دیگر می شود. من تصور نمی کردم امروز خدمت شما باشم. ولی توفیقی شد که امروز هم در خدمت شما باشم. همه ما متعدد هستیم ولی از یک چیز سخن می گوییم.

اهمیت این بحث در قرآن کریم این است که قرآن کریم می فرماید: یکی از دعاهای حضرت ابراهیم این بود. «رَبِّ هَبْ لِی حُکْماً وَ أَلْحِقْنِی بِالصَّالِحِینَ» (شعرا/83) خدایا مرا به صالحین ملحق کن. یعنی همان پایان کار و فرجام نیک!

حضرت یوسف فرمود: «تَوَفَّنِی مُسْلِماً» (یوسف/101) خدایا مرا مسلمان بمیران. حضرت ابراهیم یکوقتی فرزندان خود را جمع کرد ، «وَ وَصَّی بِها إِبْراهِیمُ بَنِیهِ وَ یَعْقُوبُ» (بقره/132) به فرزندانش از جمله یعقوب سفارش کرد. فرمود: «یا بَنِیَّ إِنَّ اللَّهَ اصْطَفی لَکُمُ الدِّینَ» خدا به شما دین داده و آغاز خوبی داشتید. «فَلا تَمُوتُنَّ إِلَّا وَ أَنْتُمْ مُسْلِمُون» مواظب باشید پایان خوبی داشته باشید. فرجام نیک داشته باشید. باز در آیات قرآن هست «وَ الْعاقِبَةُ لِلْمُتَّقِینَ» (اعراف/128) عاقبت برای اهل تقواست. پیغمبر گرامی اسلام در حدیثی سه مرتبه فرمودند: «العمل بخواتیمه ، العمل بخواتیمه ، العمل بخواتیمه» یعنی کار با پایانش ارزیابی می شود. در شهرداری می گویند: پایان کار. کسی پایان کار را بگیرد مهم است. و الا شروع کار که همه یک زمین می خرند و گودبرداری می کنند ، اینکه کی تمام می شود ، مهم است.

در روایت دیگری هست که امیرالمؤمنین فرمودند: «إنَّ حَقیقَةَ السَّعادَةِ» می دانید سعادت چیست؟ «أن یُختَمَ لِلْمَرءِ عَمَلُهُ بِالسَّعادَةِ» (معانی الاخبار/ص345/ح1) اینکه انسان سعید بمیرد. پایان کارش با سعادت تمام شود. «و إنَّ حَقیقَةَ الشَّقاءِ» نهایت بدبختی هماین است که انسان بدبخت از دنیا برود. به عبارت دیگر در روایات می خواهد بگوید: زود در مورد بدی و خوبی افراد قضاوت نکنید. پایان کار مهم است. چه کسی فکر می کرد حر به آنجا برسد؟ در همین انقلاب جناب طیب حاج رضایی ، چه کسی فکر می کرد به این فرجام برسد که امام رهبر کبیر انقلاب سفارش نماز خواندن برایش بکند؟ رد مظالم برایش بدهد. چه کسی فکر می کرد بلعم باعورا اینطور سقوط کند؟ اولین مصداق و بزرگترین مصداق خود شیطان با شش هزار سال عبادت است.

من یک وقتی دیدم آقایی ریزشی هایی از ائمه را جمع آوری کرده است. ریزشی ها ، یعنی کسانی که از کنار ائمه فرو ریختند. به هر دلیلی سقوط کردند و عاقبت بخیر نشدند. یا مکتب باز کردند یا خودشان ادعایی کردند. مثل علی بن ابی حمزه بطائنی ، مثل احمد بن هلال ، مثل ابوالخطاب که ائمه اینها را لعنت کردند. این ها کسانی بودند که با امام بودند. کافر نبودند. کنار امام بودند. سابقه ی حج و نماز

در پرونده شان بود اما منحرف شدند و سقوط کردند. در همین انقلاب هم زیاد دیدیم کسانی که با حضرت امام از پاریس آمدند ، همه کنار امام نماندند. لذا خیلی مهم است و مردم هم خیلی در مورد عوامل عاقبت بخیری و اسباب آن و همچنین نقطه ی مقابلش آن چیزی که انسان را به شر و سوء منجر می کند ، سؤال می کنند.

من روایتی را از رسول خدا بخوانم. بعد عوامل عاقبت بخیری را بگویم. حضرت می فرماید: «لا یزال المؤمن خائفا من سوء العاقبة» مؤمن دائماً باید نگرانی داشته باشد و آن نگرانی از سوء عاقبت و بد عاقبت شدن است. یعنی یک دغدغه ای در ذهنش باشد. برایش مهم باشد. بعد فرمودند: «لا یتیقن الوصول إلی رضوان الله» هیچوقت یقین نکند که اهل بهشت است ، «حتی یکون وقت نزع روحه» (تفسیر الامام العسکری ، ص 239) تا زمانی که روح از این بدن خارج شود. ما داشتیم کسانی را که شیطان دم آخر ایمان آنها را سلب کرده است. به همین جهت دعای عدیله که در مفاتیح هست و سفارش شده برای محتضر بخوانید ، خیلی مهم است. البته نه اینکه شیطان اینقدر قدرت داشته باشد. نه! ایمان ما ضعیف است.

من برای تبلیغ به یکی از کشورها رفته بودم. جوانی نزد من آمد و گفت: چرا بعضی از کسانی که اینجا می آیند ، اعتقادات خودشان را از دست می دهند؟ یا به گرایش ها و مذاهب دیگر می روند؟ گفتم: برای اینکه اصل آن را درست بدست نیاوردند. یعنی باور اولیه محکم نبوده که به این سهولت کنار گذاشتند. به همین جهت حضرت امیر می فرماید: ایمان و اعتقاد خودتان را از کتاب و سنت بگیرید. از عالمان بگیرید. مبانی اش مبانی محکم و استواری باشد. اینکه شما می بینید بعضی با یک شبهه سست می شوند ، چون اصلش محکم نبوده است.

من عوامل عاقبت بخیری را در دو بخش بگویم. یک بخش سهل تر و یک بخش سخت تر. خیلی ه ا دنبال دعاها و ذکرهایی هستند که می شود خواند. یک بخش هم اعمال و حرکاتی است که انسان انجام می دهد تا عاقبت بخیری برایش کسب شود. دعاهای متعددی سفارش شده حتی بعضی از اینها را ائمه فرمودند زیاد

بخوانید. امام کاظم علیه السلام به یکی از اصحابشان فرمود: «أَکْثِرْ مِنْ أَنْ تَقُولَ» خیلی بگو «اَللَّهُمَّ لاَ تَجْعَلْنِی مِنَ اَلْمُعَارِینَ» معارین از عاریه می آید. «وَ لاَ تُخْرِجْنِی مِنَ اَلتَّقْصِیرِ» (کافی/ج2) خدایا دو چیز از تو می خواهم. یکی ایمان من عاریه ای نباشد. عاریه یعنی قرضی. الآن این لیوان اگر عاریه ای باشد می دانم یک روزی باید پس بدهم. اما برای خودم باشد تکلیف من روشن است. ایمان عاریه ای ایمانی است که شیطان سریع از انسان می گیرد. سلب می شود چون ریشه ندارد. ایمان عاریه ای ، ایمان قرضی و ایمان فصلی. متأسفانه بعضی ها ایمانشان فصلی است. بخاری را فصل زمستان می گذارند. این شب احیاء و روز عاشورا خوب هستند. یا گرفتار که می شوند با خدا رفیق می شوند. «إِذا مَسَّهُ الشَّرُّ جَزُوعاً» (معارج/20) این خوب نیست. دین فصلی نیست. دین منطقه ای نیست. مربوط به شرایط خاص نیست. انسان در همه حالات باید باورهایش را حفظ کند. مثل اینکه کسی بگوید: رعایت پرهیز پزشکی یا رعایت توصیه های پزشک را در فلان شب انجام دادم. اگر دکتر به شما گفته چربی برای شما بد است همه جا باید رعایت کنی ، در عروسی و عزا هم نباید بخوری. بعضی ها می گویند: خانه خودت پرهیز کن. اینجا آمدی ناپرهیزی کن. اتفاقاً گاهی همین یک شب ها صد سال شده است. عمر طرف از بین رفته است. پس «أَکْثِرْ مِنْ أَنْ تَقُولَ اَللَّهُمَّ لاَ تَجْعَلْنِی مِنَ اَلْمُعَارِینَ وَ لاَ تُخْرِجْنِی مِنَ اَلتَّقْصِیرِ» راوی حدیث از امام پرسید: «لاَ تُخْرِجْنِی مِنَ اَلتَّقْصِیرِ» یعنی چه؟ آقا فرمود: در هر مرحله ای از اعتقادات که هستی خودت را باز هم بدهکار بدانی. یعنی عمل را کم بدانی. این موجب می شود که دائم دنبال تلاش و کوشش بیشتر باشی.

سکینه بنت الحسین (علیهاالسلام) به جابر بن عبدالله انصاری فرمود: به برادرم امام سجاد بگو: یک مقدار کمتر خودش را اذیت کند. آقا خیلی عبادت می کرد. سبحان الله زیاد. دعا و نماز زیاد می خواند. ایشان می گوید: من گفتم. آقا رفتند کتابی آوردند. فرمودند: ببین جد من علی چقدر عبادت می کرد! عبادت من کجا و عبادت او کجا؟! این «لاَ تُخْرِجْنِی مِنَ اَلتَّقْصِیرِ» است. خیلی مهم است که انسان

هیچوقت سراغ گزینه های پایین تر در مسائل دینی از خودش نرود. اگر کسی به من گفت: آقای رفیعی شما چه منبری داری؟ می گویم: منبری ندیدی! آقای فلسفی ، این باعث می شود انسان خودش را گم نکند. آقا شما چه سوادی داری؟ سواد ندیدی ، سواد شیخ مفید داشت. سواد سید رضی داشت. اینها خیلی مهم است. هرچه انسان حفظ و بلد است ، هی دائم گزینه ی بالاتر مطرح کند ، این غرور کمتر می شود. مکرر شنیدید که بزرگان ما گاهی در حال مرگ اشک می ریختند. مرحوم آیت الله العظمی بروجردی اشک می ریختند. می گفتند: دستم خالی است. من بارها خدمت مراجع رسیدم ، بارها حضرت آیت الله العظمی صافی فرمودند: من کاری نکردم.این همه کتاب و آثار ، محاسن در اسلام سفید کردن ، شاگرد دارند ، می گویند: کاری نکردم. حضرت امام رحمه الله فرمودند: من یک نماز برای خدا نخواندم. بعضی ها گفتند: این حرف امام یعنی چه؟ یعنی وظیفه ام بوده است. از من خواستند. یا بخاطر بهشت بوده است. این که ایشان برای چه بوده ، خدا نمره می دهد.

امام سجاد علیه السلام در صحیفه سجادیه دعایی دارند ، می گویند: خدایا هرچقدر مرا نزد مردم بالا می بری ، نزد خودم کوچک کن! «اعِزَّنی وَلا تَبْتَلینّی بِالْکِبْر» در نهج البلاغه حضرت امیر یک سلسله دعاهایی دارد. من یکوقتی اینها را جمع آوری کردم چون یک درسی داشتم به نام «دعا در نهج البلاغه» اینها بعضی هایش دعاهای مستقل است. یعنی فقط دعاست. مثلاً چند مورد دعای باران دارد. دعا در مورد پیغمبر ، دو دعا حضرت امیر در نهج البلاغه دارد ، این دعاها را وقتی کسی از ایشان تعریف می کرد ، ایشان زیر لب زمزمه می کرد. در روایت هست این دعا را زیاد می خواند. «عند المدح» یعنی وقتی کسی از ایشان تعریف می کرد ، حضرت این دعا را می خواند. معنای دعا این است: خدایا من این حرف ها را باور نکنم.

امام رهبر کبیر انقلاب هم وقتی کسی از ایشان تعریف کرد ، فرمودند: می ترسم

اینها را باور کنم. پس این یک دعا است. دعای دوم این است: «یا الله یا رحمان و یا رحیم یا مقلب القلوب ثبت قلبی علی دینک» این هم سفارش شده است که از امام صادق است. دعای دیگری که سفارش شده دعای تمجید است. در روایت داریم خداوند تبارک و تعالی خودش را با این دعا می خواند. خدا در قرآن گاهی از خودش تعریف کرده است. « السّلام ، المؤمن ، المهیمن ، العزیز ، الجبّار» (حشر/23) «هُوَ الْأَوَّلُ وَ الْآخِرُ وَ الظَّاهِر» (حدید/3)

یک دعایی در مفاتیح است که امام صادق علیه السلام به اسحاق بن عمار یاد دادند. فرمودند:

«إن لله عزوجل ثلاث ساعات فی اللیل وثلاث ساعات فی النهار یمجد فیهن نفسه» خداوند سه ساعت در روز ، سه ساعت در شب ، یعنی دو مرحله در شبانه روز خدا خودش را با این کلمات معرفی می کند. داریم اگر کسی این را بخواند ، «ما من عبد مؤمن یدعو» هیچ بنده ای نیست که این دعا را می خواند ، الا اینکه خداوند او را اهل بهشت قرار می دهد و او سعادتمند می شود. عاقبت بخیر می شود. من ابتدای دعا را می گویم ، دوستان خودشان پیدا کنند.

«إنی أنا الله رب العالمین ، إنی أنا الله العلی العظیم ، إنی أنا الله العزیز الحکیم ، إنی أنا الله الغفور الرحیم ، إنی أنا الله الرحمن الرحیم ، إنی أنا الله مالک یوم الدین ، إنی أنا الله لم أزل ولا أزال إنی أنا الله خالق الخیر والشر»

این دعا را هم روایت داریم یکی از اصحابی که سقوط کرده بود به نام احمد بن هلال ، 54 سفر حج داشت ولی در آخر عمر سقوط کرد. امام عسگری او را لعنت کرد و فرمود: «لا غفر الله ذنبه» خدا او را نیامرزد. آنوقت آنجا امام فرمودند: «یستبد برأیه» آدم مستبدی بود. ریشه ی بدعاقبتی یا لجاجت است. یا غفلت است. غرور و تعصب و استبداد است. آنجا آقا فرمودند: ایشان این دعا را نمی خواند. آن دعا این بود: «رَبَّنا لا تُزِغْ قُلُوبَنا بَعْدَ إِذْ هَدَیْتَنا وَ هَبْ لَنا مِنْ لَدُنْکَ رَحْمَة»

(آل عمران/8) تا اینجا چهار مورد شد.

در نقل دیگری هم داریم «اللهم عرفنی نفسک» در یک نقل دیگر داریم دعایی که من خیلی دوستش داریم. استادی داشتیم که همیشه این را سفارش می کرد. «رَضیتُ بِاللّهِ رَبّا وَ بِمُحَمَّدٍ صَلَّی اللّهُ عَلَیْهِ وآلِهِ نَبِیّا» در مفاتیح است. در مساجد این را بنویسند و تابلو کنند. حتماً انسان بعد از نماز این را بخواند.

در یک نقلی دیدم که سوره ی مؤمنون ، ده آیه ی اول می فرماید: «قَدْ أَفْلَحَ الْمُؤْمِنُونَ ، الَّذِینَ هُمْ فِی صَلاتِهِمْ خاشِعُونَ» (مؤمنون/1و2) منتهی یک نکته آنجا دارد ، «من اقامهن دخل الجنة» هرکس اینها را در زندگی اش پیاده کند ، عاقبت بخیر می شود. نمازش با خشوع ، وفای به عهد ، امانتدار ، حافظ قوای جنسی ، زندگی اش این ویژگی ها را داشته باشد. آیه ی قرآن است می گوید: پیغمبر خلق عظیم داشت. «وَ إِنَّکَ لَعَلی خُلُقٍ عَظِیمٍ» (قلم/4) در بعضی نقل ها دارد ، خلق عظیم یعنی ده آیه ی اول سوره ی مؤمنون.

آخرین موردی که اشاره کنم اینکه امام سجاد در صحیفه ی سجادیه برای عاقبت بخیری دعا دارد. دعای خواتیم الخیر ، دعای دوازدهم صحیفه ی سجادیه است. اینها یک سلسله دعاهاست. قبل از اینکه اعمال را اشاره کنم این نکته را بگویم که دائماً انسان باید مواظب خودش باشد. محاسبه داشته باشد. ارزیابی داشته باشد. مراقبه و توجه به خودش داشته باشد. امیرالمؤمنین علیه السلام فرمود: «أحزم الناس من کان البصر» کسی که دوراندیش باشد ، پایان کار را بسنجد ، آدم بصیر و آگاهی است. بعد فرمودند: «اعقل الناس انظرهم فی العواقب» (غرر الحکم/ج2/ص484) عاقل ترین مردم کسی است که بیشتر در عاقبت کار بسنجد. عاقبت اینحرف چه می شود؟ عاقبت این نوشته چه می شود؟ عاقبت این شایعه پراکنی چه می شود؟ اگر عواقب هرکاری را بسنجیم در جمع بندی هم انشاءالله عاقبت بخیر می شویم.

یک روایت زیبایی از مکتوبات امام صادق بگویم. یکوقت مثلاً ابوحمزه گفته: سمعتُ ، از حضرت شنیدم. اما یکوقت مکتوب است. یعنی خود حضرت نوشته

است. مثل نامه 31 نهج البلاغه از مکتوبات امیرالمؤمنین است. این روایت هم که در جلد 73 بحار صفحه ی 351 محدث خبیر ، مرحوم مجلسی آورده است ، دارد «کتب امام الصادق لأحد موالی» امام صادق به یکی از یاران و دوستانشان نوشتند اگر می خواهی عاقبت بخیر شوی سه کار بکن. اگر می خواهی با بهترین حالت از دنیا بروی ، «إِنْ أَرَدْتَ» اگر اراده کردی «أَنْ یُخْتَمَ بِخَیْرٍ عَمَلُکَ» عمل تو به خیر ختم شود ، «حَتَّی تُقْبَضَ» تا زمانی که قبض روح شوی ، «وَ أَنْتَ فِی أَفْضَلِ الْأَعْمَالِ» تو در برترین اعمال باشی ، اگر اراده کردی عمل تو ختم بخیر شود تا آن لحظه ی آخر ، این سه راهکار را امام صادق علیه السلام فرمودند. 1- «فَعَظِّمْ لِلَّهِ حَقَّهُ» حق خدا را بزرگ بشمار و نعمت های خدا را در معصیت صرف نکن. این آدم عاقبت بخیر می شود.

خدا مجموعه ی نعمت هایی را به ما داده که اگر سعی کنیم این نعمت ها را در مسیر معصیت صرف نکنیم. یا در مسیر اطاعت یا حداقل آن نعمت را در معصیت هم صرف نکنیم. ضایعش نکنیم! نعمت چشم ، اگر کسی با این چشم نگاه به صحنه های حرام نکرد. اگر کسی با این زبان دروغ نگفت و غیبت نکرد ، اگر با گوش پای غیبت و تهمت و حرف های بی ربط ننشست ، خود این عاقبت بخیری می آورد. مثل اینکه معلمی به دانش آموزش می گوید: می خواهی نمره خوب بیاوری ، درسهایی که می گویم را بخوان. یا این وقت هایی که می گویم را وقت صرفش نکن. در واقع یکجور شکر نعمت است. این شکر عملی است. چون شکر زبانی داریم «الحمدلله رب العالمین» شکر به اصطلاح قلبی داریم. نعمت را از خدا بدانید. ش کر عملی داریم که نعمت را در مسیر عصیان خدا صرف نکنید. لذتش هم بیشتر است. آدم هایی که از نعمت در معصیت استفاده می کنند ، فکر نکنید که یک شادمانی دائم دارند. آخر این نگاه های گناه ، افسردگی است. آخر این دروغ گفتن ها اعصاب خوردی خودت است و بعد معلوم می شود و آبرویت می رود. خوب بودن برای دنیای انسان هم خوب است. این یک راه که شما نعمت خدا را در معصیت صرف نکنی.

راه دوم فرمودند: «وَ أَنْ تَغْتَرَّ بِحِلْمِهِ عَنْکَ» (عیون أخبارالرضا ، ج 2 ، ص 4) می خواهی

عاقبت بخیر شوی ، به حلم خدا مغرور نشو. خدا حلیم است شما چرا پررویی می کنید؟ شما یکبار تک آوردی و معلم هیچی نگفت. دوبار تک آوردی ، معلم دارد خطای شما را می بیند. هیچی نمی گوید. از علم و صبر معلم سوء استفاده نکن. امان از زمانی که کاسه ی حلم سر ریز شود. این حلم و ستر الهی برداشته شود. لذا در روایت هم داریم خداوند بین بنده و آبرویش وقتی گناه می کند ، گاهی چهل پرده می اندازد. خداوند خیلی لطف به بندگانش دارد. اما شما به حلم خدا مغرور نشوید. در دعای جوشن می خوانیم «یا حلیماً لا یعجل» خدایا تو حلیم هستی و عجله نمی کنی. بلکه درست شود ، بلکه حل شود. به حلم خدا مغرور نشو ، او چیزی نمی گوید ، دلیل بر این نیست که کارهای تو درست است. یکوقت هایی بعضی ها می پرسند آقا ما هرچه معصیت می کنیم ، اتفاقی برای ما نمی افتد. این را حمل بر خوبی خود نکنید.

نکته سوم که خیلی جالب است ، امام صادق فرمود: هرکسی که یاد ما اهل بیت می کند احترام کنید ولو دروغ بگوید. یک کسی یک مجلسی اینجا برای امام صادق یا امام باقر گرفته است. شما شرکت کن ، احترام کن ، تکریم کن. یا برای خدا گرفته یا برای چشم و هم چشمی و ریا گرفته است. اگر برای خدا گرفته که عالی است. حتی اگر شما بدانی نیت این خالص نیست. باشد شما نگذار مجلس اهل بیت خلوت شود. اینکه بد عمل کرده ما خودمان می دانیم با او چه کنیم. «وَ أَکْرِمْ کُلَّ مَنْ وَجَدْتَهُ یَذْکُرُنَا» (عیون أخبارالرضا ، ج 2 ، ص 4) هرکس یاد ما می کند اکرام کن. آقا این یاد ما کرد. فرزدق یاد امام سجاد کرد ، آقا او را تکریم کرد. حالا این فرزدق ممکن است یک نواقصی هم در زندگی اش بوده است. می خواهد بفرماید: این کار حتی موجب صلاح او را هم فراهم می کند. «أَوْ یَنْتَحِلُ مَوَدَّتَنَا» مودت را با خودش می بندد و ادعا می کند. «ثُمَّ لَیْسَ عَلَیْکَ صَادِقاً کَانَ أَوْ کَاذِباً» این نکته مهمی است.

انشاءالله مصداق اینکه می گویم در کشورمان نداریم. ولی حواس جمع باشد ، کوبیدن و آبروریزی از همه بد است. مخصوصاً کسانی که منسوب به اهل بیت

هستند. آقا این اهل منبر است. این آقا روحانی است ، عالم دینی و مداح اهل بیت است. یعنی کسی که مردم او را به وجهه دین می شناسند. حالا اگر یک سری افرادی بیایند و آبروی این را بریزند ، شخصیت این را بکوبند ، چون لطمه به این لطمه به دین می زند. مخصوصاً کسانی که حرف بی مبنا می زنند. یعنی آبروی طرف به طور کامل رفته است. براساس شنیده های ما ، این روایت می گوید: آنچه هم درست است شما نقل نکن. اما شما اگر براساس شنیده ها باشد دیگر وزر و وبالش بیشتر هست. ما الآن به دو دسته از عوامل عاقبت بخیری اشاره کردیم.یک روایت از امام صادق علیه السلام خواندیم. دو عامل دیگر هم می گویم و بحث را عاقبت بخیر می کنیم. یک روایت از حضرت امیر علیه السلام است. فرمود: «من أحسن إلی النّاس حسنت عواقبه» یکی از چیزهایی که انسان را عاقبت بخیر می کند احسان به مردم است. اگر کسی به مردم احسان کند ، کمک کند ، دست بده داشته باشد. دست و دلباز باشد ، آثار زیادی در زندگی اش دارد. یک اثرش عاقبت بخیری است. قدیم می گفتند: آنهایی که به دیگران کمک می کنند ، درمانده نمی شوند. خدا دستشان را می گیرد. حتی در روایات داریم کافر سخی به جنت نزدیک است. یعنی احتمال بهشتی شدنش به یک ادنی مناسبتی هست. پس احسان به مردم هم انسان را عاقبت بخیر می کند. این عزیزانی که من می شناسم ، خیلی جاها مقام معظم رهبری هم مکرر فرمودند: حرکت های خودجوش در کمک به مردم و کارهای فرهنگی نباید تعطیل شود ، مثلاً در فامیل جمع شدند و قرض الحسنه درست کردند. فقرای فامیل را شناسایی می کنند. احسان به مردم ، شرایط کشور ما شرایط اقتصادی نامناسبی در بعضی از بخش هاست. افرادی گاهی می گویند: ما دو سه روز کاسبی نمی کنیم. کارگرهایی که کاسبی نمی کنند. وسیله ها و ماشین هایی که می گویند: نمی توانیم قسط این ماشین را بدهیم. آبرودار هم هستند ، عیالوار هستند. افرادی هم هستند دستشان راحت به دهانشان می رسد. این هنر احسان به مردم انسان را عاقبت بخیر می کند.

نکته مهم تر اینکه کسی فکر نکند احسان به مردم وظیفه ثروتمندان است.

هرکسی به اندازه توانش ، در فامیل اگر هر فامیلی دست فامیل را بگیرد ، خیلی از کارهای رسمی تعطیل می شود. سر کمیته امداد هم خلوت می شود. نکته دوم که در واقع حسن ختام است ، دوستان بدانید این مواردی که می گوییم ، یکی را نگیرید و ب اقی را رها کنید. اینها یک بسته است و با هم است. مجموعه ی روایات ما که گاهی در کلاس های فقه الحدیث که داریم می گوییم: همیشه در فهم روایات خانواده ی حدیث تشکیل بدهید. یعنی مجموعه ی روایاتی که مثلاً می فرماید: ولایت ، آن هم که می گوید: نماز ، آن هم می گوید: زکات ، آن هم که می گوید: هرکس خیانت کند ، از ما نیست. نه اینکه فقط کسی بگوید: روایت داریم هرکس ولایت ما را داشته باشد ، اهل بهشت است. از آن طرف هم می گوید: شفاعت ما به کسی که نماز را سبک بشمارد ، نمی رسد. اینطور روایات را باید در کنار مجموعه روایات دید. رسول خدا فرمود: « یا علی انت وصی و امینی» تو وصی من هستی و مورد اعتماد من هستی. «من مات و هو یحبک» هرکسی با حب علی بن ابی طالب از دنیا برود ، «ختم الله له بالامن و الایمان» با امنیت و عاقبت بخیری از دنیا رفته است. در جلد شصتم بحار این روایت هست.

یکوقت کسی از من پرسید: اشک بر اباعبدالله گناهان را پاک می کند. آن کسی که برای اباعبدالله اشک می ریزد دیگر خجالت می کشد به نامحرم نگاه کند. خجالت می کشد دروغ بگوید. یعنی تحول در او ایجاد می شود. اینها مجوز ارتکاب گناه نیست. این «وَ أَنْ لَیْسَ لِلْإِنْسانِ إِلَّا ما سَعی» (نجم/39) خود این اشک یک عمل و سعی است. این محبت آن تغییر را ایجاد می کند

روضه

متن روضه حر بن ریاحی علیه الرحمه

روز عاشورا وقتی سید الشهدا علیه السلام فریاد زد: آیا فریاد رسی هست که دفاع کند از حرم رسول خدا؟!

گویا حرّ وقتی استغاثه امام را شنید لرزه بر اندام او افتاد ، قلبش مضطرب و اشک از چشمانش جاری.

محبّت او نسبت به حضرت زهرا چاره ساز بود و باعث دگرگونی حرّ شد.پس با رویی خالی از شرم از سپاه ظلمت رها و به سپاه نور رهسپار شد.

پس از اینکه حرّ بن یزید برای توبه به سوی امام حسین علیه السلام شتافت ، در نزدیکی سپاه آن حضرت سپر خود را واژگون کرد به علامت اینکه من برای جنگ نیامده ام و امان می خواهم.

اوّل کسی که با او مواجه شد ، اباعبدالله بود ، چون در بیرون خیام حرم ایستاده بود.

آنگاه سلام کرد و عرض نمود:

آقا من گنهکارم ، روسیاهم ، من همان گناهکار و مجرمی هستم که راه را بر شما گرفته بودم! آقا ، من تابعم و می خواهم گناه خود را جبران بکنم ، لکّه سیاهی که برای خود به وجود آورده ام جز با خون پاک نمی شود. آمده ام که با اجازه شما توبه کنم ، آیا توبه من پذیرفته است یا نه؟

امام حسین علیه السلام فرمود: البته توبه تو پذیرفته است. چرا پذیرفته نباشد؟ مگر باب رحمت الهی به روی یک انسان تائب بسته می شود؟! ابداً.

حرّ از اینکه توبه اش مورد قبول واقع شد خوشحال شد و گفت:

الحمدالله ، پس اجازه بدهید بروم ، خود را فدای شما کنم و خونم را در راه شما بریزم.

امام حسین علیه السلام فرمود:

ای حرّ! تو مهمان هستی ، پیاده شو! کمی بنشین تا از تو پذیرایی کنیم. ولی حرّ از امام اجازه خواست که پائین نیاید ، و هر چه آقا اصرار کردند ، پائین نیامد. ⁽¹⁾

بعضی از ارباب سیر ، رمز مطلب را اینگونه کشف کرده اند که حرّ بن یزید مایل بود خدمت امام بنشیند ولی یک نگرانی او را ناراحت می کرد و آن اینکه

می ترسید در مدّتی که خدمت امام نشسته است ، یکی از اطفال اباعبدالله او را ببیند و بگوید:

این همان کسی است که روز اوّل ، راه را بر ما بست و او شرمنده شود. ⁽¹⁾

آنگاه برای جهاد به میدان رزم رفت و آنقدر جنگ نمود تا به شهادت نائل گشت.

پس امام حسین خود را فوراً بر بالین آن بزرگوار رسانید در حالی که می فرمود: « وَ نِعْمَ الْحُرُّحُرُّ بنی ریاحٍ»

این حرّ ریاحی ، چه حرّ خوبی است ، مادرش عجب اسم خوبی برایش انتخاب کرده است. به راستی که تو آزاد مرد بودی.

آری؛

حسین است ، بزرگوار و شریف است ، تا حدّی که می تواند ، اصحاب خود را تفقّد می کند.

این خودش امر به معروف و نهی از منکر است. کسانی که حسین خود را به بالین آنها رساند ، مختلف بودند. هر کس در یک وضعی قرار داشت ، یکی هنوز زنده بود و با ایشان صحبت می کرد ، دیگری در حال جان دادن. ⁽²⁾

نوحه

نوحه سنتی حضرت حر - (حُرّم و دل خسته ام من دل به لطفت بسته ام من)

(حُرّمو دل خسته ام من )

دل به لطفت بسته ام من

گر چه بر درگهت روسیاهم

جان زهرا نما یک نگاهم

یا حسین یا حسین یاحسین جان (2)

من گنهکارم حسین جان (2)

بر تو بیمارم حسین جان

گرچه راه تو را من ببستم

تا ابد از تو شرمنده هستم

یا حسین یا حسین یاحسین جان (2)

بین که در رنج و ملالم (2)

ای حسین جان کن حلالم

خاک پای تو پور بتولم

توبه کردم مرا کن قبولم

یا حسین یا حسین یاحسین جان (2)

یا حسین در شور و شینم (2)

خاک پای زیبنینم

من فدای تو و غصه هایت

آمدم تا کنم جان فدایت

یا حسین یا حسین یاحسین جان (2)

حُرّم و شرمنده هستم (2)

بر سر راهت نشستم

شد گناهم که ره بر تو بستم

پیام های تاریخ عاشورا (4)

[وصیت نامه امام]

[منبر کوتاه ]

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ

اَلسَّلامُ عَلَی الْحُسَیْنِ وَ عَلی عَلِیِّ بْنِ الْحُسَیْنِ وَ عَلی اَوْلادِ الْحُسَیْنِ وَ عَلی اَصْحابِ الْحُسَیْنِ

تاریخ

از جمله افرادی که از امام حسین علیه السلام خواهش کرد که جانب احتیاط را رعایت کند برادرش محمد حنفیه بود و امام عزم جدی خود را در اعتراض به خلافت یزید بیان کرد و فرمود:

«یا أَخی وَاللّهِ لَوْ لَمْ یَکُنْ فی الدُّنْیا مَلْجَأً وَ لا مَأْویً ، لَما بایَعْتُ یَزیدَ بَنْ مُعاوِیَة»؛ (ای برادر! به خدا سوگند! اگر در هیچ نقطه ای از دنیا ، هیچ پناهگاه و جای امنی نداشته باشم هرگز با یزید بن معاویه بیعت نخواهم کرد).

محمّد حنفیّه از سخن گفتن باز ایستاد و گریست. امام(علیه السلام) نیز مدّتی با وی گریست ، سپس فرمود: «یا أَخی جَزاکَ اللّهُ خَیْراً ، لَقَدْ نَصَحْتَ وَ أَشَرْتَ بِالصَّوابِ وَ أَنَا عازِمٌ عَلَی الْخُروُجِ اِلی مَکَّةَ ، وَ قَدْ تَهَیَّأْتُ لِذلِکَ أَنَا وَ إِخْوَتی وَ بَنُو أَخی وَ شیعَتی ، وَ أَمرُهُمْ أَمْری وَ رَأْیُهُمْ رَأْیی ، وَ أَمّا أَنْتَ یا أَخی فَلا عَلَیْکَ أَنْ تُقیمَ بِالْمَدینَةِ ، فَتَکُونَ لی عَیْناً عَلَیْهِمْ وَ لا تُخْفِ عَنّی شَیْئاً مِنْ أُموُرِهِمْ» برادرم! خداوند به تو پاداش نیکو دهد. خیرخواهی کردی و به راه درست اشاره کرده ای. من اکنون عازم مکّه هستم و خود وبرادرانم و برادرزادگان و پیروانم را برای این سفر آماده کرده ام. برنامه و رأیشان همان برنامه و رأی من است. امّا تو ای برادرم! ماندن تو در مدینه ایرادی ندارد تا در میان آنان چشم (خبررسان) من باشی و از تمام امورشان مرا با خبر ساز!)

و در آخر وصیت نامه مهم و تاریخی خود را خطاب به محمد مکتوب فرمود تا مدینه را به مقصد مکه ترک کند ، در این وصیت بعد از بیان عقاید شان نوشته اند؛

«أَنّی لَمْ أَخْرُجْ أَشِراً ، وَ لا بَطِراً ، وَ لا مُفْسِداً ، وَ لا ظالِماً ، وَ إِنَّما خَرَجْتُ لِطَلَبِ الاِصْلاحِ فِی أُمَّةِ جَدِّی ، أُریدُ أَنْ آمُرَ بِالْمَعرُوفِ وَ أَنْهی عَنِ الْمُنْکَرِ ، وَ أَسیرُ بِسیرَةِ جَدِّی وَ أَبی عَلیِّ بْنِ أِبی طالِب»

من از سرِ مستی و طغیان و فساد انگیزی و ستمکاری قیام نکردم ، تنها برای اصلاح در امّت جدّم به پا خواستم. می خواهم امر به معروف و نهی از منکر کنم و به روش جدّم و پدرم علی بن ابی طالب علیه السلام رفتار نمایم.

پیام ها

امام حسین علیه السلام بیعت با یزید را به هیچ عنوان قابل قبول نمی دانستند و تأیید خلافت یزید را نابودی دین و دین داری می دانستند چرا که یزید با رفتار فریبنده و ترویج اباحی گری عزم نابودی دین اسلام را کرده بود.

امر به معروف و نهی از منکر هدف مهم قیام اعلام شده است.

جنگ رسانه ای و خطر تحریف واقعیت آن چنان جدی بود که امام تأکید میکند من دنبال حکومت و قدرت طلبی نیستم و هدفی جز امر به معروف ندارم.

اشاره به سیره و روش پیامبر برای اثبات ادعا کفایت می کند شنونده وقتی سیره و روش پیامبر صلی الله علیه وآله و حضرت امیر علیه السلام را به خاطر می آورد متوجه می شود که شیوه زمامداری آنها با قدرتمندان زورمدار زمین تا آسمان فرق دارد . و تاریخ بشریت قصه های تکرار نشدنی از شیوه حکمرانی آن دو فرمانروای مقدس به خاطر دارد.

محرم منبر_کوتاه

والسلام علی من اتبع الهدی

محتوای عزاداری شب پنجم

اشاره

فضیلت صلوات

دو ذکر مهم است ، مهم ترین ذکرها است. یکی ذکر شریف «لا الَه الَّا الله» که برترین ذکرها است. پیغمبر خدا فرمودند: «مَن کانَ آخَرُ کلامِه لا الهَ الَّا الله دَخَلَ الجَنَّة». ان شاءالله کسی لحظه واپسین عمرش ، با اعتقاد ، با ایمان ، بگوید «لا الهَ الَّا الله». این «اله» که خودش درست کرده است بسپارد به خدا ، به خدا تحویل بدهد ، بگوید «الَّا الله» ، فقط خدا. اهل بهشت است. دوم ذکری بالاتر از صلوات ما نداریم. هم ثواب «لا اله الَّا الله» ، «سُبحانَ الله» ، «الحَمدُالله» ، «الله اکبر» در آن است و زیاد با این ذکر مانوس بشویم که در وجود ما نفوذ کند که موقع مردن فراموش نکنیم. پیغمبر خدا فرمود: «مَن کانَ آخَرُ کلامِه» کسی که آخرین کلامش «اللهُمَّ صَلَّ عَلَی مُحَمَّد وَ آلِ مُحَمَّد» ، نفس بند بیاید ، ان شاءالله همین جور باشیم ، «دَخَلَ الجَنَة» این هم می رود بهشت

فضیلت امیرالمومنین

من دلم خیلی به حال ابوذر می سوزد

روزی امیرالمومنین علی علیه السلام نزد اصحاب خود فرمودند: من دلم خیلی به حال ابوذر غفاری می سوزد خدا رحمتش کند. اصحاب پرسیدند چطور؟ مولا فرمودند: آن شبی که به دستور خلیفه ماموران جهت بیعت گرفتن از ابوذر برای خلیفه به

خانه ی او رفتند. چهار کیسه ی اشرفی به ابوذر دادند تا با خلیفه بیعت کند.

ابوذر خشمگین شد و به مامورین گفت: شما دو توهین به من کردید؛ اول آنکه فکر کردید من علی فروشم و آمدید من را بخرید. دوم بی انصاف ها آیا ارزش علی چهار کیسه اشرفی است؟ شما با این چهار کیسه اشرفی می خواهید من علی فروش شوم؟

اگر تمام ثروت های دنیا را جمع کنی با یک تار موی علی عوض نمی کنم. آنها را بیرون کرد و درب را محکم بست. مولا گریه می کردند و می فرمودند: به خدایی که جان علی در دست اوست قسم آن شبی که ابوذر درب خانه را به روی سربازان خلیفه محکم بست. سه شبانه روز بود که او و خانواده اش هیچ نخورده بودند.

پای ولایت ماندن این شکلی است...

احکام

بیان احکام

خانم­ ها در نگاه نامحرم تمام بدن را باید بپوشانند غیر از دو موضع که واجب نیست پوشانده شود البته در صورتی که آرایشی یا زیوری نداشته باشد. آن دو موضعی که واجب نیست یکی گردی صورت است به مقداری که در وضو لازم است شسته شود ، یکی هم دست­ ها از نوک انگشتان تا مچ. این مقدار هم البته اگر آرایش و زینتی داشته باشد حتماً باید پوشانده شود.

به دست داشتن انگشتر هم اگر ساده باشد ، چشمگیر نباشد ، به نظر حضرت آقا پوشاندنش واجب نیست اما اگر ساده نیست و چشمگیر است باید پوشانده شود.

اصل حجاب درباره ی آقایان پوشاندن عورتین است اما اگر در جایی قرار می­ گیرند که در معرض نگاه شهوت آلود دیگران یا به گونه ای است که طرف

انگشت نما می شود ، باید به مقدار لازم و متعارف بدن را بپوشاند.

منبر

مناسبت و انتخاب سخنرانی: شیرزنی به نام ام وهب (قمر)

قرآن می فرماید: «وَ اذْکُرْ فِی الْکِتابِ إِبْراهِیمَ» (مریم/41) ابراهیم را یاد کن ، اسماعیل را یاد کن ، مریم را یاد کن ، اینها برای آینده ها هدایت بخش است.

ما همیشه از قرآن شروع می کنیم ،

بانوان در نهضت های انبیاء حضور فعال دارند

در نهضت حضرت ابراهیم علیه السلام مادرش و همسرانش ساره و هاجر نقش ویژه دارند که باید در برنامه های مشروح آنها را بیان کنیم. موسی بن عمران مادرش در قرآن تصریح کرده ، خواهرش در سلامت و نجات او نقش داشته است ، آسیه همسر فرعون و همسر حضرت موسی دختر شعیب ، در نبوت حضرت عیسی بن مریم که شرایط خاص اجتماعی بوده ، مادرش مریم ، مادربزرگش ، اینهایی که قرآن به آنها اشاره کرده است. تا به تاریخ اسلام می رسیم. دومین کسی که به پیامبر ایمان می آورد یک بانوی بزرگ است ، خدیجه سلام الله علیها! اولین شهید از بانوان سمیه است. وقتی پیامبر به مدینه مهاجرت کردند ، جنگ پیش آمد و بانوان از حضور در جنگ معاف بودند ، ولی به تاریخ که مراجعه می کنیم کمتر جنگی زمان پیامبر هست که خانم ها در آن حضور نداشته باشند. یعنی داوطلبانه می آمدند و پیامبر هم ممانعت نمی کرد. به قصه کربلا می رسیم. در واقعه کربلا امام حسین از مدینه به مکه مهاجرت کردند. در مکه گفتگوهایی با افراد شاخص سیاسی داشتند از جمله ایرادهایی که آنها می گرفتند ، این بود کهبرای چه بانوان را به کربلا می برید؟ تحلیل هایی در تاریخ هست ، خود امام فرمودند: خدا می خواهد. سیاسیون آنوقت می گفتند: به دلیل اینکه اگر امام خانواده اش را مدینه می گذاشت ممکن بود یزید آنها را بازداشت کند و امتیازخواهی کند. شخصیت هایی مثل شهید مطهری طرفدار این نظریه هستند

که امام حسین علیه السلام خواسته به تاریخ یک ظرفیتی را معرفی کند که بانوان چقدر در تحولات تاریخ توانمند هستند و چقدر می توانند نقش داشته باشند.

من خیلی عشق داشتم درباره کربلا در سی چهل سال گذشته مطالعه کنم. مثلاً سی سال قبل ما کمتر کتابی در مورد شهدای کربلا داشتیم. محققان ما تحقیق کردند کتاب هایی درباره اصحاب سیدالشهداء علیه السلام نوشتند. بیش از بیست کتاب در بیست سال گذشته هست اما درباره ی زنان در قیام امام حسین کم کار شده است. به ویژه از خود زنان انتظار می رود که دانشگاهی ها و حوزوی ها در این زمینه ورود پیدا کنند ، نتایج تحقیقات را در معرض بگذارند. من به اندازه سواد خودم امروز را نیت کردم که بیست و چند نفر از آن بانوان را که همه می توانند الگوی زنان و مردان باشند. چون خداوند در قرآن وقتی حضرت آسیه یا مریم را به عنوان الگو معرفی می کند ، نه برای زنان ، برای زنان و مردان ، «ضَرَبَ اللَّهُ مَثَلًا لِلَّذِینَ آمَنُوا» (تحریم/11) برای همه می توانند الگو باشند.

جمعی از زنانی که در کربلا هستند از اهل بیت هستند. خورشید آنها زینب کبری است. از بس پرنور است اجازه نمی دهد ما سراغ دیگران برویم. حضرت زینب تربیت شده پنج شخصیت بزرگ است. پیامبر ، فاطمه زهرا ، امیرالمؤمنین ، امام حسن و امام حسین ، یعنی ما برتر از اینها از آغاز تا پایان تاریخ نداریم. اینها معلمان این خانم هستند. این موضوع مهمی است. در مورد زنان اهل بیت یک نکته که در همه هست این است که همه باسواد بودند ، صاحب نظر بودند. شاعر بودند ، این چیز خیلی مهمی است. تربیت شده های دامن امیرالمؤمنین ، فکر می کنم پنج نفر از آنها از دختران امیرالمؤمنین هستند. خانم هایی که در کربلا بودند پنج نفرشان خواهر هستند ، دختران امیرالمؤمنین که همه باسواد ، به زینب کبری عقیله می گویند. عاقل که همه هستند ، عقیل یعنی کسی که خیلی اندیشه بلند دارد. عقیله یعنی بانویی که صاحب اندیشه های بلند است. عقیله بنی هاشم ، این را همه داشتند. یعنی خواهرش ام کلثوم یا فاطمه بنت الحسین ، فاطمه بنت الحسن ، سکینه ، همه در این وجه مشترک هستند. باسواد بودند ، پر اطلاع بودند. ادیب بودند ،

خطبه هایی که از این زنان در تاریخ ثبت شده در دانشگاه های کشورهای عربی مثل سوریه ، لبنان ، مصر ، عراق ، به عنوان منابع معرفی می شود. ادیب بودند ، از نظر فرهنگی کلاسشان خیلی بالا بود. دوم اینکه همه اهل عبادت و پارسایی بودند. اهل مناجات شبانه بودند.

امام حسین علیه السلام روز عاشورا به زینب کبری فرمود: مرا در نماز شبت فراموش نکن. یعنی امام معصوم امید بسته به نماز شب خواهرش! خواهرش را می شناسد و می داند از نظر معنوی و معرفتی در چه سطحی است. امام زین العابدین علیه السلام فرموده: عمه ما در این سفر پر مخاطره نمازهای واجب و نافله را ایستاده می خواند. ما الآن نماز نافله کم می خوانیم. نافله نماز ظهر هشت رکعت است. اهل عبادت ، زنانی که از نظر معرفتی و شناختی و فرهنگی فوق العاده بالا و از نظر رابطه با خدا ، خالص و زلال و نورانی بودند. از زینب کبری سخن دیگری که بخواهیم بگوییم مدیریت است. الآن رشته ای در دانشگاه هست به نام مدیریت بحران ، یعنی شرایط غیر عادی شد. آب نیست ، برق نی ست ، غذا نیست و امکانات نیست ، آدم های ضعیف خودشان را می بازند. آدم های قوی قدرتش را در موقعیت بحران نشان می دهد. زینب کبری رسالت اداره کردن خاندان اهل بیت را بعد از امام حسین به عهده گرفته است. سفر اسارت را به رسانه تبدیل کرده است. خانم ها پس از شهادت شهدا سوختند تا یک پرچمی را به اهتزاز دربیاورند. خاطره ای از استاد قرائتی تعریف کنم. ایشان در سفری که به کره داشتند. گفتند: کره میراث فرهنگی ندارد؟ گفتند: چرا. ما را سفر ماشین کردند و به جایی بردند. یک درخت سوخته بود. گفتیم: این چیست؟ گفتند: آثار باستانی کره است. تا ما ایستادیم دیدیم اتوبوس ها دانش آموزان را می آورند ، اینها پیاده می شوند سرود می خوانند و به این درخت ادای احترام می کنند. گفتیم: ماجرای این درخت چیست؟ گفتند: زمان جنگ گروهی از سربازان کره ای کنار این درخت استراحت می کردند. موشک یا بمبی به جای اینکه به سربازها بخورد ، به این درخت خورده است. یعنی این درخت سوخته تا سربازهای کره ای سالم بمانند. حالا شهدای کربلا ، انسان های بزرگ ، یا زنانی که

امروز صحبت می کنیم ، سوختند ولی توانستند امت اسلامی را هدایت کنند. مثل کوه پیمایانی که می سوزند تا به قله هیمالیا برسند. ولی آخر خوشحال هستند و می گویند: ما توانستیم این کار را بکنیم. اینها یک سفر سخت را به رسانه تبدیل کردند. نگذاشتند پیام ها و رسالت های امام حسین علیه السلام روی زمین بماند. کربلا در کربلا می ماند اگر زینب نبود! این کاری است که حضرت زینب با باقی خانم ها انجام دادند با بهترین ادبیات ، دشمن را تحقیر کردند. رسوا کردند ، شهیدان را عزیز نشان دادند. مردم کوفه و شام گریستند. این کار خیلی مهمی است.

حساب کنید با جمعی حرکت می کنیم ، افراد غالباً چند عزیز از دست دادند ، خواب نکردند و غذا نخوردند و آب ننوشیدند ولی به یک هدف بزرگ فکر می کنند. ای کاش خطبه های حضرت زینب تکرار می شد و دختران و پسران ما اینها را حفظ می کردند. مضامین فوق العاده بلند و زیبا که نشان می دهد امام حسین علیه السلام دنبال چه بوده است. آیندگان تاریخ ، رهروان راه امام حسین باید دنبال چه چیزهایی باشند. حضرت زینب مادر دو شهید هم هست. حضرت زینب فرزند شهید ، خواهر شهید ، مادر شهید است. شهادت در حضرت زینب موج می زند. حضرت زینب روز عاشورا بدن امام حسین علیه السلام را بلند کرد و به خدا عرضه داشت: «اللهم تقبل هذا القربان» این توحید حضرت زینب را می رساند که حتی برادرش امام حسین را در پیشگاه خدا کوچک می بیند. خدایا این قربانی را قبول کن. یا جمله ای که همه مردم حفظ شدند «ما رأیت الا جمیلا» نگاه الهی که به حوادث و بلاها می کند. ما در تلخی ها فقط به تلخی فکر می کنیم. اولیای خدا به پس زمینه اش نگاه می کنند. کنیه ی «ام المصائب» ممکن است برای بعضی ناراحت کننده باشد اما مایه افتخار است. یعنی مادر حادثه ها ، به جای اینکه در امواج غرق شود ، بر امواج سوار می شود.

نفر دوم ام کلثوم است. از حضرت ام کلثوم خیلی کم سخن به میان می آید. ایشان غریب است ولی به لحاظ آثار خیلی خطبه دارد. در کوفه و شام خطبه دارد. در روز عاشورا امام حسین علیه السلام چند بار آمده و امانت هایی را به این خواهر سپرده و بعد

ایشان به امام زین العابدین سپردند ، این نشان دهنده اعتماد امام حسین علیه السلام به اوست. از زنان دانشمند عصر خود هست. در زهد ، عبادت ، فصاحت ، بلاغت ، شهرت داشته است. حضرت ام کلثوم همان بانویی است که وقتی در کوفه می خواستند به دخترها غذا بدهند اجازه نداد و فرمود: صدقه بر ما حرام است. سعی کردند با گرسنگی راه را ادامه بدهند ولی عزتشان را نگه دارند. در کوفه خطاب به مردم کوفه جملاتی را فرمودند: «الا انِّ حزب الله هم الفائزون و حزب الشیطان هم الخاسرون» کلمه حزب در قرآن آمده است. حزب خدا و حزب شیطان. حزب خدا غالب و مفلح و رستگار هستند. حزب شیطان خاسر هستند. یعنی علیرغم اینکه کشته دادند خودشان را پیروز می دانند. اعتماد دارند این راه ، راه درستی بود. این حرف هایی که ما می زنیم انقلاب اسلامی ایران هم یکی از میوه های نهضت امام حسین است. نقش زنان در انقلاب اسلامی ایران و در دفاع هشت ساله و پس از آن در نگه داشت انقلاب فوق العاده است. چند سال است مقام معظم رهبری سفارش می کنند ، نویسندگان کتاب های دفاع مقدس در مورد خانم ها و نقش آنها در جبهه و پشت جبهه کتاب بنویسند. ما نیازمند این هستیم! الآن هم انقلاب اسلامی ایران را چه کسانی پشتیبانی می کنند؟ هزاران هزار بانوی انقلابی مبلغ انقلاب هستند. محتوا روی سایت یا کانال ها می گذارند و برای دنیا ارسال می کنند ، فدایی انقلاب هستند. اینها همه الهام گرفته از واقعه کربلاست.

حاج آقای بهشتی: نفر سوم فاطمه بنت الحسین علیه السلام است. ایشان از خواهرش سکینه بزرگتر است. امام حسین علیه السلام درباره ی او فرمود: «أما فی الدین» این دختر از نظر دینی «فتقوم اللیل و تصوم النهار» شب ها را به شب زنده داری و روزها را به ر وزه داری می پرداخت. این خانم اهل عبادت و ز هد و معنویت بود. از نظر شعر و شاعری هم در درجه بالا بود. اهل نظر در شعر بود. شاعر بلند آوازه ای به نام کُمیت است. قصیده ای رسا و عمیق به نام قصیده هاشمیات سرود و در آن به بیان مظلومیت اهل بیت پرداخته است. همین شاعر در زمان مروان دستگیر شد و به شهادت رسید. ولی قصیده اش را به مدینه آورد و برای فاطمه بنت الحسین قرائت

کرد. فاطمه بنت الحسین در مورد این مرد گفت: این مرد شاعر ما اهل بیت است. یعنی خاندان اهل بیت ، بعضی از این خانم ها تا شصت سال ، هفتاد سال بعد از واقعه عاشورا زنده بودند. سخنرانی می کردند و شعر می خواندند. مشاهدات خودشان را در روز عاشورا تعریف می کردند و مردم می گریستند. آنهایی که نمی دانستند قصه چه بوده توبه می کردند و می رفتند شوهرانشان را تحقیر می کردند. اینها تأثیرات این زنان بوده است. مثل حضرت سکینه دوازده ساله ، تا شصت سال بعد اینها بودند. گاهی اینها را دعوت می کردند شهر به شهر سخنرانی می کردند. راوی واقعی بی واسطه بودند و کارهای فوق العاده مهمی انجام دادند. بعد که این قصیده را خواند یک شربت گوارایی به او داد و سیصد دینار و یک اسب به او داد. کُمیت هم با چشمانی اشک بار گفت: به خدا قسم این هدایا را نمی پذیرم! شعرهایی که من برای اهل بیت سرودم برای دنیا نیست و عمرش هم به شهادت ختم شد. بخشی از حوادث روز عاشورا که منبری ها نقل می کنند ، این خانم نقل کرده است. یعنی قطعه هایی که زیاد مردم ما می شنوند این است که راوی و ناقل می گوید: از خیمه بیرون آمدم و این صحنه را دیدم. یا از گودال قتلگاه پدرم را اینگونه دیدم. یا آتش زدن خیمه ها ، غارت کردن جواهرات از خانم ها ، فاطمه بنت الحسین نقل کرده است و شخصیت بزرگی است. خطبه اش در کوفه دو صفحه است. «الحمدلله عدد الرمل و الحصی» (لهوف/ص149) این را از سرورشان یاد گرفتند که در دل حادثه باید شکرگزار خدا بود. امام حسین علیه السلام خطبه هایش با حمد خدا شروع می شود. زینب کبری خطبه هایش با حمد خدا شروع می شود. این دختر هم شروع خطبه اش این است ، سپاس خدا را به تعداد ریگ ها و سنگ ها! فاطمه بنت الحسین محدث بوده است و تعدادی حدیث از ایشان برای ما به جا مانده است و در سال 117 از دنیا رفته است.

نفر بعد سکینه دختر امام حسین علیه السلام ، خواهر حضرت علی اصغر است. مادرش رباب است ، این دختر هم قریحه و ذوق شعری دارد. مادرش هم شاعر است ، مادرِ مادرش و پدر مادرش هم شاعر است. خانواده ی ادیبی هستند. امام حسین علیه السلام خیلی

سکینه را دوست داشتند. امام حسین اشعاری سروده که من به خانه ای علاقه مند هستم که رباب و سکینه در آن خانه باشند. حضرت سکینه هم عمری طولانی کرده ، ازدواج کرده و فرزند دار شده و رسالت مهمش این بود که پیام شهیدان را به نسل های بعد برساند. با شعر و نثر و با تشویق کردن شاعران ، شاعران می آمدند مثل فاطمه بنت الحسین برای حضرت سکینه اشعارشان را می خواندند. نقل شده روز عاشورا وقتی خبر شهادت طفل شیرخواره را شنید ، بی هوش شد و خانم ها او را به هوش آوردند. در شام یک کسی آمد گفت: دختر شما چه کسی هستی؟ من از اصحاب پیغمبر هستم. تو چه کسی هستی؟ خودش را معرفی کرد و گفت: عجب ، مسلمان ها به بیراهه رفتند! الآن می توانم برای شما کاری انجام بدهم؟ گفت: بخاطر اینکه مردم به ما نگاه نکنند بگو این کسی که سر شهداء را حمل می کند ، نزدیک تر ما بیاورد که مردم به جای ما به آن سرها نگاه کنند. یعنی خانم ها از نقاط مهمشان در این سفر چند ماهه حفظ حجاب ، حیاء و کرامت بود. این موضوع مهمی است و علیرغم دشواری ها و گرسنگی و تشنگیحواسشان خیلی جمع بوده است. خود امام حسین علیه السلام روز عاشورا این سفارش ها را به زینب کبری داشتند که روی این موضوع خیلی دقت کنید.

هفته گذشته کتابی را از آیت الله آقا مجتبی تهرانی معرفی کردید ، «سلوک عاشورایی» بحث غیرت ، موضوع حجاب بانوان مستند در آن کتاب آمده است. چقدر امام حسین علیه السلام به این موضوع حساس بودند و سفارش کردند. نفر بعد فاطمه دختر امام حسن علیه السلام. امامان ما معمولاً دختری به نام فاطمه داشتند. احادیثی داریم به نام فاطمیات ، یعنی همه راویانش فاطمه هستند. موسی بن جعفر علیه السلام چند دختر به نام فاطمه دارند. حدیثی داریم فاطمه دختر امام رضا از فاطمه دختر امام هفتم از فاطمه دختر امام ششم فاطمه دختر امام پنجم... امام حسن هم دختری به نام فاطمه دارد که ایشان مأموریتی فوق العاده حساس در کربلا دارد و آن حفظ دو امام هست. همسر امام زین العابدین و مادر امام باقر علیه السلام است. امام باقر علیه السلام در عاشورا چهار ساله است و امام سجاد هم براساس حکمت الهی بیمار است که باید زنده

بماند و راه را ادامه بدهد. آنوقت این خانم فاطمه بنت الحسن دائم مراقب این دو نفر است. این دو جواهر ، بقیة الله را ، ذخیره های خدا را برای نسل های بعد حراست کند. ضمن اینکه همه حوادث را هم نگاه می کند.

خانم دیگری به نام رقیه دختر امیرالمؤمنین ، همسر مسلم بن عقیل است. معمول اً روضه کربلا که می خوانیم اولین شهید را مسلم بن عقیل می گوییم. امام حسین علیه السلام در جاده بودند که خبر شهادت مسلم رسید. همسر مسلم خواهر امام حسین است ، رقیّه دختر حضرت علی علیه السلام ، بانوی با کرامتی است و از نظر سواد سطح بالا دارد ، از کسانی است که روز عاشورا با اصرار می خواسته بجنگد. رقیه مادر دو شهید است. شنیدیم که وقتی خبر شهادت مسلم به امام حسین علیه السلام رسید ، دختر مسلم را روی زانوان خود نشاند. یعنی دختر خواهر خودش (حمیده) را نشانده است. به تعبیر بعضی اساتید امام حسین علیه السلام یک کسانی را آورد تصاویر کربلا را ضبط کنند و تا شصت ، هفتاد سال بعد بدون واسطه برای نسل های بعد تعریف کنند. رقیه ، همسر شهید و مادر دو شهید است.

رباب مادر حضرت علی اصغر از دانشمندان بزرگ عصر خود هست. این زنان شخصیت های مهمی بود. از نظر عقلانی صاحب نظر و ادیب بودند. حضرت رباب بعد از واقعه عاشورا زندگی سختی داشت. تا یکسال پیوسته می گریست و زیر سقف نمی رفت. زیر آفتاب می رفت ، می گفت: عزیز زهرا زیر آفتاب سوخت تا به شهادت رسید. حمیده دختر مسلم بن عقیل علیه السلام بود که امام حسین خیلی او را دوست داشت. وقتی خبر شهادت پدرش را شنید ، گریه کرد. امام به او فرمود: از این به بعد من پدرت هستم و دختران من خواهران تو هستند ، پسران من برادران تو هستند. خواهرانم ، مادران تو هستند.

بعد از زلزله بم از طرف وزارت آموزش و پرورش مأمور شدم به دانش آموزان آنجا سر بزنم. وارد یک دبیرستان دخترانه شدم. مدیر دبیرستان آمد گفت: سی و چند دبیر داشتیم که پانزده نفر در زلزله کشته شدند. بنا بود برای دانش آموزان

سخنرانی کنم. دانش آموزان در حیاط قدم می زدند. یکی را نشان داد و گفت: این دانش آموز شانزده نفر از فامیل هایش زیر آوار ماندند. آن یکی هیچکس را در این دنیا ندارد. من در عمرم سخت ترین سخنرانی که کردم در بم بود. زمان برای من نمی گذشت ، صحبتم که تمام شد ، یک موتور سوار آمد و از طرف فرمانداری گفت: امروز عصر هفت هزار نفر در فلان جا منتظر سخنرانی شما هستند. خیلی برای من سخت بود. تنها چیزی که به نظرم رسید این بود که از حضرت زینب بگویم. آنجا محتوایی که آماده کردم بگویم ، دیدم حضرت زینب می تواند به اینها روحیه و امید بدهد.

حاج آقای قرائتی می فرمود: در مسجد الحرام با یکی از اساتید دانشگاه الازهر کنار هم نشسته بودیم. من به ایشان گفتم: انقلاب ایران زود به نتیجه رسید ، چرا مصر چنین شد؟ ایشان گفت: دلیل پیروزی سریع شما امام حسین است. شما یک کسی را به نام حسین بن علی دارید ، هرکاری می خواهید بکنید به او استناد می کنید. به مردم می گویید: جوان بده ، مثل امام حسین که جوان داد. یعنی امام حسین علیه السلام مثل همان حدیث پیغمبر که فرمود: «حسین منی و أنا من حسین» بقاء اسلام با نهضت امام حسین علیه السلام است.

این تعدادی از بنی هاشمی ها بودند. الآن می خواهم غیر بنی هاشمی ها را بگویم. ما در بین آقایان ، شهدای کربلا غلامانی داشتیم ، هشت غلام در کربلا بودند که شهادت آنها خیلی جانسوز است. ما از حضرت رقیه ، حضرت ام البنین ، همسر حضرت ابالفضل ، لُبابه نگفتیم. ما از حضرت ابالفضل زیاد می گوییم ولی سخنی از همسر ایشان نیست. همینطور که الآن از شهدا و جانبازان می گوییم ولی همسر این شهید که بود؟ مادر این شهید که بود؟ یک جفایی هست در حق زنان! یک پسر و یک دختر از حضرت ابالفضل مانده است. عبید الله و حمیده ، این خانم نشسته این بچه ها را تربیت کرده و الآن بعضی از نسل حضرت ابالفضل علیه السلام در ایران هستند. در قم ما زیارتگاه داریم ، اینها نشستند و زحمت کشیدند این بچه ها را تربیت کردند. حضرت ام البنین نوه ها را می آورد و چهار شبه قبر در قبرستان بقیع درست کرده

بود و نوه ها را کنار آنجا می آورد و شرح واقعه کربلا را می داد. یعنی سرمایه ای که زنان در کنار مردان برای نهضت امام حسین گذاشتند خیلی سرمایه بزرگی است. مثل غلامان ، کنیزها هم داریم. یعنی کسانی هستند که سابقه کنیزی داشتند. مثلاً امام حسین علیه السلام آن خانم را خریده ، آزاد کرده و بعد هم یک شوهر برایش پیدا کرده است. حالا این خانواده به عشق امام حسین ، خانم و آقا و فرزند به کربلا آمدند و بچه شان شهید شده است. یکی اسمش کبشهاست ، یکی اسمش حُسنیه است. رسانه باید کار نمایشی در این مورد انجام بدهد. روز قیامت از ما خواهند پرسید: چرا در کشور شما حرفی از ما نبود؟ ما می توانستیم امید بدهیم و الگو باشیم. کبشه که امام حسین علیه السلام به هزار درهم او را خرید و آزاد کرد. همسری برایش پیدا کرد و ازدواج کردند ، ثمره ازدواج پسری به نام سلیمان شد ، سلیمان قاصد امام حسین برای مردم بصره است. به بصره رسید و او را دستگیر کردند و کشتند. ما شهدایی داریم جزء هفتاد و دو تن هستند ، ولی مثل مسلم بن عقیل ، قیس بن مسهر ، عبدالله بن یقطر که شهید شدند. یکی فرزند این کنیز است. مادر کنگفته: بچه من شهید شده دیگر من کربلا نیایم. با شجاعت به کربلا آمدند ، در کاروان اسرا بودند و تا شام همراهی کردند.

از خانم های ی که مردم می شناسند به خصوص با سریال م ختار با این خانم آشنا شدند ، شهیدی در روز عاشورا هست به نام وَهَب ، مسیحی و تازه مسلمان است. با کرامت امام حسین علیه السلام مسلمان شده و با تازه عروس خودش که قمر نام دارد همراه مادرش به کربلا آمدند. مادر وَهَب را به میدان فرستاد ، رفت جنگ نمایانی کرد و برگشت و گفت: مادر راضی شدی؟ مادر گفت: نه ، فقط وقتی راضی می شوم که در پیشگاه حسین شهید شوی. رفت مجدداً جنگید ، دو دستش قطع شد. ما در کربلا دو نفر را داریم که هردو دست شان قطع شده است. یکی ابالفضل العباس و یکی این مسیحی تازه مسلمان! اینبار خانم او به کمکش رفت. چند جا داریم که روز عاشورا که خانم ها آمدند کار جنگی انجام بدهند. با تیرک خیمه و با چوبی آمدند ، حتی بعضی نوشتند این خانم دو نفر را هم کشته است. بالاخره زندگی این

تازه عروس به شهادت ختم شده است. کنار پیکر شوهرش شهید شده است. یکبار امام حسین علیه السلام به او فرمود: خدا از طرف ما اهل بیت به تو جزای خیر بدهد. عقب بیا! آمد در خیمه دوباره دلش نیامد ، برگشت. تنها شهید زن روز عاشورا همین عروس است. أم وَهب هم مادرش است که وقتی وَهب را کشتند ، سر از تن او جدا کردند و در دامن مادر انداختند و مادر هم دوباره پس فرستاد و گفت: چیزی که ما در راه خدا بدهیم ، پس نمی گیریم!

بَحریه ، همسر شهید و مادر شهید ، سه چهار نفر مشابه در کربلا داریم که خانم ، شوهر و فرزند آمدند و این خانم تنها برگشت. یعنی هم شوهرش ، هم فرزندش شهید شدند. یکی همین بحریه است ، اسم شوهرش جُناده است ، به میدان رفت و به شهادت رسید. پسری جوان به نام عَمر بن جناده دارد. پدر به تازگی به شهادت رسیده بود ، پسر سوار بر اسب شد و به سمت میدان آمد. امام حسین علیه السلام فرمود: من این پسر را می شناسم ، پدرش تازه شهید شده است. بگویید برگردد. پسر آمد خدمت امام حسین و فرمود: ای سرور من ، مادرم مرا فرستاده است. مادرم لباس رزم بر من پوشانده است. ما در ایران در این نمونه ها داشتیم و الگوی اینها همین کربلاست. بحریه هم پس از شهادت پسرش عمودی به دست گرفت و به میدان آمد و چند نفر را کشت. باز امام به او گفت: برگرد.

أم خَلف ، همسر مسلم بن اوسجع است. مسلم بن اوسجع که تاریخ خیلی شنیدنی دارد ، با حبیب بن مظاهر بچه کوفه هستند. در جوانی عشق به اسلام در آنها فوران کرد و هردو شروع به حفظ قرآن کردند. هردو به مدینه آمدند و فقه آموختند. هردو از افسران جنگ های پیامبر هستند ، بعد از پیامبر هردو از علاقه مندان به امیرالمؤمنین و از افسران جنگ های امیرالمؤمنین هستند. خیلی زندگی شیرین و سختی داشتند. حالا مسلم بن عقیل به شهادت رسیده و مسلم بن اوسجع در کوفه چه کاره بود؟ اسلحه جمع می کرد ، پول جمع می کرد و بیعت می گرفت برای مسلم بن عقیل ، مسلم بن عقیل به شهادت رسید. مسلم بن اوسجع تصمیم گرفت به کربلا بیاید. آمد به خانمش گفت: من دارم به کربلا می روم. خانمش

گفت: ای مسلم من عمری با تو زندگی کردم. دائم در مأموریت و جبهه بودی ، من در زندگی تو خیلی سختی کشیدم و یک خواهشی از تو دارم ، مرا هم به کربلا ببر! این مزد کارهای سی ، چهل ساله من باشد. مسلم بن اوسجع گفت: حکومت نظامی است و راه ها بسته است. گفت: هر بلایی سر تو بیاید ، سر من هم بیاید. مرا هم کربلا ببر. پسری دارند هم سن قاسم بن الحسن به نام خَلَف ، این پسر آمد دامن مادر را گرفت و گفت: مادرجان واسطه شو من هم به کربلا بیایم. هر سه نفر به کربلا آمدند. مسلم بن اوسجع که روی زمین افتاد ، امام حسین علیه السلام کنارش نشست و این آیه را خواند «مِنَ الْمُؤْمِنِینَ رِجالٌ صَدَقُوا ما عاهَدُوا اللَّهَ عَلَیْهِ فَمِنْهُمْ مَنْ قَضی نَحْبَهُ وَ مِنْهُمْ مَنْ یَنْتَظِرُ وَ ما بَدَّلُوا تَبْدِیلًا» (احزاب/23) دید پسر مسلم بن اوسجع به سمت میدان آمد. حضرت فرمود: این پسر را برگردانید. الآن پدرش دارد جان می دهد. پسرش گفت: .یا أباعبدالله مادرم مرا فرستاده است. هرکدام از این خانم ها که نام می بریم به اندازه یک ملت ارزش دارند.

بانویی بزرگی است اهل حلب از محبّان اهل بیت به نام «دُرة الصدف». پدرش ناراحت وارد خانه شد. گفت: پدرجان چه شده است؟ گفت: شنیدم حسین بن علی را به قتل رساندند با سرهای شهدا و خاندان شهدا دارند به شام می آیند و از کنار شهر ما رد می شوند. این بانوی انقلابی هفتاد زن دیگر را جمع کرد و به اول شهر آمدند و کمین کردند تا آنها از راه برسند ، درگیری پیش آمد و این خانم به شهادت رسید.

خانم دیگر سعدیه بانوی بزرگی است که همسرش و پسرش در جنگ جمل شهید شدند. خانه بزرگی در بصره داشت که محل گردهمایی شیعیان بود. محل آموزش عقاید شیعه بود. اتاق ها به ترتیب محل آموزش مردان ، زنان ، دختران و پسران بود. اعزام کسانی که از بصره به کربلا آمدند از خانه ایشان بود. بعد از واقعه کربلا خانه اش محل عزاداری برای سالار شهیدان بود.

نفر سوم طوعه کنیز اشعث بن قیس است. اشعث بن قیس که خودش یکی از

قاتلین حضرت علی علیه السلام است. دخترش قاتل امام حسن مجتبی است و پسرش یکی از قاتلین امام حسین علیه السلام است. این خانم در یک چنین خانه ای زندگی می کند ولی ایمانش را حفظ کرده است. طوعه همان کسی است که به مسلم بن عقیل پناه داد. حضرت مسلم که تنهای تنها شد به یک کوچه بن بستی وارد شد ، طوعه که شوهرش از مأموران ابن زیاد بود ، پسرش هم دنبال این است که مسلم بن عقیل را دستگیر کند. یک زن با چه اراده ای ، با این سابقه اعتقاد خودش را حفظ کرد ، با افتخار به حضرت آب داد. بعد پرس و جو کرد و حضرت مسلم را شناخت. با کاری که طوعه کرد ، کمترین جرم طوعه اعدام بود. کسی به حضرت مسلم پناه بدهد ، غذا برایش آماده کند! حضرت مسلم همان شب خواب کوتاهی کرد و برای طوعه تعریف کرد که در خواب عمویم علی بن ابی طالب را دیدم به من فرمود: مسلم به زودی نزد ما خواهی آمد و ما داریم اینجا را آماده می کنیم.

همسر زهیر بن قین ، همان کسی که باعث شد زهیر حسینی شود. زهیر بن قین به دوستانش گفت: خانم مرا به شهر خودش برسانید. این دَلهم گفت: نه ، تو که برای پشتیبانی پسر پیغمبر می روی ، من هم می خواهم برای پشتیبانی دختر پیغمبر بروم. خودش را به کربلا رساند و از شوهرش خواهش کرد که روز قیامت در پیشگاه جدش رسول الله از من شفاعت کن. این نشان دهنده اعتقادات راسخی است که این بانوان داشتند.

روضه

روضه وهب

((عبد الله وهب))

یه مسیحی در روز عاشورا ایشون یک ماه از ازدواجش می گذشت

و17روز ازمسلمانی اش می گذشت در زمانی که