مشخصات کتاب

سرشناسه : صدری علیرضا، ۱۳۳۸ -

گردآورنده عنوان و نام پدیدآور : فرهنگ درمان طبیعی بیماریها (به ضمیمه فرهنگ خواص خوراکیها) / تحقیق و گردآوری علیرضا صدری

مشخصات نشر : قم: مسجد مقدس جمکران ۱۳۸۷.

مشخصات ظاهری : [ ۴۳۲ ] ص.

شابک : ۴۵۰۰۰ ریال 978-964-973-118-6 :

یادداشت : پشت جلد به انگلیسی Alireza Sadri.Dictionary of diseasea natural therapy.

یادداشت : چاپ دوم.

یادداشت : کتاب حاضر در سالهای مختلف توسط ناشران متفاوت منتشر شده است.

یادداشت : کتابنامه ص [ ۴۳۲ ].

یادداشت : نمایه.

موضوع : گیاهان دارویی

موضوع : میوه ها -- مصارف درمانی

موضوع : سبزی ها -- مصارف درمانی

موضوع : پزشکی سنتی

شناسه افزوده : مسجد جمکران (قم)

رده بندی کنگره : RS۱۶۴ /ص ۴ف ۴ ۱۳۸۷

رده بندی دیویی : ۶۱۵/۳۲

شماره کتابشناسی ملی : ۱۵۲۴۱۷۵

اشاره

فرهنگ درمان طبیعی بیماریها (به ضمیمه فرهنگ خواص خوراکیها)

تحقیق و گردآوری علیرضا صدری

مقدمه ناشر

طب گیاهی (سنتی) از علومی است که مورد علاقه عموم طبقات قرار گرفته و این طب از قدیم متداول بوده و کتاب های بسیاری نیز در این باره تألیف و همچنین در قرآن و در احادیث پیامبر اسلام و امامان معصوم علیهم السلام بسیاری نیز آمده از جمله طب النبی صلی الله علیه وآله طب الصادق علیه السلام طب الرضاعلیه السلام و ... .

امروز با توجّه به گسترش علوم پزشکی باعث شده تا تحقیقاتی نیز در طب سنتی انجام گرفتند که خود باعث شده بیش از بیش این علم گسترش پیدا کند.

یکی از عواملی که باعث گسترش این علم شده هزینه خرید داروها و درمان بیماری ها می باشد که با استفاده از این طب گیاهی مصرف داروها و مخارج هنگفت کاسته می شود.

اسلام برای امور زندگی دستوراتی دارد و متضمن این مدّعا دستوراتی است که از امام های معصوم علیهم السلام به ما رسیده است که حتی روایات و احادیث و فراوانی در خصوص درمان با گیاهان و خواص گیاهان می باشد و بسیاری از این مطالب مبنای تحقیق و مطالعات دانشمندان گریده است.

شاید یکی دیگر از دلایل روی آوردن مردم به داروهای طبیعی تأثیر منفی داروهای شیمیایی و اثرات جانبی آن در طی سالیان متمادی می باشد ولکن در داروهای طبیعی چنین اثری نمی باشد. و همچنین برخی داروهای گیاهی تنها طریق درمان محسوب می شود و مواد اولیه موجود در آنها در صنعت داروی مورد استفاده قرار می گیرد.

طب گیاهی تا به آنجا پیش رفته است که امروزه طب سنتی را می توان به عنوان مکمل طب جدید به کار برد.

با توجّه به مطالب بالا حال باید مسلمانان به شیوه رهبران بزرگوار خویش اقتدا کنند و از آنها، راه و رسم زندگی و حفظ تندرستی و سلامتی را بیاموزند. که بهترین روش عدم زیاده روی در غذا خوردن است.

در متون اسلامی آمده که امیرالمؤمنین علیه السلام در کنار غذا و یا افطار از سبزی استفاده می کرده است. بنابراین بهترین راه درمان انواع بیماری ها رعایت آداب اسلامی و استفاده از درمان طبیعی می باشد.

مقدمه مؤلف

فَتَبارَکَ اللَّهُ اَحْسنُ الْخالِقین

سوره مومنون، آیه 14

بنزد آن که جانش در تجلیست

همه عالم کتاب حق تعالیست

شبستری

نظام خلقت جهان اعم از کهکشان ها، ستارگان، سیارات، گیاهان، جانوران، خصوصاً انسان که آیه شریفه «لَقَدْ خَلَقْنَاالْانسانَ فی اَحْسنِ تَقْویم» برایش نازل شد؛ چنان از حکمت، معیار، نظم و ترتیب برخوردار است که انسان قاصر از تبیین آن می باشد.

در این نگاه طبیعی، قصد بر این است که با امداد از نظام خلقت، دیدی طبیعی برای حل مشکلات درمانی ارائه داد تا ضمن اعتدال بینش منفعلانه درمان شیمیایی که امروز انسان را در دام انفعال کشانده و بعضی از آن ها کلی آثار جانبی نیز دارند، او را تا حد ممکن آزاد کنیم.

بنده به هیچ وجه مخالف پیشرفت و دستاوردهای علمی نیستم و حتی آن تلاش و کوشش ها را موازی آیه شریفه «لَیس لِلْاِنْسانِ اِلّاماسعی دانسته و به ابوعلی سیناها و ادیسون ها آفرین می گویم. لذا معتقدم اگر فرهنگ افراطی مصرف از داروهای شیمیایی را معتدل کنیم، چه بسا بتوانیم بهترین بهره برداری را از همین دستاوردهای علمی داشته باشیم.

دکتر میشل موری، نویسنده کتاب «درمان طبیعی» در پیشگفتار کتاب خود آورده است: «بدن انسان قدرت عجیب و عظیمی برای التیام و مداوای خویش دارد» و دکتر عبدالرحیم گواهی، مترجم آن کتاب در «سخن مترجم» آورده است: «متوسط مصرف دارو در کشور ما چند برابر حتی جوامع صنعتی پیشرفته است؟!». همچنین در صفحه 22 روزنامه همشهری مورخ 19/10/81 به نقل از دکتر جعفر سخاوت آمده است:

«میزان مصرف داروهای مسکن در سطح کشور طی بیست سال اخیر ده برابر افزایش یافته است و این داروها در واقع مواد مخدر پنهان هستند».

حال وقتی به معجزات طبّ طبیعی و گیاهی پی ببریم، برایمان روشن خواهد شد که ما می توانیم با ابتکار عمل، این خط را دنبال کرده و درصد عمده ای از بیماریها را با این روش درمان نمائیم.

در تاریخچه این فرهنگ می توانم بگویم اینجانب به عنوان یک معلم مشتاق ، از سال ها پیش با یک گرایش طبیعی به کتب خواص میوه ها، گیاهان و خوراکیها رو آورده و مطالعات گسترده ای در این زمینه انجام دادم. وقتی دانشجوی فوق لیسانس رشته تحقیقات آموزشی شدم، با توجّه به اطلاعات و فنون مکتسبه به این نتیجه رسیدم که یک خلاء عمده در این نوع کتب وجود دارد. به طوری که هرکس با انگیزه دسترسی به خوراکیهای مفید برای یک بیماری بخواهد به هر یک از این کتب مراجعه کند باید از اول تا آخر کتاب را بخواند تا اگر تجویز یا تجویزهایی برای بیماری مورد نظرش در آن باشد، به آن دست یابد. چون درصد عمده ای از انگیزه مراجعه به این کتب، اینچنین هدفی است و انگیزه خواص را یافتن در برابر آن قابل مقایسه نیست، لذا با توکل به خدا و مشورت بعضی از اساتید و دوستان اقدام به تهیه چنین فرهنگی نمودم.

لازم به ذکر است در مورد میزان و چگونگی مصرف خوراکیها، مشورت با عطار صاحبنظر و محترم محل بسیار سودمند می باشد تا وی با توجّه به سن و سال بیمار و شدّت بیماری، ارائه طریق نماید. ضمناً با خوردن یکی دو بار از خوراکیها نباید انتظار معجزه و بهبودی کامل را داشته باشید. هیچگاه پیاده روی و ورزش را نیز فراموش نکنید. البته هرگاه خدای نخواسته به بیماری شدیدی مبتلا شدید؛ ضمن مراجعه به پزشک متخصص، به این دستورات را نیز توجّه فرمایید.

عناوین ستاره دار مواردی است که صریحاً در «فرهنگ معین» توضیح و تشریح شده است. لذا ضمن توصیه شناخت کلیه موارد، تأکید می شود برای شناسایی موارد ستاره دار به فرهنگ معین مراجعه کنید.

ضمناً همانطور که در صفحه 394 آمده است از آنجایی که تشخیص داده شد می توان به خواص خوراکیها هم از متن این فرهنگ دسترسی یافت ؛ لذا ضمیمه ای تحت عنوان «فرهنگ خواص خوراکی ها» نیز تقدیم شد.

در پایان ضمن تقاضای بخشش بابت نواقص و کاستی ها، از متخصصان و خوانندگان محترم خواهشمند است هرگونه نظر تکمیلی و پیشنهادی خویش را برای جرح و تعدیل، اضافه و نقصان و تصحیح بنویسند و به آدرس ناشر محترم ارسال دارند. ما با عرض تشکر، آن ها را در چاپهای بعد به کار خواهیم بست.

امید است این خدمت مورد قبول حضرت حقّ و مقبول ملت شریف ایران قرار گیرد.

ولاحول و لاقوة الاّ باللهّ العلی العظیم

علیرضا صدری

فهرست

تصویر

محاسن و مزایای فرهنگ حاضر

در حالیکه به نواقص و معایب عدیده ای در این فرهنگ اذعان داریم و امید آن می رود با توفیق الهی ، از استقبال و نظرات پیشنهادی صاحبنظران بتوان برای تکمیل آن استفاده نمود، امّا محاسن و مزایایی را که برای آن به نظر آمد در ذیل تقدیم می کنیم.

1- ترویج فرهنگ درمان طبیعی بین اقشار جامعه.

2- ترتیب الفبایی بیماری ها و ارائه تجویز یا تجویزهای طبیعی مستند برای هر یک از آن ها.

3- استناد به منابع و مآخذ.

4- تأثیر در کم کردن متوسط مصرف دارو در کشور که متأسفانه چند برابر حتی جوامع صنعتی پیشرفته است؟!

5- آشنایی خوانندگان با جایگزین های طبیعی داروهای شیمیایی.

6- عدم وجود ضرر و عوارض جانبی برای تجویزهای ارائه شده.

7- بهره برداری هدفدار از میوه جات، گیاهان و خوراکیهای سالم و بی ضرر.

8- تعدیل حق ویزیتها و مخارج بیمارستانی.

9- ارائه حتی الامکان تجویزهای مختلف برای بیماریها به منظور انتخاب موارد سهل الوصول تر و مورد علاقه تر.

10- در دسترس بودن تجویزها در مغازه های میوه فروشی و حداکثر یافتن در مغازه های عطاری و داروهای گیاهی.

11- فهرست بیماریهای مندرج در کتاب به ترتیب الفبایی با ذکر صفحه ، از صفحه 354 برای دسترسی ساده تر آورده شده است.

12- در ضمیمه کتاب ، فرهنگ خواص خوراکیها به ترتیب الفبایی جمع آوری گردیده تا با مراجعه به صفحات درج شده مقابل هر خوراکی، خواص خوراکی موردنظر را بیابید.

تشکر و قدردانی

قبل از هرچیز مایلم از همسر عزیزم، شهربانو شریفی تشکر کنم که عاطفه، مهر، محبت، حمایت و بردباری او نعمتهای بزرگی است که خداوند به من و فرزندانم عطا فرموده است. او با وجود مشاغل معلمی و خانه داری، کمکهای عمده ای در ارائه این خدمت نموده است.

همچنین جا دارد از نویسندگان و مترجمان منابع و مأخذ که نتایج تحقیق و علم خویش را در طبق اخلاص به جوامع انسانی تقدیم داشته و اینجانب توفیق تهیه این فرهنگ را با استناد به کتب آن ها داشته ام؛ قدردانی کرده و اجر جزیل برایشان مسئلت نمایم.

در پایان از دوستان گرامی که پیوسته از مشورت آن ها برخوردار بودم و همچنین از شما خواننده محترم که با مطالعه این کتاب، فرصت طرح جایگزینهای طبیعی برای داروها را دادید، تشکر می کنم.

علیرضا صدری

آ

آب آوردن انساج (بافتها)

«زنجبیل» به علّت آن که ادرار را زیاد می کند در این بیماری تجویز می شود.

آب آوردن بدن

هرگاه دچار این عارضه شدید مقدار 15 تا 60 گرم کوبیده برگ «زنبق» و عصاره آن را با قدری «عسل» مخلوط کنید و روزی 2 قاشق سوپخوری از آن میل کنید.

آب آوردن ریه

از دم کرده 30-15 گرم در هزار گرم آب ریشه «ترب وحشی» و یا خیس کرده 30-15 گرم رنده شده آن در هزار گرم «سرکه» رقیق استفاده می شود.

آبریزش بینی

2- ضماد پوست تازه ی «گردو» با 1 نا»، 3«حنا» جهت آبریزش بینی مفید است.

3- بوییدن «مرزنگوش» و نوشیدن جوشانیده آن معالج آبریزش بینی است.

4- ضماد برگ و ساقه هوایی «مَرغ» جهت جلوگیری از آبریزش بینی تجویز شده است.

5- خوردن میوه خام «به» مخصوصاً شاداب و شیرین آن مفید می باشد.

6- «ماش» درمان آبریزش بینی است.

7- بوییدن «گل نسترن» بسیار نافع می باشد.

8- چنانچه ریشه درخت «زیتون» را با قدری «برگ زیتون» بجوشانید، آب آن در بینی جهت معالجه آبریزش دماغ سودمند می باشد.

آبریزش چشم

1- چون بلخ (یکی از مراحل رسیدن خرما) را با «آب غوره» بجوشانید تا غلیظ شود و در چشم سرمه نمایید. جهت معالجه آبریزش چشم مفید می باشد.

2- بخور پخته ی «بابونه» با «سرکه» جهت رفع آبریزش چشم مفید است.

3- سرمه «عسل» به تنهایی یا مخلوط با آب پیاز جهت آبریزش چشم مفید است.

4- سوخته دانه های «انگور» برای آبریزش چشم مفید است.

5- سرمه «انجیر» تجویز می شود.

6- چکاندن آب «پیاز» در چشم جهت جلوگیری از آبریزش چشم نافع است.

7- دود برگ «کاج» جهت جلوگیری از آبریزش چشم سودمند می باشد.

8- سرمه «گلپر» با «عسل» جهت جلوگیری از آبریزش چشم سودمند می باشد.

9- در کتاب دستور الاطباء آمده است که چون ریشه «شبدر» را در سایه خشک کرده و آن را با «آب» و «گلاب» بسایند و در چشم کنند، جهت آبریزش چشم مفید است.

10- معجن «اگیر ترکی» جهت جلوگیری از آبریزش چشم توصیه می شود.

11- سرمه ساییده «انار» پخته برای جلوگیری از ریزش آب چشم مفید است.

12- خاکستر شاخ و ساقه های نازک «به» مفید است.

13- ضماد «زعفران» بسیار مناسب است.

14- هر شب یک مثقال «مرزه» بخورید و بخوابید ذهن را هم تقویت می کند.

15- کشیدن ضماد «مغز گردو» به چشم، مانع ریزش آب می شود.

آبستن شدن

1- اگر زنی هنگام رگل جوشانده برگ و میوه «تمشک» بنوشد در آن ماه از آبستن شدن معاف خواهد بود.

2- چنانچه زنی به اندازه دو گندم از «نروک» بخورد، یا حمول نماید، دیگر آبستن نخواهد شد.

آبسه*

1- ضماد گرماگرم «پیاز» آب پز یا پیازی که در حرارت ملایم بریان شده باشد، مفید است.

2- چند ساقه از «ریواس» را خوب پاک کنید. بشویید. بیست دقیقه بجوشانید. سپس آن را نرم کنید و به صورت ضماد به روی آبسه ببندید. روزی سه بار آن را تجدید کنید. بزودی سر باز خواهد کرد و چرک آن خارج خواهد شد.

3- آرد «چاودار» برای سرباز کردن آبسه نافع است.

4- یکی دو عدد «شلغم» را در آب بپزید. آن را بکوبید یا بطریقی به صورت پوره درآورید. در وسط پارچه نرمی بگذارید و گرماگرم آن را روی آبسه قرار دهید. بزودی آبسه سر باز خواهد کرد.

5- غرغره جوشانده «ختمی» مفید است.

آبسه دندان

1- «انجیر» پخته بسیار مفید است.

2- برای باز شدن آبسه ی دندان، 1 یب زمینی»، 3«سیب زمینی» پخته یا تنوری را گرماگرم له کرده کنار آن بگذارید.

آبسه دهان و گلو

غرغره جوشانده برگ «ازگیل» مفید است.

آبسه نوک پستان

1- برگ های تازه «هویج» را بجوشانید. تفاله آن را روی نوک پستان ضماد نمایید.

2- «به» پخته را با «عسل» خالص مخلوط کنید روی پستان ضماد کنید.

3- خاکستر «چوب بید» را با «سرکه» مخلوط نموده ضماد کنید.

4- مغز حرام و یا «روغن کرچک» را با «سرکه» مخلوط کنید، روی پستان ماساژ دهید و ضماد نمایید.

5- «آرد جو» را با «سرکه» یا «روغن کرچک» خمیر کنید. روی پستان بمالید، برای رفع ورم پستان و ورم چشم و زیر گلو مفید است.

آبله*

1- ضماد «ریواس» با «آرد جو» جهت آبله مفید است.

2- «کاسنی صحرایی» برای مبتلایان به آبله تجویز شده است.

4- ضماد برگ «خاک تره» جهت از بین بردن آبله نافع می باشد.

5- 800 گرم «عنّاب» جرجانی و درشت را در 4 لیتر آب بپزید. سپس صاف کنید و به این آب 3 کیلو قند مخلوط کرده شربت بپزید.

6- ضماد برگ «خاک تره» (یک نوع هزاربندک) جهت از بین بردن جراحات تازه آبله نافع می باشد.

7- اگر آب تازه «طرخون» را با «سرکه» رقیق گازدار مخلوط کرده و بخورید برای جلوگیری از ابتلا به آبله مفید است.

8- برگ های «گشنیز» در بیرون ریختن دانه های آبله تسریع می کنند.

9- دانه های سبز «سوژا» را که له شده و به صورت ضماد درآمده باشد، روی زخم های آبله بگذارید.

10- دم کرده و پخته «عدس» با پوست، به خصوص اگر با «سرکه» یا «آب غوره» مخلوط شود، برای تب آبله مفید است.

11- «توت سفید» و شیرین برای آبله مفید است.

12- «قهوه» مفید است. امّا چون مضر قلب است لذا باید با زعفران خورده شود،

یعنی زعفران را حین دم کردن در آن بریزید و با هم دم کنید.

13- «توت» برای آبله مفید است.

آبله مرغان*

1- از خوردن «ترنجبین» خودداری کرده و به جای آن «شیر خشت» یا «بید خشت» میل نمایید.

2- شربت «تمشک» برای مبتلایان به آبله مرغان بسیار مفید است.

آب مروارید*

1- دانه های خشک «رازیانه» را بکوبید و بجوشانید. پس از صاف کردن تا چند روز نیم گرم به وسیله پنبه به چشم بمالید و با آب آن شستشو دهید. ضمناً می توانید آب آن را داخل چشم بچکانید.

2- «پیاز خام» را رنده کنید. با «لیموترش» مخلوط نموده، چند هفته روی چشم ضماد کنید.

آپاندیس*

1- «آب پرتقال»، «آب نارنگی»، «پیاز پخته» و «سیب پخته» بخورید.

2- «گوجه فرنگی» عامل مؤثری برای پیش گیری آپاندیسیت می باشد.

3- «نخودفرنگی» موجب کاهش درد در فرد مبتلا به آپاندیس می شود.

آرتروز

1- مهمترین توصیه برای کسانی که از بیماری آرتروز رنج می برند این است که سعی کنند وزنی مناسب داشته باشند. اضافه وزن داشتن به معنای اعمال فشار بیشتر بر مفاصل مبتلاست که وزن بدن را تحمل می کنند.

2- مناسب ترین رژیم غذایی برای معالجه آرتروز رژیمی است که پر از غذاهای طبیعی، به ویژه میوه های نپخته و سبزیهای خام باشد. «گیلاس»، «آلبالو» و «زغال اخته» اهمیت خاصی دارند.

آرتریت

به تصلب شرائین مراجعه کنید.

آروغ*

1- «نعناع» آروغ را تسکین می دهد.

2- «عرق بهار نارنج» آروغ را تسکین می دهد.

3- «زردآلو» آروغ را قطع می کند.

آروغ ترش

1- «فلفل» آروغ ترش را برطرف می سازد.

2- پیران با خوردن «فلفل سبز» آروغ ترش را از بین می برند.

3- پخته «مهرای پیاز» قدرت غذایی زیادی دارد. شکم را نرم می کند و آروغ ترش را از بین می برد.

آستم

1- چند روز «آش آماج»، که با 1 رد گندم»، 4«آرد گندم»، «برگ چغندر» یا «اسفناج» و «عدس»، بدون نمک و ادویه جات پخته شده بخورید، بعد «آش برنج» با «ماست شیرین» تازه بخورید.

2- «سیر» را بکوبید و یا رنده کنید. در آب جوش بگذارید. پس از دو روز که جا افتاد، ناشتا بخورید. سوپ «سیر» هم مفید است ولی بچّه ها نباید بخورند.

3- «جعفری» را بکوبید. با شیر مخلوط کنید. صبح ناشتا بخورید.

4- تا بهبودی کامل هر روز یک لیوان «آب پرتقال» را با کمی «آب لیمو» مخلوط کنید و میل نمایید.

5- از این خوراکیهای مفید استفاده نمایید: «بورانی گزنه» با «ماست شیرین»، «آب کرفس» با کمی «آب لیموی تازه»، «پاهای مرغ پخته شده»، «شلغم پخته» یا شربت و مربای آن، «پیاز خام»، «لیمو»، «انار شیرین»، «شربت زرشک»، «نعناع»، «عسل»، «تمر هندی»، «زیره»، «آب سیب و پرتقال»، «اسفناج» و «مرزه پخته» با «انجیر

خشک»، «آب هویج»، «آب به» و «دانه های به» و مکیدن و خوردن لعاب چند عدد «سپستان» در روز.

آسکارید

«هلو» ضد آسکارید است .

آسم*

1- نوشیدن یک فنجان از دم کرده «اسطوخودوس» در فاصله غذاها مفید است.

2- بیست تا سی گرم از ساقه های گلدار و تمیز «آویشن» خشک را در آب جوش بگذارید تا خوب جا بیفتد و دم بکشد. سپس آن را صاف کنید و با «عسل» شیرین سازید. روزانه چهار تا پنج فنجان از آن به فاصله بنوشید.

3- نوشیدن روزانه پنج فنجان از شربت «بارهنگ» بسیار مفید است.

4- «جعفری» را خرد کنید، در شیر بریزید و همه روزه صبح ها ناشتا بخورید.

5- یک قاشق قهوه خوری از دانه های «رازیانه» را در یک فنجان آب گرم بریزید. پس از ده دقیقه آن را صاف کنید. با «عسل» شیرین سازید و همه روزه سه فنجان از آن را در سه مرحله قبل از هر وعده غذا بنوشید. سرفه و ناراحتی های سینه را برطرف می سازد.

6- «زرشک» خشک را در هاون بکوبید. ده گرم از آن را در یک دسی لیتر آب بخیسانید و پس از یک دقیقه جوشیدن آن را بردارید. به صورت شربت درآورده و میل کنید.

7- نوشیدن یک فنجان قبل از هر وعده غذا، از شربت «سنبل الطیب» مفید است. برای تهیه شربت «سنبل الطیب» شصت گرم از ریشه «سنبل الطیب» را در یک لیتر آب نیم گرم ریزید و دوازده ساعت کنار بگذارید. سپس آن را صاف کنید و با «عسل» شیرین سازید.

8- دو عدد برگ تازه «سوسنبر» را در یک فنجان آب جوش دم کنید. اگر دسترسی به برگ تازه آن ندارید 5 گرم برگ خشک آن را در یک لیتر آب جوش دم کنید. بعد آن را صاف کرده با «عسل» شیرین سازید و همه روزه از آن بنوشید.

9- گلبرگ های «شقایق» مفید است.

10- مربای «شلغم» بسیار مفید است. برای تهیه مربای «شلغم»، یک کیلو «شلغم» را رنده کنید و آب، «عسل» یا شکر به آن بیفزایید. روی اجاق بگذارید تا خوب بپزد و بشکل مربا در آید.

11- «شیره بولاغ اوتی» را گرفته و همه روزه صبح و عصر یک قاشق سوپ خوری به بیمار بدهید.

12- جوشانده «فراسیون» با «انجیر» و «عسل» اثری نیکو در معالجه آسم دارد.

13- برای معالجه آسم مرطوب یک هفته رژیم کرفس بگیرید و ورزشهای سبک، توأم با نفس های عمیق در هوای خوب انجام دهید.

14- مغز وسط «برگ های کلم» را مخلوط با مقداری «مغز بادام» بجوشانید تا دو سوم آب آن بخار شود. سپس مقداری «شکر نیشکر» به آن بیفزایید و همه روزه صبح و شب یک استکان از آن بنوشید.

15- حدود ده گرم «گل نرگس» را در یک لیتر آب بجوشانید و مصرف کنید.

16- استشمام «آب جوشانده بادرنجبویه» جهت بیماری آسم مفید می باشد.

17- از مغز هسته «انبه» برای تسکین آسم استفاده می شود.

18- «توت» برای آسم مفید است.

19- در فیلیپین جوشانده ریشه «بادنجان» به عنوان محرک و ضد آسم خورده می شود.

20- «تره تیزک» برای آسم بسیار نافع است.

21- به موارد «تنگی نفس» نیز توجّه کنید.

آفتاب زدگی*

1- «سیب» مفید است.

2- یک عدد «سیب زمینی» را پوست بکنید. رنده کنید. سپس روی نوار استرلیزه شده طبی بگذارید و روی قسمت سوخته شده ببندید. این ضماد را دو ساعت به دو ساعت تجدید کنید.

3- اگر می خواهید از شرّ آفتاب زدگی مصون بمانید، «روغن گردو» به تن خود بمالید.

4- کمپرس و ضماد پخته «کاهو» مفید است.

5- ضماد برگ های تازه و له شده «گل گاوزبان» برای معالجه آفتاب زدگی مفید است.

6- مالیدن «برگ پخته چغندر» پس از سرد شدن، آفتاب زدگی را معالجه می کند.

7- مقداری «لوبیای مرمری یا قرمز» را پخته و آن را کوبیده به تن خود بمالید تا از شرّ آفتاب زدگی خلاص شوید.

8- در اندونزی از گرد برگ های خشک کوبیده «گوجه فرنگی» برای رفع آفتاب زدگی پوست و صورت استفاده می شود.

9- دانه های گیاه «لوبیا چشم بلبلی» مفید است.

10- مالیدن لعاب «به دانه» به پوست برای معالجه آفتاب زدگی پوست نافع است.

11- در چین ریشه له شده «موز» را روی آفتاب زدگی می گذارند.

12- در چین جوشانده گیاه «پونه کوهی» را که با گیاه بارهنگ پخته شده باشد، برای معالجه آفتاب زدگی می خورند.

13- مالیدن آب «لیمو ترش» تازه به پوست در موارد آفتاب زدگی نافع است .

آلبومین در ادرار

1- «کاکل بلال» دارای چند نوع قند و سرشار از املاح پتاسیم و کلسیم است و برای آلبومین در ادرار داروی مفیدی است.

2- مبتلایان به آلبومین می توانند «موز» را چون فاقد مواد سفیده ای است؛ همراه با غذاهای مناسب دیگر میل نمایند.

3- برای معالجه ی پیدا شدن آلبومین در ادرار از مدر بودن «پیاز» استفاده کنید.

4- دم کرده گل های تازه «حلبوب» در بیشتر امراض کلیوی مانند پیدا شدن آلبومین در ادرار مفید می باشد.

5- آثار شفابخش نوشیدن «شربت کاکل ذرت» در اینگونه اشخاص به زودی ظاهر می شود. حدود چهل گرم «کاکل ذرت» خشک را در یک لیتر آب، پنج دقیقه بجوشانید. سپس صاف کنید. هر روز پنج بار نصف فنجان بنوشید. این رژیم را به مدّت طولانی انجام دهید.

6- «آرد موز» بسیار مفید است.

آلودگی خون

1- «آرتیشو» خون را پاک می نماید و چربی و اوره ی خون را پائین می آورد.

2- مداومت در خوردن «ریواس» باعث پاکی خون می شود.

3- نوشیدن دم کرده ی «چای» ، خون را صاف می کند.

4- خوردن عصاره برگ و سرشاخه های گلدار «جعفری فرنگی» برای تصفیه خون مفید است.

5- «خُرفه» تصفیه کننده خون است.

6- «هِنْدبابَرّی» برای تصفیه خون بسیار مفید است.

7- در هند معتقدند که میوه «پرتقال» خون را تصفیه می کند.

8- در هندوستان از «بیخ زردچوبه» به عنوان تصفیه کننده خون استفاده می شود.

9- اگر آب «انار» شیرین بعد از طعام خورده شود برای تصفیه خون نافع است.

10- «انگور» خون را صاف می نماید.

11- به تجویزهای فساد خون نیز توجّه کنید.

آماس*

به ورم مراجعه کنید.

آنْژین*

1- «شلغم» خلط آور بوده و برای مداوای آنژین تجویز می شود.

2- غرغره «جوشانده تمشک» برای درمان آنژین سود فراوان دارد.

3- گلبرگ های «شقایق النعمان» که دارای مختصری اثر تسکین دهنده می باشد برای آنژین مفید است.

4- برای معالجه آنژین، مربای گل «اسطوخودوس» میل نمایید.

5- ضماد برگ های تازه «زنجبیل سگ» را برای معالجه آنژین تجویز کرده اند.

6- جوشانده رقیق «صابونی» برای درمان آنژین به صورت غرغره سودمند است.

7- غرغره جوشانده برگ «هزاربندک» برای معالجه آنژین تجویز می شود.

8- سه بار جوشانده برگ «ازگیل» را در هر روز غرغره کنید.

9- مقدار بیست تا سی گرم «برگ بو» تازه یا خشک را در ظرفی بریزید. یک لیتر آب جوش به آن بیفزایید. مدّت یک ربع کنار بگذارید تا خوب دم بکشد سپس صاف کنید و با «عسل» شیرین سازید. روزانه دو تا سه فنجان از آن، پس از هر غذا یک فنجان بنوشید.

10- مقدار پنجاه تا شصت گرم از پوست ساقه های جوان «بلوط» خشک را بکوبید و به صورت پودر درآورید. در یک لیتر آب سرد بریزید. به مدّت دوازده دقیقه بجوشانید. سپس خنک کنید. روزی سه مرحله با آن غرغره کنید.

11- شربت جوشانده «جو» را روزی سه تا چهار بار غرغره کنید.

طرز تهیه: مقدار بیست گرم «جو» پوست کنده را در یک لیتر آب سرد بریزید و بجوشانید. آب اول آن را دور بریزید و دوباره یک لیتر آب روی آن بریزید و یک ربع بجوشانید. سپس صاف کنید و پس از هر وعده غذا یک فنجان از آن بنوشید.

12- «زرشک» را در هاون بکوبید. ده گرم از آن را در یک دسی لیتر آب بخیسانید. سپس ظرف را روی آتش بگذارید تا بجوش آید. پس از یک دقیقه جوشیدن آن را بردارید. پس از خنک شدن ضمن چند بار غرغره در روز، 3 تا 4 فنجان از آن بنوشید.

13- غرغره «سرکه» نافع است.

14- پنجاه گرم از ریشه های خشک «شیرین بیان» را تکه تکه کنید و در یک لیتر آب پنج دقیقه بجوشانید. دوازده ساعت کنار بگذارید. سپس صاف کنید و از آن دو فنجان به فاصله در روز بنوشید.

15- با «آب لیمو» غرغره کنید.

16- «عصاره خفچه» در کاهش حمله های آنژینی مؤثر است.

17- مصرف مواد گرفته شده از «خلّه» چنانچه به گونه ای مناسب انجام شود، نقش یک داروی سالم و مؤثر برای مداوای آنژین قفسه سینه را ایفا خواهد کرد.

18- گیاه و میوه «زنیان» برای آنژین مفید است.

آنفلوآنزا*

1- استنشاق آب جوشانده ی «بومادران» جهت درمان آنفلوآنزا توصیه شده است.

2- نویسنده زبان خوراکیها می نویسد: در سفرهای متعددی که همراه با کاروان پزشکی حج به عربستان کرده ام، بهترین دارو برای معالجه سینه درد حجاج و همچنین درمان آنفلوآنزای مخصوصی که از امراض بومی مدینه منوره است همانا شربت «بارهنگ» می باشد.

3- ریشه «والک» برای معالجه آنفولانزا به کار می رود.

4- از «نعناع» برای رفع آنفولانزا استفاده می شود.

ا

ِاتّساع ریه

15 تا 40 گرم از برگ «گل لادن» را در یک لیتر آب بجوشانید و روزانه 2 تا 3 فنجان از آن میل کنید.

اِحتِقان خون

1- «قندرون» (چنانچه گیاه شنگ چمنی را قطع کنید، از آن یک ماده کائوچوکی ترشح می شود که به آن قندرون می گویند) از احتقان خون جلوگیری می نماید.

2- «سیر» کاهنده احتقان است.

اِحتِلام*

1- خوردن گرد کوبیده گلبرگ - پوست صمغ «خار مغیلان» که به مقدار مساوی با هم مخلوط کرده باشید، از احتلام جلوگیری می کند. برای این کار بایستی چند روز پی درپی، هر روز یک گرم از این مخلوط را صبح ناشتا خورد.

2- 5/1 گرم اسفند را صبح ناشتا به همراه کمی «خاکشیر» بدون این که کوبیده یا خرد شود با آب بخورید.

3- مغز «قرص کمر» (نر و ماده) را هر کدام یک عدد بو بدهید بعد با «نبات» بکوبید، روزی دو قاشق چای خوری صبح ناشتا و شب موقع خوابیدن میل کنید.

4- «فوفل سرخ و سفید» از هر کدام دو دانه با «نبات» بکوبید، روزی دو قاشق چای خوری هر صبح و شب موقع خوابیدن بخورید.

5- «تخم کرفس»، «تخم ریحان»، «تخم خرفه»، «تخم ترب» و «سیاه تخمه» را به مقدار مساوی تهیه نموده، دو برابر وزن همه آن ها، «نبات» مخلوط کنید و بکوبید. روزی سه قاشق غذاخوری صبح و ظهر و شب بخورید. ضمناً می توانید هر کدام را جداگانه دم کنید و آب خالص آن را بخورید.

6- هر شب موقع خوابیدن پنجاه دانه «اسپند» را به دهان بگذارید. با آب سرد بخورید. یا 6 نخود اسپند را در یک استکان آب جوش بریزید. هر صبح ناشتا فقط یک قاشق چای خوری از آن را بخورید.

7- برای رفع احتلام، «ماست شیرین» را با «کندر» و «انزروت» جمعاً یک مثقال بخورید.

8- ریشه «بادنجان»، شاخه های خشک شده و برگ های آن مفید می باشند.

9- خوردن هفت گرم از «تخم کاهو» برای قطع احتلام مفید است.

اختلالات جریان خون

1- 30 تا 60 گرم برگ و یا 6 تا 10 گرم «تخم جعفری» را در یک لیتر آب بجوشانید. حدود 10 دقیقه کنار بگذارید تا دم بکشد. بعد آن را صاف کنید و روزانه 3 تا 4 فنجان از آن بنوشید.

2- نوشیدن دم کرده «زرشک» برای اختلال و بی نظمی وضع خون مفید است.

اختلالات ریوی

پنج تا شش گرم «برگ قرمز کلم» را کوبیده و در نیم لیتر آب جوشانده، میل نمایید.

اختلالات عصبی

1- نوشیدن دم کرده گل «اسطوخودوس» برای آرام کردن اعصاب و ایجاد خوابی آرام مفید است.

2- دم کرده «گل زیتون» را بنوشید.

3- «چار کوهی»، «شب بو»، «چغندر»، «پوست برنج نرم و زبر»، «کرب»، «سرخس نر»، «افسنتین»، «برنجاسب»، «گلابی»، «به»، «سنبل الطیب»، «سنبل ختائی»، «موسیر» و «تیول» برای اختلالات عصبی مفید هستند

اختلالات قاعدگی

1- میوه تازه و رسیده «ازگیل» یا کنسرو آن مفید است.

2- 15 گرم «زعفران» را در یک لیتر آب مخلوط کنید. هر روز 2 تا 3 فنجان در سه نوبت بنوشید.

3- از شربت پوست یا برگ درخت «فندق» استفاده کنید.

4- اگر یک هفته قبل از روز رگل، «گل همیشه بهار» مصرف نمایید، به موقع به وضع طبیعی و بدون درد باز خواهید گشت.

5- «شاه اسپرم»، «گزنه»، «سنبل الطیب»، «رازیانه»، «جعفری»، «تمشک»، «گل تلفونی»، «بیدمشک»، «برگ بو»، «بابونه»، «برنجاسب»، «آقطی»، «اکلیل کوهی»، «کاکوتی»، «افسنتین»، «زیره سیاه»، «نعنا» و «چای کوهی» مفید می باشند.

اختلالات کبدی

1- مصرف «گل همیشه بهار» مفید است.

2- جوشانده «کاکل ذرت»، عوارض کبد و کیسه صفرا را برطرف می کند. برای تهیه جوشانده «کاکل ذرت» به تجویز 5 آلبومین در ادرار مراجعه کنید.

3- جوشانده «شنگ» مفید است.

4- «سیب» مفید است.

اختلالات کلیوی

1- پنجاه گرم پوست و برگ خشک «آقطی» (گیاه و درختچه ایست وحشی که در شمال ایران هم می روید. دانه های کوچکی می دهد که بعدها قرمز می شود) را در یک لیتر آب سرد بریزید تا دو ساعت بماند. سپس ظرف را روی آتش قرار دهید. پس از پنج دقیقه جوشیدن، یک ربع بماند تا خنک شود. سپس آن را صاف کنید. روزانه سه تا چهار فنجان از آن بنوشید.

2- نوشیدن شربت «بنفشه» بسیار مفید است. طرز تهیه: مقدار پنجاه گرم گل بنفشه خشک را در یک لیتر آب سرد بریزید و بجوشانید. یک ربع بعد، پس از خنک شدن با «عسل» شیرین سازید و هر روز سه تا پنج فنجان از آن به فاصله بنوشید.

3- دو یا سه عدد «تره فرنگی» را به صورت گرد گرد ببرید در میان آب به مدّت یک یا دو ساعت بجوشانید. بعد آن را صاف کنید و روزی دو تا سه فنجان در فاصله غذاها بنوشید.

4- بیست عدد برگ تازه یا خشک «زیتون» را در داخل سیصد گرم آب (کمتر از یک سوم لیتر) یک ربع بجوشانید. صاف کنید و با «عسل» شیرین سازید. صبح و عصر گرم کنید و بنوشید. پانزده روز به طور مداوم بنوشید. بعد هشت روز وقفه بدهید و دوباره یک دوره پانزده روزه را شروع کنید تا نتیجه بگیرید.

5- روزی 2 بار جوشانده «پوست سیب» بنوشید.

6- آب یا شربت «کدوی پخته» داروی خوب و مناسبی می باشد.

7- مقدار پانزده تا سی گرم از گل های خشک یا بمقدار دو تا سه گرم از گل های تازه یا به مقدار پنجاه تا شصت گرم از برگ های خشک «درخت هلو» را در یک لیتر آب جوش بریزید. دوازده دقیقه بماند. بعد آن را صاف و شیرین سازید. روزی دو تا سه فنجان از آن به فاصله بنوشید.

8- دم کرده برگ «گلابی» را بنوشید.

اختلالات گوارشی

1- دم کرده «پونه کوهی» تقویت کننده خوبی برای جهاز هاضمه می باشد.

2- مقدار 20 تا 50 گرم برگ یا گل خشک کرده «ترنجان» را در یک لیتر آب

بجوشانید. ده دقیقه کنار بگذارید تا دم بکشد. سپس آن را صاف کنید و با «عسل» یا «شکر» شیرین سازید و روزی 3 تا 4 فنجان بنوشید. این جوشانده دستگاه گوارش را کاملاً فعال می کند و اقسام ناراحتی های معده مثل ترشی معده و نفخ و گاز آن را برطرف می سازد.

3- سی گرم از «ساقه زیرزمینی خشک مَرغ»، در یک لیتر آب و هشت گرم ریشه شیرین بیان و مقداری پوست لیمو، برای کلیه اختلالات معدی مفید است.

4- «آش اسفناج» که گشنیز تازه در آن ریخته شده باشد برای سردردهایی که حادث از اختلالات گوارشی و سوء مزاج باشد مفید است .

اختلالات مثانه

1- نوشیدن «چای» مخلوط با «پودر ریشه زنبق» بهترین داروی ادرار افزا و شستشو دهنده و پاک کننده مجاری ادرار است.

2- نوشیدن شربت جوشانده «شیرین بیان» (شرح در تجویز 15 آنژین) گیرهای ادرار و ناراحتی مثانه را برطرف می سازد.

3- تجویز 7 «اختلالات کلیوی» مفید می باشد.

اختلالات هاضمه

1- نوشیدن جوشانده ی «مَرغ» مفید است.

2- دم کرده دانه های «زیره» برای درمان مفید است.

3- سالادی که از برگ های تر و تازه «شاهی آبی» تهیه شود به خصوص در فصل بهار خاصیت تصفیه کننده مزاج را دارد و اعمال دستگاه هاضمه و کبد را منظم می کند.

4- چون «کدو» به راحتی می پزد غذای ساده و مفیدی برای معده های ضعیف می باشد. کدوی پخته را می توان به بچّه ها، به پیرمردان، حتی کسانی که دچار بیماری عفونی شده اند، داد. از «کدوی پخته» مخلوط با «شکر» و «کره» یا «خامه» به صورت پوره می توان به عنوان پیش غذا مصرف کرد.

5- مقدار سی گرم از ریشه علف «هفت بند» را در یک لیتر آب بجوشانید و آب آن را دور بریزید. بعد این ریشه های پخته شده را ریز ریز کنید و دوباره در یک لیتر آب

دوازده دقیقه بجوشانید. در دقیقه دهم مقدار هشت گرم «شیرین بیان» و «پوست یک لیمو» را بداخل آن بریزید. سپس کنار بگذارید. صاف کنید. روزی دو تا سه فنجان به فاصله بنوشید.

6- 30 تا 50 گرم «هویج» خشک کرده را در یک لیتر آب جوش بریزید و 5 دقیقه آن را دم کنید. سپس با «عسل» شیرین سازید و بعد از هر وعده غذا یک فنجان از آن را بنوشید.

اختلالات یائسگی

1- 20 تا 25 گرم پوست خشک ریشه های درختچه «زرشک» را در نیم لیتر آب سرد بخیسانید. ده تا پانزده دقیقه که گذشت، ظرف را روی اجاق بگذارید تا کاملاً بجوشد. سپس آن را صاف کنید و شیرین سازید. پس از هر وعده غذا یک فنجان از آن را بنوشید.

2- پانزده تا بیست گرم برگ یا ساقه های گلدار «مریم گلی» را که تازه یا خشک باشد در یک لیتر آب جوش بریزید و ده دقیقه دم کنید. سپس صاف و شیرین سازید و پس از هر وعده غذا، یک فنجان بنوشید.

اختلال حواس

1- شربت «بهار نارنج»، «به لیمو» ، «عرق بید مشک» و مرباجات بخرید.

2- «گل گاوزبان» و «سنبل الطیب» را با یک عدد «لیمو عمانی» صبح و عصر دم کنید به جای چای میل نمایید.

3- 8 مثقال «گل قند» را هفته ای یک بار بخورید.

4- 35 گرم برگ «شفتالو» و ریشه درخت «توت» را بجوشانید. صاف کنید و آب آن را با «عسل» و انجیر بخورید.

5- جوشانده «گل گاوزبان» برای حواس پرتی مفید می باشد.

اِختِناق*

«شکوفه گیاه پنبه» نشاط آور است و شربتی که با آن بسازید برای دفع اختناق سود فراوان دارد.

اِختِناق رحم

«برنج» برای اختناق رحم نافع است .

اِختِناق روده

«قهوه» در اختناق روده آثار مفید دارد.

اِختِنا کبد

بهترین خاصیت قابل توجّه «انگور فرنگی» آن است که میوه آن ضد اختناق کبد است و خوردن آن از جمع شدن خون در جگر جلوگیری می کند.

اِخراج مَشیمِه

1- معمولاً برای اخراج مشیمه «آویشن شیرازی» را تجویز می نمایند.

2- «پونه» برای خارج کردن مشیمه مفید است.

3- اگر شیاف «پونه» در مهبل استعمال شود برای تسهیل اخراج جنین و اخراج مشیمه مؤثر است.

4- خانواده «نعناع» جهت اخراج مشیمه (پرده اطراف جنین) تجویز شده است .

5- «تخم جعفری» برای تسریع و تسهیل اخراج جنین مؤثر است .

اَخلاطِ خونی

1- گلبرگ های «گل سرخ» برای درمان اخلاط خونین و خونریزیهای عادی تجویز می شود.

2- قسمت گوشتدار میوه «نسترن» برای مبتلایان به اخلاط خونی توصیه شده است.

3- جوشانده 90 تا 100 گرم سرشاخه های گلدار تازه «فرندل» در نیم لیتر آب جهت اخلاط خونی توصیه شده است.

4- مغز «تخم کدو» برای رفع خشونت سینه و خروج اخلاط خونی از سینه نافع است.

5- عصاره «به» برای خروج اخلاط خونی از سینه نافع است.

6- «مارچوبه» مفید است.

اَخلاطِ ریه

1- 5/7 گرم «فندق» با «عسل»، اخلاط سینه و ریه را خارج می کند.

2- میوه «درخت بنه» (سقز) فرح بخش، مقوی حواس پنجگانه، از دوستان کبد و طحال است و اخلاط سینه و ریه را پاک می کند.

اَخلاطِ سینه

1- اگر اشخاص مسن برگ های «علف سرفه - فرفره» را دود کرده و مانند سیگار بکشند، اخلاط سینه آن ها به آسانی خارج می شود.

2- «بادام تلخ» برای رفع اخلاط سینه و سرفه و ناراحتی های ریه بی نظیر است. به خصوص اگر همراه با «نشاسته» و «نعناع» بخور داده شود.

3- «پرورده ترب» در «سرکه» (ترشی ترب) برطرف کننده اخلاط سینه است.

4- خوردن «کنگر فرنگی» برای خارج شدن اخلاط سینه بسیار مفید است.

5- «تخم جعفری» طبق نظر حکمای طب سنتی خیلی گرم و خشک است. مواد و اخلاط لزج را قطع می کند.

6- آب برگ «ترب» برای دفع اخلاط غلیظه حادث در سینه بسیار مفید است.

7- «پونه» از نظر طبیعت طبق نظر حکمای طب سنتی گرم و خشک است و خواص آن بسیار لطیف کننده است. برای پاک کردن اخلاط سینه بسیار مفید است.

8- شیر «بادام شیرین» برای اخلاط سینه نافع است .

اَخلاطِ صفراوی

عصاره «اسفناج» با شکر برای سوزاندن اخلاط صفراوی مؤثر و نافع است .

اَخلاطِ معده

1- «تخم ختمی» مسهلی قوی است و اخلاط را از معده بیرون می کند.

2- روغن «بادام تلخ»، ضد عفونی کننده است. اخلاط لزج چسبنده و لیزابه را از معده و روده پاک می کند.

ادرار بند آمده

1- به کسانی که ادرارشان بند آمده هفت گرم ریشه «ریواس» با ده گرم تخم خربزه و ده گرم «خارخاسک» جوشانده بدهید.

2- جوشانده میوه نارس «بامیه» چون مدر است برای ادرار بند آمده مفید است .

3- «پیاز»، «تخم جعفری» و «تخم خیار» مدر می باشند.

4- خوردن دم کرده «ترب» مدر است .

5- از برگ های «تُرشَک» درشت در اروپا به عنوان مدر استفاده می شود.

6- خوردن سوپ «خیار» گرفتگی و بند آمدن ادرار را باز می کند.

ادرار تیره

چون «میوه بلوط» را با هم وزن آن «کندر» و «روغن زیتون» سرشته و بخورید، مفید می باشد.

ادرار در رختخواب

1- از جوشانده ریشه «زنجبیل شامی» بنوشید تا دستگاه دفع ادرار تقویت شود.

2- «خالواش»، «بلوط»، «شاه بلوط»، «لبیده»، «بارهنگ»، «جعفری»، «علف مَرغ» و «چای کوهی» مفید می باشند.

ادرار قطره قطره

1- «میوه بلوط» کمی دیر هضم است، ولی چون هضم شود غذاییت بسیار داشته و قطره قطره آمدن ادرار را معالجه می کند.

2- «آلبالوی تلخ» که زادگاهش کوههای سردسیر ایران است و بیشتر در آذربایجان و

نهاوند عمل می آید، قطره قطره آمدن ادرار را برطرف می نماید.

3- «انار شیرین» ترشح ادرار را افزایش می دهد و مدر است.

4- پوست و آب «پرتقال» مدر است .

5- «لوبیا» مدر است و پوست آن بیشتر مدر است تا مغز آن .

6- «نعنا» ادرار را زیاد می کند.

7- «جو دو سر» (یولاف) را با پوسته خارجی آن به مقدار 20 گرم در یک لیتر آب بجوشانید این جوشانده برای ادرار قطره قطره نافع است.

اُریون

1- فضله کبوتر را با «برگ چغندر» بجوشانید و روی برآمدگیهای بیرون گلو ضماد نمایید.

2- «پماد اکتیول» را از داروخانه تهیه نموده روی برآمدگیها بمالید و با دستمال تمیزی ببندید.

3- مقداری پنبه را با «اکتیول بلادنه» آغشته کنید. به طرفین گلو بگذارید و روی آن را ببندید.

4- با «آب نارنج»، «سرکه» یا «آب غوره» (یا مخلوط هم)، روی برآمدگی را بمالید و ماساژ دهید.

5- غذاهای سرخ کرده و بودار مطلقاً مصرف نشود، ضمناً بچّه ها، به محض ابتلا به بیماری استراحت نمایند و پس از بهبودی، در دوره نقاهت از دویدن و زیاد راه رفتن خودداری نمایند.

6- غذاهای ساده و ملین مانند: «آش ساده»، «شیر برنج»، «فرنی»، «شیر» و آشی که داخل آن «پیاز» ، «سیر» و «فلفل قرمز» به کار رفته باشد، امّا «گلاب» و هل نباشد، بخورید.

اِسپاسم

1- «چوب چینی» برای تشنّج امتلایی (اسپاسم) مفید می باشد.

2- در فرانسه از 20-10 گرم دم کرده گیاه خشک «سی سنبر» در یک لیتر آب جوش

3-2 فنجان در روز به عنوان ضداسپاسم می خورند.

3- برگ های «بادرنجبویه» را در فرانسه مانند چای دم می کنند و به عنوان داروی ضد اسپاسم می نوشند.

4- «تخم بامیه» معرق، محرک قلبی و ضد اسپاسم است .

5- «فلفل قرمز» تند در مصرف داخلی در عین حال که نیرو بخش است ضد اسپاسم نیز می باشد.

6- مغز هسته «هلو» ، «پرتقال» و «زنیان» ضد اسپاسم می باشند.

اِسپِرُو

گرد «موز» در معالجه اسپرو (بیماری مزمنی که با زخم دهان، سوء هاضمه، اسهال، مدفوع چرب، کاهش وزن و کم خونی مشخص می شود) و برای رفع بی نظمی و اختلال در روده ها مفید است.

اِستِسقاء*

1- «زردچوبه» مفید است.

2- ضماد «برگ چغند» با «بوره» (اسید بوریک) برای استسقاء مفید است.

3- «سیب زمینی ترشی» مفید است.

4- «بذر ترب» با «سکنجبین» برای استسقاء مفید است.

5- «اقحوان» (درخت مریم - بابونه ی گاوی، یکی از انواع بابونه) جهت استسقاء تجویز شده است.

6- «آب زرشک» بسیار خنک است و برای درمان استسقاء نافع است.

7- نوشیدن بیست گرم آب برگ و «ساقه ی ترب» با شکر جهت استسقاء سودمند

می باشد.

8- «بذر هویج» در طب قدیم مقامی والا داشته و آن را در کتب پزشکی به نام «دوقو» ذکر کرده اند. خوردن آن برای استسقاء داروی بسیار مفیدی است.

9- جوشانده «شاخه های انجیر» برای مبتلایان به استسقاء تجویز شده است.

10- خانواده «پونه ها» ضد استسقاء شناخته شده اند.

11- خوردن «عسل» همراه با کندر جهت استسقاء نافع است.

12- خوردن مغز مقشر دانه های «خارخاسک» برای رفع استسقاء تجویز شده است.

13- در طب سنتی ایران «مرماخوز» را جهت معالجه استسقا مفید دانسته اند.

14- «برگ های آقطی» برای درمان استسقاء به کار می رود.

15- «عرق ریشه درخت چنار» که از چهار کیلوی آن یک کیلو عرق گرفته باشند، جهت استسقاء سودمند می باشد.

16- «پیاز دشتی» برای استسقاء مفید است.

17- برگ تازه «مازریون» را هنگامی که گیاه آن گل می کند چیده، دو شبانه روز در «سرکه» خیسانده، دو سه بار «سرکه» آن را عوض کرده و بعد برگها را شسته و خشک نمایید. خوردن این برگ بهترین درمان استسقاء می باشد.

18- کلیه قسمتهای گیاه «کتان مسهلی» برای درمان تجویز می شوند.

19- جوشانده گیاه «دم اسب» بهترین درمان است.

20- دم کرده گل های تازه «حلبوب» را تجویز می نمایند.

21- برگ و میوه «علف هزار چشم» تجویز می شود.

22- به مدّت یکماه غذای خود را به سوپ «پیاز» رنده کرده مخلوط با «شیر» منحصر کنید.

23- خوردن و بخور «سیاه دانه» مفید است.

24- عصاره ی میوه «به» مانع است.

25- خوردن «طلع» (مغز شکوفه ی درخت خرما) به قدر سه گرم و نیم، برطرف می سازد.

26- «رب نوع ترش به» مسکن است.

27- خوردن پخته و بورانی «اسفناج» نافع است .

28- خوردن «عسل» مخلوط با «آب مقطر» یا «باران» بسیار نافع است.

29- لعاب «اسفرزه» مسکن است.

30- گوشت «کدو» خواه مسمایی، خواه حلوایی، خنک بوده و اثری نیکو دارد.

31- «ماست» مسکن است.

32- سقراط پدر علم طب همیشه «انجیر» را برای تشنگی تجویز می کرد.

33- میوه «سدر» عطش را فرو می نشاند.

34- کسانی که عطش فراوان دارند از خوردن «زردآلو» بهره مند شوند.

35- «اختر زغال» (زغال اخته) عطش و التهاب معدی را فرو می نشاند.

36- «خرمای سنگ شکن» (مرحله پنجم خرما) مسکن عطش است.

37- «گلابی» از همه میوه ها بهتر و زودتر رفع عطش و التهاب می نماید.

38- شما می توانید برای رفع عطش و جلوگیری از التهاب، «گرمک» را نوش جان کنید.

39- «هندوانه» دارا آب زیاد بوده، خنک، مسکن التهاب و برطرف کننده عطش زیاد هست.

40- «برگ گشنیز» مسکن صفرا، التهاب معده و برطرف کننده عطش زیاد است.

41- میوه «انبه» مسکن عطش می باشد.

42- «قره قروت» به علّت داشتن اسید لاکتیک (جوهر ماست) بهتر از کشک، صفرا را از بین می برد و عطش و فشارخون را تسکین می دهد.

43- اگر «آب خیار» را با پوست بگیرید و با آن دوغ درست کنید، یا «آب خرفه» را گرفته با آن دوغ بسازید، نوشابه هایی گوارا برای شما خواهند بود. عطش را تسکین می دهند.

44- شربت «انگور فرنگی» عطش را تسکین می دهد.

45- گذاشتن میوه «سپستان» در دهان و مکیدن و فرو بردن آب آن و آشامیدن آب خیسانده آن و همچنین جوشانده آن عطش را فرو می نشاند.

46- پوست سبز روپوش «پسته»، سرد و خشک و برطرف کننده عطش و تشنگی و قی می باشد.

47- رب شکوفه و برگ «بالنگ» و مصرف آن عطش مفرط را برطرف می کند.

48- مخلوط «انار شیرین و ترش» برای کاهش تشنگی مفرط نافع است.

49- «توت» برای استسقا مفید است.

50- «خربزه» برای استسقا مفید است.

51- اگر 14 گرم «زیره سیاه» با 35 گرم «روغن زیتون» تا یک هفته خورده شود، برای استسقا مفید است.

52- دانه های «گل رنگ» برای استسقا مفید است.

53- «پیاز» در بیماریهای استسقا یا اناسارکا که مایع در زیر بافت جلدی جمع می شود پیاز که مدر است خیلی مؤثر است. در این مورد سابقاً معمول بوده که رژیم شیر و پیاز داده شود به این ترتیب که غذای مریض مبتلا به استسقا لحمی منحصر به سه بار در شبانه روز شیر با قدری قند و پس از آشامیدن شیر یک دانه پیاز خام بوده است این رژیم در رفع استسقا بسیار موثر است .

54- «جو دو سر» (یولاف) را با پوسته خارجی آن به مقدار 20 گرم در یک لیتر آب بجوشانید. این جوشانده برای استسقا نافع است.

55- «آب ترب» ، «ریشه جعفری»، «هویج»، «برنج»، «چای»، «دارچین»، «عسل»، «نخود سیاه»، «بنه»، «ریشه کاسنی»، «سیاه دانه»، «سنجد»، «گرمک»، «خرفه»، «شلغم»، «سرکه»، «آب خیار»، «گلابی»، «شیرین بیان» و «زنجبیل» برای استسقاء مفید می باشند.

استفراغ*

به «قی» مراجعه کنید.

استفراغ اطفال

گل های «خرس گیاه» ملین بوده و دم کرده 50 در هزار آن مفید می باشد.

اسقاط جنین مرده

محلول «سندروس» در «روغن بادام» جهت ترک پوست و شقاق مقعد مفید می باشد. فرزجه آن جهت اسقاط جنین مرده مجرب است.

اِسکوربوت*

1- این بیماری که در اثر کمبود ویتامین C عارض می شود. با خوردن «شربت لیمو» (250 گرم «آب لیمو» و مقداری قند را بجوشانید و بقوام آورید) برطرف می شود.

2- به موارد «ضعف لثه ها» نیز توجّه کنید.

اسهال*

1- جوشانده ی ساقه ی زیرزمینی «توت فرنگی»، «توت فرنگی» ضد اسهال است.

2- مغز «پسته» اسهال را برطرف می کند.

3- «آرتیشو» را خام مصرف کنید. برای این کار معمولاً از میوه های تازه و جوان باید استفاده نمود.

4- خوردن یک مثقال «فندق» برای درمان تجویز شده است.

5- پالوده «سیب» بسیار نافع است.

6- دم کرده 25 گرم «برگ انگور» توصیه شده است.

7- پوست «انبه» دارای 15 تا 18 درصد تانن است و یک قاشق چای خوری کوبیده آن دو مرتبه در روز برای معالجه اسهال کافی است.

8- آب مقطر «شاهتره» ضدعفونی کننده بوده و مانع اسهال است.

9- «هوردین»، ماده ای در جوانه ی جو، بسیار سودمند است.

10- دم کرده ی صد گرم برگ تازه و جوان «گلابی» اسهال را درمان می کند.

11- خوردن ده گرم از «برگ خشک زردآلو» با آب سرد، درمان اسهال است.

12- میوه نارس و غیر پیوندی «زالزالک» اسهال را درمان می نماید.

13- کوبیده ی «کفری» (نارونه) قابض اسهال است.

14- میوه «زیره» اسهال را معالجه می کند.

15- نوع میخوش «گلابی» اسهال را تسکین می دهد.

16- «خرمای سنگ شکن» (مرحله پنجم میوه خرما) قطع کننده اسهال می باشد.

17- «ریحان» میکرب های اسهال را می کشد.

18- «آرد هسته ی خرما» اسهال مزمن را درمان می کند.

19- «کاسنی صحرایی» (گل قاصد) اسهال را بند می آورد.

20- چون در هر مثقال «فندق» یک گرم «محموره» مخلوط کنید در معالجه اسهال اثر فوری دارد.

21- «علف هفت بند» دارای تانن زیاد بوده و سرشار از سیلیس می باشد. به همین دلیل جهت اسهال تجویز می شود.

22- «بذر مَرغ» پیشاب آور بوده و از اسهال جلوگیری می کند.

23- نانی که با «آرد بلال» پخته شود، بهترین غذا برای مبتلایان اسهال است.

24- نوع گس «گلابی» قابض تر بوده، خوردن گرد خشک آن اسهال را بند می آورد.

25- «ریواس» در اسهال توصیه و تجویز شده است.

26- «عرق کفری» (نارونه) که مانند «گلاب» گرفته می شود اسهال را تسکین می دهد.

27- «اختر زغال» (زغال اخته) برای مبتلایان به اسهال سودمند می باشد.

28- «گیلاس» یبوست را معالجه می کند و اسهال را شفا می بخشد.

29- خوردن مقدار کمی از «نوشدارو» (تریاک سیاه) برای درمان اسهال مفید است.

30- میوه «انبه» برای معالجه اسهال تجویز می شود.

31- «بلخ» (میوه سبز نرسیده ی خرما) اسهال را درمان می کند.

32- چنانه آب میوه ی «به» را در «روغن زیتون» ریخته و آن را غلیظ نمایید، تنقیه ی آن جهت معالجه اسهال اثر معجزه آسا دارد.

33- چون «باقلا» را با پوست در آب و «سرکه» بپزید و با پوست بخورید، مفید می باشد.

34- میوه «سرو» قابض بوده، برای درمان اسهال تجویز می شود.

35- روغن تخمه «تخمه کدو» جهت رفع اسهال مفید است.

36- دم کرده گل های «شاه پسند» مفید است.

37- برگ و میوه «علف هزار چشم» برای درمان تجویز می شود.

38- در حدود دویست و پنجاه گرم از میوه کاملاً رسیده «ازگیل» را پس از خارج کردن هسته، خوب بکوبید و در دو لیتر شیر داغ و مقداری شکر مخلوط کنید و خوب به هم بزنید. اشخاص بالغ می توانند به عنوان دسر هر چقدر که میل داشته باشند از آن بخورند. کنسرو ازگیل هم درمان اسهال است. به منظور تهیه آن یک کیلو ازگیل کاملاً رسیده را در نیم لیتر آب با 800 گرم شکر به مدّت تقریباً نیمساعت بجوشانید و محتوی را در شیشه های مخصوص مربا بریزید و در صورت دچار شدن به اسهال شدید صبح ها مقداری از این محتوی را بخورید.

39- «به» را در کنار آتش ملایمی بپزید تا بریان شود و بخورید.

40- 15 تا 20 گرم برگ یا ساقه های گلدار «مریم گلی» را که تازه یا خشک باشد در یک لیتر آب جوش بریزید و 10 دقیقه دم کنید. سپس صاف و شیرین سازید و پس از غذا یک فنجان (در روز سه فنجان) از آن بنوشید.

41- جوشانده شاخ و گل و برگ «ورون» انواع اسهالها را درمان می کند. طرز تهیه: مقدار 50 گرم ورون شسته شده را دو ساعت در یک لیتر آب سرد بخیسانید. چند دقیقه بجوشانید. در حدود یک ربع کنار بگذارید. بعد صاف کنید و با «عسل» شیرین سازید. هر روز سه بار، هر بار یک فنجان به فاصله معین بنوشید.

42- گلبرگ یا گل «کلم» که با آب پخته شده باشد و کمی نمک و فلفل و کره به آن چاشنی کرده باشید، همراه با کمی کره و نان برشته برای اشخاص مبتلا به اسهال، هم غذا و هم دوای مفیدی است.

43- مقدار 15 گرم گرد کوبیده ریشه «ریوند» را در یک لیوان آب نیم گرم با یک قاشق «عسل» مخلوط کنید و روزی یک لیوان از آن بنوشید.

44- جویدن «آرتیشو» به طور آهسته مفید است.

45- «سماق»، «زرده تخم مرغ» و «تخم گشنیز»، قطع کننده اسهال می باشند.

46- «سیر»، به خصوص «سیر ترشی» مفید است.

47- «خون سیاوشان» سودمند می باشد.

48- اندامهای مختلف گیاه «حلبوب» به علّت داشتن جوهر مازو برای معالجه اسهال ساده سودمند می باشد.

49- جوشانده 30 تا 40 در هزار دانه های «برنج» توصیه می شود.

50- عصاره «دیوخار» جهت درمان توصیه شده است.

51- میوه «دیوآلبالو» (آلبالوی وحشی) ترش و کمی گس بوده، دارای تانن و ترشیهای مختلف بوده و ضد اسهال است.

52- 60 گرم نشاسته «سیب زمینی» را که قبلاً در 60 تا 100 گرم آب سرد حل کرده اید در 500 گرم آب جوش بریزید. پس از 2 دقیقه جوشیدن، آن را از روی اجاق بردارید. دو روز تمام غذای شما همین حریره سیب زمینی باشد.

53- مقدار چهل تا پنجاه گرم از گل های نر «فندق» را که بشکل آویز و خوشه ای در می آید به صورت خشک یاتر در یک لیتر آب 5 دقیقه بجوشانید. سپس صاف و شیرین سازید. بعد از هر وعده غذا یک فنجان بنوشید.

54- یک مشت از «غده درخت بلوط» خشک را خورد کنید و بسایید تا به صورت

پودر درآید. هر روز چهار بار، نیم تا یک گرم از آن را با مقدار کمی آب و یک قاشق «عسل» مخلوط کرده، بخورید.

55- دم کرده «پونه» برای درمان مفید و مؤثر است.

56- 110 گرم «برگ گلابی» خشک را در یک لیتر آب جوش بریزید و بعد از 20 دقیقه به برشهای نازکی تقسیم کنید و داخل این دم کرده بریزید. روزی یک فنجان از آن بنوشید.

57- «برنج» پخته با «دوغ» تازه یا ماست یا «سماق»، انواع اسهال صفراوی و التهابات و حرارت معده را برطرف می کند.

58- «به» سرشار از تانن است و این ماده برای اسهال و ورم روده مفید است. بنابراین کمپوت به و شربت به و ژله آن برای دفع این ناراحتیها مفید و مؤثر است. 40 تا 50 گرم به را خرد کرده، 15 دقیقه در یک لیتر آب بجوشانید و مصرف کنید.

59- پوست سبز «پسته»، مفید است.

60- «اخلال و بسر» (مرحله سوم و چهارم خرما) از شکم روش جلوگیری می کند.

61- دم کرده ده در هزار «برگ سوسنبر» درمان شکم روش است.

62- یک نوع «گزنه» که در غرب ایران اطراف کرنه و نوا کوه به عمل می آید، درمان شکم روش است.

63- طبیعت در وجود «ماش» درشتی و نرمی را به هم در آمیخته است. هم برای لینت و هم برای بند آمدن شکم روش مفید می باشد.

64- آرد هسته «خرما» از شکم روش جلوگیری می نماید.

65- ساقه زیرزمینی «اسپیره» بهترین داروی ضد شکم روش برای اشخاص سالمند است.

66- «ازگیل» در رفع اسهال های ساده بسیار مؤثر است.

67- «انار»، «گل انار»، مخلوط «انار شیرین و ترش»، مغز هسته «انبه»، «رب به ترش»، «توت فرنگی»، «زرشک» بی دانه، «زیتون پرورده»، «سنجد»، «سیب»، «سیب ترش»، «گواوا»، «شیر نارگیل»، 1 ریم گلی»، 3«مریم گلی» و «زنجبیل» برای اسهال مفید می باشند.

اسهال بچّه ها

1- «موز» را پخته ، به صورت پوره درآورید. سپس 300 تا 500 گرم از آن را با کمی آب برنج مخلوط کرده و به بیمار بدهید.

2- «به»، «هویج» و «بارهنگ» مفید می باشند.

اسهال خونی*

1- «شاه توت» بسیار نافع است.

2- جوشانده شاخه های «انجیر» تجویز شده است.

3- در اسهال خونی از خوردن ترنجبین خودداری کرده و به جای آن «شیر خشت» یا «بید خشت» میل نمایید.

4- «آلبالوی تلخ» مفید است.

5- 50 گرم لفافه خارجی میوه «گردو» را در یک لیتر آب جوشانده و تنقیه نمایید.

6- شیره میوه «گشنیز» اسهال خونی را بند می آورد.

7- 200 تا 300 گرم میوه «ازگیل» را به طور صبحانه بدون پوست میل نمایید.

8- «کوکنار» (کوزه خشک کرده ی خشخاش سفید) مسکن و آرامبخش است. تنقیه جوشانده آن مفید است.

9- «علف هفت بند» سرشار از سیلیس و تانن می باشد و آن را برای اسهال خونی تجویز می کنند.

10- جوشانده نوع سبز رنگ «مازو» به صورت تنقیه تجویز می شود.

11- میوه «سرو» قابض بوده و تجویز می شود.

12- میوه «سنجد» سرشار از ویتامینهای «A»، «B» و کمی ویتامین «k» است. به این جهت ضد اسهال خونی است.

13- تنقیه جوشانده برگ های «اکلیل کوهی» مفید است.

14- لعاب دانه های «اسفرزه» برای درمان تجویز شده است.

15- ساقه زیرزمینی «اسپیره» قابض و ضد اسهال خونی است.

16- «کهربا» اسهال خونی را بند می آورد.

17- تنقیه با جوشانده برگ «هزاربندک» جهت معالجه به کار می رود.

18- «سندروس» (صمغ نوع سروکوهی) مفید می باشد.

19- 300 تا 500 گرم میوه رسیده «خرمالو» را صبح ناشتا میل نمایید.

20- یکی از غذاهای سنتی ایران «شیر برنج» است که معمولاً آن را با شکر یا شیره می خورند. بهترین غذا برای مبتلایان به اسهال خونی می باشد.

21- خوردن «سیب» تقریباً کال به شرطی که خوب جویده شود بسیار مفید است.

22- پوست تقریباً نیمه خشک «خشخاش» را به مقدار 5 گرم جوشانده و صبح و عصر بنوشید.

23- پوست «انار ترش» و «مازو» را به نسبت مساوی ساییده در «سرکه» بجوشانید تا کاملاً پخته و نرم و منعقد گردد و از آن حب های کوچکی به اندازه فلفل سیاه تهیه کنید و روزانه 15 عدد از آن ها را بتواتر بخورید.

24- برگها و پوست سیاه میوه «بادنجان» ضد اسهال خونی است.

25- دانه «به» برای بند آوردن اسهال خونی استفاده می شود.

26- اگر «سیب» مشوی یعنی سیبی که در خمیر گرفته زیر آتش بگذارید تا پخته شود را بخورید برای اسهال خونی بسیار مفید است.

27- مصرف «سیب» رسیده آبدار تازه برای اسهال خونی تب های حصبه ای نافع است.

28- جوشانده 30 گرم «گوجه وحشی» در هزار گرم آب در رفع اسهال خونی مفید است.

29- میوه رسیده خشک «گواوا» برای معالجه اسهال خونی مصرف می شود.

30- «شاه پسند وحشی»، «گل نسترن»، «به»، «انار»، «گل تلفونی»، «پونه کوهی»، «تمشک»، «والک»، «توت فرنگی»، «جو»، «ریوند چینی»، «زرشک»، «گزنه»، «بومادران»، «زغال اخته»، 1 یب زمینی»، 3«سیب زمینی»، «فندق»، «کلم»، «کدوحلوائی»، «گلابی»، «شاه اسپرم»، «بلوط»، «موسیر»، «پیاز»، «آس»، «بابونه»، «شاه بلوط»، «بارهنگ»، «هویج»، «گل گندم»، «پنیرک»، «ریواس»، «ریشه ریواس»، «گل میخک»، «انگور»، «آب لیمو ترش»، «موز»، «تُرشَک»، «چغندر»، «خُرفه»، «ریحان»، «شنگ»، «برنج»،«چای» و «سماق» برای رفع اسهال خونی مفید می باشند.

31- «فلفل قرمز» محرک مفید و شفابخش اسهال خونی می باشد.

اسهال صفراوی

1- خوردن «سیب زمینی ترشی» مفید است. عصاره برگ و شاخه های آن نیز همین خاصیت را دارند.

2- «آلبالو» صفرابر خوبی هست و اسهال صفراوی را درمان می کند.

3- گل، شکوفه و برگ «بالنگ» مفید است.

4- یک «سیب» ترش خشک را بکوبید، پودر آن را مخلوط با آب انار و سایر شربت های مشابه بنوشید.

5- آب «پرتقال» برای رفع ناراحتی صفراوی و اسهال صفراوی نافع است.

6- «برنج» اسهال صفراوی را تسکین می دهد.

اسهال مزمن

1- بوداده «تخم تره» قاطع است.

2- طعم «برگ انگور» کمی گس و ترش است. در طب به عنوان درمان اسهال مزمن مصرف می شود.

3- اگر میوه ی «به» را زیر آتش، تنوری نمایید، به حدی که رنگ آن تیره شود و بخورید، اسهال مزمن رامعالجه می کند.

4- آرد هسته ی «خرما» اسهال مزمن را درمان می کند.

5- «افسنتین» در درمان اسهال مزمن معجزه می کند.

6- بوداده «کشک» (ترکی آن قروت و عربی آن اقط بر وزن کبد می باشد) جهت جلوگیری از اسهال مزمن نافع است.

7- گلبرگ های «گل سرخ» برای درمان تجویز می شود.

8- عصاره پوست درخت «خرنوب» بهترین دارو برای درمان است. یک گرم آن را در روز می توان خورد.

9- تنقیه محلول «حضض» (حضیض) سودمند است.

10- 15 تا 30 گرم برگ خشک درختچه «زرشک» را در نیم لیتر آب سرد بریزید و ظرف آن را روی اجاق بگذارید تا یک دقیقه بجوشد. بعد آن را صاف کنید و با «عسل» شیرین سازید و همه روزه 3 مرحله، هر مرحله یک فنجان در فاصله غذاها میل کنید.

11- از دم کرده «گلنار» برای رفع اسهال مزمن استفاده شود.

12- خوردن روغن «به» برای اسهال مزمن مفید است.

13- «موز» برای رفع اسهال مزمن مفید است.

14- «باقلا» را اگر با «سرکه» و آب بپزید و با پوست بخورید اسهال های حاصل از زخم روده ها و اسهال مزمن را قطع می کند.

اسهال نوزادان

یک «پیاز» را به سه قسمت تقسیم کرده، در یک لیتر آب بجوشانید. سپس دو ساعت کنار بگذارید. کم کم به طفل بدهید تا اسهال بند بیاید.

اعتیاد به سیگار

«شیرین بیان» یکی از داروها و وسایل ترک اعتیاد سیگار می باشد. برای این کار کافی است معتادان یک تکه از بیخ آن را مانند سیگار لب خود گذاشته و با آن بازی کنند و گاهی مقداری از آن را جویده و بمکند.

اِغماء

به بیهوشی مراجعه کنید.

اِگزِما (نوعی ناراحتی پوستی)

1- ضماد برگ های «کلم» با «سرکه» مفید می باشد.

2- «هویج» دارای جوهری هست که در کبد تبدیل به ویتامین A می شود. با کمک آن از اگزما جلوگیری می نماید.

3- ضمادی که با پختن پوست و هسته «انار» تهیه نمایید، برای امراض جلدی مخصوصاً اگزما مفید است.

4- ضماد «سیاه دانه» مخلوط با روغن گل مؤثر است.

5- 4 تا 20 گرم گیاه کامل «بنفشه» سه رنگ را در 250 گرم آب خیس کرده و بگذارید

دوازده ساعت خیس بخورد. بعد آن را با کمی شیر و قند مخلوط کرده، بجوشانید تا مقدار آن یک سوم شود. این شربت را صبح ناشتا میل نمایید.

6- «روغن برزک» دارای خواص ویتامین «F» می باشد و به همین جهت مفید است.

7- خضاب با برگ «حنا» را با برگ «گردو» و یا برگ «هلو» مخلوط نمایید، معالجه می کند.

8- ضماد «سریش» (اشراس و اشراش) با «سرکه» و «روغن زیتون» یا با آرد جو سودمند است.

9- پاشیدن برگ خشک کوبیده «خرزهره» سودمند است.

10- ضماد برگ «تاجریزی پیچ» سود فراوان دارد.

11- ضماد برگ های انواع «شیر پنیر» منافع زیاد دارد.

12- مقدار 50 گرم از برگ های تازه «گردو» یا خشک آن را در یک لیتر آب یک ربع بجوشانید. پس از سرد شدن، زخمها را به آن بشویید.

13- حریره «سیب زمینی» را بشرح تجویز 1 اسهال تهیه کنید. پس از این که سرد، سفت و خمیری شکل شد، مقداری از آن را روی یک تکه گاز استرلیزه شده پهن کنید و روی محل اگزما به صورت ضماد ببندید و هر 2 ساعت یکبار آن را عوض کنید.

14- «نعناع» درمان کننده عوارض پوستی خصوصاً اگزما و خارش های پوستی می باشد. کمپرس جوشانده و یا ضماد «نعناع»، سرخی و خارش پوست را برطرف می کند. برای این کار «نعناع» را بکوبید و به صورت ضماد به کار برید.

15- 20 گرم «بنفشه فرنگی» خشک را در نیم لیتر آب سرد بریزید. چند دقیقه بجوشانید. پس از خنک شدن، صاف کنید. روزی سه تا چهار فنجان به مدّت چند هفته از آن بنوشید.

16- خوردن شیر «علف هفت بند» تصفیه کننده خون است. در ضمن نوشیدن شربت آن اگزمای کهنه و مزمن را برطرف می سازد.

17- ضماد پخته «بلال» در «سرکه»، مفید است.

18- ضماد گوشت و مغز «خیار»، نافع است.

19- پوست له شده «پرتقال» به عنوان مرهم برای اگزما و ناراحتی های پوست بدن نافع است.

20- برگ و پوست سبز «گردو»، «گردوی جنگلی»، «سیب زمینی»، «بیدمشک»، «بنفشه فرنگی»، «بنفشه معطر»، «بلوط» و «مازو» مفید می باشند.

اگزمای آبدار

1- برگ درخت «گردو» را با پوست درخت بلوط بجوشانید و از بخور آن روی محل زخم استفاده کنید.

2- ضماد تمام اقسام «مازریون» با «عسل» جهت معالجه مفید می باشد.

اگزمای خشک

می توان از ریشه تازه له شده یا جوشانده غلیظ «بابا آدم» استفاده کرد.

التهاب

التهاب

1- برای جلوگیری از التهاب می توانید «گرمک» را نوش جان کنید.

2- قسمتهای مختلف گیاه «مینا» التهابات را از بین می برد.

3- آب سه کیلو «نارنج» را بجوشانید تا به نصف برسد. کَف آن را بگیرید. با کرباس نو صاف کنید. با قند مخلوط کرده، شربت بپزید.

4- خوردن برگ «ترشک درشت» برای تسکین التهاب نافع است.

5- «سیر» به عنوان داروی فرو نشاندن التهاب تجویز می شود.

6- مخلوط «انار شیرین و ترش» برای کاهش التهاب نافع است.

7- «خیار» التهاب را تسکین می دهد.

التهابات پوستی

1- ضماد «عدس» نافع است.

2- ضماد «تخم کتان» نافع است.

التهاب حنجره

«شیرین بیان»، «بابونه»، «سیب»، «رازیانه» و «آب لیمو» مفید می باشند.

التهاب خون

میوه «تمر هندی» هیجان و التهاب خون را کم می کند.

التهاب صفرا

«سکنجبین» میوه «تمشک» خنک کننده بوده و برای التهاب صفرا و کبد سودبخش است.

التهاب کلیه

«چای جاوه» (چای نمسه) برای التهاب کلیه مفید است.

التهاب مثانه

1- آب «لبو» برای بهبود مصرف می شود.

2- «هندوانه» تازه برای معالجه التهاب مثانه مفید است .

التهاب معده

1- برگ «گشنیز» مسکن است.

2- «اختر زغال» (زغال اخته) فرو می نشاند.

3- میوه «زالزالک» و «ازگیل» هر دو خنک بوده و دارای مقدار زیادی تانن هستند و برطرف کننده می باشند.

4- دو تا ده قطره اسانس «سوسنبر» در تسکین مفید است.

5- «چغندر» به هضم غذا کمک می کند و التهاب معده را فرو می نشاند.

6- «تازه پنیر» (دلمه) تجویز می شود.

7- تخم «تُرشَک درشت»، «به»، «سوسنبر»، «آب خیار»، «شیرین بیان»، «زردآلو» و 1 ب نیشکر»، 4«آب نیشکر» برای التهاب معده مفید هستند.

اُمُّ الصِّبیان (نوعی مرض صرع کودکان)

1- بخور میوه «فندق» تجویز شده است.

2- چکاندن جوشانده «سداب» در بینی اطفال جهت امّالصبیان تجویز می شود.

امراض جگر

میوه «صنوبر» که به «حب الصنوبر» معروف است، نافع می باشد.

امراض جلدی

1- میوه های شیرین و ملس «انار» درمان آن است.

2- با نوشیدن جوشانده «مَرغ» برطرف می شود.

3- «سرکه» را برای امراض جلدی تجویز کرده اند.

4- ضماد پخته «بلال» در «سرکه»، جهت امراض جلدی مفید است.

5- ضماد شکوفه «سدر» در حمام جهت معالجه امراض جلدی توصیه شده است.

6- ضماد خشک «شاهتره» مخلوط با «حنا» که در حمام استعمال شود جهت امراض جلدی مفید است.

7- ضماد برگ، ریشه، ساقه و برگ 1 رفس»، 4«کرفس» ضد ورم می باشد. مالیدن این ضماد به مدّت یک دقیقه جرب و سایر امراض جلدی را درمان می کند.

8- سوخته «آفتابگردان» جهت تقویت مو و ضماد آن جهت معالجه امراض جلدی تجویز شده است.

9- عصاره «شنگ» جهت زخمهای جلدی مفید است.

10- نوشیدن شربت «بنفشه» به طریق مشروح در تجویز 2 اختلالات کلیوی نافع است.

11- هرگاه آب «انار» (انار میخوش) را با پیه و شکر خام به هم بمالید و معجونی تهیه کنید، مقدار 5 تا 10 سیر آن مفید است.

12- اگر صمغ «انبه» را با روغن و «آب لیمو» مخلوط نمایید برای رفع ناراحتی های پوست بسیار مؤثراست.

13- جوشانده برگ های «گواوا» در استعمال خارجی برای رفع ناراحتی پوست به کار می رود.

امراض سینه

1- خوردن برگ پخته «گزنه» با «ماءالشعیر» (جوشانده جو) تجویز شده است.

2- چون «فراسیون» را در «آب انگور» خیسانده و سه ماه نگاهداری نمایید و بعد صاف کنید، شرابی به دست می آید که در معالجه امراض سینه و پاک کردن آن از اخلاط نافع است.

3- خوردن «کشمش» خلط آور و نرم کننده سینه است.

4- برگ درخت «اوکالیپتوس» (درخت کافور) را به منظور دفع ناراحتی سینه و دستگاه تنفس دم کنید و با آن بخور دهید.

امراض شریانی

در اثر خوردن «انگور» امراض شریانی معالجه می یابد.

امراض عفونی

1- «گوجه فرنگی» به علّت داشتن ویتامین C فراوان، بدن را در برابر امراض عفونی حفظ و نگهداری می نماید.

2- «خرمای رسیده»، سودبخش می باشد.

3- از دو برابر آب «لیمو شیرین» با یک برابر «لیمو ترش»، نوشابه ای گوارا و مفید به دست می آید که برای معالجه مبتلایان به امراض عفونی مفید است.

امراض عفونی ریه

جوشانده «خرمای رسیده» مفید است.

امراض عفونی لثه و دندان

جویدن «اخلال و بسر» (مرحله سوم و چهارم خرما) جلوگیری می نماید.

امراض کبدی

1- ساقه زیرزمینی «توت فرنگی» به علّت داشتن آهن-آهک و اسید سالیسیلیک، مسکن و تب بر بوده و برای مبتلایان به امراض کبدی مفید است.

2- ریشه درخت «سنجد» را چون قطع کنید، شیره زیادی از آن خارج می شود که برای معالجه امراض کبدی، مخصوصاً تشمع آن به کار رفته و می گویند همانگونه که جامه را پاک می کند، کبد را نیز شستشو داده و پاک می نماید.

3- هرگاه به طور مداوم از شربت جوشانده «جو» استفاده کنید، پس از چندی ملاحظه خواهید کرد که کبد شما بخوبی کار می کند. شرح در تجویز 12 آنژین آمده است.

4- همه روزه یک فنجان «آب هویج» خام را صبح ناشتا بنوشید.

5- «زردچوبه» عامل درمان کیسه صفرا و ناراحتی های کبدی است.

6- خوردن «تره» در «سرکه» پرورده شده برای کبد نافع است.

7- 20 تا 25 گرم پوست خشک ریشه های درخت «زرشک» را در نیم لیتر آب سرد بخیسانید. ده تا پانزده دقیقه که گذشت و خیس شد، ظرف را روی آتش بگذارید تا کاملاً بجوشد. سپس آن را صاف کنید و شیرین سازید. پس از هر وعده غذا یک فنجان از آن را بنوشید.

8- «هلو» چون دارای مواد آهن و برم است لذا برای کبد بسیار نافع است و چهره را می گشاید و خوش رنگ می کند.

9- نوشیدن آب ریشه پخته «خشخاش» جهت درمان ناراحتی کبدی مفید است.

10- «انجیر» مفید است.

11- خوردن مداوم معجون «شنبلیله»، «خشخاش»، «بادام»، «آرد گندم»، «شکر» و «عسل» بسیار مفید است.

12- شربت «گیلاس» برای ناراحتی کبد تجویز می شود.

13- «گل همیشه بهار»، «گردو»، «علف»، «سوسنبر»، «مرزنجوش»، «زیتون»، «زرشک»، «بیدمشک»، «ریوند»، «ذرت»، «چوبک»، «جو»، «پیاز»، «پونه» و «کاکوتی» مفید می باشند.

امراض کلیه

1- غلاف خشک انواع «لوبیا» را مردم عادی در اروپای مرکزی مفید می دانند.

2- لعاب دانه های «اسفرزه» تجویز شده است.

3- «خربزه» برای کلیه نافع است. تخم آن کلیه را پاک می کند.

4- «گل نسترن»، «گل گاوزبان»، «لوبیای سبز»، «گوجه درختی»، «شیرین بیان»، 1 لابی»، 3«گلابی» ، «کلم»، «فندق»، «بولاغ اوتی»، «سیب»، «زیتون»، «زرشک»، «رازیانه»، «تخم کتان»، «آس»، «شاه پسند وحشی»، «تمشک»، «مامیران»، «ترنجبین»، «گل پرطاوسی»، «درخت غان»، «گزنه»، «علف هفت بند»، «مَرغ»، «کیسه کشیک»، «ذرت»، «جو»، «تره فرنگی» و «بنفشه آقطی» مفید می باشند.

امراض مفاصل

ضماد اقسام «نخود» نافع است.

امراض مقعد

1- برگ سرخ رنگ «چغندر» را اگر خام با «سرکه» و «خردل» بخورید مفید است.

2- «تخم شبت» را بسوزانید و با «عسل» مخلوط و ضماد کنید اگر عصاره نرم «شبت» را مخلوط با «عسل» ضماد کنید مقعد را نرم و درمان می کند.

3- نشستن در جوشانده پوست «انار» برای مواردی که مقعد بیرون آمده باشد، مفید است.

4- چون پوست ریشه «گردو» را در «روغن زیتون» بجوشانید تا له شود، ضماد آن برای امراض تهیگاه بسیار مؤثر است.

5- اگر با آب برگ «چغندر» یا با آب برگ پخته آن حقنه شود برای درد روده و بیرون آمدن مقعد نافع است.

6- خوردن 5 گرم از روغن مغز تلخ «زردآلو»، ورم مقعد را تحلیل می برد.

امراض وریدی

«انگور» مفید است.

انسداد کبد

1- «زردچوبه» گرفتگی ها و انسداد کبد را باز می کند.

2- «هویج» بازکننده انسداد کبد است.

انسداد کلیه

از جوشانده ساقه و برگ و «گل گاوزبان» استفاده کنید. به تجویز 27 نقرس مراجعه کنید.

انسداد مجاری عروق

1- گیاه «بادنجان» باز کننده است.

2- «عسل»، معده و عروق را باز می کند.

3- «زردآلو» باز کننده گرفتگی مجاری عروق و نرم کننده سفتی ها می باشد.

4- «پیاز» بازکننده گرفتگی ها و انسداد مجاری است .

5- «تخم جعفری»، «طرخون» و «کدو» انسداد مجاری عروق را باز می کنند.

انعقاد خون

1- بر روی دانه های «بلال» قارچی به عمل می آید که مفید است.

2- «زنجبیل»، «پیاز» و «سیر» ضد انعقاد خون هستند.

انعقاد شیر

وقتی شیر در پستان جمع شد و منعقد گردید، بهترین راه درمان آن استفاده از ضماد «نعناع» همراه با «آرد جو» می باشد.

اَنفاکتوس (سکته قلبی*)

1- گیاه «شبدر» جهت جلوگیری از انفاکتوس و طول عمر اهمیت زیاد دارد.

2- به «سکته قلبی» نیز مراجعه کنید.

انقباضات معده

1- خاصیت اصلی «شیرین بیان» جلوگیری از انقباضات معده است.

2- «موسیر» انقباضات دردناک معده و روده ها را از بین می برد.

اَنگَل

اَنگَل

1- «رب نارنج» که در اثر جوشاندن و غلیظ کردن «آب نارنج» به دست می آید، یک مرهم ضد انگل می باشد.

2- «سیر» ضد انگل می باشد.

3- «طرخون» کمی ضد انگل است.

4- عصاره برگ های «آناناس» ضدکرم و انگل کش است.

5- از مخلوط میوه «فلفل» و برنک کابلی به عنوان ضد انگل استفاده می شود.

6- شیره رقیق گیاه «زردچوبه» ضدانگل می باشد.

7- روغن تخم «رازیانه» کرم کش و ضد انگل می باشد.

8- در چین و ژاپن از پوست «درخت زرشک» به عنوان ضد انگل استفاده می کنند.

انگل های معده و روده

1- بایستی یکی از میوه های مرکبات را با پوست، له کرده و بعد در شربت «عسل» خیس نموده و بعد در صافی ریخته و با فشار، شیره ی آن را گرفت و شب، قبل از خواب نوشید.

2- «شاهدانه» ضد جانور و انگل معده است.

اورام سخت

1- آب «کنگر» را گرفته، با یک سوم آن موم و روغن مخلوط کرده و روی اورام بگذارید.

2- ضماد گوشت میوه «زالزالک» تجویز می شود.

اورام گردن

ضماد برگ «خار مهک» جهت نرم کردن اورام گردن به کار می رود.

اورام گرم

ضماد برگ و ریشه «کاسنی صحرایی» با «آرد جو» مفید است.

اورام لوزتین

از میوه و پوست «انبه» عصاره ی روانی می سازند که دارای اثر قابض است و غرغره ی آن مخلوط با کمی آب مفید است.

اُورِه*

1- دم کرده «اسطوخودوس» برای پائین آوردن مقدار اوره خون مفید است.

2- «انگور»، کمی کلرور سدیم دارد و به علّت ضد سم و ضد اوره بودن، برای مبتلایان به اوره مفید است.

3- «سیب» از تمام میوه ها کمتر نمک طعام دارد. در نتیجه برای مبتلایان به اوره مفید است. پوست سیب را خشک کرده به صورت گرد در بیاورید و یک قاشق در یک فنجان آب مخلوط کرده و بنوشید. ضد اوره و گشاینده ادرار است.

اولسر

1- کمپرس جوشانده ی «کرفس» برای درمان اولسر و سایر زخمها مفید است.

2- جوشانده غلیظ پوست سیاه «توسکا» در استعمال خارجی مفید است.

3- «گل شاه پسند» به صورت کمپرس برای معالجه توصیه شده است.

4- ضماد برگ های انواع «شیر پنیر» منافع زیاد دارد.

اولسر پستان

می توان از جوشانده برگ «هزاربندک» استفاده کرد.

اولسر روده

تنقیه با جوشانده برگ «هزاربندک» مفید است.

اولسر زانو

مضمضه جوشانده بیخ «بابا آدم» منافع شایان دارد.

ایدز

«سیر» قدرت دفاعی بدن را افزایش می دهد. لذا برای ایدز مؤثر است.

ب

با خود حرف زدن

جوشانده «گل گاوزبان» اصلی نشاط آور بوده و برای این ناراحتی سودمند می باشد.

باد

باد

1- «انگور» مفید می باشد.

2- چون 5 گرم بذر کوبیده «کرفس» را در پارچه ای ریخته و آن را در نیم لیتر آب انگور آویزان نمایید تا مواد مفید آن حل شود، این محلول سودمند خواهد بود.

3- ضماد برگ کوبیده «چغندر» و خوردن آن با «خردل»، مسکن شکم درد بوده و بادشکن می باشد.

4- در هندوستان از «زردچوبه» به عنوان بادشکن استفاده می شود.

5- اگر 15 گرم تخم «زیره کوهی» را در 400 گرم آب دم کرده و بعد از هر وعده غذا بخورید، بادشکن نافعی است.

6- «زیره» برای دفع بادها بسیار نافع است.

7- ساقه زیرزمینی «زردچوبه» به عنوان بادشکن مصرف می شود.

8- در فیلیپین جوشانده برگ های «اکلیل الجبل» را به عنوان بادشکن مصرف می کنند.

9- در چین و مناطق خاور دور از «اسفناج» به عنوان بادشکن استفاده می شود.

10- «تخم ترب» عیناً مانند ریشه آن بادشکن و نیرودهنده است.

11- «تخم رازیانه»، «ریحان»، «سوسنبر»، «زردچوبه»، «مرزنگوش» و «شیرین بیان»، «پونه» و «سیر» بادشکن می باشند.

باد سرخ

1- ضماد برگ «گشنیز» توصیه و تجویز شده است.

2- ضماد جمیع اجزای «اقحوان کوچک» جهت درمان سودمند می باشد.

3- ضماد «ریواس» با آرد جو مفید است.

4- ضماد برگ های «کلم» با «آرد جو» مجرب است.

5- ضماد گوشت میه «زالزالک» تجویز می شود.

6- اگر «آرد گندم» را بر روی پوست مالش دهید، التهاب و ورم آن را از بین می برد و به همین منظور از قدیم آن را در تسکین التهاب باد سرخ به کار می بردند.

7- «سرکه» مفید است.

8- ضماد مقداری «لوبیای مرمری یا قرمز» پخته و کوبیده مفید می باشد.

9- ضماد برگ «آقطی» برای فروکش دادن التهاب آن به کار می رود.

10- ضماد پخته «کاهو» با کمی «روغن زیتون» برای معالجه نافع است.

11- ضماد برگ تازه «آش انگور» نافع است.

12- ضماد برگ تازه «دیوخار» جهت باد سرخ که حرارت آن زیاد نباشد مؤثر است.

13- ضماد دانه های «کرچک» با «سرکه» جهت اواخر باد سرخ تجویز می شوند.

14- ضماد برگ«هزاربندک» نافع می باشد.

15- ضماد برگ و ریشه «علف سرفه - فرفره» با «عسل» جهت مداوا به کار می رود.

16- شستشو با آب جوشانده «حنا» سودمند می باشد.

17- ضماد «زعفران» بسیار مناسب است.

باد فتق

1- یک قاشق سوپخوری یا غذاخوری را گرم کنید روی باد فتق بگذارید و پیوسته ماساژ بدهید تا غده متورم شده نرم شود و یا داخل آب گرم بنشینید محل را ماساژ بدهید و غذاهای باددار نخورید.

2- با «روغن سبز» چند روز محل را ماساژ دهید.

3- «اگیر ترکی» را بپزید (پس از کوبیدن) تا آب آن بخار شود. سپس با «روناس» مخلوط کنید و روی عضو ضماد نمایید.

باد گوش

اگر «روغن ترب» چند قطره در گوش ریخته شود برای تحلیل بادگوش بسیار نافع است .

باد مفاصل

1- نیم لیتر آب جوش را روی 20 گرم ریشه خشک «جعفری» بریزید. 5 تا 10 دقیقه صبر کنید تا خوب دم بکشد. بعد آن را صاف کنید و همه روزه 3 تا 5 دفعه نیم فنجان از آن بنوشید.

2- «سیب زمینی» را در برنامه غذایی خود بگنجانید.

بادهای کلیه

اگر یک «بادام شیرین» را ساییده و با «عسل» بخورید، برای درد کبد مفید است .

بادهای معدی

1- مخلوطی از «زیره سیاه»، «روغن زیتون» و «مرزه کوبیده»، به خصوص برای اطفال بسیار نافع است.

2- اگر «دارچین» را در روغن بجوشانید، نافع است.

3- «میخک» مفید است.

بارداری

«شلغم» به علّت داشتن خواص و مواد غذایی زیاد یکی از بهترین غذاهابرای زنان حامله و شیرده است. خوشا بحال نوزادی که مادرش در زمان بارداری شربت شلغم خورده باشد زیرا زود رشد می کند، بآسانی دندان در می آورد. استخوانش زود محکم می شود، زودتر براه می افتد. زود حرف می زند و در مقابل بیماریها مقاومت بیشتری دارد.

باز شدن صدا

«تاج الملوک»، «بامیه»، «صمغ عربی»، «بلوط»، «ذرت»، «کرفس» و «همیشه بهار کوهی» مفید می باشند.

بدبویی دهان

1- برگ «ترب» به علّت داشتن «ویتامین C» به مقدار زیاد و سبزینه، لثه را محکم کرده و بوی بد دهان را از بین می برد.

2- یک عدد «پیاز عنصل» را ورقه ورقه کرده، با «سرکه» بجوشانید تا له شود و بعد در یک شیشه ی سربسته در محلی گر جلوی تابش آفتاب بگذارید و بعد از یک هفته صاف کنید. هر روز ناشتا یک قاشق مربا خوری از آن بنوشید. بوی بد دهان، مخصوصاً اگر منشاء آن معده باشد، برطرف خواهد شد.

3- چون «مشک زمینی» را با آب ساییده و روی آتش بگذارید تا نصف شده و بسته شود، سپس برداشته، هر روز ناشتا قدری میل نمایید، بد بویی دهان را که در اثر معده باشد برطرف می کند.

4- مضمضه کردن با «لیموترش» مفید است.

5- جویدن برگ «توت فرنگی» مفید است.

6- جویدن برگ «بادرنجبویه» جهت ازاله بدبویی دهان بسیار مؤثر است.

7- ضماد «میخک» به تنهایی یا با ادویه مناسب، مفید است.

8- مضمضه عصاره «قنطوریون باریک» با «گلاب» مفید است.

9- جویدن برگ «اوکالیپتوس» مفید است.

10- به مدّت یک ربع برگ «جعفری» را بجوید. سپس تفاله آن را خارج کرده و یک عدد «سیب» بخورید.

11- برگ «جعفری» تنفس را مطبوع می سازد.

12- جویدن برگ یا میوه «تمشک» برای بدبویی دهان مفید است.

13- «زردآلوی شیرین» موجب رفع بدبویی دهان می شود.

14- «شیر نارگیل» تازه برای خوشبویی دهان مفید است.

15- تخم «هل» (قاقله صغار) خوشبو کننده بوی دهان است.

16- غنچه های «میخک» برای بدبویی دهان مفید است.

17- اگر گرد «بادیان رومی» را با مسواک به دندانها، بمالید برای جلای دندان و رفع بدبویی دهان مفید است.

18- «دارچین» برای بدبویی دهان مفید است.

19- «انجیر»، «هلو»، «چای»، «سیب»، «زرشک»، «به»، «انبه»، «سیر»، «موسیر» و «نعنای خشک» مفید می باشند.

بدبویی رحم

1- حمول برگ «سوسنبر» برطرف می کند.

2- «بولاغ اوتی» ترشحات خارجی مثل شیر، عرق و ادرار را زیاد می کند و به ترشحات داخلی کمک می نماید. از این رو مفید است.

3- حمول گرد خشک گلبرگ های «گل سرخ» ترشحات رحم و بوی بد رحم را از بین می برد.

بدبویی زیر بغل

1- ضماد کوبیده برگ تازه «شیرین بیان» برطرف می کند.

2- «بولاغ اوتی» مفید است.

3- با «آب لیمو ترش»، زیر بغل را هر روز ماساژ بدهید.

4- غذاهای چرب و روغن حیوانی نخورید.

5- صبح ها ناشتا «غوره» یا «پودر غوره»، یا «بادنجان» و یا «تره تیزک» بخورید.

بدبویی عرق

1- میوه «زیره» عرق را زیاد می کند و بوی بد آن را برطرف می سازد.

2- ضماد «کنگر» جهت خوشبو کردن عرق بدن توصیه شده است.

3- مالیدن جوشانده چوب و برگ «آلبالوی تلخ» برطرف می سازد.

4- ضماد «بلخ» خوشبو کننده ی عرق بدن می باشد.

5- مالیدن گل «گل سرخ» در حمام بر بدن سودمند است.

6- مالیدن ضماد گل «نسترن» در حمام بر بدن، بد بوئی عرق را از بین برده و آن را خوشبو می نماید.

7- خوردن «بادنجان» بوی عرق بدن را از بین می برد.

8- «تخم هل» ، «قاقله صغار» خوشبوکننده عرق است.

بَرسام*

جوشانده «گل گاوزبان» اصلی مفید است.

بَرَص*

1- چنانچه آب برگ «ترب» را قبل از آن که بذر پیدا کند گرفته و در «روغن زیتون» ریخته، بجوشانید. آن را صاف کنید و مجدداً بجوشانید تا آب آن از بین برود، روغن آن تجویز شده است.

2- مهمترین خاصیت بذر «غازیاقی» درمان برص است. شخص مبتلا، اوّل با یک تنقیه ی مسهل، معده و روده های خود را پاک کرده و بعد پانزده روز متوالی، هر روز ده گرم از بذر غازیاغی را با «عسل» مخلوط کرده میل نماید. برای این که از این دستور نتیجه ی مطمئن به دست آید بایستی این معالجه را در تابستان، در روزهای گرم به کار برید و پس از خوردن آن موضع برص را عریان کرده در برابر تابش آفتاب قرار دهید تا عرق نماید و آب ننوشید. در فصل زمستان نیز با استفاده از حمام سونا می توان از این دستور نتیجه گرفت.

3- مالیدن «زردچوبه» با «عسل» یا «سرکه» مفید است.

4- ضماد برگ های «کلم» با «سرکه» مجرب است.

5- ضماد «تره بیابانی» توصیه شده است.

6- اگر «سیر» را در روغن سرخ کنید و زیادی روغن آن را بگیرید، مالیدن آن با «عسل» مفید است.

7- ضماد «پیاز» با «عسل» و باروت توصیه شده است.

8- دانه های «نیلوفر پیچ» که به «حب النیل» معروف است مفید است.

9- اگر برگ گل «خرزهره» را بپزید و له شده آن را در یک قسمت آب و دو قسمت «روغن زیتون» ریخته و با آتش ملایم بجوشانید تا آب آن تمام شده و روغن آن بماند، روغنی به دست می آید که مفید است.

10- مالیدن جوشانده شاخه های «شجر مریم» سود فراوان دارد.

11- مالیدن «کتیرا» با «سرکه» مفید می باشد.

12- ضماد بیخ «نیلوفر آبی» با آب نافع است.

13- ضماد بیخ «اگیر ترکی» نافع است.

14- برای معالجه می توانید از جوشانده قسمتهای هوایی و بیخ «کنگر» بزرگ استفاده کنید.

15- یکی از طرق معالجه پیسی در گذشته این بود که آب «کنگر» را گرفته، با یک سوم آن موم و روغن مخلوط کرده، بر روی لکه های برص می گذاشتند.

16- پختن «اسفناج» با «روغن بادام» و «کره تازه گاو»، محسنات زیاد دارد. برای پیسی بدون نتیجه نیست.

بَرفَک*

1- مضمضه و نگاهداشتن آب میوه ی ترش «انار» در دهان مفید است.

2- به اطفالی که دچار برفک شده اند جوشانده ی «شلغم» بدهید.

3- شستشو با شیره تازه «گل بنفشه» برفک را از بین می برد.

4- جویدن برگ تازه «گل گاوزبان» اصلی نافع است.

5- «زنجبیل سگ» را برای معالجه تجویز می کنند.

6- مضمضه با آب جوشانده برگ «برگ نو» تجویز می شود.

7- جوشانده برگ «ازگیل» مفید است.

8- روزی پنج الی شش بار با جوشانده «مریم گلی» دهان را بشویید. طرز تهیه: پنجاه گرم از برگ و ساقه های خشک یاتازه «مریم گلی» را در یک لیتر آب به مدّت یک ربع بجوشانید. ده دقیقه کنار بگذارید و صاف کنید.

9- از خاکستر پوست «هندوانه» برای معالجه برفک و تاولهای دهان استفاده می شود.

10- «کدو»، «فلوس»، «شاه اسپرم»، «غافت»، «شلغم»، «تمشک»، «بنفشه»، «ازگیل» و «آویشن» مفید می باشند.

برونشیت (مرضی در ریه)

1- «حسن لبه» دارای اثر خلط آور هست و در مورد برونشیت مزمن تجویز شده است.

2- جوشانده «تره» مفید است.

3- کپسول «راتیانج» مفید است.

4- ریشه «زنجبیل شامی» مقوی، پیشاب آور، ضد میکرب و ضد عفونی کننده قوی است و مفید است.

5- جوشانده ساقه های گلدار «صنوبر» کوچک، خاصیت ضد عفونی کننده دارد و نوشیدن آن مفید است.

6- «پیاز» به علّت داشتن مواد گوگردی، خون را ضد عفونی می کند و جهت درمان مفید می باشد.

7- دم کرده دو تا سه درصد برگ «پرسیاوشان» که با قند یا «عسل» شیرین شده باشد به مقدار سه فنجان در روز توصیه شده است.

8- جوشانده شربت و عصاره شکوفه «شبدر» ضد تشنّج و خلط آور بوده و برای درمان تجویز می شود.

9- دم کرده گل های «شاه پسند» تجویز می شود.

10- گل های ناشکفته «علف سرفه - فرفره» خلط آور بوده و برای درمان مفید می باشد.

11- مقدار 20 گرم از گل و برگ خشک «ختمی» را در یک لیتر آب جوشیده

بگذارید. در حدود 10 دقیقه خوب دم بکشد. سپس آن را صاف کنید. بعد با «عسل» شیرین کنید. روزانه 3 فنجان از این دم کرده بنوشید.

12- 20 تا 30 گرم ریشه «پامچال» را در یک لیتر آب، به مدّت 15 دقیقه بجوشانید و مصرف نمایید.

13- جوشانده گل، برگ و ساقه «گاو زبان» مصرف کنید.

14- نوشیدن شربت ذکر شده در تجویز 3 «اختلالات کلیوی» مفید است.

15- مقدار پنجاه گرم از گل های خشک یا تازه «آقطی» را در یک لیتر آب بجوشانید. پس از صاف کردن، خنک کنید با «عسل» شیرین سازید و سه بار در روز یک فنجان از آن بنوشید.

16- دم کرده 15 تا 25 گرم «کاکوتی» را در یک لیتر آب جوش، بسیار مفید است.

17- دو عدد «سیر» ریز ریز را در یک لیوان شیر بریزید و روی اجاق بگذارید تا 12 دقیقه بجوشد. گرما گرم این شیر را بنوشید.

18- آب یکدسته «شاهی آبی» را بگیرید تا حدود 60 تا 150 گرم از این آب را در یک لیوان شیر با یک فنجان بویون سرد یا هر مایع دیگری که به مزاج شما می سازد مخلوط کنید و میل نمایید. شاهی آبی خلط آور و نرم کننده سینه است و در نتیجه برونشیت های کهنه و هر نوع ناراحتی و تحریکات مجاری تنفسی را درمان می کند.

19- دو یا سه عدد «تره فرنگی» را به صورت گرد گرد ببرید. یک یا دو ساعت در آب بجوشانید. بعد آن را صاف کنید و بنوشید. این شربت زکام و حتی گرفتگی صدا را برطرف می کند. روزی دو تا سه فنجان از آن در فاصله غذاها بنوشید.

20- یک قطعه «سیر» را به قطعات ریز خرد کنید و به همین حجم وازلین به آن مخلوط کنید. این مخلوط را کمی حرارت دهید. سپس بگذارید سرد شود. این مرهم را روی سینه و پشت سینه بمالید و ماساژ دهید تا گرم شود.

21- تجویز 9 «آنژین» را عمل کنید.

22- قهوه «انجیر» برای برونشیت تجویز می شود.

23- دم کرده «حاشا» برای برونشیت مفید است .

برونشیت مزمن

1- شیره ساقه «مَرغ» را بگیرید و روزی سه قاشق چایخوری نوش جان کنید.

2- دم کرده پنج در هزار «گل بنفشه» مفید است.

3- شیره گیاه تازه «گل لادن» مفید می باشد.

4- برگ، ریشه و دانه های «بارهنگ» درمان آن است.

5- «زعفران» مسکن سرفه، مخصوصاً در برونشیت مزمن هست.

6- دانه ساقه ها و رگ گیاه «تاجریزی پیچ»، پیشاب آور، مقوی، تصفیه کننده خون، کمی مخدر و مفید هستند.

7- یک دسته از ساقه و برگ های «علف هفت بند» را بشویید و در ماشین آب سبزی گیری بریزید و شیره آن را بکشید و هر روز سه قاشق قهوه خوری از آن بنوشید. خوردن این شیره علف هفت بند، خاصیت نرم کنندگی دارد و در عین حال ضد ورم است. با مصرف آن سرفه های پی درپی شما رو به کاهش خواهد رفت.

8- 15 تا 40 گرم از برگ «گل لادن» را در یک لیتر آب بجوشانید و روزانه 2 تا 3 فنجان از آن میل کنید.

9- «فلفل قرمز» برای پیشگیری و تسکین برونشیت مزمن مفید است.

بری بری

1- با خوردن پوست «برنج» برطرف می شود.

2- «برنج» را به صورت کته با «پیاز» یا «شیر» و «ماست» بخورید.

3- از چلتوک و سبوس «برنج»، سوپ تهیه کنید، پس از صاف کردن، آب آن را بخورید.

3- از غذاهایی که دارای ویتامین B می باشند استفاده نمایید.

4- مهمترین قسمت مفید برنج تیکی تیکی است که از مواردی که از تراشیدن و سفید کردن دانه برنج حاصل می شود به دست می آید و برای بیماری بربری مفید است.

5- «هندوانه» تازه مفید است.

6- اسانس «میخک» به صورتی که از تقطیر غنچه ها به دست می آید تحریک کننده پوست است و در اندونزی آن را با روغن چرب مناسبی مخلوط کرده و به رانهای بیماران مبتلا به بری بری می مالند.

7- جوشانده ریشه خشک «خیار» برای معالجه بیماریهای بری بری مفید است .

بریدگی

1- پاشیدن پودر برگ های خشک «شیرین بیان» بسیار نافع و درمان بخش زخمهاست.

2- کمپرس نوع وحشی «گل شاه پسند» توصیه شده است.

3- مالیدن «حنا» سود فراوان دارد.

بزرگی شکم

آب میوه «به» که به وسیله ماشین های فشاری گرفته شود، ملین بوده طبل شکم را خالی می کند و در کوچک کردن شکم مؤثر است.

بسته شدن ادرار

1- 800 گرم «بنفشه» تازه را بجوشانید. صاف کنید. سپس با 3 کیلو قند مخلوط کرده بپزید و شربت تهیه کنید. اگر بنفشه تازه میسر نشد، خشک آن را به مدّت زیادتری بجوشانید.

2- آب «ترب سیاه و سفید»، «هویج»، «زغال اخته»، «مارچوبه»، «دم گیلاس»، «گل نسترن»، «شیرین بیان»، «توت فرنگی»، «سالک»، «جعفری»، «بارهنگ»، «آب ترب سیاه»، «چای کوهی»، «تاجریزی»، «پیاز»، «گوجه سبز» و «کاکل ذرت» مفید می باشند.

بَلغَم

1- چون «سکنجبین» را با یخ، خنک کرده و بنوشید، آن چه بلغم در معده و روده ها باشد را خارج می کند.

2- صمغ بوته «کنگر» ایجاد قی می کند و همراه آن صفرا و بلغم را خارج می نماید.

3- ساقه بوته ی «بامیه» دافع بلغم است.

4- «فلفل» بلغم را از بین می برد و جگر را گرم می کند.

5- آب برگ «چغندر» با داروهای مسهل، به اخراج بلغم کمک می کند.

6- جوشانده ی گرم تخم «بولاغ اوتی» (حب الرشاد) قی آور بوده و بلغم را دفع می نماید.

7- نمک زده و «کهنه پنیر» در صورتی که فاسد نشده باشد، بلغم را از بین می برد. 8- «بامیه» با تخم و لعاب خود بلغم را رفع می نماید.

9- «کدو» در دفع صفرا و بلغم اثرات معجزه آسا دارد.

10- از تنه درخت مسن «زیتون» یک ماده قندی به خارج ترشح می شود که به آن صمغ درخت زیتون یا انگبین زیتون می گویند که مفید است.

11- «زنجبیل» قاطع بلغم است.

12- چنانچه میوه درخت «داروش» را در آب گرم خیسانده و پوست آن را از شهد آن جدا کرده، صاف کنید و آن را با مغز گردو یا مغز دانه بید انجیر سرشته و بخورید، جهت بلغم نافع است.

13- «درمنه» ها باز کننده گرفتگیهای داخلی معده و از بین برنده بلغم و بادشکن می باشند.

14- چون هشت گرم «کبات» (میوه رسیده و سیاه شده درخت مسواک) را کوبیده و نرم کرده با هم وزن آن شکر قاووت نمایید و پس از خوردن، روی آن آب سرد یا شربت بنوشید، تولید اسهال کرده و معده را از بلغم تهی می سازد.

15- «گلاب» از تقطیر آبی که گلبرگ های گل سوری را در آن خیس کرده باشند به دست می آید و با صفرا و بلغم می جنگد.

16- مربای «زنجبیل» بسیار مؤثر است.

17- آب «هندوانه» مخلوط با «عسل» بسیار مفید است.

18- «سندروس» بلغم معده و روده را از بین می برد.

بندآمدن قاعدگی

1- هرگاه شیافی از پودر «بادام تلخ» و «عسل» برداشته شود باز خواهد شد.

2- حمول مغز «فندق هندی» جهت اخراج جنین و بند آمدن قاعده ی زنان نافع است.

بَواسیر

بَواسیر

1- هرگاه ساییده مخلوطی از پوست خشک «انار» و «مازو» را در لگن یا طشتی بریزید و داخل آن حمام ته نشین کنید، بواسیر نوع بیرون زدن مقعد برطرف خواهد شد.

2- خوردن «سیاه دانه» سوخته شده مفید است. هرگاه به همراه رب «مورد» خورده شود بی نظیر است.

3- «روغن تخم بالنگ»، «شیرین بیان»،«تره»، «فلفل بیابانی» ، «طالبی»، ضماد «نعناع»، «ریواس»، «سرکه»، «توت فرنگی»، «اسفناج»، «ضماد راتیانج» و «پوست خشک کدو» مفید می باشند.

4- چنانچه بذر «تره بیابانی» را پنج روز، هر روز پنج گرم بخورید، بواسیر را بند می آورد.

5- خاکستر شاخه های «انگور» اگر به صورت پماد مالیده شود، بواسیر را درمان می کند.

6- جوهر تند «فلفل سبز»، تسکین دهنده ی بواسیرهای دردناک و ملتهب است.

7- بخور بوداده «تخم تره» جهت بواسیر نافع است.

8- شیاف «سورنجان» با پیه جهت افتادن دانه های بواسیر نافع است.

9- «اخلال و بسر» (مرحله سوم و چهارم خرما) برای بواسیر تجویز شده است.

10- گذاشتن مرهم خام «سیب زمینی»، مخلوط با «روغن زیتون» روی دکمه های بواسیر مفید است.

11- خوردن و مالیدن روغن مغز هسته ی تلخ «زردآلو» جهت مبتلایان به بواسیر نافع است.

12- چون پوست ریشه «گردو» را در «روغن زیتون» بجوشانید تا له شود، ضماد آن جهت بواسیر بسیار مؤثر است.

13- دانشمندان با مصرف 30 تا 40 قطره از عصاره «زنجبیل سگ» - سه مرتبه در روز- خونریزیهای معدی، بواسیر و خون رم را بند آورده اند.

14- نشستن در وان آب جوشانده غلیظ «ماردارو» جهت بواسیر مفید است.

15- میوه «سنجد» سرشار از ویتامینهای «A» و «B» بوده و کمی ویتامین «k» دارد. به این جهت ضد بواسیر است.

16- چنانچه میوه درخت «داروش» را در آب گرم خیسانده و پوست آن را از شهد آن جدا کرده، صاف کنید و آن رابا مغز گردو یا مغز دانه بید انجیر سرشته بخورید، جهت بواسیر نافع است.

17- مالیدن ضماد برگ تازه «خمان صغیر» با پیه جهت معالجه بواسیر تجویز شده است.

18- ضماد «کره» با «سورنجان»ی که نرم کوبیده باشید جهت قطع دکمه بواسیر به تجربه رسیده است. برای این کار، کره هرچه کهنه تر باشد مفیدتر است.

19- ضماد «پیاز» با «زرده تخم مرغ»، همچنین با «کوهان شتر» جهت بو سیر مفید بوده، بواسیر را باز می کند.

20- برای معالجه بواسیر بهتر است روغن کهنه «نارگیل» را با روغن هسته «زرد آلوی تلخ» مخلوط کرده و به کار برید.

21- مالیدن روغن «وسمه» که برگ آن را با هموزن آن روغن کنجد در وسمه جوش یا ظرفی دگر با آتش ملایم پخته باشید جهت بواسیر نافع است.

22- شیافی که با پودر «چوبک» ساخته شود مسکن درد بواسیر می باشد.

23- ضماد دانه های «کرچک» با آب «تره»، چه بخورید و چه بمالید جهت بواسیر مفید می باشد.

24- مالیدن عصاره «تاجریزی»، بواسیر را برطرف می کند.

25- ضماد پخته «پرسیاوشان» با روغن جهت بواسیر سودمند است.

26- چنانچه آرد «ارزن» یا «گاورس» را در روغن بپزید، مالیدن این روغن برای درمان بواسیر مفید است.

27- ضماد برگ «علف هزار چشم» برای درمان بواسیر تجویز می شود.

28- ساقه زیرزمینی «اسپیره» برای دفع بواسیر نتیجه خوب داده است.

29- «انبه»، «قهوه»، «چای»، «بلوط»، «بومادران»، «دود خاکشیر»، «شنبلیله»، «شاهتره»، «گل میخک»، «کیسه کشیک»، «کاسنی صحرایی»، «گل فنجان»، «دود اسفند»، «زغال اخته» و «نعنای خشک» مفید می باشند.

بواسیر خونی

1- «ریحان» دارای «ویتامین k» بوده و برای بواسیر خونی سودبخش می باشد.

2- ضماد گل درخت «تمر هندی» سودمند می باشد.

3- خوردن گرم گرم «نخود سیاه» بو داده بسیار نافع است.

4- ضماد خاکستر گیاه «مَرغ» جهت بند آوردن خون بواسیر سودمند می باشد.

5- مالیدن «کهربا» با صبر زرد برای جلوگیری از خونریزی بواسیر و افتادن دانه های آن سودمند می باشد.

6- خوردن 20 گرم آب «تره»، قاطع خون بواسیر است. همچنین ضماد تره کوبیده مفید است. بخور دادن با جوشانده تخم تره نیز برای درمان بواسیر مفید است.

7- هشت گرم «کنجد» و چهار گرم «مغز گردو»ی سوخته را به صورت مرهم ضماد کنید.

8- گرد مغز هسته «انبه» در موارد بواسیر خونی به کار می رود.

9- «تره تیزک» برای بواسیر خونی بسیار نافع است.

بواسیر مزمن

«سندروس» را تجویز کرده اند.

بوی بد پا

1- پاهای برهنه را روی «بخار آهک» که تازه روی آن آب ریخته اند بگیرید، و هر چند روز یک بار این عمل را تکرار کنید.

2- پاهای برهنه را داخل خون حیواناتی که تازه ذبح شده اند، ماساژ دهید و مدّتی داخل آن خون گرم باشد.

بوی پیاز و سیر

1- «ریحان» به علّت داشتن سبزینه و اسانس مخصوص که خود مخلوط از چند اسانس است، بوی پیاز و سیر را از دهان می برد.

2- جویدن ساقه زیرزمینی «لوئی» اثر اعجاز آوری دارد.

3- اگر پس از خوردن سیر مقداری «کاهو» یا «سبزی» میل نمایید بوی آن از بین می رود. اثر شیرینی ها در از بین بردن بوی سیر، مربوط به وجود ماده کلروفیل در آن هاست. لذا چاره بوی سیر آن است که به داروخانه مراجعه، کپسول کلروفیل گرفته، مصرف کنید یا مقداری کلروفیل مایع را مخلوط با شربت ها میل کنید.

4- «برگ جعفری» برای شدیدترین بوی سیر بسیار مؤثر است.

بی اختیاری ادرار

1- ضماد برگ «علف هزار چشم» برای معالجه توصیه می شود.

2- بهتر است دو گرم سرشاخه «علف هزار چشم» را با دو گرم آویشن، دم کرده و نوشید.

3- جوشانده دانه های «ماش هندی» برای درمان نافع است.

4- برگ «غافت» برای اطفال تجویز شده و نتایج عالی داشته است.

5- «بلوط»، «شاه بلوط»، «پونه» و «مالواش» مفید می باشند.

بی اشتهایی

1- اگر «پرتقال» قبل از غذا خورده شود، محرک اشتهاست.

2- نوشیدن دو تا سه فنجان از شربت «برگ بو» قبل از هر وعده غذا مفید است (شرح در تجویز 9 آنژین)

3- 20 گرم ساقه های خشک و گلدار «پونه کوهی» را در یک لیتر آب جوش بریزید. مدّت 12 دقیقه کنار بگذارید تا دم بکشد. بعد آن را صاف کنید. با «عسل» شیرین سازید و قبل از هر وعده غذا یک فنجان از آن بنوشید.

4- 8 تا 10 عدد برگ تازه و یا 10 گرم برگ خشک «سوسنبر» را در یک فنجان آب جوش بیندازید تا به مدّت 12 دقیقه بماند بعد آن را صاف کنید و با «عسل» شیرین

سازید و بنوشید این «عسل» را در روز 3 ال 4 بار تکرار کنید.

5- نوشیدن شربت «ریوند» درمان کم خونی و بی اشتهایی است.

6- «غازیاقی» اشتهاآور است.

7- «هلو» اشتها را زیاد می کند.

8- «فلفل» اشتها را زیاد می کند.

9- به آن هایی که از بی اشتهایی رنج می برند توصیه کنید که «گوجه فرنگی» را قبل از غذا به عنوان اشتهاآور نوش جان نمایند. برای این کار بهتر است که گوشت آن را با مقدار مساوی ماست مخلوط کرده و در یخچال بگذارید و نیم ساعت قبل از غذا نوش جان کنید.

10- «کرفس» اشتها را زیاد می کند.

11- «زردچوبه» اشتهاآور است.

12- خوردن «مشکطرامشیر» به مقدار کم اشتهاآور است.

13- «عرق بهار نارنج» برای تقویت اشتها نافع است.

14- چنانچه به نان، «سیاه دانه» یا «کنجد» بزنید، اشتها را زیاد می کند.

15- «سقز» محرک اشتها است.

16- بذر «ترب» اشتهاآور است.

17- «چغندر» دارای «ویتامین A»، انواع ویتامین های «B» و «C» بوده و اشتهاآور است.

18- برای رفع کم اشتهایی می توانید از «عسل» استفاده کنید.

19- بذر «کرفس»اشتهاآور است.

20- «بامیه» اشتها به غذا را زیاد می کند.

21- بذر «سعتر» زیاد کننده اشتها است.

22- نمک زده و «کهنه پنیر» در صورتی که فاسد نشده باشد، اشتها را تحریک می نماید.

23- پوست «لیموترش» مقوی قلب و معده بوده، اشتها را زیاد می کند.

24- اگر «انجیر» را قبل از غذا بخورید، اشتها را تحریک می کند.

25- «سیب» اشتهاآور است.

26- «اسفناج» اشتها، مخصوصاً اشتهای اطفال را زیاد می کند.

27- بهترین موقع خوردن «خربزه»، یکی دو ساعت بعد از صرف غذا است. ولی اشتهاآور است و بایستی قبل از غذا خورده شود.

28- «ریواس» اشتهاآور می باشد.

29- «مشک زمینی» اشتها را زیاد می نماید.

30- خوردن میوه خام «به» اشتها را زیاد می کند.

31- میوه «زالزالک» مقوی معده بوده، اشتها را زیاد می کند.

32- ترشی «پیاز» جهت زیاد شدن اشتها سودمند است.

33- میوه رسیده و یاقوتی رنگ «زیتون» مقوی معده بوده و اشتها را زیاد می کند.

34- خوردن مقدار کمی از پوست درخت «بید» اشتها را باز می کند و دستگاه گوارش را تقویت می نماید.

35- برگ «شنبلیله» کمی ملین بوده، اشتها را زیاد می کند.

36- برگ و گل «زبان پس قفا» اشتها را باز می نماید.

37- «مارچوبه» برای رفع بی اشتهایی مفید می باشد.

38- ترشی ای که با برگ و ساقه نوع خوشبوی «گلپر» درست می شود برای معالجه کم اشتهایی به کار می رود.

39- جوشانده گیاه «خارشتر» اشتهاآور و مقوی است.

40- کلیه قسمتهای گیاه «خار مرار» کمی تلخ و اشتهاآور است.

41- دم کرده سر شاخه های گلدار «علف هزار چشم» اشتهاآور است.

42- میوه تازه ترش «انبه» اشتهاآور است.

43- جوشانده برگ پخته «زردآلو» اشتهاآور است.

44- «گلابی» ترش اشتهاآور است.

45- «شاه توت»، «سماق»، «ریشه جعفری»، «مرزه»، «نخود»، «دوغ» و «شش شاخ» اشتهاآور هستند.

بی خوابی

1- مقدار 20 تا 30 گرم از گل های «زیرفون» در یک لیتر آب بجوشانید. بعد از یک

ربع، صاف کنید و با «عسل» شیرین سازد. در شبانه روز سه تا پنج فنجان از آن به فاصله بنوشید.

2- یک مشت از «گل های افسنتین» را در یک لیتر «سرکه» بریزید. یک ربع بجوشانید. محلول به دست آمده را در شیشه بریزید و به هنگام بیخوابی شدید کمی از این محلول را بر روی پیشانی ضماد کنید (دو طرف پیشانی تا شقیقه ها).

3- دم کرده برگ «پرتقال» را با یک یا دو قاشق عرق بهارنارنج مخلوط کنید و قبل از خواب مصرف نمایید.

4- چند عدد برگ تازه «سوسنبر» را در یک فنجان آب جوش یک ربع بگذارید. سپس آن را صاف کنید. شیرین سازید و بنوشید.

5- حدود 20 گرم از ریشه «سنبل الطیب» را با دو عدد «لیمو عمانی» و یک قاشق «گل گاوزبان» در یک لیتر آب بجوشانید. با «نبات» شیرین کنید و روزی 2 بار بنوشید.

6- یک مشت برگ «به» تازه و نو رسیده را بچینید. با یک لیتر آب جوش 10 دقیقه بخیسانید. آن را صاف کنید. پس از 10 دقیقه آن را با شکوفه نارنج مخلوط و شیرین کنید و هر شب موقع خواب یک یا دو قاشق از آن بنوشید.

7- اگر شبها همراه با غذای خود «پیاز» بخورید زودتر و آسوده تر به خواب می روید.

8- «گل نسترن» مفید است.

9- «سیب» مفید است. قبل از خواب چند دانه سیب بخورید یا یک استکان، آب سیب سر بکشید.

10- روغن نوع شیرین «بادام» برای رفع بیخوابی مفید است.

11- «نوشدارو» خواب آور و قوی ترین مسکن است.

12- اگر دانه «خشخاش» به نان بزنید، خواب را کمی زیاد و عمیق می کند.

13- «کلم» کمی خواب آور است.

14- «تازه پنیر» که آب آن را هنوز نگرفته و در اصطلاح پنیر سازان دلمه نامیده می شود، خواب آور است.

15- مبتلایان به مرض کم خوابی و بی خوابی می توانند از «عسل» استفاده کنند. قبل از خواب چند قاشق مرباخوری از شهد گوارای «عسل» میل نمایید.

16- استشمام و چکاندن آب «کدو» چنانچه خام فشرده شود، در بینی و گوش جهت رفع بی خوابی نافع است.

17- آب مقطر برگ «غار گیلاسی» برای بی خوابی تجویز می شود.

18- روغن تخمه «تخم کدو» جهت رفع بی خوابی بی نظیر است.

19- چکاندن آب جوشانده «زعفران» جهت بی خوابی نافع است.

20- «روغن بنفشه» خواب آور است. چون آن را بر پنبه آغشته و شیاف نمایید. اثری فوق العاده دارد.

21- عصاره روان سنبله های «بید» برای درمان بی خوابی که نتیجه ضعف اعصاب است مفید می باشد.

22- «بادرنجبویه» مقوی قلب و مغز بوده و در بی خوابی اثر مفید دارد.

23- سرشاخه های گلدار «ناخنک» برای بی خوابی نافع است. مخصوصاً در مورد بی خوابی اطفال سود فراوان دارد.

24- بوییدن گل «نیلوفر آبی» مقوی قلب، دماغ و خواب آور است.

25- «سنبل الطیب» در بهبود کیفیت خواب و برطرف کردن بی خوابی مؤثر است.

26- قطره قطره ریختن آب «خیار» در بینی و بوییدن آن جهت کم خوابی مفید است.

27- مبتلایان به مرض کم خوابی و بی خوابی می توانند از «عسل» استفاده کنند. قبل از خواب چند قاشق مرباخوری از شهد گوارای «عسل» میل نمایند.

28- «سیب» پخته برای رفع بی خوابی مفید است.

29- «اسفناج» را با «کدو» ، «برگ کاهو» ، «برگ خشخاش» ، و گوشت مرغ چاق یا گوشت بزغاله پخته و کمی شیره «تخم خشخاش» و شیره «بادام شیرین» یا کره گاو مخلوط کرده ، میل کنید برای بی خوابی حاصل از خشکی دماغ مفید است.

30- دم کرده «تخم شوید» برای بی خوابی اثر مفید دارد .

31- «برنج» خواب آور است و خوابی نیکو می آورد.

32- «جو دو سر» (یولاف) را با پوسته خارجی آن به مقدار 20 گرم در یک لیتر آب بجوشانید این جوشانده برای بی خوابی نافع است.

33- «کاهو»، 1 لابی»، 3«گلابی»، «شقایق»، «سنبل الطیب»، «خشخاش»، 1 برگ زیتون»، 4«برگ زیتون»، «بیدمشک»، «کاکوتی» و «افسنتین» مفید می باشند.

بیضه آب آورده

ضماد گرم «برگ پنج انگشت» (فلفل بیابانی) مفید است.

بیماریهای مثانه

1- لعاب دانه های «اسفرزه» تجویز شده است.

2- «تخم خربزه» مثانه را پاک می کند.

3- «خالواش»، «پونه»، «توت فرنگی»، «تمشک»، «کاکل ذرت»، «فندق»، «رازیانه»، «لوبیای سبز»، «کتان»، «آس»، «بابونه»، «شیرین بیان»، «بارهنگ»، «گوجه سبز»، «علف مرغ» و «ختمی صورتی» مفید می باشند.

بی نظمی عادت ماهانه

1- «افسنتین» (خارا گوش)، «زنجبیل شامی» و «آلبالوی تلخ» مفید می باشند.

2- آب رنگین خیس خورده «زعفران» مفید است.

3- جوشانده «زردچوبه» مفید است.

4- «زنجبیل» برای بی نظمی عادت ماهانه مفید است .

بیهوشی (اغماء)

1- 120 گرم گل خشک «ترنجان» را به همراه 30 گرم تفاله «لیمو ترش»، 30 گرم «جوزالطیب»، 15 گرم «گل میخک» و 15 گرم «دارچین»، داخل 20 لیتر «عرق کشمش» بریزید. پس از 8 روز (در این مدّت گاهی ظرف را زیر و رو کنید) که خوب خیس خورد و جا افتاد آن را صاف کنید و داخل شیشه در بسته بریزید و در موارد لازم به یکی از دو طریق زیر عمل کنید:

الف: به اندازه یک قاشق قهوه خوری از آن را در یک لیوان آب نیم گرم مخلوط و میل کنید.

ب: 30 تا 40 قطره آن را روی یک حبه قند بریزید و میل نمایید.

این درمان باید روزی 3 تا 4 بار تکرار شود.

2- «هل» را با پوست دم کنید و بنوشید.

3- «اسطوخودوس» مفید می باشد.

4- دانه های «گل رنگ» برای اغماء مفید است.

پ

پُرُستات

«پیاز»، «تخم کتان»، «خالواش» و «گوجه جنگلی» مفید می باشند.

پرسوت

چنانچه برگ تازه «پنج انگشت» (فلفل بیابانی) را کوبیده، بدون آب مانند شامی در روغن سرخ کنید و بعد با «عسل» بخورید، درمان می شوید. اگر با خوردن یکی دو دانه از این شامی حال شما رو به بهبودی رفت، معالجه را ادامه دهید.

پر شدن کیسه صفرا

نوشیدن آب ریشه پخته «خشخاش» مفید است.

پشه گزیدگی

«پیاز» کوبیده را روی محل گزیدگی قرار دهید. آن را التیام می بخشد.

پف کردن زیر چشم

ضماد عصاره «سیب زمینی» را روی محل مورد نظر بگذارید.

پلاگر

برگ های «کلم» از این بیماری جلوگیری می کنند.

پوسیدگی دندان

1- شیرینی «انگبین ها» نه تنها برای دندان مضر نیست بلکه از کرم خوردن و پوسیدگی آن جلوگیری می نمایند.

2- صمغ درخت «گردو» زخمهای عفونی و پلید را مداوا می کند. مقدار کمی از این صمغ را در حفره ی دندان کرم خورده بگذارید و ببینید چگونه درد آن را ساکت کرده و از پیشرفت پوسیدگی دندان جلوگیری می کند.

پیچش روده ها

اگر دانه های «ارزن» را ساییده، با نمک مخلوط کنید، در کیسه ای بریزید و روی آن بنشینید مفید است.

پیچش صفراوی معده

«روغن تخمه کدو» جهت مداوا، دارویی بی نظیر است.

پیچیدگی اعصاب

1- ضماد ریشه «کنگر» نافع است.

2- مالیدن غذه سیب زمینی «گل سیکلامن» با «سرکه» مفید است.

3- ضماد «بسپایه» نافع است.

4- خوردن یک مثقال عصاره ی ریشه «جنطییانا» مفید می باشد.

پیچیدگی عضلات

1- از جوشانده «آویشن شیرازی» به عنوان کمپرس جهت درمان رگ به رگ شدن و پیچیدگی عضلات استفاده نمایید.

2- یکصد گرم از ساقه های گلدار «آویشن» تازه، پنجاه گرم ساقه های گلدار خشک آن را در یک لیتر آب جوش دوازده دقیقه بجوشانید بعد صاف کنید. پارچه ای در آن بخیسانید و محل درد را کمپرس کنید و سپس خوب ببندید. روزی سه الی چهار بار این عمل را تکرار کنید.

3- «کاکوتی»، «زرده تخم مرغ»، «آویشن»، «برگ بو» و «شیرین بیان» مفید می باشند.

پیری زودرس

1- در دوران پیری برای حفظ سلامتی، غذایی مناسبتر از «عسل» نیست.

2- «طالبی» دارای اکسیر جوانی است.

3- «گرمک» دارای اکسیر جوانی است. و هر کس از آن استفاده کند عمرش برخلاف عمر گرمک که کوتاه است، طولانی خواهد شد.

4- اگر هر روز صبح یک «سیب» تازه را با پوست، آب گرفته بنوشید، هیکل شما خوش اندام مانده و پیری به سراغ شما نخواهد آمد.

5- به موارد «طول عمر» نیز توجّه کنید.

6- «روغن زیتون» به عنوان عامل ضد پیری است.

7- «پرتقال» میزان اسیدوز، یعنی ترشی خون را متعادل می سازد و در نتیجه از پیری جلوگیری می کند.

پیسی

به «برص» مراجعه کنید.

پیله دندان (عفونت مغز دندان)

گذاشتن ضماد «نشاسته» پخته بر روی پیله بسیار مفید است.

پینه

1- برگ های تازه «تره» را در «سرکه» خیس کنید. در حالیکه قبلا" محل پینه را چند دقیقه (نزدیک نیم ساعت) در آب گرم گذاشته اید، آن را بیرون آورده و این برگ های خیس شده در «سرکه» را روی آن قرار دهید.

2- اگر شما «عسل» تازه را روی پینه های دست و پا و زبری های روی زانو و آرنج بمالید، آن ها را از بین خواهد برد.

3- اگر ضماد «پنیر» با «عسل» را روی پینه های دست و پا بمالید، آن ها را برطرف می نماید.

4- جوشانده برگ و لفافه سبز میوه «گردو» پینه دست و پا را از بین می برد.

پیوره

1- مالیدن «کفری» به دندان از پیوره جلوگیری می کند.

2- جوشانده گل «انار» تجویز شده است.

3- مضمضه جوشانده برگ «بادرنجبویه» جهت معالجه نافع است.

4- مضمضه آب جوشانه «مورد» نافع است.

5- مضمضه جوشانده میوه «سرو» و مالیدن کوبیده آن با «عسل» مفید می باشد.

6- مضمضه «حضض» مفید می باشد.

7- خوردن «اسفناج» خام از پیوره جلوگیری می کند.

8- نوشیدن روزانه مقداری آب مخلوط از «هویج» و «کلم»، به علّت داشتن «ویتامین ث» فراوان درمان پیوره خواهد بود.

9- شستن روزانه چندین مرحله با «جوشانده ختمی» و غرغره آن معالجه خواهد کرد.

ت

تاری چشم

1- سرمه ضماد «میخک» مفید است.

2- سرمه «اگیر ترکی» تجویز می شود.

3- «گل های سوژا» مفید است.

4- مالیدن «فلفل» به چشم برای رفع تاری و تیرگی چشم و درخشان کردن سفیده چشم نافع است.

5- «قرقو معما» دارای کلیه خواص روغن زعفران می باشد. چشم را تقویت می کند و تیرگی آن را برطرف می سازد.

تاول پوست

1- جوشانده ریشه وشاخه های «ارزن» را برای شستن تاولهای پوست به کار می برند.

2- از جوشانده برگ های «توت کاغذی» برای بیرون ریختن بیماری ها تاولی استفاده می شود.

تب

تب

1- مقدار 50 گرم از گل های خشک یا تازه «آقطی» را در یک لیتر آب بجوشانید. پس از صاف و خنک کردن، با «عسل» شیرین سازید. سه بار در روز، هر بار یک فنجان از آن بنوشید.

2- در حدود 50 گرم برگ مخلوط با پوست ساقه نو شاخه های جوان (خشک یا تازه) درخت «زیتون» را در یک لیتر آب به مدّت یک ربع بجوشانید. یک ربع کنار بگذارید. صاف و با «عسل» شیرین کنید. در هر روز سه بار، هر بار یک فنجان از آن بنوشید.

3- جوشانده پوست «بیدمشک» تب بر است.

4- خوردن «هندوانه» و «شیر خشت» تب های شدید را درمان می کنند.

5- «افسنتین» درمان تب های همراه با سینه پهلو می باشد.

6- «سیب»، تب بر بسیار خوبیست.

7- سقراط پدر علم طب همیشه «انجیر» را تجویز می کرد.

8- مقدار چهل تا پنجاه گرم پوست یا برگ درخت «فندق» خشک را در میان یک لیتر آب به مدّت پنج دقیقه بجوشانید، صاف کنید و با شکر شیرین سازید. روزانه چهار تا پنج بار نیم فنجان به فاصله در سرتاسر روز تا موقع خواب بنوشید.

9- 40 گرم ریشه «آرتیشو» را در یک لیتر آب خیسانده، 12 دقیقه بجوشانید. با شکر شیرین سازید و هر روز سه فنجان از آن را 20 دقیقه قبل از غذا بنوشید.

10- پوست درخت «اختر زغال» تب بر و مقوی است.

11- از مغز دانه های میوه «سدر» شیره بکشید. تب را پایین می آورد.

12- گل ها و اعضای مختلف گیاه «خار طلایی» تب بر است.

13- پوست درخت «برگ نو» تب بر است.

14- «تخم بالنگ» ضد تب است.

15- شربت «گیلاس» برای کاهش تب تجویز می شود.

16- مخلوط «انار شیرین و ترش» برای تب های تند بسیار نافع است.

17- از برگ های «تُرشَک درشت» در اروپا برای قطع تب استفاده می شود.

18- در چین و ژاپن از «تخم گشنیز» برای تب های نوبه ای استفاده می شود. برلی این

کار جوشانده آن را می خورند و یا بخور آن را به صورت و گردن می دهند.

19- «نعنا»، «کدو»، «عنّاب»، «گل آفتابگردان» ، «به دانه»، «ماش»، «کرفس»، و «گل سرخ»، «دانه به»، «گلابی»، «اسفناج» و «تخم ترب» مفید می باشند.

تب برفکی

«کدو»، «فلوس»، «شاه اسپرم»، «غافت»، «شلغم»، «تمشک»، «بنفشه»، «ازگیل» و «آویشن» مفید می باشند.

تب بلغمی

1- خوردن «سیاه دانه» و «سکنجبین» نافع است.

2- خوردن دم کرده «خرما» با «شنبلیله» برای تب های بلغمی مفید است.

تبخال

1- دو تا سه عدد «سیب» را بدون این که پوست بکنید، قطعه قطعه کنید و در یک لیتر آب سرد بخیسانید. پس از خیس خوردن، 15 دقیقه بجوشانید. سپس آن را 10 دقیقه کنار بگذارید. حال می توانید از این شربت خوشمزه پس از هر وعده غذا 2 فنجان بنوشید.

2- ضماد برگ «تاجریزی پیچ» سود فراوان دارد.

تب دائم

30 گرم «خشخاش» را با شکر مخلوط کرده و بخورید.

تب راجعه

«فندق هندی» (فندق تلخ) مفید است.

تب ربع

1- پودر «ریوند» معالجه می کند.

2- آب برگ «کاسنی صحرایی» با «سکنجبین» اثر نیکو دارد.

3- خوردن شش گرم «گل سرخ» مفید است.

4- خوردن یک مثقال گیاه «خارشتر» مفید می باشد.

5- خوردن برگ «علف هزار چشم» با «سداب» نافع است.

تب و لرز

1- جوشانده ریشه «کنگر» به تنهایی یا همراه با پوست بید تب بر بوده، تب و لرز را معالجه می کند.

2- جوشانده ی «بومادران» معالج می باشد.

3- جوشانده برگ «اوکالیپتوس» ضد تب و لرز است.

4- برگ های «هزاربندک» داروی کمکی خوبی برای مداوا می باشند.

تب های حصبه ای

در هند و چین میوه «گوجه فرنگی» برای تب های حصبه ای تجویز می شود.

تب های دانه ای

گل «شقایق» دارای یک ماده ی رنگین، کمی قند و مقداری صمغ است. گلبرگ های آن دارای مختصری اثر تسکین دهنده بوده، عرق را زیاد می کند. مصرف آن مفید است.

تب های سودایی

«شاهتره» برای درمان مفید می باشد.

تب های صفراوی

1- مقدار هشتصد گرم از گل های تازه «نیلوفر» را با سه کیلو قند بجوشانید. صاف کنید و به تواتر میل کنید.

2- گردی که بر روی میوه «سماق» می نشیند و به آن خاک سماق بسیار قابض و کمی تلخ است. برای تب های صفراوی 15 تا 24 گرم در روز مصرف دارد.

3- میوه های شیرین و ملس «انار»، صفرابر بوده، معده و کبد را تقویت کرده و مفید می باشند.

4- آب مخلوط «انار شیرین و ترش» با شکر مفید است.

5- دم کرده پوست درخت «سیب» در هند تجویز می شود.

تب های عفونی

1- برگ های تازه، گل، تخم و ریشه ی «کاسنی صحرایی» به تمامی برای درمان نافع است.

2- خوردن یک مثقال گیاه «خارشتر» برای درمان مفید است.

3- «هندوانه»، این نوع تبها را فرو می نشاند و حدّت صفرا را برطرف می کند.

4- «میوه لیموترش» در مورد تب های عفونی مفید است .

تب های نوبه ای

1- مصرف «بومادران» مفید می باشد.

2- برگ های «هزاربندک» قابض بوده و تجویز شده است.

3- «آب لیمو» را با «برگ های کلم»، «کرفس» و «شلغم» بخورید.

تپش قلب

1- گل «زالزالک» یک داروی مفید و خصوصی است.

2- دم کرده «سنبل الطیب» مفید است.

3- «اسطوخودوس» را تجویز کرده اند.

4- دم کرده «برگ پرتقال» با «پوست نارنج» و یا «بهار نارنج» جهت آرام کردن تپش و ناراحتی قلب دوای مؤثریست.

5- نیم کیلو از سرهای تازه «مارچوبه» را در آسیای سبزی ها خرد کنید. آب آن را بگیرید و برابر وزن آن ملاس نیشکر اضافه کنید و آن را در شیشه ای که درب محکم دارد بریزید و دور از حرارت و گرما نگهدارید. هر وقت نیاز داشتید در فاصله غذا، چهار قاشق سوپخوری (به فاصله در سرتاسر روز) مصرف کنید.

6- «پرتقال»، «لیمو»، «جوانه گندم»، «ذرت»، «گل نسترن» و «مارچوبه» مفید می باشند.

تحریکات چشم

بخور «چای»، «بارهنگ» و «ریحان» مفید می باشند.

تخامه

پودر «ویونه» مفید می باشد.

تخمیر معده

اگر 3 تا 5 گرم «اسطوخودوس» را دم کرده و سه تا چهار فنجان بین دو غذا بخورید، درمان می کند.

تراخم

1- چون «بلخ» را با «آب غوره» بجوشانید تا غلیظ شود و آن را در چشم سرمه نمایید، مفید می باشد.

2- شستشوی چشم با آب برگ و دانه های «شنبلیله» مفید است.

3- دود برگ «صنوبر کوچک» جهت جلوگیری نافع است.

4- چکاندن آب برگ «مورد» در چشم جهت درمان مفید است.

5- سرمه «سندروس» با «عسل» مجرب است.

6- سرمه عصاره خشک «حضض» مفید است.

7- مالیدن عصاره «قنطوریون باریک» با آب کاکنج نافع است.

8- در کتاب دستور الاطباء نوشته شده است که چون ریشه «شبدر» را در سایه خشک کرده و آن را با آب و «گلاب» بسایید و در چشم کنید مفید است.

ترشحات رحم

1- حمول گرد خشک گل برگ های «گل سرخ» ترشحات رحم را از بین می برد.

2- شیاف «زیتون» برای قطع سیلان ترشحات رحم و خونریزی آن مفید است.

ترشحات زیادی معده

عرق و اسانس «نعنا»، ترشحات زیادی معده را کم می کند.

ترشحات سفید خانم ها

1- جوشانده ی برگ «گردو» ترشحات بی رنگ زنانه را از بین می برد.

2- از دم کرده 15 تا 20 گرم «اقاقیا» در یک لیتر شراب قرمز، شرابی مقوی به دست می آید که نافع است.

3- «افسنتین» مفید می باشد.

4- برگ های «هزاربندک» تجویز می شود.

5- برگ «غافت» برای از بین بردن ترشحات زنانه توصیه شده است.

6- برگ گیاه «تاجریزی پیچ» تجویز شده است.

7- دم کرده برگ «پیچک صحرایی» تجویز شده است.

8- پانزده گرم از گل های خشک «اسطوخودوس» را در یک لیتر آب بجوشانید. پس از صاف کردن با انژکسیون مورد شستشو قرار دهید.

9- لعاب «به دانه» را چند روز با کمک انژکسیون به عنوان شستشو به کار برید.

10- روزی یک لیوان از شربت «ریوند» بنوشید.

ترشحات صفرا

در اثر خوردن «انگور»، معده کاملاً تخلیه می شود و ترشحات صفرا به حالت اعتدال در می آید.

ترشحات غدد داخلی

«عسل» ترشحات غدد داخلی و بزاق را تعدیل می کند.

ترشحات مفرط عادت ماهیانه

1- اگر در جوشانیده پوست «انار» بنشینید مفید است.

2- در چین و ژاپن پوست درخت «زرشک» تجویز می شود.

ترشحات مهبل

در هندوستان از میوه گیاه «برگ بو» برای قطع ترشحات مهبل استفاده می شود.

ترشح زهدان

«بلوط»، «چای کوهی»، «مازو»، «عرق انجبار»، «بابونه»، «گردو»، «ریحان»، «کاکوتی»، «مرزنگوش»، «شاه اسپرم» و «گل میخک» مفید می باشند.

ترش کردن

1- تجویز 9 آنژین را عمل کنید.

2- بیست گرم «برگ بو»ی تازه یا خشک را در یک لیتر آب جوش بریزید. چهل گرم پوست نارنج به آن اضافه کنید. ده دقیقه کنار بگذارید تا خوب جا بیفتد بعد آن را صاف کنید و با «عسل» شیرین سازید. بعد از هر وعده غذا یک فنجان بنوشید.

ترشی معده

1- شیره کوبیده «کنجد» با «نبات»، جهت جلوگیری از اثرات سوءترشی معده تجویز می شود.

2- نوشیدن «آب معدنی شلف» هضم غذا را آسان می کند و ترشی معده را خنثی می نماید.

3- آب یک «لیمو ترش» را در یک لیوان بگیرید و در لیوان دیگر نصف قاشق چای خوری «جوش شیرین» را در آب حل کنید و جرعه جرعه از دو لیوان به نوبت بنوشید.

4- مقدار ده گرم ریشه «ریوند» را در یک لیوان آب جوش به مدّت بیست دقیقه دم کنید و یک لیوان قبل از غذا بنوشید.

5- «مریم نخودی»، «بلوط»، «ریحان»، «لیمو»، «سیب زمینی»، «عرق نعناع» و «عرق آویشن شلغم» مفید می باشند.

ترک استخوان

ضماد مجموعی از ترکیب «سقز» و «روغن زیتون» بسیار نافع است (به خصوص در مورد شکستگی استخوان).

ترک پاشنه

«روغن کاکائو» برای ترکهای پوستی و نیز ترک پاشنه پا اث معجزه آسا دارد.

ترک پستان

1- ضماد برگ تازه و ریشه له شده «سگ زبان» و جوشانده آن ها جهت التیام مفید می باشد.

2- به تجویز 10 «ترک پوست» عمل کنید.

ترک پوست

1- ضماد «بادام تلخ» با «سرکه» مفید است.

2- ضماد میوه «انجیر» با «روغن زیتون» یا موم جهت معالجه ترکیدن پوست که در اثر سرما ایجاد شده است، مفید می باشد.

3- شستشو با آب جوشانده ی «شلغم» مفید است.

4- ضماد گوشت و مغز «خیار» برای درمان نافع است.

5- صمغ درخت «بنه» مخلوط با «روغن زیتون» جهت برطرف کردن سودمند می باشد.

6- روغن دانه های «شنبلیله» مخلوط با موم جهت درمان توصیه شده است.

7- مضمضه جوشانده بیخ «بابا آدم» سودمند است.

8- روغنی مناسبتر از «روغن کاکائو» نیست.

9- محلول «سندروس» در روغن بادام مفید می باشد.

10- یک قاشق قهوه خوری «به دانه» را یک شب در یک فنجان آب سرد خیس کنید. صبح فردا آن را صاف کنید. آب غلیطی به دست خواهد آمد. با این آب، ترک پوست و لب و پستان را (از طریق ماساژ) درمان کنید.

11- «برگ های جعفری» را له کنید و به شکل ضماد روی محل زخم و خراش بگذارید.

12- «مغز تخم هندوانه» نرم کننده پوست است .

ترک پوست شکم خانمها

اغلب مشاهده میشود بعضی از خانمها در زمان حاملگی، پوست شکمشان دچار ترکیدگی و خط خط شدن می گردد. برای درمان مقداری «رازیانه» را بکوبید، در آبجو حل کنید و بمالید.

ترک دست و پا

1- «پیاز» تازه ای را رنده کنید. آب آن را بگیرید. سپس به صورت ضماد به مدّت یک ربع روزی دو بار بر روی محل ترک بگذارید.

2- شستشو با «محلول شستشوی زخم» مفید است. طرز تهیه: 20 تا 30 گرم «برگ بو» را تا 12 دقیقه در یک لیتر آب داغ بریزید. بعد آن را صاف کنید.

3- «سنا» را تجویز می نمایند.

4- از گرد صمغ «انبه» برای معالجه ترک پا استفاده می شود.

5- «جوشانده شلغم»، «حنای بدون رنگ»، «مازو دود اسفند و وشا»، «بلوط»، «ریحان»، «سیب زمینی»، «پیاز»، «آب شلغم»، «آب چغندر»، «شنبلیله»، «کنگر»، «شاه بلوط» و «همیشه بهار» مفید می باشند.

ترک سرما زدگی

1- آن را مدتی در آب گرم «چغندر» بگذارید.

2- اگر «سیر» را در روغن سرخ کنید و زیادی روغن آن را بگیرید، مالیدن آن ترک را درمان می کند.

3- «شلغم» پخته را به صورت مرهم روی ترک بگذارید.

ترک لای انگشتان

ضماد کوبیده برگ تازه «شیرین بیان» درمان می نماید.

ترک لب

1- میوه «بنه» دارای ویتامین های «A» و اقسام «B» و «D» می باشد و به همین جهت معالجه می کند.

2- در استعمال خارجی، مالیدن «کتیرا» پوست را نرم می کند و ترک لب را التیام می دهد.

3- مالیدن «روغن بادام» مفید است.

4- به تجویز 10 « ترک پوست» عمل کنید.

ترک ناخن

1- «بلال» به علّت داشتن گوگرد- سیلیس، آهن و کلسیم، غذای خوبی برای مو و ناخن ها هست و از ترکیدن و گوشه کردن ناخن ها جلوگیری می نماید.

2- ترکیب مرهمی از تخم «تره تیزک» و «زهره گاو» برای ترک ناخن مفید است.

3- ضماد پخته «خَنْدَروس» با «سرکه» مفید است.

ترومپوز (فلوبیت)

دکتر کلاین متخصص خون شناسی دانشگاه نیویورک پس از آزمایشات متعدد نظر دارد که شربت «نارنج» و «پرتقال» دارویی کامل علیه ترومپوز است و کسانی که استعداد غلظت خون و افزایش هموگلوبین را دارند بایستی «پرتقال» مصرف کنند تا دچار این بیماری نشوند و مبتلایان هم با خوردن آن خود را درمان کنند.

تسلسل ادرار

1- 5/1 گرم «اسفند» را صبح ناشتا به همراه کمی «خاکشیر» با آب، بدون این که کوبیده یا خرد شود بخورید.

2 آب جوشیده پوست «انار» را بنوشید.

3- در چین معتقدند که «لوبیای چشم بلبلی» از تکرر ادرار جلوگیری می کند.

تشمع کبدی (سروز)

1- «پیاز» اثر غیرقابل انکار دارد.

2- سالاد «کلم» چه کلم قمری و چه کلم برگ سفید یا قرمز نتایج عالی و مؤثری برای درمان تشمع کبدی همراه با ورم و آب آوردن شکم دارد.

3- «ریشه کاسنی»، «کلم» و «عنّاب» مفید می باشند.

تشنّج

1- «شلغم» مفید است.

2- نوشیدن دم کرده گل «زیرفون» درمان تشنّج ات عصبی است.

3- گل «زالزالک» ضد تشنّج می باشد.

4- شیره ی جوانه های تازه درخت «انگور» را با کمک الکل گرفته، به صورت عصاره در آورید و مجدداً تقطیر کنید تا سفت شود. این ماده مدر و ضد تشنّج است.

5- پختن «اسفناج» با «روغن بادام» و کره تازه گاو محسنات زیاد دارد و برای تشنّج بدون نتیجه نیست.

6- «ریحان» ضد تشنّج می باشد.

7- دم کرده «بهار نارنج» ضد تشنّج می باشد.

8- ارسطو خاصیت ضد تشنّج بودن را به «مرزنگوش» نسبت داده است.

9- خوردن برگ و بذر «سداب» نافع است.

10- «برگ بو» ضد تشنّج است.

11- نوع بزرگ «سوزن نخ پیرزن» که به آن «مسیکه» می گویند ضد تشنّج است.

12- «گلپر» ضد تشنّج است.

13- چون برگ و شاخه تازه «غلب لب» را در «روغن زیتون» بجوشانید، روغن آن ضد تشنّج می باشد.

14- آب مقطر «برگ بو» ضد تشنّج می باشد.

15- اثر ارزنده آبهای معدنی سرد، کم کرن آب نسوج بدن است و برای حالات تشنّجی مفید می باشند.

16- سرشاخه های گیاه «اکلیل کوهی» ضد تشنّج می باشد.

17- آرد «ثعلب» برای درمان تشنّج تجویز شده است.

18- «سنبل الطیب» ضد تشنّج می باشد.

19- مداومت در خوردن «اسطوخودوس» تشنّج را از بین می برد.

20- «صمغ انجدان» مانند انجدان ضد تشنّج می باشد.

21- دم کرده گل های «مینا» ضد تشنّج است.

22- اعضای مختلف هوایی انواع «شیر پنیر» ضد تشنّج است.

23- «خار مهک» (یکی از انواع خارهای دارویی) ضد تشنّج هست.

24- بیخ گیاه «نیلوفر آبی» اثر ضد تشنّج دارد.

25- برگ و سرشاخه های درختچه «شاه پسند معطر» ضد تشنّج است.

26- «گل اه پسند» ضد تشنّج است.

27- اعضای مختلف گیاه «دیوخار» ضد تشنّج است. برای درمان سیاه سرفه و سرفه های تشنّجی آن را توصیه کرده اند.

28- جوشانده، شربت و عصاره شکوفه گل های «شبدر» ضد تشنّج است.

29- در ژاپن و چین میوه «پونسیروس» به عنوان ضد تشنّج مورد استفاده می باشد.

30- ریشه «آنژلیک» ضد تشنّج است .

31- گرد «زعفران» ضد تشنّج است .

32- «اسفناج» پخته ساده را اگر با «روغن بادام شیرین» آغشته و میل کنید برای تشنّج های ناشی از یبوست مفید است .

33- از «بادنجان» در برخی مناطق آفریقا به عنوان ضد تشنّج استفاده می شود.

34- برگ های «بادرنجبویه» را در فرانسه مانند چای دم می کنند و به عنوان ضد تشنّج می خورند.

35- «زردآلو»، «چای»، «مریم گلی»، «سوسن زرد»، «میخک»، «برنجاسب»، «کاکوتی»، «مرزنگوش» و «افسنتین» مفید برای جلوگیری از تشنّج می باشند.

تشنگی

1- «رب به ترش» تشنگی را تسکین می دهد.

2- به «استسقاء» مراجعه کنید.

تصلب شرائین

1- «تمشک» مفید است.

2- «آلبالو» غذای مفیدی است.

3- اقسام مختلف «گوجه» تجویز شده اند.

4- «لیمو ترش» دارای املاخ مختلف کلسیم، آهن، منیزیم، سدیم، فسفر و پتاسیم هست. مقدار این املاح به قدری زیاد است که ترشی های موجود نه تنها خون را ترش نمی نمایند، بلکه آن را قلیایی کرده و تصلب شرائین را معالجه می کنند.

5- «توت فرنگی» معالج خوبی است.

6- «آب معدنی شاهان گرماب» از اعماق بسیار ژرف زمین که از هزار متر بیشتر است خارج شده و به سوی زمین می آید و روی این اصل درجه ی حرارت آن در مظهر چشمه 48 درجه سانتیگراد می باشد و به همین علّت برای مبتلایان به تصلب شرائین درمانی بسیار ارزنده و مفید می باشد.

7- به طوریکه از دانشگاه مونترال کانادا اطلاع داده شده اخیراً از «روغن تخم آفتاب گردان» ماده ای به نام سولوتین استخراج و کشف شده که ضایعات تصلب شرائین را برطرف می کند.

8- خوردن «عسل» جریان خون را آسان می کند. کندی آن را از بین می برد و گرفتگی مویرگ ها را باز می نماید و از سکته قلبی جلوگیری می نماید.

9- «چای جاوه» (چای نمسه) برای تصلب شرائین مفید است.

10- «گزنه»، «پیاز»، «عنصل»، «تره فرنگی»، «تیول» و «استحمام در آب شور» مفید می باشند.

تقطیر ادرار

1- «سوسنبر» غذای خوبی است.

2- دانه های «مویز» را خارج و در داخل هریک، یک عدد «فلفل سیاه» قرار دهید. روزی چند دانه بخورید. البته افراط نکنید.

3- خوردن «فلفل» مخلوط با سایر ادویه، جمع کننده بسیار نافع است.

تنبلی روده

«سیب» با پوست مفید است.

تنبلی کبد

«سیب» با پوست مفید است.

تنبلی معده

«خاکشیر» معده را به تحرک وا می دارد.

تنگی نفس

1- آب «پیاز» خام را مخلوط با «آب لیمو» بنوشید.

2- مخلوطی از آب «شلغم»، آب «هویج» و آب «کرفس» خام مفید است.

3- 800 گرم 1 رکه»، 3«سرکه» «عنصل» و 3 کیلو «عسل» پاک را بجوشانید تا به قوام آید و مصرف کنید.

4- «مرزه» پخته با «انجیر» بسیار مفید است.

5- به تجویزهای «آسم» توجّه کنید.

6- «مویز» بدون هسته همراه با «گل گاوزبان» و «خرمای سبز» مفید است.

7- «شوید» را تجویز کرده اند.

8- مقدار کمی از «نوشدارو» (تریاک سیاه) تجویز می شود.

9- جوشانده ی «بومادران» ضد تنگی نفس می باشد.

10- خوردن جوشانده ی دو مثقال ریشه درخت «فندق» سودمند می باشد.

11- نوشیدن خیسانده «زیره» در «سرکه» نافع است.

12- میوه «انبه» تجویز می شود.

13- میوه «توت فرنگی» برطرف می کند.

14- «تخم کاسنی» سودمند می باشد.

15- «سس» مفید است.

16- ریختن «تره» در آش جو جهت درمان توصیه شده است.

17- «آب زرشک» را با «آب سیب» به مقدار مساوی مخلوط کنید و معادل نصف آب زرشک، «آب لیمو» اضافه کنید و به آن مقداری شکر افزوده و به قوام آورید تا بسته شود. این معجون درمان می باشد.

18- چون گرد ریشه «ریواس» را با لعاب به دانه ساییده و حب نمایید، زیر زبان نگاهداشته و آب آن را فرو برید، تنگ نفس را معالجه می کند.

19- ضماد «کاسنی» با «آرد جو» بر روی سینه تجویز شده است.

20- بهتر است «نعناع» را همراه با مستکی بجوید.

21- «تره فرنگی» شیر و عرق را زیاد می کند و تنگی نفس را شفا می بخشد.

22- «شلغم» خلط آور و برای تنگ نفس تجویز می شود.

23- «عسل آویشن شیرازی» تجویز می شود.

24- مربای میوه «به» سودبخش می باشد.

25- جوشانده «فراسیون» با «انجیر» و «عسل» اثری نیکو در معالجه دارد. البته فراسیون، پادزهر قارچهای سمی هست و خطر آن برای سقط جنین زیاد است.

26- «سیب» مفرح و اشتهاآور می باشد. خفقان و تنگی نفس را معالجه می کند.

27- «کرفس» مجاری ادرار را ضد عفونی می نماید و مفید است.

28- «گزنه» تسکین می دهد.

29- «ریواس» مسرت بخش، قابض، مقوی معده و روده ها هست و برای تنگ نفس مفید می باشد.

30- «آلبالوی تلخ» مقوی حواس پنجگانه بوده و تنگ نفس را برطرف می سازد.

1- ترشی کهنه «سیر» مفید است.

32- «پیاز» به علّت داشتن مواد گوگردی خون و مجاری تنفسی را ضد عفونی می کند و جهت درمان مفید می باشد.

33- «شیرین بیان» بهترین دارو برای تنگ نفس می باشد.

34- عصاره پوست و ساقه های «کتوس» سودمند می باشد.

35- چون 37 گرم دانه «اسفند» را با چهار برابر آب بجوشانید و بعد صاف کنید و با صد گرم «عسل» و هفتاد گرم «روغن کنجد» مخلوط کرده، به تدریج یک ماه بخورید، درمان می کند.

36- گل «پیچ امین الدوله» را قبل از شکفتن چیده و در سایه، خشک کنید و به صورت دم کرده هشت در هزار روزی دو تا سه فنجان بنوشید.

37- جوشانده «گل گاوزبان اصلی» تنگ نفس را شفا می دهد.

38- «اسطوخودوس» را تجویز می نمایند.

39- استشمام آب جوشانده «بادرنجبویه» مفید می باشد.

40- دم کرده گل های «مینای باغی» مفید است.

41- دم کرده «زنبق» به طور دم کرده یا جوشانده تجویز می شود.

42- مخلوط «برگ بو» با «عسل»، چه به صورت معجون و چه به صورت حب مفید است.

43- «سندروس» را برای درمان تجویز کرده اند.

44- دم کرده گل های تازه «حلبوب» مفید می باشد.

45- «پرسیاوشان» درمان کننده است.

46- دم کرده شکوفه های «شبدر» ضد تنگ نفس می باشد.

47- «علف سرفه - فرفره» باد شکن بوده و جویدن مقدار کمی از ریشه و برگ آن نافع می باشد.

48- دود و بخور دانه های «تاجریزی» مفید می باشد.

49- ضماد برگ «گون» (بر وزن لبن) سودمند است.

51- جوشانده «درمنه» جهت مداوا تجویز می شود.

52- ساقه ها و برگ گیاه «تاجریزی پیچ» که پیشاب آور مقوی و تصفیه کننده خون بوده و کمی مخدر می باشند، تجویز می شوند.

53- «سنا» را که مقوی و ضدعفونی کننده پوست بدن هست، تجویز می کنند.

54- عصاره «به» برای تنگی نفس نافع است.

55- عصاره «ریحان» با شکر برای رفع تنگی نفس نافع است .

56- شیر «بادام شیرین» برای تنگی نفس نافع است .

57- «فلفل»، «دارچین»، «آویشن»، «تمشک»، «علف نقره»، «اسطوخودوس»، «اکلیل کوهی»، «زنجبیل شامی، «رازیانه»، «کاکوتی»، «رازیانه رومی»، «بارهنگ»، «زرشک»، «زیتون»، «خردل سفید»، «خردل سیاه»، «مرزنجوش»، «پیاز»، «عسل بند»، «لبیده»، «ترب سیاه»، «ترب سفید»، «زوفای خشک»، «سوسنبر»، «سنبل الطیب»، «سیر»، «شقایق»، «شلغم»، «کرفس»، «همیشه بهار کوهی»، «اسفند» و 1 شا»، 3«وشا» مفید می باشند.

تومور

1- ضماد پوست ریشه «کور» با «سرکه» سودمند می باشد.

2- ضماد برگ های تازه و له شده «سگ انگور» مفید است.

3- ضماد مخلوط «سیر کوبیده» با پیه یا با «روغن زیتون» برای تحلیل تومورهای سرد اثر قوی دارد. این ضماد به خردل شیطان معروف است.

4- از سالها قبل پزشکان روسی از سیر و عصاره سیر بر ضد تومورها در انسان استفاده می کرده اند و نتایج موفقیت آمیزی داشته اند.

5- میوه تازه «لیچی» در مورد بزرگ شدن تومورها تجویز می شود.

6- در برزیل از برگ های جوان «موز» برای معالجه تومورها استفاده می کنند.

تومور خنازیری

ضماد «گل سیکلامن» به تنهایی یا همراه با ادویه محلله سودمند می باشد.

تومور رحمی

1- از ریشه «پاپایا» برای درست کردن مشمع دارویی استفاده می شود که برای معالجه تومورهای رحمی مفید است.

2- «هل» به عنوان دارویی در استعمال خارجی برای معالجه تومور رحم مصرف می شود.

تهوع

به «قی» مراجعه کنید.

تیرگی رنگ چهره

1- «سیر» مفید است.

2- «مرزه» اگر با «آب انجیر» خورده شود اثر مفید دارد.

3- «برنج» رنگ صورت را جلا می دهد.

4- ضماد «گندم سوخته» با «موم» و روغن نافع است.

5- ضماد «پیاز» روی پوست اصولاً خون را به طرف پوست جلب می کند و رنگ چهره را درخشان می نماید.

6- «چای» رنگ چهره را درخشان می کند.

تیفویید

به «حصبه» مراجعه کنید.

تیفوس

1- در هند جوشانده گیاه «کاکوتی» را برای معالجه تیفوس می خورند.

2- در اندونزی از آب «کدو» که با فشار از گوشت میوه آن می گیرند برای کاهش تب به بیماران مبتلا به تیفوس می دهند.

3- در چین از اسانس روغنی «لیمو ترش» به عنوان آنتی بیوتیک برای معالجه تیفوس استفاده می کنند.

ث

ثقل معده

1- چون نیم کیلو کوبیده «کفری» (پوست شکوفه خرمای نر) را در یک لیتر آب بجوشانید تا نصف شود. بعد هموزن آن شکر افزوده، به قوام آورید؛ معجونی به دست می آید که جهت تقویت معده و ثقل سرد و مسمومیت غذایی نافع است.

2- 100 گرم گوشت تکه تکه کدو را در یک لیتر آب، بجوشانید تا آب آن نصف شود. بوسیله صافی آب آن را بگیرید. با کمی شکر شیرین کنید و هر موقع خواستید بخورید. این آب کدوی پخته بترتیبی که ذکر شد برای کسانی که دچار ثقل معده یا اسهال شده باشند، هم دوا و هم غذاست. به خصوص غذای مناسبی برای بیماران مبتلا به حصبه است. کمپوت تهیه شده از کدو هم به ترتیبی که در بالا به آن اشاره شد برای ثقل معده و اسهال مفید است.

ج

جُذام

1- «شلغم» به علّت وجود آرسنیک از این سخت ترین امراض جلوگیری می کند.

2- «چغندر» به علّت داشتن آرسنیک و گوهر شب چراغ و روبیدیم، جلوگیری می کند.

3- «روغن نخود» که از جوشاندن نخود در «روغن زیتون» به دست می آید، جهت دردهای سرد و جذام بسیار مفید است.

4- «سنجد تلخ»، جذام - برجس و زخم های پلید را از بین می برد و درد آن ها را ساکت می کند. صاحب کتاب دستور الاطباء نوشته چون دوازده من میوه و برگ رسیده و زرد شده ی «سنجد تلخ» را با شش من آب در خمره ریخته و سر آن را ببندید و سه هفته در زمین، خاک کنید و بعد تا شش ماه هر روز یک لیوان از آن را بیاشامید، بهترین دوا برای بیماری جذام و پیسی است و بخور آن به تنهایی یا با برگ «پنج انگشت» درد را برطرف می کند.

5- نوشیدن جوشانده ی بلخ برای درمان توصیه شده است.

6- جوشانده ی «پونه نهری» (گل پونه) تجویز شده است.

7- «فلفل» خون غلیظ را سبک کرده و برای درمان مفید می باشد.

8- «نخود سیاه» بسیار نافع است.

9- «کلم» به علّت داشتن کمی آرسنیک از ابتلا پیش گیری می نماید.

10- ریشه «ماردارو» جهت پاک کردن و درمان زخم های چرکی و بدخیم و زخم های جذامی و خوره ای نافع است.

11- پاشیدن گرد «گلپر» روی زخم های خوره ای و جذام سودمند می باشد.

12- «تمر هندی» را جهت جلوگیری و معالجه مفید می دانند.

13- برای معالجه می توانید از جوشانده ی قسمت های هوایی و بیخ «کنگر بزرگ» استفاده کنید.

14- چنانچه مبتلایان هر روز 5/1 گرم بیخ «بسپایه» با 30 گرم مغز «فلوس»، هفت روز بخورند، به درمان مرض کمک خواهد کرد.

15- «چوب چینی» مفید می باشد.

16- پوست درخت «تیمر» که دارای هفده درصد تانن، یازده درصد مواد نشاسته ای، کمی چربی و یک ماده صمغی است، دارای چندین عامل دارویی هست که میکرب جذام را از بین می برند.

17- برگ درخت «کبات» نافع است.

18- از امام صادق(ع): قوم یهود از بیماری خوره ایمن شدند زیرا «چغندر» بسیار می خوردند.

19- ضماد «کتیرا» با گوگرد جهت آکله بسیار نافع است.

20- «کاهو» مفید است .

جراحات (زخمها)

1- ضماد برگ سرو جهت جلوگیری از جراحات چرکی پوستی تجویز می شود.

2- تهیه مرهمی از کوبیده برگ های تازه غازیاقی مخلوط با «سرکه» و «نمک» درمان است.

3- مخلوط «نعناع» و «آرد جو» ضماد خوبی برای جراحات می باشد.

4- ضماد «بلخ» ضد جراحات است.

5- پاشیدن گرد پوست درخت «تمر هندی» روی زخم جهت التیام جراحات سودمند می باشد.

6- ضماد برگ های «کلم» با «پیه خوک» نافع است.

7- گرد گل سوخته «انار» برای التیام جراحتها و خشک کردن آن ها مفید است.

8- ریختن گرد «گلابی» وحشی روی جراحتها برای خشک کردن جراحت و التیام آن مفید است.

جراحات روده

«کنگر» هضم روده غذا را آسان می کند و جراحات روده را التیام می دهد.

جراحات سرطانی

ضماد «نخود» با «عسل» توصیه شده است.

جراحات گلو

1- عصاره میوه های «بادنجان» برای رفع جراحات گلو مفید است.

2- دانه «به» برای جراحات گلو استفاده می شود.

جراحات لثه

ضماد ترکیبی از «مرزه» و «زیره» پخته شده در «سرکه» مخلوط با «بابونه» بسیار مفید است.

جراحات مجرای ادرار

چکاندن میوه «به» در مجرای ادرار جهت دفع سوزش و معالجه جراحات آن مفید است.

جَرَب

1- ضماد «مرزه» پخته مؤثر است.

2- خوردن «تخمه آفتابگردان» درمان آن می باشد.

3- «انار شیرین» بسیار سودمند می باشد.

4- خوردن «هندوانه» همراه با «تمر هندی» مفید است.

5- ضماد «آب خیار» یا تفاله جوشانده «قرنفل» کوبیده، مفید است.

6- مالیدن میوه ی کال «موز» با «سرکه» تجویز شده است.

7- ضماد پخته میوه کامل «نارنج» که پوست، مغز و هسته را با هم پخته باشید، بی نظیر است.

9- میوه «توت فرنگی» جهت امراض جلدی از قبیل جرب توصیه شده است.

10- برگ درخت «گردو» را با پوست درخت بلوط بجوشانید و از بخور آن روی محل زخم استفاده کنید.

11- «آلبالوی تلخ» امراض جلدی، مخصوصاً جرب را درمان می کند.

12- خوردن خاک اره چوب «عنّاب» جهت درمان جرب مفید است.

13- ضماد برگ، ریشه، ساقه و برگ «کرفس»، ضد ورم می باشد. مالیدن این ضماد جرب و سایر امراض جلدی را درمان می کند.

14- برای معالجه جرب، آب معدنی «شاهان گرماب» مفید می باشد. زیرا علاوه بر تشعشعات رادیواکتیویته مقداری املاح سیلیکات آهک دارد.

15- آب برگ «شاهتره» با «عسل» و «تمر هندی» جهت درمان جرب تجویز شده است.

16- ضماد «بادام تلخ» با «سرکه» جهت جرب مفید است.

17- ضماد «راتیانج» جهت جرب مفید است.

18- آبی که از ساقه های «زیتون» هنگام سوختن بیرون می آید جهت معالجه جرب نافع است.

19- دود برگ «صنوبر کوچک» جهت جرب نافع است.

20- برای درمان جرب بهتر است چهارتا بیست گرم گیاه کامل «بنفشه» را در 250 گرم آب دوازده ساعت خیس کرده، بعد آن را با کمی شیر و قند مخلوط کرده، بجوشانید تا مقدار آن یک سوم شود. این شربت را صبح ناشتا میل کنید.

21- «روغن برزک» دارای خواص «ویتامین F» می باشد و به همین جهت برای درمان جرب مفید است.

22- ضماد «خار مرار» را جهت جرب تجویز کرده اند.

23- «حنا» را با «برگ گردو» و یا «نیلوفر پیچ» را با ده گرم شکر مخلوط کرده و مجموع را به سه قسمت کرده، سه روز بخورید، برای درمان جرب امتحان خوبی داده است.

26- ضماد «سریش» با «سرکه» و «روغن زیتون» جهت جرب سودمند است.

27- ضماد «کتیرا» با «گوگرد» جهت جرب بسیار نافع است.

28- حمام آفتاب بگیرید. نور خورشید (اشعه ماوراءبنفش) مفید می باشد.

29- برای معالجه گال «سیر» را پخته و روی آن ها چندین بار بگذارید تا بهبود به دست آورید.

30- «تمر هندی» هیجان و التهاب خون را کم می کند و برای خارش و گال مفید است.

31- خوردن عصاره برگ تازه «دیوخار» جهت درمان گال و تسکین التهاب صفرا مفید می باشد.

32- صاحب کتاب دستور الاطباء و دیگران عقیده دارند که برگ «درخت کبات» (درخت مسواک) جهت گال نافع است.

33- 5 یا 6 حبه «سیر» رنده کرده را در یک لیتر آب بجوشانید و زخم را با آن بشویید.

34- «سیر» رنده شده را در پیه خوک، بدون نمک بپزید و مثل مرهم به کار برید.

35- آب مخلوط «انار شیرین و ترش» (500 - 250 گرم) که با حدود 100 گرم شکر مخلوط شده و خورده شود برای درمان جرب مفید است.

36- ریختن قطره «آب پیاز» در چشم برای جرب پلک نافع است.

جرب صفراوی

ضماد برگ «بنفشه» جهت جرب صفراوی بی مانند می باشد.

جنون

1- هرگاه پخته «توت ترش» را با «عسل» و «انجیر» مخلوط کنید، درمان کننده خواهد بود. پخته برگ آن نیز همین خواص را دارد.

2- چون گرد ریشه «ریواس» را با لعاب «به دانه» ساییده و حب نمایید و زیر زبان نگاه داشته و آب آن را فرو برید، برای جنون نافع است.

3- میوه «فلفل بیابانی» برای معالجه جنون تجویز شده است.

4- بخور میوه «فندق» جهت جنون تجویز شده است.

5- خوردن مغز میوه «نارگیل» مواد سودایی و بلغمی را از بین می برد و به همین جهت برای جنون نافع است.

6- مداومت در خوردن «اسطوخودوس» جنون را از بین می برد.

7- جوشانده «گل گاوزبان» اصلی همراه با داروهای دیگر جهت جنون مفید است.

8- «دارچین» برای درمان جنون تجویز شده است.

9- پخته «کدو» با تمبر هندی و شکر جهت جنون از غذاهای خوب می باشد.

10- خوردن انه های «اسفند» جهت جنون مفید می باشد.

11- «سنا» را جهت جنون تجویز می نمایند.

12- چکاندن آب ساقه «شبدر» در بینی جهت جنون مفید است.

13- روغن «ارژن» جهت جنون نافع است.

14- به موارد «مانیا» نیز توجّه کنید.

15- اگر «اسفناج» را با آب پخته با کره گاو یا روغن بادام شیرین سرخ کرده و میل شود، غذای مناسبی برای اشخاص مبتلا به جنون و قُطَرب (نوعی مالیخولیا که مبتلایان به آن، از مردم گریزانند و در گوشه ای منزوی می نشینند) و مانیای حادث از سودای صفراوی که با حرارت شدید می باشد، مفید است .

16- «کاهو» برای جنون مفید است .

جنین مرده

خوردن پیاز «نرگس» زهکش رحم بوده و باعث افتادن جنین مرده است.

جوش

از گوشت میوه «کدو» به صورت ضماد برای جوش استفاده می شود.

جوش سر

ضماد خاکستر چوب «زیتون» با «عسل» و آب میوه «زیتون» برای جوش های سر نافع می باشد.

جوش و زخم خنازیر

تهیه ضمادی از باقلای پخته مخلوط با شراب برای ناراحتی و ورم بیخ ران و خنازیر و جوش های گرم مفید است.

جوش ها و سوزش چشم

ضماد گل «خشخاش» برای سوزش چشم خوب است، به خصوص زخم گوشه های چشم.

جوش های پلک چشم

1- عصاره برگ و ساقه «تمشک» که تازه چیده و کوبیده و با کمی صمغ مخلوط نمایید، مفید می باشد.

2- سرمه کردن صمغ «وشا» مفید است.

3- یکصد گرم از گل های خشک یا تازه «آقطی» را در یک لیتر آب جوش ده دقیقه بجوشانید. صاف و خنک کنید. با آن بوسیله یک تکه پنبه تمیز پلک چشم ها را روزی چهار تا پنج بار بشویید.

جوش های توأم با ترشح

ضماد مخلوطی از «آلو» و «سرکه» درمان کننده جوش ها، به خصوص جوش بدن اطفال که توأم با ترشح است، می باشد.

جوش های جلدی

1- مالیدن پخته «اسفناج» مخلوط با سفیداب نتیجه بخش می باشد.

2- ضماد پخته میوه کامل «نارنج» که پوست، مغز و هسته را با هم پخته باشید، بی نظیر می باشد.

3- ابتدا بدن را با آب سرد بشویید و بعد مقداری «کره» به جوش های جلدی بمالید و لباس پشمی بر تن کرده، در محل گرم بمانید تا عرق کنید.

4- ضماد «تخم کتان» با آب سرد نافع است.

5- دانه های «نخود» مفید است.

6- مالیدن برگ «مازریون» مفید است.

7- برای درمان جوش های ریز و قرمز پوستی بایستی آن را با محلول آب دم کرده «جعفری» شستشو داد.

8- «بنفشه»، ص 1 ابونه»، 3«بابونه»، «بخور بابونه»، «چای کوهی» و «گزنه» مفید می باشند.

9- ضماد برگ «سدر» و شستشو با آن سودمند می باشد.

10- ضماد «بولاغ اوتی» توصیه شده است.

11- ضماد برگ «گشنیز» توصیه و تجویز شده است.

12- «هویج» دارای جوهری است که در کبد تبدیل به «ویتامین A» می شود و با کمک این ماده می توان مقاومت مخاط و پوست را در برابر امراض جلدی زیاد کرد و از بثورات جلدی جلوگیری نمود.

13- اگر رب «انار» را با «عسل» مخلوط کنید برای معالجه بثورات جلدی مصرف آن از خارج مفید است.

14- ضماد «انجیر» با بوره تجویز می شود.

15- ضماد ریشه «زنجبیل» شامی درمان خوبی است.

16- مالیدن برگ «مازریون» برای لکه های جلدی مفید است. مخصوصاً اگر با گوگرد همراه باشد.

17- ضماد ساقه زیرزمینی «سریش» با «سرکه» جهت لکه های جلدی مفید است.

جوش های خارش دار

ضماد «تخم گشنیز» مخلوط با «عسل» و «روغن زیتون» نافع است.

جوش های داخل رحم

تهیه شیافی از «زعفران»، «موم» و «مغز استخوان» بسیار نافع است.

جوش های دهان

1- خوردن و جویدن «طرخون» بسیار مفید است.

2- جویدن مغز «پسته»، درمان جوش هایی است که معمولاً در دهان می زند.

3- مضمضه و نگاهداشتن آب میوه ی ترش «انار» در دهان، برفک و جوش های دهان را پاک می کند.

4- «گشنیز» دارای ویتامین های «A» و «B» بوده و سرشار از «ویتامین C» می باشد. مضمضه آب آن جوش های دهان را از بین می برد.

5- جویدن برگ «تمشک»، جوش های دهان را از بین می برد.

6- جویدن برگ «زیتون» جهت معالجه جوش دهان مفید است.

7- جویدن «برگ دیوخار» جهت جوش های دهان نافع است.

8- مضمضه آب جوشانده «فلوس»، جوش های دهان را از بین می برد.

9- جویدن برگ درخت «آش انگور» جهت جوش های دهان سودمند می باشد.

10- مضمضه عصاره «قنطوریون باریک» با «گلاب» جوش های دهان را برطرف می کند.

11- مضمضه عصاره مایع «خارخسک» با «عسل» جهت جوش های دهان مفید است.

12- مضمضه با آب جوشانده برگ «برگ نو»، جوش های دهان را برطرف می کند.

13- غرغره با آب یا رب «شاه توت» برای جوش های دهان مفید است.

جوش های سرخ خارش دار

1- ضماد مخلوطی از آب یا روغن «برگ توت» و «سرکه» در حمام برای دفع این جوش ها بسیار مفید است. اصولاً ضماد برگ تازه آن خشکی پوست و آبسه های گرم، کورک و زخم را التیام می دهد و برگ تازه آن را پخته، ضماد ناراحتی های پوست کنید.

2- ضماد ترکیب مرهمی از «تره» و «سماق» بسیار مفید است.

جوش های صورت

1- «آب معدنی شاهان گرماب» مفید می باشد.

2- روغن دانه های «شنبلیله» به کار می رود.

3- «بنفشه سه رنگ» مفید است.

4- برای درمان جوش های قرمز یا لکه های صورت، کمی «نمک» با «آب لیموی تازه» مخلوط کرده، روی صورت بمالید.

5- ضماد پوره «سیب زمینی» (روزانه 2 بار) به روی قسمتی از پوست که مبتلا به جوش است، بسیار مفید است. (شرح در تجویز 5 «ضرب خوردگی»)

6- چند روز صبح ها ناشتا، «آب غوره»، «آلو بخارا»، «آب لیمو»، «انار»، «سماق»، «تمر هندی»، «کاهو»، «هندوانه»، «عنّاب»، «قراقات»، «شلغم پخته»، «تمشک»، «آلبالو» و امثال این ها که ترشمزه یا ملس باشد بخورید.

7- پنج مثقال «گل قاصد» را بجوشانید و بخورید.

8- هر روز صبح نصف استکان «آب لیمو» را با مقداری «عسل» و یا شکر مازندران مخلوط نموده بخورید.

9- محل زخمها را با «آب لیموی ترش» خوب ماساژ دهید.

10- خانمها پس از اصلاح صورت یک تکه «زاج سفید» را در آب سرد فرو کنند و به صورت خود بمالند.

11- «اسفناج» را بپزید با سفید آب قلع مخلوط کنید روی جوشها بمالید و ماساژ بدهید.

12- «بنفشه»، «بخور بابونه»، «چای کوهی» و «گزنه» مفید می باشند.

جوش های صورت بچّه ها

در صورت بعضی از بچّه های شیرخوار گاه جوش هایی ظاهر می شود که رفته رفته تبدیل به زخم می گردد. به منظور درمان آن بایستی چهار تا پنج گرم بنفشه فرنگی را در 250 گرم آب جوش به مدّت یک شب بخیسانید و صبح روز بعد به مدّت دو دقیقه بجوشانید. سپس آن را صاف کرده، به اندازه یک چهارم، شیر به آن مخلوط کنید. بعد شیرین کنید و هر روز صبح ناشتا به بچّه های شیرخوار بدهید.

جوش های عصبی

1- مبتلایان می توانند در حدود سیصد گرم جوشانده ی برگ «گردو» را در وان حمام بریزند و بدن خود را شستشو دهند.

2- ضماد «مغز تازه گردو» و مالیدن آن جهت معالجه نافع است.

جوش های غرور

1- از ورقه های نازک «گوجه فرنگی» به عنوان یک ماسک زیبایی استفاده کنید این ماسک از زیاد شدن جوش غرور جلوگیری می کند و پوست را نرم و لطیف و شفاف می نماید و چربی زیادی پوست را می گیرد.

2- همه روزه کمی «عسل» به صورت خود بمالید و آن قدر با دست مالش دهید تا از بین برود. اگر چند روز مرتباً به این کار ادامه دهید، جوش از بین رفته و آثار آن نیز محو می گردد.

3- «هویج» دارای جوهری هست که در کبد تبدیل به «ویتامین A» می شود و با کمک این ماده از جوش غرور جلوگیری می نماید.

4- آب «برگ بید» را با فشار گرفته و به صورت خود بمالید تا مانع پیدایش جوش شود.

5- برگ «بارهنگ» را له کرده و به صورت بمالید.

6- ریشه «بابا آدم» نافع است.

7- مالیدن «ماست» از امراض جلدی مخصوصاً جوش غرور جلوگیری می نماید و باعث نرمی و لطافت پوست می شود.

8- «شلغم» به علّت داشتن گوگرد و ارسنیک و روبیدیم بسیار سودمند است و البته خوردن آب آن بسیار مفیدتر و مصلح تر است.

9- مقدار یک تا دو گرم از گل های تازه «همیشه بهار» را در یک فنجان آب جوش ده دقیقه بگذارید و نوش کنید.

جوش های قرمز

1- ضمادی از «پیاز» ریز شده در «سرکه» مصرف کنید.

2- ضماد «آب خیار» یا تفاله جوشانده قرنفل کوبیده برای جوش های قرمز ریز مفید است.

جوش های مزمن

مقداری «بادام تلخ» کوبیده، مخلوط با «سرکه» بر روی جوش و زخم ها بمالید.

چ

چاقی

1- کسانی که استعداد چاقی دارند بهتر است یک وعده غذای خود را منحصر به «شلغم» کنند.

2- «گیلاس» ضد چاقی است. گیلاس را قبل از غذا میل نمایید.

3- برای کم کردن وزن همه روزه ناشتا آب سه عدد «لیمو» را با چهار قاشق قهوه خوری آب و یک قاشق کوچک شکر، مخلوط و میل کنید. این عمل را 4 تا 6 هفته ادامه دهید.

4- «آب غوره» درمان چاقیست.

5- از جوشانده گل های نر «فندق» (شرح در تجویز 52 اسهال) استفاده کنید. در ضمن از افراط در خوراکی های خیلی چرب و نشاسته ای بپرهیزید.

6- بایستی مقدار زیادی «سرکه» مصرف کرد.

7- صبحانه خود را به «انگور» اختصاص دهید.

8- «گرمک» چاق ها را لاغر و لاغرها را چاق می کند.

9- آب نوع قرمز یا بنفش «کلم» را گرفته، با کمی شکر مخلوط کرده به قوام آورید. بعد

با دو برابر آن آب «پرتقال» یا «نارنج» مخلوط کرده، نوش جان نمایید. برگ های قرمز و بنفش خانواده کلم ضد چاقی هستند.

10- «لیمو ترش» دارای املاح مختلف کلسیم، آهن، منیزیم، سدیم، فسفر و پتاسیم هست و چاقی را معالجه می کند.

11- اشخاص چاق که می خواهند لاغر شوند، دوایی بهتر از «کشک» ندارند. زیرا اگر آن را قبل از غذا بخورند، اشتهای آن ها را کم کرده و با داشتن مواد سفیده ای، نیروبخش بوده و به علّت نداشتن مواد قندی چاق نمی کند.

12- «کدو» ضد چاقی می باشد.

13- برای مبارزه با چاقی مصرف چربی خود را در حداقل نگه دارید.

14- در وقت نهار یا شام، حجم زیادی سالاد و «سبزی» بخورید تا معده شما پر شود و احساس سیری بکنید.

15- «نان جو» و «غلات» با «سبوس» استفاده کنید.

16- به جای دسرها و شیرینی های پر کالری، میوه های تازه بخورید.

17- آهسته غذا بخورید. از غذاهایتان لذت ببرید. به بدن خود فرصت بدهید که احساس کند سیر شده است.

18- از غذاخوردن دیروقت در شب بپرهیزید. زیرا کالری های مصرفی به جای آن که برای انرژی سوزانده شوند، ذخیره می شوند.

19- ورزش اهمیت خاص دارد.

چربی پوست

1- «آب لیموی تازه» را به صورت و بدن خود مالش دهید. علاوه بر کم شدن چربی، رنگ پوست شما شفاف و نرم خواهد شد.

2- خاکرس و گِل سرشور را الک کنید. با «گلاب» یا «بهار نارنج» مخلوط نمایید و به صورت و دستها بمالید.

چربی خون (کلسترول)

1- «جو» به علّت داشتن انواع ویتامین های «B» زیاد از بالا رفتن چربی خون جلوگیری می کند.

2- «هویج» با چربی خون که دشمن سرسخت جوانی است می جنگد.

3- جوشانده دم کرده برگ «نعناع» ضد کلسترول بوده و خون غلیظ را طبیعی می نماید و روی این اصل به اشخاصی که خون غلیظ دارند و چربی خونشان زیاد است توصیه می شود به جای چای، از دم کرده نعنا خشک استفاده نمایند.

4- «کدو» در زیادی چربی خون اثرات معجزه آسا دارد.

5- آب نوع مسمایی «کدو» را گرفته روی آن کمی «آب لیمو» ریخته و روزی یک لیوان بزرگ میل نمایید.

6- میوه «آرتیشو» سرشار از ویتامین های «A» و «B» می باشد و املاح معدنی مثل گوگرد، منگنز و فسفر زیاد دارد. چربی و اوره ی خون را پائین می آورد.

7- «مرزه» مفید است.

8- یک قاشق سوپ خوری پوست خشک «سیب» را ریزریز کنید و در یک فنجان بزرگ آبجوش بریزید و روی آتش بگذارید تا به مدّت 15 دقیقه بجوشد. بعد آن را صاف کنید و بنوشید و همه روزه دوبار بعد از غذا این جوشانده ساده را بنوشید. به طور قطع کلسترول اضافی خون شما کم خواهد شد.

9- برای کاهش کلسترول، مصرف غذاهای گیاهی سرشار از الیاف (میوه ها، سبزی ها، حبوبات و بقولات) را افزایش می دهد.

10- «الیاف جو» سطح کلسترول خون را به شدّت کاهش می دهد.

11- میوه های تازه ای چون «گلابی»، «سیب»، «گریپ فروت» و «پرتقال» سطح کلسترول را کاهش می دهد.

12- مطالعات بسیاری رابطه مستقیمی را بین فعالیت جسمانی (ورزش) و سطح کلسترول نشان داده اند.

13- «سیر» و «پیاز» هر دو روی پائین آوردن کلسترول خون تاثیر دارد.

14- «کنگر فرنگی» در کاهش کلسترول خون تا حدود زیادی مؤثر است .

15- «سیب»، «انار»، «موسیر»، «گزنه»، «گلابی» و «بومادران» مفید می باشند.

چربی سر

شستشو با جوشانده «برگ چغندر»، شوره و چربی سر را از بین می برد.

چرک چشم

سرمه ی گل «خشخاش شاخی» با «روغن زیتون» مفید است.

چرک گوش

1- چکاندن آب «پیاز» در گوش نافع است.

2- به مقدار 50 الی 100 گرم آب «پیاز» کوبیده شده بخورید (بسته به ضعف و شدّت عارضه).

3- چون برگ بوته «افسنتین» را در آب یا الکل و یا روغن بجوشانید و با آن گوش را بخور دهید، درد آن را ساکت می کند، ورم بناگوش را التیام می دهد، چرک و عفونت گوش را از بین می برد.

4- چکاندن «سرکه» در گوش، عفونت و چرک آن را از بین می برد.

چسبندگی روده

تنقیه جوشانده «تخم کتان» نافع است.

چین و چروک صورت

1- به خانم ها توصیه کنید برای پاک کردن آرایش صورت خود همیشه از آب «پرتقال» استفاده نمایند تا هیچگاه مبتلا به چین و چروک نشده، نرمی و لطافت خود را برای همیشه حفظ نمایند.

2- پرده ای از «موم» که زنبور «عسل» روی «عسل» می کشد، بهترین نشانه اصلیت «عسل» است. اگر این پرده را به عنوان ماسک زیبایی به روی صورت خود بکشید و پس از چندی آن را با آب، پاک کنید و با آب نیمه گرم بشویید، چین و چروک و گوشت های اضافی و پست و بلندی های کوچک را از بین می برد و به لطافت پوست شما کمک می کند.

3- «گرمک» از چین و چروک صورت جلوگیری می نماید.

4- ضماد «ترب» با «عسل» برای از بین بردن چین و چروک صورت سودمند می باشد.

5- «لوسیون شقایق» برطرف کننده چین و چروک های صورت می باشد.

6- مالیدن «روغن بادام»، چین و چروک صورت را برطرف می کند.

7- یک «پیاز» درشت را چهار قسمت کنید و در سه فنجان آب بجوشانید. به حدی که پیاز کاملاً بپزد و آب آن به یک فنجان تقلیل یابد. صبح ناشتا آن را بنوشید.

8- «انگور» را در «روغن زیتون» بجوشانید. صاف کنید. ماسک زیبایی خوبی برای برطرف کردن چین و چروک است.

ح

حَبس البول

1- دم کرده 25 گرم «برگ انگور» برای حبس البول توصیه شده است.

2- «اسفناج» و «موسیر» برای حبس البول نافع می باشند.

3- به گرفتگی ادرار و حیض نیز مراجعه کنید.

حرارت ادرار

«کتیرا» از حرارت ادرار می کاهد.

حرارت باد سرخ

اثر «خرفه» در تسکین آن قطعی است.

حرارت جگر

برگ یا تخم و شیره «خشخاش» سیاه مفید است.

حرارت خون

1- «چغندر» حرارت خون را فرو می نشاند.

2- برگ و ساقه «خرفه» حرارت خون را تسکین می دهد.

3- «خیار» حرارت خون را تسکین می دهد.

4- ضماد آب «برگ کاسنی» برای تسکین حرارت خون مؤثر است.

5- «خیار» حرارت خون را تسکین می دهد.

حرارت صفراوی

«برگ کاسنی» حرارت صفراوی را از بین می برد.

حرارت کبد

1- «ماءالشعیر» سرد و تر است. حرارت کبد و عطش مفرط را فرو می نشاند.

2- اگر ضماد برگ و ساقه «خرفه» را بر کبد گذارید برای تسکین حرارت آن مفید می باشد.

حرارت معده

1- رب نوع ترش «به» مسکن تشنگی و حرارت معده است.

2- لعاب «به دانه» حرارت معده را تسکین می دهد.

3- «زردآلو» مفید است.

4- «انار ترش» حرارت معده و غلیان خون را تسکین می دهد.

5- اگر ضماد برگ و ساقه «خرفه» را بر معده گذارید برای تسکین حرارت معده مفید می باشد.

حرکات دودی روده ها

آب های «لیمونادی» کلسیم دار این حرکات را کم می کنند.

حرکت در خواب

برگ و میوه «علف هزار چشم» را توصیه می نمایند.

حصبه

1- هوردین (ماده ای در جوانه ی «جو») بسیار سودمند می باشد.

2- «کاسنی صحرایی» تجویز شده است.

3- «کرفس» مفید می باشد.

4- اسانس «پرتقال» قادر است میکرب های حصبه را نابود سازد.

5- در انواع حصبه از خوردن «ترنجبین» خودداری کرده و به جای آن «شیر خشت» یا بید خشت میل نمایید.

6- «هندوانه» بهترین درمان حصبه است. ولی چون سلولز زیاد داشته و دیر هضم و نفاخ است، این بیماران نمی توانند از گوشت آن استفاده کنند. لذا توصیه شده است که آب آن را گرفته صاف کرده و با کمی شیرخشت مخلوط نموده و نوش جان نمایند.

7- از مغز دانه های میوه ی «سدر»، شیره بکشید. برای حصبه مفید است.

8- خوردن گل و «گلاب» «نیلوفر آبی» جهت حصبه بعد از بروز دانه ها مفید است. ولی خوردن آن قبل از بروز دانه ها جایز نیست چون مانع بیرون آمدن آن ها است.

9- 800 گرم «عنّاب جرجانی» و درشت را در 4 لیتر آب بپزید و سپس با دست مالش دهید. صاف کنید و سپس با آب 3 کیلو قند مخلوط کرده، شربت درست کنید.

10- عصاره «توت فرنگی» در چند دقیقه میکروب حصبه را از بین می برد.

11- عصاره «لیمو ترش» در چند دقیقه میکروب حصبه را از بین می برد.

12- مخلوطی از «خاکشیر» و «شاهتره» مفید است.

13- «سیب» رسیده آبدار مفید است.

حِکّه

1- ضماد برگ و ساقه «خُرفه» با «آرد جو» برای حکه نافع است.

2- آب مخلوط «انار شیرین و ترش» که با شکر مخلوط شده و خورده شود بسیار مفید است.

3- ضمادی که از پخته له شده تمامی میوه «نارنج»، اعم از پوست، گوشت، مغز و تخم آن تهیه شود، بسیار مؤثر است.

4- اگر «آب انار شیرین» بعد از طعام خورده شود برای حکه نافع است.

حمله قلبی

1- «سیر» در تأخیر ابتلا به حمله های قلبی اثر مسلم دارد.

2- حتی اگر نصف پروتئین مورد نیاز در خوراکی های روزانه از فرآورده های «سویا» باشد، خطر حمله قلبی بسیار کاهش خواهد یافت.

3- مصرف «روغن زیتون» به عنوان داروی بسیار مؤثری برای پیشگیری حمله های قلبی و حتی پس از وقوع اولیه حمله، برای جلوگیری از حملات بعدی قلبی توصیه می شود.

حمله مغزی

«سیر» در تأخیر ابتلا به حمله های ناگهانی مغزی اثر مسلم دارد.

خ

خارش

1- میوه «توت فرنگی» درمان می کند.

2- «سرکه» معالجه می کند.

3- شستشو با آب جوشانده ی «شلغم» مفید است.

4- آب برگ «شاهتره» با «عسل» و «تمر هندی» تجویز شده است.

5- صمغ درخت «بنه» (سقز) سودمند است.

6- خوردن خاک اره چوب «عنّاب» مفید است.

7- ضماد «بادام تلخ» با «سرکه» مفید است.

8- ضمادی که با پختن پوست و هسته «انار» تهیه نمایید خارش را از بین می برد.

9- «تمر هندی» برای خارش مفید است.

10- ضماد «راتیانج» (زنگباری) مفید است.

11- چون 5/7 گرم «خارخسک» را کوبیده و شیر گرفته و با قند، شکر سرخ یا «عسل» مخلوط کنید، با افتیمون جهت معالجه مؤثر است.

12- ضماد برگ تازه و ریشه له شده «سپستان» و جوشانده آن ها مفید می باشد.

13- ضماد «خار مرار» را تجویز کرده اند.

14- ضماد شکوفه و برگ «پنبه» همراه با پنبه سوخته، خارش بدن را برطرف می کند.

15- «انار شیرین» بسیار سودمند است.

16- هرگاه آب انار» (انار میخوش) را با پیه و شکر خام به هم بمالید و معجون تهیه کنید، 5 سیر تا 10 سیر آن بسیار مفید است.

17- خوردن «کنجد» همراه با لعاب «اسپرزه» مفید است.

18- ضماد «گشنیز» مخلوط با نان خشک بسیار مفید است.

19- مالیدن دم کرده «پونه» برای رفع خارش و دفع گازهای رحم و رفع سستی رحم مفید است.

خارش پلک

1- سرمه «عسل» به تنهایی یا مخلوط با آب پیاز مفید است.

2- چکاندن آب «پیاز» در چشم نافع است.

3- سرمه عصاره خشک «حضض» توصیه شده است.

خارش پوستی

1- آب «کنگر» را گرفته، با یک سوم آن، «موم» و روغن مخلوط کرده، روی آن بگذارید.

2- ضماد خشک «شاهتره» مخلوط با «حنا» که در حمام استعمل شود، مفید است.

3- ضماد اقسام «نخود» نافع است.

4- ضماد گوشت و مغز «خیار» نافع است.

5- اغلب دیده شده که پیران دچار این عارضه می شوند به طوری که در اثر خاراندن، آن را بیشتر تحریک می کنند. نوشیدن جوشانده «بنفشه فرنگی» درمان آن است.

6- ضماد «آب خیار» یا تفاله جوشانده «قرنفل» بشرط این که آن را کوبیده باشید، مفید است. این ضماد ضمن برطرف کردن خارش، پوست را نرم می کند.

7- ضماد ترکیبی از کمی «تریاک» مخلوط با «موم» روغن بسیار مفید است.

8- «هلو» برای رفع خارش پوستی مفید است.

خارش رحم

1- شستشو با آب جوشانده ی «پونه ها» خارش رحم را برطرف می کند و سختی آن را از بین می برد.

2- ریختن قطره «آب پیاز» در چشم برای خارش چشم نافع است.

خارش سر

1- چهل گرم «سدر» و «شاهتره» و ده گرم «جوش شیرین» را با مقداری ماست مخلوط کنید، به سرتان بمالید و پس از چند ساعت بشویید.

2- «گل بابونه شیرازی»، «گل ختمی» و «سدر» را با «آب غوره» مخلوط کنید، مثل حنا به سرتان بمالید و پس از چند ساعت بشویید.

3- هرگاه خارش سر و احیاناً دردسر به علّت ضعف عمومی باشد، مقداری «گندم» را برشته کنید. داغ داغ داخل کیسه ای بریزید. روی ملاج سرتان بگذارید، و پس از سرد شدن دوباره این کار را تکرار کنید.

4- شستن سر با آب دم کرده «شنبلیله» برای از بین رفتن خارش سر ناشی از یبوست و زخمهای سرد مفید است.

خارش مقعد

1- «انار» را با پوست و دانه به طور سالم بپزید و سپس کوبیده روی محل های خارش در صورتیکه از گرم طبع باشد) بگذارید.

2- ضماد مجموعی از پخته پوست و برگ درخت «پسته» مفید است.

3- ضماد «گشنیز»، مخلوط با نان خشک بسیار مفید است.

4- ضماد «پیاز پخته» با زرده تخم مرغ و یا با روغن تازه یا پیه برای رفع خارش مقعد مفید است .

خارش مَهبِل

1- 50 گرم لفافه خارجی میوه «گردو» را در یک لیتر آب بجوشانید. شستشو با این آب مفید است.

2- «مغز گردو» به علّت داشتن املاح مس، بهترین دارو جهت خارش مهبل است.

خال گوشتی

«شیرابه انجیر»، شیر را منعقد می کند و آن را تبدیل به نوعی پنیر می نماید. مالیدن آن خال گوشتی و آثار جلدی را از بین می برد.

خال های ریز صورت

«پوست شلتوک برنج»، «ناخنک»، «زنبق سفید»، «پونه»، «سوسنبر»، «ترب سیاه» و «جعفری» مفید می باشند.

خراش پوست

از خیسانده «مریم گلی» در استعمال خارجی برای خراش پوست استفاده می شود.

خستگی

1- دم کرده «آویشن» شیرازی برای رفع خستگی تجویز شده است.

2- آرد «ثعلب» برای رفع خستگی منافع زیاد دارد.

3- دم کرده گل های تازه «حلبوب» خستگی عمومی بدن را کاهش می دهد.

4- یک «پیاز» درشت را چهار قسمت کنید و در سه فنجان آب بجوشانید. تا بپزد و آب آن به یک فنجان تقلیل یابد. صبح ناشتا آن را بنوشید.

5- نوشیدن دم کرده «گل زیتون» مفید است.

6- مقدار پانزده تا بیست گرم از گل های «مریم گلی» را در یک لیتر آب جوش ده دقیقه بریزید تا دم بکشد. بعد صاف کنید. با «عسل» شیرین سازید. روزی سه بار، یک فنجان بعد از غذا مصرف کنید.

خشکی اعصاب

10 گرم «زعفران» را در 150 گرم «روغن زیتون» با «کنجد» به مدّت 5 روز بخیسانید و مرتب آن را به هم بزنید. بعد صاف کنید. سپس آن را ضماد کنید.

خشکی پوست

1- «پنیر تازه» که آب آن را هنوز نگرفته اند (دلمه) معالج است.

2- آب «گرمک» را با شیر بجوشید. به مقدار مساوی مخلوط کرده، روی آن بمالید.

3- ضماد «خیار» و آب آن، پوست را لطیف می کند.

4- «لوسیون شقایق»، برطرف کننده است.

5- خوردن «کنجد» همراه با لعاب اسپرزه مفید است.

6- برگ «توت» و «تمشک» را بکوبید. به صورت و یا دست خودتان ضماد کنید.

7- «سیاه دانه» را بکوبید. با صابون مخلوط کنید و به صورت و دست خود بمالید.

8- «گل زیرفون» (تیول) را بجوشانید. آب آن را در وان حمام بریزید. چند دقیقه داخل آب وان بدن خودتان را ماساژ دهید.

9- «نمک» را داخل وان حمام بریزید و خوب حل کنید. در آب آن استحمام نمایید.

10- به وسیله «هویج»، «پوست خیار» یا «آب خیار»، «پرتقال»، «نارنج»، «زرده تخم مرغ»، «کدو حلوایی» ماسک درست کنید (هر کدام را جداگانه)، هفته ای یک بار روی صورت خود بگذارید و پس از چند ساعت بردارید.

11- به وسیله «سفیده تخم مرغ» با «فلفل بدون دانه» (فلفل دلمه ای)، یا مخلوطی از «لعاب اسفرزه» و «قدّومه» با «سیب زمینی» رنده کرده خام تهیه نمایید. هفته ای یک بار روی صورت ضماد کنید.

12- ورزش و تحرک زیاد که باعث ترشح عرق و چربی از راه منفذهای پوستی می گردد، مفید است. ضمناً اگر چاق هستید از وزن بدن خود بکاهید.

13- مالیدن «انگور» به صورت و پوست، رنگ آن را روشن می کند و به لطافت و نرمی آن می افزاید.

14- مالیدن سوزانده ی پوست میوه ی «انگور» جهت نرمی پوست مفید است.

15- اگر مقداری از میوه ی «انگور» را در «روغن زیتون» جوشانده و صاف کنید و بر روی پوست صورت و بدن بمالید، معنی نرمی و لطافت را خواهید دانست.

خشکی دماغ

میوه «توت» چه خشک و چه تازه، چه سفید و چه سیاه برطرف می کند.

خشکی زبان

1- ساقه هوایی «مَرغ» را با مقداری ریشه «شیرین بیان» دم کنید،درمان خوبی است.

2- «به دانه» سرد و تر است و برای خشکی زبان و دهان نافع است.

خشکی سینه

1- «حریره نشاسته» را صبح ناشتا میل کنید، مفید است.

2- «کدو حلوایی»، سینه را نرم می کند.

3- میوه «به» قابض و نرم کننده سینه و مقوی قلب است.

4- پوست و آب «پرتقال» نرم کننده سینه است.

5- در چین از میوه «خرمالو» برای تقویت معده و به عنوان قابض و نرم کننده سینه استفاده می شود.

6- دم کرده «انجیر» با «شنبلیله» برای سینه درد و خشونت سینه بسیار نافع است.

7- میوه «گواوا» نرم کننده سینه و کمی ملین است.

8- در چین از دانه «خردل» سفید به عنوان بادشکن و نرم کننده سینه استفاده می شود.

9- دم کرده ای که از برگ های «چای» و جوانه های آن تهیه می شود، نرم کننده سینه است.

10- ریشه «آنژلیک» و میوه آن نرم کننده سینه است.

11- «نیشکر» خشونت سینه و ریه را رفع می کند.

خشکی گلو

1- «عسل» برای معالجه تجویز شده است.

2- در کره از مغز هسته «زردآلو» به عنوان داروی معالجه خشکی حلق و گلو استفاده

می شود.

خشکی مزاج

میوه های خشک و رسیده «لادن» که به صورت پودر درآمده باشد، ملین خوبیست و عصاره آن تحریک کننده بزاق است.

خفقان

1- «آلبالوی تلخ» خفقان را برطرف می سازد.

2- «نشاسته» ضد خفقان می باشد.

3- «سیب» خفقان و تنگی نفس را معالجه می کند.

4- چون «نعناع» را با «پرسیاوشان» بجوشانید و آن را بنوشید، نافع است.

5- «مغز پسته» ضد خفقان است.

6- میوه درخت «بنه» خفقان را تسکین می دهد.

7- نوشیدن خیسانده «زیره» در «سرکه» نافع است.

8- «گشنیز» برای رفع خفقان سودی فراوان دارد.

9- «میخک» مفید می باشد.

10- میوه «بلوط» مفید می باشد.

11- «عرق گل گاو زبان» مفید می باشد.

12- نوشیدن «عرق گل خار مغیلان» نافع است.

13- «دارچین» ضد خفقان می باشد.

14- شکوفه گیاه «پنبه» نشاط آور است و شربتی که با آن بسازند برای رفع خفقان، سود فراوان دارد.

15- خوردن «کهربا» با «گلاب» نافع است.

16- به تجویز 17 «ضعف قلب» عمل کنید.

17- «سندروس» را تجویز کنید.

18- اگر «آب انار شیرین» بعد از طعام خورده شود برای خفقان نافع است.

19- «انبه» خفقان را رفع می کند.

20- «گلابی» رافع خفقان است.

21- خوردن دم کرده «تخم رازیانه» با گل گاو زبان برای خفقان مؤثر است.

22- «چای» برای خفقان مفید است.

خلط سینه

1- «مشکطرامشیر» قوی ترین اقسام «نعناع» هست و زیاده روی در خوردن آن خطرناک است. خوردن آن به مقدار کم سینه را از خلط پاک می کند.

2- «آلبالوی تلخ» مقوی حواس پنجگانه بوده و سینه را از خلط پاک می کند.

3- «راتیانج» را بمکید.

4- «پونه» برای پاک کردن خلط سینه نافع است .

خماری (مستی)

1- «رب انار» مفید است.

2- بوییدن «مرزنگوش» مستی را کم می کند و رفع خماری می نماید.

3- عصاره ی میوه «به» مانع خماری است.

4- «سکنجبین» که برطرف کننده خمار مستی است به این شرح است: از «سرکه» کهنه و «گلاب» هر یک 800 گرم، برگ گل 350 گرم، گلنار 140 گرم، این مخلوط را سه شبانه روز در «سرکه» و «گلاب» بخیسانید. سپس مخلوط با کمی قند سفید بجوشانید و بقوام آورید.

خمیدگی پیران

اگر مرتباً تا مدتی مهره های پشت را با «روغن بادام» چرب کنید برای خمیدگی پیران مفید است .

خَنازیر*

1- ضماد «برگ گردو» نافع است.

2- ضماد «گشنیز» مخلوط با آرد جو درمان کننده است. ضماد مخلوط گشنیز با «آرد

باقلا» بسیار مؤثر است.

3- مالیدن ضماد عصاره «نعناع» مخلوط با «روغن گل سرخ» تا سه مرحله بسیار موثر است.

4- پاشیدن «نروک» روی خنازیر مفید است.

5- مبتلایان به خنازیر می توانند در حدود سیصد گرم جوشانده ی برگ «گردو» را در وان حمام بریزند و بدن خود را شستشو دهند.

6- ضماد مغز «فندق هندی» با «سرکه» جهت خنازیر سودبخش است.

7- «شیرابه ی مامیران» ضد خنازیر است.

8- ضماد پخته «گندم» با آب «گشنیز» جهت تحلیل خنازیر مجرب است.

9- ضماد برگ «آفتابگردان» جهت خنازیر مفید است.

10- ضماد ریشه «زنجبیل شامی» در خنازیر درمان خوبی است.

11- ضما «گلپر» با «موم» و روغن جهت خنازیر نافع است.

12- خوردن دم کرده پنج در هزار «رازک» جهت معالجه خنازیر توصیه شده است.

13- ضماد پوست ریشه «کور» جهت درمان خنازیر سودمند می باشد.

14- دم کرده «عدس» با «سرکه» برای خنازیر مفید است .

15- «موسیر»، «والک»، «بومادران»، «پیچک»، «علف سرفه»، «گردو»، «بلوط» و «گزنه» مفید می باشند.

خُناق

به «دیفتری» مراجعه کنید.

خواب های پریشان

شصت گرم از ریشه «سنبل الطیب» را در یک لیتر آب نیم گرم دوازده ساعت بگذارید. سپس آن را صاف کنید. با «عسل» شیرین سازید. هر شب قبل از خواب یک فنجان از آن بنوشید.

خوره

به «جذام» مراجعه کنید.

خون در ادرار

1- دم کرده بیست و پنج تا سی گرم در هزار گیاه «مینا» را تجویز کرده اند.

2- ساقه زیرزمینی «اسپیره» برای جلوگیری تجویز می شود.

3- برگ های «هزاربندک» برای معالجه تجویز می شوند.

4- برگ «غافت» برای جلوگیری تجویز شده است.

5- خوردن «آب لیمو» مفید است.

6- جوشانده ریشه و شاخه های «ارزن» را برای رفع خون در ادرار زنها تجویز می کنند.

خون دماغ

1- کمی «پیاز» را رنده کنید و چند قطره «سرکه» بر روی آن بچکانید و چند قطره از آب این محلول را در بینی بچکانید.

2- آب «ریحان» را با «سرکه» و «کاور» مخلوط کنید و چند قطره در بینی بچکانید.

3- چکاندن چند قطره «زیره» کوبیده و «سرکه» در بینی مفید است.

4- نوشیدن جوشانده «گزنه» مفید است.

5- به بینی کشیدن پودر و گردی که در موقع برنج کوبی به دست می آید مؤثر است.

6- چند قطره مخلوطی از «آب سبزی» و «کندر» را در بینی بچکانید، خونریزی قطع می شود.

7- مالیدن «برگ تره» با «سرکه» به پیشانی و جلو سر، خون دماغ را بند می آورد.

8- «ریحان» دارای «ویتامین K» بوده و برای خون دماغ سودبخش می باشد.

9- برای جلوگیری از خون دماغ، پنبه را با آب «لیمو ترش» یا «نارنج» آغشته کرده و در سوراخ های دماغ بگذارید تا خون بند آید.

10- گذاشتن برگ کوبیده «گزنه» در سوراخ بینی، خون دماغ را بند می آورد.

11- شکوفه درخت «زردآلو» ضد خونریزی است. برای این کار جوشانده ای تهیه کنید. مقداری از آن را بخورید یا پنبه را در این آب آغشته، در بینی مبتلایان به خون

دماغ بگذارید.

12- طعم «برگ انگور» کمی گس و ترش است.در طب به عنوان مقوی معده و خون دماغ مصرف می شود.

13- نوشیدن جوشانده برگ و پوست «صنوبر کوچک» برای خون دماغ تجویز شده است.

14- پوست سخت بیرون «تخم مرغ» را اگر کوبیده در سوراخ بینی بریزید، خون دماغ را بند می آورد.

15- اسانس، «مینای باغی» خون ریزی را بند می آورد و برای خون دماغ مفید است.

16- شیره عصاره و گیاه «دم اسب»، خون دماغ را بند می آورد.

17- بالا کشیدن گرد «برنج» در بینی، خون دماغ را بند می آورد.

18- «کهربا» مفرح و مقوی قلب بوده و از خون دماغ جلوگیری می کند.

19- جوشانده «اگیر ترکی» برای رفع خون دماغ مفید است.

20- جوشانده 90 تا 100 گرم سرشاخه های گلدار تازه «فرندل» در نیم لیتر آب جهت خون دماغ توصیه شده است.

21- چنانچه چوب درخت «آبنوس» را با آب «بارهنگ» سوده ببویید و قدری از آن را بر پیشانی بمالید، خون دماغ را بند می آورد.

22- «گل تلفونی»، «بومادران»، «بلوط» و «گزنه» مفید می باشند.

خون رقیق

خوردن کمی از «کتیرا» همراه با ادویه، خون رقیق را اصلاح می کند.

خونریزی

1- عصاره «به» برای بند آوردن خونریزی نافع است.

2- «زرشک» بی دانه از خونریزی مزمن جلوگیری می کند.

3- مغز هسته «هلو» و «زردآلو» خونریزی را بند می آورد.

4- گرد «زعفران» برای رفع خونریزی مفید است.

5- «سماق» خونریزی را بند می آورد.

6- «نیشکر» برای قطع خونریزی مؤثر است .

خونریزی از محل زخم زالو

هرگاه «باقلای تازه» را به دو نیم تقسیم کرده و نیمی از آن را روی زخم زالو و امثال آن گذارید، خون ریزی قطع خواهد شد.

خونریزی بینی

1- خیسانده «زیره سبز» در «سرکه» و استشمام آن و یا ریختن آن در بینی برای جلوگیری از خونریزی بینی مفید است .

2- «نعنا» برای خونریزی بینی مفید است .

خونریزی چشم

از قطره های «زیره سبز» به تنهایی یا با «روغن زیتون» برای خونریزی چشم استفاده می شود.

خونریزی داخلی

1- «سرکه» جلوگیری می نماید.

2- جوشانده بیست تا سی گرم «برگ داروش» در یک لیتر آب به مقدار یک فنجان قبل از غذا تجویز می شود. مصرف زیادتر خطرناک می شود.

3- دم کرده 5 تا 15 گرم گیاه «زنجبیل سگ» در یک لیتر آب را می توان برای بند آوردن خونریزی های داخلی به کار برد.

خونریزی رحم

1- نوشیدن آب سرد مخلوط با «سماق» ساییده قاطع خون ریزی است. به خصوص گرد نرمی که بر روی سماق می نشیند قاطع خونریزی رحم است.

2- شیاف «زیتون» برای قطع سیلان ترشحات رحم و خونریزی آن مفید است.

3- «بلخ» (میوه سبز نرسیده ی خرما) خون ریزی رحم را قطع می کند.

4- ریشه «شنگ» برای جلوگیری از اسهال و خونریزی، از برگ آن قویتر است و خوردن خیسانده آن در شراب برای جلوگیری از خونریزی رحم تجویز می شود.

5- مهمترین فایده «زنجبیل سگ» آن است که خون را بند می آورد و دانشمندان با مصرف 30 تا 40 قطره از عصاره آن سه مرتبه در روز خون رحم را بند آورده اند.

6- جوشانده «اگیر ترکی» برای رفع خونریزی رحمی مفید است.

7- پوست ریشه گیاه «پنبه» قاعده آور است و خون رحم را بند می آورد.

8- مغز هسته «هلو» خونریزی رحمی را بند می آورد.

9- مغز هسته «زردآلو» خونریزی رحمی را بند می آورد.

10- «پار شیر»، «بومادران»، «گزنه»، «شاه اسپرم»، «کیسه کشیک»، «بابونه»، «بنفشه عطری» و «گل همیشه بهار» مفید می باشند.

خونریزی روده

1- «بادنجان» برای معالجه خونریزی روده و سایر انواع خونریزیها مفید است .

2- «زنجبیل» برای خونریزی روده مفید است .

خونریزی ریوی

1- «کاسنی صحرایی» درمان خوبی برای خون ریزی ریوی است.

2- خوردن «طلع» (مغز شکوفه ی درخت خرما که پس از شکفتن کفری از آن خارج می شود) به قدر سه گرم ونیم نافع است.

3- تخمه «کدو» نافع است.

خونریزی سینه

1- «علف هفت بند» دارای تانن زیاد بوده و سرشار از سیلیس می باشد. به همین جهت در جلوگیری از خون ریزی سینه و معده تجویز می شود.

2- پخته «گندم» با شکر و «بادام» به صورت حریره، چنانکه کم کم خورده شود، درمان خون ریزی سینه است.

3- میوه «بلوط»، کمی دیر هضم است، ولی چون هضم شود غذاییت بسیار داشته و

از خونریزی سیه و معده جلوگیری می نماید.

4- خوردن برگ های «شنگ» از خونریزی سینه جلوگیری می کند.

5- خوردن پوست خشک «کدو» جهت خونریزی معده و سینه مفید می باشد.

6- برگ های «بارهنگ» را با «عدس» بپزید و برای معالجه میل نمایید.

7- بیخ و میوه «کنگر بزرگ» جهت جلوگیری از خون ریزی سینه به کار می رود.

8- خوردن نیم مثقال «کهربا» با ادویه مناسب دیگر ، مانع خونریزی سینه است.

9- جوشانده گیاه و گل «نوارس» (نوعی گون) را نوشیدن، از خونریزی سینه و خونریزی معده جلوگیری می نماید.

10- برگ های «هزاربندک» قابض بوده و از خونریزی سینه و معده جلوگیری می نماید.

11- خوردن «کتیرا» با شیر تازه جوشیده، خون ریزی سینه و معده را بند می آورد.

12- «سندروس» از خون ریزی سینه و معده جلوگیری می کند.

13- خوردن «گل سرخ» برای درمان نافع است.

14- «هِنْدبابَرّی» برای قطع خونروی از سینه مفید است .

15- میوه «دیوخار»، «بای شیر»، «بومادران» و «بارهنگ» مفید می باشند.

خونریزی قاعده گی

1- مالیدن ضماد ریشه ی «جنطییانا» با «حنا» در کف دست قاطع خون قاعدگی است.

2- هرگاه ساییده مخلوطی از پوست خشک «انار» و «مازو» را در لگن یا طشتی بریزید و بیمار داخل آن حمام ته نشین کند، خون ریزی کم کم قطع خواهد شد.

3- برای درمان شدّت خون ریزی قاعده گی از مخلوط «شکر» و «انگور» پخته بدون هسته، شیاف نرمی تهیه کنید.

خونریزی لثه

1- روزی پنج الی شش بار با جوشانده «مریم گلی» دهان را بشویید و مضمضه کنید. (شرح در درد گلو)

2- اگر لثه های شما یا پای دندان شما خون ریزی دارد، هر روز دوبار با جوشانده

«شیرین بیان» دهان را بشویید و مضمضه کنید. برای تهیه جوشانده آن دویست گرم از ریشه آن را در یک لیتر آب به مدّت بیست دقیقه بجوشانید. ده دقیقه کنار بگذارید. بعد صاف کنید. آماده استفاده است.

3- «گوجه فرنگی» بخورید. «ویتامین C» آن شما را معالجه می کند.

4- «مازو»، «سیب»، «بلوط»، «شیرین بیان» و «آب لیمو» مفید می باشند.

5- 40 تا 50 گرم «به» را در یک لیتر آب و شراب بخیسانید. پس از 8 روز می توانید دهان را با آن شستشو دهید.

6- خوردن و جویدن و در دهان نگهداشتن «طرخون» درمان آن است.

7- پوست «انار» را بجوشانید. این جوشانده را مضمضه کنید. برای استحکام لثه ها مفید است.

8- شستن دندان و لثه ها با «سماق» مفید است.

9- جوشانده گل «انار» تجویز شده است.

10- «بلخ» (میوه سبز نرسیده ی خرما) دارای ویتامین های C و E و مقدار زیادی تانن هست. از خون ریزی لثه و معده جلوگیری می کند.

11- جویدن «خرفه» خونریزی لثه را از بین می برد.

12- مالیدن «گشنیز» به دندان برای تقویت لثه ها و قطع خونریزی آن مفید است .

خونریزی معده

1- تنقیه «گل ختمی» معده را ضدعفونی می کند و زخم های آن را التیام می بخشد.

2- اگر تکه ای از ریشه «ریواس» را در دهن گذاشته و بمکید و آب آن را فرو برید جهت جلوگیری از خونریزی معده مفید است.

3- «علف هفت بند» سرشار از سیلیس و تانن می باشد. به همین جهت در جلوگیری از خونریزی معده تجویز می شود.

4- «اخلال و بسر» (مرحله سوم و چهارم خرما) مفید است.

5- «انگور» از خونریزی معدی جلوگیری می کند.

6- از خاک اره چوب «سدر» جهت جلوگیری از خونریزی می توان استفاده کرد و خوردن آن نیز از خونریزی معده جلوگیری می کند.

7- آب میوه ی «به» برای معالجه خونریزی «معدی» تجویز شده است.

8- نوع کوهی «زالزالک» از بستانی کوچکتر و قابض تر از سنجد بوده و از خونریزی معدی جلوگیری می کند.

9- میوه «بلوط» کمی دیر هضم است ولی چون هضم شود غذاییت بسیار داشته و از خونریزی سینه و معده جلوگیری می نماید.

10- جوشانده و پخته «لوئی» برای جلوگیری از خونریزی معدی نافع است.

11- خوردن میوه و پوست«نارون» از خونریزی معدی و سینه جلوگیری می کند.

12- خوردن برگ های «شنگ» خونریزی معده را بند می آورد و از خونریزی سینه جلوگیری می کند.

13- دانشمندان با مصرف 30 تا 40 قطره از عصاره «زنجبیل سگ» - سه مرتبه در روز - خونریزی های معدی را بند آورده اند.

14- «سندروس» از خونریزی سینه و معده جلوگیری می کند.

15- برای خونریزی معده از «کنگر» بزرگ استفاده کنید.

16- خوردن «خون سیاوشان» از خونریزی معده و سینه جلوگیری می کند.

17- جوشانده گیاه و گل «نوارس» و نوشیدن آن از خونریزی سینه و خونریزی معده جلوگیری می نماید.

18- «بلوط»، «سیب کال»، «بیدمشک»، «بومادران»، «کیسه کشیک» و «مازو» مفید می باشند.

خونریزی مقعد

شستن مقعد با آب جوشانده پوست «انار» بسیار مفید است.

خون مردگی

1- ضماد غده های ریشه «عشبه» که آن را در آب جوش له کرده باشند، برای درمان مفید است.

2- روغن قرمزی که از گل «علف هزار چشم» می گیرند مفید می باشد.

3- ضماد «تخم ترب» با «عسل» برای رفع خون مردگی و لکه های پوست بدن مفید

است.

4- کمپرس جوشانده ریشه «پامچال» درمان کننده مؤثریست. یکصد گرم از ریشه تازه پامچال را در یک لیتر آب بجوشانید تا حدود یک سوم حجم آن بجوش برود و کم شود. بعد آن را صاف کنید و با آن، محل موردنظر را کمپرس کنید.

خون مردگی زیر چشم

1- جوشانده «ماردارو» در «روغن زیتون»، پاک می کند.

2- ضماد سوخته «سیر» با «عسل» برای رفع خون مردگی زیر پلک چشم نافع است.

خون منجمد در مثانه

خوردن جوشانده برگ «سنجد تلخ» خون منجمد در مثانه را خارج می کند و سموم را دفع می کند.

د

داءالثعلب

1- بذر «پیاز» مفید است.

2- آب میوه «زیتون» مفید است.

3- ضماد بیخ «نیلوفر آبی» با «عسل» تجویز شده است.

4- ضماد تازه گرد خشک «پرسیاوشان» مفید می باشد.

5- «سنا» تجویز می شود.

6- عصاره «غافت» با عصاره «افسنتین» جهت معالجه به کار می رود.

داءالحیه

1- این مرض را در طب جدید با خوردن «روغن ماهی» معالجه می نمایند و مالیدن «آب ترب» نیز روی آن مفید است.

2- آب میوه «زیتون» نتیجه نیکو دارد.

3- «سنا» تجویز می شود.

4- عصاره «غافت» با عصاره افسنتین جهت معالجه به کار می رود.

داءالصدف

ضماد برگ «تاجریزی» پیچ برای داءالصدف سود فراوان دارد.

داءالفیل (چاقی زیاد)

1- «پیاز دشتی» همراه با «کاکل ذرت»، «دم گیلاس» و «خارخسک» بهترین درمان است.

2- جوشانده ی «پونه نهری» (گل پونه) تجویز شده است.

3- به موارد چاقی نیز توجّه کنید.

درد استخوان

1- ضماد «سورنجان» با «زعفران» و «تخم مرغ» برای تسکین مفید است.

2- برگ گیاه «تاجریزی پیچ» تجویز می شود.

3- اگر «بادنجان» را زیر آتش بگذارید تا نیم پخته شود و سپس آن را بیرون آورده و با فشار آب بگیرید و 75 - 50 گرم از آب آن را با 30 - 25 گرم شکر قهوه ای مخلوط کرده بیاشامید ، برای تسکین درد استخوان شکسته و درد استخوان ضرب خورده مفید و جانشین مومیایی است .

درد اعصاب

1- نوشیدن روزانه دو تا سه فنجان شربت «برگ بو» قبل از هر وعده غذا مفید است.

2- برگ های «پیچک» را به منظور ماساژ و استحکام طبی به کار می برند.

3- ضماد خردلی که توأم با آرد تهیه شده باشد مفید است.

4- دم کرده ده در هزار برگ «سوسنبر» برطرف می کند.

5- «ترخون» مفید می باشد.

6- «فلفل» مسکن هست.

7- سرشاخه های گلدار «ناخنک» تجویز می شود.

8- دم کرده گل های «گل شاه پسند» مفید است.

9- جوشانده و دم کرده شکوفه «نوارس» مفید می باشد.

10- میوه «لیچی» در موارد اختلالات عصبی و دردهای عصبی تجویز می شود.

11- «شاهدانه» برای درد اعصاب مفید است .

درد اعضاء (دست و پا)

ضماد ترکیب «سقز» و «پیه» بسیار نافع است. حدود 75 گرم سقز و 150 گرم پیه جگر بز را داغ کنید.

درد بواسیر

1- «بادنجان» مسکن است.

2- شیافی که با پودر «چوبک» ساخته شود، مسکن است.

3- هر روز، سه لیوان آب «کدو» را در 3 مرحله میل کنید. (شرح در تجویز 2) «ثقل معده»

درد بیضه

ضماد «نعناع» نافع است.

درد پا

1- «مغز گردو» را با «زیره» سیاه کرمانی نرم ساییده، با «عسل» مخلوط کنید و در حمام به خود بمالید.

2- ضماد «زیره» مفید است.

3- حدود دوازده گرم برگ خشک یا تعدادی برگ تازه «سوسنبر» را در میان یک لگنچه پر از آب جوش بریزید یک ربع بماند تا حدی که از لحاظ گرما قابل تحمل شود. سپس پاهای خود را در میان آن قرار دهید و ماساژ دهید.

4- در اغلب منازل چینی فرآورده های «سوژا»ی شور به انواع مختلفه خمیری یا مایع تهیه می شود و برای معالجه درد پا مصرف می شود.

درد پستان

«کاهو» سرد و مرطوب است و برای درد پستان مفید می باشد.

درد پشت

1- اگر برگ سرخ رنگ «چغندر» را خام با «سرکه» و «خردل» بخورید، مفید است.

2- اگر «آلبالوی تلخ» را همراه با «عسل» میل نمیید، مفید است.

3- «کرفس» مسکن است.

4- خوردن «بذر مخلصه» تجویز می شود.

5- ضماد پخته و ساییده «برگ خرزهره» سودمند است.

6- هشت گرم «کبات» را کوبیده، نرم کرده و با هموزن آن شکر قاووت نمایید و پس از خوردن روی آن آب سرد یا شربت بنوشید، تولید اسهال کرده، معده را پاک و درد پشت را تسکین می دهد.

7- دو کیلو «انجیر» را در 5 لیتر آب بجوشانید تا به حدود یک کیلو تقلیل پیدا کند. سپس دو کیلو نخود سفید را در پنج لیتر آب بجوشانید تا به حدود یک و نیم لیتر تقلیل یابد. حال مقدار یک و نیم کیلو «عسل» بر روی این دو بریزید. مقداری جزئی «دارچین» قولخون، «قرنفل» و «سنبل الطیب» و حدود یک مثقال زعفران را در کیسه ای کوچک بریزید. آن را با کیسه بداخل این مجموع بیندازید. همه را بجوشانید تا به قوام آید. در هر روز در حدود 25 گرم از آن بخورید.

درد پلک چشم

ضماد گوشت «سیب» روی پلک چشم، جهت تسکین درد آن نافع است.

درد پهلو

1- «آلبالوی تلخ» مفید می باشد.

2- خوردن «کرفس» مفید است.

3- «بادنجان» مسکن است.

4- مالیدن «حنا» با «موم» و «روغن گل سرخ» سود فراوان دارد.

5- «سنا» تجویز می شود.

6- خوردن یک مثقال عصاره ی ریشه ی «جنطییانا» جهت تسکین مفید است.

7- آشامیدن جوشانده بیخ خارهای دارویی با شکر مفید است.

8- خوردن «سریش» مفید است.

9- آب نیم گرم «به» را ضماد کنید، مفید است.

10- مقدار شصت تا یکصد گرم از ریشه «سنبل الطیب» خشک را در یک لیتر آب جوش بخیسانید. صاف و شیرین سازید. روزانه در سه وعده قبل از غذا بنوشید.

درد جگر

1- مربای میوه «بادام» با «عسل» مفید می باشد.

2- «بابونه» مفید می باشد.

درد چشم

1- شستن چشم با آب پخته ی «بابونه» نافع است.

2- ضماد کوبیده ی «برگ کاسنی» سود بخش می باشد.

3- در موقعی که «درخت انگور» را هرس میکنند، آبی از سرشاخه های آن بیرون می آید که به اشک مو معروف است. مایعی است بی رنگ و زلال که برای معالجه چشم درد به کار می رود.

4- «بادنجان» درد چشم را که علّت سودایی نداشته باشد برطرف می کند.

5- سرمه خاک اره نرم «آبنوس» مفید می باشد.

6- ضماد «خار مرار» بر روی پلک چشم، درد چشم را تسکین می دهد.

7- چون میوه «آش انگور» را بکوبند و آب آن را گرفته، صاف کرده، خشک نمایند و در موقع لزوم مقدار یک گرم آن را با سفیده تخم مرغ و شیره سوده در چشم بچکانند، جهت درد چشم نافع است.

8- چکاندن عصاره «زیره» مفید است.

9- ضماد گوشت «خربزه» مفید است.

10- کوبیده «برگ جعفری» را ضماد کنید.