مشخصات کتاب

سرشناسه : انصاریان، حسین، ۱۳۲۳ -

عنوان و نام پدیدآور : آشنایی با کرامات اهل بیت علیهم السلام /مولف حسین انصاریان ؛ ویرایش و تحقیق مرکز علمی تحقیقاتی دارالعرفان الشیعی.

مشخصات نشر : قم : دارالعرفان، ۱۳۸۸.

مشخصات ظاهری : ۳۵ ص.؛۲۱×۱۲س م.

شابک : ۳۵۰۰ ریال:978-964-2939-24-4

وضعیت فهرست نویسی : فیپا

موضوع : انصاریان، حسین، ۱۳۲۳ - -- وعظ

موضوع : کرامت -- جنبه های مذهبی -- اسلام

رده بندی کنگره : BP۱۰/۵/الف۸۲آ۵ ۱۳۸۸

رده بندی دیویی : ۲۹۷/۰۸

شماره کتابشناسی ملی : ۱۹۴۸۵۸۷

سخن ناشر

آنچه انسان را در مسیر پر فراز و نشیب زندگانی از نابسامانی ها محفوظ می دارد و موجب سعادت و سرفرازی و سربلندی او در امتحانات الهی می شود ، پژوهش پیرامون علوم الهی و معارف اسلامی و پوشاندن جامه عمل به دستورات بلند ربانی می باشد .

در این خصوص ، دست یابی به حقیقت معارف الهی و آشنایی با جایگاه حساس و ویژه آن ها در حیات انسانی ، ضروری احساس می شود .

مرکز علمی تحقیقاتی دار العرفان ، در راستای اهداف الهی خود ، این بار افزون بر استفاده از مطالب پربار و عالمانه دانشمند محقّق حضرت استاد حسین انصاریان ، با انتشار گلچینی از متن سخنرانی های معظّم له ، از بیان پر حرارت و جذاب سخنرانی های استاد نیز تشنگانِ معارف سراسر نور ائمه اطهار : را بی نصیب نگذاشته و بدون خارج ساختن متن سخنرانی از قالب گفتاری آن ، باب دیگری را برای استفاده از معارف آل الله : و سیراب گشتن از این چشمه پرفیض باز نموده است . امید که با عنایات خاص اهل بیت عصمت و طهارت : بیش از بیش بتوانیم از زمزم معارف آن ذوات مقدّس سیراب گردیم .

مرکز علمی تحقیقاتی دارالعرفان الشیعی

بسم الله الرحمن الرحیم

الحمدلله رب العالمین و الصلوة و السلام علی سیــد الانبیاء و المرسلین حبیب الهنا وطبیب نفوسنا ابی القاسم محمد صلی الله علیه و علی اهل بیته الطیبین الطاهرین

المعصومین المکرمین

قرآن کتاب یادآوری

کتاب خدا می فرماید : «إِنْ هُوَ إِلَّا ذِکْرٌ لِلْعَالَمِینَ» ⁽¹⁾این قرآن جز یک منبع یادآورِ حقایق عالم ، یادآورِ احکام الهی ، یادآورِ حلال و حرام خدا ، یادآورِ سرگذشت گذشتگان برای عبرت گیری مخاطبان و یادآورِ مسائل بعد از مرگ برای جهانیان ، نیست .

«إِنْ هُوَ إِلَّا ذِکْرٌ لِلْعَالَمِینَ . »⁽¹⁾تکویر:27.⁽²⁾: این کتاب ، یک منبع کامل هدایت ، یک منبع کامل موعظه ، یک منبع کامل پند ، یک منبع کامل عبرت و درس آموزی ، و یک منبع کامل قوانین زندگی است . اما برای چه کسی ؟ این قسمت خیلی مهم است : «لِمَن شَاءَ مِنکُمْ أَن یَسْتَقِیمَ» ⁽³⁾: برای کسی که بخواهد در صراط مستقیم حق قرار گیرد ، این منبع اثر بخش است : «لِمَن شَاءَ مِنکُمْ أن یَسْتَقِیمَ . » این خواستن شما ، خیلی مهم است و آن ، خواستن شما به صورت فوق العاده است ، و آن ، خواستنی است که موتور حرکت شما برای پذیرش این منبع ، و به اجرا گذاشتن برنامه های این منبع است ، امّا اگر کسی در دنیا ، به اختیار خودش ، این منبع را نخواهد ، چه سودی از این منبع عایدش می شود ؟ باید گفت ، هیچ سودی از این منبع به او نمی رسد . در آخرت هم از شفاعت این کتاب بهره ای نمی برد ؛ چون این کتاب در قیامت شفاعت کنندة ردة اول است : «فَاِنَّهُ شَافِعٌ مُشَفِّعٌ» .

این سخن پیغمبر عظیم الشأن اسلام صلی الله علیه و آله وسلم است که منابع روایی شیعه و سنی این روایت را نقل کرده اند . ⁽⁴⁾

حالا اگر کسی بخواهد این خواستة مثبت را که اگر ارایه به غیر خدا ، به غیر انبیاء ، به غیر ائمه : و به غیر قرآن بشود ، یا اصلاً برآورده نمی شود ؛ چون غیر این منابع ، قدرت برآوردن این خواسته های مثبت را کسی ندارد ، یا اگر برآورده بشود ، در حدّ کاملی برآورده نخواهد شد :

دست حاجت چو بری ، پیش خداوندی بر

که کریم است و غفورست و رحیمست و دود

کرمــش نـامتنـاهـی ، نـعمـش بــی پایان

هیچ خواهنــده ازیــن در نرود بی مقصود ⁽¹⁾

آن منابعی را هم که خودش برای برآوردن خواسته ها قرار داده ، کار خودش را انجام می دهند ، مثل قرآن ، مثل انبیاء ، مثل ائمة طاهرین : . این جا آدم باید عاقلانه کار کند ؛ یعنی تمام خواسته های مثبتش را ببرد درِ خانه خدا ؛ ببرد درِ خانه انبیاء ؛ ببرد درِ خانه ائمه : ؛ ببرد در پیشگاة قرآن مجید . به اذن الله این منابع مسئولند که خواسته های مثبت بشر را برآورده کنند .

شرک ، ظلم عظیم

خیلی این مسأله عظیم است . نمونه ای از قرآن را برای تان بگویم . قرآن شرک را «ظلم عظیم» می داند ؛ یعنی کسی بیاید در کنار پروردگار ، یک قدرت دیگری را قایل بشود و بگوید ، به صورت مستقل کار به دست این شریک در قدرت خدا هم هست . چیزی را عَلَم بکند ، حالا یا بت جاندار را ، یا بت بی جان را ، این کار ظلم عظیم است : «إِنَّ الشِّرْکَ لَظُلْمٌ عَظِیمٌ» ⁽¹⁾. این یک آیه است . «إِنَّ اللَّهَ لاَیَغْفِرُ أن یُشْرَکَ بِهِ وَ یَغْفِرُ مَا دُونَ ذلِکَ لِمَن یَشَاءُ»⁽²⁾: در قیامت هر گناهی را هر کس می خواهد پیش من بیاورد ، من آن را می بخشم ، ولی شرک را نمی بخشم : «إِنَّ اللَّهَ لاَیَغْفِرُ أَن یُشْرَکَ بِهِ . »⁽³⁾این سخن را که گفتم ، در قیامت است ؛ چون در دنیا تا آدم مهلت دارد ، شرک قابل آمرزش است ؛ چنان که قبل از بعثت انبیاء ، درصد بالایی از مردم مشرک بودند . آن هایی از مشرکان که متدیّن گشتند ، آمرزیده شدند«إِنَّ اللَّهَ لاَیَغْفِرُ أَن یُشْرَکَ بِهِ وَیَغْفِرُ مَا دُونَ ذلِکَ لِمَن یَشَاءُ» ⁽⁴⁾

، این سخن ، موضع خداوند نسبت به شرک است . حالا همین خدا با این موضع گیری سخت ، چه در برابر خود شرک که گفته است : ظلم عظیم است ، و چه در این که گفته من شرک را نمی آمرزم . حالا شما بگو خدایا به کبریائت بر نمی خورد ، مشرکین را هم بیامرز . نه ارادة ازلیش تعلّق گرفته به این که بعد از مردن ، هیچ مشرکی را نبخشد . معلوم می شود ، مشرک خیلی مورد نفرت خدا است . حالا همین خدا ، در سورة توبه به پیغمبر : می گوید ، که اگر لحنش را نگاه کنید ، لذّت می برید . آدم دلش می خواهد برای چنین

خدایی بمیرد ، از بس که این خدا خوب است : «وَ إِنْ أَحَدٌ مِنَ الْمُشْرِکِینَ اسْتَجَارَکَ» ⁽¹⁾