مشخصات کتاب

سرشناسه : فقیه امامی، حسن، 1313 -

عنوان و نام پدیدآور : بزرگداشت حضرت جواد الائمه علیه السلام/ سخنرانی حسن فقیه امامی.

مشخصات نشر : اصفهان: مدرسه علمیه ذوالفقار اصفهان، واحد تحقیقات، 1387.

مشخصات ظاهری : 32ص.؛ 12×17س م.

شابک : 978-964-04-2699-9

وضعیت فهرست نویسی : فاپا

یادداشت : کتاب حاضر متن سخنرانی حضرت آیه الله حاج سید حسن فقیه امامی به مناسبت شهادت حضرت جواد الائمه علیه السلام در جمع طلاب و شاگردان است.

موضوع : محمدبن علی (ع)، امام نهم، 195 - 220ق.

رده بندی کنگره : BP48/35/ف7ب4 1387

رده بندی دیویی : 297/9582

شماره کتابشناسی ملی : 1 6 7 5 1 4 5

متن سخنرانی

بِسْمِ اللَّه الرَّحْمنِ الرَّحیمِ

سخنرانی

حضرت آیة اللّه حاج سید حسن فقیه امامی

(مدّ ظلّه العالی)

به مناسبت شهادت حضرت جواد الائمه علیه السلام

در جمعی از طلاب و شاگردان

ذی القعده 1428 ه ق

بِسْمِ اللَّه الرَّحْمنِ الرَّحیمِ

الحَمدُ للَّه ربِّ العالمین حَمداً أزلیّاً بأَبَدیَّتِه، و أَبَدیَّاً بِأَزلیّتهِ، سَرْمَداً بِإطاقِه مُتَجَلِّیاً مَرایا آفاقِهِ، و الصلوةُ و السَّلام علی سَیِّدِ أنبیائِهِ البَشیرِ النّذیر و السِراجِ المُنیرِ سَیِّدنا أحمَد و نبیِّنا أبی القاسِمِ مُحَمَّد، واللَّعنُ الدائِم علی أعدائهم أجمَعین مِن الآن إلی قِیامِ یَومِ الدّین.

در ابتدا شهادت آقا جواد الائمه علیه السلام را به ساحت مقدّس آقا ولی عصر - ارواحنا له الفداء - تسلیت می گویم.

در مرحله ی دوّم در رابطه با این امام بزرگوار مطالبی را، هم خوانده ایم و هم شنیده ایم و فکر نکنم نیازی به تکرار این مطالب باشد. منتهی ما از زندگی این بزرگواران می توانیم در ابعاد مختلف و در مورد مسائل اعتقادی و فقهی و در رابطه با برنامه های اخلاقی و امثال این ها برداشت هایی داشته باشیم.

حُسن زندگی اهل بیت علیهم السلام این است که از هر بعدی در زندگیشان مطالعه کنیم مطالب آموزنده ای را می توانیم بدست آوریم. یک بُعد از این قضایا این است که، یک فرزندی که در سن هفت سالگی است چگونه می تواند حاکم بر دل و قلب های مردم شود با این که یک بچّه ی هفت ساله از نظر ظاهری نمی تواند موقعیّتی را

ایجاد کند که شخصیّت های بزرگ را به زانو در بیاورد. واقعاً این مطالب از کجا نشأت می گیرد؟!

شما اگر تاریخ اسلام را مطالعه کنید از صدر اسلام تا زمان امام صادق علیه السلام مردم اهل تحقیق و بحث و بررسی نبودند، آن ها مثل نوار ضبط صوت چیزهایی را می گرفتند و حفظ می کردند ولی اهل بحث و مناظره نبودند. در زمان امام صادق علیه السلام منصور دوانقی دستور داد تا فلسفه ی یونان را به زبان عربی ترجمه کنند، و از آن موقع بود که بحث و مناظرات شروع شد. امّا حوزه ی امام صادق علیه السلام به قدری قدرت داشت که جواب گوی همه ی آن مسائل فلسفی که با دین در تضاد بود را داشت؛ به علاوه که امام صادق علیه السلام در بین اصحاب افرادی متخصّص را تربیت کرده بودند.

حتماً شنیده اید قصّه ی آن مردی را که آمد خدمت

امام صادق علیه السلام و گفت: می خواهم درباره ی کلام بحث کنم، حضرت یکی از اصحاب خودشان را معرفی کردند. بعد از آن گفت: درباره ی فقه و ادبیّات و... می خواهم بحث کنم. و در هر موردی که آن شخص گفت حضرت یکی از اصحاب را معرّفی کردند، سپس آن مرد فهمید که تاب مقاومت با هیچ یک از اصحاب را ندارد. در آخر گفت: یکی از شاگردانتان را معیّن کنید تا به من درس بدهد. با یک اُبهت خاصّی آمده بود و با یک ذلّت خاصّی رفت. این خاصّیت حوزه ی امام صادق علیه السلام بود.

ما نیز در زمان حاضر به همین برنامه نیاز داریم که یک سری افراد متخصّص تربیت کنیم و با این تهاجم فرهنگی که مانند سیل، افکار و مذاهب و مکاتب را در ایران تخریب می کنند مبارزه کنیم و نیاز است که

حوزه های علمیّه ی شیعه جواب گوی همه ی این خط های انحرافی باشند.

ما طلبه ها نمی توانیم به یک کتاب باب حادی عشر اکتفا کنیم، باید مقداری توسعه ی کارمان را بیشتر کنیم و در مکاتب و مذاهب و فرقه های انحرافی بیشتر مطالعه کنیم. و نکته ی عجیب و قابل توجه این است که تمام این مکاتب انحرافی را وقتی عقائد و افکارشان را مطالعه می کنیم متوجّه می شویم این ها در مقابل مکتب شیعه هیچ و پوچ هستند؛ یعنی این که شیعه حرف های مستدل و مستند بسیاری برای گفتن دارد امّا بقیّه ی ادیان و فرق اولاً هم اطلاعاتشان محدود است و ثانیاً زیر بنای محکمی هم ندارند، ولی ما الحمدللَّه به برکت قرآن و اهل بیت علیهم السلام همه چیز داریم. و این تنها یک ادّعا نیست بلکه واقعیّت دارد و می توانیم اثبات کنیم و اگر

هم جایی خطری احساس می شود کوتاهی ماست.

به هر حال در هر دورانی با حجم زیاد حملات دشمن، الحمدللَّه شیعه جوابگو بوده است؛ مثلاً من یادم هست که وقتی کمونیست ها در ایران تبلیغات خودشان را گسترده کرده بودند با چند عدد کتاب که یکی روش رئالیسم بود و تألیف های دیگری که بعضی از آقایان داشتند و کتاب هایی هم نوشتند و این کتاب ها در کشور برنده شد و به عنوان اوّلین کتاب های کشور شناخته شد و سفره ی کمونیست ها را با کتاب هایی منطقی و مستدل جمع کردند.

ما در بحث هایی که با کمونیست ها داشتیم به این نتیجه رسیدیم که این ها فقط چند مطلب معدود دارند که این مطالب را خوب پخته اند و هر جا که می روند مطرح می کنند. و ما یک مقدار که از محدوده ی این

حرف ها بیرون آمدیم فهمیدیم که خبری در جایی نیست و خیلی بی مایه و بی اساس هستند و هیچ منطق و استدلالی هم ندارند.

الحمدللَّه مکتب ما جواب گوی تمام انحرافات مادیّون بوده است و همه ی این ها را دست رد به سینه هایشان زد و ابطال کرد.

غرض من این است که تا زمان امام صادق علیه السلام از بحث و گفتگو خبری نبود ولی از زمان امام صادق علیه السلام به بعد کم کم بحث ها شروع شد، و مرحله به مرحله تا زمان مأمون عباسی پیش رفت که اوج علم مسلمانان بود و آن دوران، دوران عجیبی بوده.

مأمون عباسی نیز با آن زیرکی و تحصیلاتی که داشت باعث شده بود که در میان خلیفه های بنی عبّاس و بنی امیّه سر آمد باشد. او نیز بحث ها و مناظرات

زیادی کرده بود و بر اثر مطالعه هایی که داشت با این که قلباً با بنی هاشم دشمن بود ولی از نظر فکری مکتب تشیّع را پذیرفته بود و با بحث های عجیب و حساب شده ای که انجام می داد موقعیّت امیرالمؤمنین علیه السلام را تثبیت کرده بود. ولی باز هم به قول خودشان:

«الْمُلْکُ عَقِیم»⁽¹⁾

بنابراین در زمان هارون و مأمون دانشگاه های مهمّی تأسیس شد و می دانید که انبیاء و اوصیای الهی اگر بخواهند مردم را تحت نفوذ خودشان قرار بدهند باید غرور شکنی کنند و ببینند که مردم زمان خودشان روی چه مطلبی غرور داشتند. مثلا زمان حضرت موسی علیه السلام مردم به سحر غرور داشتند ودر زمان حضرت